장음표시 사용
61쪽
38 Quaestio IV. De Stibiecto Extr. Unctionis.
elesiasti eor & hoe sive per se, sive
solum per accidens, nimirum ratione circumstantiae. Circa quod II. Dico prim5. Non constat, quod Extrema unctio sit necessaria per se necessitate praecepti sive divini, sue Icelesiastici. Non constare de praecepto di Wino. probo. Si enim constaret, maximh ex illis Iacobi verbis: Insir
νεν Eetione . Sed verba haec non imis portare rigorosum praeceptum . sed salubre potius montium , consiliit m , colligo ex verbis immediat E praecedentibus ; dieit enim et Triflatur a Iί- suis oestriam ' oret. AEquo animo est y psallat . Deinde subdit et Infirmatur uis in os bis ' influeat Presbteros ture. 1ed orare cum aliquis tritatur , &psallere, cum aectito animo est , non divitii r ibi, quali sit rigoro18 1 Deo praeceptum , sed solum commendatum; ergo neque inducere Presbyteros, cum aliqliis infirmatur. Cuin autem ex Sacra Scriptura nullus alius ast. rti posist locus eiusmodi spirans praeceptum; non constare de divino praeeepto dicendum videtur. Consormiter ad hoe Didetur loqui Tridentinum . Sesi. t 4.
tum , cla promulgatum. Et cap. 3. dum ait, eontemtum huius sacramenti non
snh magno scelere esse posse . nihil dicens de omissione, quae sit snd con
III. Suffragatur S. Thomas. ΤLim 3. p. q. cf. a. 4. ubi dii inguens dupleκ necessarium respectu finis: Unum si ne quo snis haberi non potest et alterum sinE quo finis non habetur ita convenienter; dicit: qudd primo modo necesiaria sunt tria sacramenta Baptismus, Poenitentia, & ordo. Sed alia sent necessaria secundo modo et Nam Confirmatia quodammodo perficit: aptismum. Extrema unctio Poenit n.
tiam cte. Et ibi ad tertium dicit r
nom eurat aceipere faeramentum, quod
non es δε neeessitate salutis . Tilm eistiam , in SuppI. 3. p. q. 29. a. s. adt. Ubi rationem afferens, cur in Evangelio institutio Extremae unctionis expressa non legatur, dicit et IIIa enim
praeipue euraverunt Evangelista tνade
re, qua ad neeessita em salutis , se Ee eIesiastica di positionii pretinent. Et ideo potiar institutionem Baptismi . ω Paenitentia . ω Eueharistia , or Ordinirsa sim . Cbrisio narraverunt , quἀns Extrema unctionis, vel Confirmatronis , qua non funt de neeestat salutis , ne- .
que ad dispositionem, sive disinctionens
sticum, ex eo videtur colligi: qui nullum de Extrema unistione sumenoda legitur ab Ecesesa editii in L nerale praeceptum. Imo Innocentius I. Epist. saepe laudata ad Decentium a Fidelas tinquit agroti sancto oleo perungi possunt. Et rursiis et Eo omnibusCbrinianis uti licet. Non dicit : Tenentur. Neque praxis generalis Ecclesiae ungendi infrinos indicat obligationem, sed utilitatem. quae ex hoc sacratnento infirmis accedit: & propterea etiam in variis Pro. incialibus Conciliis statutum legitur, hoc sacramentum ab omnibus infirmis sumi debere, non debitorigo rosae obligationis, sed con venientiae: cum infirmus in eo articulo uti debeat omnibus mediis, quae Christus instituit, & Ecesesia De queri tat , ut securiorem suam reddat saluistem : qua ratione omnibus beneis dictionibus , ae indulgentiis muniri studet, quamvis non sini in praecepto. Neque obstat, qliod Concilium Cois
Ioniense, anno a 338. e. so. parte 7. di eat e Saera tinctio impen attir cum eΝ- postione mandati apostoliei. Non enim
vult his verbis, mandalum esse fidelibus illam recipere , sed Palloribus ministrare, ubi requiruntur . vel Ioinuitur de mandato, sicut Ioquitur Τria
entinum,Se s. 14. e. 3. de Extrema una. ubi ait: NMIIa ratione audiendi sunt, qui . . . . docent, hane unctionem vel sig-
62쪽
mentum esse 5umanum , veI ritum a Patribur aeeeptum , nee mamia tnm Dei, Inee promissionem gratia habent Mn. Ubi
nomine irrandata intelligit Christi institutionem, vel eius iussionem , ut liae tinctio edet in Ecclesia . Neque idem est de hoe satramento,ae de Encharistia, quam in articulo
mortis quilibet ad ullus tenetur rectis Pere,dum potest. Nam Eucharistia necessaria est necessi ate salutis, saltem involo, quod maxime in arti eulo mortis impleri debet. Et rursus adest praeceptum Christi de ea sumend1, ω Eeclesiae cirea tempus sumtionis: stonihil horum urget de Extrema unctione. Nam praeceptum Domini, ut diximus, non est, sed neque Ecclesiae. Imis contrarium deducitur: quia Ecclesia tempore interdicti concedit quidem Eucharistiam , se Poenitentiam graviterii firmis . non tamen Extremam unctionem, Cap. in te, de Poenit. &remissi. quam sane etiam tunc non recusaret, si soret in praeeepto.
unctio per se non sit in praecepto; per
accidens tamen , de at entis circuin. stantiis in praeeepto esse potest. Puta, si infit mus illam non curaret eX conis tela tu, vel formali, vel virtuali par. vi illam iaciens . Si ex eius non curantia scandalum oriretur apud prael entes, vel alios existimantes eum esse in errore Sectatior iiiii: de tandem si gravibus , ac importunis Daemonum tentationibus agitaretur. In alienim casu teneretur ad hoc corro rationis antidotum confugere: si eni in obligatoria est Confirmatio , ubi imminet fidei periculum . ita obligatoria est Extrema unci o, ubi periculum est succumbendi in ultimo certamine. UI. Ex quibus in sero k quod cum vix contingere possit, ut infirmus moria 'ti proximus, graves , Daeinone, qui insidia uir ealcaneo hominis, temationes non patiatur; de in perieulo non fit, eis tedendo, vitae aeternae lacturam faetendi : existimarein raro coiit in He
ae . tat infirφua nou teueatur quaerere ab hoc sacramento auxilium . Et in hoc sensu veram eenseo sententiam oppositam , eiusque landamenta hoc
evincere. Et ita exponendum censeo S. Thomam, cum in A. dis. t T. q. 3. o. I. quassiune. 4. dicit, quod Propter hoc etiam Deobur simul praceptum edidie de confessione faetenda , ω Extremas naione fuscipienda a nimirum, propter periculum, in quo homo tunc constituitur .
L h saeramentum requiritur prinio: Ut sit e serus de mortali, cuius habet conscientiam ; vel si non potest, quod saltem Merae contritionis signa dederit . Cum enim hoc sit uinuum ex sacramentis vivorum , extingit, ut subiectum, eui consertur, sit vivum per fratiam. Et eum insupersi spiritualis medicatio; sicut corporalis medicatio stipponit vitam corporalem, quia corporaliter mortuo mesticina non prodest : ita spiritualis me. dieatio supponere debet vitam spiritualem , eum spiritualiter mortuo i utili, sit , ut ait S. Th. in suppI- 3. μ'. o. a. r. Unde ritualia tam vetera , quam recentiara praestribunt, non dari infirmo Extremam unctionem , niti prius confesso. Qi ita hoc abstergit quidem reliquias peccatorum, εἰ pcceata venialia , si ea inveniat etiam quoad ci ripam , non tamen mortalia per se laquendo. Ei si per accidens contingere poisil, ut a mortali etiam sanetur; cum, ut supra diximus, sacramenta vi volum pol sint per accidens primam gratiam conserre: Quamvis enim ait
S. Tli. citatu , ad a. eu .r quoa/ maeu- Iam sinὸ eontritione non dimittatur ἰ tamen bae sacramentum per gratiam . quam
infun/it , facit quod illa motus liberi arbitrii in peeeatum sit contritio, stur etiam in Euebarisia , cr Confirma ιιο-
63쪽
4o Quaest. IV. De Subjecto Extri inta. Dub. III. g. II.
V II. Requiritur secundor ut suscipiens liabeat fidem , & spem conseis uendae sanitatis animae , & corporis,haee animae saluti expediat. Rursus: ut suam intentionem, & preces uniat intentioni, & precibus Ecclesiae sperans exinde , se consecuturum divinum auxilium adversus omnes Daemo-ms insidias. Haee omnia insinuat Catechismus Con. Trid. da Extri Unct.nis xx. his verbis: Quoniam verὸ omni suis
dio eurare oportet, ne quid sacramenti gratiam impediat a ei ver nibi I magis a versatur, quam a Iicujuν pereati moristiferi eo eienιia e servanda ea Calbo. Itea EeeIesia perpetua consuetudo , Mι ante Extremam unct/onem Poeniιentia , cr ebarissia Deramentum adminifretur.
ri prabeat , qua olim qui ab Apostolis
fanandi eranι seipsos offerre consueverant . In primis autem anima fatur, deinde eo oris valetiado, cum illa adis
stinctione , si ad aeternam gloriam profutura sit , expetenda ea . Nee ore dubitaste Fideles debent, quin sancta in Ia, cy DIemner preces ὰ Deo audiantur, quibus Sacerdos , non suam , sed EeeIe-M . . di Domini nostri Iesu Chrisi peri
berrimi Otia saeramentum sanctδ, r Haiοιὸ sibi administrandum curent ι carmcr arctior pugna instare, ese υι res ιλον animi , ιum corporis deficere videa/
IX . Devotionem in suseipient requirit S. Th. & quidem actualem ,
in Suppl. 3. p. g. 31. a. q. nou quidem, quae temper praesens actu sit , dum inungitur et contingit enim interdum , quod infirmus, dum inungitur , usu rationis actu minime fruatur ; sea quam pri sis , dum compos mentis esset , ostenderit. Ita enim iese explicat. 3.
p. q. So. a. '. dicenset Σε trias quando erant compotes sua mentis, apparuit in eis devotio hujur Doramenti , debet eis in aνticulo mortis hoe sacramentur exhibeνί.
X. Tandem e ut quis Extremae unis ctionis sit ea pax , debet esse baptizatus. Omnia enim sacramenta , quae in actu sita sunt, in iis qui Baptisma non susceperunt , irrita sunt. Et insuper quod ad rationis illam pertigerit. Ut enim supra die um est, huius iae ramenti forma r Indiaueat tibi Dominus qui quid deIiquisti, in pueris, & in amenintibus 1 nativitate , qui lueis interva iala nunquam habuerunt, locum habere non possi int. Et haec de Extrema ut
64쪽
ambiguas generaliter habens significationes . Interdum enim significat omnem respectum , & habitudinem unius ad alteis r una r quo sensu dicere solent Theo. Iogi, in relativis esse essentiaIem ordinem unius ad alterum , subiecti ad terminum , potentiae ad obiectum&e. Intereum sumitur pro methodo tradendae Doctrinae , ordinath nimirum procedendo; puta, a toto ad partes, ab universalibus ad particularia r quo sensu ait S. August. I. x. de ordine,
c. s. Si quis temerὸ , fordane diueeiplinarem in harum rerum cognitionem audet irruero δ pro sudioso iIIum eurit , fum , pro docto credulum , pro eauto imere tam fieri. Nonnunquam etiam pro
more, & consuetudine sumitur, quo pacto Iurisperiti Extra ordinem iactum dicunt, quidquid sine verbis, & soris mulis consuetis factum esse eomperiunt. verum omnes praelatae, & similes aeceptiones alienae sunt 1 praesenti instituto. Ut igitur propias aecedamus : Oν-rdinis nomen usurpari potest prim , e Pro debita. & eonvenienti rerum dinpositione. Unde idem S. August. lib. xy. de Civit. Dei , e. t 3. Ordo i inquit si parium, di partamque rerum
sua cuique Ioeo ιν1buens di positio . Et lib. 6. eontra Faustum , cap. 8. Omnis 'eatura Dei bona es . Omnia quippe, qua naturaliter sunt, in ordine suo bona sunι : O nemo in eis pereat , nisi qui ordinem Dum in mi obedientiI non
cisoriens, eorum quoque ordinem ma ιδ utendo perturbat. Secundor Pro cer
to hominum statu , qui multis hominibus communis sit, . Sie tres hominum status, Ecclesiasticus nimirum , Tom. XV. nobilis, & plebeius, tres Ordines appellantur. Tertio et pro actione, qua quis saeris Ministris accensetur , Mad sieras sunctiones obeundas ordi
In hac ergo acceptione hὶe nomen ordinis usurpabimus. In qua tria conis siderari possunt. Primo et statum ipsum sacrorum ministrorum , qui suis pra eaeteros in Ecclesia eminent . Secundδ : potestalem , qua consitu unis tur ad exercendos aliquos actus, m ximh circa administrationem hera mentorum . Terti det ipsim ordinati nem , seu actionem sacram , qua aeciis piunt eiusmodi potestatem,& ordina tur ad sacrum ministerium. Et de his sermo erit in praesenti Tractatu , in. quo. omnia ad haec spectantia examinabimus .
Q U-S T I o I. D. Exinentia , Essentia ordinis. AN Ordo mox explieatus in Ee-eles a Christi sit ponendus, Min quo eius natura consistat ,
praesens aestio discutiet. DUBIUM I . An in Eeelesia sit ponendus aliquis ordo, vi cuius Clerici a Laicis secernantur. . I. Quadam Pranotamur.
I. a Liquem ordinem debere essem in Ecelesia certum est , inquit S. Ponaventura , in Φ.dia. 24. a. 2. q. t. Cum enim sit ma
65쪽
itna multitudo in Eeelesia , nisi eget
In ea ordo, manifesta in ea apparerete susio . Unde si e ut Deus omnia a se condita sapientissimo ordine disposuit, & hoe pulcherrimo ordine omnia regit; ut unumquodque in eo sese contineat . nec unum alterius ordinem ingrediatur et ita , & multo magis, hune ordinem voluit in persectis. imo suo opere coni ituere . Et ed maxime , quia multitudo , quae in tali statu est, ut non faci IE ab eo deviare possit, habere debet ducem , ae pastorem , quo in suo statu debite eontineatur et quod in omni benE disposita multitudine etiam politicae ustoditur. Hunc ordinem inter membra Ecclesiae nemo. ut puto. dissilebitur . dii odi, e in Dubium vertitur est et an tria Ecelesia dari debeat aliquis ordo seu satus Cleri eorum . seu minis rorum Dei 1 lateis distinctus ; secundum. quem in eo positi emineant super illos , habeantque ius , & potes alem eis administrandi res divinas, praesertim sacramenta, & maxim. Eucharisiam. II. Moderni Sectarii Calvini star, Se Lui herani a firmari quidem man audent , annuntiationem Evangelii , &sacramentorum administrationem ad omnes Omnino fideles promiscue per tinere. Id latetur Lemnitius in examine Conc. Tridentini, ad e. 2. Can. L. Sef. 13. ubi ait et Neque se , ne e suos, nempe Lutbera uos damnare distνibini nem iliorum graduum Ecclesias eorum , qua is suis in apostoIDa tete a suosque ejusmodi distribui one uti pro ratione ne- restatis , 9 as eationis admittere . Hoe idem asserit Calvinus , I. 4. Inst.
. 3. n. v. dicens et Misisterium , quo D aes io gubernanda Eeelesia utitur, praeipuum esse nervum , quo sideIer in uno corpore eobareant et addens , non aliter
ineolamem s mari Eee Iesiam posse , quam si bii prasiliis fuleiatur. Et concludit: Ecclesia ergo dissipationem , vel risnam poti .r , ω exitium molitur quisquis oris dinem hune , de quo disputamur , 4oe genus regiminis, veI Mosere suder,
νει quasi minus Mesaritim eIevat. Ne que enim vel Solis lumen , ac rater ,-I eibus, ae potur tam sunt trasenti vita fovenda , ae susinenda necessaria- , quam est eo ervanda in terris LeeIesia Apostolicum , cla pastoraIe munus . I a
Calvinus, pulchie quidem . II. Nihilominus si mentem eius , & aliorum Α catholicorum scrutemur; non intendunt ord nem , de ministerium eonitu uere statum a lateis ensentialiter dis inctum , sed sola aecidentali. & extrinseca deputation . Cum enim contendant , Christianos omnes aequaliter Sacerdotes esse . deaeqii aliter potestatem ministiandi habere ; & exercitium talis potestatis non aliter eis conferri , quam per legiri. mam ad tale ministerium depulationem , & extrinsecam ordinationem . . per amotionem ab eiusmodi ossicio a- inissibilcm ; quam auctoritate secularis M.tgistratus plerique fieri volnnt: tonis sequenter nomen quidem cieri ordinis.
sed non rem admittunt . Propterea Lu)herus, lib. de abruanda M D prris etrata expendens illud I. Petri s. v. 3. Ne q.e do inantes in Cleris, dicit, hoc non debere intelligi de his, Ωωοr nune mlateis diserevit impia hominiam tradiis
rio. Et paulo post addens, Ecclesiasti- eam Hierarchiam , in qua constitvuniatur summus Sacerdos , deinde Epis copi, postea Sacerdotes . tandemqlle a inferiores Cleri ei, esse similem Gentilium eonstitutioni de Sacerdotibus Iovis , Ueneris , Saturni ; concludit et Noe dixisse eontenti fumus, Christianum populum esse simplicem , in quo pro urnulla secta , nulla disrentia personarum , nullus CIerieus , nullus Laicus , nuIIus Unctus, nulIur Rasus , nullus --πaebus esse debeat, sed tanti m Pradiaeantes. Idem Cal inum sensisse indicat ipse, ι. 4. Inst. e. 4. s. v. ubi post- qi iam ait, quhd omnes, qui in veteri Ecclesia Beelesiasti eis eiusmodi ossieris
imbuebanturaenerali nomine voeabantur
Cleriei ι subiungit: Vellem equidem a liud nomen magis propriaem inditum .iliis fuisse e Me enim opellatio ex eris
66쪽
ονδ , vel eret prava afauno st s eum tota Eer a clerus, hoe es , .areditas Doruini is Petro dieatur r. Petri s. v. 3. In eodem igitur err re conveniunt Lutherus,& Calvinus ruod Cleri nomine veniant omnes fi eles, nee dari ordinem Clericorum ,
quo distinguantur a laicis. . I I.
1 v. Ieo. In Eeelesia Christi est, 1 I & esse debet ordo, seu Ordinatio distincta ab ordine laicorum , qua aliqui, nempe, Clerici, constituanis Iur in gradu superiori cum potestate administrandi sacramenta , dc annuntiandi verbum Dei. Ita determinavit tanquam de fide, Concit. Trident. Seg
e. 4. dicens : Sancta Srnodus damnat eorum sententiam, qui asserunt: Novi Testamenti Saeerdotes temporariam antummodo potesaιem habere ι ω semetritὸ ordinatos iterum lateor eger posse, si verbi Dei ministerium non exerceant. Et Can. I. anathema dicit et , qui dixerit: In no νγ Testamento non esse s sacerdotium externum , & visibile, Sed oseium tantam , eis nudum mrnistertiam pradι eandi Evangelium o veI eer, qui non
pradieant, non esse Sacerdotes . Can. R.
ei, qui dixerit et Prater Saeerdotium nonesti in EeeIesia alios Ordines. Et Can. 6. ei, qui dixerit: in Eeelesia Catholie non esse Hrerarebiam divina ordinatio. ne institutam , qua constat eκ Episcopis, Presbteris, Ministris.
U. Hoc enim docet Scriptura , quae saepius meminit Ministrorum Ecclesiae, quos fidelibus regendis praefecit, & χ- lemni ritu ordinavit . eosque ii caeteris de populo distinguit . Sic Christus , Io. xo. Apostolis contulit Spiritum Sanctum , ut peccata remittere , vel retinere possent. Actorum I . U. 2. Dixit illis Spiritus Sanctus , segrega ιν ibi Saulum , o Barnabam in opus , ad quod assumsi eοι. Tune jejunantes, or oranter , imionentesque eis manui
dimiseν- Itis. Teee sata Ium, & Barinnabam ordinatione Spiritus Sancti ad opus saeti ministerii designatos, nimirum , ad pastorale, & Episcopale munus et ac ejusdem ordinatione omne alios Episcopos designatos ostendens Paulus , Act. Eo. v. 18. atιendite tinia
quit vobis, Θ universo gregi , in quo
vos Spiritur Sanctus posuit Episcopos regere Ecelesiam Dei. Unde 1. Cor. 4. v x. ait: Sie nos exi imet homo , ut minia
Arοι Chrisi, cur dispensatores msterrorun Dei. His , & aliis manifeste apparet divina institutio, & ordinantio, qua quidam in Ecclesia ab aliis segregantur ; ut sint ministri Christi, & spiritualia pascua praedicatione, & sacramentis aliis praebeant . mod idem
Paulus , Hebr. s. v. r. ostendit dicens: Omnis Pontifex ex homininibus assum-rus eonstituitar in iis,qtia sunt ad Deum,
ut offerat dona , ω saeroicia pro peeeatis. Quid enim aliud est Pontificem esse ex hominibus assumptum I nisi seiunctum a populi classe , & quasi medium inter Deum , & populum
VI. Porro: sacrum ministerium non esse nudum ossicium amovi bile, sed oris
dinem, & statum , ab aliis , qui lix Christiana Republica sunt, natura sua distinctum; a quo, qui constituti sunt, ad statum laicalem deiici non possint:
ostendit Paulus, Rom. ιλ. v. 4. ex si militudine membrorum , quae licet omnia sint in uno corpore , Omnia tamen non eundem actum habent et Staetis anim i inquit in uno eorpore mulista membra haιemur, omnia autem meminbra non eundem actum babent: ita muiati unum eorpus fumus in Chrino , si guIι autem alter alterius membra. Ηabentes autem donationes fecundam gratiam , qua data es nobis d1fνentes r e prophetiam secundum rationem Dei. sise miniserium an mimsrando , sive qui docet in doctrina cre. Sicut ergo oculus, manus, pes &c. licet omnia sinu ejusdem corporis membra , sunt tamen propriis actibus inter se diverissa, quia sc exigit natura corporis r
67쪽
nius corporis Ecclesiae membra, pr priis tamen actibus invicem secernunis tur, ut Clericus non sit laicus ; si e exigente ordine hierarchico Ecclesiae 1 Christo eonstituto. Alioquin , ut ait
idem Paulus , I. Cor. xx. Si totum coriapus oeuIus , ubi auditus ' Si totum auditus , tibi odoratus ' Nune autem po. suit Deus membra , unumquodque eorum in eorpore sicut voltiit . Et v. 18. Eι
quosdam quidem posuit Deus in EeeIesia primum apostolos, secundis Propbetas, terii Doctores, dre. Nunquid omnes A. postoli y Numquid omnes Propheta ' Numis quid omnes Doctores y Qsibus cons nant quae dicit ad Ephel. 4. U. II. Et ipse dedit quosdam quidem apo IOIos , quosdam autem Prophe ras , αIios verbEvangelistas, alios autem Pastores , Θ Doctores. Has enumerat gratias donationum , quibus membra Ecclesiae distinxit Christus. VII. Ex his Concit. Tradent. Sess. 13. e. 4. citato , legitimh infert: Quod si quis omnes Cbrasianos promiscuὸ novi
Testamenti Saeerdotes esse , aut omnes
pari inter se potestate spirituali praditos assismὸt ι nibiI aliud fatere videtur , quam Eeelesiasticam hirrarebiam, qua
est ut eastrorum aeter ordinata . confundere e perinde ac si eontra Beati Pauli doctrinam , Omnes Apostoli , ονnnes Pro-pbeta , omnes Evangelissa , omnes Pasο-rer, omnes δει Dinores. Vt II. II inc veritatem probat S. Th. in Suppl. 3 p. q. 34. art. I. rn orp. sic rD usftia opera in fui similitudinem pro-ἀxi ere voluit , quantum pumile fuit , ni perfecta essent, o per ea eu ποθι posset. Et ideo , ut in suis operibus reprasenistaretur , neu solam ferunddm quod in se en , sed etiam fecundam qu a aliis insuit, hane legem naturalem imposuit
omnibus I Mι ultima per media re ueeis
rentur , ω p oscerentur, 1' media per prima , ut Dion s. dicit t e. s. Eeel. hie. rareb. Ergo, ut ista pulebritudo EeeIe.sia non deesset, posuit ordinem in ea I ut quidam aliis sacramenta traderenι, fustmodo Deo in hoe assimiliari , quasi Deo cooperaures: scus oe in corpore naιuis
rati , quadam membra aliis infruunt. IX. Explicatur haec ratio . Apud quasclimque nationes alicuius Numinis cultrices, vel ipso naturae instinis elu, semper fuerunt aliqui a populo segreges, qui Saccerdorii munere sun- gerentur. Ab initio mundi ad legem Moysi contignatam, sert communis Hebraeorum tententia , quam approbat S. Hieronymus, in suo. Hebraicis , soli familiarum patres, & capita Sacerdotii munere fungebantur ; nee, nisi maiori natu a Deo reprobato, poterat
natu minor Sacerdotium exercere, ut
patet in Abele , reprobato Caino , ω in Iacob, reprobato Esaii. Post legem datam sola Levitica Tribus, & sui per
lineam palernam ex ea prognati, erant
Dei ministerio mancipati: & qui ex alia Tribu , vel manum sacris apponere tentasset, a Deo severE puniebatur. Hinc Numer. 16. Dathan , Core . & Α-biron , S aliis, qui cum non esseni de Levitica Tribu , ausu temerario incenissum adflere tentarunt, vivi a terra a Dipti sitnt: quod cum adolere etiam Rex Otias, qui ex Tribu Levi non eis ral, leniali et , illico lepra percilitas
fuit s x. Paralip. 16. Quid plura Apud ipsos quoque Ethnicos semper aliqui fuerunt a reliquo populo secreti , qui Sacerdotii lanctioniblis intenderent , ut observat Aristoteles, I. I. Poliιie. e. r. ubi Sacer lotes tanquam
Reipublieae membra a te liquis distin-εe necessaria describit. Sola ergo Eccles a Christi omnium praestantissima carebit sacris ministris , a caeteris Ecclesiae membris ordinatione disti elis, qui divino sint cultui mancipati Non inquam. Nam , ut ait Paulusa. Cor. S. v. T. Si ministratio mortis litis
t/ris deformata in lapidibus fuit in g e-ria . . . Quomodo non magis mininratio
spiriιur erit in gloria IX. Confirmantur d cta ex S. Tho. Ioco citato in arg. sed contra . Status Ecclesiae est medius inter statum naisturae , & gloriae et sed in natura i venitur ordo, quo quaedam . aliis su
ser inra ianta di similiter in gloria ,
68쪽
ut patet in Angelis ; ergo in Ecel
sa debet esse ordo r ut enim ait Paulus , Rom. 13. V. r. Qua autem fiant, a Deo ordinata sunt. Εκ quo insert, Omnem animam potestatibus subli intoriabus subdita in esse. - Tandem et si eon. veniens est , ut summi Principes aliquos sibi adsciscant ministros ordinea populo distinctos . per quos manda. ta , & gratias dispensenta cur quae , Christus Ecclesiae Princeps ministris carebit, quibus ex ossi o sui ordinis ipsi servire ineumbat; S per quos sacramentorum gratiam caeteris fideli. bus dispenset Ex his se esse dicebat
Paulus . I. COr. 4. v. 1 . Sic nos exiis
simet homo, tir ministros Christi , uispensatores m steriorum Dei . . III.
XI. Bi ieiunt prim b Sectarii.Nomine
Cleνi, vel CIeriei non venit oris
do , vel status a fidelium grege seiunctus ; ergo Sc. anta prob. S. Petrus, Ep. I. e. s. alloquens Episcopos dicit: Pascite qui in vobis est gregem Dei, non coactὸ . sed spontaneὸ , non turpis tuerigeatra , sed volunt riὸ , neque domia nantes in Cleris . sed forma facti gregis : ergo Sanctus Petrus nomine Clori intelligit eam portionem gregis , quae cuique Episcopo commisisa est et quod indicant illa verba sequentia Sed forma facti gregis. asi dicat : Episcopum non debere fastu dominari , sed morum probitate prae luiseere , & formam sui gregis, & exemplum fieri. Addo: quod CIerus, seu graech CIeros latinὶ dicitur sors, seu Bareditas e sed omnes fideles , non soli ministri Ecclesiae , sunt vocati in sortem , & haereditatem Dei; ergo &c. XII. Relaondeo ex S. Hieronymo , Epist. 1. mod5 34. ad Nepotianun . , ne g. cons. Monet enim ibi S. Petrus Episcopos de modo , quo se gerere debeant erga Cleri eos, nempe, non tanquam dominantus a Illud etiam diis
co , quod Episeopi sacerdotes se esse no .
cor quasi Clarieos . ut Θ ipsis a CIeriis eis quasi Disevir bonor deferaιών. Resispectu autem Clericorum , de totius
gregis debent Episcopi seri sorma
morum, & exemplar non inficior . Nomen, CIeroe dici latine Sortem, ac Hareditatem, S in hanc fideles omnes vocari et dico tamen, speciali ratione sacros Ministros de sorte Domini esse. Unde Isidorus a Gratiano
lus I irael haereditas Domini dicitur,
Isaiae I s. v. 2s. Haredrias autem mea
IsraeI. Speciali tamen ratione haereis ditas Dei Tribus Levitica dicitur ,
Numer. g. v. x 4. de Levitis dicit Dominus e Sepaνabis de medio florum Israel, ut sint mei. Et cap. I S. v. 1 . Dixiι que Dominus ad Aaron 2 In terraeorum nihil possidebitis , nee habebit ipsarιem inter eor : Ego pars, Ur hareditas tua in medio floriam Israel. Ratione igitur magis convenienti , &propria Sacerdotes , & Clerici , qui ex omni Christiano populo non carnali propagatione , sed vocatione , &ordinatione seliguntur, sors, & haereditas Domini dicendi erunt. XIII. Obiiciunt secundo . In Ecelesia nulla debet esse distinctio, seu discretio unius s delis ab alio. ergo nullus ordo, qui distinctionem importet . Ant. prob. ex illo ad Galat. 3. v. 17. ΩFieumque in Christo baptizati estis , Cbristum induisis : Non es Iuda-us , neque Graeών 3 non est servus , neque Iibe', non ea masculus , neque I A-m na : omnes enim vos unum es ιι iuchriso Iesu. X lv. Respondeo, in Eceles a nullam esse distinctionem . sed omnes ense unum in ordine ad salutem aeter .
69쪽
nam, fidem , & iustificationem : &
hoe intendit Apostolus. Sicut enim eo loco non excludit distinctionem . sexuiim , nationum, conditionum; ita neque distinctionem quantum ad potestatem confieiendi, & administrandi res sacras, quam statuerat in Eecleis
q udd sicut in corpore naturali omnia membra non eundem actum habent; ita in corpore mystico Ecclesiae, ut supra expendimus. Solum ergo vult, quda distinctio sexuum , nationum , & conditionum nihil conserat ad iustificationem; quia haec consertur omnibus,
oui Christum per Baptismum induerunt , sive Iudaei sint, sive Graeci, sive serui, sive liberi , sive masculi, siveis minae.
XU. Sed instabis. ordo invenitur in Angelis,prolliter distinctionem eorum in bonis naturalibus , & gratuitis et sed omnes homines sunt in natura unum, gratiarum autem dona quis eminentius habeat, ignotum est; ergo ordo in Ecclesia esse non debet.
XVI. Respondeo ex S. Thoin. in Suppl. 3. p. quaest. 34. art. I. ad 3. subd ordo in angeIis non attendituνs eundkm disinctionem natura , nisi peraeeidens s inquantum ad disinctionem natura sequitur in eis distinctio gratia. Attendituν auιem in eis per se fecundam disinctionem in gratia s quia eo. νum ordines respiciunt participationem divinorum , tr eommunicationem insa tu gloria, qua est fecundam mensuram
gratia , quasi gratia finis is es rus
quodammodo. Sed ordinea EeeIesia mili tantis respiciunt participationem Dera mentorum , ω eommunicationem , qtia fiant ea a gratia , ω quodammodo gra-tram prae edunt et sir se non es de necessitate nonrorum ordinum gratia grais
fandi saeramenta . Et propter koe etiam ordo non attenditur secundum distiu-ctionem gratia gratum facientis quae est ignota sed per dininctionem pote- satis quae sensibiliter consertur, &visibiliter exercetur.
XUII. obiiciunt tertid . Ubi est ordo , ibi esse debet subordinatio inis
serioris ad superiorem et sed in Ecclesia nulla debet esse talis subordinatio, nec praelatio unius in alium, seu dominatio. Haec enim expressE interis dicitur 1 Christo Apostolis, & omnibus fidelibus. Τum I ιι b. 2 . v. s. his verbis: Settis, quia Priseipes Genistium dominantur eorum : ω qui maiores sunt, potestatem exercent inter eos e Non ita erit inter vos, sed quicumque vοIverit inter vos major fieri , sit ministis vester . Tum, Luca 1 . v. RI. his aliis et Reges Gentium dominantur eorum . . . . Vos autem non sic : sed qui
major est in vobis, stat se ut minor: qui pracesior es , Huι mιnistrator sergo &c. XVIII. Respondeo, neg. min. Ne ue enim Christus citatis verbis abutit ab Ecclesia sua omnem praelationem , & potestatem unius sit pra
alium; imo hane dedit Petro, pascendi oves, solvendi, & ligandi, & Α-postolis quoque et sed solum fraenare voluit dominandi elationem , de qua
eontentio fuerat exorta inter Aponoolos : Zι is eorum videretur esse maior.
Neque negavit, aliquem ex ipsis esse majorem . sed hoc supposuit. Ait eis nim . Qui major est in vobis, fiat sieueminister. Quia linquit S. Thomas elista ius , ad x. ilibeι debet se νeputa.
re inferιorem merito , sed non ossicio rordines autem simia quadam funt: Abstulit ergo Christus a Piaesdibus Ee-elesae elationem, non ossicium ; n que , subditis eripuit obedientiam ,& subjectionem , quae tamen servit uintis non est, nec libertati repugnans. Nam, ut ait idem S. Thomas ibi, ad x.
Subjectio servittitutis repugnat libertaia ιi , qua servitus en , cam aliquis do minatur aliis, ad sui utilitatem subj sis utens . Talis autem subiectio novi requiritur in Ordine , per quem , qui praesunt, salutem subditorum quarere deis bent , non propriam utilitatem.
XIX. obiiciunt qii arto. Si in E clesia esset aliqua subordinatio ad suis perio
70쪽
Wriorem potestatem, hare esset auctoritate divina constituta et Omnis enim potestas is Deo est ι atqui quaecumque sit in Eeclesia ad res sacras obeundas
destinatio. non est divinitus constituista. Tertullianus enim, lib. de Exhονt. Castitatis, eap. r. dicit, prim bet Nonne O Diei Sacerdotes fumus t Seriptum V . Regnum quoque nos , ω Saeerdotes Deo, Θ Pat νε suo feeit. Secundo et D fferentiam inter Oνdinem , ar plebem constituri Eeelsa auctoritas , honor
per ordinia eo essiam sanc fatur a Deo; ergo dec. XX. Respondeo prim5 : Tertulliani dicta. libro citato, non esse mulisti facienda . Librum enim illum conseripsit, cum iam tact. is suisset haereticus Montanista, & secundas nuptias ut omnibus Christianis illicitas damnaret. - Respondeo secundΛ: inientum Tertulliani eo in loco esse probare , quod si bigamia ex Paulo ad Timotheum , εe Titum prohibita est Sacerdotibus, prohibita est etiam lai eis: Se utitur hoc argumento. Qithd& latet Saeerdotes sunt et vel quia offerre possunt spiri ruales hostias, vel uia latet apti sunt , ut Sacerdotes ant. Unde distinctionem inier ordinem . & plebem dieit, quod Faeiι Ee-eIesia auctoritas . Non quia Ecclesiarauetoritate pri md instituta sit distinctio inter ordinem , & plebem ; sed quia assiumendo ad sacerdotium illum, qui erat laicus, facit , ut qui no erat distinctus i laicis , fiat 1 laicis distinctus e sicut Princeps assumendo aliquem ad publicum ministerium- , facit eum esse distinctum a reliquis de populo. Du
DUBIUM II. An ordo sit unum ex Novae Legis
ouid sit ordo. I. Rdo , vel sumitur pro gradu, seu statu, in quo quis con stiluitur eum potestate, & in osse io Ecclesiae ministri ; in quo sensu. Dubio praecedente, diximus ab Ordine laicorum esse distinctum. Vel sumitur pro ordinatione, seu actione , qui consertur iste gradus, seu potestas sacrum ministerium exequendi . Priori modo sacramentum proprih non
est , sed potius res , & effectus sacramenti r non enim aliquid sensibile est , sed potius quidam spiritualis grais
dus, & potestas. Unde quaerentes Ian sit saeramentum; loquimur de Ordinatione, seu de actione , qua quis ordinatur , & in gradu ecclesiastico
constituitur. I I.ordinem ergo ita acceptum definitS.Τh. in Suppl. 3. p. q. 34. a. 1. ex Mago Sent. quod ut Signaeulum quὐddam Eeis
e/esia , quo spiritu stir potestar traditur ordinato. Eam probat S. Th. ibi , ineom. his verbis e Desinitio, quam Mais gister de Ordine ponit, convenit ordini s eundam quὸd est Eeelesia saeramentum. . Et ideo duo ponit , fellicet , signum ex teνius ibi Signaculum quoddam, ides , signum quoddam : cr effectum interio-νem ibi, Quo spiritualis potestas dee. Constat etiam ex genere , & differenistia. Genus est ly Signaculum , sive signum quoddam exterius . Differe
tia est traditio potestatis ad ossieta oris dinum. Cum enim ordo Ecclesiasticus non attendatur lex dictis Dub. praec. per distinctionem gratiae gratum iacientis ; sed per distinctionem potestatis ad sacrum aliquod ministerium ἔ convenienter definitur per hanc potestatem , tanquam per propriam differentiam.