Sam. L. B. A Pufendorf De jure naturæ et gentium libri octo. Cum integris commentariis virorum clarissimorum Jo. Nicolai Hertii, atque Joannis Barbeyraci, accedit Eris Scandica. Recensuit & animadversionibus illustravit Gottfridus Mascovius. Tomus pr

발행: 1744년

분량: 910페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

811쪽

CAP. SAMUELIS VFENDOR FII

omitiisse is cumbit, deridere Delis, grauiter sis aderra sinus. Nimirum sis doram anili ratiocina instituas Pariter ineptum est, quod sequitur se a It tia

benium Quasi nobis de heia litate formicarum e fremorum . non de socialitate ani filium rationalium actum fibrat Falsum denicu est illud i Amor

tu alis, quam ocia iras. Quin amor iste maximis malis ansam praebet, ni re speetu sociali aris rite temperetur. Et inter dogmata illa ob quae Hobbesius tantopere a ulu est vel praecipuam, quod am -- legi xturali it,bsternat . meque sequitur: Diliges ipsum ergo ostiei aduersus alios homines exercenda ex an manda sunt ast quippe iste amor inter praes. ppo et haec intefligi nequeat, ni ingulis conseruatio sui sit eo Mi xcf. XUIlI Q. Mou AH autem nobis sameiat ea, quae contra nos rara se ii emi illi allem tur, diluisse, neque indignerari aut inuideamus, si quis suo sensi Rutidare malit paucis tamen monemus eirea conominionem eaturae

eam huic scopo parum esse aecommodam. Id quod iam in Specim Controu c. IV. . 3 seqq. late cistensii Neque statim quod aliqui Platoniel alit Stoici

ne cadant Sed si ad particularia praecepta descend Mur, laetio patet neque ossicia homiliis erga Deum nenue m nam pariem ossciorum erga teipsum proximum inde liquido deduci poste Ne sis insinuant ita ver Vt . i.

e. mis se startim est, partim ad quam intendere debemui, retii ad pH - tu, u vise is a gemit usus Ches stimis ιν it per. iis ure fi ι Para minas ad Deum a iuris striatur Pua quid , ou qucurae in me dam ara valitatem eis in sest hora, sed qualem inque eum iram a bivius similitudinem a simam dis 'ofectanda est. Atqui, liquido ducemi queat, quae attributa diuina ab

principia erit recurrendum AR P malis πιι similitudo iis sieit, magiiam vim hypothesium in iure muriatas fir sere licebit. Sic iussemur in diuitiis stetis imi tati formicas, est sicut serpentes h collimbae, iubemur cile non sieut asinus S

illi, trandae, quam Intricanclae huic elisiciplinae iti tertiit. Si euti se Z mr GRAv1ν talia de ilia hypothesi tradit pag. et 26. quae parum liquidae

812쪽

sPICI LEGIUM IURIS NATURAE. asi

re Phrasi Se imrae, inquit, quid intaginis

Quid igitur m

elelia eius siens est auct

abs nativa ilia habitudine ad idorqueantur, id necessum

seri 11s ut 1 ratioth, Iti ita in ei utillii animis infantum facultas intelligendi legem n xturalem, quando usus rationis sese exier terit ut tame ante usum mi ionis actuat s 2 ili stili liis propositi ne cim ad in die I Rom II, et ne sto duntaxat conle oui as nises es duiunctas or notitiones de legibus natura I his infitietu 111 XI

etum Lucae liora eo tantum fine a me adductum fuit ut ostenderem, aequi pollere phrases illas, recondere aliquid in corde suo, ansscribere cordi. Ita eo porto, quod vis S i tali Iesii cie lion fit 3 adsuetis dine, sed a Deo, ineralite inferciit anil iis i 3Dtitum actuales ti diiunctas propositiones

Quando dicitur, legem naturae intellaeis obseruandum est, legem primo e proprie in

813쪽

insita homini quear dies, sufficit, naturam hominis a mavore ita farinatam i dispositam, ut notitia eius legis utiqhi animo hominiscies insinuet, quamprimum nationis 1 a fel extetit. 1 uti verbi gratia non neceshm est, utor gani letuit iii ii 1e ie vili u es tu l 1 1 alii ii in i aere alit, e liuiicit, aper naturam lic et dis posita ut vhi ab istis seriantur, stitim eadem comprehendere Mniivit ite i ii eant. Sie ex mens hominis a Deo formata est uti a tim atque is per sello scibique in Illa rei effere, libro luili Iectitudine e pra nitate, iuni sio tot et Ii m , 11, 1il k ciuilicare queat. Ea vis humana menti lamen a semen, radius a scintilla vocetur mea nihil interest, cum nihil horum aetitii die di 1 ineti l i. is ius et Vellem titi it te scire, Muibus populatibus verbis sitium illud h. ikitu. t. exi, i aluius it. Nam iiii edubio dat sine mente sonum, quando diei p is VP u uic et θ iri Me ιιν, tetra

recens Misin per istes hastis obligari dei nequit Pentas enim in ves erro

Dret negare. Cogitationis poenam i solo humano neminem luere uolam lium est impii ritu ei aute in 'ratili Mallitii um confiderare ad Theologiam spectat. Estin illa sequela opDido quam crassa, disciplina iuris naruraris inimrum humanum adaptata maximam pariem circa emteri re t ominis iei 11 1t sver1bluit illitur imps in licet illi ellte sit ei il linie ille in xlili celera. Nam nos utit u II ill in iiii Timoli diui humata sciri insinuantus Pergit Amplia

μου I. uuod ego tradiderim, Decalogum in re, ublica ludase Iibulis vim

814쪽

legum ciuilium. No sensu id a me didum fuerit, ostendit Apologia S. 1.

ratem a pronviIgation Decalogi in monte Sinai faeta derivari. Abeodern quoque saltis pagis arguitur, me contradicera illis, quae ab ipso super pu

patelli Denique & nescio, quid Di ZEMTG1 Avio p iri in mentem in

tiam pro unantia adduxerit, cum dicto Oeo, utique primorum s Derorum principiorum, seu ramulum a me expresse mentio fiat, quae lane avianimae disserunt Atque lixe fiere urit, hiae amoliendis in ZENT GRAU 1 obiectionibus mouere visum fuit.

QUAE A N. D. VALENT IN ALBERT

UENI nunc ad Dominiam D. A Lara TvM, aduersus quem quo scriptio.

ni renere vitar, sere dubi is he. eo. Ita enim pr&tense 1 et ἐκ ollit, ut iracundu e S in tiarunt milt' t, vi non lecti brachia cantigari merea tur. Praefertim cum humanitatis Teium videatur . nimium uorii linen

iratiar, ut cuiusuis scabiei scalpendae mihi uti pyelaeandum sit. A spes est,

815쪽

as, CAP. II SAMUELIS PUTENDOR PII

eimini Corumversiarum ex parte oppositi, tys Am n v emi parem deo ram prae se seri, circa raefati inem ad Lectorem moneo, dictata ipsius, cum a me conspicerentur, hautquaquam me ad lassii Milonem eominauime cuius assiectas vestigium libellus meus eo loco prae se noli sere Fas tamen mihi ut

opinionem eandoris A ingenii tui, quod in pis diseeptationis limine in hi oe-

aliquid pro vero venilitat uti pitui it uici, quod ipse falsum profitemr, tantispersuptioni cereae rei illustrandae gratia. Posterior siens ego fingo hominem Unclechmque in mundum proiectum, En ait: iii, litani niter tu ilii Eliezhomo solus in mundo inculto destitutus, dent pereuliari Numinis cura fouet itie. rasti. Albertus priorem sensun mihi illii Isse e li l ei uiescit, asi Og

fugam id est, falso asi

leetum mm methodum initienti non ni inus illii initas inrigi iuralis oculis obuersatur, quam qui in pictura compendio Atheni praefixa imci 1i niuis 1 tulis defixus haeret. Sed nec detrallitur quid dignitati tutis naturalis, quod illud ex ratione iam eorrupta derivatum ram, de quescat tam II

onae in uinius Literis desina ine Dei vaduntur, ad doctrinam de iure natu. rali nihil perti licto Ne ille in hiiit1ria statu intelli, ratis, quam sacer Codex desieribiti vinxit vera tum regulam in illarum adparet Eta uenatota ista machina innititur phrasi extra diu illa L. it et i ii Pluui nci Mesanehthor en falli r in lent . 1 1 liis citi cur1 1 in in blilitii nem a lunacta au. 11 tu ac

illustrandum iuiniat irale profici compendium D ALuΕa T satis ostendit. Deniqsi ne in colatii a me dignitati iuris naturalis detrahitur, quod idem ad Deialitatem re tam,' et rari testio in actiones maximam partem vertari do euam. Nam ego ilia, quae ad Theologiam spectam disti lime ait limi 1 ini humani adaptatae admisicere..is δυνὴ, iudico. Nec qui proximum fi peculia

. - i i . . iiiiii illi ip inae exprimit, is clem Communem finem exclud t. Et quod tu naturae, Nem ttini illi si iustilus alios homine as

816쪽

Deum nos manu ducat. Claudi istum loeum fidieulo ratiocinio AL 3 Est et v semia ipse in pontulata mea consentires utim modo vult, nec potest , ideo mediivensium erisdem aegre serre. Quasi aut ille apientiae humans die intors rei aut mea tali pere intersit, num alius mihi consentiat, a minus. . t Irus et 1 TU Tu porro meum, quo a peculiari relis ione abstrahendo

e X lt te icti cura, adaptaui, elumbi valde cauillo resultatis Lellarus, nescio, Illa vi si 1 1 f. F. e Duumsti moenianti ganniens. Quasi disseipsi ii iuris

naturalis caelitium non sua indole sit uniuetialis, in omnes homines, gentesctu speetan et quae stolicio consilio ad renariun duntaxat gentium iptum restringitur. Notantur inde quaedam a me tradita, velut a capta omnium hominum abhorrentia. Ex emi 1li a fila ndu icit Lir, quod ego dateam, paternam milli' i DI uiti stras το merorum comisa, non via iee, sed inter alias rati nes, s pro Gasione Him, non pro cos natiuitat m habre rin Q . Atqui ni 1 sterit lari r iraec rationi repugilare, utique ad raptum omnium homin 1 eadem esse eensendum eae Socialitatem quoque inter arcana dogmata a Chinen-sbticliabitu inciri iudieat, lepido lane ratiocinio Nili Principes omnia ad si ci i ita tela relaturat, igitur non iudicabunt e re ciuili locietatis ius naturale nubilice doceri. Id est, quia omnium Prineipum interest, ut e lues se iselat, ster ant, igitur praecepta si essitatis publicanda non fiunt, sed inter pau

ri eurauerit ex qua illusitatum sibi spectaculi genus pollieebitur. S. III. Sca1νs stari quoque ego eramplis constare, quam non existi sit, Titeolcissis noliticam architectonicam so mandam relinqui. Excipi l . xi ian Est pus, id ad orthodoxos Theologos non ieetire. Id quod ego facile assi

817쪽

guit Ualde suasierim D ALa Estro, ne per iraeundiam deinceps quidam ha ia in zo1 ilicia: Sed nec video, quarum. Ah, fg Tvs in se potissit ivini. Jiμ e ζ1llieri quae ego in genere de scilicitudine antiquonam magistrorum et ca tol

illi nubio siem detrahi aegre seratii; cui a se elui vineendo vix gentes mus

mentu n venit ac si docerra, it uisceret. Sane qua minus praemiuin laboris accipiat, nemo vitio vertet Nam quod aetat, lituos libros gratis doeere na i tam meo cum pelueri, non is contemnitis decuniae est, sed purae

mi impetum conscribillat, eo magis morbos mina iiij pandi Quam e Remi

natuin enim homi1 Iem armiit, quin ara timis parientia in sublidi iii tire 11 t 3.1-

llis illum, qui certa in re parum perspiciaeem ipsum monuerat. Sed Sillud valde putidum est, quod Ueli P π:1gn1 in nil 1 ii iii digiti sic in sill inlle u Frsem it illi rite : cum abscipi centendi S tradu tendi initium sit factum mihi aim m ill bl 2 1ii ἰ li 1 l 1 2 Lictile des e 1li sipienda Ie it alitiit; in reuera i oa ita sit inutili sunt in Allyerti Compendium censuram exercere. Sed nimirum n a postiant non istorum hominum 1nimi per ea mi is elot 1:1 Iustis aures ipsisnam'floridie verbe latitur ii, lati l dii et 1im nil ihi triti illi , lita in lunae in columen Ecclesiae, flumen Mimen sapientiae, bitume alumen eruditionis; imi alii iiii ci ci citi Illi tit vel , t 1 iudicii ri vult, et illis x xii Ira ins Atta ala excandet dit Circa it quin dein qt1 1 tubis tu erat nihil tan re, li eg incluam Allaeit seribendi Magistro uti constituerim id tamen non

Praeterrem, quod semia tu es meae ipsi tantopere Iiptieent quippe queis

818쪽

sPICI LEGIUM IVRI NATURAE. αεν

Asinium sectosque ad viuum tactoc vita Et hae quidem ad praeeali mg. IV. Ipso in opusculo LAMPER vi Ar avri verba adduc ut tu

rus a cris ius illici plitiae schis separare instituat, illi paulo euratius lauare

I, 1buit, ut ii metuque coaelus ea Doritis icio libri ut praemiserit ne leto, an

sbet senae rationis Penditat, cur nemo ea eterorum mortalius ex iniboctione

819쪽

structi impetitiauerunt. Si quia Theologi quidam antipodes dati Ieram ut,

videantur I cedendum est, sensi Ecclesiasticio homines in adtem te iis filiae rici in De Uni 1 Ula,1i, limitiis lent hi Solem tripudiare, aut coel citi ei siti huc os obsitos esse. Equidem ut quis imp ria loemtione utatur, ego parum eurauerim Ast ut locutio ii per Melanchthonem introdi elae saer 3 11 ε 3: tibiae

tentur, id an fetendum non es Nec cui Epit Theologus, si quid extra

pmuenit, quo quis orthodoxus arath ter doreus, planeve bifidelis sit, i uippe eum, quae aer Seri ura de magi et tradit, ad ius naturale troia spectene

ora eius iii is Nam distinci blIi i cui si qui dilei lilina a studio e med ta tione prouenit a quae per se aeque in ii 2fidelem, quam in Christi,num edidit Quod autem ea cognitio iam maxim inter Chiis lanos floret, est, quia plena

820쪽

Theologia reuelata et eadem princit, icti iti t. iiiia ' :1 ι iiDiei iit, vel aliqua

hi Peduperaddit Ubi prius is, mi coniunctim illis priueipii bene utinem secutus S. Scripturae pnarus, si in vetis principiis bene ratiocinetur,ilet uii oli1 pluiti Iit itur ista cisti rati ve nec heterodoxe Sieuia e hi gratia Cicero qui de scias absque Theologia reuelata tradit, a L mutil-

dox e philoi tiatur, fieri tempestiuethhos liciatui Sie ouando ALuga Tusinte prandendum de rebus Theologicis ditierit, aut Nicolaus Reckn, an ii eum Gentibus suis combibonibus Monachis inter pocula de virtutibus Resarii omit et ixtur, non ideo aut ille orthodoxe prandere, aut hi aeterodoxe potiare ieetur. . . VI OPPoqvERAM porro ego si itim interritatis inter duos homines id breue tempus uille, nec in eius deseri pictoine in is adurali metitionem eisti eoqtie illum non posse Iiormam est. tam vali 1 talis es t 1 Ib1m qu i in gc e re humano multiplicato certum moderamen de litterarit tristi rati a ne obmute. cat Di . ALDE T si sententioIa adducitur firmitatemperfectio rem 'sin i, Um bane, iroi 1ia γ' ni st non ideo verum est e desinit, quod . . de ruiturai Mure in historia larus integri iussa meritio fixi. Quin de actorubus Adam in Paradiso nihil memoratur, niti quod animantibus voeat lavi illi lite rit Euam dilexerit ' nudus absque pudore incessieriti me stati ii ii Liplii memoraturi hae , luantum ego recordor in tot S. Seriptura de actionibus Adam Paradisiacis nihil receii sietur; nec vilibi eaedem in imitatio. nem, aut exemplum persectae vitae caeteris hominibus proponuntur. Nam

uatoris nostri teli, Climitis niter tuoque mirari lubet, quod eum Ahara vvs sum similitudinum nulli exmobtauerit ipse exempla de acu magnet ea, homlogis attulerit, quae diculae plan ad praesentem quaestionem adytb.

-- itii tura est inter reliquia imaginti tum, Atqui ne res quidem ipsa sensusque dium s literis continetur, prout supra di cri inendi mus opposueram quoque ego principia etiam theoreti ea ab Ai. εκ T in ter imaginis diuinae quis reseiri nec ideo tamen Aritii meticis aut eo metrix ad statu in i ait liliit xii cc 31ilgiendum. Aduersus quae iste excipit, vir que quidem principiatili interna, id est naturae humanae congenita dii t te tamen in hoc, quod theoretica prineipi testimonio se ii Gum declarentur, prachica noen item. Qua exceptio nianis et Nam e prinei pia theeretica ration in prae ica, per siensius austrari possisn Stest D AL u Eu Tvs ope len sivim declarare velit princi uni illiadiuris, neminem laedere, abeat modo aeris fotti eolaphum tu pingat, ac statim veritatem sibi eius principii elata aures

SEARCH

MENU NAVIGATION