장음표시 사용
181쪽
178 S E cIMEN CONFu T. quo litterae eorum obsignatentur. Cum . enim in his scribendis aliena opera & manu uti fere semper consuevissent, & cum ad plures nodem exemplo scriptae mittendae forent, quoniam fides per manum eorum
fieri certa non poterat, oportuit alio argumento eam praestari. Non alia re commodius id potuit quam annuli signo , qui non
debuit variare aut mutari, sed semper esse idem. ut de illo Marcelli annulo scribit Livius, cujus potitus fuerat Hannibal. Civitates socias & amicas monuit Crispinus post Collegae mortem , ne annulo amplius Marcelli crederent,quia is in hostis erat potestate , qui ad perniciem earum poterat eo abuti. Civitates olim Graeciae liberae habuere eodem modo qua litteras publicas obsignabant& foedera cum vicinis civitatibus aut regulis sancienda. De quibus nos alibi. Mercatores & Trapezitae publici,& alii negotiatores iisdem etiam semper annulis & fgnaculis uti debent cum litteras mittunt ad socios qui peregre negotiantur, aut actores suos aut alias. Plurimum enim refert , ut fidem hujusmodi aliquo certo signo& symbolo inter se recte ambulantem firment, ne quis error aut fraus interveniatshbrepto aut esticto suo signa eulo. Ita Plautinus Curculio Lyconem trapentam circumvenit, falsis litteris compositis & ejus annulo
182쪽
ANi MADV. HERA tD. I7θμ. annulo quem subripuerat signatis. Haec omnia a te distincte cum suis causis & differentiis discerni & explicari oportuit, non
simpliciter iram μίαν μυκονον omnia congregare & naenias canere de Epistolis veterum aliena manu scriptis, servorum o ama- mensum. Cur hic servos de amanuensis discriminasὶ An ignoras amanuenses fere semper servos fuisseὶ Stulte igitur hic amanuenses a servis distinguis ; quasi amanuenses servi non fuerint, aut quasi servis amanuenfibus antiqui uti non consueverint. Hi sunt quos& sirpos ad manum vocarunt, ut appellantur auctori de vitis illustribus. Cicero quoque flerpunt ad manum dixit, qui alias unica voce amanuensis. Nam ad manum dicebant & a manu nde amanuensis. Verba Ciceronis: Itaque idem Gracchus quod potes audire Catule ex Licinio cliente tuo litterato homine, quem strvumsbi tabuit ille ad manum, cum eburnea solitas est habere uia. Amanuenses etiam hic vocas quos supra librimos, quasi iidem amanuenses fuerint omnin6 cum librariis. Scribae
librarii hi proprie fuerunt qui libris describendis & publicandis deputati erant. Iidem
antiquarii etiam dicebantur & Graece καφοι, quia emendatas curas ex opistogra phis vel ex libris qui notis erant scripti in codices transferebant scite scribendos. Bibliopolas etiam ita rocatos notat Isidorus.
183쪽
18o SpECIMEN CONFUT.' Sed Romani tunc servos librarios habuere; quorum manu saepe utebantur ad seribendas epistolas, ut ad libros nitide scribendos. Erant S quodommodo hi etiam ad manum , sed amanuensium nomen genera lius est , librarii vero proprie libris describendis operam.dabant; ut Notarii illi erant qui Notis excipiebant a domino dictata. Scribae a manu vel ad manum, iidemque amanuenses qui litteras dictante domino exceptas scribebant. Cum Epistola, inquis, aliena manu scribereηtur , nec subscriberentur. Nonne instriptio idem tunc valebat & ei fidiebat ut nunc subscriptio Caesar Ciceroni, Cicero Casari S. D. De annulis& signis' quae ixerum hic conjungis, cu jam bis id feceris, si quod in ea re est, infia aperietur.
unodiantia mraui in Gracis notatur. σφeoesti non esse signum annuli in lege Solonis, sed exemplar. Nemra Herauum quid sit θmbolum , qui4 signum, quid exemplum,iquid exemplar. Locus Plauti ab is non intelle L.
v I T igitur, inquis, hasimodi fraudibus obviam' iretur, neve quis alterivi signo abuti posset,
Ierem tulerat Solon ne quis annulariusqus annuliquem vendidisset signum penes si retineret. Verba etiam Graeca apposuisti, ut intelligeremus scilicet te Graece nescire, qui σφωῖδα eo loco
184쪽
ANIMAD V. HERALD. I 8 IJocopso annuli signo acceperis. Sic ea habendi: Δακτυλιογλυφω-εξεινα
φυλά/βήνὲ δακτυλίου. Typographo imputo illud σφαλ Me quo scriptum est in editione δοι υλογ ψω; cum sciam tamen te satis Graece imperitum esse ut possis
pere. Major eli inscitia qua σψρορογδοι in illis vel bis signum annuli latine reddidisti. Jam docui. te supra ,signum annuli nihil aliud esse
nem in cera quam annuli gemma in eo impressa facit. At hic σφρο γοῦς longe aliter accipienda. Est enim exemplar figurae vel imaginis quam annuli sculptor in gemma caVat. Non poterat quippe cavator sive sculptor gemmae quicquam in ea sculpenda formare nisi exemplar ejus ante se haberet, quod insculpeda gemma subinde respiceret. Hoc est quod Diogenes Laertius, vel ipse Solon potius in ea lege nomine σφρομ ntellexit. Qui annulum curabat faciendum M gem mam sculpendam, ejus exemplar a foedabat. Saepe de ipsi gemmarum scalptores ingenio suo utebantur in iis exemplaribus formandis & exinde in gemma effingendis. Quas ab his sibi comparabant qui annulum signatorium habere vellent,& inter multas figuras eam eligebant quae sibi magia placeret. Pergis deinde &ais, Caterum
185쪽
181 Spac IMEN CONFUT. quo minus errare aut falli possent, de APO quandoque inter se conveniebant. Non bene hoc explicas & videris prorsus nescisse illud de quo tunc ea scripsisti. Post locum Plauti ait gatum statim subdidisti, ct ut de Symbolo conflaret certius, ous exemplum asservandum qua doque dabant. Quid esset Ombolum , quid signum, quid exemplum in illis verbis Pla tinis quae citasti, prorsus, si quid scio, igno rasse te video. Nihil eo facto quod Plautus
ibI narrat, contra communem morem Epistolarum obsignandarum excogitatum est.
Symbolum dicebatur illud omne de quo
aliqui inter se conveniebant, ut eo signo dc argumento invicem ostenso stare conis ventioni cogerentur. Aliquando nummus
in duas partes scissus, & utrique parti contrahentium datus pro symbolo fuit. In lo-ςo Plauti e Pseudolo symboli vicem inter se constituerunt Ballio de Miles , annuli signum in Epistola militis ad Ballionem missa, in quo imago ejus impressa erat. Symbolum igitur inter eos sumptum signum fuit ipsius in Epistola militis, sive imago ejus quo obsignata fuit Epistola: Miles lenoni Ballioni Epistolam
Coscriptam mittit Polymacheroplacides Imagine obsignatam, qua inter nos duos Convenit olim. S. Symbolam est in Epistola.
B. νι eo ct cetusco signum. Signum
186쪽
AN IMA D. HERALB. 183 Signum itaque in Epistola, hoc est imago militis annulo ejus insculpta , qua obsignata fuit, ut pro symbolo esset inter illos
convenerit, ut qui talem Epistolam tali signo vel imagine obsignatam adferret, is mulierem a lenone abduceret,ut paulo post 'dicitur, Scio equidem ut qui argentum asserret atque expressam imaginem nam hic ad nos cum αν Hebat velle mitti mu- .
Sed in eo symbolo ne qua fraus intervenire posset, miles reliquit penes lenonem exemplum signi annuli sui, si ve imaginis in ann lo impressie, cera si forte expressam,ut, cum Epistola a milite ei daretur, posset conferre signum ejus cum exemplo annuli penes se relicto an paria essent. Expressa imago sive signum annuli expressum in Epistola obsignata debuit esse. Exemplum vero imaginis apud Ballionem relictum, etiam expres . sum in cera fuit & datum adservandum ipsi Ballioni, ne decipi posset si alia imagine ob signata Epistola ei traderetur quam de qua
convenera Et hoc sic recte cautum & conventum fuit a lenone in Epistola recipienda militis., cujus nec signum noverat nec manum. Inter amicos superflua haec cautio foret, & in Epistolis notorum ultro citroque missitandis. In illis Plautinis versibus, Μ nec
187쪽
as SPE cIMEN CONFUT. nec exemplam quid sit scire potuit Causidicus, qui exemplar & exemplum ubique confundit , nec quid guum, cum annulum M
signum junctim ponat in Epistolis signandis. In quo Durandum suum s uitur, qui annulos appendi solitos scribit chordulis
dum testamenta signantur. Signum autem
annuli symbolum etiam inter eos fuit, quia pro limbolo ut esset convenerat. Quod iste omniscius ignoravit. . Melius tamen resse habet quam putaram & omnia salva sunt, cum in , aut certe Lotharingicus, non enim minores ea regio fert Cumanis,a generositate sua impetraevit ut lectionem
Salmasti probaret in Plautino versu Imagine lignatam , pro imaginem. Noluit dicere emendationem , nihil enim Salmasius potest
emendare, qui mendosa omnia facit. Mirabar quorsum evaderet cum hac tam ip- genua Lectionis Salmasianae approbatione. It sane statim altera manu retraxit quod altera dederat. Nam in proclivi esse eam
lectionem protinus adjunxit,& quam Plautus ipse sibi quoque ministraverat in eadem fabula. Quod ego tamen parum credibile
autumo Si enim eadem lectio ei in mentem venisset, numquam parsisset locum ei dare in libro observationum, aut in illis de rerum judicatarum auctoritate.
188쪽
De Epistolis autor phis an ea eausa sit rur propria cujusque manu scribantur quam allegat Hera. s. oscitiarim in Gracis notata, nec minus in Latinia Annulo ct signo signatas tabulas neminem umquam dixisse Larinorum. Chirographvi Epistolas .non diei , sed Chirographum absolute , quod quisque manu sua scripsit, vel propria manusscripturam. Signa Usesbilia,signacula vero instrumentasignandi. Signa non avulsa in aperiem dis tabulis,sed eum lino incise , rupto vel soluto, detracta. Luid sit 'μῶα λυ- apud Dion umHalicarnasseum. ' i
ino pede jam semel coepit, ire porro
contendit . & res arcanas, antiquas,apultas eruere,& orbi litterato pandere non cessat. Nam quis ante illum hoc scivit aut praeter illum quod hic nos docere voluit Litteras nempe manu auctoris scriptas dictas esse Graecis απιτογραφουμ
Beasti nos 5 sos delibate Iurisconsultorum , nisi enim hoe a te didicissemus, puer aliquis e tertia classe Scholae trivialis id facile nobis insinuare potuisset. Gloriosius mihi est idem ex te cognovisse. Ad rem quod attinet, nihil ad eam sane faciunt quae hic notasti. Ad meliorem ct certiorem suem, ηon solumannulo suo litteris signasse, sed ct in ημμa scripsise. Quasi vero haec causa fuerit, cur litteras scriberent sua manu, ut major
189쪽
iis esset fides3 Hoc in Chirographis cautionibus fortasse locum habuerit, sed non in Epistolis familiaribus. Conscium secreti 'quia alium habere nolumus praeter amicum cui scribimus, ideo nostra manu epistolas ad eum exaramus. An alia ratio id facitὶ Cur pedibus nostris ambulamus, dentibus com edimus qui quaerit, etiam potest quaerere cur manu nostra scribamus,& quidem Epistolas. Nullum quippe genus est scriptionis in quo alienam manum minus adhibere quis debeat. Nec ut fidem ex hoc majorem& certiorem iis conciliemus hoc facimus,
sed quia, si quid sit quod nostra manu scribere debeamus, hoc epistolae praecipue a nobis jure suo poscunt ut scribantur. An etiam nostra mente quae scripturi sumus, concipere debemus potiusquam aliena, ut fides iis major adhibeatur Cum pedibus aeger sum baculum quaero. Si ne sic quidem me sustinere & ferre valeo, alienis manibus sustentor. Pueri praeman se nutricum deglutiunt, quia dentes non habent. Ita aliena manu utuntur in scIibendis Epistolis qui propria uti non possunt. Ovidius Trist. lib. iti. Epist. Iri. Hac mea si casu miraris Epistola quarea fiterim digitis scripta fit, ager eram. Cicero in Epist. ad Attic. lib. V m. Epist. XIII. Lippitudinis mea signum tibi sit Librarii
190쪽
munus, ct eadem causa brottatis. Si quod crimen aut peccatum sit in serietione quod
faciat auctor dum scribit aut confiteatur, magis tenetur si propria manu id seripserit quam aliena. Debiti reus magis obligatur proprio chirographo quam alieno. Sed nemo mihi persuaserir hanc esse causam nobis propria manu potius quam aliena scribendarum Epistolarum,ut majorem dc certiore fidem iis adrogemus. Debuit ergo genera haec scriptionum distinguere causidicus,nec de Epistolis ea tradere quae ad alia scripta pertinent. Ne in testatiliniis quidem lati-bendis manus testatoris desiderabatut ad fidem majorem faciendam, cum εc aliena manu scripta, si aliis solemnibus non deficerentur, valerent. Sed habuit locum in Adversariis Advocatus e Dionysii Halica nassei l. v. notatum,qui male inter blattas &tineas illi periisset,nisi heic eum collocasset. V tbene aute collocaretur,ea dicenda fuerulde majore fide epistolatu si propria auctotis manu scripta forent. Loquitur ibi Dionysius de literis a Bruti filiis ad Tarquinium scriptis& patri proditis. Verba Graeca haec senti, Κα-