장음표시 사용
281쪽
aue 8 Quaestio V. De Matrimonii Iudi γlabilitate .
que non intrum , si hoc privilegium. eis non est concessisun . XIII. Dices quinto. Prosessio religiosa non liberat a debito pecuniario , erso nec 1 debito conjugali, quod est arctius. Nego cons. Nam debitum pecuni rium χlvi potest, sive ab ipsa cominmunitate religiosa, vel ab eo sui professus haereditatem adivit. At bitum conrugale ab ipsomet proseta solvi deberet quod cum sit eontra statum
proseisi solemniter in religione, idea speciali privilegio ab hoe debita libe
XIV. Ex his sequitur, mulierem , eujus vir ante consummatum matria monium religionem sust ingressus, posise alteri nubere. Ita S. Th. a. 3, q. 6 L.
Supplia Sicut enim. mars eorporalis viri istoc modo uinculum matrimoniale solvit, Ni misieν nubas eui vuIt , feeundum πινο toti sentensiam, x. Cor. 7. Ita etiam mortem spiritualem mei peν religionis ingressum , poterit cur voluerit nis berae Notaei tamen ibi ad L. in odron intelligit in mortuur feealo per reI nonir ingressum , quousque professionemem Uerit : ideo usque ad temptis illud tenetur eum uxor sua evectare - HOcaainen intelligitur de professione emi Osa intra tempus a iure statutum, neu se decimum lex tuni aetatis annum e X- silet uin . Ut statuit Trident. So1L x s. e. de Regularibuo. Quod si ante tempus ii Iare taxatum profiteretur, ait s. Th. hic ad 3. quoi idem esset iudicium, quod de voto simplici . Ati in eo post Tridentinum citato loco de-eIarans talem professionem ei prorsus nulla ita , nullamque inducere i Oblia
rationem, M alicujus regula . vel relia torus, vel ordinis obfer Dationem , vel
alio; quoscumque effectus videtur idem csse, ac si non esset sacta : ideoque si maritus ad uxorem redire voluerit, te- Detur eum Lecipere, ac ei petenti de luna reddere An verci fulvat ire coniugale vinc Ilim , si ante consum inanem uterisque coniux pari consensu profitera religionem - S. Th. Me ad i. neg2
tive respondet . Nam quando uterquς pari voto eontinentiam voveι, tunc neu teν conjugaI, vinculo. abrenuntiat , O ideo adhue manes . Sed quando unus tantum vovet, lune qMantum est in se
abrenuntiae vineMIo eoniugaIi, or ideo aIter absolvitur a viMulo iIIo - Alii tamen assirmant . mia hae e di luti' non provenit ex renuntiatione proinprii iuris, alioquin nee vine ulum sol in veretur, quando unus de consensit auterius profitetur sed ex privilegi per Christum dato ἀ
tifex in matrimonio rato non consumin
malo dispensare , ejusque vincii tun diti mere possit Sylvius referens Scotum , alio uo
pla Martiiii v. & Eugenii lU. qui it matrimonii rλti. & iron consummati dissolationem di pensaruiit Et san si ob proprium i pirituale bonum con cessit Christus privatae persollae . ut λ, tali vinculo liberet, profitenda tn- religione; multo magis videtur, id concessise Summot Ponti fiet , s nonum maximh spirituale totius Ecclesiae iapostularet R. I r.
l l iugii in altero invito aclreligionem transire post matrimonium consum malum. Ita S. Th. hac g. 6 Lia Suppl. a. t. miω linquit Naitur pο
tum jam H eorpus Uiri factum uxoris, non potes sine consenis ejus Deo intim irre per continemia votum. Hinc: si de tacto professionem emittat, eAnoa tenet, & sie profitens, debet ad tuum matrimonium reverti ar. q. L. Cap.
282쪽
dam , & Cap. PIaeet . Tit. de eoav. coniugat. XVII. Adverte tamen , qudd ita , qui talem professionem emiterit, esto mortua uxore non teneatur ad Mona. fleritam redire, tenebitur tamen a novis nuptiis abstinere ; promisit enim se non exigere debitum, quod in eius potestate erat, & ideo quoad hoc v vum tenuit. XVIII. Possiant tamen communi Conissensu ambo religionem profiteri, modo proii, si sua ex conjugio nata suis per sit , provideatur , scut oportet . Cap. Suns gur disunt a. Et Cap. --Mus. tit. de converMone conjugatorum . Debet autem is, qui dedit consensum , ut alter religionem profiteretur, ingredi & ipse , ae profiteri 4n aliqua religione , vel saltem peris petuam continentiam in manu Epis.copi profiteri, Cap. Cum sit, Cap. N, & Cap. Signifieavit dicto tit. His conditionibus non servatis, professo alterius erit invalida, Cap. P ἀ- terea eod. tit. ubi dieitur et studia nos
uxor a/ ret gionem transierit, aiat perpetuis cari itatem servare promiserit, vir
potest . ω debet de Monasterio remora HXIX. Si suaeras, Qtia: nam consum. matio matrimonii requiratur ad imis pediendam professionem religiosam .. et An lassiciat imperfecta e an etiam cois acta et an consummatio ante matrimois nium secuta.
XX. Respondeo ad primum. Vernos milius lassicere imperfectam , ex quanimi tum lichi proles nasci non possit,
vas tamen sceminae penetratur --
Ad seeundum, dico, quod si vis ,
aut oppressio contingat ante finem bio metiris a contracto matrimonio, quo tempore neuter tenetur reddere debitum , potest uxor etiam viro invito ingredi religionem. Cum enim passa sit injuriam , non est rationabile quod propterea privetur iure suo. Si verΛvis, seu oppressio facta est post bimestre a contracto matrimonio , non potest oppressa religionem ingredi, &si ingrediatur, professio facta non te. nebit ; quia cum non fit passa injuriam, reditur ad regulam generalem, non posse unum coniugem altero in vito religionem ingredi post consumismatum matrimonium. - Αd tertium, dico certum esse , quod potest religi nem ingredi ; quia non obstante eopuisla praecedente , matrimonium adhue est
An Matrimonium m Infidelitate Con. tractum solvi possit per eo versionem unius ad
I. Οto , infideles , si nbn habeant impedimentum jures naturali dirimens , verum.
matrimonium contrahere, quatenus matrimonium est in incium naturae, ut docet S. Th. g. 39. SunI. a. a. -- Ruriasus noto , matrimonium infidelium
quandiu neuter coniugum ad fidentaeonvertitur esse insolubile , sive eo summatum sit, sue non ; & hoe ex natura matrιmonii et unde Cap. Gauia domus, tit. de divortiis dicitur et Qui aut/m infidelis fecundum ritum fuisam Iegitimam repudiavit uxorem s nunis quam ea vivente iac3ιὸ poterit aliam,
etiam ad Fidem Chrisi conversua, habere, nisi In casu ergo praesentis dubii duo sunt examinanda. Unum et an matriis monium in infidelitate contractum saltem di Glvi possit , quando uno eonjuge ad fidem converse , alter in infidelitate perseverans , vult paei fiebhabitare cum illo. Alterum et an salistem di sibi vi possit , quando alter, qui in infidelitate perseverat , non vult habitare cum converso, vel non sine contumelia Creatoris. II. Dico ergo ad primum. Uno cono iuge ad fidem converso, & alio in in-Kk , fideli,
283쪽
aso Quaestio V. De Matrimonii Indissolabilitare.
fidelitate perseverante. volente tamen pacifice habitare cum illo . non solviis tur inter eos matrimonii vinculum ἔpotest tamen fidelis infidelem dimit
tere quantum ad habitationem, S de. hiti sol urionem. Ita S. Thom. q. I9. Suppl. ara. s. laro prima parte probat. Quia βισι esur ,.qui est in mair nonio
ergo ekm anter in deus sit verum ma . trimonium .... per hoc quod alter eorum convertitur ad fidem , non ex hoe ipsa Oineulum matrimonii DImtar. Idem
docet in . dist. 3ς. art. s. in Corp.
Quando alter coniugum ad fidem eou--rιitur, altero in infidelitate remanen
te, distinguonium es a quia si insidelis
vult, harisare sine eoutumelia Crea toris , sine hoe quod ad infidelitatem in dueat, potes fidelis libere distedere, sed discedens non potest alteri nubere. Si autem infidelis non velit eobabitare sinacontumeIιa Creatoria in verba blasphemia prorumpens. ω nomen Cbristi a. diνo MIens s tune si ad infideιitatem per-νrabeνo nitatur, vis fidelis discedens , pota alteνi per matrimonium copulari.
Alteram autem partem , quod liceat uoad cohabitationem coniugem infi- elem dimittere, probat S. Th. dicta s. Suppl. a. 3. dicens, quod in hoe
pari passu currunt anfidelitas, O aduI. totum s quia utrumque est eon ea bonum prolis . Unde Aut so kabest in restate dimittendi adulteram , veI con manendi eum ea r ita se habex in restato dimittendi infidelem , vel eo-- manendi eum ea: Potest enim vir innoeen tiberὸ manere eum adultera spe eorremonis, non autem fi in aduIterii peeeaso fueriι obstinata , ne videatur patronus eurpitudinis r quamvis etiam eum spei eorrectionis pοὐ eam libree dimittere. Similiter fidelis conoresus potes eum inis Meli εο inman re eum De eorrectionir, si eam in in selicata obstinatam non via deris , ω .enὸ Deit commaneada ἡ tamen ustra tenetur . Et de hae est eoUID
iam Apostori. r. Cον. r. Si quis frater uxorem habet infidelem , dc haec conissentit habitara cum tuo . noa dimittat illam.
III. Sed quid si velit paei fieE qui
dem habitare cum illo, sed obstinatis in infidelitare permanere poterit ne vir, ea dimissa , alteram ducere 'Aliqui assirmant et Uerlu S tamen negatur cum S. Augustino , Iib. I de
adulterin. conivg. e. 11. dicente: Pro
demus , ubi clarε dieit , coniugenia, conversum ad fidem Christi non post aliam , ab ea, quam in infidelitate habuerat , uxorem ducere : Nisi pia
conversionem ilIa renuat robabrιare eum ipso. aut etiamsi eo entrat non tamen abseque contumelia Creatoris, veI Mι eum peris
trahat ad mortaIe peeeatum. Ubi ponit tanquam distincta velle habitare sin infidelitate, & sacere eontumeliam Creatori. Et Paulus , 2. Cor. 7. de mainnente in infidelitate . dieit et Si eo sentit habitare eum illa, non dimittas
illam. Potest enim velle in infidelita. te sua manere, sed virum a fide Christi, quam amplexus est, nou retra. here
habitare , vel non sne contumelia Creatoris . fidelis debet eum deserere,& eo deserto. potest aliud matrimo. nium contrahere , etiamsi praecedens matrimonium fuerit consummatum . Ita S. Th. hae q. sp. a. s. dicens: Sἰ in elis Duu eobabiιare sino contumelia Creatoris, idest, sino hoc quod ad ins
284쪽
nubere L Sὼ autem infido is non vult
di, paest autem voeavit nos Deus. Sta.
per quae S Th. ibi Lect. 3. ait et Hieautem dieit, quὸd si s inlidelis a nou
isis cohabitare. non tene ur sidetis eum
sitων contrahere e primum enρ- matriis
monium diotabile erat, φωνῶ πωnquam fuit ratum. Nam ut docet idem S. D. a. s. supra citato ad x. Matrimonium infideliam M. V omnino si mu- ,
ratum . sea ratificatur postmodum perfd m Corsi. UI. Ex praefatis Pauli verbis deo dueit 1nnocentius III. Cap. uuanto ded ivortiis. Quod qui sie ab infideli relinquitiar, ad ferunda , si votaerit vota transibis. Ubi etiam dieit: quod etsi matrimonium Merum inter in fide.
les existat, non tamen est ratum; inter fideles autem verum , & ratum existit et Quia Saeramentum fidei, quo/IemrI est admirum , nunquam amittitur, sed νatum esinit conjugii farramenis rum , ut ipsum in eonjugibus His duranis te perduret. Ex triplici autem eapite matrimonia infidelium quamvis legitima , & vera die untur non rata. Priis
an 6 r quia noή est ita firmum, quin post uno saltem casu dirimi. Secunis do et quia nondum est positiva Christianorum lege firmatum. Tertiar quia adhue est imperfectam, non tendens, nisi in generationem, de edaeationem naturalem prolis, deest autem illi ultima persectio , qua destinetur ad educationem proti, ιecundum legem Christi. Propterea matrimonia Chrinianorum sunt magis insolubilia,quia insolubili latein liacent non solum ex iure naturali , sed etiam ex divino Christi praecepto, eui non subiiciuntur matrimonia infidelium , etia insiunus eorum convertatur ad fidem rsubIiciu ur tamen matrimonia Christianorum, etiamsi ii fide devient.
citur natuta sua insolubile et non quod nullo unquam casu solvi non possit rsed quia adeo stabile est . ut non niurarissi,nh solvi possit. Christianorum
quidem consummatum , nullo unquam casu a inconsummatum autem unico, nempe per professionem religionis. Ino fidelium vero etiam consummatum a tune solum , quando uno illorum ad fidem converso, alter renuit cum c n. tumelia Creatoris . Nec enim tune a
Juod Deus coniunxit homo separat ,ed Deus. qui voluntatem suam per Apostolum , citato Ioc , L. Cor. 7. no. bis manifestavit.
veniens matrimonio non solvit matriis monium . ergo cum non solvatur si
uxor infidelis velit paei fieὶ habitare
cum viro converso; neque solvitur per crimen uxoris nolentis cohabitare une contumelia Creatoris.
SuppL ara. s. ad a. neg. may. in casu . Nam erimen uxoris nolantis robabitare sne contumelia Creatoris,absolvit virum a servitute . qua tenebatur MAori, ut non posset ea vivente aliam durire. Sed non
νedderetur ei vir suus. Sed DIvituν pes matrimonium sequens, ad quod perv nire non posset vir motis , nisi foturusa δεννιιute uoris fua per culpam esus aem . Ex qua dotarina sequitur. Primo et matruunnium non solvi percon
versionein unius conjugis ad sidem , qaia
285쪽
161 Oiuaestio V. De Matrimonii Iudissolubilitate r
q ilia si infidelis consentiat habitare pacificE eum fideli, non debet hie discedere. Secundo et nec χlvitur , cum infidelis actu discedit a converso, neque eum fit blasphemus in Christum. Nam
fi resipiscat antequam eonversus ad se eundas nuptias transierit, priore suo matrimonio gaudere debet. Solum eris o solvitur eo instanti , ouo converissus cum altera nubit. Eadem ratione dieit S. Τhom. ibi ad 4. quod nee debet vir conversus statim post conversionem volum continentiae emittere, nec
ad religionem aliquam transire , nisi prius requisita, & eongruo tempore
expectata uxore, ut convertatur. Tunc
fi nulla spes affulgeat, sed illa pertina κ perseveret, potest sive votum eon. tinentiae emittere, sive religionem ingredi ,sve sacros ordines suseipereis et, tune solvitur vinculum . Unde si uxor postea eonvertatur, non est sibi vis Dux reddendus , fed debet imputare sibi
ris poenam tarda ron versioma, quod viro suo privatur.
X. Propterea coniux , qui ab infidelitate ad fidem transit , priusquam, conjuge infideli discedat, servare debet monitum s. Augustini, ι. r. dea ulterinis eontigiis , e. 28. nimirum, ut advertat, an non solum ei liceat, sed etiam expediat et Expedit auten tune quavio non solum per justitiam , qua eoram Domino est , premitιitur ι sed etiam hominibus nultam ex hoe imis pedimentum salutis infertum. . . . Tune autem non evedit id quod tienum est,
quando permittitur quidem , sed usuri ut potestatis aliis affert impedimentum ralutis, sicut est disdem fdelir eonjugir ab insideti, quam no L. probibet Dominur prae to Iegis , qui Aestram illa iniusta non es e sed prohibet apostolus eonsilio earitatis, quia in eis libus affert impedimentum 'Iutis; non solam quia perniciosissimὸ seandalizantur ossensi ; verum etiam , quia in alia
eoniugia chm reeiderint, viventibus eis, a quibus dimittuntur , adulterinit nexibis, eoiligati didiciatimp reθIvuntur . Loquitur autem S. Doctor de conjuge infideli cohabitare volenti, quem non expedit dimittere ; non autem de eoniuge infideli discedere, aut cum contumelia Creatoris habitare volante .
An Matrimonium Christianorum Coll. summaium solvi possit quoad vinculum p
e. r. r. 4Gr Matrimonium. tiam consummatum varias ob
causas posse di silvi, & aliud novum initi docet . Primci t eum fictus , de larua ius Christianus Christianam conis iugem duxerit. Secundo: ubi coniux
coniugem ad surrum, vel aliud pec ea tum indueit. Tert id et cum ob frequentes rixas cohabitatio cum priore coniuge gravem parit molestiam. aristb r ubi conjugum alter diu abest . Tandem eum matrimonio consummaisto ab altero ex conjugibus superinduiscitur adulterium. Melanchton , in Deir Theologicis, tit. de Conjugio. In duobus tantunia exsibus matrimonii solutionem ad mitistit , nimirum si coniugum alter , vel sornicetur, vel injuste coniugem deserat . in hoc autem casu non solum innocenti, sed nocenti etiam matriis
monium concedit. Quia inquit hae poena casti sari non debet, qui servandae castitati est impar.
Calvinus, lib. 4. Instis. ea ry. L37. Uno tantum in casu contendit consummatum dirimi matrimonium, nempe, cum uxor est adultera , v catque legem tyrannicam , quae proinhibet et Ne viro , qui adulteram repuis diadierit , alteram inducere Iieeat .
II. Erasmus Roterodamus prae satis omnibus Sectariis prae iverat docens anno xx s. nempe, biennio antequam
286쪽
Lutherus Eeelesiae desertor fieret, solvi nutrimonium in casu adulterii. In hane Erasini sententiam propendere videtur Cardinalis Caietanus super cap. Σ'. th. eam tamen aperte non audet tueri. Ambrosius etiam Catharinus versat in utramque partem assirmativam , εe negativam sententiam de sis lubilitate matrimonii, ouod adulterio polluitur . Et ad calcem Tr Aatus de Matrimonio tandem concludit, nec ex Evangelio , nec eκ Ap Bolo posse colligi, non licere in cauissa fornicationis aliud inire matri in nium : Id tamen variis canonibus es.se prohibitum e & ideo non debere fieri, nisi Ecclesiae accesserit auctori
III. Apud Graecos etiam nune utinget praxis ibi vendi matrimonium ob Iuperveniens adulterium . inem er-xorem etiam tempore Concilii Florentini tueban ur, sectilo etiam prae dente te serente Guidone Carmel ita ad ann i 33 o. qui ait lib. de Graeco.
arimoniarum fieri posiona sussa de ea uis D pro Iibito voluntatis. U. Ecclesia tamen Catholi ea fidem si iam in hae quaestione aperte explicavit in Tridentilio , Seo. 14. Cam P. his verbis: Si quis diκerit , Eeel amereare , eum doeuit , ω doeest, i ta Evangelicam , ω apostoIieam doctrinam
propter adulterium alteν1ur eoniugum matνimonii vineislum non posse dissutri ser utrumque , -ι etiam innocentem , qui eausam aduIterio non dedit , nox posse aItero conirae vivente, aliud ma
trimonium eontraberer inae barique eum,
qui dimissa adultora aliam duκeril , O eam, qua dimisso adultero alii nuia erit, analbema sit. Ex iis quae r feei Cardinalis Pallavicinus , Iib. AMHim Trident. cap. 4. colligunt aliqui , Tridentinos Patres habui IIe in animo percellendi anathemare , non quidem Graecos , aliosque caeteroquin cath
licos , qui alias sal te iam primabile ee fuerant , matrimonium solvi posse a
quoad vinculum per adulterium super 'eniens; sed Luthera nos, & Calvinistas , qui non soluin hoc idem tenent, sed Doctrinae contrariae Eccle-sae censuram in cur erunt, asserenteS, ut maximὰ ex Calvino notavimus, eam esse erroneam, & tyrannicam. Unde Tridentini Patres non dixerunt et Siquis dixerit per adtilterium maι rimonium dirimi quoad vinculum 6 c. anathema sit . Sed Si qMis dixerit EeH siam erνare, cum noctiis, s doeet Gre.
anathema sit. Verum quidquid sit s. II.
Veritas Catholica ex Scriptura .
V. Ieo. Catholiea, & Evangeli 1 I ea Ecclesiae doctrina est , ma
trimonium consummatum Christian rum nec per subsequens adulterium solvi posse quoad vinculum, additque maechari eum, qui etiam ob tale crimen dimissa priore aliam duceret uinxorem . Hanc veritatem probant primo Christi verba , tum Marci Io. v. II. Quieum Me dimiserat uxorem suam , ω al am duxerit, aduherium eommitistit super eam e O si uxor dimiserit virum suum , tr alii nupseνit , machatur. Tum , Lucae I 6. v. I 8. Omnis qui dimittit ἀκοrem suam , Θ alteram dueiι, macbatur , , qui dimissam a viro dueit, maebatur. Unde S. August. lib. t. de Adulterin. coniugiis , cap. '.
postquam praefata Christi verba recitavit et Qui ergo inquit nos fumus ,
ut dicamur , est qui machat- , uxore
gelium dieal , omnem maebari qui hoe Deit 1 Proinde si oleumque hoe fece-νit , ides . omnis qui hoc fecerit , Miuxονε sua dimissa , alteram ducat maisebatur s sine dubitatione ibi sunt amisbo, te qui prater causam fornicationiae,s qui propteν causam fornicationis dimitis sit uxorem : Hoc est enim , Qui eum-ue dimiserit ; Hοι est a Omnis qui imittit. v I. A
287쪽
26 Questis V. De Matrimonii Indis labilitate:
VI. At inquiunt sectaria . Christus,
Matth. 29. V. s. Quicumque sinquit dimiserit uκorem suam nisi ob fornieationem , ω atram aeuoris, maebatur ἡ ut dimissam duκerit maebatur ι erisgo loea allata ex Marco , & Lue intelligenda sunt cum ista exceptionens ob fornicationem a ita ut extra cavisum fornieationis coniugium solvi non
possit , in casu tamen fornicationis possit. VII. Sed contra prim3. Si Christus dieit non posse dimissa uxore ais Ita duet , nisi ob sornicationem , cur
Lutherus ob alias causas vult, dimis. se uxore , posse aliam duci ut vidi.
mus supra Secundo i Si vir ob adulterium dimittens uxorem potestaliam ducere; eiso etiam mulier ob adulterium dimissa poterit alteri nu. bere , quia soluta est a vinculo eum priore eoniuge ; ergo melior erit con .ditio adulterae quam in noeentis , &castae , quia poterit adultera a viro dimissa alteri nubere, quod hon poterit innocens, & casta , quamvis injustissimh a viro in perpetuum dimisin. in is autem eredat, Christum Leis is latorem sapientissim tim , Se aequisimum, lege su4 voluisse melioris conis
ditionis esse ream iusth dimissant, quam innocentem dimissam injuste imbquam latam viam Fertiisset uxori hus, quibus maritus est et insensus. adulterandi cum altero, dum scirent, se, marito dimissas posse alteri nubere
VIII. Dicendum ergo eum S. Augustino , Iib. t. de Multerinis eonsuistis, ubi eap. s. ro. ε' tr. susE remane elucidat, & respondet Pollentio hue idem objicienti i Mentem Christi
non fuisse excusare ab adulterio eum, qui dimissa ob adulterium uxore aistiam ducit; sed ostendere quod IleEt& hoe adulterium sit, mim s tamen grave est quam illud, quod tommitistit , qui uxore non fornicante di ini sis , alteram ducit et & affert illud , Iacobi 4. v. x . scienti igitur bonum facere , cis non Delevti peccatum estiIIi . Non quod non sciens , dc nomissiciens, si scire negligat non peeeet, sed cuia minus peceat, quam qui sciens bonum facere non facit: Ita nec
recte diei potest et Qui dimittit uxorem praeter causam fornieationis, de aliam ducit maec natur; Ergo si eausa
fornicationis dimiserit , atiam duxerit, non machaturr est enim machaistio eorum eιram . qui aiias ducunt rein Irais propter foraracationem prioribus . sed utique minor, quam eorum . qui nomp opter fornicationem dimittunt, aIteras ducunt. Ita S. Augustin. citat
loco , cap. s. Post multa verb , cap. gr. concludit, quod id quod Matthaeisus solum ex parte dixerat, tanquam explanantes Marcus, & Lucas totum dicere maluerunt et Cum itaque primum non dubitantes verum esse , quod
apud Maι thaum Dpitur. Quicumque dimiserit uxorem suam praeter causam fornieationis , de aliam duxerit Maeochatur ἔ quarimus, utrum tantam isto
rrirs , utrum ille sit maebias , cr lila non sit I Qtii cumque dimiterit uxori rem suam, & aliam duxerit, adulleis
rium eommittit . Nonne etiam fecunis dum Lueam dicetur nob1s, quid ambio altis. Mirum ille qui propter causam fornieatronis uxorem ἐν miserit, cr aliisam duxerit non maebetur I Oamis. qui
dimittit uxorem suam, & ducit alte ram , maechatur et ae par boc quoniam fas non est , ωι Evangelistas, quamvis diveωι verbis de una re loquentes, ab uno sensu , eademque sententia dissentiare dieam 1 ; restat, ut Matthaum i tolligamus a paras totum Animare vo Itiise s eandem tamen ιenuisse sentenis
dueens, non quidem maehatur , idest . qui prater fornieationem dimiseris, quia dam verὸ non maehetur , idest , qui proditer fornicationem da miserit sed omnis
qui dimittis uxorem suam , or duci τ
288쪽
alteνam , mae bari mἰnim dubitetur . Ita S. Augustinus, ex cujus doctrina hane rem egimus, etiam in Vera Eeclesia , Tom. I. cap. 23. s. a.
IX. Probatur ste und5. Ex Apost
Io I. Cor. 7. v. 39. Mulier alligata est Irii quanto tempore vir ejus vivit . si ἐονmierit vir eius, tiberata est: eui vult nubat. Item Roman. 7. v. 2. Qua sub viro est mulser vivente viro alligata est Iegi : AE autem mortuus fuerit vir eius , foluta est a Iege viri. Igitur vivente viso voeabitur aduiseratas fuerit eum aIio viro : si autem moris
tutis Derit vir eius, Iιberata ὰ lego viri , ut non sit adultera , si fuerit eum alio viro . Ergo ex Apostolo sola mors viri ibi vit vinculum coniugale super S. August. l. a. de Adulter. conjugiis, e. 4. Hae Derba inquit Mpostoli toties reperita , toties a neulcata, vera funi, viva funi, fana funi, plana sunt . Nullius viri posterioris mu-ιier uxor esie ineipit , nisi prioris esse desierit : esse autem desinat uxor prioris, si moriatur vir eius , non si fornicetur.
Lieitὸ autem dimittit aer eonium ob cauis Iam fornicationis , finae maneι orneulum priorix ,' propter quod sit reus adialterii, qui dimissam duxerit , etiam ob causam fornieationνε .X Hoc idem praecipit, T. Cor. 7. mro. II. dicens: Irs autem qua ma-
non ego , sed Dominus , uxorem a varo
nere innuptam , aut viro suo reeontiis
Iiaei. Ubi teste S. Th. Lea. v. loquitur de muliere discedente ob fornica. tionem viri , alias discedere ipsi non perinittitur , sed onera coniugii debet patienter serre . Unde S. August. l. r. de Adulteri n. conjustiis c. 7. Porrὸ
Volum Domι nur , quia mul/erem non μνmittit a viro non foenicante discede. re , resar. ut eam probibeat , si ἀνθερserit , nubere quam permittit a forni. cante diseedere . De qua enim dieitων , si diseesserit , nou nubat, ea cond/tione ἀίΡedere permittitur , ut non nubat. Tom. XV.s- III. Eadem Veritar ex Traditione. XI. T r Eritatem hane omnium saeis V eulorum Patres tradidere seeulo II. Iustinus Martyr , in apo. IV. x. pro Christianit pag. mihi ε x. inister doctrinas Christi, hanc recenset:
nagoras in Legatione pro Christianis pag. mihi 37. Uu3 enim, uxorem Damdimiserit, duxerrt alteram , adulteis ratur , inquit Dominus noster . - Cle. mens Alexandrinus seculo III. I. a. sroismatum versus finem ait: uuod autem consulit seraptura uxorem dueere , ese neeὰ coniugio unquam premittit discedere, Iegem aperιὸ eona tuit e Non dimittes uxorem , praeterquam propter sornicationem. AduIIer/um autem existimateonjungi matrimonio , νινο altero ex θω aνatas. - Tertullianus l. 4. adv. Maris et Onem, C. 34. Ωut dimiserat, inquit , Christus uxorem, cratiam duxeris, adulterium eommittit , ω qui a ma-νito dιmsam duxerit aquὸ adialter ea, ex eadem utique causa, quia non Ileet dimitta ut alia duratur: ill eiιὸ enim
dimissam pro indimissa dueens , adulteν
es. Manet enim matrimonium . quod non rite diremptum est. Manente matri. monio nubere , adulterium es .
XII Pro seeuto IV. Accedit Coniae ilium Eliberitanum. an. 3 3 Can. 9.ubi se statuitur: Fidelis formina , qua
adulterum maritum ret/quirit fidelem , ω alteνum duxerit , prohibeatur , nodueat ; se autem duxerit, non prius comis munionem aeeipiat, quam is , quem is reliquit de Deulo exierit, nisi necessitas infirmitatis dare eompulerit.
Innocentius I. Epis . ad Exuperium e. 6. De his inquit requυιυιι dilectio
vestra , qui interveniente repudio alii fematrimonio copulaνunt: Quos ιn utraque paνte adulterox esse manvestiam est . uua verὸ veι uxore visente , quam Dis dios. Harum videaιur esse conjuium , a ἀ
289쪽
a i.tra ectu am I. inarunt , neque pos aut adulteri nou Nideri , in tantum , ιιt etiam ba persona, quibus tales eo sis suncta sunt , etiam .iua aduIterium eomis
misisse videantur fecundum illud, quod Osimus ire Evangelio, Di dimiserit mxorem suam , ch duxerit aIiam machaiatur , similiten iis , qui dimissa, duxerit, machatur, ideo omnes ὰ eommunio. Oe abninendos. - Eodem IV. . seculo ieronymus, in Ep. ad Oceanum dein
scribit poenitentiam, quam Romae egit S. Fabiola, eo quod s ut permittebant hominum leges dimita, lavato adultero, cum altero nupsisset. Et in E ad Amandum: Quamdiu sinquit vι-
ruit vir, licet adulter sit luet sodomi. ra , ιιeὸt flagitiis amaιbus eoοpretus, 1 ab uxore propter hac stetera derelictus ,
va aritus ejus reputatur, eua alterum vij m ae eipera non Iicet. -- idem senserunt Basilius Epist. Canonica.3. ad. Amphiloch. Can. 77. Qua relisquit Iaxisime sibi eopulistam mulierem, a Dam ducit . ex Domini sententia adul-urii subiicitur iudicio . Chrysost. lib. de virgin XIII. Pro quinto saeculo praeter S. Augustiniim supra laudatum stat Synodus Mileuitana II. Anna 416. quae. Can. I . iit habet: Pιaeuit, ut Irtun-4um Evangelicam , σπ Uolicam diis hiplinam , neque dimissus ab MYcre neque dimissa. a marito , alteri eo Mneatur , sed ita maneant , auι Hime x concilientur. Quoisi contempserint, ad paenitentiam reduantur. Io qua eausa
cui poenarum etiam secularium meta coerceantur stadiores legem imperia. sim promulgari ε c. Erant ergo eo se Milo etiam. leges imperiales id praecipientes. Llatio proximiorum seculo rum Concilia. , & Patres, qui omnes in hac veritate firmanda convenerunt , eo ut ante modernos haeretico, ne si a contrὸ dicere ausus fuerit. XIV. Asteram demum Concit. Flo, vent. . in Discreto Eugenii sic dicens: Qtiam vιs. ex causa sornicationis liceat mri separationem sacere , non tamen
liu matri Modium contrahere sa est, cdm matrimonii vine ulum Iegitime
contracti perpetuum sit. Concilii Tridentini Canonem superius attulimus . Η docet S. Th. q. 39. Suppl. a. 6, ubi. distinguens , matrimonium solvi, seu separari posse,& quoad vinculum,& quoad actum dicit, quoad actum . Olvi posse per adulterium, nou auetem q ad vinculum . s. IV. SoIvuntur obiectiones. NU. Ejietes primo. Multerium, O videtur esse dilectius cou tra matrimonium , quam infidelitas et sed infidelitas solvii matri tu tum in aliquo casu , ut liceat ad aliau matri
monium transire; eigo & adulterium. Relaondei S. Th. c. ἔ aio loco ad pri
Melasia, eκ. quo habet perpetuam st m ratem , is . quantum significaι indivi bilem coniunct/onem Christi . cr. Eet Iesia. D ideo matrimonium , οι non egrarum , magis potes solvi quantum ad viueuiam per , isfidelitatem, quam per-
XVI. Objietes secundo. Iustinus Mat. tyr , in r. apologia pro Christianis.. narrat factum cuiusdam mulieris , quae virum libidinibus deditum diu patienister sustinuit et Sed ille postquam Alexandriam. profectus est multo deterior fa/IMr esse dictus est , famina verita, si a
e/ιero eodem cum illa lecto , eademque uteretur mensa. , ne impretaris.quoque
elui feret parite ps, m o. iui qui apud tuos dieituae repu/ii libello, ab eo sejuncta es . Atqui factum mulieris no improbat, sed approbM Iustinus crin
Respondeo et nego cons. Quid enim. in ea foemina reprehcndere potitisset Justinus, dum ex iustissima causa se-juocta fuit a. marito, non quidsim que
290쪽
vinculium cum alio ma bens, sed solum quo ad lectum , & mensam, &eohabitationem, ne illius vitiis communicare videretur xv II. Ubjicies tertib. Tertullianuri 3. 4. nren mare Mnem , r. 34. dicit, Deum virum 1 muliere non disiuno re, nisi adulterii causa et Careνum si quit praeter , ex causa adulterii, nee Creator disjungit, quos ipse seviret eo
Respond. Terreniantian loqui de disi
junctione tantum quoad Porum , & eo- habitationem, non autem quoad yis 'eulum; quoad hoc enim quos coniunxit , Deus ob adulterium mon seium git, ut ex eodem Tertulliano supra 'ostendimus , naem. ro. Sc rursus , quia Marcioni obiicienti, Chri istum contra Dum e Ile Moysi. quia prohibuit divoretium , quod ille concellerat, respondet : Dieo , illum Christum) conditi naIiteν nune ferisse divortio probιbitio. nem r si ideo quis dimittat uxorem, ut
X UNI. Obi ieies quarth. Origenem,
sine causa quosdam Episcopos permisisse, qui isdam mulieribus, ut viven- e viro alteri nuberent. Igitur Origenis aetate mos erat pluribus nubendi. Respondeo, origenem ibi dicere e- iam , id ab illis Episcopis factum sui si se contra seri prii rarum auctoritatem et Seio sinquit quosdam , qui prasunt Ec-τlesiis extra scripturam permisisse aliquam nubere viro priori vivente. Ruriscus dicit, hoc fuisse permissum tanquam minus malum , Er eontra feri-pruram quitem Deerunt dierntem, mulieν alligata est ore Non tamen .mnino sine eausa hoc permiserunt: foris stan enim propter bri mosi in semita-gem ineontinentium hominum peiorum comparatione , qua mala sunt, permoseruns adversur ea , qua ab isitio fae-vunt fer ra. male autem argumentum desumi potest ex eo quod permisisa in quidem fuit, sed contra script ram , & tansi iam minus malum
XIX. objicies quinto S. Basilium,
D. Canonisa r. a. AmbiI. can. s. li. chabet : Qua reliquit uxor maritum es adultera, si ad alium virum ace*st : 1ui aurem relictus ea, dignus ea venia , qua una eum ea habitat, non condemnatur. Sed si vir qui ab uxore
aeulter , τε uia facit ut ipsa adulterium Oommittat s ε qua una eum ipso bais bitat , est adultera , quis alienum via um ad se traduxit . Quibus viiles tirasserere, 'uod injuste dimissus tib u. xore maritus, nec adulter sit , si aliam dueat, nec quae ab eo ducitur si adultera, uxor tamen sic dimittens adultera sit , si ad alium virum a eiseesserit. E contra vero si maritus diis mittat uxorem, & acesserit ad aliam, tam ipse quam ista adulterium commistam .
XX. Respondeo S. Basilium hoc Io- eo protestari, se non loqui seeundum
legem Dei , sed secundum consuetuis dinoen, seu leges Romanas, quae viaro ab uxore dimissis permittebant alis isti nubere, id autem non permitteis bant uxori dimissae viro. Ait enitu
Eqωὰ viris , ae mulieribus eonvenit se eunium fententia e sequutronem, quὸare Domino pronuntiatum es, non Ilee eis matrimonio discedere nisi ob forniemtionem . Consuetudo autem non ria moabet o e. Nempe vult, mulieres vi, ros etiamsi adulteros retinere, ae v b. vis uxores adulteras dimittere conmisditur, ut dignus venia si, si aliam dueat. Caeterum consuetudo, quae legi Domini opponitur consuetudo non est, sed abutias . Cum ergo lex Domini aeque in hoc loquatur de mulieribus , ae de viris ἔ ideo consuetudo iliata , quae tempore Basilii inoleverat , abusus legis erat, non lex. Unde ipse Basilius, in Mo Iibur , regula 73.
statuit et Virum is uxore , aut uxorema viro non debere separari , nisi quis d prehendatur in a ulterio . Utriquet, pariter interdicit novas nuptias, sive repudient, sue repudiemur. Α' quonee dissentit hoc in Ioeo. Nam ut patet ex ejus verbis in obreetione rela.