장음표시 사용
41쪽
scientiae Juiis palum esse intelligentem,euin quς tempus neque operam impenderit. quam atris illius vastitas 'agitat. Interim ut i uno hoc argumento nunc planissime Osten Atreii , non adeo luris esse imperitum S .i in sitim, ut persuadere vult hic rabula. cum ab eo quem adeo ignarum Juris esse videri uult se strenue defricetur Juris ejus inscitia. Hoc vero ille habet ab arte Patris, erepitu valet & bombis. Vesaniam Salmasii intonat, malignitatem, calumnias, inscitiam, temeritatem, confidentiam , prodissicitos errores ac stupendos, monstra, σου ς Φρενος Sed praeter sonum nihil inde remanet. Omnia in fumos & a Iem abeunt. Pater tamen, ut verisimile est, Canones suos excutiendo, aliquam multo vita privavit, alios mutilavit, quosdam attonitos reddidit: at filius ne muscam quidem strepitu suo necavit, nisi si serte dum
iratior scribir, importune nasum praeter V lantem aliquam captavit & neci dedit. FaGrago illi est liber Salmasii de modo usurar
Sit sane quod voluerit, ne blem ejus tam incendi promptam in me quoq; concitem dum sciat & fateatur, quod nemo negaverit, vel unum illius si iraginis. capitulum plura nos ac meliora docuisse quam quantum est butus infamis rabulae scriptorum.
Quid enim in illis novi , aut quid non tri
42쪽
ANIMADV. HERALD. 3'tum& vulgare ὶ Delitias tamen facit, & se extra communia ponendum censet. Quando autem ritum aliquem reconditum ex antiquitate seu Graeca seu Romana eruit Quando in ussim aliquam vocem fugitivam retraxit, aut Latio vel Athenis obliviam redonavit p Ubi umquam certam explicationem loci obscuri ac dissicilis attulit 3 Ubi
emendationem veram corrupti protulit Omnia opera ejus constant ἡbngerie similium locorum illustrandae sententiae alicui notissimae, aut phrasi usu conculcatae confirmandae. Si verum audire vult, farrago me ra est opus ejus de rerum judicasarum au- Actoritate. Pauca sunt quae ad argumentum quod pertractandum suscepit faciant, infinita vero quae extra rem. Nisi dicat cum de omnibus judicium feratur, ideo &ad subisulbicarias Ecclesias & dioeceses Episeopo rum & Patriarcharum , sibi extendere placuisse rerum judicatarum auctoritatem.Sed illa & alia ta longe arcessita & a scopo aberrantia ideo quaeiavit, ut occasionem iuventis rei carpendi Salmasii, aut emendationis alicujus febriculo sep ad leges aliquot promen dae. Pares autem sunt omnes illi cujus modo in mentem venit,qua partitores in Leg. LXVI. D. de re judicata, restituit pro petitoribu ,& partitores notat eos dici non qui partiun
tpr aliquid aut dividunt , sed qui participes
43쪽
do SPECIMEN COFFUT. Saltem si compertitores posuisse aliquid probabile dixisset. Sed ut partirorsu idem quod particeps, quia ratio non pa-xitur, nulla vi umquam id efficiet, licet adis
duxerit omnia tormenta πυρέάβολοι quae Pater umquam in vita explosit. Milςra illa farrago pro merce vendibili numquam Typographo suo constitisset, nisi natae essent observationes Salmasii. Curiositatem indoctis hominibus illae excitarunt cognosecendi voluminis, quod tam egregie castigatum & consulatum plurimis locis foret.
C A P. III. 1., PLegem I. δε bonorum possessione secundum Tabulaι denuo retent tam. In ea agi de Testamentis duo. hin simul smatis. Recte is vere dixisse Satima μι m recentioribm Doetoribus Iuris ignorari quid sits gnara testamentum. Legis supradicta expositionem AE Salmam excogitatam, esse verummam. Atiumsignandi morem fuisse antiquis Romanis aliumsub ultimo imperio.
IN his suis animadversionibus observa tionum Salmasianarum, quarum primum mαάλον Heraldus παρον ad exteros transmisit, pro frontispicio operis ut conspicuum esset Ela magnificum, splendere voluit primam quaestionem de Testamen
tis pluribus simul signatis. Expositio legis ςst primae D. de bonorum possessione sc-
44쪽
ANιM A D. HERALD. 4 cundum tabulas. Quam quasi purpureum pannum vesti suae illuminandae esse credi-Gid, eam vere pro illoto, sordido ac foedo segmento, nullo iudicio, in prima scontasopspici passus est. In ea lege agitur de signatis simul duorum testamentorum codicibus. Salmasius notaverat quid esset anti quis signare vel obsignare testamenti tabulas vel alias , . plerosque celebres Jurisconsultosi norasse. & in his nominatim Holoman num recensuerat. Hic enim in libro de verborum Juris significatione scripsit, obsignatis tabulis agere cum aliquo, quod saepe in vete rum scriptis occurrit , id esse ac dici cum pactio in tabulas resertur. Ex qua interpretatione clare patefecit se nescisse quid esset tabulas obsignare. Non aliter autem tabulae Testamenti obsignabantur, quam aliae syngraphae ex quibus agebatur cum aliquo. Quid contra haec tu, o Ludi magister olim, nunc vero . fori Rabula, pro Hotomanni expositione adfers 3 Nihil. Cur igitur hic canino tuo me Salmasium eo nomine allatras Idem Salmasius docuit eodem capite libri de
modo usurarum x i, eundem Hotomannum clarissime etiam ostendisse, non a se intellectum quid esset Testamenti tabulas φgnare, in hac ipsa lege interpretanda quae meminit duorum coduum simul signatorum.
Quid habuisti quod objiceres Salmasianae
45쪽
L SPECIMEN CONFUT. reprehensioni ,3 Lotharingi ce bubale 3 Etiam nihil. Quidvis igitur 3 an impune vobis esse cum erratis, vobis nimirum qui magni Doctores Iuris haberi vultis 3 Notavit quoque Salmasius non solos hodiernos Jutis sonsultos ignorasse quid esset Testimentum gnare, sed aliquot etiam veterum in eadem culpa deprehendi, quia eorum aetate exoleverat vetus illa signandi ratio, ut de Isidoro nominatim idem Salmasius notavit. Quid tu ad haec hiscere potuisti, dic Mule, nisi mutus es Quaenam hic temeritas aut eonfidentia Salmasii 3 An i Ilis quos reprehendit,debuit parcere tanquam divae Tnemidis sacris antistitibus 3 An putasti grare apud veteres Iurisconsultos idem es.se, aut eundem signandi morem tunc ob tinuisse cum vetus Jurisprudentia viguit, Msub Principibus infimi aevi Romanis, &ile lis barbatis Regibus qui Europam Occupa Iunt Horum enim aetate signare idem fuit
quod seu cribere , cum signum antiquitus idem esset quod sigillum , & signare quod sigillare. Sigillandi autem sive signandi ultimis illis temporibus longe alia ratio fuit qua
Romanorum quo. Nulla tum lini circumvolutio servata, nulla signorum vel sigillorum impressio in ceram facta, qua linum circumligatum tabulis firmiter contineretur. Bullas cereas impressas sigillo signati tis ha-b res
46쪽
A N IM A D V. H A R. A L D. . 43buere, vel adfixas imis tabulis vel inde dependentes & silo infixas. Quae adfigebantur simplices erant, quae adpendebantur duplices. Ideo & μυχοι dicebantur, ut hodie videre est in diplomatis nostro una Regum aliorum Principum. Inde κηροβουλα dicta quae ex cera, χρυσοβωλα quae ex auro, ut Qum Imperatoribus Conisit intinopolitanis usurpata : alia μωλιβδο-
, qualia sunt quibus hodie & Papa. utitur. Ostende si potes has bullarum & sigillorum ex metallo aut cera formas olim
sub Jui isconsultis fuisse usitatas. Sed de his nos i iis a pluribus. Non mirum igitur ,, cum tam dives te sumptum sit verbum H re apud Antiquos & Neotericos,& alia apud hos & illos signandi sive sigillandi consu tudo invaluerit, si plerique etiam vetustio sum baec consudeIuut.
47쪽
In lege supradicta exponenda iterum opera sumpta. δέ . eam recte explicandam duo requiri. Primum,quid intellexerit Iurisco fultus codicum appellatione di deinde quomodo inteffigendi sint duo e dies simuIsignati. Per duos codices, duo Exemplaria testa . . menti recte interpretatumSalmasium. Heraldi im- audentia se imperitia notata. Tabulas testamenti, - Tectamenta , Codices se Exemplaria testamenti
mus,& interpretationem Salma sit quam tot modis suggillat Heraldus. A te store tantum aequiore postulo ut antequam Anim' adversiones insolentis paedagogi legat, salma sit observationes adeat. Ex eis pellectis cognoscet quantum ratio dc bona mens fugerit rabiosum hunc rabulam, . Non enimalia opus est: refutatione nugarum.quas hic congessit, quam lectione illius observationis. Nihil enim quod ad rem faciat reponit. Argumenta omnia Salmasii intacta praeterit. Solis convitiis rem peragit & calumniis se dignis, frontique suae melius inurendis earum notis. Primum in ea lege Salmatas diιos codices dixit duo es se exemplaria
testamenti. Sic enim lex habet; Sed etsi quisim Oabus codicibus simul signatis alias atque alios haredes scripsierit, ct utrumque extet, quasi exmo competit bonorum possessio , quia pro unis tabulis
48쪽
rabulis utrumque habendam I cI . Duo sunt in hac lege explicanda, primum quid intellexerit Jmistonsulius codicum nomine, d inde quomodo intellexerit, duos illas ced-ces fimui ignaros. Ad primum quod attinet, per duos cedices ψ duo Testimenti exemplatia Salmasius intelligi : voluit , sive duas
testamenti tabulas, atque etiam duo res a menta. Hoc ex lege ipsaea deo manisessum ostenditui . ut lux non sit liquidior medio meridie. Haec enim tria σμωνύμως in ea posita limi, Codicet , restimenta 3c Tabula. Dicit enim. O utramque extet, nempe test
mentum. I es amentum amem unum,uNae
sunt tabulae & unus codex. Ergo duo codices sunt duo testamenta, duae rabulae,duo exemplaria: Et tamen cum haec sim certis. Lma & 'caeco etiam Mara L caeciot talpa
causidicus in .secundo paragrapho primae suae Animaduersionis neminem esse dicit quantumvis tristem qui Salmasiana illa legendo risum continere queat, nempe quia scripserat in duobus Codicibus signatis testamentum de quo agitur fuisse scriptum, S proinde duos codices simul signatos duo
esse exempatia quae testator simul signanda curaverat , id est simul liganda se obsignanda, ita ut duo pro ano haberentur sc simul juncta. Quid in his risu dignum λ Homo tamen severus assirmat quamvis haec ridicula serensi
49쪽
Quia a viro profecta erant quem sedulo amabat. O bestia , ii Satiriasium tunc amabas, quis te mutavit P Cur omnes occasio. nes captaiti in illis tuis libris ob servationum dc de rerum iudicatarum auctoritate, ut eum quo jure quaque iniuria carperes Cur cum eum defensionem parare audires contra tuas ridiculas censuras, trecentos ei
Corcyreos mastigas, atque ut in aliis litteris scriptum vidi, trecentas νιrgas, quasi puer sub ferula tua paedagogica constituto. mi natus esὶ Haec cum ab amicis accepisset, ea re se commoveri sensit ad asperius paulo tractandum quam se deceret illum qui tam atrocem sibi denuntiarat castigationem. Rosae tamen sunt illae & violae quibus te aspei sis, prae istis quibus amiculum tuum antiquum obruis contumeliarum de male , dictorum acerbitatibus intolerandis. Aetunc ne ridere quidem eum sustinebas. Sed ad rem redeamus. & de priuio quidem agamus prius. Quod Salmatius voluit duos codices esse duo exemplaria, dixeras in observationibus, duos illos codices non fuisse duo emplaria , sied videri osse duo te tamenta. HOC tam absurdum Salmatio visum cum esset, ut miseratione potius quam risu dignu deputaret, quae livit a te si duo codices in ea lege accipi non possent pro duobus 22emplaribus, quia
50쪽
ANIMADV. HERA Lo quid ergo essent, aut quid significarenthuua ratione ex tua sententia fieri posset
ut duo illi duorum testamentorum codices , codices essent & tamen non essent
exemplaria testamentorum Z Quid ad illa respondisti Dicis Num. v. tuae animadversionis, videre te quid Salmasium fefelle- Iir. Exemplar nempe Testamenti O Testamentum rem unam atque eandem existimasse, O quia 'duos codices eo paragrapho videbat duo esse exemplaria, quomodo ab Vlpiano pracedenti paragrapho appellata fuerant, duos illum codices, pro duobus testamentu accepisse. An aliter debuit accipere aut potuit, dic o Coryphaee νοριι iri& oeelle Rabulariae 3 Si idem Ulpianus p cedenti para grapho, duo exemplaria posuit pro duabus tabulis testamenti & pro duobus testamentis , an peccavit Salmasius si duos codices & duo testamenta apud eundem Ulpianum in sequenti Paragrapho de duobus exemplaribus interpretatus est, An negabis duo exemplaria dici in hac lege duas tabulas duosque codices Si quis, inquit , in duobuι exemplaribus scripsierit testamentum, o aliud extet, aliud non exul, extare tabula testamenti videntur. Annon exemplaria hic sunt tabulae 3 An non & Codices λ Quis umquam negavit, aut quis nescit codices esse tabulas quomodo igitur aliter accipi queant in eo qui sequitur Paragrapho ejuse