De Magorum Daemonomania libri IV

281쪽

non posse a magicis sortib. offendi, quamuis aliis in rebus vitiosum. Scribit Vierius Sagaru protector libro quarto capite decimo vertanas inoniales in Hornensi Comicatu amplius tres annosa malignis spiritib. fuisse vexatas, at hac occasio. nem inter alias fui illa obseruatam quod libram sis lis Sagae cuidam vetulae quam Sagam nesciebant esse hac lege commodauerant, ut libras tres post duos menses redderet, d effecit Sagar tum micas salis a monialibus in monasterio inuentas esse mi pias eodem mometo a spiritib malignis obsessas. Nec tamen haec sola fuit occasio, sed cum de viti j spermultis famosae essent, hocpra terea suis e com pertum eas loco erogads eleemosyna foenus pauperibus imperasse Atque haec causa est cur Magi, quibus a Satana aut malefaciendi, occidendi,&veneno homines pecoraque tollendi imposita est necessitas, aut dira indesinenter patiendi si inimicis quos ulciscantur caruerint,mendicant eleemoγsynam , 8 siqui facultate praeditus demagauerit periclitatur ab eis, si Magum esse nesciuerit. Non enim amplius Magus in quemquam potest quam in eum qui stipem erogat homini quem Magum esse nouerit. Quin etiam cauendum est ne iis detur quae vulgi sermone Sagae seruntur esse: qui autem Magos esse ignorans stipem non dederit,is ostendi periclitabitur, ut persaepe compertum est. Sic cum in magnis conuentibus essem Pictaui anno

M li inter Vicarios Procuratori si neralis meas partes agens, accepi duos Magos

uallidos

282쪽

squallidos egetate sp ad praediuitem clamum stipe

postulauisse ea recusata iniecerut sortes,& donac Rici omites ita rabiem acti obtuerunt furiosi non quod hanc ob causam Deus illos potestati Sata nae Magorumque administrorum eius illos tra diderit, sed qui ut erant improbi Z immiseria cordes erga gentes Deus non ceperat de ipsis misericordiam . Scriptura enim eleemosynam appellat ny et, id est iustitiam Sc pro eo quod est date eleemosynam, ait date iustitiam, quia haec praecarteris ex improbo iustum facit quo pertinetiti lud Scripturae, Eleemosyna liberata morte. O hiae xij dc alibi hilarem datorem diligit Deus, cPsalmo cxi. Dispersit, dedit pauperibus, iustitia eius manet in aeternum, ubi vox ny τ significat e leemosynam ' L X X. iustitiam sunt interpretati hoc consilio Daniel suadebat Regi Nabuchodo noetori, Ut anima strana redimeret cleemosynis, Scialibi dicitur non tam cito frigida ignem extinguere quam peccata extinguite Remosyna his denique documetis Scriptura plena est. Hoc igitur sortasse inter maxima&pulcherrima arcana suerit obser uandiquibus Satana Magis i. omnibus potestas nocedi adimitur,nec id solum a viris bonis quo rum certa est custodia, sed ab improbis quoquc egentibus Denignorantibus, ut in Actis ApostolorumqCornelius fuisse dicitur Uerumtame cer Atissimus omnium praestantissimus limodus est, ut fidem in Deum habeamus 5 de covelut de celsit 8 inuidia arce confirmemur hoc inquit Philo

283쪽

24 MAG. DAEMONOMANI Emaximum Macceptissimum est Deo sacrificium, ex quo Abraham tot benedietionibus fuit cum ii latus, qui credidit Deo, S ad iustitiam imputatum

est ei. Omnes itaq; Maon, qui curatione 5 excanγtationes pollicenrur, hoc primum ab eo quem cu/raturi sunt postulant, certo credat se curaturos

esse fidem sibi habeant. Frequentissimu hoc quidem,sed iniquissima tamen idololatria est, cum fi

des ad Creatorem pertinens in rem creatam habeatur. Satanas etiam sua medicamenta omnia &vires confert, ut cum qui sibi aut rebus creatis fidit restituat: aod Galenus de medicatione Homerica S Ogerius Ferrcrius Tholosanus medicus vir doctus admirantes aiunt, quo plus fidei habe tur verbis algaturis eo citius valetudinem in staurari. Sprangerus tamen de Sagis quaestionem habens hoc in iis demum accepit obtinere morbis qui exsortilegiis acciderunt, ne Magos a natura/libus morbis posse amplius liberare quam possint

medici sortibus exoluere. Fuit Lutetiae iteramentarius sutor Magus, qui solum attingens manu febri quartana liberabat: sed is minime curabatur qui nolebat credere securari posse. Alterum vidi

Mirebellensem in Andino agro qui sic curabat dolorem dentium,ac videns D. Carolum Carsium Lingonensem Episcopum Parem Galliae ex qua tana laborare dixit hominem sibi notu esse a quo certissime curari posset Postridie hominem adduxit qui manum attingens illius petiit nomen sibi indicari: cognito illius nomine dixit Episcopo, fidem

284쪽

cubiculo illius Cumin ego N Faber medicus do elissimus audito hoc nouo sancto miraculis affluete subrisissemus, Non inquit ille si qui volet, spo/sione cum ipso certabo hunc curatu esse. Homine prosedio dixi Episcopo hanc Magorum rationem esse, ut fidem hominum pellicientes a fide in Deli avocent ipsos,ne quicquid boni aut mali sibi eue nerit ad laudem illius reserant. Sed non destitit Episcopus totum biennium ex sua febri laborare. Ille aute videns subinde febrim accedere, dixit erubescendo se tantu fecis se causa Episcopi quantum vilius hominis,sed quid illud est et no exponebat.

Sunt qui ab omni vetustate obseruauerint malignos spiritus in maleficia certo tempore magis incumbere, maxime ver,de nocte potius quam interdiu apparere, din ea nocte quae inter diem v neris RS abbath interuenit potius Quam ulla alia,

ut ex veteribus Lauaterus libro i. cap.viii. annot

uit: quod ego quidem non animaduerteram: sed postea obseruaui ut idem autor annotat legentes rimorium quibus apparet Satanas, ea nocte inter veneris sabbathi die legere item p in libro

quicum priuilegio typis mandatus est diabolicudocumentum legi ad ostendendum certis carminibus inuae hic non placet adscribere nec autoris nomen digni incendio ) aut occidendum urem: atq; hoc die Sabbathiante ortum Solis fac icdum

esse diciturun multis quocpiudicia comperi pluri inum die Sabbathi sortes maleficas iniectas esse.

285쪽

242 MAG. D EMO NOM ANIMCuius rei perquires ratione,in Hebreis Abraham Aben Hesrae commentari js in quartum caput De c ,., calogi eum indicta capitali, coena legi mandauis Exod.ii se', ut cessatione sacra dies Sabbathi lanctificeti Dc t. . benedicatur prae omnibus: dcinde affirmat Oed ' spiritibus malignis dedisse facultatem castigandi secteturio Mnocendi quarta septimac noete proinde sum lcssc vo mopere cauendum essene quod opus fiat die Sabis, ' bis ballat. Sed Astrologi atra rationem plus miror ab eo adductam, Martem & Saturnum quos Astro

nem.

logi dicunt maleficos, duobus illis diebus praeua lere. ibd si ita est tertiam & septima potius suis set diei urus, nisi in numeris fuerit erratum: nam O dici die priorem esse omnes consentiunt vidi istum est. Fadium est vesperea mane dies unus eam in noctem quae inter diem Ueneras fabbathi est positatio stem esse Sabbathi, ubi Saturnus planeta summus imponit prima nodiis hora ac diei sequciat nomen, qui planetes Hebrsis dicitur Sab thai, id est quiescens, a Sabbathi, quietis ap- Leuit. H. Pellatione. Et lege Dei quoque praecipitur ses una Exo. i. quietis diem statim ab occasu Solis celebrari. a, bus ex rebus fuit concludendum eam tertiam esseno diem quae inter diem Lunae&Martis interuenit, quae inter diem Veneris sabbathique septim amata dividi adia forensia, in quibus dixerunt Magi senoete inter diem Lunarin Martis inter cedente conuenisse. Sic fuit Logmanus Poteeta narum couentus,in quo Saga se cum diabolis sal tantes elatis sursum scopis fatebant dixisse, har har

Sabbath

286쪽

sabbath sabbath: sic in altero couentu apud Bit rigas. Sed an Magorum coetus die quoin Sabbath habeantur,n5dum didici ut autem die potius tertio quam quarto nocendi 8c castigandi impro bos facultatem spiritib malignis a Deo tributo stendamus in Leuitico scribitur Sacerdotes in sua consecratione purificari die tertio oportere, ut sanctificent septimo: ite Numinix.&xxxi. qui non su- erit purificatus die tertio, eum septimo non sancta-ficatum iri. Adde , planeta Martis incipit post occasum Solis hora prima a die Luna desinete, ut etiam Saturnus post occasum Solis hora prima noctis Sabbath a vespera diei Veneris desinentis. Si enim a plancta onantu dignissimo Sole principiufiat, 8 prima hora instituatur creati mudia die ut appellatur Solis, subduc iis horis xxilia. Lunalio ra prima sequentis nodiis die Luna obtinebit MMars noe sequentis Martis. Ex iisdem comme/tarius in Decalogum accepi Deum benedicitiones suas eo praesertim die impertiri, quem notauit an/tiquitas amaenum sere ac serenum esse: unde illud

vulgo dictum, quod inter prouerbia popularia obertus medicus retulit, nun in die Sabbath prste rius e sn Sol fuerit Ospicuus: ψ ad re ego no adie/ci animia. Nec vero sciscitari oportet curiose cur

dies . potius in ali js Deus benedixerit eum sancitificauerit: sed quemadmodii Iudaei feriant die Sab, bathi.& Maho metiste veneris ita nos Christ. le &priscas EccI costitutiones sequuti sactificamus ac potius debemus sanctificare diem Dominicit:

287쪽

Σ MAG. DIEM ONOΜANI Equi tamen onini corruptionis dementia in genere quod homines comminisci queunt inquinat uxmaxima in Deum contumelia, qui nihil tam seue re imperauit quam ut quiete sancta dies quietis celebretur idque indicta capitali poena. Iam vero di

camus possintne Magi efficeres quod pleriet pu

tant ut homines incolum es, alacres, diuites, po tentes, victores,&honorati sint, suisque volupta. tibus perfruantur.

-μpenes magos valetudinem incolumium hominum confirmare,c aegrotos instaurare. cap. 4 L

NON debet cuiquam videri miru qudd muta

ti in orbe terrarum sunt Magi, cum eis qui se voverint 8c cultui ipsius addixerint magnifice promittat Satanas se eos diuites, potentes,& honor tos effecturum, Noptata omnia daturum perse enda. Quamuis enim prudentes viri fraudem viro momento retegant, B Magorum bona pars site gentissima,rudis, Rimperita, at ab omnibus etiam contemnatur nisi bonis, honoribus, opibus Q affluant sunt tamen quidam adeo miseri ut ipsi si hi certo deliberatoc consilio retia Satans induat, hi curiosa mente, aliquet magnificorum promistbrum eius faciant periculum, pro sumentes se inde cum primum volent euasuros: ex quo autem illis fuerunt implicati, vix decimus quisque sorte se potest X

288쪽

LIB. III. CAP. II. 24

test expedire, Meorum pleric ubi se addixerunt Satanae deserto Deo, exploratis fraudibus illius contemnunt quidem, sed non eo magis renuntiat Satanaessic in gratia Cum Deo redeunt. Quos hoγmines lege optima tranquille a Satana possiderino est dubium,licet ab eis cerni omnino nequeat. Et quonia secundum animam nihil est praestatius corporis valetudine aegrotantes multi consulue runt diabolum an possent reualescere, vincit Rex Ochozias, cuius legatis Elias factus obuiam dixit, abite renuntiate Domino vestro esse in coelo Deuquem oportet consuli, ipsum quia Bahalis ora culum consulit moriturum. Alridoloribus pressidiabolo se addixerunt ad recuperandam valetudi nem, ut Parisiensis quida causidicus, a me, ωιηλω, qui accusatus an M. D i mi dixit se cum aegroγtaret grauissime, diabolo seipsum permisisse vale tudinis ergo. 8 cautionem suo sanguine exaratam subscripsisse: quae excusatio ad illud tempus,seu vera seu falsa fuerit, admissa est Ahi se non commit tunt diabolo, sed Magis se audent curandos com mittere,quorum vocem ait Chrysost.in lib. desa to cap. vi l.)vt pestiferam oportet sugere. Sunt autem in Hispania Magi artem medendi profitetes, quos illi Salutarius vocant:&fuit apud Andes, tuta quaedam Itala morbos curans anno M. X XII l quae cum ab interdicto Iudicis, nemo hos curaret amplius, Curiam Partamenti appellasset, diserte pariter ac docte ipsius causa a D. Ioa ne Baltruo causidico Partamenti Matralium do

289쪽

α MAG. DR MONOMANI Emino collegas ciue meo sui perorata: sed modos quibus curabat probatum est a natura abhorrere, ut selis cerebro quod venenatum est, capite corus, Naliis consimilibus: has res plane euincultio prs

statis olei aut salutaris ungueti virib. quod multi viri bonis pauperiamates faciut sed modis plernatura aut carmini b. curationes fuisse factas. Scri=hit Iodocus Darmudanus in Praxi crim. ca. xxXUli

Brugis in Hadria exstitisse Maga in opinione ma/xima saetimonis, qubd morbos curaret innueros: sed illa hoc curabat primit ut crederet se posse sana=re,deinde ieiunia indicebat, inadabatin dici aliq-ties Pater noster, aut Cope stellas ad S. lacobii aut ad S. Arnoldu iri tande vero multaru sorti ima gicarum euieta meritoc supplicio a flecta est. Sed Hebreus Philo in libro de specialibus egi b. mo bos sortileghs immistas remedi js naturalibus posse curari negat, quod ex Magorum cosessionibus aestior Sprangerus se ait cognouisse,s Barbara Dorara Santi fiatia agnouit,' ex decreto Curiae an. 1F74. cremata est. Mago qui de posse existimo interdum a maleficio morbove soluere que agi alii aut ipsi quo inimmiserint:sed nec oes, nec semper possunt: na etia in iure fassi sunt ex more opo tere ut in alterum traducat sortes,alioquin n5 γῆ seipsos flugere uia sortes illiin ipsos recidant Amorbis aut qui aliter Φ sortibus accidunt, fatetur Magi se nemini remedita asterre posse Cognituros autem an sortilegius Sprangerus scribit Magos facere periculum, indendo plumbum liquatum

290쪽

LIB. III. CAP II. 24 in vas aquae plenum quod aegroto imponitur Verumtamen idem autor est maleficia extare ab his importata, quae illi delere nequeant, ac ne ipfiquidem maleficiorum autores: cuius rei documetum est certissimum in Ioanna Haruilleria, que vi=ua 'tante diximus fuit igni tradita. Haec enim sortem a se iniectam confessa est, ut hominem qui filiam pulsauerat ipsius enecaret, a Iterum Uero supergressum sorti repente in lumbis sentisse maluti toto corpore cum autem prout ipsa iamwfamosa erat istius artis nomine homini fuisset dieiundaliunde malum ei obuenisse, tum se promisis faeturam vi reualesceret & custodiam eius recepisse:ad eum finem precibus a diabolo colendisse. 8c multis modis quos describi nihil attinet de curatione eius laborauisse, quam fieri non posse Satanas responderit dicenti itaque sibi ne ergo amplius veniret ad se diabolum res odisse non ven. turum esse se paulo post aegrotum obiisse. 8c Ma/ga se abdidisse sedit abdita fuerit inuenta est. Ex his conficitur non esse in Magoru potestate ut eos

semper curent qui aegrotant ex maleficiis, cum eos semper curare nequeant in quos sortem coniecerint. Secundo si hominem sorti infestum Magi curauerint, teneri dicuntur sortis in alterum trans se/rendar: qu od ex multoria Magorum confessioni/bus est vulgatissimum. Sic Aruernum quemdam Magum captiuu Lutetiae vidi an millesim quin gentesimo septuagesimo nono eqsac homines interdicurante, apud que permagnus libertia uetus