De Magorum Daemonomania libri IV

발행: 1581년

분량: 531페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

451쪽

s,. dere.vit maiores anni adiudicari oportet, mitigari poteli.

de poenis ilei hi hac autem causa tam execrabili supplicium oboli 7-πς imbecillitatem sexus foemines non debet minui,

Butre. mola cabunt. qua in specie supplicio ignis sublato poetii FH.m.. et hii tentem praefocari aut strano utari aequiest talis Vlt. ς.di L autem in acriori cum diabolo periti terit La. . Iguna ἀ αετανοκτως, Ut pleri faciunt, cum supplicio ignis oportet subiaci, ac non poenam quae ex iure le/

ῖν ἡ .a et capitalis est,minui, siue baptismi nomine

deleg. c exm rue Poenitentiar: quae poenam aliquatenus immi arutae author nulla nulla enim poenitentia supplicium istud ab G p olere potest cum Ecclesiae potius Sc canonici tu

fra. cau. vlt. ris conlilium iaci ultitiam coli ς. Quamobrem Das.q. vltima. non ista omnes consentiunt eum quem poenituit

He..tisinonere nam Ecclesiae absolutio, inquit Baldus nullumvcr. paeni.3r.q. praeiudicium brachio seculari facit Pleric etiam .er glas in Q Doctores S ciuilis iuris S Canonici poenitentia

eο2.νlt ine.lo Riunt quamuis amplitSima nihil de grauitate lup Andri Anti But plici j legibus imperati deminuere in hanc senten Postm tiare scribit Decius se iudiciu contra Iud eum pro/

nuntiauille, qui ad lupplicium criminis a te com/Franc. inde. missi minuendum Christianus esse voluerat: sed his. 4 Us manistratum Paduae de sententia doctorum om/ssine. . .e nium nihil depcena derogasse. Idem quoque iud, ea peraim cium Theologorum est S lex ipsa Dei hominem

452쪽

LIB. IV. CAP. V. 4o Viis ruare t man ad lqui certo consilio alterum occiderit a sacro altari A. il.fI eoanecanduin iubet abripi, ne sorte religionis, liber ueniri de pactistatis. aut poenitentia velo se obtegant improbiit hyt i h1 lapplicia legibus miti tuta queant euadere, ieris veris caeter . tius quocunque modo meritas poenas luat impro de adulter.f. bita. Quem ad scopum omnes Iurecosi animum' lardi consaduerterunt maxime . Hsque naec rei Polio ad eo har. in eno rum dicta qui specie poenitentiae Magis Togia ni f. BaM.in I. . iatur comparare. Nam si homicidam cum refi- ' - '

puerit nihilominus morte iubemur afficere,cur est . t , ut

sopia Magus millies sceleratior Deius autem liscinipen.prme. Volumus accipi quos anteuertit coonitio Iudicii vit.notariumseta qui se postea ingerunt in monasteria, non alio piis consilio quam ut domus dicata sanctimonia spe tris o Bild hilunca parricidarum atque Magorum fit. Non est .vit quifati d. io itur nubd eorum Maoorum p crsecutionem Ma gistratus diuerat, qui etiam Onalteria ita Gici l prs ratio. is ire Uenti conferunt sed eorum supplicium exemplo .ut cause qua

esse aliis opus est neglecta amictus priuilegiorum. ' i

que ratione quibus Curcunque alid statuerinth) . . c..uib. Minon debet esse in hac causa locus. Navi homicida nouo iureae. Lex Dei ab altari sacro rapi ad supplicium iubet.' η' μ

quid Vlagum parricidis Onan: bus deteriorem re sibi glosseclusum monasterio a iustissimis poenis iure eripue seri e in intrexit c Si vero ora uentus quidem, sed no conuicitus corpor ba cr

dicabit, non alienum a ratione suerit, se poenitebit, ibi glas . . eum, supplicium ignis initi alic, cuna quia minus a.

453쪽

4io ram et M O NON A NIM . reus est, tum quia caeterida ac via ad conrcisionena pax. f. sis veri S resipiscentiatri acidii cuntur. At heia is etiana,mς tης ς ait Plutarchus in Alcibi id e reus absoluebat qui

fora. dei id necdum conuictus satebatur: lcis Icxiita non obγ-r. glos me tinuit, quia consequcbatur ex ea maleficiorum in 3 ' ' ρ uia ita s. iri 6 vero ex diuina leoe, Qui surtia suum past hie lacerdoti latebatur, Urrum relii tuere qum tam hoc. ui 1:oia supcraddere tenebat praeter oblationcm peccati: sinu mi r inulto io itur minus lenienda poena est si consessus eb.c. q. io .e euinci potuerit . O qui Uer ne acculatus, ne ust. d. iuram. PraeventuS, neq; reus actus fati bitur qui conuinciolu lib. - η ι troia potuerat sc facti, coenitentia duci us conscios

Iphim.' bl accusabir,hic venia di onus est: non quod istud ca, del. Aquil. c. pitale non sit adorauit se Satanam N Deum abii Crinc. v I l Oasse, sed vita huic permittenda est, cum ut sit dela

tis udo . Prinminum, tum Uthac arte allicianturicteri. controu. r. silioqui consessio quae pretientionem sequuta anmi. s. porro te probationcm facta est ullam e probatiois spe- L tit q*ς. cim minuere quidem at non tollere supplicium s u. Anx. αρ pCteit nili Orte edicto aut lege duerte caueatur ex indicis is ne Iudices poenam lege constitutam mi uiant: itat rh*t eniti voluntaria contessio accusationem antepres

leg. ibi Bar supplidi j. Hic enim legis interdidium plus potest,

, F quam Maoistratuum omnium autoritas. Qua f. EisId..ul ea Vionem aliquis fortem ieceriti princeps vallallu M.q. a.deco dominus lubditum herus seruum, pater filiis, aut inc in b. c. naatcr filiam cocoerit cum Maois facere adire coe

tu ο

454쪽

eus abnegare Dominum, an id legalibus poenis i βψIget teneantur. Equidem quaestionem hanc nillili esse

duco, cit: us species nec vera si nec verisimilis, s f. LV fine plenam assensionem tib cram hominum volun-C ibi ebo. talein natanas pollulat, prout eNempli antecQm cti ilὸ β:o. monstrauimus. Qtiod si quis pater aut dominus o Elia. . Ltanta improbitate esset qui filium saum eo com LMroxu. g.e pelleret Ut ab necaret Deum non continuaem gus aut supplicii in viam os conlii tuti reu Shic di lilarbo..., .cendus esset: nam peccatum nisi voluntarium non dat.

esst peccatum. Augustinus inquit Alci in hac qui

dem causi r legibus absoluuntur a quos necesse sed i ouo uis sui obsequi eorum veresqui potuerunt non Ob de cvsto. refrisequi sed reuerentia aliqua ducti paruerunt, poene sis se

1ummo iure non repetuntur, edieram cum ci a 'o bitabor. gitur Verum hoc ad atrocia crimina pertinere Gcrimu .dic rnon potest ad istud veryinprimis detestandu minime clim in hac causa Lex Dei occidi mandet νῖ - ε3.

quisquis facinus sol dira suaserit tam execrabile. At 'I:

puellae erga matrem, Pueri erga Patrem seruuli cet.. l. tui. de erga herum obsequium poenam mitigari flagi-mpu,;.eriu

tat, si ante consessio & poenitentia quam conui 're

ctio pareat muc accommodari potest illud Se-so...iol. Cttnecae inThyeste , quem p eccasse potetpene est inno in c. dixst Dotens, si vera fuerit ac non ficta poenitentia. Et

qua uis Urincipis aut lunam Magiitratu prece quis e retul. plus possint quam violentia 4 obsequium tam cia lib.6. in tam execrando scelere caret excusationes:

455쪽

4 A C. R MONOMANI nnam neque Principi imperium est in subditum co, tralegem Dei, neque ulla subdito ad obsequendunecessitas Iubet tamen aequitas supplicio adhiberi modum si consessio facti poenitentiaci aderit: sita autem aperta vis iustus mortis metus presserit immorigerum Celsi mori praestat quam obs qui hic tamen obsequium ad euitandam poenam corporalem praestitum quodammodo accusatio/ D. H. e. si ne dignum est , etiam si Magus sortilegio quo fuit

v. se ij quae impulsus hominem enecauerit quemadmodum vim si indicia capitali poena cooeretur hominem occire o. dist.A dere, non ellet propterea homicidarum poenam kxand Alesi subiturus Doli enim &fraudis non potest accu-

A, sari, modo praecisa fueriti ut dixi indi i morte aut cruciatu impulsio'. Sed quid de eo dicturi su-

Balan .mvimus qui cum Sc suam religionem abnegans seri in 'dedit satanae lene mancipi j. Ut reualescat amo

mindv. pe io, Vt a metu mortis hostis Ue liberetur quo lup, rem in I.scire plicio dignus est qui seipsum votici Satanae, ut cu/tiam, , q*i 'retii a moibo in curabili etsi antea ostendimus

quiL o,u Heri ΝΠ Vnus ex denis, ad cp a sortilegris olum Fabre in I. ., n reualescat. Certe imperitus alias in hac causa quoὸ mc.Bur ui dammodo a supplicio capitali excusatus esset, non

ta autem iteratus quispiam licet in isto crimine nulis ii.de eo quod tu sit ignorantiae locus. Nemo enim ausit bona si, G si rani dedicci ci crerrorem factum ut Deo Creatori suo ής ςάμι- f renuntiare is se Satanae permitteret praterca momnibus iudiciis constat voluntat cir liberam Satane accepta esse. Error vero hominii in illicitis do

456쪽

LI IV. CA v. is habent conuentionem cum Satana iuramento coinfirmatam, ut sunt annulorum,speculorum, ibro a si, in inarum, S umilium sortes,in quibus multi Ut ante di ἐθι, ,e, baximus aliorum exemplum imitantur. Sed haec etia ταὶ Q. tamen actione prima non oportet in pune dire, hi a. Eis quin potius aliquo pacto multari, secunda cor i te.mbaeeμ-pore poenas luere, tertia ad mortem damnari cum ribus, lavsaccularius tertio conuidius ex generali consuetudine ultimo supplicio assiciatur plurimum l. i. 1umine' Quid autem fiet illis qui maligno spiritus inuo ibi an ad .

carunt, eisque pelliciendis suos ritus mysticos ob pC Isia

seruarunt, licet non aduenerit Saranas quam rixa. ol. petunt Horum profecto non tentamen xumi qui ii illa trium est. sed detestabile sortilegium, id p perfectum duab. eq.degat absollitum. Hic est igitur poetas capitali locu3, neque in hac causa aequum fuerit dei ni minui ii is uisi Aquae in conatus irritos ac non effectos constitutae L quis fio d. sunt 'no enim conatus simplcx, sed gestum scelus e .de epis

atq; perfectum dicendum est . cum inuocatus fue o

rit Moratus Satanas quod certissima Dei renun- 4 ait bolet tiatione conluctum est. Is ereto diuinis legibus uum. i. oenu humanis abutitur qui ea specti ignoscit poenitenti ςM Mago, qubd haeretico poenitenti leges' Cano nes iubeant condonari: cisi magistratus permul iis locis antehac ita prospexerint, ut quisquis die Veneris edebat carnes vivus igni traderetur nisi hominem poeniteret sicut apud Andes anno M. D. xvi xi,.sactum est si poenitebat, pc commi

457쪽

4t MAG. DR MONOMANI Escrationem vitam finire laqueo iubebatur aliis quis enim rem legi Dei aduersantem credit, ut sit

haereticus, tamen opinione mutata conscientia in/tegra permanet. Qui Verb Satana adorat Deu ueabnegat quae duo sunt coniunestissima is rem Diacit qu non potest non csse facta prout in iure dicitur, factum in sedium esse non potest. Si qui

autem Deo non renutiauerint, sed chara steras, circulos, Ninuocati Oes usurpaverint prout in libris B. . mi fixi Velitis scriptas inuenerunt, nec familiaris Ut VO'-.deflear.f. cant 'piritus aduenerit, perionarum clitctamen o. Ang. demati portet obseruari. Si imperitus fecerit, nesciens i-fς. h m os spiritus e numero diabolorum esse, huic hono

st τί ip , raria Sc pecuniaria multa imperabitur : Nam etsi

eo dicam de voluntas esse diu carens poenas non luit in Galliaa.

ρ si 'ζ si tame aliquis esse Ius in hac causa puta inuoca-- - io Sin autem literatus vir Miudicio valens tacin Vocatione, reus est mortis: sciens enim prudens Satanam inuocauit, ut vident omnes Quod si vir in muliam honorariam damnatus malefici j si ius nomine recuset contumaciter iudicatu facere hue hiat sine. hi morii adiudicari necesse est, quemadmodum ex de I siquis ηοηd creto Curiae die xvii. Aprilis M. D. XX X. Ioan--.deeps; ne Berquino laetum est qui honorariam multam

tib is et . haereseos nomine recusans subire, damnatus est

ηu.ubi Biret.ι ad ignem tuus, te statim iudicium effect uni. is qui melo, auod tamen in Gallia conatus irritus poenas dicitur non lucres, non semper verum est cumraliser. . i. de m atroci hii criminibus conatus Ire stu carens N. Mi. f. puniatur qui venenum praebui reno sequuta quanta

458쪽

LIB. IIV. CAP. V. 4 3qtramuis non aeque grauiter, puniatur quod in omnibus deliciis obtinet. Non est autem in potestate Principum ut crimen condonent quod lex Dei capite plecti iubet ut est sortilegium. Principes certe Deo permagnam iniuriam faciunt, si tam horrenda maleficia dirccie in maiestatem ipsius commissa condonauerint, cum minimus qui iaque Princeps iniurias sibi factas capitali poena vindicet. Quamobrem quicunque Magis L

sugia comparant, aut eos summo iure punire no/Iunt, id pro certo habeant re Ut Magorum arbia trio a Deo permittantur imiliterque regionem quae eos tolerauit, peste fame, bellis amictum iri δε qui viti fuerint, eos benedicitionem Dei percepturos eiusque furorem sedaturos. Atque haec causa est cur virum magicarum sortium accusatum nunquam plane absolui conuenit, nisi accusatorem indicemur calumniatum esse luceat meridie clarius: horu enim sceleru probatio adebabstrusad difficilis est, ut ex centenis Magorum naillibus ne unus quidem accusaretur aut poenas lueret si desecti probationibus aduersari j ad oradinarias iudiciorum leges cogerenturia propter ea in causis criminalibus Edicto prohibentur dices ne id sinant fieri,nisi res comparatae sint: quamuis Lacedaemonios Plutarchus scribat de more nunquam plane secundum reos iudicasse, sed carcere solum liberauisse ad reuocatione sepiri omni crimine. Cum Sibylla Din scops Sagalia Ducatu Cliuesi cremata esse supra annotauimus

Manum

459쪽

4 is MAG. DAEMONOMANI Emanuqus viatores in se stabat momento destit ipse iremata quo* Blebrana ad Laodunum Saga, lues quae venefici js homines pecora infestabat fuit sublata. Nec illud omittendum est quod cx D.

Adamo Martino illius iudice accepimus, cum illa mulieri cuidam comminata dixisset eam nunquam puerum lacte uberum suoru alituram , exaruisse ubera &quamuis mi Itos ex eo tempore pepere rit, nihilominus lacte caruisse, donec Saga iudicio sacto cremaretur viva Deo iudice iustissi-simo contra quam Iudices quibus strangulari a placuerat constituerat, cogitabat carnifex ED

sigrauius est obrui lapidibus quod lege Dei prγcipitur quam viuum cremari, ut Moses Ramban Eb.timor annotat'. Meminime in Malleo maleficaru lege/ χ' re pesten, vico Germanis in agro Constantiensi non abluisse, donec Saoam'Damdam humo eruiisent 8 in cinercredegissent corpus. Sic eripiari ad Cucium foemina quaedam sui accusatas

tradu ista multorum maleficiorum nomine, quali/betata ex probationum desedi pecudes innum 8c homines encei sunt, ut ex incolis audiuimus. Haec mense Aprili M. D. LXXi X decessit de vita: ex eo erigniani homines &pecudes qui uerunt ab hoc malo,nec amplius ut solebant mo/ritator malefici is Ex his facile coet noscitur cessare essedi causis praecipuis eorum desinentibus: quartamen Deus pro voluntate sua solet immittere ad eos quos visum fuerit affligendos.

460쪽

v finem istius operas, cum propEesici ut excuderetur, Typographus cui mandaueram misit ad me nouulo annis .ieri Medici libriim de Uarnrjs, in quo defendit Magosic Mauas iuppliciis affici non oportere hoc impressione operis distulit. lam diu fuerat Uvictus in hac sententia : quia ured leui brachio firmamenta Ο lib. depropinionis illius attigerant quidam,nec ei valde ob. stiterant, sic ille respondit ut si victoriam adeptus esset. Hsc mihi data est ad respondendum occasio: non quod abripiar odio, sed primum ad tuendum honorem Dei, contra quem se armauit ille secun/do ut quorumdam iudicum opinionem eximam, quorum iste mutatam sua opera sententiam suisse gloriatur , tantum suis libris flectum ut iam le/ge optimae vinculis liberentur Magi Iudices alios quorum calculis damnantur illi, vocans carinnifices. Hoc ab ullo homine dici non mediocriter miratus sum, chim opinione istam ab homine aut imperitissimo aut improbissimo necesse sit proscisci.Ex libris autem Ioann. Uvieri animaduerti

SEARCH

MENU NAVIGATION