장음표시 사용
381쪽
:ue inerunt ergo nudius tertius. Legi eas ut potui, et agnovi te bene de me opinari: quod scilicot feliciter satis huic degam, ut peccator dico, et prosecto non in totum salieris. Omnia enim satis prospere ibant, nisi e duobus oculis meis alter abiisset, alter Obiisset; Dominum Pandulphum loquor, et Dominum Iohannem De Pepolis, qui sub ipso adventu litterarum tuarum, devotissime susceptis Ecclesiae sacramentis, ab hac luce subtractus QSt, et quanto nunquam aliuS, quem ego viderim, honore ultimo depositus in Ecclesia S. Augustini, hinc mox Bononiam transferendus. Damnum ingens et publicum et privatum. Deus eum in sua pace susceperit. De quaestione autem consanguinitatis intelligo nullam litteram meam habuisse, sed iam ab initio responsum erat, non quod aspernari eum mirum oblatam sic : sed nolo in hoc statu domum praegravare. Habeo summam sed haec iam cuncta superfluunt. Saluta Nicolectum meum de Alexio, et per eum me domino recommendari peto, qui dominus si fortassis audierit me post obitum domini Iohannis in consilio domini substitutum, rideat, sed non credat. Nulla enim me ad hoc utilitas inclinaret; mallem eleemosynam mendicare; non quod nollem, si scirem, tali domino bene consulere; sed omnino sum ad talia ineptus, et posset esse causa maturandi reditum. Vale feliciter, et commatrem meam, et matrem eius salvere iube, et Masinum nostrum participem doloris. Raptim scripta die XXVIII. Aug. hora nona.
382쪽
Fli1NCISCIS PETRARCA AZONI DE CORRIGIO S. l . D. Gratulatur quod in gratiam Vicecomitum dominorum Mediolanensium
Domino mi. Litterae vestrae, cuncta Videntem Deum te Stor, semper mihi consolationem et gaudium attulerunt: sed nullae unquam magis quam quibus animum meum de statu vestro anxium atque solicitum et multiplicibus assectum curis nuperrime recreastis. Ex quibus elicio, quod semper optavi et saepe pro Viribus procuravi, ut scilicet in magnifici domini mei
gratia et benevolentia VOS Viderem, quod utrique Vestrum in suo gradu utile, delectabile atque honorificum arbitrabar: pro quo bis anno isto, eodem domino per- . mittente, famulum meum cum litteris ad vos misi. Frustra tamen. Νunc Deo lavento, quod Optabam video, alit certe de proximo sum visurus. Gratias Iesu Christo, qui cum saepe alia S, tum modo praecipue votivis me consolatur oventibus. Ipse quidem dominus meus, cuius rei ego sibi. Sum te Stis, nunquam n vobis animum penitus alienum habuit, nec unquam usque adeo praesentes inimicitias cogitavit, quin vel eris amicitiae meminisset. Quod ideo dictum velim, ut Vos quoque ad amandum colendum quo talem dominum, quod se-cisSE VOS Semper Scio, magis ac magis animum inducatis. Sane quod scribitis mei praesentiam summo desiderio vos optare, mihi quidem ut luciindum, Sic minime novum venit. Idem enim semper, quod obli-Vi Sei nequeo, muritis meis nullis, sola generosi animi e Stri mansuetudine concupisti S. Ego Butem quantum
383쪽
Ve Strum quoque cupiam con Spectum, de quo aliquando saluor non sinu gravi animi mei vulnere desperavi facilius est vobis in silentio cogitare, quam mihi stilo sustinante perstringere: praesertim cum et natura meBomno blanditiarum genus abhorreat, et intus et e X trunotus Vobis esse non dubitem. Proinde, quod vobis auguror non ignotum, ad praesens ipse dominus meus abest. Qui cum redierit, spero quod et ipso, sicut in litteris vestris est, mihi benigni lato sua solita licdntiam dabit veniendi, et Ogo illam magno pro munere laetu Samplectar. christus Omnipotens VOS consor Vet. Vni Q. Modiolani, XIX Septembris. Franci Scu S Vr. recommon dationum et Sei PSU m.
FIl ANCISCUS PETRARCA FRANCISCO PRIORI SS. APOSTOLOR.
S. P. D. Ainorem obesse tu licio.
Litteras tuas iucundissime perlegi: praeSentemonim mihi te, pri sente Sque Vi VaS VOees tua S et O XOptatam faciem secerunt nihil in eis vidi quod gra em redoleat vel 9 rasionem per te suspicionibus, sed lucidum ac sincerum petaoris alpecti J. ' Cuius tamen
Verbis hisce parenthesi inclusis, Pt ex codice Marciano Florentino fideliter transcriptis, nulla iluidem, me iudice, gyrmana Significatio respondet. Nec molioris nol:e lectio est quam exhibet codex Vaticanus, n' Mil, pag. 24; quam huic edendam quo lue duxi, ut Si cui felicius eam inter Dretari contingat, auctoris nostri opistola in integrum roSi iluatur. Est ita lito huiusmodi: riihil in eis vidi quod vel redoleaι vel 9nationem I arce suspicionibus, si lucidum ac sinceraιm amantissimi peetotis asseclum, cuius tamen eaelimatio quam vera sit ob erperio quidem tu lidissimum eoput iii telligis.
384쪽
existimatio quam vera sit ab experto quidem tu sidelissimum caput tutelliges sic . Iudicantis gravem atque stabilem esse animum Oportet: volatilis Amor est. Amictu variae cogitalionis indutum; nudus est. Lyncaeis luminibus: caecus est. Acitato integra; puer est. Pacificum et inermem; saretratus est. Rectum et inflexa sectantem; procurvo gaudet arcu. Innocuum; nulli parcit. Quae cum ita sint, non inopte dicitur Amorem obesse iudicio. Ego tana 3n to in rebus meis semper sic errare cupio, ne Si me sorte pressius a Spicias, despicias, et quo plus noSSe coeperis minus ames. Haec hactenu S. De reliquo sic habe: nihil te silentio agere: extorquebo quod celatum vis, alioquin tia ex me tacendo Elicies quod non vis: ut liber . quem donatum cupis ad te redeat. Neque enim mihi ad removendam tui memoriam hoc vel altero quolibet amoris opus est pignore. Oecu pasti animum, et cuius oblivisci no lupo vel meminisse quidem possum. Vale, solix. Patavii, VIII. Idus aprilis. Francisciιs tuus. Caetera Iohannes noster. Rescribenda erant: sed signum adventantis senti fugio laborem.
Litteras tuas ornalissimas atque pulcherrima Sobiurgatus a me LaeliuS Ineus, Sed iaculo tamen meo clypeum legitimae ex cu Sationis Obiiciens, misit tandem. Qui te salutatum cupis: poteris cum ut 3uguror
385쪽
37 8 cum Ludovico et Gerardo fratre hodie vel cras hospites habere, et sitientes ad rivum sontis mei, iam istic degenerantem, Sed adhuc quidem originis suae signa gestantem, inducere. Peponem optimum non comedi sed devoravi: nemine in partem admisso, praeter Nympham , pictis iam tunc pedibus deorum convivia meditantem, et Neptuni nuptias aut Nerei aut Tritonum obsequia, et si quid vel aequorei vel fluminei numinis
Discolor ut Nymphae tetigit vestigia pellis,
Lectior et cunctis nimis invidiosa puellis, Nescit habere locum, refugit sub claustra reVerti. Et tibi purpurei decus addidit innuba serii, Teque per arva canens varius legit undique flores, Et timet humentes pedibus calcare SororeS.
FRANCISCUS PETI ARCA PANDULPIIO MALA TEST.Ε S. P. D. Excusat se liuod valetudinis causa PiSauriam quo ab eo advocabatur, non adeat. Nunciat so in collibus Euganeis rusticari: et domorte uxoris eius aliquid innuit.
Littera Vestra, qua nil suavius cogitari potest, ingentem mihi laetitiam in adversis attulit ac solamen, quamvis novum vere nihil attulerit. Scio enim ab olim cor erga me Vestrum, et assectionem illam sincerissimam, non qualem ad subiectos domini, sed qualem filii ad parentes habent, vel, quod eSt Vehementi US, ECOnVerso. Venirem, lateor, libenter non propter aliquem metum mortis, Sed propter intonsum vos videndi desi-
386쪽
derium, nisi quia status mei corporis non sinit. Gratissima tamen animo meo est haec vere. DObilis caritas vestra mihi utique prorsus indebita: vobis autem magnificum nihil indebitum, sed suum ac proprium naturaque insitum Videri debet. Illam de me curam, mi domine, fidenter deponite; quoniam non Venetiis nec Paduae Sum, sed inter colles Euganeos in loco admodum delectabili ac salubri: ad quem et locorum Specie captus, et mei amore tractus magnificus Paduae dominus saepe venit per quam sumiliariter, et morulas trahit. Essem tamen aliquanto libentius quo me Vocat vestra benignitas: sed venire. hoc opus hic labor est. Haec hactenus. Transitum felicis memoriae venerabilis ac dilectae, licet facie incognitae dominae meae et consortis vestrae, iampridem moestus audieram Recommendo me magnifico patruo vestro: alter dominus meus frater UeSter, per ea quae mihi significavit credo Alpes transierit. Valete.
Arquadae, die prima Septembris.
FRANClSCUS PETRARCx NERIO MORANDO S. P. D. Vituperat eam scribendi rationem qua unum plurali numero recen tiores alloquuntur. Paulum Annibald eschium pusilli animi accusat quod ob silii mortem dolore consectus et ipse obierit.
Mirari cogor in lantis occupationibus tuis, in his fluctibus rerum maximarum quos ab aquilone veniens novus Caesar invexit Italiae, et quorum te Valde participem tuu sors facit, hanc tantam meis in rebus dili-
387쪽
380 gentiam tuam, ut videri possis nihil aliud quam mounum cogitare: ita dico videri possis ignaris industrio
ingeniique tui. Nam qui te noverunt non mirantur posse animum tuum ad multa et multum diversa sunsicere, praesertim ubi illum suis stimulis urget amor, quem omnis dissicultatis victorem, et regem novimus Inimorum. Haec cur praelatus. Si in interroges ' Quia dum te litteris prioribus sessum reor, ecce duae simul a lima te mihi, vir Ol time, redduntur omnes impigerrimis
digilis luis scriptae: ita mirum) plus tibi vacat in negotio quam in otio. Mihi mirum, inquam, nisi celeritas
quae, ut Cicero nOSier ait, ingenii laus QSt, mirum eSse
discutero t. Sed venio ad rem, et illud transuo quod in primis quasi magni criminis te mihi purgas infamiam, et prope sacrilegii instar ducis, in tuis me litteris singulariter compellasse. I laque stilum mulas, quasi Velogo blanditiarum egeam, quas primum Iulii Caesaris
sortuna mundo intulit, aut te vilior stilus robii Stiorque non deceat, quo u Si VetereS omnos quicumque cal3mum attigere: quem articulum quoniam alibi talius digeSSi, nunc SUSpenso pede praetervelior, et si quiu, auctoritatis apud te non quidem merui sed inveni, me quoque noVisSimum omnium habes auctorem, qui hoCStilo non tantum ad amicos, quos e X aequo alloquor,
sed ad Reges atque Pontifices Caesaremque ipsum uti
Soleo, quos reverentius assari ius aequumque est. Verum ego ro Verentiam veram in mendaciis non repono;
mentiri autem dominis his vocibus, quibus nunc Vulgo utimur, aetate ipsius Caesaris inventum Lucanus asseruit. Sentio autem quid te movit, ne lue tu dissimulas: motum te litterulis meis; in is libus Stilum hunc inter
388쪽
dunda ratio est. Ego quidem, amice, stilo huic constanter inhaereo, quotiens grandiusculum aliquid adorior; grandia enim nec huius angustissimi fugacissimique temporis, nec ingenii mei sunt, nec huius calami, quemctgre Slem rectius cum liceret, coelestem urbanus dicere maluisti. At quotiens ad plebeias atque humile S cura S, quas nee stilo dignas putem, aliqua rerum necesSitas
me attraxerit, plebeium quoque characterem non re-cu So, ne sorte pluS operae Verbis impendam quam Sententiis debeatur, idq ue mihi non aliud causae in illis liter ulis suis su noveris. Et haec quidem hactenus. EX nune sulem, quidquid agam et stilo quolibet. illud saltem non admittam ut plurali numero utar amico et unil0quens: idque tum propter me ipsum sum facturuS ne amicis mentiar, tum vel maximo ne exemplo libi noceam, Cuius apud te non leve pondus esse video. Tu igitur, Si me ama S, ad proprium stilum redi, et id agamus non ut auribus Vulgi, Sed ut decori nostro satisfecisse Vide3mur. Vsenio. nunc ad acerrimum dolorem meum, quo in Secunda parte litterarum tuarum quasi Venenala CuSpide Bures meas atque animum pupugisti. Ohi factum peSSi me do amico optimo, o hi infaustum negotium, oh l rem tristem calamitosam ct miseram, Ohl DOVum et inauditum saeculis infortunii genus t Assuefeceram ocul OS tristibus spectaculis, aures amaris rumoribu S, pectus cunctis sortunae vulneribus, et cogitabam a SSidue quid unquam mali, quid asperi, quid acerbi accidisset homini, ut quidem mihi et meis, quoniam homineS Sumus et non Dii, vel eventurum esse vel evenire P0SSU corio Scirem, utque adversus omnia iacula du-
389쪽
rct tum atque armatum animum haberem. Telum hoc
quia nunquam tale aliquid videram, nil simile prorsus audieram, aut legeram, cogitare et praeVidere non potui: et ideo inermem improvidumquo transfixit. Ηeil
mihi quid querar ' unde ordiar ' Quid dicam ' Accusabo
Fortunam' Surda est. Accusabo mollitiem amici, qui sibi mortem , mihi mortiferum dolorem attulit Sera est accusatio erroris, irrevocabile damnum est, quod aucturae potius inutiles sint querelae. Et tamen: oh dulcedo esserat iuvat insistere, et sando alimenta miseriae prae Stare. Quid enim a pirus possit animus tristis, quam in tristi materia versari ' Habet et moeror voluptatem Suam, duram quidem, Sed si hi accomodatam. In Arto poetica scriptum eSt
Tristia maestum Vultum verba decent.
Utar consilio quod me decet. Sed quo pergo ut illi
nihil prosim, mihi noceam, sorte aures atque oculos tuos laedam' Oh coeca mens hominum et non suturim O, Sed Saepe praesentis etiam sati sui nescia i Ad Paulum Hannibalensem unum ex Bomanis principibuS cui me samiliarissimum virtus et humanitas secerBnt, quibus illum mirabiliter natura dolaverat, mandata dederam tibi, ignarus illum iam rebus humanis exemptum, taliter quidem ut non mortem, quae natis omnibus aequa eSt, sed genus mortis unicae miserum Cogerer usque ad meam ipse mortem lamentari. Oh l cogitationes hominum vanas, Olil inanem spem, Ohi lubricum Stalum,
oh l instabilem fortunam, oh l ancipites vitae vias, otii praecipites exitus, Olil prosperitates ambiguas, Olil inevita-bilos aerumnas. Amisit filium Paulus: tritum et tolera hilo
390쪽
mali genus. Quis enim non aliquando filium perdidit nisi qui nullum habuit' Rari sunt quibus fortuna prolem dederit, nec donum suum delibaverit. Rapinam dicimus; primitiae sunt. Amisit Paulus noster filium. Rem non insolitam narras. Et alius Paulus filios amisit. Hannibalensis unum perdidit. Macedonicus duos. Alii Plure S, quidam omneS, unum iste perdidit. Priamus
unu S eX tanta natorum acie supersuit. Sed hic suum ferro amisit. Quid refert an serro, an incendio, an naufragio, an febribus, an veneno' mors autem una e St.
Sed haec iuvenem abstulit. Scio. Nam adhuc iuvenis PBter erat. Quaenam vero hinc tanti doloris causa fuit An ignorabat doctus homo et prudens plures multo tu Venes mori solere, quam senes et ut Vulgo dicitur, plures haedos perire quam . capras ' Humani generis incrementum terra non caperet, si . Omnes SeneScerent
qui nascuntur. Quid igitur ploras, dicet aliquis, nihil adhuc novi audio. Adolescentem in praelio pugnantem in praelio cecidisse' Eveniunt ista quotidie, et sortium patrum innumerabilis multitudo est. Nam quod scribis, corpus exsangue hostibus suisse ludibrio, hostili saevitiae aliquid, sed superstitis existentisque miseriae nil
prorsus adiecerit: stultum enim cum mortem SpreVeriS,
cadaveris iniuriam sormidare. Patres obitum filiorum sorti tulere animo: laceros quidam artus siccis OculiScollegere, multi autem suos cum lacrimis ad sepul- 'crum, ad inferos quidam versis in se gladiis prosecuti sunt. Fletu immodico, quod meminerim, ante
Paulum nostrum nemo: hic est novus et rarus et inconsolabilis dolor meus. Homo nobiliSSimus, et mea quondam opinione sortissimus, sic Fortunae tergum praebuit,