장음표시 사용
321쪽
3 Quamo VIII. De Imped . in speeis.
primarium , essentiale talis contractus, quod est haec determinata perissona . quam petiit, & non alia. Sed
sine eonsensu in personam contractus matrimonialis, qui in mutuo consensu contrahentium consistit , est iure naturae nullus; ergo dcc. - Secunda, de tertia pars constat. Tum ex Deiseretis, quae apud Gratianum, causa xy. σου. I. leguntur. Tum ex Iure Civili Digest. νε . I. V. Hine ut dicit S. Thom. art. I.
citato ad 4. Inter Iacob , & Liam
non fuit verum matrimonium, quando Iacob illam sibi pro Raehele suppositam cognovit carnaliter. Gen. 19. quia ex ejus parte erat error pers
nae , deeratque propterea eonsensus in illam et mi eonsensus, cum post errorem delectum , postea aecesserit .
tunc, & non ante, caepit esse verum inter eos matrimonium . Cur autem
Iacob non agnoverit Liam sibi pro Rachele suppositam , hoc fuit , quia olim sponsae ducebantur ad torum nuptialem Nupιa , idest velatae, und nuptiae a nutendo , idest velando, di-clae sunt. Propterea in hoc non pec Oavit Iacob, quia bona fide putabat, se ad Rae helem legitimam uxorem suam accedere , nec habebat eausam suspicandi, quod alia sibi obtruderetur. Liam vero licet Mag. sent. εm 4. dist. 3o. ut refert S. Thom. 1 peccato excuset , quia existimavit, quod lege primogenitarum munita, de patris imperio constricta veth copulari posset cum Iacob ; attamen vix exeusari posse censeo: & quia sciebat , eum , ad quem accedebat, non esse suum , sed Rachelis maritum , sicque de iniuriam iaciebat Racheli, de adulterium committebat: de quia scire tenebatur, Iacob in eam non consentire ; sin
eonsensu autem matrimonium non est. v I. Sed dices: Sicut consensus re quiritur ad matrimonium , ita intentio ministri requiritur ad Baptismum et sed si aliquis baptizat Ioannem, ere. dens , se bapii Eare Petrum, adhuc Ioannes veth baptizatus est; ergo
simili. UII. Respondet S. Thom. ibi ad s.
eκ eIemento natu Ii exterias adbibito rIntentio autem operatur DIdm ut disi- g no eIementum materiale ad sectum
roprium et θή vincutam eoniugale mitis consensu eausatur directe . Et ra tio diversitatis inter contrahentes matrimonium , & suscipientes alia sacramenta , est. Qilia Matrimonium est contractus, de quidem talis, qui non solum est inter personas, sed de pe lanis eertis, 3e determinatis, quae seipsas mutud voluntari h tradunt. Sicut ergo in aliis contractibus tradi debet illa ipsa res, de qua est conventum: ita in matrimonio tradi debentillae personae, quibus contractum est , alioquin contractus est nullus. At alia saeramenta neque sunt contractus , neque qui ea eonfert habet intentionem directam ad unam personam determinate eum exelusione aliarum , sed ad personam praesentem , unde si putans esse Petrum , baptizet Ioannem , Ioannes vere est baptiza.
VIII. Si iterum obstes, benedictionem Isaac errantis in persona , fuisse validam. - Responderi potest , intentionem tuae suisse benedicere fi lium pr. sentem . non satis discernendo, an is esset Iacob . an Esau ; a linque ita non erat error personae, quia praesens erat eius filius. - Poten etiam cum S. Augustino , Iib. 26. de Civit. Dei , cap. 37. & Theodoreto,g. 77. in Genes dici et Benedictionem illam ab initio invalidam propter errorem personae, validam postea fuisse ob ratificationem , quam divina voluntate intellecta fecit Isaac. IX. Diea secundo. Error qualitatis , aut fortunae non dirimit , aut euacuat matrimonium , nisi redundet in errorem personae. Prior pars prob. Ille solus error irritat matrimonium, qui eadit supra substantiam matrimonii, & id quod est de illius essentia .
322쪽
impediat ex eo em . Error autem no L.
trimonii . Sed error eadens supra qualitatem , vel bona fortunae personae, non cadit ni pra circumstantiam, quae sit de essentia eontractu matrimonia. Iis: Nam sormositas , vel deformitas, divitiae , vel paupertas eoniugis sunt quidem ea ulae imouis vae moventes ad consent endum . sed non sunt ipsius consensus obiectum et St Lehi desectus istarum reddat eonsensim aliqunm
do involuntarium . non tamen causat involuntarium ei rea ea, quae sunt de natura contractus matrimonialis; sed solum circa ea . onae sunt illi aeei dentaria, ut ait S. Thoni. ei talo loco
te aceipit eleemosyliam , non aequirit ejus dominium . ergo nee illa acquirit potestatem in corpus alterius , que ficta aliqua qualitate induxit eum ad consensum . - Nam quidam negantant. Probabilius tamen , dato antee. nego cons. Nam ille error in eleemosyna est ei rea eius subilantiam et directh enim causa eana tribuendi est pa apertas eius , eui tribuitur . Aterror qualitatis in matrimonio non
est ei rea eius substantiam , sed circa
aliquid aee identale. XI. Secunda pars prob. Nam quando error qualitatis redundat in erro. rem personae, est error ei rea essentiam matrimonii. Unde si eonsensus
directe seratur in personam illam, cui
talis qualitas est annexa, puta In si liam Regis, vel Praesidis Provinciae svel primogenitam ; & offeratur illi alia, cui dictae qualitates non insunt,& eum hae ex errore contrahat, irritum erit matrimonium. Ita S. Tho. art. 1. eit. ad s. his verbis: Ereor n bilitaι is in uantum huiusmodi , no
evaeuat matrimonium eadem ratione, ,
qua nee error qualitatis . Sed si error nobi titatis, vel dign1tatis redundaι in errorem persona , tunc impedra matriamonium . Unde si eo enisa intitieris feratur in νstam personam direm, error nobilitatis ipsius non impedit matrim nium . Si autem directὸ intendit eam
for ire in silium Regis, quieumque Mitte , tune si alius prasenteιων ei, quam filius Regis. est error persona ,
Et ibidem ad 7. ponit exemplum in peevnia , dicens: quod Peetinia ineontractabus aeeipitur . quasi mensur aliarum rerum .... O non quasi pro ter se quasita ι ωndo F non detur σια. pertinia . qua eredν ων , sed alia astita
De Impedimento Conditionis. XII. omine eonditionis hae intelis ligitur status servilis . se personae , quae est sub potet a te Domini tanquam possessio eius , seu mancipium , non vero tantum sub iurisi dictione tanquam subditus , aut sub
regimine tantum se conomi eci , tano
quam famulus. De statu isto servili loquimur, an scilieet si pei sona lihera ex ignorantia . vel errore contrahat matrimonium eum persona . quam putabat esse liberam , de tamen est serva , matrimonium ex tali errore a contractum fit nullum .
XIII. Dixi i Si persona libera ex
323쪽
errore ducat servam. Qitia si quae est Iibera ducat aliam , quam putat esse
servam , quae tamen est libera . Vel si quae serva est ducat eam, quam putat esse servam , quae tamen est libera , valet matrimonium. Quia Eccleissa matrimonium cum e errore condiistionis contractum irritat pro iis tantum casibus , quibus conditio errantis deterior fit. In casibus autem al- Iatis, ut eum liber, vel servus ducit liberam , quam putabat esse servam, errantis conditio non solum non fit deterior, sed melior e error vero meis Itoris eonditionis non tollit consenis sum. iniare S. Tho. qu. sa. Suppl. a. a. ad s. Libertas linquit non impedit matrimonii actum : unde Iibertas ignorata non impedit matrimonium.
Eadem ratione si persona, quae serva est , putet esse liberam, quae tamen serva est , valet matrimonium quia talis error eam non facit deterioris conditionis, nee potest quoad oficia conjugalia plus exigere 1 conjuge, quam ipsa ei possit praestare .mia sinquit S. Tho. citato loco ad x.
ara matrimonio est aqualis obligatio ex utraque parte ad debitum reddensum , non potes aliquis requirere maiorem obligationem ex parte a Iterius , quam ipse
possit farere. Et propter hoe etiam si fer-
Dur eontrabit eum aneiIIa, quam ereis
dit Iiberam, non propter boe impeditur
hera contrahat eum serva , seiens esse servam valet matrimonium ; quia sic contrahens consentit in conditionem servitutis, fle renuntiat juri suo . Ut enim ait S. Th. Ioco mox citato ad r.
Servitur eontrariatur matrimonio quamis
tum ad actum , ad quem quis per mainrrimonium alteri obligatur , quem non potes liberὸ exequi, or quantum ad bonum prolis , qua peioris eonditionis eoiacitur ex servitute parentis . Sed qura quilibet νοι est in eo , quod sibi debetur, spontὸ detrimentum aliquod subiνe , ideos alter eoniugum Dit alιerius fervitu. εeω , nibilominus tene 3 matrimonium δloquimur igitur de servitutis conditio. ne ignorata. XU. Dico. Error conditionis, quo persona Iibera existimans se contrahere eum libera, eontrahit eum serva, est impedimentum matrimonium dirimens. Ita S. Th. dicta , e. 3M SMNI.
a. r. his verbis : Iu matrimonii coa tractu obligatur tinur coniugum a Iseri
ad debitum reddendtim. Et ideo se iIte, qui se obligat es impotens ad solvenis
dum , ignorantia bui modi impotentia in eo eui sit obligatio tollit contractum. Sieut autem per impotentiam coeundἡesscitur aliquis impotens ad DIvendum debitum, ni omnino non post solvere ι ita per servitutem, tit Iiberὸ debit iam reddere non possit. Et ideo sicut impoι emistia eoeundi ignorata impedis matrimonium , non autem si fetatur : ita conditio fervitutis ignorata impedit matriamonium , non autem servitur scita. Ita
S. Tho. quod statuitur 19. q. 1. Cap. Si quis ingenuam , & Cap. Si foemina. Et de eoniugio servorum , Cap. Ad nostram Et hoc impedimentum quovis seculo viguisse colligitur ex Iegiis bus, tum canonicis, tum civilibus. XVI. Quo autem iure servitus alia terius ignorata solvat matrimonium, an solo jure positivo, an et i Mn jure naturali, probabile admodum est, hoe impedimentum ex jure naturali des.cendere. Quod enim contrariatur matrimonio, vel illud impedit quoad actum, ad quem matrimonium ordina. tur, eX natura rei matrimonium imis pedit . Cum ergo servitus alterius conis iugis contrarietur saltem libero exemeitio actus coniugii , videtur , quod ex natura rei impediat conjugium et ius autem positivum determinasse solum, ut servitus ignorata impediat , & dirimat, non autem scita . Ita ex S. Thoma , dicto a. r. ad 3. ubi ait rJur naturale dictat, quὸd poena sit pro culpa instigenaea ι ω quod nullus sine
culpa puniri debeat : sed determinare panam ferundum eon itionem persona , se eti0a en iuris p tivi. Et adeo se vitur, qua es quadam poena determina. a est
324쪽
pν esse ituν . Et eodem iure positivo determinante est factum , quὸd fervitus
ignorata matrimonium impediat, ne ais
tiquis sine eulpa puniatur . Est enim quadam poena uxoris, quὸd habeaι virum servum , 6 eonverso.
ignorans, eam esse ancillam, contra xit, postquam cognovit esse ancillam, eam carnaliter cognovit Respondeo , teneri eam ut coniugem habere . ita Alexander III. do
coniugio fervorum , c. I. consultus reis spondet et Man amus quatenus si constiterit, quod idem vir praefatam mu lierem postquam illam audivit esse an is eillam , earnaliter eri novit, ipsum monitione pramissa eompellatis , ut eam Aetit uxorem maritali assectione perιractet. Si vero aliter fuerit , eis sententiam divortii proferre eontingat, mulie ri pecuniam , quam praefato viro pro dote concessit, restitui faetatis .X VIII. Petes secundis r Quid si postquam liber per errorem duxit serisuam , vel ea manumittatur, vel eam servitute agnita velit retinere Respondeo esse opus novo consensu. Quod si prilis contraxerant coram
Parocho, &testibus, suffiei et consensus inter ipsos coniuges renovatus, sive verbo, sive iacto, puta carnali invicem commixtione, secus vero si matrimonium suisset elandestinE eontractum. Tunc enim coram Parotho, &lestibus esset consensus praestandus XIX. Petes tertior Quid si servitus matrimonio superveniat , puta si maritus liber existens servus fiat pDuobus autem modis potest hoc contingere, vel quia ipse in bello ea p. tus in servitutem redigitur , & de hoe non quaeritur, quia illa servitus conis tingit homini invito. Vel quia ipse conjugatus voluntarie se in servum vendidit, quod contingere potest, vel
consentiente uxore, vel ea repugnante, ae invita et & in hoc sensu quaestum procedit. XX. Respondeo eum S. Thoma diucta, q. sa. a. 31 servitutem matrimonio supervenientem non dirimere ma. trimonium. Quia inquit Vie subditur uxori solism in his , qua a I actum natura pertinent, in quibus fini aqua inter , ad qua fervitutis subiectio se non
extendit. Et ideo vir nolente uAorepsis
tes se alteri in servum dare ; non ta. men eκ hoe matrimonium di Ivitur equia nullum impedimentum matrimo
nio superveniens poteti dissolvere ipsum.
Ita etiam , Cap. Per latum 29. q. L. .
Quapropter si iusta causa subsit, potest vir se in servitutem dare, etiamsi
uxor repugnet ; manebit tamen obli gatus ad officia conjugalia etiam nolente domino uxori praestanda r ut ait
S. Tho. ibi d. ad a. Damnum enim is , quod ex servi lute reportatur, nocere
debet ei, qui se in servum tradendo libertatem amisit , non uxori, cui nullum ex hoe praejudicium in iis, qus matrimonii debitum concernunt, in- serri potest .
potest se in servam tradere i quia ut ait S. Tho. ibi ad 3. quamvis in actu matrimoniali vir , & uxor ad paria judicentur, in aliis tamen vir est caput mulieris, & sub ejus potestate mulier est constituta et Gen. s. v. 16. marito tamen se in servitutem traden iste, uxor se in similem servitutem tradere non tenetur, ut dicto Cap. Per Iatum 2 p. q. h. statuitur. Si vero iusta causa non adsit , maritus non potest se servituti subjicere invita uxore .
Quod si faciat , potest illa propter
hane separationem , quam maritus ab ea iacit, petere divortium . Qiiod si a Iler uter in servitutem redigatur sine
sua culpa, non licet alteri petere di vortium, ted debet operam dare libe rationi conjugis. . III.
325쪽
Wel propter infitiniis et eorporis, vel propter fidei perieulum imminens , puta si vendatur infidelibus, vel etiam
Domino uxoris non permittente, si sit ancilla,& sie matrimonium dissolvetur, quod est absurdum. Terith , favora. bilior est obligatio , qua homo divinis obsequiis se manet pal , quam illa , qua homo se uxori subiicit et sed servus sine consensu Domini non p'test religionem intrare , vel ad ordines promoveri ; ergo multo minus potest sine ejus contentia matrimonio Iungi. 3XXV. Haee sibi obiicit s. Tho. citatus, quae lamen solvit . Primum quidem ad 3. Quod si servus volante
Domino matrimonium contraxerit, tunc
debet pratermittere ferostium Domini imperantis, cr reddere debatum uxori reuia per boe , quod Dominus eoneest , ut matrimonium fervus eontraheret, intelligiιών ei coneesse omnia , qua matrimonium requirit . Si auιem maιriis monium ignorante , vel contradicente Domino est contra I tm , non teneιur reddere debitum , sed pol MI Domino ν-bedire , s utrumque simu esse non lose sit. Sed tamen iis bic multa particuIaria eonsiderari debent . Aut etiam ii omnibus humanis actibus . scilicet periculum eastitaιis imminens uκοri, O impedimentum quod ex νedditione debitiservitio imperato generatur , cla alia buisiusmodi e quibus omnibus ritὸ pensatis, judιeari poteriι. cui magir servus obe
ἐire teneatur , Domino , ve uxori.
XXVI. Secundum selvit ibideiria, ad 4. Quod in tali eam Dominur eo
aendux est , ne servum vendat taliter , quo faciat onera matrimonii graviora, praeipuὸ eum non desit saevitas ubicumque servum suum vendendi iusto pretio . XXVII. Tertium autem ibi vii ibi isdem , ad s. discrimen esse et Quod ρε
religionem , vel oνdinis fuse eptionem aliquis obligatur divinis oboquiis quam δum ad totum tempus. Sed vir teneιur debitum reddero uxori , non semper, sedeongruis ι emporibus. Et ideo non est iis.
Et praterea ille , qui intrat religionem , πιι fuseipi diser. MIstae ad aliqua vera , qua funt naturatibua superaddita . in quibus Dominus patefa-
em ejus habet, non in naturalibur, ad qua obtigat se per macrimonium . Unde posset eontinentiam mvere , fi me consensu Domini.
An Votum dirimat Matrimonium. . I. Resolutio Prior. I. π oquor de voto solemni. Nam votum simplex eastitatis non dirimere matrimonium contractum , sed solum impedire , ne contrahatur, supra dictum est. Dub. I.
autem dieitur solemne , non solemni. tale merE aecidentali , quia nimirum qu :busdam caeremoniis. & solemni tatibus ex Eeelesiae statuto publich emiditatur, & fiat ; hoc enim modo etiam votum simplex fieri posset. Sed solemnitate subitantiali, quia nimirum importat actualem, & totalem traditionem sui ipsius factam in manu superioris ad servandum ea, quae promittit eum totali sui abdicatione, & actualem acceptationem superioris nomine Dei aecepi antis et Ubi votui simplex importat non actualem tradiistionem , sed simplicem promissionem. His positis II. Dico. Probabilius censeo, v tum solemne quovis tempore suis impedimentum dirimens matrimonium postea contractum. Duo h e dico. Unum quod votum solemne sit impedi. menium dirimense Alterum quod tale fuerit quovis tempore. Primum ad fidem pertinet e definitum enim est in Tridentino Sessi a4. Can. s. si quis dixerit , elericos in sacris ordinibus eo situlos, vel regulares castitatem solem. niιεν profusus, poge matrimonium eo trabere , conιractumque τalidum esse,
326쪽
to .... anathema sit. Ueritatem hane
multis impugnare conantur recenti res liae retici. Cum tamen fush contra eas scripserim , tum in Vera Ecclesia- , t m. I. a.4. q. .Tum in Colloquiis Theologico - Polae micis CDIe r. ideo illuc Studiosum rem illo. III. Secundum vero controvertitur etiam apud Catholicos , volentibus quibusdam, per quinque priora secula votum solemne non suisse impedimentum dirimens . Prob. tamen ex perpetua Ecclesiae traditione, curiis te
stes sunt; Primo: Cyprianus. Epist. 62. ad Pomponium ubi Virginis Deo dicatae conjugium vocat incestum , eam vocat non mariti , sed Christi adulteram , quod si se ab invicem non separant . numquam in Ecclesiam admitti posse pronuntiat. Et tib. de Diaseiplina . c' babitu Virginum , idem sentit. & tales Christi adulteras vocat. Qiiorsum autem tales expressiones, si suo tempore votum virginitatis suisset impedimentum solum impediens Quis enim Christi adulteram, perpetu Λ separandam, & si noluerit, nunquam in Ecclesiam admittendam Apronuntiaret virginem, quae post simplex eastitatis votum ad nuptias transiret Seeund b. Testes stini Chrysost. D.
adulterio comparat. Bisi lius de virginitate qui liber esto in recenti Ore editione inter dubios Basilii saetus ponatur, auctoris tamen coaevi est in Nam inquit estm vita in talem Domino
voverint, postea carnis voluptatibur vi Lia. supri pereatum matra monii nomine prateκere voIunt 2 non ignorantes opinor , quamvis ignorantiam pras erant, eam , qua datam sponso suo dexteram
violavit, neque illιus sponsam ese, quem illegitimὸ reliquit. neque illitis, eui se per libidinem iunxit, feeundum leges Minxorem videri posse.
Tertib. Testes sunt S. Ambrosius, . ad Virginem lapsam, cap. 3. dicen ἔ
sanctum velamen aerepiι, sam misit, jam immortali itincta es viro. ξllam si voluerit nubere eommuni lege ton ubi adulterin m perpetrat , antilla mertis esse itur. S. Hieronymus, lib. I. adv. Iovinianum Virgines enim qua post tonaseerationem nupserint , non tam adulte. ra funi, quam intesta.
ini arto. Testis est S. Augustinus, qui in Psalm. 83. Atius t inquit ex
munere Dei maius aliquid vovit, statuit nec nuptias pati : qui non damna. retur, si duxisset uxorem , post votum quod Deo promisit, I duxerit , damna bitur , esem boe faciat quod ille , qui neu promiserat, tamen ille non damnatur , iste damnatur. Quare y nisi quia iste respexiι retr) y. Sie vieto, qua si nuberet non peccaret .sanctimonialis 3 nup. ferit , Christi adultera deputabitur. Et
Iib. de Bono Viduitatis postquam dixit,sbi non probari, qui dicunt, nuptias post volum non esse nuptias , sed portat
adulteria. Subdit . e. II. Sed planὸ non dubitaverim 1eere , Iapsus, ω ru nara castitate sanctiore , qua vovetur D mino adu terris esse peiores.
Quinto. Testes sunt veteres Ponti,sces Siri eius, Epist. t. e 6. Monacho S& sanctimoniales. si matrinionia contrahant , non solum excommunicarpraeeipiens , sed etiam in ergastuli
per totam vitam paenitentiam agere Innocentius I. Ep st. x. ad Victricium eap. rh. ω I3. clath distinguens intevotum simplex . & solemne , dicit eam, quae sacrum velum accipit no admitti ad poenitentiam, donec vix rit is , cui se coniunxit , quomodnon admittitur, quae vivente viro sse alii viro copulaverat. Secus aure de ea, quae sacri im velum non ac pit. Gelasius I. Qiii . Din. x. c. a.
9 13. Cum Innocentio distinguit iter votum simplex , ac solemne , a sacrarum virginum nuptias vocat ieest a faedera.
Tandem hoe idem testantur Cocilia . Carthaginense IV. eui S. Agustinus interfuit, &subscripsit, iano 398.
327쪽
Μο 3ο8. Can. DDλο . Viduas , quae assumto religioso habitu se Dorpino devoverant , si postea ad nuptias seculares transierint, adulterii erimine notari dieit; & quidem magis, quam mulieres coniugatas, quae a viris suis
adulteratae fuerint. Τoletanum I. anno oo. Velat Can. x6. mulierem deώvolam , si nupserit , recipi in Ecelesiam , nisi vivente illo , cui se coniunxerat , caste vivat, aut eerlE non nisi post mortem eius . Idem statuit
Toletanum IV. anno 633. Can. fr. de Toletanum via I. anno 6 3. Can. 6. Cone ilium pariter Chalcedonense, anisust 4 I. Can. 14. Diaconissatia, si s nuptiis tradiderit, anathemati subjicit cum eo qui in nuptiis illius convenerit, & Can. sic statuit: Si qua virgo se dedicaverit Deo , similiteν --naebus , non licet eis ntiptiis iungi. si vero νnventi fuerint hoe feeis, maneant excommunicati. Qiiod autem hi Canones significent, ii ruas esse tales nuptias , Concilium Triburiense, anno Sos. declaravit: nitens enim Concilii Chalcedonensis auctoritati , aperi E prς cipit, Can. 13. ut separentur qui post votum solemne matrimonio se conis iunxerint. Et tandem Turonense II. anno sis . Cau. 16. iubet Monachum , s uxorem duxerit excommunieari , Ee de uxoris malae societatis eonsoristio, etiam implorato Iudicis auxilio,
probatum sit, Ecelesiam quovis seculo exhorruisse matrimonia eorum ,
qui solemniter castitatem voverant , eosque , ni se separaverint irreconciis liabili anathemati subiicisse , credendum est, eam semper detestatam sui Dse talia matrimonia , nedum illi ei-ta, sed irrita . Cumque hoe non inoveniatur ab aliquo Pontifice, vel Cone illo prim b statutum , sed semper o servatum ; credi potest ex apostolica traditione descendisse seeundum regu . Iam S. Augustini : Quod universa tenet Eeelesia , nee Coneiliis institutum , sed semper retentum est , non nisi au-
ctoritate apostoIisa traditum diecti sim
. II. RUOIurio Posterior. V. V Ieo. Probabilius censeo , v I ium solemne matrimonium superveniens dirimere, non solum Iure Eeclesiastico , sed rure naturali,& divino. Ita S. Thom. hac Qu. 33,
& hae probat ratione. Ius naturaedictat, ut qui semel aliquid totaliter donavit alteri, eaque donatio fuit ab illo acceptata , non possit illud idem postea alteri tradere et sed per votum solemne Religionis homo totaliter se donat Deo , tuumque corpus illi tradit ad perpetuam continentiam , quae donatio , & traditio a Deo per Praelatos aeceptatur ; ergo jus naturae dictat , quod non poisit torpus sulimalteri per matrimonium tradere ii usum contrarium voto, quo illud Deo donavit, de tradidit, VI. Secundb. Matrimonium ratum ex natura sua dirimit matrimonium subsequens , quia cum Per primum matrimonium traditum ni corpus uni, non remanet amplius potestas illud alteri tradendi . ergo similiter votum solemne eastitatis &e. ia non est, cur dicatur , eam traditionem , qua quis eorpus suum mancipat Deo, ac in perpetuum tradit , habere minus roboris, ea traditione, qua quis eo pus suum tradit uxori per consensum matrimonialem.
UII. Tertib. votum simpleκ eastitatis ex natura sua dirimit sponsalia subseeuta , quia id quod quis iam promisit Deo, non potest alteri promittere ; ergo votum solemne ex natura sua vim habet dirimendi matrimonium sequens ι quia id , quod est jam traditum Deo non potest homini
328쪽
3ος Quaestis VIII. De Impedim. in Speiae.
Ithionis dissolvit miritaeonium antea validum , si sit inconsu inmatum , &Iioc non iure humana dicente Domino et in od Deus conjunAit, bomo -m separet s ergo 1 sortiori di luit in trimonium poli ea eontractum , & qaiiadem iure divino. IX. Qsintdcir eiusmo si votum solum ex constitutione Ecclesiς dirimit matriis monium ; ergo fieri potest et ut religiosus solemniter pro eos manens religiosus , etiam absque dispensatione validum ineat matrimonium t ut si Ponti sex constitutionem illam tollat, di relinquat votum solemne in eo vi. gore , quem habet ex sua naturaia . Quia enim votum temne casti tat is est annexum statui cleri eali solo γέ re Ecclesiastico, potest Papa reli quendo Clericum in statu suo cleri-
cxli dispensare cum eo, at mal Iim Bium contrahat, vel matrimonio eo tracto utatur ut constat in sacerdotibus Graecis, qui ex dispentationeis Ecelesiae utuntur eonjugio ante sacram ordinationem inito. Poterit ergo Papa a voto solemni Religionis hinc vim dirimendi matrimonium, vel legis abrogatione , vel dispensatione . Iollere , & sacere , quhd Monachus
manens Monachus , nubat, de uxorem, ae filios in Monasterio habeat. sed Koe aperie repugnat. Nam cust dia eastitatis adeo est annexa regulae monachali, ut contra eam nec Summus Pontifex possit licentiam indulis gere t inquit Innocentius III. CV.C m as Monasterium , lit. de Stata Nonachati , Et propterea Auctores, qui oppostum sentiun , Innocentiam se in e reiamur , nempe , Papa non posse quidem dispensare , ut M nachus manens Monachus ducat uxorem , sed dispensando sacere , ut ex Nonacho fiat non Monachus et in ain exprelatio nolo esset oreortuna, si voti im solemne Resagionis jure solum Ecclesiasti eo diri uero matrimonium.
Trident. Se s. a 4. s. decla-τει, Miatrimonia Clari cor no 1acris ordinibus constitutorum , & regu Iarium castitatem solemniter prolis, rum, esse irrita: illorum propter te. gem Ecclesiasticam : istorum propter votum. Quaeso: Cur haec dissintii γ, s votum solemne religionis non ex sua natura , sed ex lege tantum Ec. clesiasti ea dirimendi uiniri in tum vim habet , fiear volum quod emittit ut in sacrorum ordinum susceptione
dirimit , quia volum , sed qaia m.
lemnet sed solemnitas voti est ex eo stitutione Eeelesiae , ut loquitur B nisacius VIII. Cap. umeo de voto,&voti redemtione, in 6. ergo ex eadem Ecesesiae eonstitutione robur habet di. timendi &αXIL Responteor veram esse majNon enim uolum solemne religioni habet vim stir mendi matrimonium uia votum a Nam votum simplex notirimit nec quia votum λlemne praecise : Nam si quis faceret votur λ Iemne , sed non castitatis , quale erat votum illorum, qui olim se ccxam Episcopo adscitiabant militiae a recuperandam Terram Sanctam, ne propterea effet inhabilis ad matriminium . Sed dirimit in trinuantum quia votum solemne Religionis, ii qua essentialiter in eluditur obligat ad perpetram conlinem iam . Nec oppositum sentit Bonifacius Aliud enim est . quo iure traditio itorporis facta Deo, & ab eo accepta in voto solemni religionis, diris traditionem postea factam uxori. Iiud est modus, seu cςremonia , ct alis tria filo fieri debeat , ut stta. Sicut ali iid est , quo iure tratio proprii corporis iacta uxori , acceptata in matrimonio, dirimat it rimonium postea tactum cum ali Aliud est modus , qui servari det ut haec traditio, & acceptatio sitta. Hoc secundum, nempe , Pind& caerenionia , quis , qua aetate coram quo fieri debeat religiosa sessio, sicut ερ matrimonium , cillaninitas pendens ex iustitutionecte sic
329쪽
ςlesiae, quae proinde milia statuit,
ut sive votum solem ire religionis, si . ve matrimonium rata habeantur. Sed primum. Nempe, quo jure impletis conditionibus , & modo ab Lec leti Z
statuto, tam votum solemne religio. nis , qu lim matrimonii vinculum diis rimant matrimonium subsequens, non
est ut Ecelesiasti eae dispofition ri , sed xx natura vinculi , quo quis se tradidit sive Deo, sive uxori , quae est insolubilis. XIlI. Dices seeqndd. Traditiones,
quae fiunt in matrimonio, Si in prootessione Religionis non pugnant inter e . Nam eoniugatus potest fieri religiosus, etiam post confuna malum matrimonium cIe licentia coniugis. XIV. Respondeo: aiiod sicut impotentia coeundi , si matrimonium antecedat, repugnat vinculo conjugali, non tamen si ill ad subseqitatur et ita traditio per votum solemne , si subsequatur matrimonium , matrimonio non repus nat ; si tamen praecedat, in atrimonium post eam contractum non potest esse validum: mia ut valide eontrahatur debet qui eontrahit transferre potestatem sui eorporis in alterum , & ius eo utendi ad eopulam eonjugalem: hoc autem non potest sacere , qui per votum solemne illam , se abdieavit, de Deo se tra. didit ad perpetuam eontinentiam. Post matrimonium ver b semel eontractum potest esse , quod unus conjugum , vel amiserit ius utendi corpore alterius, vel spont E iuri illi cedat , manente tamen vinculo , atque ita tune nihil iuvenitur repugnans voto solemni . XV. Dices tertio. Summus Pontiis
sex in his, quae sunt de iure naturae dispensara non potest et sed dispensavit aliquando , ut Religiosi pro sessimatrimonium contraherent, ut variae tradunt historiae ; ergo votum solem ne religionis non dirimit matrimonium iure naturae , sed tantum jure ecclesiast leo
XVI. Respondet S. Thom. 2. 1. q. fg. a. II. ncS. min. 6c movetur ex
Dee retali , tit. de Statu Monachor.
Cap. Cum ad Monaseritim , ubi dici tur et Abdieatio proprietatis , sent etiam custodia eastitatis adeὸ annexa es Regula Monaehali , ut contra eam nee summus Pontifex pint Iisentiam inisduuere. Ex quibus insert S. Thomas, quia continentia sit essentialiter an is nexa eis ad quod votum solemnitatur ; & proinde de essentia status nionachalis , per quem homo abrentinistiat secolo, Se totaliter Deo se mali. opat, quod non potest simul stare cum matrimonio , in quo uicumbit necessitas procurandae uxorta, & prolis , & familiae , de rerum , quae ad hoc requiruntur. Ad exempla vero,
quae indicantur in oppositum t s tamen vera sunt, de quo aliqui dubitant responderi potest , Summum Pocistificem in illis circumstantiis pro sui iudicio, & prudentia sequi existima Lla opinionem oppositam , quae etiam probabilis est , maxime aeud Iuristas.
S. Thomae fuisse Pontificem non posse dispensare in voto solemni continentiae eum Monacho in sensu composito, id est manente Monacho, sicut potest dispensare in voto continentiae χ- lemnietato per susceptionem sacri Ordinis , quia votum continentiae no est edentialiter annexum ordini Q.
ero , sed ex statuto Ecelesiae ; ideo- ue facere potest , ut stante ordineis
aero , ordinatus contrahat matrimo
nium. Posse tamen dispensare in voto continentiae cum Monacho in sensit diviso , id est iaciendo , ut qui erat Monachus , non si amplius Monachus, seu extrahendo illum a flatu, cui erat eontinentia essentialiter annexa , fic sic possit contrahere matrimonium: sicut calix consecratus, li-ehi quamdiu manet cousecratus, non
possit usibus prophanis inservire , si tamen exsecretur , res illa, quae usui tantum sacro poterat in servire , ad quemcumque usum adhiberi potest. vide Caietanum , in praefatum araia
330쪽
DUBIUM IU. An Cognatio Carnalis, sit Impedi
ngia sis Cognatis CarnaIDI Riplex Canonistic eognatio. distinguitur et Carnalis, seu
naturalis, quae dicitur consanguinitas Spiritualis , quae appel-Iλtur compaternitas. Et Legalis quae vocatur adoptio. Ηὶe de priori sermo. erit, de duabus aliis in . sequentibus .. Iuristae Civiles hoc inter cognatos ,& agnatos Liscrimen: statuunt. Quod agnati adi eodem patre nati sint, cognati abo eadem matre. Ius tarne canonicum nullam hujus discriminis rationem habet; sive enim aliqui ,. aut ab eodem patre , aut ab eadem ma tre progeniti sint, cognatos appellat. II. Cognatio igitur naturalis se describitur a S. Thoma, qu. 34. Suppl.
a. r. Consanguinitas es vineti luim ab eo tem stipite defeendemium earnali pro-. paratione eontνacium . Ponitur Vinctiis
tum , quasi genus , quia ut docet S. Tho. ibi, omnes, qui uniuntur, vel communicant in aliquo , colligati quodammodo dicuntur ad invicem et
Sicut dicuntur concidira , qui, habent politieam eommtinieatronem. ad indi. cem , ω eommilitones , qui convenrunt in militari negotio .. Et eodem modo il- i qui condieniunt ira naturali commu nicatione, dicuntur consanguinei. Per
sonae autem deii endentes. ab uno sit
pite , ponuntur quasi subiectum, quarum est huiusmocli vinculum , cujus idem stipes carii. ili propagatione est. principium. IlI. Stipes autem generaliter vocatur ea pelli,na , 1 qua Aliqui ducunt originem , sicut arbor a radice , vel ramus a trunco, sive sit pater , sive
mater: Nam uir, & uxor, cuin sint una caro, ui .m eundumque stipitem
constituunt. In praesenti autem mo est de stipite . non remoto , Lec
propinquo, cuius virtus. adhuc remaneat in illis, qui propagamur κ CO-mia ut docet S. ThO. ei talus, Mae T. Consanguinitas est , inquantum. multi
communicant in virtute. generantis Caeuno in multos per propagationem deducta: Haec autem virtus, etsi perseveret in omnibus. secundum simi Iitudinem. specificam, secundum similitudinum tamen. individuam , qua Parentes assimilant sibi prolem . etiam in accidentalibus , quo longius est intervallum, eo magis paulatim. . ac tandem deficit, & similiter consanguini
consanguinitatis ..1V. Q Anctus Thomas citatus, art. 2αι consanguinitλtem distinguit per lineas, & gradus . Linea consanguinitatis est oldinata collectio persona rum consanguinitate conjunctarum diis versos continens gradus Unde linea differt a consanguini late , quod haec est vinculum inter personas. Illa v ro. est earumdem personarum series, seu collectio Poteth autem. triplex linea assignari Ascendentium landa a in habitudin principiati ad principium, puta geni ii ad genitorem. Defeensentrum sua. data in habitudine principii ad principiatum . puta genitoris ad genitum ἀEt Collateralis , sive Transversalis, .uae est eorum qui descendunt: ab eo-em ; sed cum duae priores tantum
ratione disserant, re autem una , ω
eadem sint , sicut una est scala , ae eadem , per quam ascenditur . Sc penquam descenditur: Ideo secundum diosi inctionem realem duplex est linea consanguinitatis,nempe rectae, SP .ransversalis ..Lutea recta est eorum contingui. neorum, quorum alii ex aliis desce eunt