장음표시 사용
611쪽
culares vigores: Illius a coctione, aut symptomatis, aut utroque simul: huius a cal ris motu, ac symptomatum vehementia petuntur notae. Is mΘrbis omnibus communis est: hic. illis tantum affectibus qui per ci cultus recurrunt. Illud commune utrique est quod saeuissimis pleruque torquent sympto
Quare in utrumque cadit deterrimi temporis appellatio. Subdiuidere uniuersalem licet in eum qui symptomatum ferociam coniunctam habet cum perseelae coctionis indiciis,& eum cui horum alterutrum deest, aut serocia, aut coelio. Et haec subdiuisio ad difficultatum quarundam enodationem, plurimosque usus Medicos non inutilis.
ITa sentit noster Hippocrates hoc Aph rismo, apud quem in his potissimum brevibus sententijs suam habet Emphasim quaeque die hio. orsum vero. ἀναγκαιον hoe est necesse dixisset in vigore morbi tenuissimam diaetam seruare, nisi perpetuum id foretὶ QDrsum simpliciter, & indefinite, cum indefinita oratio aequivaleat uniuersali. Ita
612쪽
setatiendum confirmant Galeni rationes : si enim quo tempore natura coctioni maximἴ attenta est, distrahi alimentis non debet: si quo .tempore Phlegmasiae urgent, & sinuicssima symptomata, proritanda non sunt a cessione alimoniae: natura illorum impetu valide perculsa& debilior reddita nouo quasi onere premenda non est, non opprimenda, in statu certe absurdum circa nutritionem occupari, quando vel illorum alterutrum, vel utrumque simul obsistit. Dupli si ergo nomine cibus in statu detrahendus, morbi scilicet & virtutis ratione. Morbi, ne augeatur, & efferetur. Virtutisne obruatur.
Addo morbum ex se, aut morbisica causam tantam quantam initio cibi copia non permittere. Virtutem ad sui conseruatione minorem exposcere, ut pote quae paulo pos morbum si eui eiura. At contrarium in Phlegmonarum curatione docet Galenus, praecipit in earu principio λαιΤαν tenuissime alere.
Contrariu etiam in praxi obseruat Hippocrates dum in Pleuritide descendente illico pu,rgationem exhibet, cuius operatione absoluta sorbitiqnem quidem eodem die imperat sed solito minorem, quoniam purgatione agitata dc labefactata virtus tolerare alimoniam non potest, neque probό conficere nisi omnino pauca fuerit at sequenti
buis diebus , hoe est in statu, illam sensa
613쪽
adauget, liberaliorem perpetuo concedit. In statu: inquam ) non enim putandum statim, ut persee a purgatio morborum ad
declinationem venisse. Imo vero in quacunque pleuritide Ptisanam neque multam, neque crassam admodum circa initia exhiber, Ied prodeunte sputo eande auget. Hoc praeceptum in febribus quod minus serendum videtur) sequutus Avicennas, ignorata febris Libro natura subtiliandunt regimen ad maiorem febcautelam admonet: talis autem ignoratio in principio accidit. . Quis vero in statu intermittentis tertianae genus id vitae praescripserit Si tertianae non
conuonit, multo minus intermittenti conueniet quartanae. Dices leues hosce assectus extrema non requirere; augeri victus tenuitatem circa magnitudinis morbi gradum.
At quid de anaxione censebimus pleuriti de laborante λ An credibile est ipsum toto status tempore qui septem dierum suit nam a vigesimo septimo, ad trigesimum quartum
perdurauit tenuissimum victum praecepto Hippocratis observasse λ Tenuissimu inquaru; exacte, hoc est omnimodam inediam, quartem intelligere dicimus Hippocratem cUm'. . de tenuissimo sine adiectione loquitur, vel certe melicratum. Pendet ex superioribus horum nodorum solutio quae et reuibus re- 'peto ad faciliorem memoriam. Dictum in primis potissimam victus indicationem ad vires pertinere, tantum in- eomm.
614쪽
dicationi a morbo sumptae tribui quantum per ipsas licet; Itavi in ipso etiam vigore a M)tho- nutrire aliquando cogamur si casus irrepse-- ε . rit aliquis robur dissolues. Quemadmodum: in Thoracis affectibus, in quibus crebra per '
russim & expediorationem agitatione concussae virtuti cibis potius quam medicamen- tis consulendum. Dictu praeterea diuersas vitae formas iuxta morborum naturam & magnitudinem applicandas. Sic leuioribus, leuiora : medio crib us, mediocria: magnis, magna, extrem1 Conueniunt extrema , positis debitis condiationibus. Dictum tertio morbificam causam sensim quandoque excerni, alias consertim, tota que in Unam aliquam crisim siue expulsionem asservari. Dum paulatim expellitur, vein pleuriti de , paulatim quoque progrediente morbo adaugenda alimonia, in vigore maxime coctionis quo plurima expuuntur, ut adaucta virtus inchoatum opus excretionem intelligo perfecte expleat. In caeteris Proptς allegatas initio rationes parci*s OD
Dicium quarto non ccipiendum absolute tenuissimi vocabulum, itavi in quocunque morbo tenuissimum victum necessario iniungendum putemus, sed comparate, adpulusque morbi naturam, hoc nimirusqnsu. In vigore cuiuilibet morbi imperanda te-
615쪽
natura morbus exigit, potest quoque intelligi comparative ad reliqua morbi tempora, hoc sensu: iii vigore tenuissime prae caeteris morbi temporibus nutriendum, suppositis praelatis conditionibus. Addimus ipso morbi principio victum subtrahendum, in fluxionis metu; quam ob causam in Phlegmonarum principio ite nuissime alebat Galenus. Neque si crudioribus succis in sarcius sit ventriculus, ante exhibendum quam vel sponte, vel artis beneficio isti descenderint. His pro sundamento positis sicilis argumentorum solutio. Galeno iam satisfactum est. Ad Hippocratem patet ex primo & tertio,& vltimo supposito. Responderi etiam potest victum adaugere Hippocratem, sed cum restrictione, nempe modo cessauerit do--δε lor; Cessat autem penitus non in statu sed declinatione. Declinatio porro, si Sympto- mata spectemus , statim quandoque a Venae sectione, aut purgante Pharmaco in laterali
morbo accidit: id quod ipso vacuationis die, vel sequenti saepe mihi licuit obseruasse. Addidi si Symplomata spectemus nam comjonis habita ratione de temporu distinctione aliter iudicium seremus. Ad Atticennam dicimus, nusquam ipsi in mentem venisse initio quarumcunque febri,um tenuem praescribere diaetam, sed a solita& pleniore sanorum viuedi ratione recedere, materiα-sonsessione cru-
616쪽
Ad argumentum de febribus intermittentibus satis esse possunt quae secundo habentur sipposito. nquam nihil obstat quominus in eiusmodi affectibus interualli tempore etiam in vigore uniuersali copiose nutriamus, Non enim prohibet morbus utpote qui intermittit: non renuit virtus ut quae, intermissione recreata, liberius conficit alimentum. Anaxioni vero non exacte tenuissimus
victus imperatus est ab Hippocrate, sed is quem affectus ratio postulabat. Neque per tenuissimum , exacte tenuissimum intelligimus in hoc Aphorismo, uti docuimus. Discutienda hoc loco pulcherrima dubitatio , unde haec tenuissimi .victus in vigoreis j.. indicatio, si nihil indicat tempus λ Recens vetuste ulcus nihil indicat inquit Galenus)quanquam indicare videtur nonnullis, sedi hi se ipsos fallunt, non aliter quam in iis quae ad victus rationem spectant, cum aliam iniiij, aliam incrementi, ali in summi vigoris, aliam remissionis indicationem esse dicunt. Is ipse Thessalum his aggreditur verbis. Ex diuturnis ulceribus quaenam est, θ ge- ις' nerosissime Thessale indicatio λ Euo sane non
ex his, neq; ex recetib , neq; omnino a tepore in ullo morbo curatione Unquam inueni, sed
ex ipso quem sanandu mihi proposui affectu.-Prorsus enim si tempus spectabitur tanquam ab eo indicatio sumatur, alteram se
617쪽
cundus, alteram dies tertius indicationem suggeret: ad eundem modum & quartus, alteram a quinto. Et ab his omnibus sextus,& a reliquis qui sequuntur singuli.
Respondemus nos, nullam a tepore aut
curationis aut victus indicationem peti, sed ab affectu ipso, cuius a tempore sumuntur indicia. Tria enim haec se se mutuo consequuntur signum, affectio, curatio. In inue-- teratis ergo ulceribus vitiosi succi signum est diuturnitas : affectus: succi vitium; curatio , eiusdem expulso. Veteres secundo praetermisso tertium plerumque subiiciunt. Sin iubet Hippocrates, ab inueteratis ulceribus sanguinem effluere assidue sinamus, Utcunque id oportunu videbitur, non utique curationem indicante vetustate , sed sanguinis Vitio, a quo prohibetur ne ulcera sanes,
Eodem modo & principium 3c augmentum, & vigor, & declinatio morbi constitutionem & mutationem designant, ab hoc statu & mutatione diuersa Ioritur victus intentio. Statuimus ergo ut rem tota pauca conseramus in vigore tenuissime cibandum, habita ratione virium dc morbi a quibus haec victus procedit intentio, non a tepore. Tempus solum denotat veri indicantis conditi nem. Itaque in diuturnis morbis copiosior erit in vigore alimonia, quam in breuibus,
n quod diuturnit qui breuitas ex se quic
618쪽
quam immutent, sed statum virtutis futu-xum designant. diuturnitas quidem indicio est iacultatem tanto tempore sine cibo sub-sstere non posse. Cibus ergo offerendus facultatis ratione, etiamsi contraindicet morbus. E contrario magnitudo morbi summa in vigore, tenuissimum postulat victum; eius, dem vigoris breuitas indicio est tantillo tempore persistere, virtutem integra posse abs que alimento, quare breuitas signti est vi tutis constantis, virtus constans abstinentiam
619쪽
nunquid aeger cum tali victu ad vigorem morbi sufficiat, dc nunquid deficiat prius, nec possit cum tali diaeta persistere, an prius desistat morbus
DOcuimiis hacten' victus indicationem a duobus peti, morbo scilicet& viribus. De morbo in praecedetibus; de viribus hoc dicemus Aphorismo.
Virium quidem prima potissimaque in
620쪽
constituendo victu habenda ratio, utpote' quarum gratia is instituitur: tantum itaque de intelione a morbo sumpta remittendum est, quantum ipsae ad-horinatur, tantum cibi indulgendum, quantum ipsae expostulant, ne prius: cuipsis vita deficiat quam morbuS obtundatur. Potest autem hic Aphorismus ad septimum reserri, itavi altera eius partem expleat: hoc sensu: non modo ab
extrema Victus tenuitate recedendum
ea proportione, qua morbi magnitudo& vigor recedunt ab extremis, ,ed & vires quoque aestimandae, pro quarum modulo alimoniae modus imponendus. Potest quoque cum praecedente coniungi Vnamque hanc sententiani essicere : in Vigore quidem tenuissimo semper utendum est victu si morbu spectemus, verum obstat quandoque naturae vis quae nisi alimento instauretur, ef ta iacet, & elanguida prius quam morbus profligetur. Vtramque interpretationem admittimus tanquam utilem& consentaneam: utraque est ad mentem Galent. Posteriorem quidem haec illius verba continent: nutrire aliquando cogimus in ipsis morbi statu, si casus interuenerit aliquis naturae robur