Ludovici Blosij Belgae, abbatis Latiensis Ord. s. Benedicti viri vndequaque pijssimi opera in quinque partes distributa, & emendatius in lucem data, a r.p Romano Hay, eiusdem Ordinis monacho Ochsenhusano in Suevia. Pars. 1. 5.

631쪽

Doe TRINA, O plorans infelicitatem eorum, qui vano amore impliciti huic mundo prorsus dediti, Deum laclinemque propriam negligunt , queritur coram domino hoc fere modo: Profecto domine,res est lamentatione digna, tot corda sancto amori aptiuam tot praeclaras ac formosas Deique imagine insignitas animas, quae ex spiritali eis cum inito coniugio,regina in imperatricesiessici,c celoq;4 teri ela minari possent, tam stolide, imis prudenter se a te abalienare, atque

in tantam vilitatem absicer ac sua ironte perire. Credo sane'. si te

inanium interni obtutus ita cerneiarent, uti ego te intueor, caductim omnem amorem e vestigio in illis

extinctum iri Mirari satis nequeo

Domines licet quondam longe ais

liter affectus fuerim posse animum euiusquam vi la aliata in re, quam

in te vestasima abysis acquiescere.

632쪽

363 ALvTARIS O bonum incomprehensibile m dullitusque amplectendum o dulcissime Deus, quarn bene agit ut cum ea anima, quae te unice amat,&quam tu diuinis fulgoribus ex cellenter illustras, tibique vicinius odiungis ac copulas. Quanta milla ex te coelestem is mellifluam haurit consolationem quanta amoris tui capit secreta blandimeta Tu purissimarum inaestimabiliumque voluptatum pelagus esithensum. Quicquid amabilitatis, decoris, pulchritudinis ulla ratione potest cogitari id omne in te vltra omne modum reperitur. Nihil iucundum, nihil grMum aut pia sibile .ulla in creatura potest inu

niri, quod non purissima quadam

ratione infinito copiosius μα- cellentius in te existat. Quoties ego rerum pulchrarum species c spicio, quum coelum, terram, syl-uasin campus, uniuelliumq; mundum

633쪽

D om TRINA. 6'aum animo perlustro, cuncta haec videntur mihi huiusmodi vocibus compellare cor meum a Pensita quantum ille amabilis, formosus sit qui condidit nos, qui est tori hius pulchritudinis fons. Domine Iesu, quid exultafionis ex te a cipio' Cert ε dum cogito, me abs te celsissimo Deo amari, liricqiud intra me est, prae gaudio colliquescit. Prorsus ob id ego exanimo Iaetor, quod tu que adeo bonus es , quodque meus es amicus, uri pie spero,&confido.

D passione Dominica.

JDem Suso in Dialogo introduri

cit Sapientiam aeternam videliaeet Christum Iesum colloqueno . tem de pastione sua tum mistro suo, ita Mihi longe gratius est cothominis , si omni caduco amor sit vacuum atque ad imitandur vitae

634쪽

y72 ALUTARI stollat, quando vel minima pretiosi sanguinis ex toto corpore meo undique armiter nimis mamnantissutia, etiam mille Mur do rum peccatis delendis suricisset: quanquam nihilominus satisfactionis huius me3 tantum quisquesbi applicet, ad se trahat,quantum se mihi compatiendo confor mat, atque quatenus suae satisfactionis exiguitatem in meae eXpia tionis infinitatem humili toti&o, Exedentergit. v

De sacra Eucharistia.

TN illo eodenta susenis dialogo

incarnata sapientia verba iaciens de sacra Eucharistia, Ministro suo aut Minimum ex me proficistens donum in venerabili Sacramento, longe splendidius in omnem aeteris Utatem fulget ac radiat, quam vi- us solis huius visibilis splendo

635쪽

, DOCTRINA.

multoque est illustrior, atque mi cantior, quam lucifer iste conspicuus. Denique sempiterno quodam decore ac pulchritudine longe taeclarius te exornat,quam viala unquam aestas quamlibet amoena terram ornauerit. An forsitan dubitas illustrissimam diuinitatem meam quotus sole fulgentiorem,&praeclarissimam animam meam qualibet stella micantiorem,atque gloriosum corpus meum quant cunque aestatis amoenitate delecta

bilius est ' quae quidem revetii percipis in Eucharistia, Ego pijs,

dc bene pseparatis sum panis vitae: at i h dignis, .ui Poluntate vel actiori ne in mortiferis peccatis perseuerant, plaga sum temporaria aeternaque execratio:hos certa damnaritio manet, nisi per veram poeni intentiam mihi reconcilientur. Sa..

ne etiamsi quis sit angelorum omnium naturali puritate praeditu ,

636쪽

s7 ALvTA RI sianctorumque omnium integritate ac salictimonia conspicuus racmartalium omnium bonis operibus ornatus,nec sic tamen me percipere in Sacrameto dignus rei

Sed cum facit homo quod potest; nihil ab eo ultra exiguur, siquidem id quod illi deest ego suppleo. Praestat vero ex amore accedere ad hoe venerabileSacramentum,quam ex timore abstinere.

resignatione, ab elatione , mortificationesuri

Suso item insignes hasce sentenis

fias de resignatione, abnegatione scribita Perfecta vita non in eo potissimum sita est, ut consolatione abundes, sed ut volantatem tuam diuinae permittas ac resignes voluntati tam in amaris qua dulcibus, humiliterque obtemperes, α sub uaortaliuna omniatu vestiis

637쪽

supremo spiritu angelico nihil sua uius est, quam in omnibus diuinae Latii secere voluntati adeo ut si nos re ad uexcedere laudem, si v

ticas, Malla rigania extirpare homprae omnibus cupidissime exeque, retur.Nulla est perfectior,& excellentiornesignatio, quam in suid relictione esse resignatum, neque est quod quis animo admodum prae gravetur, si parum experiatur spiritualis dulcedinis e cogitet potius a se indignum. Vera in omnibussium certis tu incertis rebus resisellatio sui in voluntatem Dei, i, o mi. neproculdubi' extra casus iecticula omnia eripit , atq; in omniabus vera eum pace audere facit.. Tanta Dei honestas inenignitas; est, ut nulla possit ratione ,

uam ilium deserere qui possiti

ix animo bbnitati ipsius conside- , seque totum ei pernuitare

638쪽

- ac resignare. Vera hi submissio,&depresso ac abnegatio, virtutum omnium, totius fasutis ac beatim di his radix est. Dolet profecto, sapientem ac eloquentam eὁ , nihilominus in silentiolsese contiis nere ab alijs vilipendi, irrideri, iniurijs assici, audire calumnias in

Obtrectationes nec se tueri iueiici hominem prudentem ac honoratum vitioso ac nullius existimationis cedere,nec contradicere:

atqui huc plane est per sui abnegationem conformari ad Christi praeclarum exemplar. Eiamuis inserenda assiictione non semper aeque

resignato simus animo, non pro

pterea pes alutis ablata est , nec Dei gratia amisia modo ne perti.

naci animo aduersus Deum calcitremus ac rςbellemus. Opera exercitia institutacu proprietate

siue ex propria voluntate peracta, quamlibet grandia videriitur, parui

639쪽

ui tamen moment sint quamdiu

illis abnegatio, iesignatio coniuncta non est. Homine ratiunis compotem operadua agere decet, non ex naturali propensione vel appetitu , instar pecudum naturae impulsum sequentium , sed cum ratione in Dei laudem dio Dei a rem adeo ut nusquam suum pristatum commodum, suam detestationem , sui exaltationem iuuamercedem c aptet, sed tum Deli. Ita abnegarrimortificare, tellu- quere nos ipsos debemus, ut vitiis pendi aduersa propter Deum perpeti neutiquam reEudemus, a linguam sensusilue nostros sedulo refraenemus,4 nihil cum inordia nata delectatione , possideamus aut appetamus. Vti auri lamina oculis imposita, non minus impedit visium quam lamina ferri: ita Minstabilibus mortalibusq;creaturis omnibus, quantumcunque nobi-

640쪽

1 LYTA Rivbiles sint,renunciare,& eas eiani mo remouere oportebit, si prest,tissimum bonum illud,quod Deus est,percipere volemus. In vera abia negatione tota perfectionis siti maconsistit;sine qua nemo proficere valebit , quoquo se verterita Praestet nobis omnipotens Deus, ut indefesso conatula sipsos Derpetim abnegare , mortificare Irelinquere, resignare, exire αaihili pendere stude