장음표시 사용
81쪽
8 SsECIMEN CONFvT dat. Etiam curiosius est rerum quae ad se nihil attinent. Quid enim ad te pertinere censes, b stulte causidice, quod Salmasius in Hollandiam vocatus sitὶ An adeo bardos
credis esse Batavos ut non contemnendo , ut ais, Salario ex Gallia evocarint hominem qui nihil sciret nisi nugas agere Atqui vel propter has ipsas nugas potuit ille, si voluisset, in
Galliam ex Hollandia revocatus redire, altero utanto majore stipendio. Ergo etiam Batavis bardiores sunt tibi tui Galli. Audi nunc me veris veriora dicentem, si tricis αapinis pretium & honos apud Gallos esset, jamdudum te montes auri obruissent, Ecmaria argenti in undassent, aeneusque stares in omnibus urbis Lutetiae quadriviis. Dicis ad eximendum scrupulum hujus legis non esse necessario recurrendum ad eos qui litteras instaurarunt, aut qui eos proxime secim sunt, quos aetas nostra non vidit, sed ad eos qui adhuc pirunt, aut in hominum meminia versantur. Recognose, homo inepte, haec tua esse verba, & fatere te nescisse quid diceres, cum illa scriberes. Distinguis eos homines qui litteras instaurarunt, quique proxime eos sequuti sent, ab illis eruditis qui adhuc
vivunt, aut in hominum memoria versia tur. Ad hos recurrendum esse ais ut eximatur scrupulus legis praedictae, non ad illos. An, o fatue, qui in hominum memoria versantura
82쪽
AN IMADV. HERALD. Tysantur, alterius esse conditionis ac sortis tibi videntur, ab illis qui litteras instaurarunt& qui post eos proxime vixerunt Nonne& hi in memoria hominum versantu Quid igitur hoc nomine eos separasti Vt miseret me tuit Totus in fermento eras cum illa chartis ingereres, bc prae furore excaecatum calamus te ferebat, non tu illum ducebas.
Sed agedum, dic nobis quinam illi sunt adhuc viventes, aut in hominum memoria
lasantes qui legem istam omni scrupulo liberarunt λ ostende illos, si potes, vel digito. An tu eris Certe adhuc vivis, & apparer te de te ipso loqui, cum vere eruditos appellas , & litteris sapienter Uos. Quanta sane tua hic sit sapientia & moderatio in litteris tractandis, vel unica haec prima tua animadversio, quam pro specimine ac gustu ad nos misisti, abunde fatetur. Tu tibi igitur persuades, & nobis idem persuasium esse vis,praeclare a te expositam esse eam legem, Ae ab omni dissicultate quam praeferebat vindicatam 3 Sed,5 stultissime & vesanissime mortalium, si vera est tua illa interpretatio, quam in observationum libro posuisti cap. L. non multum ea lex habuit scrupuli, nec ullum vindice dignum nodum. Dixisti simpliciter duos illos Codices non fuisse duo exemplaria , sed fuisse quasi duo telamenta. Hoc quam ridiculum sit, jam tibi probatum est,
83쪽
go. SPECIMEN CONFu T. ut duo Codices non sint duo exemplaria.
bantur,inlais,duo testamenta. Cur istud Quippe, ut ais, quibus alii atq; alii haeredes scripti erant. Non videris ergo legisse etiam duo& plura testamenta dicta de pluribus tabulis vel codicibus qui eodem exemplo scripti erant 3 Hoc etiam supra tibi monstratum lest, Duo testamenta, duo Codices dc duo exemplaria aeque dici de his quae ιγιτυπως δc eodem exemplo scripta essent, quam quae diverso. Nihil igitur exat causiae cur hic testamenta ab exemplaribus distingueres. Sed cavillatione
nihil opus, video quid volueris. Duo vis diversa fuisse testamenta, id est duos illos codices, quia in his alii atque alii haeredes erant scripti. Si plures, inquis, tabulae diversis exemplis scripta sint, puprema valent, caetere
nullius momenti. Patere hic a me te moneri, 3 sapienter litteris use& vere erudite, non
esse Latinum quod sic scribis: debuisti quippe dicere, tabulas diverso exemplo. Nemo enim auctor dixit , plures tabulas isdem exemplis scriptas , sed eodem exemplo. Non enim suum ac proprium unicuique tabulae est exemplum,sed omnium simul idem. Cum dico margaritas paristo 6se, rectum est, quia per omnia similes sunt, Atii dicerem esse paribus plis, hoc emet Hecaldinum , id est asininum. Sed haec parvi momenti. Ad majora transeamus. Duo illi codices fuere duo diversia
84쪽
ANIMADV. HERALD. grversa testamenta, posterius valet, prius nullum est. Atqui hi duo , inquis , codices simuι fuerunt signati, Ergo neutrum erit privi, neutrumpserius. Si hoc tibi vetum esse concedimus, nihil adhuc video dissicultatis, quod in hac lege ostendatur. Ubi igitur haerebit ille serupulusὶ An in conclusione ipsa quam ex prae missis elicis r Videris hoc velle. Muid igitur, inquis, heic setρ Deliberato sane opus est ut hic pronuntiemus. An neutrum, inquis, Valebit , cum simul utrumque signatum sit 3Magna profecto dubitandi causa. Et quis heic posset haesitate 3 Cur enim non valeret Utrumque, cum utrumque simul signatum essetὶ An eo ipso posset quis dicere neutrum valere λ His positis , tandem pronuntias, quasi ineluctabili sit petata & distatuta ni-ώα: Imo utrumque valebit, ex utroque competet bonorum possessio; quasi utrumque unum sit reflamentum is utrumque supremum. Euge profundae sagacitatis Iurisconsulte s Prae tuo acumine in legum nodis solvendis, fungi
fuere omnes quos superior aetas tulit, & qui in hominum memoria versantur. Ideo ad te recinrendum necessario fuit, ut nobis tantum eximeres scrupulum. Sed vis dicam
tibi quid feceris. Nodum in seirpo quaesisti, hac tua tam bella,tam acuta & ingeniosa interpretatione. Quod erat difficultatis, inoffenso pede ac sicco praeteristi ει transi-
85쪽
si Sprci MEN CONFVΤ.sti quasi planum quod erat scruposum adeo 'tibi iti mente nihil sensus fuit nec intelligen ttite. Quod enim ex codicibus duobus simul signatis, conclusum habere vis , Ergo neutrum erit prius, neutrum posterius , ex eo signandi modo quem intelligis, fiostra id poscis
quod non potest tibi concedi. Nam ridiculum est in illa signandi ratione quam tu cum aliis imaginaris,ut dici queat aut comprehendi, duos illos codices ita simul fuisse
signatos ut neuter prius , neuter posterius signatus videatur. Quod adeo tamen tibi placuit, ut no dubitaris em egregiam interpretationem recoctam in hac Animadversione reponere , quamvis eam jam pro putida Se inepta deflasset Salmasius. Sic eniti,
set is Sect. V. Si autem simi dires codices mmul signati , sed in quibus dires scripti fini hare
des, tunc duo exemplaria dici nequeunt , quia i rer eos magna diversitas, quippe cum unum Titium haredem scri stin Habear, alterum Mallium.
rum quia seunt simul signati, ita ut diei nequeat quis prim, quis posterius , scriptus aut signatu μγrit , uterque valet, sed pro uno testamento tan-rtim, quo plares seripit fiunt haredes, non pro s-bus scum nemo paganio duobus testamentis decedat. Haec ad verbum retuli ut quaedam in his notarem in pejus mutata a priore observatione , quaedam etiam cum iisdem vitiis relata. Duo illi codices non videntur
86쪽
tibi posse dici, duo esse exemplaria , quia inter
eos magna est disesitast Insertia in his tua jam ante defricata est. Sed eam hic strigili premam, alia ratione: Si omnis codex testamenti quocunque modo factus, Exemplar est, id est, & authentica scriptu Ta, ex qua re exempla vel ανπικαφα sumi possunt, quis dubitat quin prolatae alicujus testatotis duae tabulae, licet diversis , non eodem exemplo nec eodem tempore scriptae & signatae, Exemplaria quoque dici debeant, ac Codices dc Tabulas inusquisque enim Codex Exemplar est, id est In illis tuis praeterea verbis supra descriptis non gnatoriantum simul duos Codices dicis, sed etiam scriptos, cum lex ipsa simul fAgnatorum tantum meminerit. An putas hos nihil intere ste, scriptum telamentum & gnatum eodem tempore fuisse ρ Sic sane loqueris: verum quia fiunt fimulsignati, ita ut dici nequeat, quis prius, quis posteriinscriptus aut gratusfuerit, uterque let. Atqui nihil de simul . scriptis Lex , sed de simul signatis tantum.
Quae tibi mens fuit cum illa de tuo adderes; an non praeter mentem legis p Quis te eripiet, quin putaveris scribi uno tempore dc signari testamenta olim debuisse ut valida essentρSi ita credidisti qui tantum te facis in Juris scientia,ignarum te prodis eorum quae habentur Leg. xxi Cod. de Testamentis.. F a Iu
87쪽
8 SPECIMEN CONFUT In ea diserte dicitur, in testamentis, quae praesentibus vel absentibus testibus fiunt non exigendua Testatore, ut uno eodemq; tempore testes adhibeat, dictet & finiat testamentum. Sed licet, inquit,alio tempore dicta--n scriptum νι prostratur ', si cit uno tempore eodemque die, nullo actu extraneo interνeniente, testes omnes videlicet simul nec diress temporibus subsicribιresignarequa testamentum. Vide A sine, si quid videre potes . non esse necessarium ut uno eodemque tempore scribatur a testatore, subscribatur a testibus & signet testamentum, sed licet alio tempore scriptum post tempus offeratur testibus ad se scribendum & signandum, ratum esse. Inter scribendum igitur potest testator aliud agere, immo vel contrahere vel interrumpere scriptionem quolibet alio actu extra neo. Quod enim Dochores quidam existimarunt in testamento faciendo contrahi
posse, id verum est si de sola scriptione intelligatur, falsium si de actu subscriptionis Msignationis accipiatur. De hac enim sola prohibet Lex eam ullo actu alio interve niente turbati & interrumpi. Id tamen Lex xxv m. Cod. sic interpretatur, ut agenda quae necessitates corporis spectant, non vitient testamenti factionem si intervenianr, ut victus necessarii vel potionis oblatio,
medicaminis datio vel impositio, &si quae
88쪽
ANIMADV. HERALD 8salia necessarius vitae usus postulat, ut ventris exoneratio ,& similia. De solo etiam actu
quo subscribitur & signatur testamentum, capienda sunt illa ex Institutis Tit. eodem, ubi dicit Imperator, pariter constitutum esse postquam Jus civile & praetorium in unam consonantiam coepit jungi, Uι uno eoiam tempores tem testibus adhibitis, siubscribatur testamentum o signacula eidem apponantur.Hoc ex EdictoPrςtoris,illud de subscriptione testium a Constitutionibus inveniatum fuit. Vt uno autem eodemque tempore testes adhiberentur ex Jure civili proditum. Inde haec tria simul ut uno eodemq; fierent tempore sine ulla interruptione, sed uno contextu statuit Lex xxI. Cod. de Testamentis. Et sane cum praecipuus sit actus testameti faciendi, praesentia testium, subscriptio, ac signatio, merito sancitum est ut nullo alterius rei interventu, uno & continenti tempore perageretur. Nam eadem Lex deceris nit, non flubscriptum a restibus & nonsignatum testamentum pro infecto habendum. Parum igitur refert scriptum esse a testatore, nisi subscriptum sit & signatum a testibus. Haec vel terunciis nota sunt, non tibi,qui exigis scribi eodem tempore & signari testamentum. Verum, inquis, quia fiunt simul signati, ut dici nequeat, quis prius quis posterius sicriptus aut sietnatus fuerit, uterqlle valet. Ecce stultivide,
89쪽
8s Spac IMEN CONFUT. nihil ponis differentiae inter scriptum&signatum. Quis prius aut posterius scriptus fit auts metus. Quasi nimirum intersit aeque ut eomdem tempore scriptus sit ac signatus. Ratio te fugit, aut tu illam. Quid si igitur duo illico dices quos simul signatos Lex dicit, non eodem tempore scripti fuere quo signati,an hoc ad rem pertinere ςensebis 3 Quid si etiam ex duobus codicibus, ille in quo Titius, aut ille in quo Maevius haeres scriptus est, alio atque alio tempore a testatore conscripti, sed eodem tempore sunt signati, an aliud quid juris erit Θ An dices utrumque valere ξ Non puto, quia tua sententia est scribi eos ac signari simul oportuisse.
. Stropha ct calumnia Ηeraldi animadversa, is explia. cationes Salmasii defensa. Pro d bus codicibus , quorum in lege de qua agitur, mentio est , improba Heraldum supponere plura restamenta. Detiria ejusdem notata. Sententiam suam de illa lege nec . mutasse nec interpolasse Salmasium. γ .
Go hic te relinquam, ut spatium respon-Mdendi habeas. Interim priusquam ad legis expositionem veniamus quam Salma sus edidit , quaeque a veteri lignandi mor: dependet, quem tu ignorasti ,-a notion particulae adverbialis simul a te non intellecta , hoc loco ventilabimus insignes tuas
90쪽
ANIMADV. HERALD. 87arophas.& sycophantias quas sect. m. 3 LV. primae. tuae Animadversionis improba
mente & falsifica manu congessisti. Si notus antea non fuisti populo eruditorum, nunc faxo te habeant pro impudentissimo quidem calumniatore , sed & stolidissimo. Nam alii, ut tectae sint, fraudes suas aliquo fuco involvunt, tu sine pudore , nullo velatas colore eas prodis. Dicis sui, finem uecundae sectionis , me ut difficultati legis hujus obviam irem posuisse primum, Exem-pIar testamenti se tessamentum rem eandem qAn non hoc verum Tu qui pro falso habes quantum ipse falsusὶ Si Exemplar testamentimis τυπιν est, ut supra tibi demonstratu an non. idem cum testamentoὶ Ubi legisti in Jure Exemplar testamenti idem esse cum exemplopSi Exemplar testamenti est ιωπικαφον, ut tu dicis Sesst. v. idem omnino erit Exemplar cum exemplo. Bina tabula scripta exemplarii causa in Leg. XLV M. D. de Legatis f. II.. pro exemplis erunt. habendae quae nihil fidem faeiunt; cum tamen ea Lex binas illas tabulas fuisse authenticas: clare significet. Ais deinde Salmasium ex eo inferre; duos Cadices testamenti duo se exemplaria.Nonne hoc etiam indubitatumi Si Exemplar testamenti est & testamentum, ut supra ostensum est, an prohibebis ne duo Codices sint duo exemplaria ρ Postremo Dos