장음표시 사용
221쪽
quod varie & contradictorie decisum& determinatum est in Synodis Constantinopolitana, Nicaena dc Franco furtensi. Synodorum enim illarum secunda usium Mcultum quem prima aboleverat restituit, tertia verd ea in quibus utraque modum excesserat aliquomodo cortexit. Imb in scriptis singulorum , quae pleraque selent esse longe sufiora cononibus Synodotum, de capitibus illis altum est silentium. Epiphanius opus suum aduersas D'km pal. haereses duabus clausit dissertationibus. Altera mores
de disciplinam Ecclesiae temporis sui refert, in qua multa, ab institutis quae hodie apud nostrum utrosque sunt in usu, discrepare ultro fateor. Altera fusa fidei Ecclesiae Φθit
expositio continetur, quam sanctus ille Antistes vocat veritatis firmamelum, immortalitatis spem ct confirmatione. Et tamen ex omnibus capitibus quae hodie stant in controversia, nullum ibi animaduertere est, praeter localem
Christi ad inseros descensum , quod quam parui sit m menti omnes norunt. In Actis V I. Synodiaextat S phron ij Patriarchae Constantinopolitani epistola Syn dica, in qua, pro more , fusissime & sigillatim fidem e
ponit , & tamen ne unum quidem capitum hodie Con- troversorum ponit. Qui haec attentius observabit & considerabit, ex eo silentio argumentabitur, capita ista in Ecclesiae fide tum temporis nulla fuisse, neque ut videtur absque recta ratione. Mihi vero satis est superio. ribus concludere quod institui, esse, si non omnino impossibile , saltem difficillimum, constituere quo gradu,
siue necessitatis, siue probabilitatis veteres Patres unumquodque caput eorum quae hodie Controvertuntur habuerint , quandoquidem ea neque in fidei suae expositionibus, neque in Conciliorum sirorum canonibus, quistini veluti catalogi eorum quae necessaria censuerunt,unquam posuerunr.
222쪽
Ratio I X. Necessirium ese ut nobis conset ratio, non solam de unius aut plui . um Patrum . sed et am de totius meteris Eo lesii e siententia; quod di cillimum est. pirnositare. OVi Ss. Patrum plurimi scripta faciunt, quique eam
controversiis saepissime adhibent monent sententiae eorum pondus & pretium ex eo esse quod sint totidem publicae & communis Ecclesiae fidei testimonia, cui soli summam in judicando auctoritatem tribuunt. Singulos enim si seorsum consideres , quatenus unius sui ingenii viribus nitebantur, potuisse eos falli non negant. Inde autem sequitur, ut eorum sententiae nobis usui esse possint, non satis esse ut nobis constat eorum revera esse, eumque esse sensum qui dicitur, sed opus esse etiam ut certo sciamus, num cum sui temporis Ecclesia senserint. Quemadmodum yenatoris on iis sententia vim Senatusconsulti non habet, nisi radem sit ii lius . vel certe maximae partis Senatus sententia. Atque hinc in novas dissicultates relabimur. Vnde enim& qua rationCnobis constabit Ecclesiam , quae lustini, Hieronymi, vel Augustini temporibus in tertis init ipbat cadem in Omnibus de religione sensisse cum unoquoque eorum Z Non repugno quin ii magna charitate arscrint, summoque studio corpus & fidem Ecclesiae ubicunq; ca occurrcbat amplexi sint. 'ed in capitibus, de quibus quid si ae esset sententiae nondum significaverat, non poterant illi,ut ut maxime vellent, eius buctolitatem pro sitae sentcntiae norma
sequi. Cum ergo agunt de rebus judicatis. 6e diserte & positive ab Ecclesia Christiana siue sui ieculi, siue superi rum receptis & creditis, vehementer probabile est eos cum illa sentire, adeo ut in ejusmodi capitibus corum
223쪽
s ententia pro fidei Ecclesiae teli' nonio possit haberi. Eos enim documenta Ecclesiae publica ignorasse, aut cognita secutos non fuisse , parum fit verisimile . Exempli gratia, cum Athanasius, Ambrosius, Hieronymus, Augustinus& alii de Filio Dei agunt, fidem sententiamque Ecclefiae in his sequuntur, nam de hoc capite certa & indubitata erat Ecclesiae sententia, adeo ut quicquid de eo dicunt pro fidei Ecclesiae testimonio habendum sit. Eadem est ratio reliquorum Omnium Capitum, seu de iis constitui istit Concilia universalia, seu in Symbolis haberentur, seu in quocunque alio publico fidei
Ecclesi: sticae monumerio extarent. Si intra hos limites se Patres continuissent, neque ad alia, de quibus non haberetur certum Fcclesiae judicium, uuquam excur- riisent, generalis esset haec regula, statimque ac aliquid apud ipsos occurrerct, pro totius ipsorum lcmporis Ecclesiae sententia haberi posset. Verum ingeni j humani cui Iolitas. haerescci impudentia, de seu ipsorum, seu
aliorum conscicntiae infirmitas, variaeque aliae causae, pastim volentes abripuerunt, partim vel invitos compulerunt coeperuntque longius progredi in rerum non
dum universali& publico omnium Christianorum consensu constitutatum veritate inquirenda ; qua quidem in investigatione neci sic habuerunt ingenii sui luce uti, S in medium privatam suam sententiam afferre, quam quae subsecuta est Ecclesia deinceps vel amplexata est vel repudiauit. Neque vero necesse est in hac observa- . tione probanda immorari quae apud utrosque in confesso c st, de ex qua ipsi Ecclcsiae Romanae doctores paς sina vario e Patribus objectos locos siluunt. Bellat mi nus in primis, qui loannem Papam XX O. hac ratione excusat e docuerat is animas Deum non visuras, nisi post primis. resurrcctionem. Rc spondet id tum licuis sine pericu lo haereseως, cum nulla adhuc praecessiss i Ecclesiae de Gnitio. Eai dem mcdclam adhibct Nicolai l. sententiae
paruin ut via i ple judicat probabili, contendentis BD
224쪽
ptismum In nomine Iesu Christi, tacitis reliquis S. Ttinitatis per nis, collatum valere. Non invenitur inquit II. ιδ. . 1, 3. BCllarminusὶ ulti certa desinitio Ecclesiae de hac re. Et quan-Α194M VN tumlibet periculosa & proximξ ad haeresin accedens ei ' videatur eorum opinio, qui existimant Papam Romanum posse haereticum fieri, Adriano tamen ut ita sentiat
concedit, neque eum hoc nomine inter haereticos Ce
uid. f. set,quod de eo capite nihil adhuc Ecclesia certi definivisset: Idem in alia magni momenti controversia , de libris Canonicis veteris Testamenti,cum urgeretur auctoritate Hieronymi, qui Tobiam,Sapientiam, Ecclesiasticum, & Maccabaeos e canone reiicit adversum Ecclesiae Romanae sententiam, quae eos pro canonicis haberi jubet, eadem ratione se expedit. Admitto igitur inquit S P. d. V εἰ V Hieronymum in ea fuisse opinione quia nondum generale Co- ''t cibum de his tibia, aliquid statuerat. Cum ergo liquido comstet, cum ex consensu partium, tum ex rei ipsius conii deratione. Patres priuatas suas opiniones plurimas in medium attulisse, quasque non aliunde quam a seipsis habuerant, neque ex Ecclesiae Schola hauserant, quis non videt, antequam eorum sententiis fidem habeamus, Oportere ut nobis constet cujusnam indolis sint, an ex sua ipsorum privata, an vero ex recepta sui seculi sententia locuti sint, cum nemo non agnostat, quae prioris sint ordinis, necessario a nobis fidem non exposcere,
quod hujus generis pleraque possint, imo & nonnulla debeant , nulla religione repudiari t Hieronymum Sanct
rum mortuorum reliquias religiose venerantem Protestanti objicis. Quid scio linquit illel annon haec privata Hieronymi sententia fuerit Z Si Bellaiminum hujus Patris auctoritas quod nulla scilicet Ecclesiae declaratione
niteretur) non permovit,ut in ejus de Veteris Testamenti Canone sententiam concederet cur mihi haec eiusdem sententia, nullo alio fundamento nixa , suadebit venerandas colendasque reliquias 3 Idem & quidem
admodum probabiliter variis ex Patribus petitis testi-
225쪽
inoniis obijcere licet. itaque & ad confirmandum fide in tuam; &ad praecludendum adversatio hoc emigium docendum est in primis, quam profers Patris cujusvis sententiam, non eius priuatam, sed totius In qua floruit Ecclesiae commηnem fuisse , quod meo iudicio maxima parte non miniis dissicile est demonstrare, quam ruicquid eorum de quibus hactenus disseruimus. Me ia enim quibus facile huiusmodi cognitionem consequamur desunt nobis , si qua vero supci sunt, ea ut plurimum infit ma sunt & parum valent. Si quid inter duo haec sententiarum genera discriminis Patres statuissent,
singulisque locis quid , se , quid ab Ecclesia haberent
monuissent, vel saltem alterum tanquam dubium, alterum verb tanquam certum proposuissent quod nonnunquam facit Origenes j graui nos dissicultate liberassenti,
tametsi ne sic quidem omni nos labore levassent, quod ii, ut alibi docebimus, ea Ecclesiae nonnunquam tribuant, a quibus illam alienam fuisse constat: Sed hanc illi distinctionem perraro adhibent & priuatas suas sententias eadem fiducia qua publice receptas obtrudunt; Imo nonunquam, quod omnibus rerum quarumlibet
auctoribus a natura inditum est, vehementius quae suo marte percepere,quam ea qnae aliunde habent commendant. Sic pauca apud eorum unumqucmque occurrunt quae nobis in hoc argumento fax em praeserant. Superis
esset alia via ut scilicci quae hinc inde docent ea cum sententiis publicae in Ecclcsia receptis conferremus, eὲq; sane &compendiosa & certa Dret, si, praeter ipsorum libros, extarent pei spicua& indubitata monumenta eo.
rum omnium quae ad fidem pertinere singulis seculis credita sunt 3 Haec verb si extarent ne necesse quidem esset in evolvendis Pacium scriptis tempus & operam ponere , quae profi cto non alio consilio versamus nisi ut inde discamus quid veteres Christiani de omnibus iis ire ligionis capitibus si laserint quae inter nos hodie con
trovertuntur. Veriun nemo nescit hane viam . nobis.,
226쪽
obstructam esse. Nam si Symbola SI Canones sex priorum Conciliorum univer filium & quarumdam Synodorum provincialium exceperis, nulla hujusimodi nobis monumenta supersunt. At ut superiori capite a nobis
jam dictum est in neque in Symbolis, neque in Canonibus
Consiliorum , quid suae esset sententiae, super capitibus hodie in religione controversis Ecclesiae declarauit. Se quitur ergo hac via non posse nos scriptis Patrum priuatas eorum sententias ab iis secernere quae , una cum
caeteris Christianis , communi ac publica fide crediderunt. Quod si nobis ex Scriptore aliquo fide digno constaret haec ipsa, aue hodie in quaestionem vocantur, olima vetere Ecclesia fuisse decisa in eius sententiam Paties concessisse admodum verisimile foret, sicque licet decreta ipsa non extarent, nihilominus Patres, quibus ea nota & credita fui sibiit, eorum sensiim in scriptis suis nobis tradidisse existimare aliquo modo teneremur, Ac nullos est Auctor apud quem simile quid occurrat; contra vero ipsa totius Historiae Ecclesiasticae series docet liquido prioribus Christianismi seculis nihil huiusmodi
agitatum fuisse, tantum abest ut aliquid super his controversiis vetus Ecclesia pronunciarit, unde apparet, si quae apud Patres occurrunt, quae ad eas pertinere videantur , ipis , non ex Ecclesiς documentis quae no ndum quid super istis capitibus suae esset fidei notum fe-cciat sed ex proprio sensu, priuataque sua ipserum meditatione hausisse. Frustra hic objeceris, licet ex unius de alterius Patris testimonio constare non possit de sententia Ecclesiae. attamen plurimos Patres ejusce rei idoneos esse testes, Primo enim Canus auctor est Latinos non multos,non plurimos,sed OMNES Patres require- re , Tradentina inquit) S nodus communem TANTUMO M N I V M Patrum intelligentiam procerta veri norma ha
bendam risi sit. Si ita est nullum unquam haec di quisitio exitum habitura est. Quis enim Patrum ulla de re hodie controversa sensum OM N I V M explorare po test
227쪽
est Z cum eothim ne millesima quidem pars quicquam litteris mandaveriti qui vero scripserunt aliquid , ij vel interciderint, vel de paucis, certis rari de omnibus rei,sionis capitibus scripserint; Sed etsi non omnium qui dem quod haberi non potest sed plurium tamen testimonium teneamus , idcirco clara erit atque comperta
Ecclesiae veteris fides. Nam si uni & alteri accidere potuit, ut ad privatas aliquas opiniones delaberentur ;profecto nihil vetat, qtio minus alij,etiam soriasib multi, sese iis comites addiderint, & propria praeeuntium pla' cita sequuti fuerint. Huc accedit quod cum illius temporis Ecclesia quid suae esset sentetulae super capitibus hodie controversis nondum aperuisset ; profecto non plures magis, quam pauci id eo tempore nobis exhibero potuerunt. Qui quod adhuc latebat vi lissent; qui ex norma quae nondum apparebat, de fide sua constituis sent ρ chilias ae non unius aut alici ius patris testimonia congerunt, sep Dcquentissimos eosque celebcrrimos devntiquissimos' auctores secum, ut infra videbimus, sentientes adducunt. Respondent pleriq; cum tum tempo iis nihil dum super hoc capite hcclesia statuisset , horum pronuntiata fidem non facere. V nde liquet nobis non magis ex magno quam ex exiguo Patrum numero de fide Ecclesiae constare , necessariumque esse ut ea in Concilio imiversali, vel alia quapiam ratione suam de qualibet quaestione mentem ipsa significaue iit prii squam sciamus idem ne de ea senserint Patres, nec ne. Quae cum ita se habeant, nobis de sitis tumulis si scitanda erit tota vetus Ecclesia , deque singulis quaestionibus interroganda,ad quas definiendas singulorum hodie Patrum testimonia afferuntur : Neqtie enim certo aliter statuere licebit, an quae de illis apud eos occurrunt priuatorum an totius Ecclesiae sint sententiae , id est, idon aestat quae fidem faciant an secus. Vnde quivis , vel mediocri iudicio praeditus , nullo negotio intelligere
potest, non tantum dii ficile esse, sed plane impostibila
228쪽
eam ex scriptis Patrum elucidationem haurIre quae ad omnes in tanti momenti rebus scrupulos cx animis nostris evellendos idonea sit. C A p v.T X.
Ratio X. Acurrime siciri posse num mirum de hujus
siculi controuersissententiae ab Ecclesia uniuersat anis eius parte tantum receptae fuerint. Id ipsum tamen scitupernecessarium elli, ut locorum . qQ iis profruntur vlio aliquis
Τ si ex dissicultatibus istis praeter spem omnem P
tris alicujus beneficio cinergere concederetur,ex
eoque statuere possemus, non modo quid ipse, sed quid ejus temporis Ecclesia de fide sensisset, nondum tamen omnibus ambagibus, incommodisque destincti essemus. . Nam praeter quam qubd Patrum in his assertionibus mdes non raro titubat , si vel hujus qui de communi Eccle-sae sententia testabitur, certa S indubitabilis auctoritas fuerit, illud tamen insuper inquirendum supererit, quaenam fuerit ea Ecclesia quam dicit, num univer sidis, an particularis tantum, num totius orbis, an urbis unius, provinciae, regionisve. Id levis non esse momenti vel ex eo apparet,quod Ecclesiae univcrsalis, de fide opini nes infallibiles & necessario verae habentur, cum de Ecclesiis particularibus idem non sit judicium, obnoxiae enim errori cecsciatur. Cum ergo hic de fide agatur, eamque sun lamento inconcusso niti oporteat, nobis inprimis necesse est de universalis Ecclesiae sententia constare, quod in hoc argumento parum valeat singularum seorsium Ecclesiarum sententia. Hanc autem Ecclesiae
univeis alis a particulari distinctionem neccssariam esse
229쪽
ex eo naanifestum est, quod cum opiniones, tum mores& instituta passim & apud plerosque Christianos recepta, non semper tamen in quibuslibet particularibus Ecclesiis locum habuerint, ut nec, quae in particularibus quibusdam Ecclesiis in usu fuerunt, eundem apud reliquas omnes obtinuerint Sic ex historia constat Ecclesias minoris Asiae alio quam caeteros Christianos die Pa E..tis L .scha celebrasse; idque licet pacui, ut videtur , momenti A mnon minimas tamen turbas dedit. Victor enim P. R. G tantilli di criminis causa Asiam excommunicauit. Ea tium singulae suas rationes asserebant, traditionemque Apostolicam, tantaque animorum contentione sentet tiam sitam utraeque confirmabant, ut cum universali Ecclesia singulae sentire existimari potuerint ; Cum tamen unius tantum partis ea citet sententia. Maxima Chri- stianorum pars haereticorum Baptismum valere cxistimabat, neque cos qui abdicata haeresi in communionem stam concedebant rebaptizabat, ut e X co pater quod C, ἡ 0, Cyprianus agnoscit in ipsis Africae Ecclesiis cum mi rem p. i73. - . alias obtinuisse. Et tamen ex omni aetatum memoria in contraria fuisse cum sententia, tum praxi Cappadociae inu , Mil. 3Ecclesias testatur Firmilianus, ipse Cappadocum Caesa νυ iai ex Archiepiscopus; imo idipstim cum Galatiae de Cili- αλ -- ciae Ecclesiis in media Synodo iconij habita definiuille; ' codemque sere tempore Cyprianus cum Africae Episco b.To piscam sententiam palam professus est. Extant etialsa num Acta Synodi Carthaginensis in qua S . Episcopi, γ' funanimi suffragio, id ipsum constituerim r. Tertulliano
si perstite Romae scortatores S adulteri, pornitentia 'd' tquadam , quae ipsis imponebatur, desuncti, ad Ecclcsiae 44 , .....ti communionem admittebantur , Tortullianus, Monta nista factus, reclamat vehementissime, librumque, qui etiam num cxtat, pro Contraria sententia odidit. Quis h)ς
eum legens non existimet apud omnes tum catholicos e ι usu receptum suisse huiusmodi peccatores ad poenitentiam de pacem Ecclesiae admittere ξ Et tamen ex qua- A a 2
230쪽
cum CyprIani epistola constat nonnullos Catholicos 'ρ' Asticae Episcopos in contraria sententia fuisse. I in il -i- se ita Pctavius existimat ad lenitatem illam nonnisi tar dius & longo post tempore Hispaniensis Ecclesiae Anti O , ii stites infractos fuisse, & pristinam severitatem, quae ejus modi peccatores ex Ecclesiae communione in perpe tuum rejiciebat, ad Paciani Barcinonensis Episcopi iis que tempora inter cos viguisse, qui veniae & abGIum nis Ecclesiasticae spem omnem pi aecidit idololatris, ii micidis & adulteris, ut cuilibet ex ejus ad poenitentiarii Mela P -- Paraenesi constare potest. Anno Domini 36 . synodus
, a uisis Laodicena decernit ut Ecclesiis libri qui surre extra
SS. Pair. . Canonem non legantur, solos canonicos Vctoris M
ἡ.i ... NQui Testamenti legendos definiens , quos deinde re- me censet, Veteri Testamentoronnisi viginti duos adscri--j bens, stippressis ilis, quos Cardinalis Perronius posthumo . vocat, Ecclesiastico, Sapientia, Macchabaeis, ludith, MTobia. Et hic quidem Canon cum xcliquis ejusdem
Concili j Canonibus insertus fuit in Codice Ecclesiae uni
versalis, in quo hic habetur num.. i6s. adeo ut non minusquam caeteri pro Ecclesiae catholicae norma habitus sit. Quis ergo hanc Canonis Scripturarum declarati Q-nem tum temporis ab omnibus Christianis. Ecclesiis receptam cer id non patct Non sic tamen visum est Patricii, it bus Anicani Carthagine in Sinodo congregatis, Anno
mini 397. Nam inter libros quos in Ecclesiis legique concedunt Macellabaeos, Iudith, Tobiam, Ecclesiias i- cum & Sapientiam recensient , hosque duos postremos Salomoni adscribunt' Quis nescit controversam quaeis h. prioribus seculis fuit inter Occidentis & Orientit Eccle sias de ieiunio Sabbathi, illis fas esse, his vel 5 ncfas csse sabbatho ieiunare contendentibus 8 Vnde praefractus ille Synodi Constantinopolitanae in Trullo canon tauo
niam intelleximus in Romanorum civitate, in an auadragesimae diebus eraeter Ecclesiasticam nobs tria Iam convenierom,Sabbathisieiunari sum essen Synodo ut in Romana