장음표시 사용
71쪽
III. Alia definitio eolligi potest ex his, quae docet Tridentinum, Ses 13.
e. r. nimirum et quM sit Saeramentum nova Iegis , quo traditur potestas
consecrandi , offerendi , ω ministrandi corpus, ct sanguinem Christi ; nee non P peeeata remittendi, ela retinendi, vel, ex oseia Saeerdotio subserviendi . Quae definitio pro priori parte competit Sacerdotio , pro posteriori veth etiam alios ordines infra ipsum complectitur. Quae verb ex S. Th. prius allata est, etiam Episcopatum complectitur. Unde plenius sic definiri potest faeramen tum ordinis: Essignaculum,quo spiritua. tis potestas traiitur , Θ gratia confertur
ad oeelesiastiea munera obeunda . IV. Notat tamen S. Τ h. ei latus, ad a. quod uusmvir in Baptismo eonfera. uν aliqua spiνitualis potest si reeipiendi alia saeramenta , ratione cujus charais fierem imprimit s bae tamen non est prin. cipatis sectus Baptismi , sed ablutio interior , propter quam Baptismus feret, etiam priori causa non existente . Sed Ordo potestatem priseipaliter importae ro ideo ebaracter , qui est spiritualis potestas , in definitione ordinir ponitur, non autem in definitione Baptismi. Et ad 3. addit i stuὸd in Baptismo datur quadam potentia spiritualis ad reeipiendum: Oira quodammodo pas a . Potestas autem propriὸ nominat potentiam activam eum aliqua praeminentia . Haec.autem oris
dini quidem convenit. non Baptismo. V. Nunc ad propositum dubium aecedendo et Lutherus primus suisse videtur , qui sacram ordinationem esse no vae legis sacramentum negare aper id ausus fuit . Libro enim de Capt. Baιν- Ion . eap. de Ordine, contendit, ordinatos 1 eaeteris fidelibus non differae, . nisi poenes electionem I per quam, esto a Laicis peractam , jus accipiunt munia obeundi . quae iis adscribuntur , quos Episcopos, Sacerdotes, Diaconos nominamus . Concludens , quod ubi populus electionem illam re Iciderit ;ordinati redueantur in sortem laico. rum , ae si nunquam Ecclesiasti eis mu neribus perfuncti fuissent. Luthero ad
haesit Illiryieus , in Confessi ritues. p. r. subscripsi Marcus Antonius de D minis , I. a. de Rep. Chrs. e. I 4. VI. Calvinus vero , ι. 4. Inn. e. I9. . xx. impi E quidem sugillat sacramen. tum ordinis, ut a Catholicis ponitur, Adeo Deundum linquit ut septem saeramenta pariat , idest, septem ordines, quasi non septem, sed tredecim saerais menta. Nihilominus , s. 18. Presbyterium a ratione sacramenti prorsus non
reiicit ; solumque dicit , illud aliis
duobus noti annumerare , nempe, Baptismo , & Eucharistiae, quia non est o. mnibus commune, sicut illa. Uerba ejus sunt et uuantam ad verum Presbisterii munus attinet, quod ore Christi ne-bir es eommendatum , Iibenter eo Ioeo labeo . IIIle enim earemonia est primum ex scriptura fumia: dein e , quam nomine inanem , nee supervacaneam , sed fide I. Diritualis gratia D mbolum testatur Paulus. Quod autem tertium in nume ro non posui , eo factum en s quὸd no
ordinarium , nee commune est apud om
nes IdeIer , feae as certam functionem Deetali ritu. Nomine tamen Presbyterii non intelligit Saeerdotium nostrumequin in illud exeerandas, sicut & in alias Catholi eorum saeras ordinati nes , evomit de more blasphemias. VII. Catholi eam Eeclefiae fidem hae in te hisce verbis proposuit, ac prae-s ipsit tenendam Tridentinum , Seg. 13. Can. 3 his verbis r Si quis diae
rit , ordinem , sive faeram ordinationem non esse ver , ω proprie faeramentiantis a Christo Domino institutum s vel esse sigmentum quod/am humanum exeui latum a viris rerum Feetessistrarum ima peritis p aut esse tanti m ritum quemdam eligendi ministros verbi Dei , ω farra mentortim e anathema sit . Huic ergo
definitioni subscribens s. I I.
I natio, verum est novae legis sacramentum. Probo . Tria enim ad
72쪽
veram rationem sacramenti novae IN is requiruntur . Primum et qu5d sit symbolum externum , seu ritus sensibilis. Secundum : qudd habeat annoxam promissionem gratiae. Tertium: quod adsit mandatum , seu institutio divina e sed haec tria in ordinatione repet iri Scriptura, & traditio docent; ergo &c. Min. prob. riptura quidem,
ubi sacrae ordinationis meminit, recen set tu in exteriorem ritum , Iam pr missionem gratiae, tum divinum manis datum . 6. v. 6. Apostoli Diaco. nos ordinaverunt manuum impositione : Hos natuerunt ante conmaum mpcsotartim , ct Orantes imposuerunt eis manus. Αἱt. x3. Paulus. & Barnabas
mandante Spiritu Sancto segregati sunt, Tunc t Apostoli seiunantes s
Mantes, imponente ue eis manus , dimiserunt illos . Et ipsi qui em mis a Spiritu Sancto cre. I. ad Tim. 4. ubi agitur de ordinatione ad Presbyteraistum, & Episcopatum, ritus impositi
nis manuum recensetur : Cum impo tione manuum Pres terii. Et e. s. ubi prohibentur praeproperae ordinati Ones , dicitur et Manus eito nemini ne imposueris. Adest ergo ex scriptura ritus axternus, nempe, manuum impositio.
- Adest etiam promissio gratiae per
illum ritum externum , teste Paulo I. ad Tim. 4. v. r4. Noli negligere graistiam, qua est in te , qua data es tibi per prophetiam eum impositione manuum Presbterito quod repetit, eadem Timothei Epist. a. c. I. v. s. admoneo to , ni resuscites gratiam Dei. qua est inta per impositionem manuum mearum.
iniam vis autem gratiam illam datam dieat per prophetiam ς non seqtii. tur , Paulum loqui de gratia graiis data, non de gratia gratum laetente.
Nam nolo, Paulum non vocare gratiam illam Gratiam prophetia , sed gratiam datam per prophetiam . Id est tut exisponit S. Th. in a. ad Tim. c. 4. Lect. 3. 3Per divinam in pirationem. Nam primitiva Ecclesia , ubi purλ , ω propter Deum electioner fiebant , nullus astamebatur ad Episcopatum , nisi per electio-T m. arin.m divinam , fietit eIezur en Amἱro- ι , ε' Nisolaus . Et hane in pirationem vocat bὶe prophetiam . Unde GIM dieit per Sanctorum eIectionem,quia Saniaui non eligebanι , quem a Deo non seis.
Loqui etiam Paulum de gratia gratum faciente, de sanctificante declarat
Tridentinum, Sess. 13. c. 3. Cum t inquit Seripturae testimonio , Apostolica traditione , ω Parrum unanimi consenis D pe picuum sit, per sacram ordinatio nem , qua verbi x,stsignis eκterioribus per seitur , gratiam conferri a dubitare nemo debet, ordinem esse verὸ , c proopriὸ unum ex septem Sancta EeeIesia fa-cramentis. Inquit enim Aposolus : -- moneo te, ut resuscites cre. Huc etiam
referri possunt verba Christi, Io. 1ο. Aeeipite Spiritum Sanctum: quoties e. nim in Scripturis Spiritus Sanctus abis soluth profertur, pro gratia sanbi sicanis te sumitur Adesse tandem divinum mandatum illis verbis: Hoe facite Ere. quibus praecepit Christus, ut sicut ipse Apostolos tunc ordinaverat, ita de ipsi sacerent, quod ipse secerat, EccIe4siae ministros ordirrando. Licet autem
nulla legatur adhibita 1 Christo manuum impositio; cum tamen ea Apostoli usi legantur, id non nisi Christi eκ manadato secisse credendi sunt. Neque enim ullus purus homo potest sensibili signo alligare gratiae productionem ς cum hoe unius Christi, qui simul Deus est, proprium sit. Concludit igitur s. Th. in SuppI. 3.
p. q. 34. a. 3. od saeramentum nihiι est aliud, quam quadam sanctifario boamini exhibita eum aliquo signo visibiIL Unde eiam in susceptione ordinis quadam conferratio homini exhibeatων per visiabitia signa , constat, ordinem esse faera
IX. Observat tamen idem S. Tho. ibi ad 3. Ωubd non omnis benedictis ,
qua homini adhibetur , vel eo erratio , est sacramentum p quia cr Monaebi, ω Abbates benedicuntur, tamen illa benedictiones non sunt sacramenta et cD Lmiliter nee retalis inunctio . Ωuia per G isti v -
73쪽
3o Quaestis I. De Exigi. Essentia ordinis I
hujusmodi benedictisnes non ordinantia aliqui ai di pensa ιιο-m divinoνum μ. inentorum , scut per benedictiones Oν-dinis X. Hanc veritatem firmat traditio. S. Ambrosius. Iib. de dignitate Sacerdotali, e. Homo i inquit imponit
manum , Deus tari itur gratiam , Sa.eerdos imponit supplicem dexteram. Deus
benedieit potenti dextera . Quibus in ordinatione duo ponit et ritum exter- mim Episcopi imponentis manus , &Deum interius largientem gratiam rc uae duo sacramentum novae legis constituunt. XI. S. Hieronymus, Dialogo eontra Luciferianos, totus est in conserendo ordinationem cum Baptismo: probatque,
quod si e ut valet Baptismus ab hae relicis collatus ; ita valent quoad substantiam ordines ab eisdem collati: Sa inquit in fido fua baptizato bapti.
αan nocere non potuit e ct in fide sua Sacerdotem eonstitutum constituem non inquinavit.
Hoc idem variis in locis eonfirmat S. Augustinuet, multoties ordinatione usacramenti nomine appellans, asserens, eam esse sacramentum sicut Bapti liniis: α hoc esse ita cerium , ut ri nem ii, revocetur in dubium . Hoc praeeipudasserit , I. a. eo utra Epist. Parmeniani, c. I 3. ubi contra Donatistas volentes , Baptismum quidem amitti no ita posse, ordinationem iamen, seu ius dandi amitti posse ; sic arguit : Nn II ostenditur causa , eur ille, qui ipsum R. ρ-rimum amittere non potes , ins da udi
potest amittere . Utrumque enim Derais mentum es , Θ quadam eonsecratione atrum rua homini datur . illud eum baptizatur , sud eum ordinatur et ideoque in Catholiea utrumque non Iicet iterari. Et infra : EOIieent , quomodo De menarum baptizati nan possit amitti , cr D-
amentum ordinati post amitti . . . Si enim utrumque sareamentum es , quod nemo dubitas, cur illud non amittrtur,
cur illus amittitur ' Neutri saeram nlo injuria faetenda est . Erat ergo extra
dubium seculo Augustia i , tam apud Catholicos , quam apud Donatistas
haereticos ordinem sacrum esse sacramentum aeque, ac Baptismum . Erat etiam saltem Carholicis per sila sum , neutrum duorum amitti pota, contra id quod Lutherani dicunt et semel destinatium sacro mmi sterio . posse ad statum laicorum iterum transire. Lib.
r. de Eaptismo , e. r. ordinationem aeque , ac Baptismum sacramentum .esse a firmat , dicen : Sacramentum
Baptismi est quod babet, qui baptizaturet di faeramentum dandi Baptismi es . quod habet qui ordinatuν. Et lib. de bono eerivali , e. 14 ostendens, nulla caiisa, nisi mortis, solui vinculum coniniugii utitur exemplo ordinationis et Quemadmodum t inquit si fit ονἐinatio CIeνi ad plebem eongregandam . etiamsi plebis eongregatio non subsequatur , manet tamen in illis ordinatis fa-eramentum orsa nationis : Θ si ali usculpa quisettim ab ineio removeatur . sacramento Domini semel imposiso mata carebit , quam Dis ad iudieitim permanente. Q. ix verba Lui hera nos contrarit: ii , ut vidimus , afferentes lugulant .
XII. Hanc eandem mire suo seculo fidem Ecclesiae, confirmat S. Leo.
Ep. r. alias 37. ad Episcopos Maurita inniae, cap. 3. de ordinatione loquens euu ι inquit dismtitare audeat, quos in tanti Deramenti perpetrat aer initiis riami Et Ep. tr. aliis gr. ad Diueo
iam. ω Barnabam ex pracepto Spiris ua Sancti ad EvangeIitim Gentibus' mitterent pra die andum , jejunantes, Θ oram res imposuerunt eis manus; ut intelligamus , qπanta O dantiaem, Θ aeeipi nistium devotione eurandum sit, ne tanta benesi Nonis Deramentum negligente videatur impletum. Loqui autem deissa ramento Ordinationis patet ex iis,
Iaudabiliter apostolicis morem gesseris 3nsit ut is , si bane ordinandorum Sacer is inm formam per Ee Iesias , quibus Dε- minus praese re voluit, etiam ipso fe
74쪽
XIII. Eisdem quoque semper suis.
se de sacramento ordinis Ecelesiae Graecae fidem , testantur non solania ejusdem Euchologia antiqua . sed Mnovissime Graecorum , etsi Schismatic rum Synodi. Una Constantinopolitana, anus 26. . altera Hyero scit imitana sub Dositheo, anno 16 i. quibus damnatur Cyrillus Lucari, quδd cum Calvinistis, inter alios errores, a numero saeratnen totaim ordinem expungeret. Unde merito Eugenius IV. in decreto pro Armenis, Ordinem sacra isnientu in esse docet ; es usque effectum esse augmentum gratiae, ut possit quis esse idoneus minister . Et Tridenti ianum , sesi. x3. c. 3. dicit, hoc ex Scriptura, traditione, & Patribus perspicuum esse . Et Canona' 3. ana: liemate
damnat qui contrarium dixerit. . III. Ωuid opponant Sectarii. ΣIU. Diiciunt prinid . ordinatio, ui in Eceles a fit, a uictorem, Ee institutorem non habet Christum. Nee enim Christus eum ordinavit Apostolos, ullo externo signo , sive impositionis manus, sive alterius rei iis is est; sed solum dixit: me Deite: Miseipite Spiritum Sanctum. Qitae verba nudam electionem , seu deputationem ad ossicium , non consecrationem , nec usum alicuius rei sensibilis important relectio autem, ac designatio alleuius ad ministerium fieri potest absque aeonsecratione. Qtiemadmodum cunia
designavit Apostolos ad praedicandum Evangelium , quod est praecipua ministerii pars , nullum instituit prohoe saeramentum. Impositio etiam manus, quae Grae-eh Chirotonia dicitur. apud Scriptores Eeclesiasticos sumitur pro electi ne , quae olim fiebat per elevationem manus in altum, suffragii declarandi causa. Clerus enim , & populus in E iscopi electione manus extollere solebat ; ut hoc pacto absque confusio-
ne eligentium vota laci Illis ea leuiari
potuissent, ut refert Zonaras, ad i. Canonem Apost.
Deinde: dato, qudd aliquando ponatur pro religiosa manuum super a. liquem impositione ; erit nuda ex re monia , qui utebantur Apostoli, quando pro aliquo orabant , eumque Deo
XV. Respondeo ad haec . Ad primum dico et quod ei si darem , Christum absque ullo externo signo Apostolos ordina ira ; quia ejus potestas, utpote excellentiae , non erat at Iigata sieramentis , nec signis externis rnon inde tamen in krri posset , eum mandasse Apostolis , ut absque ullo externo , o sacramentali ritu mini. stros Ecclesiae suae ordinarent . Imo eum legalmis, eos solemni manuum impositionis ritu semper usos suisse;& hune e stanti, & perpetua Ecclesiae praxi in ordinandis ministris stria vatum fuisse: credere debemus , id ex Christi mandato Apostolos fecisse. Ali εtamen dicunt, quod sicut Christus in Apostolorum ordisatione usus eu verbis desgnantibus potestatem , qtlantia eis conserebat e me facite a ita dici debet, usum suilla signo externo, existendendo erga eos manus , & porrigendo eis panem , & ea licem conseia cratum e sed de hoc infra. Modo di- eo , si ut quis intra Ecelesiam ad mitistatur, non sitia cir pura admissio, sed requiritur susceptio sacramenti, nemispe , Baptismi L cur ad hoc, ut aliquis ad opus ministerii assumatur , nolia requiretur specialis consecratio , sed suffetet externa deputatio Nec va let , quod dicitur de praedieatione , Evangelii . Nam haec , ut ex osse io fiat, supponere debet in subjecto o di nationem Episcopalem , & proince
sacramentum ἶ unde, Actor. I 3. Paulus, & Barnabas prilisquam hoc munus obirent , manuum impolitione oeonsecrati suere. Porror quidquid sit, an vox Graeia ea Chirotonia ii stirpata suerit aliquando pro electione , seu designatione a. G x alicuia
75쪽
alicuius ad ministerium, vel dignita. rem ; stia pro elevatione manuum ad indicandum consensum , & suffragium ri inpositio tamen manuum , ut usurispatur in Seripturis, est actio diversa ab electione , & electionem supponens. Nam ut habetur, Actor. 6. multitudo fidelium elegit Diaconos, eosque electos ante conspectum Apostolorum statuit et Apostoli vero manus eis imposuerunt. Actor. x3. Saulus,
de Barnabas iam selecti a Spiritu Sancto erant ad opus ministerii; quibus
tamen Apostoli imposuerunt manus. Non ergo manuum impositio erat nu. da eati emonia Apostolorum orantium,& manus elevantium per modum sus- fragii, cem eas imponerent lam electis ; sed erat manuum Episcopalium
super capita ordinandorum extensio, eorumque consecratio , & ordinatio, quae, maxime apud Graecos,etiam nunc eodem ritu peragitur. Unde S. Ioan . Chrysost. in cap. 6. Actor. super illa
verba et Et oranter imposuerunt eis manus , ait et Hoc est enim Chirotonia , ι dest, Ordinatio . Manus vero superponitur . rotum autem Deus operatur. Ei S. Hieronymus , in cap. 38. Isaia , dicit :PIeνique Aostrorum Chirotonian , ides ,
ordinationem Clericorum , qua nora δε- ιam ad impreeationem πο eii , sed ad impositionem impletur m.rnus ... sit inia
tolligunt cre. Qitibus verbis respondetur instantiae, quae additur. Nam impositio manuum , seu ordinatio imporistat quidem imprecationem, & oratio. nem ; sed in oratione formaliter si ista non est, 1ed alia est actio, ae diversa.
NUI. Obi ieiunt secundd . Saerais menta per se ordinantur ad conserendam gratiam gratum facientem, qua nimirum homo coniungatur Deo; non autem ad conserendam gratiam gratis datam, qua homo cooperatur ad sanctificationem aliorum r sed ordinatio per se respicit sanctificationem alio. rum , ut nimirum , ordinatus ministrando aliis sacramenta possit ad eorum sanctificationem cooperari ; er
XVII. Respondeo, dist. mai. Perse primo , concedo maiorem . Per se secundo, nego mai. & similiter, dili.
min. neg. cons. Cum enim ordo sit sacramentum eonserens homini gratiam , qua digne possit aliis sacramenta ministrare, habet hoc speciale , ut conserat giatiam, seu verius, augmmentum gratiae cum specialibus auxiliis ; ut dignE possit sacramenta aliis ministrare, & sic secundarib aliorum saluti cooperari via ordinaria ,& permanente , non extraordinaria ,& transeunte r in quo distinguitur potestas m ni stetii a gratiis graiis datis
XVIII. Audiendus est S. Thom. in
Suppl. 3. p. q. a. v. ubi ait: CMicumque datur potentia aliqua divini tur , dantur etiam ea , per qua eκecutio illius potentia pusit congruὸ fieri . Et hoe etiam in naturalibus patet e quia an 1 malibur dantur membra , quibus pε-tentra anima po sint exire in actus Dor. nisi sit ae fetus ex parte mat ria. Sreut autem gritra gratum faeiens neeessaria
es ad hoc , quod homo dignὸ sacramenta recipiat e ita etiam ad hoe , quod homo dignὸ Deramenta distenset . Et ideo sicut in Baptismo, per quem sit homo sustulit ur alterum saeramentorum . datur gratia gratum faeiens : ita lata saeramento Ordinat , per quod homo Oris dinatur ad aliorum faeramentorum di pensationem. An vero ordo si sacramentum , quoad omnes suos gradus. seu species, dicetur infra.
an boe Saeramentum habeat Materiam. or Formam Τ
Saer. in genere , omnia sacramenta novae lexis constare debeant
materia , & forma ; seu aliqua reis sensibili , & alio uibus verbis, quia
bus ad rem sensibilein accedentibus. fiat sacramentum : si aluto iam in praecedentibus ordinat. ocem et se novae I
76쪽
rῖs saeramentum; debet in ea assignari aliquod sensibile per modum α.a interiae, & aliqua verba tenentia locum formae, & rem sensibilem determinanistia ad esse saeramenti . Et sicut hieloquimur de ordinatione solum in genere; ita de materia , & forma solum in genere sermo erit, & quidem
brevis . XX. Dico ergo. Sacramentum Oris
dinis constat essentialiter aliqua re sensibili, seu actu exteriori tanquam materia, & verbis tanquam forma. Est expressh traditum a Concilio Fl rentino . ubi de Oidinis sacramento
legimus e Sextum saeramentiam ea ordinis , cuius materia es illud , per cujus graditionem confertur Ordo . Forma Sacerdotii talis : Aeeipe potestatem σενen.
mortuis cre. Cui eonsonat Tridentinum , Sess. 13. cap. 3 his verbis: Patrum unanimi consensu perspicuum est, per faeram ordinationem , qua verM , vir signis exterioribus eos itur , gratiam
XXI. Sed dices prim b. Christus in
ultima Coeni ordinavit Apostolos Sacerdotes solis verbis: Hoe faene. Nee
enim legitur ullo signo sensibili uni in fuisse, quo potestas offerendi di signa. retur; ergo &c. XXII. Resstondent aliqui , Christum porrexisse Apostolis panem , &vinum, & hoc fuisse loco materiae. Sed quia Christus porrexit Apostolis species panis, & vini jam consecratas , quae non videntur posse ense materia Sacerdotii ; alioquin hoc etiam deberet fieri in ordinationibus
sacerdotum , quibus tamen pro materia traditur panis , & vinum , sed non consecrata . - Ideo vertas respondent alii , Christum sola sua voluntate , & potestate excellentiae , qua potiebatur , Apostolos ordinasse absique ullo signo sensibili ; ideoque eo.
rum ordinationem non fuisse sacramentum. Unde eadem ratione, qua per Angelicum Doctorem , 3. p. qua 1 t. a. v. ad I. in die Pentecostes con-
tulit eis effectum Confirmationis sinEsacramento, nempe, plenitudinem Spiritus Sancti: ita eisdem contulit potestatem consecrandi, quae est effectus& res sacramenti ordinis, sine sacra
XXIII. Diees secundδ. Gregorius Nyssenus , in Vita Gregorii Thauma-ι urgι, narrat, eum tridui itinere di iasium consteratum fuisse Neocaesariensem Episcopum a Phaedimo Amasaeensium Antistite. Et Metaphrastes apud Surium narrat , in 'ta Danaelis Sutita , hunc sanctissimum virui . , licet absentem , inauguratum fuisse Sacerdotem a Gennadio Patriarcha Constantinopolitanor ita ut Archidiacono preces recitante, populo acclamante, Duus per Gennadium manum ei imo posuerit. - Addunt cum Reblasso aliqui Canon istae , Pontificem Maximum his solis verbis: Esto Saeerdos, esto Episcopur, absque ullo alio exteriori signo posse quempiam , aut Presbyteorum , aut Episcopum inaugurare. XXIV. Respondeo, quoad S. Gregori uin Thauma turgum , ipsum quidem absentem sui me a Phaedimo Episcopum designatum, non tamen absentem consecratum. Addit enim S. Gregorius Nyssienus, ipsum peractis eirca se solemnibus, quae de more celeis brari solent, id est, sacris Ordinationis ritibus, commissi sibi gregis curam suscepisse. - Idem dici debet de Daniele Stylita. Quae enim narrat Meta phrastes non de consecratione, sed de electione iacta, tum a plebe Constantinopolitana, tum 1 Gennadio Patriis are ha intelligenda sunt. - Et eodem modo exponendum est quod dicunt da Romano Pontifice Canon istae. Is enim dum dicit: Myo Saeerdor, ego Episcopus eligit quidam , ae intendit praeis ficere electum Episcopatui , & sorthei eonferre iurisdictionem a sed potesatem ordinis conferre non potest. nisi media ordinatione solito externo
ritu peracta . Quod si Canon istae illi
aliter sentiunt. a traditione , & veritate recedunt.
77쪽
ue Quaesis II. De Ordinationis Ministro .
XXV. Circa formam hia Ius saerais menti advertit S. Tho. in Suppl. 3. p. q. 84. a. 4. convenienter exprimi per modum imperati viam et accipe potestatem cre. mia sacramenti im istud principaliter importat potestatem , & oris di natur ad usum illius: potestas autem 1 potestate convenienter traductis tur modo quodam imperativo. Addi potest: hoc etiam modo usum sitisse Christum, dum ait: Hoe facite in meam
commemoratiovem . inici eodem modo communiter utuntur homines , dii .
tradunt alteri potestatem ad alicujus ossicii usum . Potest autem ordinans uti modo imperativo. Nam , ut ait S. Τho. ibi ad L. Quamvis in Episcopo , qui es miniper
uiui saeramenti , non sit a uinritas resepe tu collationis huius saeramenti tamen habet aliquam potestatem respectu potestatis Ordinis, qua conferιur per ipsum . inruanthm bac potestar a sua potestate derivatur. Vel ab ea dependet quantum ad legitimum usum . Eo vel maxime, quia utitur modo imperativo, nomine, & auctoritate Christi, non
XXVI. Circi materiam pariter hujus iacta menti rotat S. Tho. citatus, art. habere quidem materiam, sed diversimode ab aliis sacramentis. Nam qiiod in aliis consertur, derivatur so lum a Deo & non a ministro tania ruam necessarid habente effectum eon imilem , vel maiorem: sicut potestas, quae eli effectus Ordinationis, dei ivatur ab ordinante habente eandem potestatem, quam tradit, vel maiorem. Character enim vel gratia Baptismi non sic derivatur a bapti Zanie , ut non possit imprimi , vel conserri ab eo qui characterem, vel gratiam non habeat. At potestas ordinis tradi non potest, nisi ab eo, qui habeat potestatem smilcm , vel maiorem: unde potestas aliquo modo derivetur ab ordia nante. Ex quibus inseri , quod em ea ela aliorum sacramentorum est principaliter in materia, non in ministro; a quocumque enim quis bapti Zelur, dummodo ver E aqua seeunddin Ieg timam formam abluatur, verE baptizatur, etsi minister baptizatas nota sit. At impositio manus, seu porrectio instruinenti , quae materia ordinis est, si fiat 1 non habente si in item, vel malo ieiri potestatem , effectum Ordinationis , nempe , ni inisterii potestatem
XXVII. Qiraeri solet: maenam sit
sacramenti Ordinis materia essentialis r an manuum impositio, an po rectio instrui tenetorum, an utrumque simul . Sed de hoe fori. in serius sermo erit, agendo de materia Presbyteratus. Interi in consulantur, quae diximus, Traia. de Saeram. in Gen. v M. a. Drib. 2. Ubi tamquam probabile, adini simus, non omnium sacramentorum materias, & formas suisse a Christo in specie det ei minatas ; sed aliquorum solum in genere , adeoque liberum reliquisse Ecclesiae hanc , vel illam in specie assumere.
De Saera ordinationis Ministro.
Minister sacrae ordinationis duis
plex esse potest, ordinarius, de extraordinarius. De primo hac agemus: de altero dicturi, cum de singulis Ordinibus in specie sermo erit. De hoc ergo quaeremus primo: An sit solus Episcopiis. Secundo et Ansolus Episcopus Catholicus, an etiam haereticus, suspensus, excommunicaintus. Tertio : An quili hut Episcopus Catholicus , an soluin proprius . Qilar-th r Qii id requiratur , iit quis ali num Episcopum adire possit , ut ab eo licite ordinetur. DU
78쪽
An solus Episcopus sit ordinarius Sacramenti ordinis Minister
di .ino eii inmister Oidinariisus & ex ossicio sacranienti ordinis. Eli contra Aerium haeretiis eum quarti seeuli: qui, reterente Au gustin. tib. de cap. 33. aegre serens , se non pol Episcopatum , quem anxie ambiebat, obtinere , inter alios errores spargere caepit: Episcopos nulla in re Presbytero, antecellere, nullum inter eos discrimen esse , eorum parem esse ordinem , ac dignitatem ;& consequenter ordinandi munus aeqith Presbyteris, ac Episcopis convenire, ut testatur etiam S Epiplianius , Harasi et s. s. 3. Cui subscripsit mictensus , nec distensi Lutherus , dum omnem ordinem ab Ecclesia sustulit, a siserens, omnes Christianos esse aut ho-xitate, Se dignitate patus, ut supra vidimus .
ta et t. Qitia primor Scripturae aucto
ritate munita. Nam, Alisor. 6. Apostoli ordinant primos DiaconOS. Actor.
x3. Paulus , & Barnabas in Episcopos
teros ordinant Lilirae, Iconii, Se Antiochiae. Paulus, Dist. x. ad Timotb. cap. I. dicit, illum ii se ordinarum . fuisse Epistoniim , quod dixerat, Epist. I. cap. 4. ω s. Ubi etiam eum monet, ut neminem Cilb ordinet , nisi prius probatum. Et Epist. ad Tuum, cap. r. scribit , se eum Cretae reliquisse , ut constituat per civitates Presbyteros. Secund h. Accedit testimonium perpetuae traditionis , Can. r. 6' x. ex
iis , qui Apostolici dicuntur, uni Episi pi tribu aut jus , & potestatem or-
dines conserendit Dis opus a duobus ἐvel tribus Episcopis ordinetur. Presbter ab uno Episcopo ordinetur, Θ Diaconu , O reιiqui Cleeiei. Qui Canones disciplinam trium priorum seculorum tria Oriente complectuntur. Hoc tertio seculo nascens etiam in occidente N vatianus Antipapa , tres Episcopos ac eersivit, ut eum in Episcopum ordi narent . De quo Cornesius Papa 'υ fl. ad Fabiiam aut ioebenum , haec scribit:
Etenim nova fecta inventor . . . . quando
Episcopatum a Deo ee ιδ minimὸ donatum sib3 vi arripero nitebatur, duos sibi
Deios de sua ipsoriam salute prope deis
raros adstivit i ut eor in exiguam aliquam partem , se minimum quasi Italia angulum mitteret ι indeque Episcopor tres , bomines agrenes , rudes , ne Iimptiees in fraudem inductos abduceret .... Episcopi igitur Romam adventant. Iste eam eireuter bisam decimam, ebriis os, Θ erapula oppressos cerneret, vi coeagit imaginaria quadam, cr vana ma nuum impositione Episeopatum ei tribuere , 6re.
Clarysostomiis , qui, HomiI. II. in I. Dist. ad Timoth. de Episcopis et Sola, inquit Ordinatione superiores illi sunt: atque hoe tanthm plusquam Presbyteri babere videntur . . r Od repetit Hieronymus, Eps. ad Eugenium , dicens: uuid Deir Episcopus , exeepta ordinarrone , quod Pres, ibis non faciat y E dem seculo eum Ist lyras ordinati x,
sui siet in Presbyterum a Collullio , non vero, sed imaginario Episcopo; In Alexandrina Synodo sub Osio, a na 3r9. Colluthus ad Ordinem suum Presbyteri reda stus est; & Ischyras , omnetque a Collutho ordinati, depositi , & ad ordinem laicorum in peris petuum deiecti sunt, teste S. Athan
sio , in x. Apologia . Adeoque omnium mentibus haec veritas insederat, ut te iste S. Epipharito, Hares 36. pro haeretico habitus sit Aerius, qui, ut supra diximus , Presbyteros in omnibus Episcopis pares sa- ciebat . Sic enim ait a Usus Ordo neru-ps
79쪽
Quasio II. De Ordinationis Mynistra .
pe, Episcopalis rignendos Patres
praeipuὸ pertinet: hujus enim es Patrum in Ecclesia propagaris. Alter nempe , Presbyteralisὶ cym Patres non post,
filior Eeelasia , Iotionis regenerasione proaueit ι non tamen Patres , aut Mais
εὐνοι. Et postea subdit: ve. νο fieri potest, ut is Presbteriam eonsti-
3uat, ad quem creandum manuum imia
pouendarum tur nullum habeat r Inde seculo quartodecimo, ut haeretieus h a. bitus fuit etiam mi et effus , cujus hunc articulum Concilium Constanti ense , Ss. S. proscripsit, quo dicebat et Confirmatio iuvenum, Clericorum rdinaiatio, Eeelesiarum eonfeeratio reservantur Papa, ω Episcopit propter Iuerum. IV. Hisce igitur ex perpetua traditione sumtis monumentis merito Eugenitis IV. in decreto pro Armenis edicere potuit : Ordinarius Minister I uius sacramenti est Episcopus. Et Trident in . a Synodus statuere, Sess. 13. e. . Episcopos Positor , sicut Epostolus aiet Actor. 1o. a Spiritu Sancto regere EeeIesiam Dei , eosque Presbteris superiores ess, , ae farramentum Confirma. tion73 conferre , ministros Ecelesia ordinare, atque alia pIeraque peragere ipsos posse ; quarum functionum potestatem reis Iiqui infretoris ordinis nullam habent. Et si quis aliter senserit, anathemate damnare , eadem Sessi Can. 7. Si quis dixeriι , Episcopos non esse Pressteris superiores , vel mon habere potestatem eonfirmandi , or ordinaudi , vel eam, quam habent, Atis esse eum Presbteris
V. Ratio autem hactenus dictorum sumitur ex S. Tho m. in Suppl. 3. p. q. 38. a. r. Nam Episcopi sunt 1 Spiritu Sancto positi regere Ecclesia in Dui , sunt in ea quasi Principes fa crorum, Hierarchae , & Christianae Reipublicae praesecti r sed ad solum Principem , ac praesectum pertinet os. sieta, ae ministeria distribuere: Stetito ita seeularia in eloitutibus distribuuntur ab illo , qui habet exeellentio. rem potestatem , Huι a Rege is ergo &e.
riarum , sicut politica , qua eommunieat bonum eommune ad inferiores artes, P Dirtutes, qua communieat aliquod bois num speriale .... Politica autem ponit,iat dieitur in x. Ethie. e. x. Iegem inferioribus , scilicet, quis , quam debeat exercere , cse quantum , 6r qualiter . Et ideo ad uiseopiam pertinet in omnibus disinis ministoriis aIios eoIIoeare. --ἐe ipse Drus eonfirmas ; quia eonfirmati in quodam oscio consendi fidem eoninstituuntur. Et ideo ipse Dius Virgines beneiicit, qua figuram Ieru ut Eeelsa Christo desponsata , cuius eura i prin
r. ad Timotb. 4. v. 4. Ordi nationem vocat imposia ionem manu
gere gratiam, qua es in te, qua data est tibi per Prophetiam eum impositione manuum Prerbierit. Unde hac etiam
aetate mos est , ut simplices Presbyteri una eum Episcopo manus illis
imponant, qui Sacerdotes inaugurantur ; ergo Presbyter 's non minus.
quam Episcopis potestas ordinandi
convenit. Confirmatur. Actor. s. v. c. depriis
mis Diaconis a multitudine electis ,
dicitur: Hos statuerunt ante eo pectum Apostolorum s 9 Oranter imposuerunt italis manus: tibi videtur totum a mulintitudine peractum . Et eap. II. Paulus, & Barnabas leguntur ordinati, non ab Apostolis , sed a Prophetis,& Doctoribus, qui erant Antiochiae.
80쪽
ordinabantur etiam Episcopi, ad quo-
rum ordinationem tres saltem Epi Leopi requiruntur. Ritus autem, qui etiam modo servatur , qu bd in ordinatione simplicis Presbyteri, alii Presbyteri una eum Episcopo manus imis ponant , est mera caeremonia ordinaiationis substantiam non tangens et unde Presbyteri , qui ordinando manum imponunt , sormam non proserunt, ideoque ordinationis ministri non sunt. vi II. Ad Confirm. dico et primos Diaeon os suisse quidem a multitudine electos, & oblatos, ut Ordinandos ab
Apostolis; & ideo dicitur, quod eos
statuerunt ante conspectum Apostolorum et sed solemnis manuum impositio
eum precationibus a solis Apostolis peracta est - Αd id, uod additur, resipondeo, qudd , vel ibi non describitur ordinatio Pauli, & Barnabae et eum enim Ecelesiam Antiochenam iam lanis dassent , ibique verbum Dei disseminassent eum insuper Paulus, & Barnabas ibi inter ministrantes Domino recenseantur; fit, ut iam fuissent ab
Apostolis ordinati , & quod illa impositio manuum non fuerit ordinatio. sed nova delegatio ad opus, ad quod Spiritus Sanctus eos elegerat. Vel si ibi sermo sit de eorum ordinatione: non , multitudine, cui non incumbit
munus ministrandi, & sacrificandi, id peractum est ; sed a Prophetis , & Do. etoribus , de quibus ibi mentio fit,& qui sotth erant Episcopi Pauli, &Barnabae consecratores , cum de numero sacrificantium essent.
IX. Secund5 objicitur . Concilium Nicaenum I. in litteris ad Ecclesiam Alexandrinam, & ad fratres Lyliam , AEgyptum, & Pentapolim incolentes,
quas legere est apud Socratem. lib. r. Hist. eap. p. praecipit, ut Presbyteri, quos Melerius ab Alexandro Patriarcha Alexandrino depositus consecrarat . tanqua in Clerici reciperentur in
Ecclesiae sitium t si tamen Meletiano schismati non adhaesisent in imo ius illis iactum est alios Clerico et ordinan. di . Decrevit enim , eos Potis ιιm ha-
gni fuerint nominandi. X. Respondeo , hoc esse fallan . Nam, ut recth vertit Valesius, concedit eis tantum potestatem Eligendi,
cr proponendi nomina eorum , qui ista CIeriam eIui meruerint . Permisit ergo illis jus nominandi , ac suffragium serendi in electionibus eorum , qui Clero adseribi petebant; quod ius ademerat iis, qui Meletiano schisma
ti adheserante non verb ius ordinandi , quod simplices Presbyteri non
XI. Tert id obiicitur . Qui potethmajus, potest & minus et sed Presbyter or)inario jure potest consecrare o corpus Domini , quod est maius, Mprincipale, ad quod ordo ordinatur pergo multb magis potest hominem ad munus consecrandi ordinare. XII. Respondeo primh cum S. Th.
an. I. citato, ad 4. qudd Quamvis saeramentum Euebaristia sit maximum saeramentum in D, tamen non colloeat in aliquo Osrio , sicut Ordinis Iaeνamenιum. Collocare autem in officio ad eum solum spectat, qui habet in eo ordine excellentem potestatem . - Resis
pondeo secundd, qudd qui potest maius,
potest minus eiusdem generis, subordi natum, & naturale. Sed in rebus diversi generis , non subordinatis , & a beneplacito concedentis dependentibus,
non sequitur, quod qui potest majus possit minus: & quia potest essequbdid , quod est minus, supponat potestatem majorem : & quia qui largitus est majus, non vult largiri minus, nam Spiritus sanctus divisi singulis
XIII. Quar id obiicitur. Plus diis stat Sacerdos a Diacono, quam Epine opus ab Episcopo et sed Episcopus potest eonsecrare Episcopum ; ergo de
Saceidos potest tonsecrare Diaconum. Respondet S. Tho. a I. citato, ad s. Ωubd ad eommunieandum alteri quod quis habet , non exigitur Iotum propiu-quitas, sed σr eo miletio potestatis . Et quia Sacerdos non b. bet comIL tam to-Η tisa.