장음표시 사용
31쪽
hibus Ams explicauimus.Est autem ratio talis ut inquit qd est praeter res e n5 ms,qd est nonens nihil est,igis unum estens vel Gotra ergo ens est unum. Huiusinodi ratio igitur peccat ista eundum propositiones οἱ secundum conuersione. Nam conclusio male conuertitur ex antecea dente. Nam haec est conclusio.quod est praxer ens,ergo nihil, cum igitur conuersio cii contrahositione sit Omnino comuniteri vera,qua acceperimus Oppositu consequentis, de deduxeriamus oppositum antecedenus, ipse male iaciebat nuersionem ex anteeedente accipiens oppositum antecedentis N inferens concludensis oppositu consequentis. Est aurem antecedens conaclusioni quod est praeter ens,consequens autem,hoc nihil est,opponitur aut huic st praeterens est; hocis. ens, huic aut nihil opponitur unum.Si ergo reiste voluisset facere coverhonin conis sequente deduxisse igitur unu est ens: Oc vera esset hari conclusio,tale igitur est peccatum secundum conuersionem conclusionis.Item Aristo.obiicit propositioiubus prima minori in qua discitur st praeterens est, non est ens. Nam inquit cum multa plane sint ea quae sunt ac entia, haec nam sumuntur ex euidentia dcirco adduci ratione seorsum non oportet.Item nem opus est accipere hanc voce equivoc .Lu mi in propositione sed dicere quae siunt praeter entia ac ea
quae sunt, ipia non sunt. Verum di si illi concederemus id quod in unu aliquid significare,oc veram esse propositione minore maior in erit falsa diam sit verit hoc quod est praeter ens est nonens, unum aliquidentesignificante. verbi graua significate substantiam,attamen non amplius erit verumtu non est nihil est,etenim accidentia non sunt, quonia no sunt substantiae, quae t men nihil dici non possunti item Plato in dialogo qui inscribie sophista eidem proposivonio curritiNam cum encomia S laudes Parmenidas m ultas pri dicere contendisset ac latius exstatasset, que praeterea patre appellaui profecto inquit,si verum seret, ut id quod est practet ensia non ens.Nam scimus ipsum ens apsellasse intellectuale, si ergo aliquid est praeter intellectuale, quod quidem reuera est eras,hoc non ens erit,non amplius ergo veru erit,non ens nihil est. Naomnia sensibilia cum sint ea quae non sunt entia propterea quod duntaxat intellectualia suntentia ac ea quae sunt nihil tamen non sunt.Sunt enim aliquid ipsa sensibilia, quare dc si mino, reni propositione supponeremus vera esse, maior tame falci erit,At ex una propositione nihil concluditur.Praeterea quo dicit id quod est unu esse,vel enim nomine unum erit vel re, & si revel genere vel spetie,vel numero Et si numero vel ut continuit, vel ut definitione v nTNunc voro omittit unum ut indivisibile,quoniane haec' petitio habet locu apud hos viros,siqui Malterens de id quod est dixerist infinitu esse re alter finitum. At finitum dc infinitu magnitudinicompetunt indivisibile aut ξ nem infinitu neq; finitu est.Si ergo nomine duntaxat unum est rebus sis differctibus multa igitur entia p se eriit, Si intre una que giae siue spetie, rursus multa sunt ea si sunt, quippe genus multa cotineat quae spedibus disserunt,& speties cotineat multa quae sunt
indiuidua.Si autem numeto vnsierit id quod est,siquidem erit definitione viru& idem velut inultivoca in Heracliti errore sermone incident quem ipse iam dixit,quare contraria eademerunt S contradictio tota simul vera quare non magis ens erites non erit. Si autem velut contianuum unum erit, inquit necesse est hoe vel ista substantia esse,vel accidens solum,uel composiatum ex substantia dc accidente.Si ergo composita erit ex substantia dc accidere plane multa imitentia ac ea quae sunt.Nem enim quia substantia dc accidens sunt coniuncta inter se, idcirco sunt una aliqua de eadem res. Nam hoc inquit suucausa erroris. Parmenidis,quippe qui hoc no via
dit ne cognouit aliud equide est id quod reci pit accidentia scaliud sunt ipsa accisentia non solum comparata ad subiectum,sed etiam inter sis.Nam haec omnia dc si unii aliquid perficium. attamen ratio uniuscuiust diuersa est,quippe aliter assignabis subiecti dic .substantiae definitionem,& aliter quantitatus,qualitatis dereli quoni,quare si statuere unum esse continuum volui compositum ex substantiade accidentibus plane multa rursus entia eruntd non unum. Si
autem inbstantiam sol i,quod quide cosentanesi est suspicari cogitarem eos dixisse, quippe si nodicebant id quod est accidciis esse. DcInde cum comemoret substantiam,& dicat non Ase consentaneum dicere illos napposuisse, id quod est accidens esse,prius ipsum membrum diuisionis consulat,deinde recurrit ad suppositionem quae supponit illudens esse substantia.Nam inquit y diceremus ia-est accides este qth accides alicui accidit dicta si statis , necesse uile id cui ac
cidit aliquia ee, git subflaua e sed qth id G e sotu accidens esse dicebar, pspicuu ergo e substantiam quae e non ens esse dc non aliouid esse, alioquin multa inciri quae sunt, ergo prorsus ei a quodn5 est. Atqui supponebas esse ut accideret ei id quod e dest accidens gis aliquod n6 enserit.qd quidem absurdu e no ens inqua qm solii accides e ac rursus aliqd ens erit, qua ipsi dicie
Gidere id quod est igit subrini aliquid erit dico. Uubsumtia erit ense noem ritu non ens
32쪽
erit quoniam sie supponebatur, erit quolens.quonia ente pantomi dico. cam Male, quae autealiquo participant denominamur ab illoenam id quod albo participat album dicitur α quod participat musica muscus est.nam duplex musica,alterasticitae,altera vero naturalis S animo co
gnata, quare si non eris dest substantia participat accidente idest eme ac eo quod est,ipsia quoque erit ens quare ide erit ens 6c non ens. Rursus quoniam accidens est id quini est, ct hoc eras alteri accidit,& hoc non est, igitur erit idem id quod cst,&id quod non est quoniac stin id quod non est. Eo namque quod est in eo quod non est non esse videtur, quare non potest id quod est accidens esse, quod cum demonstrasset , rccuirit ad id quod a principio proposuit, quonia non posmuntsupponere illud unu esse stubstantia sola, ceu homine unum vel simpliciter aliquod corpus,alioqui Inquit quonia accidentia insunt substantiis,idcirco veru est dicere Soacratem album vel homine albu,vel corpus, i ursus idc erat cras non ens nam si verum est & dsceare substantia alba esse,&alhu non enses igitur substantia dicetur esse non i ns. Atqui est ens igitur ide erit cnsm non ens. Rursus si a buno ens est.&hoce in substatia, sic substanitiae ens ig:t non entia ac ea quae no sunt coliccabuntur 5 eius in his quae sunt,sed id quod e in eo quod eminente illude igitur id quodnoe id quod eacens errit, igiturno possunt id quod est supponere substantia solam esse.Sed dices nullo pacto supponunt accidentia esse,sed ipsem sola subitatiam per se, quocirca nulla absurda eoru quae diximus,sequctur. Uem hanc suppositione deinceps exercebit ac tractabit. Caeterum nos oportet aequo animo ac bona fide audientes rationes Parimenidis ex ei dictis sentetia eius trahere ac consequi.Q uid ergo verbis suis ipse de ente seirrit Prose sto asseritaotu uniuersumi esse unius generis immobile.& ing ni tu,quod praeterea non seti dilasuit, ne perit simul totud uniuersum .sede simul iam totu ac id quod e ei quod est connectit S appropinquat . Si aut inurini uersum simul esse&simile praesensim ei quode appropinquare ac conectere, igitur sciuit multitudine rem. Sed quonia ei sermo no erat de rebus naturalibus . sed de intellectualibus,ob id conreptans unitate in illis ac immutabilitate,sit ipsa appellabat. Et idem modus rassonu contra Parmenide.& si quida alii proprii sint,idest eode modo rationa Parmenio dem consutabimus dicente id quod e una emN. immobilemam 5 ipse simpliciter salias accepit propositiones & vitiose ratiocinatus e Si ergo ide modus rationii nobis e cotra ipsum, perspicuuin se nos solvemus &illius rationes, partim eas confutates quia false sum. rum quia v ino amsenna concludedi habet.Eisdecimodis consutauit rationes Mellissi sic aliis propriis . I nde im Plato. equiunt Arist eoscripsisse librum proprium ac peculiarem contra Parmeniis opinionem, quod cit bbi a nunc clare insinuapropter haec verbam si quidam alii proprii sint. que ri
ET Glutio est eo quia partim falsa simit : partim eo quia non concludit: falsa inqua quatenus si imit id quod est simpliciter dici.
Inquit persolvemus ratione parmenidisdupliciter tum quia salsas accepit propositioes. tum quia nem ita concludit ex eis quod volebat cocludere.Eta .a principio dixit viru nm Mellissumta parmenidem salsa accepisse ac vitiosa se a concludere. nam falsas propositiones assumpsit, quoniams quod multa signiscat,accepit perinde ac unu aliquid significaret in minori proposiotione.Hic.n,inquir simpliciter pro uno modo constat ex hoc illud verbii multipliciter diuidi contra ipsum.inquit ergo simpliciter diei id quod e quod multipliciter dicie, diximus a maiore propositionem falsam esse, Equidem in propositionibus falsum tale est,illud autem non conocudit videtur Arist accipere propter malam conuersionem.
NON concludit aut: quia si sita alba sumantur ipse albo unum significante nihil mie
nus plura alba erunt. ec non unu.; I.n.album continuatione: nci ratione unum erit. adest si taces imus ipsi ppositione minore vera accepisse, 6c id quod e v nu signiscare, ceu ab hum,u e quide diceret quod id quod e praeter ens e no eras.idest st e praeter albu e no albin Veru. maior ositio no amplius habebit loca, quae dicit m no eens nihil e idest no albu nihil e. Nam non ens e no alta. nem eo quoa ens unu soli1 significat albu,ia nihil erit, quonia etnos materia dicentes re diuersam ab Oibus aliis rebus idest ab Oibus quae ipsam informat *h oibus suister. nitur in no dicimus ipsam nihil esse,quare destruela maiore ppositione nihil amplius e5cludio tur, προ ex unarpositione nihil sequas.Ite si dabimus ei id qd evnuee qd sane alba sit S hocm5 multa erunt quae sunt,qth multa alba sunt.N I albii vel una me vel unu i duraxat esse fit. Sasit hoc alta est una,multapse to alba eruid n5 vnu,quippe genus&sipeties multa c5- eam. n5. n. alta relin unu al ila indiuiduuaccipiemus.Nam .inquit hoc fieri no pol. necesse Io Gram. C iii
33쪽
enim si unt1 esset individuum vel et continuum esse unu vel ut definitione idem. At virom m do fieri non p5t.nem. n.albu est veluti una continuum.Nam plane sunt separata inter se, nem ratione sunt eade,quippe alia sit definitio albi,& alia sit definitio subiecti recipientis ipsum. Sed vis deamus in ipsis verbis quonaodo inquit.
ALIA nam v erit ratio albi: de illius quod recipit album.
Cum dixerit quod iasivnu significat albu, nihil minus multa alba forent, appterea quod vel unum genere erit albu vel unusptate induxit ne p.n.continuatione albuerit viati,nem desinitione.quod quide dictu est,neq;.n, ut singulare alba una erit Singularenam dicebatur unu esse velut continua vel ut indivisibile,vel ut ratione definitione ue idciCum igitur nem ipsi cogmatinis diuisibile esse nunc illud omittit una ergo diuisitit dupliciter singulare ostedit neutro modo dici poste id quod est una esse. idest albu, hoc.n .mo supponitur petitur u significare id quod est. Quod vero nequeat esse velat rone ide inquit. Alia nam erit ro albi,& illius quod recipit, idest unam definitione albi assignare nequimus.nam albu est corpus taliter coloratu, & alia definitio traditur ipsius subiecti, de alia ipsius albedinis qiii albuno est de numero illoru quae per se stibis sistunt, sed de numero illoru,quae sunt in subiecto,si ergo non potest adduci afferri una defiis tutio subiecti dc albedinis non ergo album erit virum velut definitione idem.
ATq; no erit separabile quicquam praeter album.No enim qua separabile est habet ra tionem propriam sed albi ratio altera diuersat est a ratione illius in quo est. At Parmenitides hoc nondum uidit.
Quonia dixit alta esse diuersum a subiecto,neqs suspices aliquam ideam albi separabile ec, dc non in subiecto quoda, qua hac ratione diuersa albi definitio a sabiecto propter hoc inqt non es le aliqua forma spetiem separabile diuersam ab albo quod est in corpore subiecto, queramoda sorte Plato posuit. Non.n.quia est aliquod alba separabile ipsum e diuersum a subiecto, sed eo quod habet diuersi substantia 6 si infinities suapte natura separari nequeat, hac rati altera diffinitione recipit quare si non por esse alba rone v nu,quod est dictu ens igitur ne I hoc' modo ensu nil erit.Si vero aliquis supponeret illud unii esse substantia nem hoc m5 poterit Gsubstantia rone una.Nam ipsa est capax accidentiu quae rursus altera dissinitionea subst ita hahent quare nullo pacto ens unu velut rone ide re p&,sed hoc Parmenides nondii vidit,qri de si simul sint,acine e res disseretes quae diuersas definitioes suscipiunt, non magis erunt unum propter subiectum ci plura propter definitiones.Et hoc suit causa erroris eius, quia videbar omonia praedicamenta simul esse.Nam ob id etiam existimauit id quod est unum esse.
N E cesse est igitur eos accipere:qui id quod est unum esse inquiunti no solii unum iurare id quod est de quo praedicabitur:sed etiam proprie est ens,lcs proprie unum est. Nam accidens desiitae sto aliquo dicitur. Quare id cui acciditens non erit: quippe aliud sit ab eo quod est. ergo non ens erit aliquid.
Cum ostedisset id qssest no esse unu velut Herone nune vult ostedere o nem si una velut continuit, qria si diceret ut corinuit unu te.vel erit unii vi substantia soli vel ut accidens selu, vel mixtu ex ambobusdeni is nequeat substantia solii ee demostrat .de inquit. necesse est igitur audientes nefarietius exactus no soluaccipere idqd est unus is re ut ipsi aiunt sta et id qd vere unu est,idest qd sprie unu est qd quidem est unu numero.Non.n. inquit id quod e accidens dicerct hoc aut significauit dices.na accidens de subiecto aliquo dicis,&in alio esse habet.quare magis yprie idqd est substitia dicer9.qdcudicat verme ad dem5strandu eos non motuisse supponere M q, eamdesee.Nam inquit si hoc ect id ste tacui accidit ens 5 itas e non Q. ret,sed accidit substatiae igitur aliquod ens non erit ensnem id pest.na substana accidenti sebi iacitur,quare substantia aliquid crit .sed solum accidcns est id quod est quare substantia non est.
id quod est,idem igitur erit id si est & quod non est quod sane fieri non potest.
NON ergo id qd proprie est ens alii inerit. Non enim ratione ensis si bibit: nisi id me multa significet hoc pacto: ut quodq; quippia sit. At id qde unu significare supponitur.
Inquit sinopolide id qd est simul ensee 5 noens 6 hoc sequis eoqd supposuimus id qd est accidesee,igis id scalii accidere nequi oretigis ensee accides inquit nisi ens vel id aemul
34쪽
. PRI M V S ista sim ces m oponet dicere id qd e substantii ee S accides.NI si unitatio signat id ne est acci dent dicta abiura Atqui id quc iupponis unii significare,ergo id se est non potest accidens esse SI ergo id quod proprie eens nulli accidit.sed illi aliquid aliud cur id testens signiscat potius proprie ens si non enS.
oste eos no ruisse iupponere qd eace Esee,recurrit ad id pex principio dixit uideo hcet qd nec possiit asserere illud G una substat in sola, dupliciter aut punctii fieri debet, vel hoc mo. Si ergo id stpprie est ens naeli accidi .sed magis illi aliud aliud accidit,deinde rpe punctum sic subiungere cur id geens signat rprie ens potius uno eras, vel potius punctii iaciudue ibi,sed illi de deinde adiungere,cur id ste ena sigilat potius rprie ens 4 cetera.Snia aut e, si ergo non potest id et proprie est ens alicui accidere,ita illi quod vere ens est aliquod altem accidit idest subootantiae accidens,cur id st vere est ensiaest subitantia potius significatens,qnonens, idest nihil invisentcns,unoni nisubstantia, quomodo autem hoc accidat subiungit.
NAM si id critu, proprie est ens erit et alta. Ratio aut albino est idi proprie eens. Ne s. n. id st est ipsi accidere Pot:nihil. n.eil ens o no proprie est. Alta igitur no est ens. Vetu non hoc quide modo: ut quippiam non sitiiud ut omnino non sit.
Quod aut dicit talee,qm P e cn Si desit iubstantiae alba.na dicimus Socrate esse albii. Et alis hum n5 e qa sprie est en ,quippe sola substantia sit id qdpprie e eras,qd qde ferino pet. Nam si .erii edicere subitantia alba esse,α albunonestens,substantiauit erit noens, quonia ipsi albuaccidere non pol quippe nihil ens sit D non Pprie sesit,igis albu non est ens. Albu inquit noest ens quonia ipsi non cos ei ites, ni omne e est statim est illud e vere est ita st vere est dutaxat est substantia gis substantia soluestens,si aut hoc ine alba no erit ens. Veru non hoc qdemo, ut aliqano proprie ens sit,sed ut Oino no sit.Quonia demonstrauit albunon esse ens.qadunt, sextus xa:subitantiaeens. Et non ins dupliciter esi. non sinu simpliciter,&nonens aliqa, ut Socra. res aliqd non ensesi qesppe qnon sit Plato vel Alcibiades,ob id inquit albia non est ens,no vi priam noli ens sit sed ut Dino non ens, Finerea quod substan cu solii silens no est aliqd ens msinpliciterens Quare si simpliciter ens subsitantia.& solii ens,igitur accides est simpliciter no ens.
E R G O q, proprie est ens non est ens. Nam uere dicimus id P est proprie ens esse, quo
niam album m. At hoc non ens significabat. Hoc est conclusio totius ronis nasiquveree.subsistiae.& si sit aliae alba ,& albunonem , aergo qdpprie cens non tens Pli aut quae sequvnsidipsium repetessauit. Nam verediocimus qdpprie est ens quonia albu Inquit vere dicimus quapprie est ens quonia album aram si quod proprie est ens sub tantiae Pr,dcvere dicimus substantia alba. nam dicimus corpus e labum igitur st proprie est ens vere dicimus esse album . At album non ens significabat, quippe μ stiatia solum sit 'quare etiam id quod vere est ens non ens erit.
A R E si album significat em,plura ergo ens significat.
Ihqui: si absurduest quod vere est ens idipsum non enses Te, terea quod id qd rprie ensest Asbu est S albunon ens e si falsum ergo erat albu non ens esse.igit albu erit ens, sed qd est ens mox illuci est D pprie est ens iuxta suppositione quare albu eda erit id st proprie esitens.S autem hoc adminit,d substantia quot est id quod .pprie ensest igitur ens plura significat&non unu.
N Et magnitudinem habebit id quod est,siquide quod uere est id sit quod est. Ut
que enim alterum est partium esse.
Ad altera ronem deuenit. Inquit si duntaxat qd vere esi substasia e necesse eripi,ut nulla magnitudine heat id st vere tam magnitudo ut iras est 6 qtitas est accias de accias non ens est. Si ergo qa .vere ea non hiuit magnitudine igis necu finitii nem infinitu erit quare suas postiones tollunt. O vnu ens supponat significare substantia. Utri v.n. alteyt est esse paritu substantiae hiscus metusnitudinem. Et hic vocat corporis paries substantiam ipsam de quantitatem.Haec itam inqtquoomiam si subicillo unum te idem sint atramen ratio essem ipsorum viri in diuersa sunt. Na alia est ratio substantiae. dc alia magnitudinis,quare si quod vere est solam subitaritia sit igitur magnitis do non ens erit, quare substantia non habebit magnitudinem ne idem simul sit ens,n non ens. Si aut non habebit magnitudinem,ne infinitane finita erit,quonia haec coperunt quatitare.
QV OD aut diuidatur idi propneestem in at quid aliud propce ens ,α rone etia
35쪽
molido et rarae Quam ordignitates vis
patet ceu homo siens proprie quippiam est: necesse est εἰ animal proprie aliquid esse: α
Cum piopriae una dico scilicet unum numero diuisisset, in continua,&id se ratione ide, de dixerit qd si ens una eci velut continuu vel ipsum eet,ut subulatia vel ut accides . Na si composimi esset ex vinca ,plane multa fora ea quae sunt ac deinde demostrauerit no esse substat iblii , qa ipsa est capax accidentiu atqiga vene dicere substatia e alba,& albunon e igitur ne v substana
erit. At supponebatur ce ens,igitur ide erit ens.& no ens,qralitam concludebatur abiurdii ex eo
a supponebatur substatisses e capace accidenu. Atqui sp a jiceret no oportere omnino supposnere accideria erised solu substantiά ec idcirco nuchoc sponit ostedere , qim si statuerimus enssubstantia esse de hac una numero neo ipsi penitus accidata inesse nihil minus di hoc mo demostrabitur multa ee ea quae sunt &no vnii. Haec alit in virtute dicit.num vos qui ita dicitis doceris nos aliquid de substitia hac vel no siquide nos nihil docetis,sed putatis nos vestris. propositionibus debere fide adhibere ac eas sequi non credemus ne quicq vobis assentiemus, si aut docestis quicq,vel P nota nos penitus docens vel p roncm ,si ergo p nota nos docctis & nota suapte natura nequeunt nobis reye natura exhibere ac ostedere. nam si quis voluerit discere hois natura
nihil plus scieto voce hac homo ite si nota repe sufficeret ad declarada demonstrandal rerum substantia, s holes similiter essent Ectes sit scirent id se ab unoquom noIe fgnatur, si aut perronem docetis vel oinop definitione.vel P descriptione. E quide oladoictrina atmpis dic ciplina uniuersaliter fit secitdu tres modos, vel .n. p negatione ut Plato inquit da trina de deo e materia fieriqd ne hoc nem illud est deus sed quod ipse est id, qdipora ponitur,quemadmodu etiam de materia dicitur qd ipsa sit omnia repe in fima. vel p analogia de yporitone ac respecta quo m5 itera usus ede ipso deo ac de materia quippia docedo tu dicat qui iane habet sol ad ola quae inatra niundii hunc existunt hac quom rone habet deus simpliciter adola quae sunt,6 qua ronem habet ars ad vasa aerea eande ct habet materia ad omnia materialia.Tertio vel P definitiones, ora aut dfinitio dc descriptio pluribus costat nolaus vel verbista nominibus allim plura nomina vel unii Side significant,vel plura redisserentia si aut unu& idem si ficarent,dc per nomedo. ctrina fit.quid ergo interest si ibieelu S rem ipsam docueremus per haec nomina ensis gladius, vel lyatha.quippe iuxta unaquodo nome ide subiectu significemus ae eunde significatu eandeaque rem,si vero voces quae sumsitur copleistutiarm in definitioe plura sanisci t et differetia, vel plures substatias, vel plura accidetia significat, si quide plures substatias significB, ergo multa ose erat ea quae sunt. Nam plures multae substatiae sunt.6 substantiaeentia sunt,si ψero signita cant accidentia,vel haec ei de rei accidat vel diuersis arcu vel separabilia sunt. vel inseparabilia ostedit igitur nullo mo suppositone vera esse posse.Ues ad demonstrandii hoc quatuor quasidam dignitates prius accipit.Una quide ut accides separabile quoddέ ee possit 6c adesse abessema subiecto. Secundu ut accidentiu inseparabili unonulla alicui definitae subststiae in sint, ut par dc impar numero insunt.& lineae restitudo δ curvitas nonulla vero multis subiectis inhereanta Nam rupedo ab ethiope separari nonp5 in coruo ebanocvac multis aliis inest. lndefiniti igitur accidentis inseparabillis,qdvni definitae substantiae inest,subiectu assumitur.Et hic est unus modus,vel significatus eon quae sunt per se ceu in definitione simitati scollocatur nasunnam dicimus simitare esse cauitate in naso,& par dicimus esse nummi,qui in duas partes diuidedus est. Temam dignitate accipit,vi in definitione totius coplectantur partes,& in definitione partiu totuminime c5prehendatur,ut si definietes holem coprehenderimus animal rati nate mortale quae sane sunt hominis pres do si animal definiuerimus,u et ronale non amplius in alicuius hoR dea finitione homine assumemus. Quart7 aut dignitate qua mo non ponit,deinceps illa comem rabitac haec est quibus presinsunt,einde necessario de toruinerit,dc econtra q uibus totu inest etiao Paries inerunt. He igitur sunt dignitates ostedit. ergo quae assumuntur in definitione no posse sic eidem rei accidere,vi queant ab ipsa separari. Si itam exempli causa unus homo id quod est, cuius definitio sit animal rationale bipes si ergo animal rationale bipes accidentia separabilia I, minis sunt,quum accidens separabile id sit quod potesta subiecto auelli seiungim ac in eodem non semper esse constat ergo ut aliquando homo neque lanimal, neque bipes neque rare, riale sit, quapropter haec accidentia non erunt definiensia hominem. Nam quae illum defini etiam illum distingui a caeteris faciunt ac eidem semper insunt .impossibile ergo est, ut accidens tia a re 6 eo quod est separentur in cuius definitione sumuntur, ad quod ostcdendum iuuabuetia prius postulatum in quo asseritur accidentia separabilia non semper adesse subiecto , si ergo
anilia dc bipes fuerint accidentia homini inseparabilia,vel eide sali accitat, ceu sesi numero par
36쪽
Sinipa in aliis ut ingredo quae nom5αhi ,sed erebano inest,si ergo eide soli accidut quae in desininoe emisviillius que coprehendunc,opuse in detinui umcinuis illo κ ataipi lubi et amaiciem,mmeqsit id qd eis subiicit iuxta iupposivone inqua dicie qua accidina inleparabilia e sese impossibile e in definitione aratis bipalis holam assi uni. Nunq.n.m dchninoe partis totu coprehedii paries aut sunt Malo bipes,linu vero elisi,qailde patet ex euidelia,acet, siaut desinitio unaueriain re significat, it ad Ptescius Piesreideclarat,si ergo subiecta non pat astumi indefinitioeearu, mi caliqua talita accidentiu coprehendi poterunt indefinitione enus. Nam si in desinitione uniuscuiust subiectu coprehendit ,qm q assum uias in delinitione alicuius pes eiusde sunt,erit ergo totu pars Pus,siqdecoprehcdit in definitione piis,fieri ergono potvteaqcoprehendunc indefinitione enus ac illius qdest, sim accidentia inteparabilia entis, uti ea quae ei de soli insint,hoc ira δ: ositensiam esi P secundit & teritu positulatu aio assumptu, quoium alterii est,ut indefinitione accidentiu Pse prehendas iubiectu.altem vero, ut in definitio neptis noco inmdae totaesed quia duplex sit id 2 P sedicis,u mi in cuius desnitione a lumitsuinciminaltem quo aliquid dicic assumi indesinatione iubiecti ae definitiseu alal bipes, de simpliciter pira subumiammerito pilore modii meminit, hic. n. soluamdcntiu ereliquii vero substantiis et couenit,quippe pars substantiae sit pars definitionis eius. Et si quippiai upponeret idqd volumus facile et dabit subsitantia diuisibile esse in subitantias. Quod vero ea q coplcctune in definitione entis εἰ illius Rcnei vel ut accidentia se parabilia,nel velut inseparabilia eidcm accidant ex dictis pspicuue es nevi cuida alteri a diis,qd si hoc aliquis affirmare cotenderit, toto et de accidet. Nacui pies insunt,t tua inest,ct ecorra,sed n5 potens S id ςde alterius accidens ee, quare ne p ea q assumus in definitioe alterius accidina ee poteriit. Hoc aut demonstratu esto quartuasi amptu videlicet phoc cui insunt Pres,eidem et totu inest. At siqs diceret. st si e singulae partes ac ora uni acciderint, recte ei de totu accideret, sed si singulae singulis ac alia alii a Getato amplius aliqd incomcidit eqtur, verbi casiatat alii accideret 6c alii bipes, uno statim posito bipede costi uat homo. Dico igiem accepero indiuiduli hol .Lethusius propriualal proprium bipes accipiassi aut hoc adnittrie totus homo diuidet in ptes, quare cui bipes inerit 6 pars totius inerit Fui vero pies insunt et totu inest, quare eaq sum unc inde. linitione poterut alii accidere,uis nequeut prorsus accidctia eῆfi aut lubitaliae multa igis sunt eaquαsunt o non viau,qppe idque dicatur in ea qsunt diuersa spetie. Quod aut diiuda id stipprie e ens in ahild aliud proprie ens ex rone et patet u dixerit prime,loc nem habebit magnitudinE , id qde m si id O in unu eod e subsamia sit, Istetano habebit aliqua magnitudine,
pe haec Vitari conueniat. nam S si habebit,qthalia est definitio. qtitatis,ct alia substantiae,plu Textura erunt ea quae sunt. Si qs enim statueretulitate quae inest substantiae no ens esse iam dixit hoc in modus Alide sit &n5 sit. Necesse igitur est siqdem substatiae id qdist nulla here magnitudine. nem penitus aliquod ait epe accidens ite seqtur ex hac rone ipsos aduersarii uis supposiationibus: hoc monem idst infinitu,nel infim tuerit quocirca nunc item ostendit,qmα si eos supposuerimus dicere id qd e sola ipsam substatua p se sne accidetibus ee.nihil minus di hoc modo jetnostras multa esse ea quae sunt. Ngipsa substantia diuidis in substatias rone diueri licet subiecto eedem sint.Nam homo&s unus sit huic eide. cui hoisee copetitiauamedi uidis in animal rationale&moriale, quae etia diuersa sunt interse definitione. Ieru vel punctu ibi po dii e ex rone et Athoc mo te mas intelligat. Quod auidiuidatur id O erme ens.ssubstatia in diuersas si1bstantias, quae de nitione differat ac diuisae sint.& si subiecto non differat. Vel punctu poncndu est ibi in aliqd aliud opprie eens,&deinde addenda hoc ex rone et patet y hoc tartae potest demonstrati quod substantia diuidatur in diueras substantias tanquam hoe cum manifestum sit ex euidentia . eum ratione demolisirari possit.
NAM s sentiast prome est etis: accidentia erutinata igitur hominiuel alictu alii
s lecto accidunt. At neutrum esse potest.
. Si mea in quaediuiditur homo ab ipsa desinitione non sunt iubstantiae necesseest illa uitiaraclidentia esse,si aut hoc conceditur. vel necesse est eidem illi haec accidere,vel alteri .ltem vel se rarabilia esse, vel inseparabilia,utram autem fieri non possunt.
Haec est prima dignitas, ut accidem separabile non per insit subiecto, sed inquinta sit. . qualido vero minime inest.
ACCIDENS enimaut dicitur id quod messe potest:ac non inesse.
37쪽
A V Τ id citi ne in ratione simitur id cui accidit.
Secunda dienitas.quod in desinitione accidentis inseparabilissumatur subiectum , verit n5 omnis accidera is inreparabilis,sed illius quod Per se inest.Nam per se nalb inest sinitias.
CEV sessio quidem est uelut illud st separatur.Simitas aute id cuius in ratione sumi
tur nassisaeui talitatem dicimu Saccidula. Exemplum prioris dignitatis, Nam homini inest sessio non semper sed aliquado inest , alio
autem non Exeniplum secvnaae cum dicit.Simitas autem id in cuius ratione sumitur natus.
PRAE aerea in eoiurationesqcunq; in definitione sunt aut eoru ex quibus quippia consta unil ipsius totius ratio cuae in bipede ratio hola:aut in albo ratio Eois albi.
Tertia dignitas quod in definitione totius pars coplectitursed econtra torii in definiti e parstis non ponatur.Uerum cum dixit quaecunt indefinitione sunt,addidit,vel eos: ex quibus quippiam constat. Nam ut ipse inquit in libro de demonstratione non cuiusuis est di finitionem tradere ac assgnare.quoniam generum generalissimorum,nem indiuiduorum est definitio.Nam si definitio constat generibus differentili constituentibus,cerie non possumus accipere genus generalissimonitiem indiuiduom.Er.n gene a quae indefinitione collocati solent , sunt proseo elopeneras tierit de non indiuiduom,constat etia,ut ne* quispiam queat hora definitione assignare. Nam Socratis Platonis,ci Alcibiadis nulla comune genus csies,nem species, siquidevnumquco aliquis acceruuScurraulus Q accidet tu proprius intormci se distinguat. At de his tumulis aggregationibusq; nihil cst quod univoce predicetur,cum. n.dixero Socra. animal est, vel homo, de nulla aggregatione accident tu,quae informant & designant Sccra.pratalicatur antamat,nisi praeter naturam.Ea.n. predicatur prerer natura quando substantiae praedicantur de ac, Quae p. cidentibus ut cum dixero hoc album est homo. At secundum naturam praedicamur accidentia dicans de substantia cum igitur dico homini particulari animal inesse, prosecto non quodvis animal Ptet naa dico,sed particulare,quod eidem illi inest quippe Socramon sii illud animal, quod cum sit vaturam. nus comuniter de omnibus praedicatur. Eodem eria modo cum hominem de eodem praedicari dicimus eidem inesse assertimus illum qui constituitur ex hoc animali,n p ex hoc rationali. Cuigitur v t dicebam: non omnia definitione declarantur,sed queda descriptione, propter hoc diis tex quibus quippiam constat.Nel enim quae assumuntur indefinitione in unaquam definiationem sui ipsius totum accipiunt,ut animal hominem vel equum in cuius definitione animai collocatur.Nel quatuor elementa,quibus corpus copositu constat,in unaquam definitioe sua propria corpus copositiam assumunt.Preterea neque indefinitione pedis lecti ponitur lectus, Deque indefinitione manus ponitur Socrates aeterum obseruatac tacet modo quanam dignitatem, quam deinceps addet S explicabit.
SI ergo haec ita sint: atque homini bipes accidit: separabile ipsit in esse necessee. Qu te fieri potest ut homo bipes non sitiues in ratione bipedisin erit ipsius hominis ratio. At hoc fieri nequit quippe illud in ratione hominis infit.
Inquit si dignitates quassumpsimus ita se habent vidiximus.Et sunt partes definitionis hos minis accidentia homini, vel ergo illi separabilia sunt,& ita contingit hominem interdum bipe dem non esse,aut non animal, vel rationale. Uel sunt inseparabilia Si in indefinitione bipedis.. vel animalis,aut rationalis complectemur homine sed haec utraque fieri nequeut quippe ho mo sit semper bipes, A minime in definitione partium tota comprehenduntur, sed ecorra indo tione totius paries collocatur.Vnde ait necesse est,ut ipsum sit accidens separabile, vel inderunitione bipedis inerit ipsius hominis. ratio, idest ceste est, vel idem accidens ini arabile homni esse, vel in separabile.
QUOD sibipes Nanimal alii cuipiam accidunt Nneutrum est idi proprieest ense homo quoque ex his talprosecto quae alii accidunt.
Cum ostendisset fieri non sse , ut panes definitionis eidem illi accidat cuius est definitior vult nunc ostendo e eas neque alii accidere posse.Inquit,si enim partes definitioes no sunt subostantiae, hoc quide significant ea verba culcit re neutrilest id st proprie est ens sed accidui alii
cuipia,cu cui partes insumdcrotu in est,igie totu esse accides Accii, qualebo tam Ia
38쪽
1' R I M v I ab stancta erinde numero accide iii quod side absurduest α impossibile.f. substatia accides esse.
ΑΥ quod proprie eli nulli ut accidena.
Quonia dixit S. homo erit alter accidens,dc ad hoc tanqua ad absurdum rationε dediuit .ls.circo insupponas tanq nobis concestum, quoniam euidentia testatur substanam no esse de numum eorum quae alicui alteri accidunt,sed ae numero illorum quae per te subsistunt .
ET de quo ambo dicunturiati utrucrid id quod conuat ex utrili ditatur.
Quoniam accepit cui partes iniunt ei delia torum accidere Oportere, ipsum non praesuppo. rus,idcirco nunc ipsum ponit de inquit haec dignitas sit nobis posita ex evidetiam cocesi a deam Probata de quo paries Ora praedicar Eur,totum euam copositum ex omnibus illis praedicari.Nas totum a parabus alte e diueri uinis no est prorsus oporici cui partes insunt,eidem incsse tota.
Si vero seri, tura habuerit hoc ait viru' 'sic exponedum interpretidum. est. Et de quo amista: simul paries praedicabunt cx virat sigillati diuisimis praedicabitur,totu etia ex his cia. rvositum praedicabitur.Sed si ho c modo fuerit scriptura, ct v niuersalitersic intelligedii est,ta v niuersali rone ambo de eode praedicari oportet de quo partes praedicant ae eode toru ecotra micabit .
IPS VM Uitur uniuersum ex indivisibilibus constat.
Hoc dupliciter exponedu est,uel enim ex indivisibilibus scilicet ex ptatis, quonia proprie una Meuvnu numera trifaria dicebat velut cotinuum,vel ut indivisibile,vel ut ideratione. Cu ergo oraxeritnes fieri posse uti de ratione sit,nem ut cotinuum iuxta nullucotinua modum videra nessi ut substatia cotinui,nem ueaccidesare nem vi copositii ex his Pterea nem ut subst ntia Due ut capax accidetium, siue no merito relictum modii introducit.Na si Pprie unii nem ut conuntium fuerit, nem ut ratione iderelinquis ut ipsum puclum sit,uel ex puctis, puctum inqua eo quod ne* cotinuum est,nem ratione ide,ex piictis autem, definitio ei' necessario multa nomina assumit,quae si ficat nonulla quae sunt eide indivisibilia. Veligit haec Perba ipsum idicvniuersum ex indivisibilibus costat hoc modo intelli eda sunt vel ex indiu: sibilibus dicit m hoc vel ex substantiis. Na quum ostederit non posse hois,vel entis definitione diuidi in accidet a se. I ergo illud vi sti substitas diuidat erui deni multa neccssario definitio sit gnificat, qpropicr Ioneret solum ens ex entibus idest ex subsiuitiis im, quo igitur pacto re ulta erunt entia & si acria totum in panes nodiuidat si vero ex solis substariis coponeret nequail ergo quatitatos erit hoc dabit, igitur nem finitu neq; infinitii erit. Et de industra dirat,intextu uniam inn5 dixit ens qrii plus coplcetitur uniuersum,oc omne. Nade quantitatibus discretis ituri reuertam & omne intelligit id quod dixit unum esse, di hoc modo ex pluribus substannis erit,d no amplius unum erit sed multa.
a V IDAM autem utris p rationibus concesserunt.
Oretur inti Parmenidis rationem nuc inquit nos illi no modo contradixisse sed etia illos qui ante nos exurere,& si minus cremerectet obiiceret, deinde cum velit refellere eosdem,quin5 recte psoluebit ratione Parmeniis, us ratione ei in medio adducit,no eam tam qua prius attulit,stat secuda quae huiusmodi essisi ens unum significat&cotradictio no est simul veis rapos eris unu eritSunt autem duae suppositiones,quae pro una in antecedens ratione assumutur,videlicet siens unumβgnificat,&contradictio no est simul vera, conseques igis eritv nisi cns 'esse. Sed nimis non est,qtii saepe ex una suppositione no sequis coseques sed ex duabus,ut si dixem si animiis immortalis est,subterraioca,iudicadi erur. hic ne cosequcs necessario non loquis antece' quomodo enim sequeretur α si animus Dret immorialis,&puHBiano esset. Atqui si utram suppositione eo cistas,uidelicet si animus est immortalis, de pmuidentia est. tuc neces ario seques loca iudicassi esse attamen alteraiolano seqtur. Na&sipuidentia Bret.&anismus imortalis no esset.no sequis vi sim terra sint loca iudicadi,ubi no interesset id de quo fit senis tendia Vt igitur hic ex duabus suppositionibus sequitur coseques deex altera sola no concludit. Metiam dicend est in ratione Parmenidis.Nam &si vera est corradictio & vru ens sit no aia ius siFuic inuens esse.Nasi vera est corradictio etia vepe erit no ens esse,quod si hoc cicedere tui uis non erit unum ens. Rursus & si vera simul no est cotradictio,ic ens no vinum significat, sed ura,costaterean5 sequi, ut unum silens.At si inraonectemur suppositione eam .s. in quadrisens unu miscare.& ea in qua asseris cotradictio non simul vera esse essentaneu est ac noab re, ut ex vitiis suppositionibus coci ac unum esse.Rano itam Parmenidis quae unu ens erseon lim5isfZeno aute Parme. discipulus alludes assentie foetori auit necessariu esse, Pi:
39쪽
PHTII CORUM undens Sindivisibile, sed diuiderei in pluraMihil plecto erit proprie una. Nanisi partia connnuum in infinituerit diuisibile. At si nihil est Pprie una,ne v multa erunt,si quide multa multis v nitatibus costent,ergo ens no poterit diuidi in multa,ergo duntaxat una est vel potius hoc modo, tu ens no erit una α indivisibile aret malia erunt, multa ex muletis vriuatibus costituantur,unaquaes igitur unitas,vel v na est indiuidua, vel ipsa ena in multa diuidit , si ergo v nasquael est uria dc indivisibilis,ex athomis ergo ac indivisibilibus magnitudinibus totu coposita erit,i ea si eua ipse diuidunt rursus Pcunctabimur eade de v naquam unitate diuisas hoc abibit in infinitum,quapropter tota 5c omne infinities infinitu erit si multa forententia, quod si hoc absurda esse existimabis,igis dinaxat erit una eris,dc multa enim esse no poterui. Nil oporteret una qui I v nitate diuidi in infinita,quod quide absurda est quod vero hoc unii etiam immobile sit, hac utebatur rano si quippia mouetur tu per hic linea finitam, oportet omnino,ut prius meditate pertrant ear,u totam.ltem priusqua medietatem totius suo motu absoluit necesse estivi quai tam parte abibluat, S hoc in infinitu ergo necesse est,ut si moueatur aliquid iiaper linea finita quasdam magnitudines infinitas prius piransisse,quod si hoc c5ceditur,ta omnis motus in tepore fianito tit.Nihil enim in ipe infinito moueat ,ergo quippia infinitas magnitudines piransibit in tempore finito,quod qdem fieri no potest,quippe infinitum prorius percurri absoluto non possit. Inquit ital Ariceos qui ante nos exurere, hiice rationibus concessisse illis scilicet Parmenidis se Zenonis. Veye hos allunsisse his radonibus asserit, imbecille aegret cotra rationes institere, imbecillius autem institere quia cocesserunt Ppositiones,dc coclusioni repugnarunt.Equidem cum rationes soluere no possent cotra coclusionem obnixe inuecm sunt.Na quod ens unum si, gnificet,ec contradictio simul vera no sit ipsi cocesserunt ed coseques amplius cocedet e nolueorun hoc videlicet ens unu esse,cuita* rationes soluere ignorassent,& coua es quippiam probarsentinacionem ad alteram dubitatione deduxerunt.Haec autem aiunt Alexander α Themistius Mesa Me, Arist clam invehi in Platone. Nam cu Plato supponere: ut aiunt in libro qui inscribitur sophia via sta esse uniuersale no ens quippe fugiat natura enus,destruxit hoc modo omnia esse unii.Si omoe simp neens unum est ergonoensn5 erit, ita est ipsum no ens,igitur omne ens noerii unum. inde Plato etiam cum cocesserit ens unum significare,atrame non assentit ora esse unum, quocirca ratus est eos dixime illud ens quod vere ens est videlicet idea S intellectuale,quod sola esse vermens etiam ipse asser uit,ac pi aeter hoc uniuersum dc omne no ens ess),ite cocessit hoc vere ens Gunum.Ueyedc si hocvnudc solliensee asseriti attamen no dixit extra hoc uniuersum S omne non ens esse.Nam ipsum no ens idest insermis materia dc si prorsus est diuersa abente Immen
ipsa quom est. Asseruit ergo omne tot si* coponi ex erate quod etiam unum esse cocta salvi mno ent quodquidem materia esie opinatus est. Hinc cii propositioncm cocemitin qua dicie insvnsi significare,no amplius assentit hoc scilicet omne quod est ens unum esse,quod sane syllogismi coclusione esse voluit. satam reprehedit ipsum Uil aegre respodisse ad fullogismu Parmenidis,quod quidem accidit propterea quod cocedes ens unii signi Mare no amplius assentit omne ens una esse ut quadam aliam naturam introducere possiet, qua dc si alteram diuersam* abente prorsus esse dixerit,tamen hanc quom eme ameruit. μ hoc nihil aliud est si incoiradictio C5 Pl . nem incidere.Na quum ipse cocedit vn um ens esse eu affirmat multa enua ee, propterea quod asserebat etiam no ens ee,quod qdem ab ente prorsus alienu diuersum est. ud interest inter haec re fateri unu ensiano vnitens esse Nemenim Aa aliquod ens yprie dicis de quoddan5 proprie,fugit cotradictionem immo magis in ea incidit,quio qui cum multas rve differetias efficiat plane eisdemnumem multitudinem tribuat,obiditam Arist.reprehendi ipsum S ait eu potuitis,qui cocedit una esse natura enus hoc modo ostedere multa entia esse,& no quia supponitur simpliciter esse no ens quod qde prorsus est ab ente diuersum. Hoc enim sin diceba mihil est aliut q in cotradictione incidere quia supposuit no ens eme hoc aliqd, quod sane ab ente noest diuersum sed in eodemte copi Hic videlicet illudnoens secudum diuersitate quod em Plato no minas esse nem inferius ente dixit.m dc si inducis ex ratione Parmenedis inu ens esse. attamenon oportet munumero inferi Scocludi , qmne hoc ex propositionibus sequit.Naens unu significare no est representare indicarem unu numero, ιν hoc cocederem' sed potius una genere, quare in coclusione cludetur etiam unu genere,quod si ens unu genere est, ceu si tingerit eme sal vel substantia erit etia in hoc plane no ens, veyt rio simpliciter no ens,sed hoc aliq dnon ens quod quide etia aliquod ens est N homo ens est de no ens est quippe qui no sit equus vel asinas, si vero est etia non ens multatiam erit'ens α hoc est in eviradictione inculero Ne venim qui di mu' emens, Propter hoc rem non esset s in ens introducunt
40쪽
quod ero sustente excidat aediuersum sit. Hozn.nihil aliud est,q ipsium ens & non ens dictis reaed saeuiadsidiuersitate non ens quod quide etiam ens est,quare sae diuersis modis erit ens αno ens,licet idem secundum idem non possit esse eras ae non ens. No enim qua homo est ipse noem, e sed qua equus no est. Verum cum asscium aliquid esse quod oninino diuertum est ab ent ac idem adnumerent inter entia,& multa entia esse dicant, plane idem secundu ide esse ens αnon ens efficiunt. Aliter ergo de per se oportet propositioni dicenti ens significare unu repugnare e contradicere,ac diuidere quod modis una dicis,qthunta,vel re,vel nomine est,ta si unum re,vel, cite et genere,vel numero desinumero, velut continumvelut indivisibile, vel utrone idem einceps ostendendii est iuxta nulla suppositione valere Parmenidis Ninem ut Aristaeiscit. Ad rones Parmenidis ital sic respodendu est.' Ad rone vero Zenonis aiunt Xenocraterea spondisse qui negatitatione magnitudinis fierim infinituaram dixit linea diuidenda ditatui in lineas indivisibiles.Sed etia is ignorauit cui ncotradictione incidat quavis illa sugere sibi videreatur.ld .n.v nu esse & multa no E impostabile, ne* huiusmodi est c5tradi mo,siquide actu meis ritu una & plura potentia.Nam asserere linea indivisibile plane est emcre linea non te linea, de magnirudine non esse magni iudine,si quide in infinitu sit diuisibilis magnitudo. Caeterii ad teis actum. Quida aut rictis rationibus ci cesserunt,dixit aute utrisy scilicet ronibus Parmenidis, ct rationibus Zenonis eiusde discipuli illis Parmenidis praeceptoris Plato magister alludit coceditis,illis vero Zenonis discipuli Xenocrates Platonis discipulus vides assentire ac cedere,
H VIC quidem qui omnia unum esse concludit,si id quod est unum signi it, id st
Rationi quide Parmenidis probanti omnia esse inueo quod accipit propositione dicentemens unu significare assciatiunt cedunt m noli ulli quibus mox decebar repugnare propositioidcpercunctari ab eo, quo ens accipiebat unii significare.Praeterea diuidere quot modis unia dicas. item ostedere quod iuxta nullii unius significatii ratio ipsis faueat,quod quide nos fecimus,c, cedentes aut hi hac conclusionε quae necessario concludebas pugnabunt, qa supponis eva no seue., erum nos iam aperuimus Platonis Imam, ipsas opinatus est dixisse ac vocasse ito lud quod est intellectuale.Materia quo q noens appellauit esse ducit, imo Oia ipsia sensibis Ba ct no entia vocavit propterea quod ens v mi ec cocedit,in oia te si negauit,sia et no ens est.
H V IC vero quae ex partitionc proe itinciuiduas magnitudines facientes.
Quonia dc Zenonis dubitationi qua probauit unum esse ens de immobile ex stetice magnitudinis in infinitii nonnulli praue temeret cedunt S assentiunt catalso supponant magnitu dines non esse diuidendas in infinitu.Nam concesset ivit quod si magnitudines in infiniuit diuisibilesti en ne pinotu,ne P proprie aliquod ens esse. ob id ne P multa entia esse, quoniam ultitudo multis unitatibus costat. Hinc Xenocrates impulsus tollit de medio sectione magnis tudinum in infinitii.accirco Arist.cum multipliciter concedat hoc vine dubitatione uno modo soluebat in his quibusdicit sectiqne magnitudinii esse potentia in infinitu. sed actu minime quonia non p&esie actu infinitu. Quapropter motus infinita potenti a transibit,actu aut sinit a. Ne parauma punitii fit morus,sed supra magnitudine desiniti eterii vocavit argumentum Zenonis i onem in duas part c persipicua est causa quia cum accepisset magnitudine semper incluas partesdiuidendam esse ita probatiotiem dc argumentum faciebat.
CONST AT autem 5c uerum non esse , si id quod est unum sim scat id fieri non Potest ut simul si contradictio,non fore quicquam non ens . hil enim uetat ut id quod non est alsi te non sit non em,sed non ens quippiam.
Inquit Plato non vese cogitauit utex syllogismo Parmenidis concluderetiar destruit tollici absolute non eris,dc iuxta nulla modii fieri posse,ut non ens sit. Nam ex tota deductione syllc nimi proficiscitur una esse ens, non tamen non eras nequaqua esse.nam cum Plato, materiam non ens appellet.& illam putei seiungi a natura entis ex rationibus Parmenidis cocludi inquit, id nullo pacto esse quod est naturae entis. Hinc Plato induxit ex ratione parmenidis cει cludi non eris nequaquam ine. inquit ergo Arist. hoc non esse verum, quonia nihil vetat, ut ex eode syllogismo qui .sprobat unum ens me etiam non ens sit. verum hoc qd non ens assentiri non eris simpliciter non dico quod prorsus diuersum est ab ente, sed illud st e aliquod nonens quod etia complectitur abente idest solum secundit diuersitatem est non ens. inquit ergo
illud .eni non esse,quod si id quod est unum significat.&contradicto simul vera esse non pos