Ioachimi Perionii benedictini Cormoeriaceni De rebus gestis, vitisque apostolorum liber

131쪽

VIT A. 68dam Ῥrbem lenis, in qua Ouinibusperactissolenniim institutu, cum adolescentcin quendam bene assecto corporeform ue elegatised nimis acri ingenio praeditum cubicatim esset, cum poratifici eius loci,qui paulo ante instituti fuerat, summo studio commendauit, cuisti se rei t Remm Deum s ecclesiam habere discit. Ille omne

se curam diligentiάmque adhibiturum essepromisit. Eade cum πολlolio sepe dixisset,' hesum reuertit. Pont ex ille adolescentcm sibi a

tanto apontolo commendatum domisuae educauit,erudiuit, ad extremum etiamsalutari aqua expiauit. Tum vero paulo indulgentius edi lenius habere adolescentem oe traflare cepit. Ouod ille ut intellexit, cum aqualibus τersari liberius carpit, quorum consuetudine corruptus,

voluptatisq; illecebris delinitus,nihil priuι habuit,quam γt mirtutes fugeret ac odisset, vitia sequeretur oe amaret. Primum quidem eam conuiuiorum epulis,apparatuque alliciunt. δε- inde nocturnorum furtorum socium asciscunt,pbn etiam ad maiora sagitia pertrahunt. poΠremo eum ita illi instituunt se inficiunt, mi quasi equus fani impatiens, nullum esct

facinus tantum, nullumque scelus,quod non Ersusciperet libenter, spesceret liberius. Us etiam eum se is eo genere certaminis praei sitit, isatim ei discipulo coligerit omnes magiserosi ἰρηge multumque superare: us multa Eu

132쪽

auctor est, xt siluesicariorrem, siue praedonum ex

se manum instituerent, cuius ducem se ae ant Hiranumsore proteretur. Interea Ioannes rogatur mi ad illam ipsam urbem veniret. eam ut venit, compositis confecΗDue rebus omnibus, quarum cau1a accersitus erat, pontif-cem adit,ab eόque repetit pigum quod apud illum depsuisset. Ille qui pecuniam a se repeti

quam non accepisset,existimaret, primum mirari deinde cum Ioannem eiusmodi putaret, qui necfasseresciret nec quaerere vellet,quod no tradidissis stupore quodam haerere. Ioannes qui liatum haerentem animaduerteretireposcerese dicit eum adolestentem,quem non ita pridem illi maximostudio comendasset. Senex tum Iachvmis profusis,eum mortuum esse dixi quo aute memtis genere,cum rogaretur, Deo mortuum esse respondit, sceleratum enim oe facinosorum euas se. Eum latronum Q scariorum ducem cum istis montem quendam occupasse. Eo nuncio ita perturbatiu ΟοIZoia uisse dicitur, it lac rata γύZe, percussoque capite cum ingentiae, mitu ei dixerit, O bonum animi fiatris cuHσ-demlStatims sibi equum sterni,ct ducem ista

neris dari iustis. Conscen=o equo ad molem properare coepit. Eo cumperuenisset,praedones qui in insidiis erant, eum occupat. Illis cum nec elabi ex eorum mambus,nec Uluam diuertere nia teretur , magna tantum voce clamare coepit .s

133쪽

adducerent. Veniebat iam armatu ad certam τtherabat praedam, cum emium agnito Ioan

ne,pudore prohibititi non est ausus accederesed quanta potuis celeritate,fugere coepit,que Apο- lolinsubditis equo calcaribus,fugientem secutus,a tergo qMarebat, quid fugeret conspectum patris filivi: cur ivermem senem armatus tuu nis. hinc bono antas eum esse iube spem ei magnam reliquam etiam esse dicit: se praeterea rationem illius redditurum,'mortem pro illo libetersubiturum, qwemadmodumpro nobis eam Deus pertulit sit. Itaque tantum insisteret, V. crederet e enim missum esse a Deo. Nestitit ille tandem, vultuque demisso, primum arma abi est, deinde ingentem vim lachomarum profundere coepi poHremo se ad pedes accedentis adse

mu denique, venia precatur, cum interea de tram qua multos se interfecisse reputabat, oecutiret . Apostolus iurisiurandi sacramento is

niam se a Deo impetraturum pollicetur,proλ- tatu ue eius pedibus dextram quam ille caedis

conscientia quae eum angAat oe torquebat,o culebat, oscul ins quasi paenitentia iam expiata esset,ad ecci iam eum reuoca oe relucit. Tum vero crebru ieiunia, precibusque una cum eos

sceptis oe seruatis, veniam quam ei pollicitus erato Domino impetrare conatus est,admixtis

134쪽

inurim crebris sermonibus consolandi causa, sci

quibu/ eius esseratos mores timebat: nec ante ii, deIlitis, quam eum omnino poenitentia mut tum, v corre lubecclesiae proiceret. Hoc Ioan- i,

nes facto suo docuit,quantae curae sibi esset pecca ritoris salus. Vt autem beneuolentiam peccatoria tu

bu quanuis pene, τι ita dicam, desperatis aecomploratu praebebat, sc eis qui ChriIlianam religionem fidemque pertinaciter oppugnabat, ita re Hebat aduersabatur , ut rei nullius Irenη- cum eu societate coniungi mellet. Id quod Ir naeus libri tertis tertio capite, una in re tradiadit, ex qua de caeteris coniecturam facere possumus. Scribit enim fuisse etiam tum cum libros qui adversm haereses inscriptisunt,componeret, qui s. a Policarpo Ioannis huiuε discipulo au- ,hi diuisse dicerent , cum Ioannes ipse Ephes ad uibalneaue lauandi causa veniens Cerinthum hae- ό ireticum animaduertisset, eum re infecta quam primum discesiisse, quod vereri se diceret, ne balneae, tu quibus Cerinthus rueritatu Asitis cesset,conciderent. Idem eodem oe or thpite ecclesiam Ephesinam a Paulo fundatam tetesse tradis, Ioannemque in ea γrbe ct ecclesia , usque ad Traiani lepora rema Ase. Eundem- xque scribit eiusdem libri capise primo extremo tiEuangelium suum tum freque, cum Eph si Dorolla est. -nquam Dorotheus in ea essentetia, h. vi dicat Euangelium ab eo in Fasmo insula

135쪽

VIT A. po

scrip um esse, ct per Caium Ephesi ab illo EA . ἶ

-n. autem ei causa Euangeli, stribendi post Matthaeum, os arcum, oe Lucam fuerit, docet Hieroum M. enim eum seripsisse, Hieron . vel quod tu iam orta essent haereses Cerinthiorum, oe maxime Ebionitaris qui Iesum ante Asariam non fuisse alsererent, ob iamque causam a diuinitate coatii; fuisse capere exordisi, mel quod cum trium quorum modo mentionem 'feci, Euangelia euoluisset,probarit illa quidem, sed cum unius tantum anni ChriIli res Mari in quo etiam morte perpessita ess Lexpositaη abissu Qendiiset,ea sibi quae iste superioribus Δο-bus Isisset,exponenda commemoratriaque censuisset. ScriUit etiam tres epistola3,primam ad omnes Ecclesias, alteram ad quandam mulis rem quam dominam reum vocat,mad eius liberas,tertiam ad Caium. Eas Ecclesia uniuersa probauit, Ioannique vos olo attribuit. Demitae quam longissimam sandiissimάmque tr duxit diuturnitate d est quandiu vixerit, varia traduntur. Dorotheus quidem eis annos cerat 'viginti expleuissescribit. Communis nue opinio eLE, eum nouem re nonaginta vixisse. Nam ex eo qusd Hieronymus tradit,eu oc a-ua iv sexagesimops Chrim morte anno ex cessisse e vita long m eius aetatemfuisse intellia gim M: quam vero longa fuerit, plane non in-

IHugunm, nili quod minimum ad c ut fimum

136쪽

fere perueneris. Neque enim eum Chri ustum cum puer esset,detigit,sed maiorem viginti annis. De morte autem etiti hoc ab ecclesia tradiarum accepimus. palam enim ac publice in templis ante mille annos, quatum ex librorum antiquitate intelligi licet, canitur. Is ergo paulisai te diem festum pascha Octauoosexagemmo a Christi morte anno xt Hieronymo placet, Christum una cum condiscipulu visus e F videre, aut vidit potius inuitantem ipsum ad

convivium suum, cui iam condiscipali adhibiti essent. QEm ut vidit oe audiuit Hlis maniabm primum ei gratia egit quod ad se venisset, quem sciret maximo sui desideris teneri. deinde

eum obnixe rogauit, vise ad epulas conuia uium suum transferret, ut esset cum condiscipu-liis su ,cum quibus ipsum mulsiset. Ta ei Christin possicitin ego dicitur se ad diem festum p schae qui ad paveos dies futurus esset, esse πentis

rum. Itaque ad eumse ipse compararet,terr que defodiendam curaret, in qua se ipse componeret oe inhumaret. Itaque Dorotheus ait Ephesi eum se ipsum Dei voluntati ac prac tiρ paretem sepelisse. Hieronymus autem eum ad urbemsepultum essescribit. Quo autem mο- δε , con ruenter iis quae de Eccis a paulo ante dis exponam. Die igitur costituto praescripto - θην si Chrsilo, omnes eos quisacerdotum ordia

137쪽

VIT A. 7 rabiecisse ditatxr, ac praecepisse, quemadmodum i Gregoris Turonensi pontisci qui mille ferὸ ab- Gregoriis

hine annis fuit,placet se circunstantes humo Turonen. contegerent. AEd climseritum esse tantum ibi lumen repente extitisse dicitur, ut nihilprae eo omnes qui aderant, cernere possent. Eo autem

subtriata, ierunt c, .m infossa quidnam reliqui . iessetfcrutati essent,eos mannam tantum farinae candorem imitantem reperiisse iamque ex sepulcro illius sua etiam memoria manare solitam idem Gregorim scribit, qua eam vim haberet. ut per uniuersum orbem longe lateque deporta-

ta,medicinam aegrorum morbis asserere. Idemque auctor est, in cuiustam montis urbi prox- mi cacumine, quatuor parietes sua etiam memoria extitisse,intra quos illesemperpopuli'cc tis Deum placare solitus esset. Qi etiam cum ad euangelium scribendum eum delegisset loco, cr illum petisse, ut nusim eὲ e coelo imber,quoad opus inLiitutum absoluisset, descenderet, or miraculis illud adsuam etiam aetatem persus rasoscribit. Mugustinu autem explanavi q- diu clitu librum extremum, qui Eμ geliam insim Iani

bitur, commemorat aetatesua famam constan-

tem fuisse, in sepulcro eius terrainsens scatu- ristior quasi ebussiresosita, quoa quamobrem. O .non as et certum aliquidpronimitare. .

138쪽

Marc. I. Luc. F.

MATTHAEI APOSTOLI, Ioachimo Perionio Nenedi lino Corminiac

no auctore.

Leui,quemadmodum Marcm oe Lucas commemorant,nomen fuit, i sphaei xt ait

Lucosuit filiiv. Is primum ex communi dis ipulorum numera fuit,deinde ex eo a Christo ad ποΠοlicam dignitatem hanoremque euectis. In numerum quidem discipulora ascriptio fuit hoc modo. Cum i e publicantu, ut dixi, esset, publicanorumq; mun- exequeretur, eum Christio, ut sesectaretur, hortatus est, quod ille non grauate ilico fecit, introduxitque domum suam Chrilium, ibi ei adhibitis multu publicanu.liisque hominibiti quorum de vita Pharisaei male extrumaret,conuiuium apparauit. Ud cum Pharisaei, qui ChriLli facta calumniaudi causa obstruabant, animaduertissent, illud ei ut probrum obiicere coeperunt, quod cum p blicauis peccatoribusque vesceretur. 4 t ille eam illorum calumniam ita vel elusit, vel δε- 'Iuit, uel diceret, non valentibus medico opiis eses, sed aegris. γque hoc quidem modost MM- thau tu Chripli disciplinam tradidit . . solorum autem duodecim numeriti non ita se

139쪽

B. MATTHAEI VITA. Id

T sim ausim explι fuissed duodecim,quorum es Matthaeus mul ex communi discipulora; numero delem atque adeo flecti tu a

runt, Luca teste cum C .rClus nocte ιn oratio- Luc. g. ne in monte quodam consumpta mane ad se omnes accersivit. Non est quod hoc loco dicam. Matthaeum ex quo ChriLEum secutussit, nunquam ab illo discesisse, testemque acheciatorem eius miraculorum, totius vita etiam imi tatorem ,scium itineru ac laborum, curarum,

angorum participem fuisse. haec enim ei sunt cum caterM communia. Itaque ad ea qua ad eum propria pertiueutfMinat oratio. Cum illud temptos venisset, pso ChriHuspuos omnes, atque in his maxime duodecim uniuersum ombem peragrare docendi euangeli, causa moluit, diuisis inter se ex praesicripto . latuque Spiriatus prouinci, i ethiopia Matthaeo obtigisse dicituri Hue Heprimo quoque tempore venit, ac primum in xrbe ct maxima nobilissima comoratus est,in qua magi duo Zaroes er Nphaxat fallis quibusdam inan/busq; editu oporibus, in eam sui admirationem Mennis regem cum populo excitauerui, ut eos deos esse crederent. Matthaeus autem primo suo aduetu,ω-rum praeingias faudesque aperuit atque refellit. Nam eu quos illi excaecase xidebais-tur assed Tum, oe surta auditum, reHituebata diues quos in homines ita icitabavt . N

140쪽

B. M ATT H Az I grauissima vulnera infigere viderentur,expetilebat,uulnerάine curabat. Erat tum in eadem urbe, Candaces Eunuchin reainae, qui a Phlia

citur. Is cum Matthaeum haec omnia facere animaduertisset luoluit se ad elici pedes, Deumque laudauit,qur miser- esset 'opulisu quemci; Magi in errorem induxissent, ipse per Αρο-

polum suum ab errore ad re iam viam reuocauisset. 'ecepitque eum domum suam,quo amici illisu ac necessar' consuere coeperunt, auditόsmitae verbo, crediderunt , salutarique aqua expiatisunt. Plures en partim miraculis no Πουι modsi quae pauno ante commemoraui ,s d nouis aliis qua maxime in aegrorum curatione versabantur, addum,partimsingulari illius eloquentia, religionem disciplin que noriram coprobarunt. Itaque Candaces Eunuchm ille,tot linguarum in ea cognitione admiratus rogare eum

coepit, mi exponere vellet, quἰ feri posset, mi illae cum Hebraeus esset, tamen tam plene linguam Graecam, Metaptiacam, - ethispicamque nosset, ut earum homines ipsi concederent. Tum Matthaeus homines inquit,quondam principio generis sui, uno sermone omnes Uos Disse, e Iriamque arrogantiam fecisse,ut unus in multos esisque dissimiles .marissque diuism. gantiam autem fuisse eiusmodi, ut turrim com- ni consilio ad carenticuis Digium caelispertin-