장음표시 사용
311쪽
188 Quasis VII. De Impedis. in Genere P
lici Messanensi Epitacopo , quasi destritens illius qui disciplinam , quae intra septimum gradum matrimonia non permittebat, ei respondet S. Gregorius , l. 24. Epist. r . alias sa. myod autem Augustino Anglorum Gentis Episcopo , a tum m videircet , ut retoris
daris, Iuo . de consanguinitatis conjunissione ; ipsi eis Anglorum genti , qua
nuper ad fidem venerat, ne a bono, quod caperat, metuendo austeriora σecederet ,
spretatiter , ω non generaliter caseris , me ferias se cognoscas. Gregorius 1 l. ineunte g. seculo cirisca, ann. xx. secit sacvitatem Germanis, ut nuberent post quartum consanguinitatis gradum. Ita , Ep. a. ad Bonifacium Episcopum , qui eum super varia consuluerat et uiιur inquit; in primis tegebatur, in quota progenie pro
cimus , quod oportuerat quidem quam diti se agnoscunt ad itate propinquus , ad huias copula non aeeedere societatem. Sed quia temperamia magis, Θ praefertim in tam barbara genre , pIut plaeet , quam districtio censura , concedendum est, M post quarιam generati nem fungantur. Cum tamen eodem seculo non nisi post septimani generationem coniugia generaliter iniri possent, ut habetur ex Gregorio III. u. a. ad
Petrus Cellensis Abbas duodecimi Deilli scriptor, tib 7. D. M ad quendam Cardinalem , sentit, penti tantificem esse facultatem in hisce impedimentis dispensandi, ait enim z Pen- Ρι vestra discretio, ut si quid de gradu
eonsanguinitatιν obstat . pro bono pacis, ct pro tantorum malarum recompensa. tione, quacumque fieri potest a Domino Papa non recusetur dispensatio.
III. IIuius potestatis in Ecclesia amplissimum testimonium est , quod eum secundum antiquos canones usiue ad septimum consanguinitatis graum impedimenta matrimonii protraherentur, in Concilio Lateran. IU. sub Innocentio III. usque ad solum quartum gradum restricta fuerunt, &
moderata fuit prohibitio de gradibus
assinitatis, ut legere est, eap. 11. Confirmant hoc frequentes dispens tiones post seculum duodecimum conis cessae , & quae in dies rationabilibus de casis 1 S. Sede conceduntur, quas non plebeii modo, sed ipsi Principes, ae Reges postularum , & adhuc postulant. Qiare merito Luthera nos hane potestatem Ecclesiae eripientes elapsis seculis anathemate confixit Tridentina Synodus, Sus a a. Can. 3. his veris bis et Si quis dixerit .... nec Posse MineIesiam in nonnullis illorum s imp dimentorum in Levitico conten Orum dispensare , και constituere , ut plure impediant , ω dirimant ; anathema st. V. Sed dices . Prioribus Ecclesiae seeulis Principes circa matrimonii impedimenta diipensabant. Probatur eκHonorii, & Theodosii lege lata Ravennae,anno 4 . In qua exponunt Imperatores, quando, quibus, & qua ratione velint in matrimoniis pro ibitas dispensare. Idem colligitur ex dispensationis in formulis , euas legere est apud Cassiodotum, ινι. 7. variarum scap. 6. Num. 4o. ubi Theodoriem Rex ratum esticit coniugium nobilis cuiuia
dam , qui contra legum statuta nu serat cum muliere plebeia . S num. r. Idem dispensat , ut quis nuptias
U. Respondeo ex dictis Dub. prae-eedente Principes illis prioribus secuistis, ea ratione qua dicuntur statu ille impedimenta matrimonii, in illis quoque dispensasse. Queata autem statuere non poterant impedimenta matrim nium dirimentia quoad substantiam ,& vineulum , sed solum quoad certos effectus matrimonium consequentes s& poenis contra laetentes mulctaro , ideo eorum dispensationes ad illos e laetus habiles reddebant, & poenis legibus suis taxatis eximebant . Diciet iam potest, quod si eorum dispensationes legitimarunt etiam matrim nil substantiam , hoe fuisse ex tacito Ecclesiae consensu , aeconomiae, Sc pacis studio tolerantis , ut Christiani
312쪽
Principes sacerent id erga suos subditos, quod Ethnici Imperatores facere solebant. Quia, ut dicebamus cum
se ut prohibitio , ita nec dispensatio Iegis ei vilis humanae lassiceret ad ponendum, sive tollendum impedimen. tum , nisi accederet auctoritas L elesiae .
I. Ertum est, ordinario iure, dispensare in impedimentis matrimonium dirimentibus ad stilum Romanum Pontificem pertinere, neque ad hoe Episcopi auctorii a tein sese extendere. Ratio est. Quia impedime ta illa suerunt i a tuta , vel a Pontia fice , vel a Concilio generali , qu rum auctoritati auctoritas pure Epiccopalis inferior est , ae proinde suta
iecta . Constat auten: in serio teni non posse ordinat e vispensare in lege superioris , ut patet ex Cap. Inferior 4. disi. at. Et ex Clementi ira Ne Romani de electione . Neque vorum arbitror , quod scribit Io. Mariana Historicus Ilisp.inus, I. ro. e. X. ubi loquens de in celiis nuptiis Alphon si Catiellae Regis cum Ul-raca sua consanguinea haee scribit e
Nondum moribus receptum erat XI. Ω-culo j ut Ponti fiam Romanorum venia, Iege coguationis foluta , conjugia inter cognates eoirent. Nam hoc salti ratis evincunt dispensationes supra relatae , quas cunce iserunt pro Anglis Gregorius Magnus , de Gregorius II. pro Germanis. - Dcitide hoc dato, non coneluditur. abique Romani Pontificis dispensatione inita fuisse inter consangit' neos coniugia. sed solum qiiod prioribus seculis, nunquam , aut saltem rarissime dispensati fuerint fideles circa ea, quae velabant canones, ut patet de clerico i um irregularitate, a qua
vix legitur quisquam fuisse dispensa-
tus, eum tamen certum sit Romanum Pontificem potuisse in ea dispensare . VII. alia propter merito Caba sucius auctor Gallus , I. 3. Theoria , de praxis
iuris Canonici , eap. 27. num. I. Ur. 6. non approbat opinionem eorum, qui volunt, Episcopos Galliae ex consuetudine legitime piae scripta dispensare posse ad matrimonium contrahendum In quario . aut e ani tertio gradu consanguinitatis , vel assini latis , α affert auctoritatem duorum Concitiorum in Gallia celebratorum , ninii inrum Turoneia iis, anno r383. & Tholosani isso. contrai tum statuenti lim, additque : Sane ista ab Episcopis e Oniaeelsa di pensationes pro contrabendis eouis jugiis , aut nullitatem , aut ineertitudinem causant saeramenti. At vero in re faeramentaria unanimes doeent Theois Iogi , non esse licitum quisquam incer-ιi adbibere , eo certo mi dio praetermiso, quod adhiberi p9st et atque ita sententia ina , vel mfariam indueit saeramenti nuglitatem , aut ad summum tuistiore simul, ae probabiliore opinione reis jecta , minus probabilem nee tutam in tanti momenti saeramento eo ectatur o-prnronem . inlod illicitum esse decrevit Innocentius XI. anno i 6 s. dum hanc proposi ionem num. primam damnavit et Non est illieitum in Deramentis eonferendit seqtιι opinionem probabilem de maiore faeramenti, rel/cta tutiore .
Neque obest , auod Episcopus disipensare possit in lege quadragesimalis Ieiunii,& in aliquibus impedimentis impedientibus tantum , quamvis hujusmodi sini praecepta , vel a summo Pontifice, vel a Concilio generali Nam relaxatio ieiunii quadragesimalis ex iusta causa non est proprie diis spensatio a lege, sed declaratio , legem in tali circumstantia eam personam non Obligare , quae declaratio fieri potest etiam ab inferiore , & fit 1 Parocho praevia medici attestatione
de hoc aliqua diximus, Tom. 2. in T. a. q. 3. de tege naturali Diab. 6. . r. num. a. In aliquibus vero impedimeniis impedientibus tantum dispensare. Oo potest
313쪽
rso Quaestio VII. De Impedim. in Genere.
potest Episcopus, quia lichi inferior,
per se loquendo. non possit dispensare
in lege superioris , consuetudine ta- en receptum est, ut dispensatio su
per illis non quaeratur a Papa, exceptis votis eastitatis, & religionis r imo nee super aliquibus ulla petitur dic pensatio. At loquendo in casu , dinpensatio esset vera dispensatio, nec alis legari potest erobata consuetudo , aut tacitus superioris consensus , qui imo ab omnibus Ecclesiae partibus Oxi it Romana Sedes, ut super dispensatione ab impedimentis dirimentibus, obtinenda , ad ipsam, vel ad habentes saeuitatem ab ipsa specialiter delegatam, fideles, si fieri possit, recur
posse Episcopum dispensareeensent Do-hores , quos inur alios refert, ac se
quasito a. Primus est . mando publice notum est matrimonium in lacte Ee-elesiae esse eelebratum , imo Ac consumismatum. impedimentum quod inter eoniuges detegitur , occultum est , nec
possunt separari absque gravi infamia,& seandalo, vel grandis alicuius ma-Ii perieulo , nec ad Papam , vel ejus Iegatum iacultate dispensandi instruisetum tutus patet recursus, sive propter paupertatem , sive propter loco. rum distantiam , sive propter alia gravia impedimenta . Tune enim censetur Ponti lex tacith indulgere, ut auctoritate sua Episcopus dii penset super
illo impedimento , etsi dirimente. Tum ruta non est credibile, Pontificem velle tibi reservare dispensationem in casu tantae necessitatis. Reservatio enim dispensationis est propter caritatem , Schonum Ecclesiae regiment esset autemaeontra utrumque, fideles, qui bona fide eroeesserunt, de in angustiis constitutis nesciunt quo se vertant, omni opportuno remedio destitutos relinquere. Q iemadmodum ergo vald E probabile est, in casu summae necessitatis ,
etiam citra mortis articulum , qua
non pareat aditus ad Papam , vel alium eius saeuitate instructiim, Papam concedere Episcopo facultatem absolvendi etiam a sibi reservatis eriminiis bus et ita de in casu, ut alioquin pς-
nitens, sicut de coniuges maneant tota vita ligati crimine , aut censura saut impedimento. - Tum etiam summus Pontifex ignorare non potest, sententiam hane a multis probatis doctoribus sustineri , eaque uti multos Episcopos xelum animarum habentes. Cum ergo non contradicat, ngnum est, eum tacith consentire. IX. Ut tamen in praedicto ea su ponsit Episcopus dispensare , concurrere debent sequentes conditiones. Prima, ut matrimonium contractum sit in sa-cie Ecclesiae praemissis proclamationibus. Secunda, ut matrimonium conistractum sit bona fide ex iuris, vel facti ignorantia probabili saltem ex parte unius. Si enim ignorantes quidem, sed sine solemnitatibus debitis contra xerunt, aut mala fide processerunt , veros milius est , eos esse separandos , usque dum a Papa dispensatio conceis datur , quia non praesumitur velle iniquitati contrahentium adhue tacite patrocinari. Tertia, est ut matrimonium sit consummatum . Quarta, ut impe di inentum occultum sit . Quinta, ut
separatio non possit fieri fine scanda. IO. Sexta ut , vel non possit dispensatio differri sine morali periculo peccandi . vel coniuges ob locorum diis stantiam, vel inopiam Pontificem, vel alium, qui dispensandi potestatem habeat per se , vel per alios adite non poisint. Septima, ut haec dispensatio obtineatur ab Episcopo, non ab ejus Vicario, qua praeei se talis est. Nam
haee potestas Episcopo non convenit ex olficio. Eam tamen Vicario suo comis
mittere , sicut de alia, quae ad forum conscientiae pertinent , cum haec dis. pensatio sit in foro conscientiae tamium ex tacita Pontis eis indulgentia. X. Alter casus statuitur a Sanehea
qui docet, Episcopum posse per seis,
vel per alium super impedimento ma trimonii dirimente etiam antequar
314쪽
matrimonium sit contradium , dispensare,seque sacere, ut sint legitimi contrahentes, s non pateat iacilis aditus ad
Pontificem, vel ejus auctoritatem deis legatam habentem, & ex dilation timerentur gravia incommoda , scandala, inimicitiae et non enim, inquit, est eredibile , pontificem velle si di reis servare dispentationem cum tanto fidelium perieulo . SaneheE sequuntur Bonacina, Barbosa, Salas &c. Caba suistius autem sentit, circa matrimoni contrahenda arctiorem esse Episcopo. rum potestatem, ae perraro contin3 re, ut in hae parte lieitd, ae valid Edispensent. Unum ea sum asserit ociscurrere, in quo , etiam in soro eoninscientiae valeat, ae licita sit concessa ab Episcopo dispensatio. Et est. Cum Parocho per consessionem sacramentalem innotescit occultum assinitatis imis pedimentum contractum ex illieit carnali copula, nec aliunde via patet, qua vitetur, tum scandalum, tum infamiae periculum , quae alioquin ex rirentur.eκ nuptiarum dilatione. Non enim est verisimile . quod Papa in illis angustiis dispensationem sibi reseris
lum impedientia eommunis sententia fert. Episcopum posse dispensare, exincepto tamen voto Castitatis , de Religionis. Quia lichi haee lata sint risuperiore, te per se loquendo, non πλsit inferior in lege superioris dispensare ; consiletudine tamen reeeptum est, ut dispensatio talium impediment rum non quaeratur 1 Papa , exceptis duobus citatis , nempe votis Castitatis, est Religionis, dummodo tamen haec sint perpetua, Nam vota de non nubendo , de non petendo eonjugali debito, de suscipiendo sacros ordines, de servando calli tatem ad paucos menses, non comprehenduntur sub votis castitatis perpetuae , vel religionis ,ruia non sunt abibluta e & ideo Epi. copus potest in illis dispensare . Sicut etiam potest dispensare in impediis mentis , quae matrimonio prius cou-
tracto superveniunt, prohibentque deinbiti conjugalis petitionem, & usum δejus generis & a finitas, quae contrahitur inter eoniuges, sive per hoc, quod unus coniugum carnaliter cois3noscat suae conjugis consanguineam in primo, vel secundo gradu ; sive perhoe,quod extra casum necessitatis baintizaverit suum filium , vel in eius ba tismo, aut confirmatione laetus fuerit ejus patrinus . Qitae impedimenta eum matrimonio superveniunt, etsi non possint dirimere matrimonium iam conistractum, nihilominus eum privant iure petendi debitum , qui scienter illa contraxit, dixi menter , quia si mais
ritus ignorabat , eam , quam cognoscebat, esse consanguineam non impeditur i petitione debiti , ut ait R
driqueZ, r. p. fua summa , cap. 231.
I .guitur causa , qua Pontiis sex moveri potest ad dijensandum ;finalis nempe, & imput uva . Causa finalis dicit ut ea, quam praecipud sp ctat dispensans , de qua movetur ad dispensandum r ita ut sine illa , aut nullo modo, aut nonnisi eum quibusdam conditionibus , vel limitationibus dispensaret. Causa verbimpulsiva dicitur ea, propter quam dispensans sa-cilius dispensat et ita tamen, ut sin illa secundum rectam rationem , &eausae meritum esset dispensaturus eo
titur dispensatio, vel una tantum aD sertur causa dispensandi , vel multiplex . si primum , causa illa censetur finalis uni est movens dispensato. rem ad rationabiliter dispensandum . Si vero secundum, causae illae debent censeri finales , quae quasi intrinsecEassiciunt rem , in qua dispensandum
315쪽
Quistio m. De Impedim. In Genere.
, & dispensationem efficiunt iustam,
de rationabilem. ini Od si una vel altera s issicit ad hoc , ut aequum dii pensatore in moveat ad d/lpensandum, reliquae omnes hibera possunt , ut impulsivae . Unde expiessio salsi in illis non impedit dispensationis valorem , suem impedirent , si non essent aliae causae ad j iste, re rationabiliter disipensandum lus sciente S.
XIV. Nota tertio in petitione dic pensationis posse saltum exponi , &verum reticeri. Exposmo autem salii, di reticentia veri aliquando pertinere forest ad ea usam finalem , aliquando ad impulsivam tantum. Tunc expoliistio salsi pertinet ad causam finalem ,
cuando non affertur alia vera caus Iussiciens ad aequam , Si rationabilem dispensationem, qua neci vero alia huc itis nodi vera causa affertur ad canissam tantum impulsivam pertinet. Reticentia veri tunc pertinet ad causam finalem , quando verum , quod relicetur, si coenitum ei set aequum j, ac
prudentem luoe molem rationabiliter avertur et a concedenda, vel . saltum 1
tali modo concedenda dispensati 'ne . Pertinet autem ad causam impulsiva in tantum , qualido cognitu ui superio terua dindx dispeii latione non averteret, sed shlum di inciliorem ei ficeret. Velvii et reticentia veri extrinsece tantum assicietatis rem , in qua est dispensa
dum . ita ut si esset coanitum, averteret superiorem a danda dispensati Te, non ob defeeiu in causae lassicienti ad dispensandum rationabiliter, sedes unde, pura, ob privatum aliquem arctum , aut errorem super: oris, vel ob ina probrialem petentis dispensationem . seu ob injuriam alias ab eo illatam dispensatori , reticentia veri pertineret ad causam solii in impulsivam.
XV. Dizo prim b. Expositio salii ,s pertineat au causam finalem , irritam facit dispensationem , secus vero , si pertineat ad causam lanium
impulsivam . Pcror para probatur ex oblurvatis. Nain trauc pertinet ad causam finalem . eum in Detitione nia a alia vera causa affertur ad iustato. Sarationabilem dii pensationem sufficieris. Cum ergo praesumi debeat , suo eriorem velle ex sui a ,& rationabili Causa dispentare, si non exponitur alia causa , quam salsa , suserior dispensat propter caulam illam falsam, arico ue ex mero e more dispentat . M sici spensatio per surrepit ovem otiti ΠCIur, quia obtinere disperitationem per
surrepitonem , cic eam obtinere se Cr QT- rorem dantem causam eius concessi
ni, idcm sunt. Dispensa io aurem PQGsurreptioilem obtenta, ipso lure riui .la eli. Ui ex Cap. Si is de filiis . Preissbyterorum in 6. quia est oblenta conistra voluntatem concedentis. Secunda autem pars orob. quia, ut
notatum est , tunc expositio salsi pertinet ad causam impulsivam tantum , quando affertur at a vera causa sumis
ciens ad tul am , & rationanilem dispensationem , & qua, etiams non esiser expositio salsa , dispensator adhuc
ad tune dispensandum movere ur I e Ggo tunc non censetiir dispensatio data per errorem, & proinde nec per lusereptionem ἱ ergo cenietur valida. X Ul. Dico seci in do . Reticentia Ueri. si speelet ad causam finalem, dic
pensationem irritat , secus vero si ad causam tani dira impulsivam pertineat. Prior pars ex dietis apparet . Nam tunc verum, quod reticetur intrinsece assicit rem, in qua dispensandum est,& si notum esset superiori , eum rationabiliter averteret a danda , aut celte a tali modo danda dispensati ne et ergo tunc superior censeri debet dispensare per errorem , & dispensa. tionem esse surrepiti te extortam ,& lIri iam .
Secunda pars patet etiam . inii
tunc verum , quod reticetur , si cognitum esset a superiore , aut eum tantum redderet dissiciliorem in co cedenda dii pensati Otae , aut si a conis
cedenda avertet et , lacin averteret ex
desectu caulae ad justam ac rationabi-
levi dispensationem , S sic superiores pestin
316쪽
EIspensans, vero aliquo a petente exisposito motus, non censetur dispensare per errorem , sed ex iusta & ratio. nabili causa. nec dispensatio erit furis reptilia . XUII. Ad amnvendas tamen omnes dii bitationes . Se scru, illas lut iis est, ut qui d spensat Oilein petulit , ii ueliter, & sincerE exponi ny omnia . qax iuvare. & quae rei ai dare politant dispensationem, puta. expiet e . 5e diliti .gradu, cons ii seu in .i is , vel alliis
nitatis, deincestii . si comini Istis suit ad finem facilius ob inci si uispensa. tionem . Si impedimentu in sit cognationis spiritualis expilini debet, an iit
paternitas, vel cotti paternitas: qui
longe magis dedecet aliquem ducere filiam suam spiritii alem, quam ducere matrem eius. Unde in pr ori casu non solet Ponti ex dispentare . Si impedimentum sit publicae lanne: al S, exponi debet , an ortum sit ex sponsa libus, an ex matrimonio rato, quia ex hoe lon9d inritus ligai. Si demum lura si in t impeditnenta , omnia de-ent distincte explicari , vel lina peti. tione, si veluti cognata sint, vel pluribus si disparata. Sed haec meo Can. didam salis .XUlli. Si quaeras, cum quibus, &quando sit in imoed inentis matrimonium dirimentibus concedenda dispensati a Respondeo prim5 ex Cone.. Tridenistino, Ses'. 24. eap. s. de Re orm Matriaiiod Si quis intra gradus prohibitas
menter matrimonium contra b re pra-
nis consequenda ea reat s isque in eo mutatb magis torum habeat , qui non lan. ram matrimonium e trabere , sed Θcon ummare ausur fuerit. λιod si igno- ea uter is fecerit. si quidem solemnitater requisitas in contra bendo matrimonio ne. a -κ rit , eis rim subjiciatur poenis s nonanim dignus est , qui Eeelesia bene nitatem fac/t8 experiatur , euius falubria a praeepta temerὸ eontemsit. Si ver , D-t mnitatibus adbib iis , impedimentum
aliquoi poste.r sisesse cognoscatur cuiust
illa probabilem lanorantiam habuit, tune Deilidi eum eo , gratis dispensari
XIX. Respondeo seeundo ex eodem
Cotici l. ibi et In eoutrahendis matrimo ni s , vel nulla omnino detων dist Uat o , vel rar) , id rue ex causa, ct gratis coneedatur . In feeundo gradu nu quam dispensetur . nisi inter maguo Prineipes . 9 ob publ/eam eausam. XX. Ret potadeo tertio , conc denis dam ella dispensationem cum urget necessitas, aut postulat spiritualis utilitas. Necessitas quidem , puta angi illia loci , quae potest oriri, vel ex eo, quod major pars civium sit consanguinei , vel assines postulanti dispensationem: vel ex eo quod quis coniugem non lΠ-Veniat , qui eiusdem , aut si iiiiii, sit status, & conditionis et silmina enim in conditione disparilax doinesticae paci , & nuptorum saluti plurimit ira adversatur. Simillier si hoe sit ne te sarium ad magnae litis eximetionem, vel ad pacificandas discordias , sive praesentes , sive qliae praevidentur futurae. Spiritualis et tam titilitas, ui si ex tali coniugio certa esset , vel speraretur valde probabiliter alterius coniugis ad fidem convel so . quod Arces. Oppida . Uibes in fide ea tholica manu renerentur,alioquin ad haereticos transiluric, vel ad ca: holicorii in Dominicum reveristeremur. Insuper si dispensatio petarii rad evitandum. periculum mortis. scaz datum grave, aut peccatum moria e Aliae rationes in praxi occurrere pia si
sunt, quibus prudens iit dispensatio.
IV pedimenta alia sunt impedienti i
tantum, alia sunt et tam matri mu
317쪽
DUBIUM I. Qiae , de intor Impediment
Impediemin . I. De Eeelesia Retito , o tempore Feriato .
'l euntur impedientia, quia ut
α λ ait S. Tho. q. so. Suppl. art. ianio. ad 6. non dirimunt matrimonium contractum , sed impediunt conistrahendum et ut non fiat , sed ut non ιieitὸ fiat, tamen si Dr verum
matrimonium contractum est , quamvis conιrabem peccet a sicut si aIiquis eonisseera et post eomestionem, perearet, con- ira statutum Ecclesia Deienr r nihil minus verum saeramentum perferet , quia jejunium consecrantis non est de neeessitate farramenti. Talia,pra ter inis
dispositionem subiecti aliis sacramenis
tis communem , ut excommunicatio.
nem , & affectum peccati mortalis , sunt ista sex
Ecclesia vetitum , me non tempus feriatum ,
Atque Careebimus , sponsalia , tria
Impediunt fieri , permittunt facta teis
vocatur prohibitio superioris Ecclesiasti ei interdieentis ex causa matri in nium ad tempus, sive iste sit Epist pus, sive Parochus, qui velit interea consulere Episcopum, servato tamen ordine iuris . Hanc prohibitionem reddere nuptias illicitas , non autem irritas declaravit Alexander III. l. 4.
Decret. r. r. a. ω 3. tit. I 6. de matri
monio contra interdictum Beelesiae , ubi loquens de puella, quae desponsata uni viro nupserat alteri post prohibitionem Archiepiscopi r LDὸt enim inquit eontra interdictum Eeetesia ad
feeunda vota transire non debuerit, non
est tamen eonvenient, ut eb id Dium faeramentum conis i dissolvatur . ia I ramen paenitentia eis debet imponi, qui eontra probibitionem Eeelsa hoc fece
ovis autem seculo EeeIesiae vel ἔ- tum matrimonii celebrationem reddidisse illieitam . ex eo colligitur ; Quia in re tanti momenti , quanti est matrimonium, christiani debuerunt semper obedire Ecclesiae , quam qui Nora audit, inter Ethnicos, & publicanos censendus est , ut ait Christus. III. An vero tempore interdicti p
nalis censenda sint vetita matrimonia Respondeo , negati vh , dummodo tamen pro eo tempore omittatur , solemnem benedictionem nubentibus impartiri. Et ratio est , quia matrimo nium saltem nonnullis , qui continere non possunt, est sacramentum ne. cessarium necessitate praeeepti divini. Sit ut ergo eo tempore , de quo agi tur, licitum est parvulis , & adultis Catechumenis baptistia conferre r ita& sponsos ad matrimonium admittere.
dernam Ecclesiae praxim , est ab adventu Domini usque in diem Epiphantae r & a seria quarta Cinerum usisque ad octavam Paschatis inelusivE . Et hoc tempus computandum est a meis dia nocte Dominicae primae Adventus, de , media nocte feriae quartae Cin
U. Non suit autem quovis seculo eadem et rea hoc disciplina . Ad solum enim tempus Quadragesimale tempus a matrimonio seriatum , quarto ineunte seculo restrictum suisse in mriente, constat ex Laodicaena Synodo, Can. s1. quae haec habet : Quia novi oportet in Quadragesima nuptias , πιι natalitia celebrare . Eandem disciplinam commendavit in Oeeidente Nic laus I. qui respondens ad consulta Bulgarorum , cap. 48. Unde inquit ,
nee uxorem dueere, aue eonvivia De re in quadragesimali tempore convenire posse nullatenus arbιtramur.
Synodus vero Salegun stadiensis, amino Ioa a. sub Benedicto Papa VlII.
318쪽
esp. 3. ad plura tempora serias a matrimonio ineundo extendit: ait enim De autem contraria ita visumes, quod nullut chrisianus uxorem duis e re debeat ab adventu Domini usque in octavas Epiphania , a septuagesima usque in octavas Pascha , nee insupra notatis quatuordecim diebus t de qui-Dus e. 1. ante festivitatem S.Ioannis Baptista , neque in pradictis Ditiniorum diebias, sive in omnitim foIemnium dieis rum praeedentibus noct/bus . Uerum processu temporis frigescenis te ea rara te. & poenitentiae amore, ut fornieationum tolleretur occasio ad brevius spatium dies quibus celebratio matrimonii vetita erat, Conc. Triis dent num reduxit. Nam Sest. 14. ea ro. de Resorm. Marr. ab adventu sininquit Domini nostri Iesu Cbrsi aesque ἔn diem Epiphania. or a fer a quarta
Cinerum usque in octauam Paschatis iueIu λ . antiquas solemnium nuptiarum probi, itiones diIuenter ab omnιbus obsereari Sancta Synoaus praeψιt et Inatiis verὸ temporibus nuptias DIemniter celebrari permitIit. VI. Rationes autem, cur prae satis
diebus Ecelesia nuptias interdixe ii, suerunt. Primo et quia apud Graeeos ieiuniorum diebus non offertur sacrificium Mi Me, ae proinde , Nec cele-hratur coniugium, quod non minus, quam apud Occidentales consuevit intra missarum solemnia celebrari Seeundb a quia nuptiarum solemnia . argumentum sunt laetitiae, quae cum ieiuniorum, & poenitentiae diebus non componitur - Tertio et quia festis , quibus solemnia ieiunia praemittebantur, fideles Eucharistia se reficiebant, inde par erat, ut temperarent a nuptiis . quarum usu orationem impediri
VII. aeri solet : An nuptiarum prohibitio pro certis anni temtori biis facta intelligi debeat de sola earum solemnitate , an verb de ipsis nuptiis secundum substantiam Censent multi . iure communi tan-cuta prohiberi solemnitatem nuptia.
rum, quae hae e tria eompIectitur, neminpe novorum sponsorum benedictionem, sponsae in domum sponsi cum pompa, & comitatu traductionem, & nuptia-
Ie eonvivium. Caeteram contractum
matrimonialem sine illis solemnitatibus neri pota et Nam Canones nolia quomodocumque loquuntur de matrimonio tunc non contrahendo, sed de illo non celebrando, id est non perficiendo eum solemnitate 33. q. 4. Cap. Non oportet cum duobus sequentibus. V ide Concilium Tridentinum, ei tato loco, nuptias, quas prohibet ,& antiis qui tus piohibitae erant , vocat a Solemnium nuptiarum prohibitiones , additque In aIiis ver temporibus nuptias solemniter celebrari permittit.
Verum s quis attendat ad Ecclesiae antiquae , & recentioris intentionem in prohibendis tali tempore nuptiis , ut supra ostendimus, haud difficulter iudicabit, vetuisse olim Ecclesiam, &etiam nune vetare celebrationem nuptiarum , quae etiam sne praefata pon pae solemnitate celebrantur et eo vel maκime, quod modo celebrari non
possunt sine praesentia Parochi, & duo. rum testium, quod aliqua sole innitas est , ae praecedere debent pro- et amationes. Ut ut tamen si ius. &eonsuetudo Iocorum, ac Dioecesuuia attendenda est. . II. De aIlia mpedimentis impedientibus.
O pl. s. un. Non alia recenset
impedimenta impedientia, quam duo
supra relata. Comuniter alia quatuor adiunguntur. Primum est Careebimus , qui est quaedam spiritualis cognatio contracta per hoc, quod euerum, vel puellam, vel alium eateenitauit , seu in fido solemniter instruxit, sive ante baptismum, sive post sne caeremoniis colla. tum . Et contrahebatur inter easdem personas , inter quas ex baptismo na-
se itur spiritualis cognatio, sed impediens
319쪽
e diens solum, non dirimens, ut ha-etur, Cap. Per Baptismum de cognatione spirituali in s. Hoc impedimentum sit blatum esses, per Tridentinum, Sess. 14. eap. a. de Res Matr. existimant Sylvius , Sa , Sancheg , Ledesina . & alii. Ibi enim Concilium sustulit omnes cognationes spirituales , praeter eas, quas ibi recenset et Umnibus t inquit inter aliae personas huius spiritualis e nationis impedimentis omnino sublatis. Concilium autem Io qui non de solis dirimentibus, sed de omnibus generatim, quae olim impediebant, colligitur primo. casia loquitur de impedimentisoriis ex baptismo τ & consequenter de Catechismo , qui caeremonia bapti inii , & quodammodo ex Baptismo est . Secundo. si a Concilium ibi
vult reli ringere, ac statuere. ut cOpnatio spiritualis non oriatur inter alias personas , qu in quae ibi exprimuntur , ut explicavit S. Pius V. in Eulla Sancti mus , Ee in Bulla, Cum
Si quis tamen oppositum t quod probabilitate non caret in velit sullinere, sciat . super eo dispensari polle per Episcopum IX. Secundum sant Sponsalia , quae
prius celebrata sunt eum alia per . na r Illa enim gravem obligationem induxerunt contra liendι matrimonium cum persona de suonsata , ac per con sc litens impediunt , ne cum alia per
sona coptrahat , de quo diximus su-Pra , Ω u. 6. Diab. I. 6. 3.
X. Tertium sunt Crimina, per quae non veniunt quaecumque gravia peccata . sed quaedani certa. Primum est In tenus cum consanguinea lixoris , Cap. Transmisia de eo qui cognovit. Hoc enim impedit , ne r trimonium
cum alia contrahatur -- Secundum Raptur aliena sto a 27. qu. 2. Cap. Statuitim. Hoc autem impedimentum
pol l Tridentinum factum est dii iniens inter rapiorem , εe raptam , ut insta ostendemus - Tertium uxoris piOpriae intersectio, si non est Iepeta io flagranti delicto aduIterit 33. G.
Cap. Interfectores. Si tamen ex odio, vel ira evenerit a si enim ex animo transeundi ad alias nuptias fiat, erit impedimentum dirimens , ut infra . Quod dixi de uxoricidi O , dicendum quoque est de vιricidio , cum eadem ratio, α Im, quae de uno relativo datur , data de alio intelligenda sit. artum est Bapιι catio, vel susceptio ex Baptismo propria prolis facta animo defraudandi coniugem debito conjugali et is enim, defuncto altero coniuge, ad alias nuptias transire prohibetur 3o. q. r. Cap. De eo - Quintum, occisio Piesbyteri , ut palet ex Cap. Qui Presuterum de poenitentiis εμ. Ubi sie dicitur : Otii Prasbterum occiderit, cis de eo er/mine eonvictus o rit, usque ad ultimum teniptis vita fuamilatia eangulo careat , se absque spe eo tigii maneat . - Sextum, Poeni. Ien la publica . ac solemnis, qua dura te matrimoni uin interdictum erato linx poenitentibiis , 33. q. 1. Cap. De ιιι, Π i II quia poenirentia sit pcccatum , sed quia non nisi ob giave peccatum agitur. - Σeo Mnritari cit Matrimoniisum sacra lege alterii a uni cum Montali piosi iri. 17. qu i. Cap. IIι ergo,
ubi ilatuitur , ut qui sanet imonialibus scienter matrimonio ad iniuriam Christi copulati sunt, iuxta censuram heli Christiani separe niui , & nu Π-quani et S conceda: ur coniugali vinculo rei gari , & in poenitentiae Ia- mentis se vehementer , dum vivunt, assiciant. Ac proinde ab omni conjugio tota vira abstinea iit , cum , ut nuper dicebantus , durante publica poenitentia coniugium iniri non ponsi. H.ec critii ina sequeritibus carminibus comprehenduntur et Incestui , Raptus nonsata, mors muis DPbris , Susceptus propria sobolis , mors presinsteralis,
VeI si paniteat solemniter , aut m
320쪽
YI. Quartum Impedἰmentum est Voistum, nimirum simplex, vel Religionis approbatae ingrediendae, vel east iistatis perpetuae servandae , vel non nuisbendi , vel sacros ordines suscipienis di : Cap. Si nupserit . dist. 17. Cap. Nubendi , 8e Cay. Si qua a T. q. I. Votum enim simplex impedit quidem, quod si e vovens possit licith contrais here matrimonium, non tamen quod illud valide contrahat . Nam ut ait S. Tho. 33. Suppl. art. I. votum simplex est tantum promissio simplex proprii eorporis ad continentiam Deo servandam tacta ἰ Se eum simplex pr misso rei non transferat eam in domi is nium eius . cui promittitur . ideo Post votum smplax adbue remanet homo dominus fur eorporis, s ideo potest ipsum alteri dare stilicet uxori , ista qua datione faera metitum matrimonii eonsistit, quod indissolubila es. Et propister Boe votum simplex quamvis impediat matrimonium contrahendum , quia pereat cou trabens matrimonium post πο- tam simplex continentia , tamen , quia verur contractus est , non potea ina ινλmonium pre hoe dirimi .
Plura tamen ex prae satis impedimentis nod vigent amplius, sed per
contrariam consuetudinem abrogata sunt.
DUBIUM II. An Error. & Conditio dirimant Matrimonium λ
matrimonium agere incipι- mus, quae sequentibus carinminibus exponuntur , & quindecim
numerantur. Error , conditio , votum , cognatio , erimens
Hae Deiare vetant eonnubia , facta
In praesenti igitur Dubio de duobus
primis agemus.l I. Error ergo triplex distingui po. test, Personae .. qualitatis , & fortunae. Prior definitur , Iudicium, quo quis censet, personam , eum qua matrimonium contulit, esse aliam , quam sit. Secundus est Iudicium , quo quis iudieat, personam, cum qua contra. hit, habere inhaerentem qualitatem , quam non habet . Tertius est iudicium, quo iudicatur . personam, cum qua contrahitur , esse divitem , cum tamen non sit. ini aeritur ergo, qui Serror constituat impedimentum dirimens matrimonium . Nam de errore conditionis , quo quis creditur esse s liber, eum sit servus s. sequente serin
III. Di eo ergo primo. Error circa personam est impedimentum dirimens matrimonium . Unde si quis contra. hat eum Martha, putans se contrahere eum Maria, contractas iure naturae nullus. ae irritus ele, de insuper Iure Canonico, & Civili. Prima pars probatur ex doctrina S. Thom.
qu. II. SuppI. a. r. h. sic r Error qui tollit consensum in obiectiim priamamum , & essentiale contractus matrimonialis, ex natura rei irritat, a evacuat talem contractum , ut in Omnibus contractibus patet; quia reddit consensum prorsus in voluntarium: sed error circa personam tollit consensum in obiectum primarium . & egentiale contractus matrimonialis , quod sunt ipsae personae nubentes ; erso tollit contractum matrimonialem aurae na
IV. Confirmatur. inii eum tali errore contrahit matrimonium , no consentit in personam, cum qua con