장음표시 사용
301쪽
ANIMADU. HERALD. 299lebris Doctor posuisset gnavi, olfhaia recta
forent. Cur istud Z quia incomparabilis alter juris coctor & Advocatus Consultans in foro ut loquuntur, Ex sua antiqua Grammatica , aut Glossario, si iarte, aliquo in edito , observavit, obsignares proprie ct accu- . rate loqui polumus, aliud usequam lignare.)Quis Calepinus hoc illum docuit λ ex quo veterum glossarum libro haec hausit 3 Sed audiamus a Magistro quae sit harum vocum proprietas ac differentia. Cum tr ecto, inquit, Iino gna Omnia apposita seunt unc clausumis obsignatum est testamcntum. Mare testis unu3 signat, non obsignat. Merito sane Grammaticam in Sedani Schola docuit. Inde haec sunt dictata .Quam egregia ρ Numquam putavi hunc hominem esse tam doctum. Ergo testis unus fgnat,plures obsignant.Cicero vapulet,qui obsignare epistolam temper dicit, numquam signare. Atquir ut puto,unus obsignabat epistolam non plures, unum ei signum imponebatur non septem ut in tabulis testamenti. In Epistolis ad Atticum quas in manibus habebam cum haec scriberem, lib. v. Epist. xix. Obsignaveram jam epistolam : Belib. x .Epist. xivi. obsignata jato epistola si eriο-re. Apud Plautum alibi & in Pseudolo semper legas , Epistolam Obsignatam. numquam signatam. Idem Cicero qui ob gnatam episto' iam solet semper dicere in quibus unum si
302쪽
3oo SPE cIMEN CONFUT.gnum uno qui scripsit. Testamentatame obsignari in Orationibus semper dicit,nec aliter umquam ponit. Quin & obsignatores u- samenti vocat non gnatores in Epistolis ad Atticum.In illis obsignatoribus cum septem . sint, qui singuli signant tamen obsignatores dicuntur. Et pro se quisque testamentum obsignant. Q d idem omnido est ac signare: & fanaticus error est haec velle distinguere.Sed addit exGrammatico pragma ticus ; Nιhilominus signatum quandoque idem
quod obsignatis, inuita volente, o qui mimas accurate loquuti siunt, obsignare dixerunt pro Avare. Quae imperitiae Qπερβολlis nullam reliquam faciunt. Signatum quandoque idem
es qua obsignatam. Imo semper & ubique. si tempora Jurisconsultorum ex quibus Digesta fuere compilata spectemus.Non enim illi aliter loquuntur quam signari testamentum septem signis. vel unicus Pandectarum titulus lectus, Qui testamenta facere possunt, id ostendit, & pluribus quidem locis,
sed praecipue leg. xx m. Si testamentum quod resignaverit testator, iterum signatum fuerit sieptem testium gnis. Item in leg. VII. D. de possessi secvodum tabulas ; Cum tabula
tectamenti plurium signis signata fuerint. Vlpianus in Regulis Tit. Quemadmodum testamenta rumpuntur,s sieptem signis testium*gη tum sit testamentum. Apud Paulum lib. v.
303쪽
ANIMADV. HERA L D. o ISententiarum Tit. xxv. Amplissmus ordo decrevit tabulas adhibitis testibus ita signari. Pauca haecὰ pluribus dicis gratia subnotavi, cum tamen nusquam aliter scribant, cum de fiagnato a pluribus testibus testamento agitur. Et sane nulla in verbo obsignandi notio est pluralitatis sigrantium. Quod enim' ob praepositionem in eo verbo idem esse quod circum notat Festus , fallitur. Etiamsi hoc esset, in lino'quod ambitu suo.tabulas con-Bringit,eflam singuli testes obsignant. Fal- sum ergo quod pedaneus Magi iter hic ait, qui minus accurate loquuti siunt, obsignare dixi se prosignare. Si verum dicit homo futilis, Ci-- cero minus accurate loquutus sit, ne de Plauto dicam & aliis auctoribus qui ante Augusti tempora scripserunt, quibus epistolaxet unico signo ab uno signata semper dicitur ob ignata. igitur a me discat tam grandis.natu qui puertis olim docuit,vetustiores auctores, hoc est Augusto anterior e Uignare omni sermone in indifferenter frequentasse de re qualibet pluribus signis aut uno tantum signo signata. Obsignatores similiter appellasse qui postea appellati sunt signatores. Apud Ciceronem nusquam reperias signatores , sed semper Obsignatores. In Digestis
versia vice signatores ubique occurrunt, nul
libi obsignatores. Ter aut quater signatores nominantur in titulo Digestorum, Testa-
304쪽
3o2 SPECIMEN CONFu T. menta quemadmodum aperialitur. Certe& in aliis vocabulis composita ad hunc mois dum verba lubentius videntur antiquiores
in usu habuisse quam simplicia. Ita obligare pro ligare dixerunt. Apud Plautum, obliga, obsigna. Ligatas testamenti tabulas apud Vlpian. legere est leg. I. D. de bonorum posisessione secundum Tabulas , quas priscus
aliquis dixisset obligatas. Ita obsecrare vel obsecrare triverant pro sacrare, cui' contrarium. resecrare, id est sacrum vel sacramentum solvere. sic oίcludere veteres magis dicebant,recentiores claudere. Atque ita in aliis quae pos- sem proferre, plurimis. Ob autem praepositio non circum ibi significat, sed pho ad 'posita est. Obsignara ergo idem est quod adingnare, id est signum adponere. Persius ideo maluit dicere, adsigna, myce, tabellas, quam obsigna, quod videtur eo tela pore jam tuisse obsoletum .Papinianus si Hiliter leg. Lxori. D. de legatis i I .adsignari posuit pro eo quod antiquiori magis placuisset dicere obsignari:
Res quas sub cura flua habuit, adsignari jussit.
De annulo loquitur quem testator custodiae causa majori natu filis tradiderat. Grammatici observant, praepositionem ob antiquos usos esse pro ad. Ita Ennium dixisse obcen sespro accensis. Ob os pro ad os. Obigere pro adigere , Obmanere pro admanere ; apud ali-Suem manere. . Ita ergo obsignare pro ad m
305쪽
ANIMADV. HERALD. 3 3gnara, & signum alicui rei adponere. Si minplici frequentius usi sunt omnes recentiores. Hi aliquando & consignare usurparunt de eo quod a pluribus uno tempore signatur. In Iustitutis hoc sensiu invenitur , de pupillari substitutione , quae proprio lino propriaque cera consignatur. In Codice aliquot locis ut leg. xxi. Tit. de Testamentis. Item leg. v m. Cod. Qui testamenta. Sed apud Jurisconsultos ex quibus Pandectae compositae sunt, nusquam legas. Multo mi nus apud Ciceronem , quamvis citetur uno loco ex Oratione pro Quintio, scd ibi cum vitio est, cum rescribendum sit obsignantur pro consignantur. Numquam enim Tullius id verbi usurpavit pro eo quod est signare veIobsignare. Nam consignare res litteris, ct in nimentis o memoria solet dicere, non confgnare signis. In Grammaticum me delabi oportuit, ut grammatistam quae nescit docerem, quae tamen fortasse scivit, sed grammaticae suae oblitus videtur postquam destertuit esse pragmaticus. Sed heus tu, pragmatice nunc,olim grammatice, priusquam hinc te missum faciam, qui tibi venit inmentem hic meminisse trajebitimi &clausi obsignarique testamenti Sic enim dicis,cum trajecto Iino signa Omnia apposita fiunt, tunc clausum sobsignatum est testamentum. Pro sano certe nunc loqueris, & ad te fortasse rediisti.Sed an oblitus
306쪽
3o SPE cIMxN Co Npv T. tus este proxime praecedenti Numero Durandum nobis citare ut ex eo disceremus, quomodo subscriberentur & signarentur olim testamenta Formam illam veterem
luculenter ab eo descriptam dicere 3 Vbi trajecti lini in illis dictatis Speculatoris mentio 3 Numquid triplex trajectum linum antiquorum putasti idem esse cum septem chordulis Durandi λ Non etiam animadvertilli te pugnantia loqui, cum dicis, post igna omnia apposita clausium esse is obsignatum testamentum Atqui n hujus Numeri initio volebas signatum fuisse & postea subscriptum testamentum , idque ex Speculi Durandini inspectione. Nunc vero scribis cum trajecto lino apposita signa sunt, tum clausum esse re obsignatum. Ergo hic ultimus in testamento faciendo actus quo clauditar&obsignatur. Ubi igitur illae tuae subscriptiones aut quando factae An post clausum& obsignatum testamentum Z Ita certe credidisti. Immo etiam signari solitum postquam esset clausum. Sic enim Num. XvH. notasti annulis tanrum signari solita testamenta & omnia distrumenta clausa. Vix possunt aliter accipi hec tua verba.Sed age si subscriptiones sequutae sunt signacula, quo ergo in loco factae ZIntra an extra pSi no delirabas, amicule, cum chartam istis conscribillares, certe dormitabas. Nihil gravius dicam,
307쪽
ANIMADV. HERALD. 3 Oscam , quia te fuisse amicum aliquando sabmasi fateris.
C Α r. XXXI. , De subseriptisne Te menti Remigii explicationes Salmasii defensa. Errores no istorum juris Doctorum circa subscriptiones is signacula testameninrorum veterum notari. Tria in testamenti factionepracipua hoe ordine celebrata, scripturam,sub scriptiones testum gna. Inscitia Berali emenis
CI defricator est Iurisconsultorum Salmasius, ut eum hic appellas , parce metu bona anima, nihil ab illo viro tibi mali sperandum. Numquam adeo errabit ut te pro Jurisconsulto habeat. Sin ad mulos frica dos descendere non gravabitur & Ventidii
munus invadere, tum cave defricatorem. Si cavebis, non tamen vitabis. Cum Salmasius apertis rebus probasset subscribi prius solita antiquitus testamenta quam signari; ideo in testamento Remigii animadversione dignum censuit quod vulgo legitur, Ego Remigius Dissopus testamentum meum relegi, signavi O siubscripsi. Si ad antiquorum testa
mentorum formulam hoc exigatur, bene vidit Salmasius non posse sublittere. Nam in illis neque testator neque testes, cum se sebscriberent, profiteri umquam consilem Verunt, quod & signassent. Praeterea ta-V . metsi
308쪽
SpEc MEN CONF v T. metsi hoc fecissent, non debuit prae mitti signandi mentio , cum clausula illa esset teis stamentorum suprema qua signabantur, postquam nulli amplius actui locus erat, nisi quo resignarentur & aperirentur, post mortem testatoris. Cum haec ita sint, an fraudi esse debuit Salmasio aut ei vitio dari , si plures rationes excogitavit quibus hunc nodum solverei 3 An non multis sagittis saepe in vanum excussis, ultima scopum ferit Z Primo conjectaverat Salmasius, illud
subscripsi ἐπεγγέικῶς additum fuisse, quo
verbum signavi explicaretur. Et sane illis temporibus & longe etiam anterioribus Jignare apud vulgum idem erat quod subsici here. Vidi & multos hoc tempore qui in Chirographis cautionibus ita ponunt: Ego subscriptus θβbsignatus. Tu dicis hac conjectura nihil posse fingi stultius. Tua stultitia, ω μωρογέρον, ut sic tibi videretur fecit. Ratio quam allegas stultissima & te digna. uuasi, inquit, non fuerit facilius delere quod scriptum erat obscurius, maxime ire siubscriptione ubi nihil esse debet inutile. Quam stolidus sis ac
stupidus haec indicant, atque etiam quam ignarus qui nescias in hodiernis actionum formulis verba plura interdum poni idem significantia: nec secus in antiquioribus, ut ex formulario Notariorum Graeco cuilibet
potest patere quod in Bibliotheca Regia
309쪽
ANIMADV. HERA L D. 3ο servatur. Potest &γλωσσημα-ως adsitum ab aliquo videri alterutrum vocabulum, ut
Glossatoris ea sit explicatio. Et quis nescit illo tempore quo Flodoardi libri scripti sunt, in quibus testamentum illud Remigii extat, signare usu frequentatum pro subscribere Quinimo ipsitus Remigii saeculo non aliter haec vox usurpata est. Ascen damus ut terius vel ad Hieronymi aetatem, sit in usii eo tempore vulgi fuit, ut jam tibi supra
ostendimus. Nec alia nunc notione usurpatur Europaeis ferme omnibus, non solum quorum lingua tota Romana, sed etiam barbaris quae ex parte minima tantum Romanae sunt. Quid igitur verisimiliusquam sciolos infimi saeculi cum verbum signavi eo sensu in libris legerent , glossam addidisse qua exponerent id non acipiendum pro sigillare, ut olim accipiebatur, sed pro seri here a Quid si quod etiam Salmasius posuit, utrumque ipse auctor adstripsit, cum signare dubiae tum esset significationisὶ Certe re liqui testes qui in eodem testamento sub scripsere, nihil plus dicunt quam sese sub
fetipsisse. Si stulte ita interpretatus est, non diu in illa stultitia mansit. Nam tribus abhinc paginis aliam interpretationem attulit. Quod argumentum est non pro certa habuisse quam prius produxit. At inepte argu- raris si ve cavillaris potius,cu priorem expo- , V a ' siti
310쪽
tionem ad scripsit Salmasius, non adjeci se dubitandi significationem. Quasi non potuerit postea de ea dubitare,quia cum de
priore cogitavit, veram etiam existimavit. Posterior interpretatio Salmasii firmatur etiam more tunc temporis recepto , quo testamenta & alia instrumenta subscribe- bantur simul eodem loco & eodem tempore ac signabantur sive sigillabantur, aia fixo in imo chartae vel membranae ex cera signo juxta subscriptionem. de quo paulo post. Sed quid tandem Papinianus nosterp
Quid acumine suo dignum invenit, quo hanc dissicultatem enodaret Bonin, inquir, Salmatius videre non poteras quomodo testame rum signaretur priu3 quam subscriberetur,nec ad eam rem quicquam Glossaria eum jurabant. Sed bonus ille Salmasius hoc responsum per me improbo Heraldo remittit, se videre non potuisse quod nusquam fuit. Nec invidere illam perspicacem mentis aciem homini oculatissimo qui videat etiam quae non fuerunt. Scurrile etiam dictum hoc ejus de Glossariis exerto cachinno cum id legeret, irrisisse.Nam quis,o Grammatice Sedanensis, quis plura quam tu se contusse ostendit glossaria λ Quis citavit ea frequentius Quis eorum auctoritate usus est siepius Testantur hoc & clamant quaecunque publici juris secisti seripta, etiam quae de jure. Omnes