장음표시 사용
161쪽
resatae eolligitur, & pari ratione homicidis, adulteris, constilpratoribus Pertimescem dum eae 4 I. Itaque nragno quidem constitit Davidi ra me. Regi oculorum conseditis in Bersabee, quot enim flagitia ,quot, & quam diutur- calamitates inde secutae t magno quo- .inis, Roboamo stetit durior ad populum responsio, qua fictum ut decem tribus Israeliticae ab eo descerent, & pluribus amus divisis remancrent: magno dctaque redemisset Theodosius Imperator datam militi facultatem , unius Ducis neccm a Thessalonicensi plebe patratam ulciscendi: haec enim ultio non nisi septies mille Thessalonicensum caede expleri potuit, ω multis lacomis, muliaque per menses submissione, ac poenitentia CH ti constitit. Sed vidi me sol iste aliquandoetam diuturnam. gravemque poenam tam brevi noxae imponi, quanta imponi solet in carcere expiatori Itaque maxime in illos, qui eo detinentur , quadrat Caroli Bomonii lemma. Cum enim exprobratum illi esset, nulla causa, atque ut Gallice dicitur . pro nihιis, turbatam ab eo Galliam , ipse in insigne sibi sumpsit globum
terrestrem filo e nubibus pendulum, cur circum adscripsit hoc lemma , de nihilo res, Gallice, dι ritu cisses grandes, &sane voluptatulae momentum nihil est ad centum,& amplius annos incendii expiantis
sa Porrb his accedit tertia causa aegri redi- nisanimarum ex tam longa Purgatori imm,m Nam quae diutissime illic conflagrant, minime omnium adiuvantur. Ouippe quod 3am vel fugiam hominum me is
O H riam, propter imporis, ex quo decesi Paeta stan runt, a uiuinitatem , vel quia nullius. Opis indigere credantur 1 ves quia po- steri proximos parentes poenis eximere magis student, & dum pauculas preces horum saluti impendεre , piget alias Ma)oribus destinare. Quis animum induxisset Ludovicum mim Imperat rem adhuc precibus egere ad levamenecenarum post elapsos trisnta & amplius a morte annos Cum Reribus,&Imperatoribus tot preces, & sacrificia privatim, ac publice per totum Regnum& lmperium destinentur Ipse tamen post tantum spatii, Ludovico filio, atque in Imperio succestari, nocte quadam precanti, in terposito Christi nomine supplicavit , ut se tormentis, quibus cruciabatur, liberaret, quo demum vitae beatae particeps posset effici. Quo viso ita perculsus fuit filius, ut e vestigio omnes Regni sui viros Religiosos per litteras obnixc flagitarit preces, ac sacrificia pro parentis defuncti obtinea libertate. Quis i i lagonem Petrapontium, Episcopum Leodiensem non virtute munus, quam genere nobilem, non brevi coelo potiturum speraret, cui in preces inaeumbenti divina bonitas eam pietatis su vitatem impertiebatur, ut uberrimo isse lacrymarum imbre perfunderetat, quippo his temporibus floruit, quoJoannes Abbaἀtulus , B. Lutgardis, B. o silia. B. Simon Alnensis, utraque Ida, B. Maria Segniacensis, Iuliana, Eva, Joannes Nivellensis, aliique . & aliae Sanctimonia florebant. Qui insuper duobus ante mortem annis scripto testamento , Cisterciensibus aliquot Abbatibus crediderat triginta duo
marcarum millia .eoque amplius, quae post mortem crogarem , partim in eos quibus ' teneretur , quocumque nomine, partim in mi es sacras, Alocteria, eg
nos, viduas, pupillos per totam Dioece-sm. Qui denique Ecclesia Leodiensi annis viginti novem feliciter administrata, bonis omnibus acre sui desiderium reliquerat. Quis, inquam, talem, tantumqu virum non paucos annos haesisse in flamamis lustralibus,&a suis derelictum credearet Et tamen inde, inquit, noster Fisen, ex quo haec deprompsi, quantum rationes humana dis iaeam a disinis . Non diadecesserat Hugo,quando se cuidam viden
dum exhibuit B. Odiliam fuisse putat
Transimo nus affirmans se quidem aete nos cruciatus evasisse, aliis tamen longe acerbissimis purgari, donec coelitum choris inseri mereretur. At cum sensim, ud humana fere sunt omnia orantium pro illo studium se remitteret, pridie Pentecostes Sacerdoti eum item Transinosanus aut mat suisse loannem Abbatulum suo quondam neces ario in lectulo quiescenti, horrendo Hulatu somnum excussit. Evoluto deinde annorum quinque spatio ad eumdem Sacerdotem rediit, questusque graviter a caneris omnibus in durissima necessitate se deseri, ejus saltem quam maxime suppliciter opem imploravit. Suam omnem operam ille liberaliter promisit, nec impendit segnius, factumque est ut post breve rcmpus idem ille Sacerdos Hugonem in coelum viderit intrantem, ded cente clarissimo frequentium Episcopo . rum agmine. Ita Filen in illius vita a. I L.
Non est curde aliis hic loquat fgillatim traniummodo id peto, si ctiam Reges, post
aliquot annos a morte, & negliguntur, Ecobisvioni traduntur etiam ab iis, quos beneficiis maxime expetitis asse rant, quique illos vivos venerabantur , ut quosdam
deos: si Praesulibus optimis idem obtingata quid
162쪽
Patrocinium Defunctorum. Lib.L. . Ι3F
quid futurum censeamus vesgaribus hominibus, quorum funeri adfuisse suis, &plus satis, compluribus videtur Qvid iis, qui de ipsi neglexere defunctos, & progeniem reliquere parentibus vitiosiorem Equidem ita existimo, plurimos, durit grant e vita, immigrantque in subterraneam illam ac tenebrosam Purgatorii specum , admirabundos offendere illic, MOS, abavos, tritavos, & alios majores, .&ingenti propterea affici tristitia, stye quia
cotum miseriis gravissime commoventur, sive quia se pariter autumant derelinquendos. Caeterum si durum est tantis in tommentis non juvari a suis cum facillime possis, quam erit acerbum non juvari tamdiu Ais. QMd si vero Itoc ipsum tam durum ac my, cta crudele est, quale erit ab iisdem affligi, μη eoque vellementius, qud diutius in erga-ο - illo flammeo commorantur l non
jam loquor de parenti ma, qua filii, ac nepotcs, pravo usu facultatum , ab iis cum aliquo salutis dispendio partarum . illos discruciant, si quod credibile est, iii
Purgatorio illum reiciant, in poenam immodici & iniqui in suos amoris: non ago de criminibus filiorum ac nepotum, qui bus nimia indulsentia peccandi ansam dc-dere, propicreaque eorum notitia punium tur, Coque magis, ac spatio temporis longiore, quo magis crimina illa eodem spatio cumulantur. Verum sermo mihi est de gravissimis tormentis, quibus pios manes ex suorum , seu filiorum , seu amicorum in purgantia loca descensu conflictari necesse est. Quo enim longior eorum mora illic est, eo plures e posteris & amicis suis ea subire & perpeti vident; quis
ambigat, quin cum novo & acerrimo dolore e Ut enim beatis ex novorum Coeli incolarum adventu ac beatitudine nova semper hetitia obtingit, ita & piis mani bus nova in dies tristitia ex adventu novorum Purgatorii in quilinorum: Praescrtim filio tum, nepotum , aliorumque sanguine& a citia junctorum. 1ς. Quemadmodum enim amicorum bona Hopter sors gaudium amicis parit , silc de mala
amorem moerorem. Qius vero cxistimet amorem
suis tia a piis manibus exui, dum visam exuunt tQuin cliam per cctum est amorem su- pernaturalem in iis magis excitari, tum quia rerum divinarum praestantiam clarius vident, atque adeo pluris faciunt: tum quia animae nepotum atque amicorum in gratia charitalcue divina confirmatae sunt. Atqui filiorum amieorumque mala , quantos in parentibus tristitiae
motus ciere solent i Indegundis S negildi uxor, sortitam alioqui Heroina
lectis illius ad mortem se parantis litteris, auditaque simul morte, novercae machinationibus , carissimo marito crudeliter illata, viso etiam praepropero fato puelli ex eo suscepti nimirum, & ipsa brevi amore ac moerore consecta est. Agar Isma lis parens, cum in liticulosa ermo con sumpsisset aquam , quam utro detulerat, jamque parvus Isimaci siti cmoriturus videretur , abiecit, inquit cacer Historicus
Gen. 2I. Puerum Iubter unam ar rem . qua ibi erat, nempe, ut commentatur
Abulensis, ne viaeeret signa cruciat in pueri in exitu anima in vustu, in voce, ex hoe multi m viceretur. Et notum est parentes liberorum miscriis acerbius assi ci. quam suis. Quamobrem Dcus Israelitas timore urgere volens ad observatio nem Decalogi. Ego sum, inquit, Dom1nus Deus tuus, Orsis Zelotes visitans iniquιta ιιm patrum in Jios, in tertiam, quar tam generationem Exod. xo. Quid quod Rex David intuens Angelum urbi Jerosolymitanae pcstem cxerto ac flammiuomo gladio intentantem , misericordia iapopulum permo us, poenam in se converti petiit. Ego sum, exclamans, qui pecca
vi , ego qui iniquὸ egi, istι. qui oves sunt,
qu d fecerunt Cum ergo pii manes, quos longior Purgatorii mora exurit, non populum suum, non unicum filium , sed plurimam prolem usque ad quartam qui
tamve generation m . & amplius, comis Aburi intuentur, quantis premuntur angu-
stiis i quot tormenta in tot liberis pcrp tiuntur Et ejusmodi nimirum tormenta metue- 4i Ibat ille dives Epulo, cum Abrahamo dice-Ies te, Pater, ut mittas eum in domum Patris mei, hano enim quinque fratres, ut testetur istis, ne se ipsi veniani tu hune locum tormentorum Luc. I 6. Et si enim verae in suos misericordiae virtute non movebatur ille perditus, etsi fratrum conversionem non exoptabat, Dci hominumque Oser: tamen merito metuebat,
ne si & hi incendiis aeternis immergerentur, stippliciis suis aliqua accessio fetet rquia cum eos adhuc amore naturali diligeret, non poterat in t ptis tormentis λne commiseratione naturali conspicari.
Adde augendam quoque suisse illius
nam ex eorum consortio, quibus quippe author peccandi, & cau damnataonis extiterat.. Atque hoc ipsum cst, quod in tanta Purgatorii sat mora pios manes maxime torquet, modo enim vident eos, a quibus
in flagitia impulsi, modo quos ipsi impul re, modo liberos, ac nepotes in eamdem
163쪽
secum pyram conjici animadvertunt, quubus fundos,&praedia calidius conquirendo, meruere aduri, modb socios olim culpae, nunc & poenae cernere coguntur; ex quibus, ac simillibus, nova semper manat tristitia, & diuturnitatem tam infausticarceris exasperat. Quae cum ita sint, cum, inquam, tam longae sint in ardente illo ergastulo morae,& cum diuturnitas ipsa mali etiam facilis tum per sese , tum ratione adsunctorum, illud reddat intolerabile: Maserimini piorum manium, o Christiani, o mortales, amicorum destinctorum, quantum humanitus fas est , miseremini. Siquidem
tanta existit eorum calamitas, vel ex sola diuturnitate , ut omiacm commiseratio. nem humanam cxcedat. Qippe cum plurimorum Martyrum, ac latronum longissimos cruciatus saepe unius animae Purgatorium mora supcret; illi autem cruciatus omni humana commiseratione digni videantur, consequitur unicam talem animam omni hominum miseratione dignam
esse. Quid igitur de universis sentiendum λ Certe negari nequit, ciuin si in medio foro concremaretur quispiam vir probus.& insons, cusus supplicium divinutus anmun duraret, & infinita vis hominum undique concurreret ad spectaculum , nemo tam saxeus esset, qui tanta supplicii mora non intime commoveretur. Quid si ad ccntenos annos perduraret e nonne totum probe orbem admiratione sui, & commiseratione continenter impleret y Atqui ducentis ac trecentis , atque amplius annis, lustralis flamma nonnullos perurit.
Cum ergo horum singuli , omnium
mortalium misericordiam mereantur ,
quid universi cum illis miseratio debeatur, quamdiu tormenta durant, prosectb nullus est cx piis manibus diuturnae poenae destinatis, cui juvando plusquam unive sim vitae tompus, si liceret, impendere non deberemus. Quantum igitur reddemus, si parentibus, amicisque nostris adjuvandis , quorum haud dubie non pauci diu in Purgatorio attinentur, pauculas vitae horas insumamus, & quam parum, quam nihil universis piis manibus daremus, si vitas mille, ac mille iis sublevandis addiceremus, maxime cum eo plures snt, quo poena diuturnior. Cum enim quot diebus permulti in illum carcerem Conjiciantur, ex quibus pauci cito cripiuntur, nonnulli diutissime, id est, ad centenos , ac centenos annos in eo jaceant,
plures ad quadraginta, quinquaginta, aue circiter, nimirum longe maximam multitudinem simul cruciari necesse est, atque adeo simul misericordiae opisque nostrae indigere. Ergo o mortales, o Christiani, iterum 41o.
iterumque vos obtestor, tantae multitudi- Ergo mist nis animarum Deo fidelium , tantaeque earum ex tam longa mora calamitatis. miseremini. Mementote, quaeso, iterum quos animorum motus in mortalibus concitare solita sit supplicii, aut miseriae diu- ,
turnitas. Latro quidam plurimorum caede nobilis, in Austria inferiore in rotam actus est, cruribus solum fractis, producendae morti in gravius reo supplicium et jamque dies in vcsperam ibat, cum numerosus popuIus assivere, illi solari. isti cona- miserando lacrimari, alii Deum orare, ut lento tormento , quod triduum duratu rum credebatur, brcvi finem dare c& r vera sub occasum solis cum copiosus imber defluxisset, ipse poena simul & vita d functus est. En triduani supplicii sbia formido spectatores ad intimam ardentcmque commiserationem commovcl. Quid essicere deberet vera combustio trecentO
aEgrotabat quispiam e Societate nostra juvenis, necdum sacris initiatus , sed sen- Rel οὐ-
su ac virtute senilcm praetergressus aeta- νum Soci
tem. Igitur ingravescente in dies morbo latis trandixit inaurem Socio familiari; O mifrater, ora, quas, Deum: grandis enim mihi im' minet rempestas: vix dixerat, cum pectus aestuare, ardere , premi, frangique scapulae, humeri, tergum, caput totum tremere,
perpungi, lancinari. Quid plura omnibus
membris , ossibus, nervis, medullis, atque visceribus intimis desaevire malorum nec visa, nec audita colluvies. Stupere interim o aes, Eornmiscrescere . precibus
ad Deum fusis Juvare , blandis vocibus consolari aestuantem: ipse patienter agere, Numinis clementiam , Virginis matris opem implorare. Perstitit hoc malum integras viginti quatuor horas. Quo spatio exacto posuit tempestas, & aeger tandem in portu faelicitatis aetcrnae consistenS, tamiae rei causam explicuit. Petiisse nimirum se a Deo perquam obnixe, ut Purgatorii poenas sibi ante mortem infligerer, quibus persunctus libere rectaque in coelum pos sci evolare: postulatisquc Dcum annuisse, nec voto stustratus placide sancteque in Collegio nostro Eborensi vitam hanc mor. talem cum immortali commutavit. Vide Benedictum Fernandum in cap. Gen S. sest io. Caeterum si umbratile illud Purgatorium quatuor, & viccnum horarum, adstantes tantopere ccmmovit, quanto vehementius commovere nos dcbcret,
164쪽
Patrocinium Defunctorum. Lib. L 137
non vicenum horarum , mensum. aut
annorum , sed plurium lustrorum verum. . animae incendium Quid si illud oculis usurparemus, quemadmodum insignium interdum reorum ustulationem Contigit sub annum isos. ut Antuerptae , Celebri Brabantiae emporio, vir nefarius ob multas de atroces hominum caedes ignis supplicio adjudicatus, vestimento pice illito , tertio in ardentem rogum in ici au- heretur. Aderat insolito supplicio vis hominum prope infinita. Injectus est igitur primum, atque illicis undequaque ardens catena extractus. Id spectaculi cum horrendo inscelicis rei Gulatu ita permovit Omnes, ut oculis auribusue illud minimε ferentes, statim uno ore misericordiam a
Iudice supplicissime flagitarint. Ipse qui
hominis 12utem procurabat, Sacerdos e Societate IEsu , cum obnixissimc rogavit, ut secundo inlinersus non extraheretur, nec dissicile impetravit, cum&Judicem,& quemvis alium utcumque crudelem tam atrocis tormenti miseratio patronum rei fecisset. Ergo brevissimum nefarii ho- minis veste ardentis conspectum serre non possumus, & parentum amicorumque no- strorum intima longissimaque incendia,
immoti planeque sicci negligemus 4 2. Atqui immitis ingenii est ,objecta alteritas gravi calamitate , non statim emollirim2 si misericordiam . quale igitur, tot annis illo, omni ferme ope destitutos desereret Quid i gutta cavat lapidem, ignis durissima quaeque domar, tempus exedit omnia, neque imbres, ut sic loquar, assidui lacrymarum finguinearum, quas perpetim e fundunt manes piissimi, neque eorum ignis multo acerrimus . neque tam diuturnum tempus; mortalium pectorum chaly bem fiungere valebit At si cruciatuum in mora vos, o Christiani, non tangit, tangant sestem preces vestrorum manium, heur toties tanto temporis spatio repetitae. Eas enim continentet fundunt; eas per i
bellarios alterius mundi, Angelos, inquam, vobis insinuant, ipsesque ad se revilentes, singuli singulos sepius interrogant, hisce Prophetae Isaiae verbis. Custis quiaden Lye custos, quid de nocte si dicant:
quo demum evadet haec nostra nox haec, horrenda αalamitas Eritne adhuc diu-riirna . an brevi vertetur in lucem Quibus unusquisque Custos respondet, venit mane , nox , id est illucescit quidem mane, sed, heul vobis manet vestra nox lheu miserae t hic haerere vos volunt vestri, cum a nobis intus in animo de incendio vestro saepius moniti crudeli silentio nos r pulcrint.
Verum si hactenus repulistis, 5 Christimi, tandem eos audite. Nam precis tam Miserie iamiserabiliter ardentis importunitas, etiam sit Judicem impium, Christo authore. ad mi- cax. sericordiam flectat a quanto magis csticaciusque parentes & familiares r flectat igitur illa vos, dc si vere Christiani apud Superos audire cupitis, flcctat ad opem ef- Α'ficacem, adeo ut nisi perfecta re. Partaque tam diu optata eorum libertate , nolitis conquiescere. Ita quondam Benincosa Virgo Neapolitana, cum ex viris doctis lintellexisset pro purgandarum animarum salute, fas esse se devovere haud diu cunctata est. Poenas quae Bernardinae primum , tum etiam Catharinae Sororibucluendae sepererant, in se lubens transtulit. summisque a Deo prccibus obtinuit, ut eam voluntatem haberet ratam Ergo et bissimis doloribus decennium integrum pro Bernardina laboravit: citharinae cruciatus eam ad extremum usque exercentes prius illi vitam, quam charitatem excusserunt, cui amare, quiun vivere
dulcius nit. Et prosectb non breviorem a
nobis opem exprimere deberent tam longae flammarum lustralium poenae, cum n fas sit miserationem languere ac deficere; quando miseria adhuc, ut cum maximE . cruciat. Quamobrem quantum, & quam .
diu licti piis manibus i vitulamini, 3 quicumque amare ac misereri pote i& cum cruciatuum moram commiseratione aequare nequeatis , affectus & subsidii magnitudine, vitae brevitatem supprete.
maiorem Dei, Deiparas gloriam , aurpiorum
166쪽
IACOBO HAUT INOSOCIETATIS IESU
TRIBUS LIBRIS PROPOSITUM.L IBER SECUNDUS.
ANe videlicet comelusionem quadam necessitate trahunt, quae hactenus de M cerbissimis longissi
iciatibus a nobis dis putata sunt. Et nos quidem eam ipsam subtexuimus singulis eorumdem exposivitionibus , ne hic eos retexere , dc actum agere cogeremur. verum alia sunt, nec pauca , nec levia firmamenta cause pi rum manium, quam tractamus , quibus ad eamdem opem mortalibus persuadendam inniti possumus: quae animus est hocialtero libro statuere. Vos nobilissimi amantissimique Genii, quibus eorum tutela commissa est, quoniam de vestram hic causam ago, suggerite mihi, quae ad faciendam fidem apta censetis , atque ad permovendos animos, quod ossicii mei caput est, dictionem meam accendite. Imterea tamquam dicendorum hoc libro fundamentum proxime Iacio.
CAPUT PRIMUM.ὼ vivis pios manes subimari.
ARTICULUS I. Et illia ex sacro instrumento,o' Sanctis Patribus.
A M perspeetiam-ex sacris paginis posse a viventibus opem ferri vita sunctis, qui lustrali carcere attinentur , ut quemadmodum superius i. i. c. r. vidimus, haeretici. Purgatorii insensissimi hostes ipsmet sacris paginis fidem derogare cogantur. Nam Machab. L. c. ii. ex lauda bili Iudae . supremi Iudaeorum Ducis, ac Sacerdotis fata ita concludit Acer Hist ricus: Sancta ergo salubris est curatio pro ἀρμαλι exorare. ut a p reatis fotivantur. Quo ex loco id clarissime conis sequitur, quod in praesenti agimus , posse vivos defunctis opitulati. Alioqui enim
nec sanritam esset sed ut recte idem Hl-S L storicus Duilaoc by GO le
167쪽
storicus in se suum videretur , innum orare pro morι uia et nec salubre, seu
salutare id ruret , quia esset incassum. Est autem hoc ipsum iniictum , quia pium inpios manes qui sic levantur, quia religiosum in Deum, cusus honori sic servitur ;quia denique ipsium orantem efficit iam ctum. Eth item satu e , sive salutare tum
de iunctis, qui tormentis ercpti aeterna salute impertiuntur : tum oranti, cui novi eatroni & advocati in coelo quaeruntur, udusque in tuto collocatur, & gloria maior paratur: tum orantis consanguineis.
atque amicis, ad quos utique beneficiis cumulandos , gratissimus defunctorum animus sese extendet. Caeterum huic Scripturae loco clarissiamo hostes animarnm alictum opponunt plane obscurum , vel potius nihil plane ad reum propositam pertinent cm. Est autem hic Eccles. cap. 9. Utvenies enim sciunt se
esse morituros : mortui autem mhil novearunt amplιω. nec habent ultra mercedem: quia oblivioni tradita est memoria eorum ιamstr quoque, E odium. O invidia simul perierunt, nec habent partem in hoe Iaculo, in in opera quod sub Iole geritur. vade
ergo, ese comede in Ia1ιtia panem tuum. Quem locum obscurum dixi: quia S. Gr gorius Thaumaturgus & Hieronymus ac Titelmannus censem Salomonem hic non suam , sed Epicuraeorum sentem iam tradere : hi quippe animam hominis simul
cum corpore interire rati. propterea usu pant illa Baiae cap. ix. comedam in Hisbamin; cν- enim moriemur. Alii contra, sic enim explicant elim Bonaventura , ut
velint animas separatas nihil eorum , quae hac in vita aguntur, nosse, vel curare ad voluptatis sensum 1 hic enim illis periit. Quod confirmatur hisce verbis: nee babent ultra mercedem , scilicet propriam huius vitae in lucro ac voluptate sitam. Et id
innuitur, dum additur: vade e go, come Et panem tuum ιn ιatitι a. Alii denique nomine huius mercedis, metonymice in- intelligunt meritum: quoniam cum extra
viam positi sint, ejus plane sunt exortes. Ex quibus constat locum hunc. N perobscurum esse, aluue Meis clarissimo nequaquam opponendum , ω ad rem propos tam minime pertinere: sed vel ad Epicuraeos, vel, quod probabilius opinor, ad Maros coarguendos, qui quidem quas a morte opibus usuri essent, sic eas coacer vant, quibus Salomon ipse sgnificat ea rum nullum in altera vita usum, aut fructum fore : atque adeo nisi in hae partis gaudere velint, vavissimos labores tac,
Porro divinis litteris haud dubie consonant dictis ac scriptis sitis Sancti Eccle- εα sanctissae Antistites. Atque imprimis ut mi L patriis. sa faciam Concilia. & multa, Ac gravissi maj S Jacobus frater Domini in sua Lia turgia sc praecipit. Pro omni anima christiana assidia , vexata, misericordia
auxilii Ora indigente, in ut erranIet revertantur, in redeant ad pietate mi uxiormi convalescant, eaptivi tiberenIur , Paιrfsque ac fratres nos νι, qut ante ori runt, ιn pace requiescant , DomInum ore. min. Et postmodum Sacerdos ex esus institutione, sic precatur Deum: .memento Domin/ Teus nocter θινι tuum unia versa carnis, quorum memorIam si mus, orthodoxorum, ac rem de eΡntientium,
fac eos requiescere in regione viventium, in
regno tuo , io viticiis paradis . in M. Abraha, Isaac, in Iacob, Sanflarum Pa
ria, emitin, ubi praemet tumen sinis tui,-perpetuὸ refulgu. Dionysius quoque Areopagita lib. de Ecclesiastica Hy rarchia, postquam cantum Christian rum iuneribus adhiberi solitum, corporumque mortuorum in templum illati nem , ritumque sepulturae descripsit, sic
ait. Deinde accedens divinus AntιRes,
ias 'misiuo san Τὸ precatur, atque postpr ςationem, ipse eum salutat, in orisine omnes, qui adsunt, precibus quidem a divina benignitate contendit . ut in omnia peccata. qua humana fragilitate, in bec Lutatque admissa sunt ei. qui excessiι ὸ viata, remittat. se eum in lucem ae regionem ωiυorum .instaur Abrahae, Isaae, Myaeob deducat in Iocam . a quo fugit dolor, tristitia, ingemitin. Qu, prope omniali teque usurpantur. Porro haec ipsa se a divinis praeceptoribus suis tradita acce pisse postmodum testatur, atque adia ab Apostolis, quorum fuit discipulus.
rum quoque auditor Clemens Romanus Epistola prima, crius Concilium Vasense I. c. 6. meminit, inter caetera officia Christianae pietatis annumerat , Mortuos; petr re, in d I genter eorum exequias peragere, pro eoque orare, o Hoemos nau dare. Haec ille eo loco : qui etiam lib. 6. Constit. Apost. c. , ita diserte: Sine usta excepti ne , couvexite in cameleria, inquit. Iacrothbros in eis Igentes, in nastentes pro iir. qui dormierunt, Marurι,- . atque omniabus sanras, prsque fratribis nostris, επι ιπdomino okerunt. Tertullianus etiam lib. de Monogamia, pro , inquit ei mariti, Oret scilicet ,&νemgertum,
168쪽
Patrocinium Defunctorum. Lib. II 141
ctione conseretum at annuis diebus dormitionis eiuν. Origenes porro lib. 3. in Job se trabet. Glabramus nimirum retigiosos cum sacerdotibur convocantes, sed Iesana tam ciero invitantes adhuc egenos pauperes , pupistor, se viduassatura π- res: ut fiat se vitin noma in memoriam
requi/i desuvinranimabus, quarum memoarium celebramus: nobis autem esciatur is
odorem suavitatis in constem aterni Dei. Hactenus ipse. Quod si in ore duorum , vel trium φιτ δεθ-- omne merbum ipso Christo authore, en habetis, o Christiani , non duos tresue, sed ... I t quinquo testes , eius, quam adstruimus, veritatis, quos inter primus Apostiditus, duo Apostolorum discipuli, reliqui iudicia. & rerum christianarum scientia toto orbe clarissimi, & Apostolorum aetati proximi. Quis dubitet,qui ncorum authoritas ejus generis, id saltem ab hominibus non hominem exulis, obtinere debeat, ut fidem humanam lianc enim impraesentiarum dumtaxat peto) iis adhibeant nisi forte paganus aliquis, & unicus historicus plus illis omnibus mereatur: cui tamen fidem humanam denegare sine causa nemo cordatus ausit. Atqui si vel sic credas narranti patrem, aut filium, aut amicum tuum in gravi necessitate, quam non incom o de levare possis, versari, illico in pedes atque in subsidium exilis I nec necestarium, opinor, censes, ad suppetias maturandas, fide aliqua necessitatis illius ma)ori, ac divina te instruit ergo haec saltem humana ad succurrendum piis tuorum manibus te
18. Verum cui humana fide contenti si una ct mus, cum hujusmodi authoritates exigant νina. divinam Enimver5 liquido ostendunt illum orandi pro mortuis ritum ab ipsis Christo fluxisse, atque adeo veritate ipsa teste Christianorum precibus, pias defunctorum animas sublevandi vim inesse. Id quod etiam manifestius evadet, ex Musdem domitiae per omnes aetates ad nostra usque tempora perpetuitate. Etenim prope ou ginta seu Patres, seu viros gravissimos limaus fidei authores, ac Doctores recenset Joannes Garetius in eo libro quem int grum ex Musmodi testimoniis contexuit. Ex quibus visium est nonnulla deinceps decerpere. Cyprianus quidem L i. Epist. ubi pronunciavit non licere Presbytero,
aut Clerico tutorem agere, aut Curat
rem: ita disserit. Quod Episco antecesseras
troars religiosὸ considerantes, salubrite proviaentes, censuerunt, ne quis frater me inus ad tutelam vel curam Claricum nomi-πaret: ae siquis hoc fecisset, nou sferretur
pro eo, nee sacrificium pro dormitione eius celebraretur. Neque enim ad altare Dei meretur nominari tu Sacerdotum prece, qui ab altari Sacerdotes ministros suoi Levitar avocare voluit. Athanasius vero cum sic interrogavit lib. de variis quaestionibus q. 34. num sentiunt aliqua beneficia peccatorum anima, elim huper istis sunt conventus, e precationes bonorum operum. E ' oblatio m Z ita respondet: Si noυ aliquo beneficio participarent ex illo e nouutique in cura, se exequiis feret comm moratio . Basilius autem in sua Liturgia ita Sacerdotem precari jubet, Memento Teus omnium dormientium inste resum
monis υita aeternae, se resti a eor, ubi mistat lux mutius tui. Et Basilii frater Gregorius Myssenus luculentissime, ait, absique ratione, O utilitatι a praedicatoribtis, in asipuIii christi istavitum . in in omnibus Eeetesiis Dei praedicatum:
Res autem omnibus modis ut sis; in v oimpramii grata , in divivis, praeclarisque sacris operationibus. eorum , quι ιn tecta fis ae cesserant, manifestam facere mentionem. Denique Nysieno plane consonat A ligustinus I. 2. de cura pro mortuis cap. I. ubi sic diserte. In Machabaeorum, inquiutis ris legimus oblatum pro mortuis sacri μeium, sedes nussuam inscriptutis veteria bur omnino legeretur, non pa/va est universa Ecclesiae, qua in hac consuetudine claret, authoritin, ubi in precibur sacerdotum, qua Domino Deo ad eius altare funduntur, lacum suum habet etiam commendatio morιuorum. Ita ipse eximie. Praetereo
caeteros consequentium aetatum, cum
tum testimoniis nihil sit luculentius. Cum iritur mortales piis manibus opia 429. tutari posse Dionysio alit hore Apostoli ir, atque de diderint , quin Ed ipse stater Domini Iaco- hiis illud 'edoceat; cum Nysseno teste in βέ' omnibus Ecclesiis praedicetur,& Augustitino. universa teneat Dei Eccclesia, cumque' semper deinceps tenueriti ambigi nequit, quin fide divina credendum sit ipsum inpios manes subsidium, de proinde a Deo ipso aliartum. Ex quo patet iamprimis haereticorum perfidia, dc immanis in eos crudelitas. Certe enim ob major cst, quam Israelitarum in filios seos quos in honorem Moloch per ignem traducentes, m ctabant) qub Purgatoria flamma illo igne atrocior, de diuturnior. Et sane satius . tet demetis parricidali manu Occubuisse, quam a parentibus impediri eorum in tam tristi rogo subsidium. Sed Ee hinc Catholici liabent , quod Eraecem sine condiscant. Nam quo exploratius vis est posse defunctos adjuvari, eo nostra in t νι uisse
169쪽
1llos misericordia luculentior sit, necesse est. fac enim age nratrom quampiam obscura primum tama inaudire filium, quem decessisse persuasum habebat, adhuc vivere, sed extorrem & amictum: commoveiabitur illa quidem ad illud nuncii: sed ejus. incertitudo, studium opis illi ferendae non parum remittet. -d si exilii locus, calamitatis genus, & ibbsidii facultas cer, atquc ab Angelo quidcm illi renunci
tur, tum vero continub, Contincnterque, materna ardentique cura incumbet in filii subsidium, nec nisi re peracta conquies Cet. Nos igitur quomodo torpemus Et qui fit, quaeso, ut filios & Parentes certe, quidem in Christo fratres ac sorores certis ardentes negligamus piaulit 3 Abrahamus ille, misericors credentium Pater, quamdiu credidit indipnissimos licet omni ope Sodomitas posse a se ad uvari, quam sedulb constanterque cie mentiam divinam iis imploraviti quam humiliter poenam commeritam ab iis dc- precatus eiil Sι fuerant, inquit, iusti in civιtate, peribunt uι mi-mmὸ. Rc spondit Angelus. Rursum locutus es ad eum; sin amem quadraginta ibi iuventι fuerant, quid acies λ non percutiam
reponit Angelus. Tum ipse scita semel,
mi, capi, loquar ad Dominum meum: uids ibi inventi fuerint viginti non interjciam subjecit Angelus. Quid tum Abrahamus perget imo pergit. Obsecro, ait, ne ιν carιs 'Domine I loquar adhuc semel.
Angelus non delebo propter decem , abist que Dominus poHquam cessavit loqui ad Abrahamos ille reversus estin locumsuum. Gen. 18. Ecce ad avertendam a reorum ,& quidem alienorum, capitibus caelestem poenam, & externus, & avertendi dubius teratio, quarib, quinio Angelo vindici supplex accidit,&mortales certi illam a suis manibus avertere , si operam in id dare velint, ut minimum cunctantur. Ah e Christiani, meliores Abrahae filii: quaeso vos , obtestorque, ne in parentes, filiosque vestros, vobis Deoque carissimos , minus pii stis. quam pater ille vester in invises coelo, hominibusque Sodomitas extiterit.
ARTICULUS II. Idem ratione, ου historiis
VNi c A est haec ratio, sed bipartita.
Demonstrandum enim est primum vivis fideles posse inter se iuvare, ac pro se mutuo satis cere. Deinde posse & vita functos eorum opem experiri. Quod igitur ad primum attinet, illud evincit sanctorum communio, quam in Apostolorum symbolo profitemur. Significat namque bonorum spiritualium aIiquam inter
Sanctos, sive justos, Communicationem, atque adeo posse alterum ab altero in rebus ad salutem pertincntibus adsumari. Et vero cum charitas diuina in unum Christi corpus mysticum nos conjungat, cons ruitur sngulos ea praeditos viva esse ejus-em corporis membra, ut saepenumero inculcat Apostolus, nimirum ad Romanos ra. & ad Ephes. 4. Nemo autem nescit membra esusdem corporis mutuis officiis
sibi adesse; quippe oculum caetera dirigere, pedes sustinere , ac provehere , manus propugnare ; & si quid unum patitur, dolorem caeteris csse communem. Igitur &pari ratione viva corporis Christi seu Ecclesiae membra, mutuam opem sibi con- conserro poterunt. Et illud est, quod Jacobus Epist. c. s. planissime agnoscit, cum fideles adhortans, orate, ait, prornvicem,
ut salvemini. Illud quod Joannes Epist. I. cap. s. qui scit, iit, fratrem Dum peccare.
ta. Item quod Gentium Apostolus ad
Rom. i s. Obsecro vos, ait, fratres, ut adimmetu me in orationibus pro me ad Deum. Nec potest alia esse SS. Patrum sententia.
re Chrysostomus disertissime , ac pleni me Hom. 4 i. in i . ad Cor. sic λsserit,
unum corpus omnes Iumin; ι membra ILώι alia aliis itastriora. Vnde licet veniam iis impetrare precibi pro ipsis esses, muneribus datis, consertio eorum, inter quos vetat commune corpuae referunt r.
Audis Deum propter bonorum conseritum aliis gratificati. Disce id ex Genesis c. 3 o. ubi propter Iacobi apud Laban Commorationem, Deus ipsum Laban benedictione sua, sive gratia, ac beneficiis cumulavit. Disce clarius ex Rusdem Gen
170쪽
Patrocinium Defunctorum. Lib. II 143
sis c. I 8. ubi propter decem homines Imstos, Deus paratum se asserit quinque civitatibus Pentapoleos ignostere. Quinetiam ob Davidi patentis jam vita functi pietatem, ac fidem, idcin opt. Maximus, degeneri & impio ejus filio Salomoni pepercit. Reg. it. idt quod Lucae s. ob fidem hominum paralyticum portantium Christus ei sanitatem restituit. Nam deviitute precum nihil habeo dicere, cum S divinae pa nae,& facrae historiae ejus exemplis & testimoniis refertae sint. Quod si autem Labano, Salomoni, aliisque hostibus suis ob amicorum merita Dcus beneficia contulit, quis non videt eum multb propensiti filiis suis poenam aliquam noxis iam donatis debitam condonaturum, ob aliorum filiorum preces, de voluntarios
strant, quam ut a nobis probandum sit. Quid igitur obstat, quin etiam purgandi Num carcer At Dei beneficio talitisiperex eo secedere , vel alud moriales cpptivi esse possunt, ut facilius eorum preces impetrent , aliaque ejusdem Numinis nutu perficiant. An vero non licet supremo Iudici quod humano , ut reos Carc roemittat quando . & quamdiu libet 8 Annon hodieque in Cochincino , Indiae Orientalis regno. rei scalis alligati vagari consuevere ρ Praeterea manes subinde in ter nos agere, aut saltem aliquando apparere, plurimi gravissimique authotes produnt. Quis enim nescit Gregorium Masenum de Paschasio Ecclesiae Romanae Diacono, itemque de Iusto coenobii sui ni, inacho eiusnodi visa commemorare Quis Gregorium Turonensem de S. virulina , s . igitur constituto eam bonorum,ti de satisfactionis communicationem ad pios quoque manes porrigi ostendendum est. Patet autem illud ex iis, quae proxime diximus . Siquidem, Ze hi Sancti ae justi sunt i est igitur vivos inter de illos, bonorum iritualium communio. Portinent quoque ad Mysticum Ecclesiae corpus , quippe
cu)us sint membra caeteris charitate coisputata. Cum enim in charitate decesserint i ea veris Apostolo teste I. Cor. is. num uam conficitur eodem vin-Mo, quo viventes caeteris conjuncti erant, mortuos copulari. Quare Augustinus lib. Lo. de Civit. C. s. purum aσima
mortuorum separantur ab Ecclam n i, qua etiam num ea regnum Dei. Aioqui me ad altare feret eorum memoria. Et post
paulo. Dr enim ista fiunt, ni se quia frites.
etiam Divus Thomas s. p. q. I. a. I. ad L.
asserit diserte magis accrptari μffragium
pro mortuo, quam pro vivo, quia magis indiget, eumflbi auxiliari non pupi. scut
probatur ex hsoriis. 3s. A T-ε hoc auxilii genus plurimis
veteribus historiis de ostentis testa sui tissinium est, quae quia toto hoc opere spa p si consilium hic attexere. Id tantum agam generatim, ut fidem
illis saltem a plerisque obtineam, imbetiam ab iis qui eiusmodi ostenta fabula. rum loco habent, atque ut muliercularum somnia solent explodere. Ac spiritus quidem humanos identidem aptarere sacri dices atque historiae clathis demo B. Martino spellandam se praebento , S. Bemardum de serore S. Malachiae Mul-dem precibus sese ab obitu commendante, Bedam V. aliosque viros graviIsmos, alia de aliis narrare non intellexit An vero quisquam erit, vel tam hebes,
ut eorum authoritate non moveatur, vel tam Improbus ac nefarius, ut mendacium
iis affingat Sed cui in ejusmodi historiis reserendis mendacium adhibuissent, cum eo tempore nulla de Purgatorii rebus quaestio cum hareticis esset, nulla populi Christiani dubitatio λ verum quomodo intelligi potest, aut credi homines sanctissimos
mendaciis historias publicas ornare, aut potius coinquinare voluiise , Cum n peccati quidem umbram iii omni vitae sitae ratione settent Sed si perfide ponis cosmentitos: Quem ego te, aut quo loco in ter homines ponam Quo loco Historicos paynos i quo haereticos An erit praetem rea, qui dignus sit ut ipsius sermonibus fides habeatur; cum viri sanctissimi doctissimique scriptis suis, ac rerum sacrarum historiis, ubi fallere , aut imprudenter falli grancte nefas est, eam non mereantuit Pette igitur explodatur licet Sallustius, Livius proterratur, Tacitus conculcetur, Curtius in Graeciamac Persidem , unde fabulas suas mutuatus est, deportetur. Nam si viri sincetissimi ac fidelissimi fide indigni sint, dum sacras historias scribunt, an di*nierunt homines Ethnici, & ut plurimum parum probi, dum edunt profanos 3 Quideris de Graecis dices Graeca utique fidensos fuisse. Quid de Gallis, Hispanis.Ge manis, Belgis Pari prosecto jure omnibus
eorum historiis infaustam mendacit ac condemnationis notam inuras , necesse