장음표시 사용
331쪽
ANIMAD V. HE R ALD. 329rit, glande vesci praeoptanti post fruges inventasὶ Imo vel carduos per me licet in deliciis habeat. Horum sigillorum appenso rum duo statui possunt genera, unum quod filo vel linea assixum dependebat, alterum quod lacinia ex ipsa membrana desecta , quod candatum dixeris. Horu etiam duplex species um simplici cauda aut cum duplici. Longe exinde major superest dicenda interritus Romanorum &sigilla barbarorum differentia. Apud Romanos nemo non signavit; quia nemini non jus fuit signato rii annuli habendi quo utensilia, contracturi epistolas, testamenta tam sua quam aliena obsignaret. Vbi v pro mos prodiit novus sigillorum appensorum, nec ad claudendas litteras, sed ad firmitatem ipsi e majorem Mauctoritatem conciliandam, inventorum, non cuilibet sigillo uti licuit, sed Regibus ac proceribus regni tantu, Comitibus Ducibus& Nobilibus praecipuis qui adepti erant militiae equestiis dignitatem , quia summus hic tum habebatur nobilitatis gradus. Varia etiam in materia extitit sigillorum differen- . tia pro dignitate & conditione personarum
quibus jus sigilli permissum fuit. Materia sigilli metallum aut cera. Metalli genera tria ad sigillandum recepta, urum,argentum &plumbum. Soli Reges ac principes omni
332쪽
33O SPECIMEN CONFUT. personis ad quas sigillatas litteras mIttebant,ut jam ab aliis observatum. Antiquarii notant ante Carolum Magnum Imperatorem litteras auro sigillasse principum Romanorum neminem. Alii producunt litteras aureis bullis sigillatas a primae stirpis Galliarum regibus. Sed fides sit penes eos qui illas protulerunt. Sigillum etiam habuereEpiscopi & Archiepiscopi&in Grqcia Patriarchae, sed hi tantum ex prasina cera, aliquando tamen & plumbeum, quam & Romani pontifices sibi proprum fecerunt. Differentia
etiam fuit in duplici vel simplici bulla. Duplex ea vocabatur, quae utrimque erat signata , quam dc dixerunt , & uno verbo Ara1ειον. Ea solos Caesares uti fas fuit & Patriarchas. Perperam Ameμον interpretantur viri docti de rubro& prasino , ita enim notant: Atque cerea,
quidem duplex erat, rubra sicilicet se prasina, dicebaturque λκηρμον o utebatur utraque Imperator. Immo LM1ρμον, idem est quod διορυχον , quod erat nimirum utrimque - impressiam , non ex uno tantum latere.
Vtriusque generis rubrum & prasinum fuit, sed isto patriarchae usi. Balsamon de privis
333쪽
id est, cani duplici bustasignant. μυχον βουλ-λα inν in litteris & constitutionibus Imperatorum passim legere est, quod & AHOον. In subscriptione Novellae Manuelis Com-
ita passim in aliis. Nam multas vidi & non. dum editas. Sed an per μυον& δἰαῖυχον intellexerunt duplicem bulla, cum unica tantum alii signarent, solis autem Imperatoribus & Patriarchis duplicem ac geminam appendere litteris suis & sanctionibus liceret Ego prius verum magis arbitror.Ex utraq; parte insignitum sigillum vocarunt δἰHυχον & δικηρυον. Contrasigillum Vulgo nuncupant quod ex altera parte impressiam est. Non igitur ex illis geminis bullis altera fuit rubra, altera prasina, ut videntur sentire viri docti, cum ex una eademque cera lutea aut prasina fuerint illadi κηυα , sed ex prasina Patriarcharum, qx lutea vel rubra Imperatorum. Horum bulla , praecipue quae ex auro, pendebat ex serico filo, purpura tincto. Nicetas in Manuele
334쪽
Litteras rubro aureoque sigillo ct sericosis munistas ct concha sanguine pictas clero magni templi eri. Debuit ad hunc modum potius Latine reddi, Litteras rubro encausto seu gnatas, aureo sigillo Gis strico munitia, conch lii sanguine tincto, clero magna adis ossert. Non enim litteras conchae sine purpurae sanguine tinctas fuisse intelligit, sed filum seri cum cui affixum & appensium erat aureum sigillum. In alio Chryso bullo ejusdem Manuelis ο- ραυξα vocatur; id est filum sericum acuti sive purpurei ces oris: f κατωμεν ἁ ω- ηρ. ἱ- βουλλωανὰ υσIω ris με ξης οξεια. Et hubtus dependentem sigillationem auream sis
purpureo. In illis autem Nicetae, ἐρυθρο μομπαν litterae sunt Imperatoris, rubro subsign a tae, id est litteris cinnabarinis vel ex minio. Nam subscriptio Imperato in
Ium talis, non ex atramento Vulgari. . Ση-
autem eo tempore Graeci pro sub scribere usurparuno, ut Latini signare. Ua -
κώνειξαμ pro eo alibi dixerunt ut supra ostendimus , quo expresserunt Latinum
335쪽
ANIMADV. HERA L D. 33 9 subsignare. Nicetas in Isacio Angelo. βα- cpis οριοἰους - μένε' --τ δημο-mω' λογων τε ὰ, καμματων. Eundem colore in subscribendis publicis libellis & litteris dedit. Uin κοιφta eodem sensu in aliis Imperatorum Graecorum Constitutionibus passim legere est. Duo igitur tunc fuere quibus Imperatorum diplomata rata & firma reddebantur, subscriptio eorum manu facta litteris rubris, &sigillum subter appositum ex filo purpureo dependens. In O cidente idem usus obtinuit vel a prima stirpe nostrorum Regum , ut quibusdam placet, vel a Caroli Magni temporibus. Non enim eo saeculo ratae habebantur Regum litterae nisi eorum subscriptione & sigillo munitae forent. Theganus de gestis L dovici Pii, quae vivente adhuc Ludovico
edita videntur: Insantum largin, ut antea nec antiquis libris, nec in modιrnis temporibu3 auditum est. Ut pilus Regias qua erant sui patris, se api ct trita dii delibus fluis tradidit eas in posseμο-nem siempiternam, o pracepta construxit, ct annuli sivi impressone cum subscriptione manu propria roboravit. In altera charta ejusdem Ludovici Pii ex chartulario Clunia censi, Et ut haec auctoritas firmior habeatu 2 per futurare ora melius conferretur, de annuis nostro βbrus jugimus sigillari. Subtus est quod Graeci dicunt in eadem re, κατωλ. Haec annuIi
336쪽
334 s PS cIMEN CON pu T. impressio cum subscriptione chirographaad confirmandas litteras, multum distat ab ea signandi ratione,quae veteribus Romanis fuerat recepta, cum haec ad claudenda instrumenta & litteras omne genus contractuum instituta esset, quibus apertis &resignatis ipsa signa deperdebantur, nec amplius comparebant. At in illo novo sigillandi instituto ipsa sigilla manebant, & serviebant fidei firmande litterarum quibus erant apposita, haud secus atque ipsa subscriptio.
In Angliam hic novus mos introductus est post Normannorum adventum, cum antea chirographa firma essent sola subscriptione cum aureis crucibus, ut ex Justiniano notavimus. Ingulfus Abbas: Ante Normannorum
adrentum in Anglia chirographa firma erant cum crucibus aureis absque signaculis, sed Normannicum cerea impressione per uniuscujusique flectauiuissum sub installatione trium vel quatuor testium conficere chirographa instituerunt. Ita legendum pro instillatione. En tibi Advocate, signandi ratio & subseribendi simul quam dieis didicisse Salmasium ab aliqua Chim ς-
ra. Si ullum fuit bestiae talis monstrum, non fuisse dixerim tua portentosia inscitia monstrosius. A nationibus barbaris quae Euro pam inundarunt & invaserunt, inventum
fuisse hunc subscribendi & sigillandi simuImodum, ad firmitatem litteris, tabulis M
337쪽
ANIMADV. HERALD. 333 instrumentis contractuum , diplomatisque Regiis conciliandam prorsus constat. Et clare id docuit Marculphus in Formulis, cum in aperiendis testamentis post agnitionem signorum incidendi Iini morem Legis Romanae auctoritate sancitum scripsi loco supra citato. Ea signandi ratio ad obseraniadas tabulas lino circumposito & signis lino impositis atque impressis, plane Romana fuit. Quae signa vel sigilla rumpebantur Zc dissipabantur lino inciso vel resoluto &reserato testamento. In barbarica vero ratione qua subscriptio simul & sigillatio adhibebatut ad stabiliendam fidem contractuum vel litterarum Regiarum,sigilla semper in ipsis tabulis fixa& appensa manere
debuerunt donec vetustate abolerentur.Vidimus in multis quae inveteraverant, ceram
adeo duram ut lapidis instar haberet. Duo-Tum autem generum haec nova & a barbaris inducta sigilla fuere. Unum fuit quod
in ipsa charta cera infixa & fragmento chartae tecta imponebatur juxta ipsam subscriptionem. Vulgares homines & plebei eo utebantur ; & de his intelligendus locus Ingulphi Abbatis, quem supra retulimus. De iisdem accipienda sunt verba Concilii Londinensis celebrati Anno cI IC xxxv m. Sub Othone Cardinali Leg to sedis Apostolicae apud Matthaeum Paris, quo
338쪽
quo statutum fuit, quoniam tabellionum usus in regno Angliae non haberetur, propter quod magis ad sigilla authentica credi est necesse , ut eorum copia facilius habeatur , ut sigillum habeant non solum Arinchiepiseopi de Episcopi, sed etiam eorum ossiciales, item Abbates, Priores, Decani, Archidiaconi& eorum ossiciales, Decani
rurales, nec non Ecclesiarum Cathedralium ω-pitula ct catera quoque collegia ct conventus cum
suis rectoribus. Hodie quoque collegia, capitula, Academiae & alia ejusmodi corpora sigillum habent ejusmodi quo astixa in ima parte membranae cera & chartulet segmento recta, signaculo imprimitur juxta ipsas subscriptiones. Tabelliones quoque ipsi multis in locis utuntur talibus sigillis, nonnulli in chartae summa parte fixis ut hic Leydae fit, alii in ima juxta subscriptionem. Sub scriptio ipse vulgari voce signum , Seiri in
idio mare nostro vocatur, sigillatio vero Seau, id est sigillum. Non hodie autheri, ut diximus, haec introducta ligillandi simul&subscribendi forma , ad litteras contra ctuum magis authenticas reddendas, sed ab antiquis Gotthis, Vandalis, Francis, Bur gundionibus in Europam introducta. In legibus V visigoti horum , quae ab Eurico primum compositae sunt 2Era. D mi. hoc est anno Christi occc xxvi. deinde a Le
339쪽
ANIMA D V. HE R AL D. 3 7 vigildo Anno DCL . post adeptum Hispaniae & Galliciae regnum, & postremo a sequentibus Gothorum regibus absolutae. In his lib. D. Tit. V. cap. x m. de Testamen iis, sive qualiter confici vel firmari conveniat ultimas voluntates , aliquot locis fit
rum. Quae signa ibi ea sigilla sunt cum sub scriptionibus & juxta subscriptiones apponi solita eo quo diximus modo. Nam siquis putat de eo signandi more accipienda
esse quo Romani testamenta prius a testibus subscripta, deinde ut nemini paterentante mortem testatoris, lini vinculis constricta signisque impositis lino claudebantur,Valde errat. Cum enim roborata his gnis ut & subscriptionibus testamenta ibi me morentur , sigilla debent intelligi ejus generis quibus muniebantur ut authentica essent, una cum subscriptionibus. Sic in eo capite habetur: Morientium extrema rotuntas spe fit aucIoris crisium manu siubscripta, sepe utrarumque partium signis roborata. Et paulo post de scripturis ; sipe qua auctoris manu seub scripta ,stu qua utrarumque partium signis exti-rerunt roborata. Ita Graeci , οἰσΦα dicunt litteras principum hujus modi signis vel sigillis , in verbis Nicetae quae supra attulimus: ἐρυθρο αν-
340쪽
εμπιδον. Littera rubro subscripta, Osigillo aureo stricoque sto roborata. Ita Latinis infimis dicitur sigillo roborare, muniri,firmare, srmum o ratum facere. De his signis vel sigillis intelligenda quoque esse haec verba legum
V Visigothorum lib. G. TIt. V. cap. xv II.
jampridem Salmasius docuit: Post haec querenda ab utrisique partibus in domesicis sirimis
instrumenta chartarum, ut comprobatis altarum
scripturarum subsiriptionibus ac signis , posit
agnosii, utrum habeatur idonea an reprobetur indigηa. Non enim convenit antiquo obsignandi mori haec collatio & comparatio signorum, ut scripturarum & subscriptionum. Cum igitur in Hispaniis a Gothis qui eas occupaverant , haec subscribendi Msignandi forma ad fidem instrumentis quaerendam instituta pridem foret, non mirum est si Isidorus Hispalensis ignoravit quid esset signare testamentum apud antiquos, quum ejus aetate ille signandi modus plane exolevisset. Ideo scripsit, signare reflamentum idem esse quod notare, ut notum fit quod
scriptum est. Advocatus vitiligator ad hanc Salma sit notam , hoc adnotavit: Nam ad Udorum quod attinet, quem ibidem explicare conatur, laterem lavat. Hoc respondere est annugari λ Dic, inepte, aut nega recte Isidorum explicasse quid sit testamentam signare.