장음표시 사용
191쪽
188 SPE IMEN CDNFVT. res tribunali epistolia conjuratorum perlastraret, ubi sitorum litteras primum ex utriusque Aglao, drinde post aνulsa signacula etiam e manu agnovit. Belle ac vere dictum memini a Graecis de bono advocato bonum judicem fieri non posse. Et videtur non alio consilio Causidicus noster hanc interpretis versionem probassie, quam ut summam suam in Graecis imperitiam proderet, qui non viderit tria insignia in ea peccata esse. σψρο reddit ,sigilla, qui sunt annuli: signacula quae sunt gna. λύmus τα σημεια,aPel
μαS annuli, sive expressiones in cera factae. At σφω,δες annuli ipsi sunt, sive gemmae signacula. Nemo dixit proprie dignis obsignare tabulas aut rem aliam quam liber, sed annulis. Non enim legimus in Jure uno signo signare posse testes omnes testamen tu, sed uno annulo. Unus annulus poteratis CFe,ut jam dixi, septem illa testium signa quae requirebantur in solemnibus restamenti. Signaculum est quod signum facit, non idem vero cum signo. Annulua est qui signat, ergo signaculum est. Causa essiciens est signi, B σημειου. At effectum signaculi, fi μαν που σφωμιδ , signum est. Aput ejus in Floridis : & annulum in lap4 au-
rram , faberrimo signaculo , id est σφυρ
192쪽
ANIMADV. HERALD. 38'sA , μαν πω. Gemma nimirum annuli
insculpta quae signa exprimebat in cera tabularum. Et recte in optimis & veuistissimis Glossissignaculum exponitur σψρο γ εγον. Nempe id quod signat, ipse annulus, vel gemma annuli. Et cum nullam geminmam habet ipsum aurum est quod signar, ut etiam habuere veteres. Quod princispatu Claudii inventili tradit Plinius lib.
XXX V II. cap. I. Contra vero multi nullas admittunt gemmad, auroque ipsio signant. Id Claudii principatu inventum. Hoc igitur differunt inter se annulus de gηacuIκm, quod signaculum id omne est quod signat etiamsi non sitan milus. Et Ulpianus laribit veteres varie
gnasse, & aliquo impresso quod non esset annulus. Ubi impressum appellat quodlibet
fgnaculum aliqua figura vel nota impres sum & insculptum ad signandum idonea. Annulus ergo signatorius duorum erat generum aut cum gemma, qiue & ipsa gnaculum dicitur quia signat, aut sine gemma,
ipso auro vel ferro signans, ut etiam habuere ferreos. Σφυγὶς Graecis de utroque
usurpatus, de signo quod facit annulus cerae impressus, & de ipso signaculo. Hinc σφγγις λημνἰα Graecis, quam terram sigiliatam sive signatam vulgo dicimus. Non enim ea signabant, sed ita vocabant quod signata esset. Plin. lib. x xxv. cap. v I. de Lemma
193쪽
iso SPECIMEN CONFUT. Lemnia terra. Nec nisi gnata venundatur. Unde ct Sphragidem, appellavere. At Jaspidem
gemmam καῖ ἐξ Hura Graeci σφυγιδα vocabant quod optime signaret. Idem Plin. lib. xxxv II. cap. VIII. Sphragidem vocant, publico gemmarum domino iis tantum dato quoniam optime signant. In illis autem verbis
Dionysii a Causidico citatis σφρομ ne sunt annuli, signa vel sigilla. Quod etiam liquet ex verbis ejus quae paulo post sequun
- οι περιττήν--ς Φυγδιυς εριεμον. Ubi etiam inscite interpres Latinus reddidit: Ac
de hac re epistolas mam fluascriptas, sivisque sigillis obfignatas. Litem suam fecit suumque e rorem Advocatus qui probavit.Gr ciγδακ nunqua dicunt nisi de ipsis annulis vel annulorum gemmis cum de epistolis signan dis agitur. In eo Dionysii loco σψυαγίδες omnio sunt annuli. Annulis certe vel annulo signare & ο ignare, ferme semper omnes dicunt, signis etiam signata & obsignata testamenta dc tabulas aliquando apud auctores reperitur, sed numquam annulo mignis obf- gnatas annulo Ofignissignari.Signantur annulo tanqua instrumento, signata dicuntur signis, quia clausa & obserata signis revera tenentur e cera factis & lino impositis quae annulo impressa sunt. Sed .superfluum est ac Pene
194쪽
ANIMADV. HERAED. Istrpene ridiculum & inauditum annulo Besignis signare. Annulis causa est essiciens, Anani e ctum & τοτελεσμα. Nam signum idem quod sigillum, e υπωμα recte expOnunt optimae Glossae.Unde & signatores, sive testes,cum aperitur testamentu, priusquam resignetur, signa sua sive sigilla recognoscere debent, non annulos, id est σφρομους,
sed annulorum signa. Annulus quippe, ut diximus, est instrumentum signandi&signaculum, signum vero vel sigillum id quod est eo instrumento factum. Pater ergo Tarquinius Brutus inter litteras ipsi oblatas, . eas quae a filiisscriptae erant agnovit ex ipsorum annulis quos noverat, & mox solutis signis etiam eorum manum recogno Vii. Inepte interpres, Q M - μεῖα λυσα
vertit, postsignacula arulsa. Duabus in voculis duo peccata commisit, quae etiam admisit Advocatus, ut mireris ejus in Graecis imperitiam. Λυα non est avellere sed μινere.
Nec signa aut sigilla de tabulis obsignatis
avellebantur ut resignarentur , multo minus signacula vel annuli, qui in rebus signatis non relinquebantur assixi, ut solis Durandis & Heraldis placet, sed sola per hos expressa signa. Nec ea quidem prius avelli mos fuit in aperiendis quibuscunque Ta bulis, quia ne anulsis quidem patuissent,sed
incidendum erat ante omnia aut rumpen-
195쪽
rsa SPECIMEN CONFu T. dum aut solvendum linum, quo soluto &sublato , ipsia signa quae supra linum erant impressa refigebant; & tollebantur. Auctor de viris illustribus , relaxatis epistola νinculis detractoque signo. Ergo prius erat relaxare & solvere vel rumpere vincula epistolae, quo facto signum simul detrahebatur. Hinc Ovidius ita aperiendis epistolis vincu- Ioram tantum demptorum Sc labefactorum meminit, sed signum etiam detractum simul intelligi debet, lib. DI. de Ponto Eleg. VI l.
Nostra quid apportet jam nostis Epistola,quamvis
Chartast a vinclis non labefacta suis. . Idem lib. iv. Trist. Epist. viae. - Dum charta pincuti de siti Si avellenda tantum signa fuere, dic mihi bestia, quid lino faciebant quo Epistolae erant colligatae 8 An post avulsa demum signa id incidebaturὶ At ego tibi j am ostendam prius linum ineisium fuisse, quod cum
signo eximebatur. Paulus lib. I v. Senten tiarum Tit. vi. Tabula, inquit, testamenti aperiuntur bos modo. Ut teles pel maxima pars eorum adhibeantur, qui signa perant testamentum, ita ut agnitis signis, rupto lino aperiatur orecitetur. Vides siquid vides, o leberide cae. cior, ante omnia in aperiendis testamentis
signa sua agnosci ab his testibus qui signaverunt, deinde agnitis signis, non ea avulsa
196쪽
fuisse, ut nec sane avelli opus fuit, sed lino rupto vel inciso signa simul cum lino cui adhaerebant sublata. Incis semper lini intestamentis meminerunt auctore S. numquam avulsorum signorum. Marculphus lib. I r. Formularum cap. XVLI. detestamento. Recognitisfigistis, incisio lino. Nec secus fuit in Epistolis aperiendis. An linum in his fuisse potes negareὶ Nega igitur si potes, non linum etiam in his fuisse incisium ut aperi-Ientur. Inde solνere epistolam Romanis scriptoribus pro aperire, quia inciso lino solvitur & signum. Quod μεῖον λυσμ Dionysio. Relaxare vincula Epistolae, labefactare, demere, Latini auctores dixere. Pro magno nobis venditabas Epistolas quae manu propria auctoris scriptae essent,
ζα, φους' appellatas veteribus esse, 6c
loca duo Dionysii citasti ut hoc probares. De Autographis epistolis tibi concedo, quod nemo nescit, sed quod tu ipse nesci-
Visti, nego . χ ροκαφους in priore loco Dionysio vocari, quae nec a quoquam scriptore Attico umquam sic vocatae sunt. Sed apparet te illa verba ejus Graeca non intellexisse, di εἴρε, -ς Gmi Fεκατέρων, H Q το λοῦς' - σημεια τοῖς χήροκάφοις. An putasti his verbis epistolas χ0 καφους a Dionysio vocari, ut in sequentibus αυτικαφους appellavit
197쪽
I94 SPECIMEN CONFUT. Nescis ipse quantum sis nesciens Graecae litis teraturae. Post apertas epistolas , solutis jsignis, cognovit eas esse filiorum GPωκαφοις, id est manu ipsorum. Nam is Uροκομφον Graeci vocant propriam cujubque manum scriptura qualibet expressam, & inde Latinis Chirographum. Scholiastes
vetus in venalis ad Sat. I. ex vetustiore ut videtur auctore : Liciniae ex Germania puer
captus tanta industria fuit, ut reliquias cibariο-rum inter conservos feneraret, ct cui quid credidisset, quali poterat chirographo pugillaribus bubnotaret. Id est , propriae manus scriptura quali poterat atque ut poterat, utpote litterarum non bene peritus. Nec aliter accipi potest in his Suetonii ex Augusti vita, Notavi ct in chirographo ejus ista pracipue; non
diνidit perba. De eodem Augusto dixit, nihil a que laborasse quam ut Nepotes chirographum suum imitarentur, id est, suam manum. Sed apertius idem in Tito chirographum posuit, eodem plane sensu quo Dion 3sius is καροι filiorum Tarquinii, pro manu ipsorum: E pluribuι compera notis quoque excipere pelocissime selitum cum amanuensibus suis per la-dum jocumque certantem imitari chirographa quacunque vidisset, ac sape profiteri sie magnum falsarium esse potuisse. Id est, omnium manus,
Omnium scripturas ἰλοκάψους , απηρος χ/Hος, ut Graecus auctor dixit a Casau-bon
198쪽
bono ibidem citatus. Ipse Cicero sic accipiendus Philippica Ii. Vuo me teste convinces' An chirographo id est propria manu. Item Epist. xx. lib. II. ad Atticum : neque utar meo chirographo, neque signo. Tu qui non pateris reprehendi tuos Doctores, quia non putas errare eos posse, defende illos si potes, quod chirurobum in suis Lexicis iuridicis interpretantur, Aripturam priνatam manu cujusque subscriptam , siubsignatamque. Unde hoc expiscati sunt, cum certum sit antiquis usitatas non fuisse subscriptiones istas & subsignationes, quas nobis hic ostentant Ne in Chirographariis quidem cautionibus, quas proprie M absolute chirographi nomine nuncuparunt, elusmodi aliqua subseriptio vel subsignatio nota fuit. Simpliciter enim in his ita scribebat qui se debitorem alicujus summae profitebatur, Ego Ἀ-tim fateor, a Mario me accepisse nummos decem.
De his plura Salmasius in lib. de Modo
usurarum. Sed verba fortasse Grammaticis δc Criticis curanda relinquis,ipse rerum ac juris totus, utpote magnus Jurisconsultus. Cur igitur in eadem pagina aliud atque aliud de eadem re scripsisti λ Non te pudet levitatis & inconstantiae ρ Hoc idem si in Salmasio deprehendisses, canino illo tuo ri stu quantos hirritus aut latratus edi
199쪽
96 . SPECIMEN CONFUT. non minus credebant olim quam manui, maxime
in miratuscriptis, veluti in Epistolis. De iisdem epistolis adhuc tractas hoc Num. xv. & dicis ; ad majorem ct certiorem fidem non solum annulo suo litteras signabant, fled ct manu sua scribebant. Magis ergo videntur credidisse vetoes manui quam annulis, si ad majorem fidem manu sua epistolas scripserunt. Utrum major fides sit aut firmitatis fiducia in manu sive chirographo quam in signo vel sigillo, hic tibi disquirendum fuit. In genere dolus ac fraus magis frequentes sunt& magis faciles in eo ubi minus fidei reponendum est. Atqui annuli expressio majoribus fraudibus & frequentioribus
obnoxia est, ergo minus tuta quam manus.
Reperti quidam siunt olim qui chirographa
omnia quaecunque vidissent, poterant imitati, ut de Tito narrat Suetonius, de Diophanto Herodis regis scriba ab epistolis Graecus scriptor, de ipso Antonio Cicero,
qui in Philippica II. scribit, in chirographis imitandis scientiam habuisse quaestuosim , qui
CGaris manum sive chirographum,in Actis multis quae numquam ille scripserat, ipsi aD fingendis tanquam si manu ejus scripta fuissent, per quam scite imitari noverat Antonius. Ante aliquot annos capite plexus est Lutetiae quidam Notarius, ut vocant, sive Tabellio publicus, Bobius nomine, qui adeo perite
200쪽
perite & sollerter omnia chirographa imitabatur , ut nemo non fateretur quasi convictus suam manum esse, quam ab illo em -ctam videret. Quo nunc more vivimus,&ut scribimus cautioncs & securitates debitorum, quae ut plurimum a debitore tantum subscribuntur aliena manu seriptae , non
operosum est signum alicujus imitari , ut vulgo dicitur, id est subscriptionem nomianis. Verum enimvero, ut veteres non solebant sua nomina subscribere chirographis sed tota propria manu exarare, haud ita facile fuit falsariis universam ideam scripturae si mula re & exprimere, & cujusque, ut tunc loquuti sunt, totum chirographum. Nihil vero facilius quam annulo surrepto&efficto signum adulterinum obsignandis imprimere , vel etiam signum ipsum expressum ex tabula obsignata accipere dc ex eo impressum aliud signaculum faciendum curare. Inde est quod Cicero in Philippica secunda contra Antonium solius
chirographi meminit, non etiam annuli. suo me tesse convinces ' an chirographo p in quo
habes mentiam questuosam. Quia quamvis Nipsum chirographum possent imitari falsarii, magis tamen dissiculter id fieri posse equam annuli typum estingere. Praeterea cum Romani & Graeci annulis signatoriis uterentur, oriens totus cum AEgupto solis