장음표시 사용
291쪽
l68 Qti aestio V. De Matrimonii IndiIIubilitate .
tis, aperth pronuntiat adu Iterum ton. 3tigem, sive mulierem , sive virum , sui altero dimisso, novum conjugium inierit. XXI. Sed dices . Ineunte seeutouar IO. tum orientales, tum Latinii missis adulteris uxoribus nubebant,& hoc Canonum permissu . Nam Gnricit. Arelatense I. anno 3r4. habitum:
De bis inquit qui conjuget suar in adulterio deprehendunι , ω ii sunt adolescentes, ct probibemur nuberet pia. euis, ut in quantum potest eonsilium eis detur, ne viventibus uxoribus, IDὸt adulteris, alias aeripiant. Temperare ergo 1 novis nuptiis uxore vivente, non ad praeceptum referunt Patres A.
relatenses, sed ad consilium . XXII. Respondeo, Arelatenses P P. supposuisse illicitas , & irritas alias
nuptias , si eas tentarent , quod ostendunt illa verba : Et prohibentur nubere . Uox autem illa Consilium , quam addunt sumitur pro exhortatione et nempe Pastores hortari debere adolescentes, de quibus agitur, ne uxoribus etiam in adulterio deprehensis novas tentent nuptias ; qui M.
XX lII. Replicabis tamen. Dogma de omnimoda indissolubilitate matrimonii eo seculo incertum erat. Pri-mb. Concilium veneticum anno 461. Can. tr. statuita communione arcendos eos et qui relictis uxoribus suis Aut in Eoangelio dicitur , excepta ea a formeationis, sine adulterii probatione alias duxerint . Ergo cum adulterii probatione censet, eos non esse 1 communione arcendos .
Secundo . Vetus Poenitentia Ie Romanum , quod Antonius Augustinus edidit, decernit, ut urior, quae iuridi ch probaverit , se alioquin inviistam, iubente marito commisisse adulterium et Si se continere non potes, nubat cui voluerit, tantωm in Domino smaritur veris siue uxoria spe, in perpe-
Tertio. Iloe dogma ineunte quinto secuIo latuit Fabiolam Romanam, quae,
ut ait S. Hieron. Epin. ad Oeeanum, nupsit cum altero viro priore dimisila: Nee Evangelii vigorem voverat, in quo nubendi universa cautio , vivens bus viris, foeminis ampuιatur cfre.
arto. In hae causa Romani Pon. tifices , aliique Praesules saepius coninsulti fuerunt, ut Innocentius I. u. ad Exuperium, a quo de hoc quesitus fuerat - Et S. Augultinus, lib. de F de,&Oper. c. I9. Et in ipsis linquit divinis sententiis ita obseurum ea , M.trum ι-ise, cui quidem sine dubio adulteram Iieet dimiιtere , adulter ta men habeatuν, si alteram duxerit , νι uantum exissimo veniatiter ibi quo fallatur a
XXIV. Respondeo ad primum . Illa verba sine adulterii probatione rese ri ad uxorum dimissionem , non autem ad istud posterius, alias duxerrasti unde sensus sit eum a communion sarcendum, qui sine adulterii probatione uxorem suam dimiserit e pro ut etiam sta luitur, Can. as. Concilii Agathensis. Ad secundum. Dico, Poenitentiale illud loqui de matrimonio post viri mortem ineundo: ut sensus sit. Quod ubi maritus qui adullerare secit uxorem invitam, nec post eius mortem alteri nubere potest, uxor e contra, ubi maritus obierit, possit pro Iibito alteri nubere . Ad tertium. Dico, Hieronymunia agnovisse Fabiolae factum contra Eis vangelii vigorem suisse et imo & Fabiolam ipsam , quae propter hoc Romae publicam egit poenitentiam. Ad quartum. Dico, Summos Ponistifices consultos aliquando fuisse deis rebus passim apud omnes certis: quae
tamen ob aliquorum tricas Obscurita. te involuerentur . Id probant varia
capita Epistolae eiusdem Innocentii ad Decentium Eugubinum S. autem Augustinus ab initio quidem intrica. iam hanc quaestionem arbitratus fuit, si solius scripturae habeatur ratio . Postea tamen traditione consulta , &collatis iis, quae dicit MaIthaeus cum . Di rigeti
292쪽
iis , quae die unt Mareus, Lueas, &Paulus, rem aded perspicuam iudiea.
vit ut, lib. I. HA/MDemn. eoniugiis , - e. 8. t superius expenso aperte alia-xuerit, constare ex Evangelio , mae- chari utrumque coniugem, si dimissa comparte adultera , alus nuptiis se immiscuerit. videamur propterea sup xius dicta. Demum,dato quod prioribus Ecclesiet seculis dubitatum de hoc fuerit, addi potest eum Bellarmino , lib. r. de Sa
pra vidimus, in Tridentino stabilitum fuit. Unde nullus modo restat dubiis tandi locus.
DUBIUM VI. An inter Christianos locum habeat
Divortium p . I. RUOIulio Dubii.
est separatio coniugum manente vinculo coniugali, quae potest esse vel quoad torum , & conis cubitum tantum , vel etiam quoad cohabitationem. De hae quaerimus. an iocum habere possit in matrimonio fidelium consummato. Negat Lutherus, Iib. do Captivit. Isafl. eap. de Matrimo.nio. Assirmant vero omnes Doctores Catholici.
fieri inter coniuges fideles ob legitimas causas , etiam matrimonio conis summato. Ita contra Novatores definit Concit. Trident. Sess. 24. Can. 3. his verbis et Sa quis diκerit, Erclesiam
errare . cvim multae ob ea as separationem inter conjuger quoad thorum , seu eobabitationem ad certum , incertumve
sempus geri posse decernis I anathema sit. Causae .legitimae ad iaciendum diis
vortium sunt. Prima fornicatio alterius conjugis . sive uxoris, sive viri. Posse verum sacere divortium ab uxore ob adulterium eamque dimittet colligitur ex verbis Chris. Mati h. s. v. 31. Omnis qui damVerιι uxorem fuam excepta causa fornication/s, Deit eammae bara . Hoc est culpabiliter exponit eam periculo adullerandi. Cumque
haec dimissio non iit quoad vinculum, ut Dub. praeced. ostensum est , erit dimissio quoad thorum , ita ut parti adulterae debitum petenti 1 altera, quae supponitur innocens ex iustitia redis de re non teneatur. Hoc colligitur eistiam ex similibus Christi verbis, Matth. I9. Posse autem uxorem a viro aduItero discedere colligitur ex Paulo, I. Cor. 7. v. Ir. ubi postquam praecepit, uxorem , viro non discedere , ait tΩώοι si discesseriι, manere innuptam , aut viro suo reconcitiari. Ubi eerth loquitur de iusta discessione , alias non relinqueret uxori optionem , vel manendi innuptam , vel se viro reconciis liandi, sed iuberet , eam ad virum injuste dimissum redire. Iusta autem causa discessionis perpetuae non ali est ab ea quae Matib. I p. exprimitur, nempe sornicatio. III. Probat hoc S. Th. q. 61. Suppl.
a. r. dicens et Dominus dimittere uxo rem eoneest propιer fornicationem in o
penam litius, qui fidem fregit , se in favorem illius, qui sidem servaυιι, ut non si adfrictus ad reddendum ei d/bitum , qui non servaviι fidem. Ideo autem propter fornicationem divortium concessit : quia i ut ait ibi ad 3. Fον-
nieasio directὸ es contra bonum matri-manit o quia tolIitur per eam certituto
rio non servatur , dum unux coniugum pIuribus carnem suam dividit. Et id.o alia erimina , quamvis fortὸ sint ma-iιra fornicatione , non tamen causant
IV. Advertit tamen S. ΤΚ ibid/mio Corp. quod exe runtur septem casus, in quibus nos Iicet viro dimittere uxo
293쪽
νιm Dνnicam em , in quibur , vel uxora culpa immunis est, vel utrique aquaistiter culpabales suas . Primus es si ipse .ir similiter fornicauus fuerit. Secundus, si ipse uκorem prostituerit. Tertius , si
υxor virMm suum probabiliter mortuum eredens , propιer Iongam eius absentiam. altari AEupserit. uuartus, si latenter cognita ea ab aliquo sub speeie miri Ie-tium subintrante. Quint in , si Deris vi
oppressa . Sextus, si reconcitiaverit eam ibi post adulterium perpetratum , carnaliter eam cognoscens s si tamen adulterii fuerit conscius Seprimur, si ma- Dimonio in infidelisate contracto , vir dederit uxori libellum repudii , uxor altινi nupserit I tuaM enim si aeterque
convereatur, tenetur eam vir νeeipere.
U. In causa autem divortii virum, S uxorem ad paria iudicati , ut sicut vir innocens licite potest uxorem adulteram deserere: ita uxor virum adulterum, docet idem S. Th. dicta
q. 61. g. 4. quia uterque peccat contra matrimonii hona . Causa tamen
inquit divortii est maior in tino ,
quam in alio I eum tamen in iatroquest finietens ea a ad divortium . Diis vortιum enim pona ea adulterit,in qua n. tum es eontra matrimonii bona. Quantiam aurem ad bontim mei , ad quam eonjuges aqua Iiter sibi invisem tenentur, tan
tum peeeat contra matrimonitim adatis aerium unius , sicut adulter um alteriur.
Et bae eausa in utro se fusis ad divortium . Sed quantum ad bonam pro-ἐir plus peceat a Derium uxoris, quam viri. Et ideo more est ea a divortii in uxore , quὰm in urro. Et sie ad aqualia , θι non ex aquati ea a siliis ganιur o Nee tamen injusὸ e quia in utroque es ea a fuseiens ad bane poenam. Sicut est etiam de duobus, qui damnantiar ad esusdem mortis pcaenam , quamvis aliut altera gravias perea προ
lierem , in qua plus est fragilitatis , fit magis ducibilis est a concupiscentiis. - Nam ut ait S. 2 h. citatus ad s. Hoc quidem verum esse potest in simplici sornicatione. Siquidem meis
reris paribus vir in pIiei foνnieatione plus peccat , quam mutier , quia plus habet de rationis bono , quod pravales quibuslibet motibus corpora ivm pa M
VII. Secunda diuortiis lassiciens causa esse poteli saevitia tam a conluvigis, ut alter non possit i Ili cohabitare hiae periculo, Can. Literas de re stit. spoliatorum . Similiter si tanta furia laboret, ut ab ea sit periculum,s tentaverit alium e medio tollere. VIII. Tertia si sollicit ei iptum ad peccatuin, ita ut non possit ei cohabitare tina periculo incidendi in aliis ouod grave crimen. Unde S. Th. diis
IX viii ita est. Si aIter eoniugum desecelli a nae . Nam ui ait luem S. Th. dicto a. i. ad 3. Infidelitat, quae dieitur spirituatis fornieatio . etiam scontra bonum maerι-nti. quod es pro Ies e Meanda ad euItum Dei , etiam ipsa Deit di οὐ taum in sed tamen aliter , quam corporalis fornicatio i eura propteν renum actum fornieatronis carnalis ροι est proeedi ad divortium , a n autem propter unum actum infidelitati. sed propris consuetudinem , qua pertinaciam
Uendit, in qua infidelitat persuur . Unde hue spectant quae dicit PauIus,
, fornicanim a se dimittere Respondet S. Th. dicta g. 6 . Suppl. a. x. Quod si mulier de peccato poe
294쪽
nitere, vir Bdn tenet ar eam dimittexe r usia dimissis uxoris forarieantis. Batroducta est ad eorrigendum uκorisiarimen ter talem poena in ia Licet enim
adhuc ius habeat , ut possit eam diis
mittere, ad hoc tamen non tenetur,
imo satius est, ut non dimittat. Tum ne dimissat oeeasionem det redeundi ad adulterium Tum quia si eam vere poenituit, iam , Deo peccatum ei dimissum est . mare Augustinus.
lib. 1. de Adulter n. coniugiis, c. s. Postea quam Christio ais adultera : Nee ego te damnabo , vade . deinceps no. It peceare et Ruis non imellisae . de .
bore. Et ideo si altis ad rore fi diu παμ parata , non tenetur vir pradrct in panam ad eius eorrectionem a/bibero.
XI. Qsod si mulier de adulterio
non poeniteat, Tenetur, ne peeeato eis ius consentire videatur dum eorrectio. nem debitam non apponit, eam dimitistere. Ita el am S. August. lib. r. Re.rras. eap. ro. ubi corrigens, quae in lib. de Srem. Domini in Monte, didierat, ait: Et ubi dixi, hoe permissum
xx. Qui tenet adulteram stultus, &impius est . Excipiunt tamen aliqui', si uxor nondum quidem sit emendata , sedeonsideratis gravibus circumstantiis, , timeator maius malum ex dimisso ne maritus autem scelus detestetur.
Xl I. Neque dicas: Qmlibet potest
dimittere alteri , quod in se peccavit: sed mulier fornicando peccavit tria virum ; ergo potest ei dimittere . Nam respondet S. Tho. citato, a. a. ad 6. nego min Qilia Uxor sornieando λ non tantam petes in tarum,
sed etiam in festram , ct in Deum. Et
ideo viν non totaliter potes poenam diamittere , nisi emendatio fea uatur. XIII. Loquitur autem S. Thom. peculiariter de viror quia ordinarie non peccat mulier, si a marito etiam inti adulterio perseverante non se sep ret, neque sit debitum reddat, aut etiam petat. Cuius ratio est. Primo. ita mulier non est caput viri , sicut vir est eaput mulieris , nec potest virum ex auctoritate eorripereo,& punire, sicut vir potest mulierem et ideoque non ita censebitur consentire in peccatum viri , ficut censeretur vir, si eam formaanteis non dimitteret Secundb . Quia non idem ineomm dum incertitudinis- prolis immine , si mulier viro adultero se commisceat, sicut si vir uxori adulterae commisce. atur. -. Tert/4. inita rarb eontingit , quhd maritus adulter ob succes.sonem uxoris se eorrigat : imb potius metuendum est . ne fiat deterior. Unde prudenter solent Consessarii suadere, ne uxores tales maritos dimit
Si tamen ex dimi Gone probabiliter speraretur emendatio, teneretur uxor innocens virum adulterum de se.
rere , etiamsi sibi timeret periculum incontinenti aer sicut enim aliquando abstinendum est a licitis majoris bo. ni causa r ita debet illa ab actu con
iug1li abstinere t qui a s propter i.
jam incontinentiam fiat, non erit licitus, ut supra diximus ut maritum lucri iaciat et sibi aulem per orationem , aut alia media consulere , ne sper incontinentiam peccet.
XIV.. Quae res secundo : Αn vir pro prio iudicio possit uxorem sornicat . tem dimittere μRespondet S. Th. dicta q. 61. Sit p. plem. a. Quod vir potes uxorem Gi
eatione uxoris proprio arbitrio , nee tenetur reddere debitum exigenii, nisi per Ecclesiam compellaιur , ω taliter redis dens M
295쪽
d. ns , nullum proudicium sibi faeit .
Atio modo quantum ad torum , ε' -- habitationem. Et hoc mois non pote Idimitti nisi judieis EeeIesia r oesia ιιὰι dimissa fuerit. debet eui ad eostitam dum , nisi posset ei vir iueontinenti fora
rr, nisi judicio EeeIesia . in cum talis separatio sit publica non leviter alios offenderet,s ea uissa per iudicem incognita fieret et Addo quod talis separatio quoad cohabitationem est adulterae poena publica rpoena autem publica , nisi a judice infligi potest . . . In hoe autem iudicio eoniux innocens erit actor ; qui s deficiat in probatione, non erit puniendus poena talionis, hoe est divortii t sic enim obtineret, quod intendit sed poena arbitraria. Si vero ageret ad poenam legibus civilibus decretam , admitti non debet ejus accusatio, nisi praevia inscriptione, qua se obliget ad poenam talionis. Ita S. Thomas citatus ad XU. Neque obstat, quδd eum adulterium secreth fieri sileat, dissicile sit illud coram Ecclesia prDbare. Nam
ut ait S. Th. ad 4. uuandoqiae vir uis acorem suspectam do adulterio habens, ei insiliatur , μι deprebendere post ea miseum testibus in erim/ne fornicalionις rse potes ad aecusat onem procedere.
Ei p aterea si de facto 3pso non eonstat, tegunt esse violenta suspiciones fornieationis, quibus probalis videtur fornreatio probata esse , ut si inveniatur solus eum DIa , horas, ε' toeir 'spectis , crnuius cum nuda . Quae violentae fusi piciones virum excusare possunt, salieni quoad dimissionem 1 toto. XVI. Posse tamen conjugem privata tua auctoritate ab adulterante reis cedere existimo , vel si delictum sit oe- cultum, vel adeo publicum, ut non sit opus iudiciario proeessu et velut si oblongam absentiam mariti inveniatur uxor, vel prostituta, vel gravida, aut si maritus introducat pelli cera in Domum, secumque retineat.
Sponsalia propriE 1 spondendo, seu
promittendo sunt dicta , & ideo
illa contrahentes Sponsus, Se Sponissa dicuntur, quia nuptias invice uti spoponderunt, Aliquando sigitificant dotem, quae ei parentibus , vel amicis sponso datur, aliquando munera, quae titulo nuptiarum utrique dantur, vel quae sponsus sponsae donat, ut I. Re gum 18. Non habet Reκ sponsalia ne
eesse. De sponsalibus in priori s gnificatione, quae magi propria est, Me
DUBIUM I. id sint Sponsalia , ad quid Insti
inducant. . I. Resolutio Prioris Partis.
I. Ico. Sponsalia sunt suturaruml nuptiarum mutua sponsio. scupromissio ab illis saeta qui suturis illis nuptiis coniungendi sunt . Ita S. Th. q. 43. Suppl. a. t. dicen S tConsensus rn conjugatem copulam per verba de fiat Deo non facit matrimoniaum , sed matr/monit promusionem . Et
logiarum , c. Nam ante usum tabularum matνι monia ea utiones dabant, quibus spondebanι , se in Ditem consen
II. Promisso nuptiarum , ut induis eat sponsalia , debet esse facta ab illis, qui nuptiis conjungendi sunt. Unde promissio parentum non suffcit ad valide contrahendum sponsalia pro filiis, nec filii obligamur , nisi saltem tacite consenserint, ut si praesentes
296쪽
luerInt, & non eontradixerint, vel si
absentes, ratificaverint. Ita declaravit Bonifacius VIII. Cap. unico de Deis sponsa r. Impuberum in i .
Debet insuper esse Vera , quia promissio, qua quis simulat E promittit ,
non habens ver E animum promittendi , non est veri nominis promissio et quia voluntas expressa non promittendi destruit naturam promissionis . Qiiamvis autem ejusmodi simulator , non obligetur vi sponsalium , quae nulla sunt, obligatur tamen ad contrahendum , vel ad componendum cum
persona, cui illii sit nisi talia si κna dederit ex quibus posset prudenter tolligi , eum sinu late , & non ex animo promittere Tum ob iniuriam
ei factam , tum propter scandalum . Quod si habuerit animum promittendi, sed non praeitandi promissum , sponsalia sunt valida.
Debet terti h esse DeItherata: quia hae e promissio debet esse actus humanus, ideoque ex deliberatione ratio. nis profic scens . Ea autem deliberatio requiritur , quae ad benh, vel math agendum susticeret . Debet quarto esse Signis extortoribus expressa , quia, ut docet S. Th. a. h. q. 88. a. I. promissio tacta homini non
obligat in conscientia , nisi exterius
Debet quin id esse Libera, quia proinmissio vi, aut metu extorta non obligat , nisi sit iurata, ut docet idem .
S. Th. 1. x. q. 89. a. T. ad 3.
Debet sexto esse Mutua, ut nemphuterque alteri matrimonium promitistat. Cum enim sponsalia sint quaedam inchoatio matrimonii huius naturam participans , debent mutuam promtisionem includere, nec possunt esse rata , & unam solam partem obligare. Si ergo vir promittat mulieri in illam ducturum in uxorem, ipsa vero nihil promittat, acceptet tamen promissionem sibi factam, vir tenebitur quidem praestare promissum, non ratione sponsalium , ted ratione promissionis acceptatae , quam si nolia
acte piat mulier , vir ad nihil obligabitur et quia obligatio hominis eris
ga hominem Retulariter absque mutuo consensu non contrahitur - Dirixi Regulariter . Nam si major sep tennio promittat nuptias insanti . quamvis sponsalia non valeant , tenebitur tamen expectare minorem, si sorte velit acceptare promissionem, ut
docet S. Antoninus, 3. p. tyt. I. e. IS.
& Sylvester verbo Spontalia, g. I. III. Ad eontrahenda sponsalia non est necesse, ut quis dicat Promitto, aut Spondeo ; sed satis est, ut verbis, aut sqnis moraliter intelligatur promisisio. Unde vere contraheret qui diceret: Habeas me pro insanii, pro menis daei , pro infideli, nisi contraxero te cum . Si quis tamen diceret: Non dueam aliam prater te, sorte non essent sponsalia , quia non videtur promisso ma. trimonii absoluta , sed conditionata , id est, si semel in eam matrimonium , non cum alia . quam tecum inibo, nisi ex eircumstantiis aliter toncipe
Resolutio Seeunda Partis. v. Ieo, rationes , cur matriisl l monio praemittantur sponis salia afferri solent sequentes. Prima: ut tempore intermedio deprehendi potist, an aliquid sit, quod matrimoni. um impediat, vel dirimat. Et propterea ex Tridentino. Sess. 14. e. I. de Reor. Matr. post sponsalium celebra
tionem , iubentur Parochi tribus tonistinuis diebus festis in Ecclesia inter Missarum solemnia publicas sacere deis
nuntiationes - Secunda: ut etiam
tune diligentior fiat de moribus, statu, vita, & eonditione compartis in. quisitio. - Tertio et ut serventius eo tempore vacent orationi sponsus , M sponsa pro obtinendo stlici matrimonio. - maria r ut ait August. l. 8.eonsess. c. 3. Institutum es, ut iam Iacta sponsa non tradantur natim, ne vi M in Iem
297쪽
ea ut nis imonium tot oneribus, tot
modestias , tot tum, maturitis, de deli ratias cel v. Non resens est sponsalium ritus
ante matrimonium praemittendus . Nam . teste Philone , ι. de Deetali μει-ibus, apud Hebraeos non minoris eis rant momenti, quim ipse nuptiae. In solemni enim amicorum conventu mari riti, uxorisque nomina scribebantur
in tabulis ; ω si quid sponsa in domona terna manens deliquisset , eademouen1 plectebatur, ae nupta , quippecuae obrueretur lapidibus , li fractae fidei eoniugalis rea inventa suisset. v I. Si duaeras et an Iponsalia necelis sit id praemitti debeant contractui matrimoniali Respondeo, matrimonium quamvis non praemissis sponsalibus celebratum, esse quidem validum , sicut valida est actualis donatio pecuniae, aut , euamvis suturae donationis promissio non praecesserit et Laudabile tamen est ea praemittere. Τum propter allatas rationes . Tum ut sese praeparent ad recipiendam sacramenti gratiam , cui recipiendae quia cohabitatio sub eo. dem tecto impedimento , P 2pyerea Cisellium Tradent. dicta Se T. .
eipiendam in eadem domo non cohabr. 1ent. Quin imo peccaret, qui fine ra- non premitteret. Ita enim decrevit Con- Foroiuliense , e. g. Nemrnr Ireeat z tim , raptimque Nuptra contrahere,
sed intementit pactis spons ibus. vii Quae res iterum. Quo in loco celebrari debeant sponsalia, & coram
dem synodus nihil decreverit, Pa
r m referte ad sponsalium valores , an clandestin E , an publich contrahan-:i, ἴς,mvis ergo tum ex consuetu. ta , irum ex statutis Synodalibus
porteat ea eontrahi eeram par ho . de testibus, idque non in tabernis, sed in loeo saero, ut , e. 6. Concilii Pr
vincialis Cameraeensis l. Tει. d. matrim. Aliter tamen contracta sunt valida. - Neque dicas, quod eum Trio dentinum irritaverit matrimoniuraelandestinum, eensendum est, Irr taIisse etiam ea, quibus ad illud 'Ienitur - Nam respondeo, clande itina sponsalia non esse viam perveniendi almatrimonium elandestinum, quod enitritatum, sed simpliciter ad matrimo. nium. Deinde non esse viam nee da riam, nam ut dictum est , sine illis perveniri potest ad verum matrim
ε. III. RUOItitio Teνtia Panis. VIII. C ponsalia, ut docet S. Tho.
3. Suppl. a. r. contrahi potant, vel absoluth, ut si dieatur saeeipiam te in meam , & E converso τvel sub eonditione, sive honesta . ut eum dicitur r Accipiam te, si parentrisbus plaeeat : & tune stante conditi ne stat promissio, & non stante , non stat. Sive inhonesta , & haec , vel est
contraria bonis matrimonii, ut la elineatur : Aee Fram te si venena fler/Dra-ι is protures : Et tune non contrahuntur sponsalia. Aut non est contraria bonis matrimonii , ut si dicatur reipiam te , si furtis meis eo entias. Et tune stat promissio , sed tolleno enconditio. Quia tamen de pt 'missione, de consensu conditionato, ejusque Obligatione actum est supra, 3. Dub. s. ideo ne eadem inutiliter re petantur, de solis sponsalibus nude ,& ab solii te contractis , edumque Oblillatione sermo erit. IX. Dieo. Sponsalia absoluth conistracta obligant ad matrimonium eon trahendum sub peccato gravi, idque tempore praefixo , vel si tempus non est praefixum , ubi commode fieri poterat . attenta loci consuetudine . Prior
298쪽
pars prob. Nam ex promissione mutublaba , εe acceptata oratur utrinqueis DUBIUM II. onerosa obligatio iustitiae, quae in φ . c. Pgravi, qualis est praesens, graviter a aetate, ii ovibus Contrahi ponbligat. Unde S. Th. in ε. dist. ar. q. a. sint sponsalia , de an Solu- a. l. ad x. Eκ tali inquit promis bilia sint .
Mais obligatur unus alii ad matrim mam eontrahendum, oe peccat moνta- . I.
dus es , ων quidam dieunt , quamvis Quia cym nonsatia sint quadam promiFaIris non videatur propter causam pra- Amos futurorum , oportet quod illarum dictam . praeipuδ si de Mκοricidio time. sint, qui aIiquo modo promittere possunt, retur . Haec S. Th. quibus ultimis ver- suod non est nisi illo iam , qui habenν bis indieat maxima opus esse pruden- aliquam providentiam de Diuris, quatia in iudiee in investigando, an eoa- ωμα rationis requirit ἡ respectu eris ctio non sit potius obsutura quit L. tνipleκ gradus notatuη seeundum PbiIo. profutura ; unde monere potius debet sobum in x. Ethie. 't C. 4. Primarrenuentem de obligatione eontra- eis , eam quis nequo ipse inteIIuir peretii. εe maximὶ si sit iurata, implen- Ρ, neque ab alio rapere potes. Seeuuinda , quam ipsum vi , ae poenis ad i. dus es naιus, quo homo ab aIio eaperagendo. in od si adhuc reluctet, satius potest , sed ipse per se non fulseit ad eon- est aliquando eum dimittere, imposi- derandum, eis intelligendiam. Terrissta tamen obligatione resarciendi dam- es , eam homo, ω ab aIio iam everona sponsae illata , eumque mulctam potest, or pre fetuum eo derare . Esdo, si prudenter iudicaverit. Mia ratio paulatim in homine eonva. X. Seeunda pars constat ex eo, quod Ieseu, ferun/um quod quietantur m fi in omnibus aliis contractibus , in- tus, o fluxibilitas humorum: ideo priis quibus exeeutioni praefixum est tem- mum natum rationis obtinet bomo ante
pus, tempore praenxo impleri debet , primum septennium et oe propto boo II. eur non in isto Si tamen eompars tempore nuIIi contractui aptus ea a oetaeith , vel expresse in dilatione . ita nee sponsalibus. Sed ad feeωndum consentiret . vel dilatio eret modica, flatum inripit pervenire in sim primi
exeusari posset . septenti. Unde etiam tune temporis pise X l. Tertia qnoque pars et ara est. ri ad febo as ponunιων. Sed ad reνινυm Nam ubi tempus non determinatur , flatum ineipis Mino pervenire in sine ρ- commoda opportunitas attendςnda est, eundi septennii, quantum ad ea qua ad iudieio prudentis viri . Dixi intenta peUOnam ejus pertinem , in quo rario oonfisettidine Iori I nam ubi mos inva- naturalis eius convaleseu i fed. uanis Isisset , ut matrimonium non contra- tnm ad ea, qua extra ipsum funi, initeretur ante eertum aetatis annum , fine teνtii septennii . Et ideo ante pria non esset obligatio praeveniendi. mum septenniam uti vi eontractu. homos tus es. Sed in fine primi septennii imripit esse aptus ad aliqua promistenda
299쪽
νatio natura Iir istinat magis ; novi autem ad ebligaudiam fe perpetuo vinis .ulo s-aἀhue non firmam vota uia. rem habet. Et ideo tati tempore possunt
eontra bi non alis. Sed in sine fecundi septenil sam potest obligare se de his ,
quae ad persinam ipsius pertinent, veI ad Religionem , vel ad conbugium. Sed post tertium septennium etiam potest de aIlisse obligare : cr fecundum leges consi- ruitur ei potestas de rebus suis di ponendi post vigesimum secundum alias viis
gellinum quimum annum. Haec placuit ex S. Thoma describere multis enim lucem afferre possunt. De quo extant decreta Pontificum , Cap. Lit teras , Cap. Me t , Cap. Ad disIvendum tit. de dei pons Impuberunt,&Cap. Infantes in 6. suti eodem titulo. II. Ex his seqvitur. ut no 'al S. Th. eitato loco ad x. Quod si ante annorptibertatis idest ante primum septennium i fiunt eantractus sponsal tim per
AElium, ambo, veι alιer νeclamare possiani r unde nihil tiane act-ιm est . adeo quod, me aliqua a fin/tas contrabatur ex hoe . Et ideo sponsalia , qua inter aliquor per personas atras eontrahuntuννοhυν habent . in quantum alii , inter quos eonerabuntur, ad aratem debitam venientes nora Nelamant, ex quo inteIIuunιur eonsentire bis . qita per alios
facta funt. Hinc si pater contraheret sponsalia pro filio nondum septenni , ea non subsisterent , nisi ab eo iam facto rationis compote ratificarenturἀImo attentare sponsalia ante tempus septennii regulariter est peccatu . mortale, si non ex parte pueri, qui possunt excusari per ignorantiam, saltem ex parte eorum, qui eum inducunt. Tum propter severam Ecclesiae prohibitionem. Tum propter gravia 1ncommoda , quae inde oriri possunt,& solent
III. Nec refert, quδd in aliquibus
ante septennium acceleretur usus rationis . Nam si appropinquent ad finem septennii, & appareat in eis su D ficiens usus rationis, poterunt validaeae sponsalia , ut docet S. Thom. hic ad r. seeus ver b si suerint solium in quarto, vel quinto anno . Ria intentio Ecclesiae fuit eiusnodi sponsalia irritare, eo quod communiter non sit sussi eiens discretio, nisi circa se tennium. Et quamvis in minoribus appareat aliqua de suturis nuptiis plaeentia , dicit tamen S. Th. citatus ad 4. Quod illa piaeentia , qua es in pueris
ante septennium , non praeedit ex perfecto usu rationis, cym nondum susceptiabitis sint pIana disciplina , sed magis
contingit ex mptu natura, quam ex as
Iiqua ratione . Et ideo non susit talis placentia ad sponsalsa eontrahenda . IV. Sed dices. IEias quinquennii sunficit ad consensum in peccatum morta te, unde S. Gregorius. I. 4. Dralag. c. I 8. Narrat, quod quidam puer quinque sannorum propter peccatum blasphe-nHae a Diabolo extinctus est ἰ ergo sum ciet etiam ad consensum spons
lium, cum in utroque casu usus ration s requira ur.
V. Rei poti deo dato illo ea su ὶ eum
S. Tho. loco laudato ad a. neg. consis de dii 3 alitas est et Ouod ad pereatum .cortale Disieit etiam eonsensus in praeis sens . Sed an sponsalibus est eo e usus in futurum. Major autem diseretio ra tionis requiritur ad providendum in futurum , quam ad consentiendum in aiactum unum prasentem . Et ideo ante ρ tes homo peccare mortaliter , quam pose
VIia I eo. omnes illi , qui pro-1 I hibemur matrimonium contrahet e. ob impedimentum dirimens , aut etiam prohibens, invalidὰ tentant contrahere sponsalia. Ratio est : Quia promissio de re illicita est, & consequenter cum nemo possit obligari ad illicitum, nec obligari potest ad ea . sponsalia r nulla autem est obligatio, ubi promissio nulla est. Unde S. Th. L. R. q. II o. a. I. ad I. Si promisit sin
300쪽
quia promittendo pereavit, mutando aurem propositum benὸ Deit. Et ideo non tantum invalid E eon. trahit sponsalia consanguineus eum consanguinea, assinis cum assine, haptizatus cum non baptitata se ob impedimentum dirimens . sed etiam Catholieus eum haeretico ligatus votos inplici eum libera ob impedimenium prohibens. - Nec dicas. Si hi valide contrahunt matrimonium quam vix illicite, cur non etiam valide contrahent sponsalia , quamvis illic ith - Nam discrimeti eli i mia contrahendo matrimonium faciunt quidem rem illicitam ob Ecclesiae prohibilionem,
non tamen se onligant ad illicitum sicut in proinlisione piae sala . Rallo autem naturalis quae dust l, non pos se se ψalide obl gire ad illicitia . . non dietat invalidum e se actum quem Ecelesia tautum pronibet , sed lior irritata
VII. leo. Sponsalia possunt di-ὲ I rimi ia obligatio. quam
generant variis casibus evenientibus , vel utrinque , vel ex altera solania parte potest solvi . Casus autem sunt
Primus est si alter coniugum post inita sponsalia 3ngrediatur religionem. Tunc eo ipso, quo unus spontarum siticipit habitum religiosum, alter statim potest inire sponsalia cum alio :Nam prior lati iacto renuntiat sponis salibus, & animum ostendit alienum a nuptiis. - Si tamen egrederetur Emonasterio dimisi habitu antequam sua compars inierit sponsalia eum aistio, sic egressus teneretur eam in matrimonium accipere, partim vi sponsalii m praecedentium , quae fuerant
rescissa sine culpa remanentis in seeuis Io : partim ratione iniuriae , si ad illudendum eam deseruerat.
y III. At quaeres r An etiam is, qui sponsalia iuramento confirmavit possit habitum religionis susciper
antequam matrimonium ineat Alexander III. Cap. Commi - ,
tit. de Sponsalibus , respondet esse tutius iuramenti religione servata . prius contrahere et & postea si elegerat ad religionem migrare . - Reia pondetur etiam, illum posse ad religionem transire antequam matrimonium contrahat: quia eam religio sit excelsior status , quam matrimonium,
sicut in sponsalibus ipso iure subintelligitur exceptio, Nus velim ingredi Religionem r uta etiam in iuramento, quo sponsalia confirmantur. Ut ut tamen sit, certum puto. quod si alteri parti magnum creatur incommodum , nisi prius contraherent . ut quia alioquin incurreret nolam infamiae, vel quia proles ex il- legitim ci congressu concepta, esset il-
legitima: Tunt sive sponsalia sini iurata , sive non . deberent prius contrahere matrimonium , & tunc demum fi expediret , posset alter ad Religionem transire. - ae hactenus dicta sunt pertinent etiam ad susceptionem sacrorum Ordinum. Nam de per hane sponsalia prius contracta dirimuntur. IX. Secundus casus est . mando alter desponsatorum contrahit matriis
monium cum alio. Cum enim , ut ait S. Thom. g. 43. Supplem. β. 3. uae T.
Secundus contractus matrimonii sit sortior primo, nempe sponsalium, ideo solvit ipsum. Et si quis residuus est, solvitur obligatione, & alter propter obligationem matrimonii non potest redire ad sponsam . Si tamen continisat, uxorem susceptam mori , tene-itur priorem accipere, si adhue soluta sit. Se velit; non vi sponsalium, quae iam sint, sed ratione promissi ,
quod antea propter mutationem materiae de lieita in illicitam non pote. rat impleri. De hoc extant Capitula Stetit si inter virum , adolascens, tit. de Sponsalibus. X. Ter.