장음표시 사용
831쪽
F. XVI. Dcisis quoque quaestione, p. o. an congruum es in se ruis vix contineo, ab quo erudito mi ludi o expolitus, sero imgemisera tri cuietem tibi mature imperare quae Piplltro ooe
832쪽
nu tandem est adin SAM VEL MIT tussi v xl, Professi a eo scitanum, quom adparet ingressu noui muneris me potissimum oppugnato ines 1 reicere Diui Γ. . Cui ipsi quantopere extra Olcas vagetur, paucis ostendendum est postquam iam plane istis litibus de fungi placet. Ae in Praxi I 1i L ci, fisso. cum Hlohbesii statum natu sem atrocibus verbis damnas et addit ob eum em παμψω nouissim
L ci m. ira generaciter trainnem, is eadem ad camum ume f ei, uses tuis inur, ris, ori rectis Oreummis, imm=iror siseis exsolis Emisis Serus furis a sere . Cirra istam accusitionem obseruandum, primo Sra At si v xi mihi de suo affingere, quot ilipponam statum tantum corruptum, ab
ωL. II. e. r. s. Deinde naturam hominis nun Irruptam ego non suppono tanquam is thesin fictam, sed tanquam thesin nimis quam veram. Nisi son Franco tui homines absque labe originali nasicuntur. Sed longe diuerstat ut, quae a me velut ficti tanti e supponuntur quae ae ratius expendiste decebat raras si ura, antequam viuum respondere paratum lacesseret. Denique num rectius dicatur sinu reationis, quam integritatis alii menti dubitem eonstat, illam integritatem n stur omaria, quis lapsu primi homi-ui est 1i ilia filii Et lis 1 is ignoratam, ex sola aera scripta ita addisci Cuius eontrarium non euineunt dicti quotmdam Ph1losophorum Piti Lippomo atii adducta quae nullam aliam comiptelam hominum, quam ex praua adsiuetudines velut contagio praesiupponunt. Unde deci finis 1 rocim.
perseelum habebimus Iuris, systema ac si Theo gi si in Ilii in lac ila tum eorruptionem hominis exeludere vellent tamen hi altitas ad primam Dam i litem ita te ihi. Utilit, rati est, itane ili iliae plina in V lam no cadit Et ipse Srai 3LEsr, p. 8s tam de statu stactumst, quam perfectionis post hane vitam pronunciar ter statvi hele . . te merciur, Itibi nempe The Boi iterunt ala iterum mole das.
833쪽
S. II. H vn aniora sunt, quae p. 8 seqq. circa statum naturalem a meu dirum uillatur. Ubi primo per fluminam iniuriam idem cum fissus ime utar me arguit, quem prius horritarim errorum reum peregerat. Ast e emeiam, ut omnes cordati intelligant, istum quid carperet, non intellis xisse quot quale si nemini ignotum R. Quam riuolum enim est, quod
De tribui linures, istum Frideri e Getenti Paeternitatem ambir . Taliare lationem non merentur, quae fieri orem quid scriberemesciuili in inti Citra statum naturalem qui reuera exsistit, monet Male ei opponi dumttium,
sem. Male sit illi, qui STRI Magio librilina ieulliri isti e ripidissum ubeu xerat. Sane neque citato do, neque alibi enat in eo statu hominem soli Deo subiectum omnibus dimisibus . exlem esse; sed ista verba ibi extant, , P, aequali censetur. Unde magni stuporis est argumentum, quod ostendi
Magnufimselio pudor est quod Professisti Moralium a me demum inculea dum sit, quod eoniuges lare te eum liberis inuicem non vivati in statu naturali. Quod de caeter ab inaequalitate virium ad inaequalitatem iurium non lieeat argumentari, diseere poterat e LlIL .ari r de Iuris Naturae caraeque stupida est'fraestinui. t. Vbi tib γ repertasti hominum fici
Me ravoni et ira sint. Ego trado de tu hil or ut ii G ui 11 libertate natu tali riuunt. Tatur si v qirierit, ubi locorum fit sicilietas, in qua omnes utantur iuribus libertatis seu stitus naturalis, id est, quae non sit societas. 'inim latientiae argumentum, etiam a puero talem quaestionem aequo ani mo audire. Denique conteruationem mi a me conteruaticini Universi non op poni fiati adparet ex iis, quae a me traduntur Lal. c. s. i6. Et sui ipsius conseruationi quam maxime studet, qui credit, se non sibi, sed toti mundo genitum. Quia porro S TR MERLUS P 22 . qua H li I si ii Gelenitis in in ecalumniam euomuerat, regustat, etiam illa quae huic dudum a me responsia sani sibi die a putet. Ad illam quoque calumi iam, quae P. 12 poniti ita ili . hi abunde resiponsium a Vanum quoque est, quod e ui e 11dit irim niti I tuo hominum status dati nosse, eoque iraturalem statum non dari eius qua di infra ita illa iiiiiiiii ut en i gi in Mec et qua non obstante incilla iseipli ua alia humani status potest esse consideratio.
834쪽
aut mala antequam concipiatili illi lectilin, si luci eli illa exercenda ut, ni
essectum prius, quam caulam concipere velimus. Non autem credo aliquem eo absurditatis prolapsum, ut dieeret, malum actu extitis ante legem it 1, ehumano genera coacua, id est xliuntium snte ubieetiim id autem ego ipiam madidi, quod uis malum perm propter solamimhibitii nem naturam demum sitiam nan isci iungitur quippe a me prohibitioni certa liumanae, turae structura a Creatore tacta. Inde 'anaeum istius argvimpurum ultro truit Si nihilome es malum, quam prohibitum, si rastum malum sciat, bibitum, tum omesa mala susum fleri bona. Nam et quae lege naturali re pugnanti mala sint, non amicia sola prohasitione diuina oritur, sed etiam, quia indole humanae naturae a Deo condita violatur. Non minus inane est
adquidquam uos obligare. Nam aha, facti erium eiarissimo se, promulgatione ud e tu nostra bisai sitim ferii. - illi su Oti hebere elimis, ei per se bomissis, Deo erectra,cis res malum i itis vertior m dubium v eare: Ad hoe iam in peeim Controu cap 3 6 3s p aos res Ondimu . Nam cum homo necessi, tio fidem Deo adhibe parere debeat, id prouenit ecitui te naturae hiu ria rae. 111I L et S iplicium ea it 111 allat alite qua non po lit . . litellissi ne lilit, neeei lirium talis, hominem De parere. Liae autem
rationalis erratura intelligit hanc legem a Deo conditam eme ei non amplius integrum est, tussia Dei pro libidine sequi aut detrectari quia hoc indoli crea- IV Ina tamen in Originiis Morat aulam parum in melius prose cisse videtur, dis emtare praecipuam quaestionem stuper origina moralitatis iaactionibus humani. quam ut ante voluntatem diuinam reponat, extrema ar gumenta videtur ad serre. Ut ma videam, quid isti destruisti mptios aduersus meain sententiam reponi queat. Eo magis opera knda est, ut plane peripleuera cultates istae remouean rur. Re primo quidem moliendum, sermonem bis eis des la moralitate in stelionibus humanis Nam quod ianitas dium a voluntate diuina originem non ducat, Ulpitiro by oos e
835쪽
:abit. Vnde a rhi Rrgio quaestio insidiose se atur: Damino mi estncipi omeo tam Glem in nre P. s. Dein uam si eandem mecum, aut similem sententiam pro Milent; a 3n qu Memis vel eandem iusto latius porrigutit, vel ex alio fututamenti cledu eunt, di nolla teneri Felis fulciendum illorum argumenta, vel ad coniequen4 i ig. iiii lis impinguntur admittat dri, Ir. rii in tri non 'lic illis eis si in nostri e tentia conueniunt. Nam, saepe exigin, dii Diiiiiiii veri suffieonlini disitemuntur; fieri potest, ut duo eandem thesin tueantur, sed
eonsenuentia haeret, ab qua alter est immittiis. Vnde caeteri, quos istat pugnat Clarillimi Viri, si a liue ii vivis iant, senterviamin ratioties itastile tendant. Mihi de mea nune ulce curae est. q. V IA, is itur eo sunt redare aduersi ii, ut adinittant, eontrouersiam non esse de rebus, prout reue a Mactu exsinurat, sed de nostro coiicii riti limodo, de re fixae ruis nos mortales elle licia in t 1 uti ii 1 l toti l l l 111, lira arationis concipimus. Unde si vel adiime aduersiarii Liam tu, litici I tII luLI nuissent, non tamen adhue euictu 11 ii, et tuas litote Ili me rhi
tur autem cardo eausi indistinctionaliter essent m misistentiam iuxtalii u voluntas diuina moralitatem actioirum humanarum antecedere concedi tur: iuxta illam nori item. Huic ententiae stati ital Iai dae Sr tu si usi π.
Metaphyllei sint probaturi, quoerum eonei lium prius cogendum erit, ante uam istud dogma publice recipietidiim fit. Sali si e sienti: e 1 e illi nul l polithili late eon1 istunt di vero tueriiras reaturatum omnipotentiam diuirram non e haurit, adeoque Deus intelligitur pose quae noli produxit, aut producti tres est elisin no - emtiam dabitur ellentia Aut olleiactit nil ut i 13 it l1n i miti ludisserae possibilitas, quae nunquam in actum deducta fuit, aut deducenda est. Enimuero essentiri illis exsistentiae contra distinctis otium dedit .bitiae io, hi losophorum. Nam Hi quod extistit proprie S reuera est dicitur, ita&illateat rae lysia, - coiiivire fit 1 in quod De his esse iubet, id eo pis exsistit. Ast Plitiosis hi naturas rerum ortui in intentui obni xlam toti i) em 11 111 e illa tu i Ise i ii in I sistentiam, natura ecim inanestinata cogitatione coeperunt diuellere quod absurdum dueere tu i eri lates dis indolis rerum scines exsistentium ilice intereuntibus Imitari aut in terire. Vnde sormati fiunt generales onceptus impositiones de rebus; quae propositiones quia praeseuadebant λ exsistentia mutationi obticis: a proia nuneiatum de illis est, eas est aeternae veritatis, id est, eas tum inii tui duis rerum mutationi Ob I xiarum non stare aut ea te e veth ginti Quae hi natura rosae traduntur, ea in hyeme quoque vera elle, usi Ida milialae spiam exsistunt rosae. Hineis factum, ut ess2ntiae rerum plura incia
836쪽
ceptiis generales de rebus ab interi u ndiuiduorum Peir derant ita 1b. surduni est, illam aeremitatem ante primam rerum ori em velut retro trahere fi agere, estentias rerum, a voluntate Creatoris, quae exsisten clam iisdem dedit, non dependete . Extra hane explieationem pronutietatum illud de aetemitate ementiarum non magis admitti potest quam Loe, mundum esse aetemum. S. I. His prae ius adpreet sva 1 Megiv arcem causiae siuae in eo misner . nil hilitates illas, quas estentias rerum vocare ipsi placet, statuat o lectum est potentiis diuinae ante actum volunt1tis,in ornnipotentiam Dei, rum4 adaequatam essentia um omni ui caulam atque originem. Et iras a te voluntatem Dei eo ipiendas et quia in ordinata a ibutorum liuinorum cotieeptione id preliensione omnipotentia Dei voluntatem eiuri te potentia
ptaque omnes simul eossibilitates eu estentiae ab omnipotentia omnino illatae non possunt non poni concipi etiam id patere, es ipsas talentias ante ci luntatem Dei secundum nostrum concipiendi m dum aliteeedaneas esse. Eo que inii ipotentiam illinam esse aulam adaequatam, immediatam N p mxi-rruum essentiarum, sicut voluntas durina causa adaequata, proxima immedia
ta exsistentiarili , perhibet ii . F.11imue1i pri tu hete oblema ulum, quaestio nem proprie non elle eonfulamin indete irratam, hoc modo : qu Mam pri- 111 In wll l l sunt i ii 11lf tii in tit, caeliquid extra Deum esse queat. Ad hane enim qu estionem ita confusi formatam ultimata est responsio quia Deus est omni-
stio a nobis agitatu distine ad determinata tonde sit, quod verbi gratia, homo
tali: ii Iali irata tam , t cena quaedam ei neeest.rio honesta, qua etiam ut
pia sint, quae brutis sya non sunt Ast hane quaesuonem ultimata res ruio non eae quia Deus est omnipotens, sed quia Deus ita voluit. Sane aliter is se hient potentiae determinatae, nitae & velut brutae, quibus positis eis estus talis, Sc non altus ponitur. Si ii ii quovis genere machinarum consputii ,1 , ut i vera adaequata effectus caula ad potentiam refertur Alitet si res habet in potentia indeterminata, libera exercitiique sui moderamen penes e habente, abs qua quod talis vel talis effectus producathir, causa ad liberam de leniariationem elus potentiae resertur. Adeoque quando circa origineti l lium effectuum anquiritur, potentia quidem necess)riui est praesius postum ad produce dum esseetum, ptarim ramenin adaequata causa est beneplieitum uentis. Et sane omnipotentia in Deo concipitur non tanquam sicultas neces ωia, sed tanqtiam libera, seu quae non ne staria sies exerit, sie prout Deo pla cet, alias enim Deus semper ageret omnia, quaa posset cum Deus illa tanmmfaciat, quae vult. Ut falsum plane sit posita omnipotentia Dei poni omnia eius obiecta. Vnde quilibet ex sensi communi iudieare potest: si quaeram cur Deus hominem creaverit anum rationale, necitariae responderi, quia est omnipotens. Nam statim excipere possem sit omnipotens est, cur non potius aliter, quam se fecit Sed si resipondeas, quia Creatori sapientissimo optimo ita Hacuit nil habeo, quod excipere queam.
837쪽
VII. No , corruunt argumenta, quibus sententiam suam stabilire
i petioribus constat. Quibus aedo in artifice qui lam, verbi gratia, sigillo
tui potentia sita adquiritur, icleam ollae rere essis io Pleri P aece tete a
aio tendi. Ast in Deo, in adstipis reui omnipotentia est ellentialis,
3onatra voluntas illi lapsam ex tr. . prodes niti. Ulule inulla est conse ais ex littendum, notatur simul eius omni-ia, statim idea distineta, aut essentia ii nimis Potasur. LVul. QUAE porro Ior 1 pGr excipit aduelliis dima me specim. Contro I. c. V. et 2l quod 111 tirpi tarditi lac innum humanartim non sit eius m ti contradietio, qua is est, si bis duo negentur elle utiuot, pariter in 1nia Mat. Est quoque illa riuola a Plin liratii, , 3. Ad ictum boni ad humanam naturam refricti non spm est ei ut d s.fici race hominu ni praαest Mytio fimi,u,sed
disgetidem esse idem Ast vel verba mea non intellexit ST,1 ME IUς,vel data Ne rarauillari voluit. Nam vires siti umerabilis sui seit,squaliscunque sit usta aeque ac Elephtanumerari potest. Sed ut alicuius entixaetiones turpestat, non sum it qualecunque id este, sed requiritur, v eetto modo a Deo si sormatum. Vnde non in rem inanimem aurirutum, sed in inminem turpes actione eadunt, quia hie eerto modo a Creatore prae illo omnia rus litterim non Namu esse in turpitudine certum genus contradictionis, quae ex post hominis fine
me certum genus ae hinnum ipsi non interdicere volendo. Neque euilibet id est arpitudo repugnat, sed ideae hominis, quae ab aliarum rerum deis, iaquas numeris cadit, utique einerunti S. IX. SE UNDO Argummi ST t Mesa iam nemus est praecisius, ut Id repeteresupe fluum sit Sed nec Teriis quid robotis inest. Admisi ego duplicis gemens impolitionem : nam ex solo lubitu imponentis citra peculiare
fundamentum in re di alteram ali i in t lienti cui limiate ita ortam, viriliter imponere velle non potuerit si viciem Quaerit Sustim si, B;ν ii . se illa nerei sat ut Lenes j quod sti, βιn is umuti P in re, ob quod
838쪽
Hionem sipientissimi optimissimis pertinet, ibi consormitur agere, t non
mutari in horas ideo recte voluntas alit gressi te illi suis velut regia a digitur 1ie, quia Deus voluit ante edens, noni sti non velle, tu ilia uiti enim. Leti tibi , me bell:11iti l ltilai Dir, I neni vult, non is anuiuii sic, nmeilla velle. Si vult Deus sui cultum, edi a nisi volita prius creat tir in .iel bigente Nams Deus nilii reasset, aut non niti bruta creasset, chilta 1 1 sti im1ui velle non potest e. Caeteram voluntati spienti: Maii J- mrao nenda, sed eo iungenda est: etsi effectus Itissinium bd olfi u bt m etc. tur. tum quia haec agetidi principium, tumqtii sapie1itia diri litas in v liiii Iae,aonis libera noti intelliguntur. mini dentave STMME sit argumentum est quia pinis omnis bona morus aia binu restricta a totamore ruta s. v. u.rm.
x nulla ampli ιι rehq hi erit da reotis luit alitiIcili diit. li fit alii ra tione Originis tam naturalem, quam politivam legem ad Dei voluntatem refer.ri , ii tui ien este disicriminis, quod positiva a Dei voluntate abiis tuta proueniati et, quod arguere I, rectius, quam S a M. ria illa distinctione i unde a me ostensum fuit. Seculiariter stitem circa exceptio em ad argume Itum meum primum i mirum videtur, eliinam eandem opp at, aut quit i t
monale. Nisi fin t putat, ibim morale a voluntate Dei dedueit, illum idem 1 Deo non deducere . ite secundum meum argumentum id quoque
ae neminem libi ipsi obligari usi de striete sita r ινι emissur. At qui sine dei rie dis Ela ligatione mihi si1rmo fiuit, e inuidem de tali, quae, principio extainseco mire ait Circa meptionem ad argumentu in meum tertium verbo monendum liaudquaquam eo inpolleres hoc re Elae rationi, i Pus Ira laei a Lirae. citi lydii i lilii e tot gr iit stiri et iter sedc Dinatura est ho ciri nestum Pipiti ros , Coos e
839쪽
nestum Circa exceptionem denique ad quarium meum aryamentum monen, illam abs Deo necessitatem utique remouendam, Per qu1m voluntati eiu detrahitur, quod creaturae tales actae sint. XlI. D si GNAT quoque p.79. nouum conceptuum ordinem STRI ME si νς, ut ab origine suarum essentiarum diuinam voluntatem utique exesuda , qui citra animaduersionem praetermitti non debet. Quando e illi primo omnium lom eoncipitur Deus, consideratur tanquam a seipsi exsistens, ia- ius persectiones omnes sunt ostentiales quai liii in re fi 1 est at ii liim Deum una
non est prior aut posterior ista, non loquimur de persee ionibus personalibus, de quihu ex sola religione Christiana eonstit, nec una velut ex altera ema nat. Hoc modo etiam Deus eo aderatur tanqu1m αὐταρκὼ nulla re extra indigens, omnes beatitates ac persectione in is contineris, inui solus necessario est. Quia autem praeter Deum n hes nocessarium est igitur quando ad res extra Deum concipiendas progredi volumus, primo omnium concipiemdum est Deum voluisse ait 'in extra in pro dueere qua voluntate Dei no polita eius omnipotentia velut otios a quiesstere intelligitur sed eadem posita Deus rebus naturam suam pro sapientia monitate ua allignat, actuque pis
primum principium rerum extra Deum sit, ac in posterum quoque maneat. S. II l. TANDEM Ioelalitatem tantopere agitatam plane iam exrer . reeonstituit, p. yn ut vacuum commento Modo eum iaciat Ubi id primo reprehendendum, quod pm socialitate a m posita fori tatm substituit, quam
sue fraudem, siue incitriam in si ici: m 1141t ili. R itim ex lias e allis i. quiam isthac miclitate non possiuiit deduci vincia hominis erga Deum, seu religioniti alis lieque ossicia, quibus hom extra societatem co1 fideratus sibi ipsici ultrii 1 t Iri neque officia nostra in riit tenoenria, quale est ut ab omnie delitate erga ea abstineamus. Ad primam obiectionem praeterea, quae
ali 1i ille laciis ita, repono cum a me religio naturalis cius naturae prodistinctu disti oti habeantur, non nilla suisse principium indagare, ex
quo Oiscia erga De uni & homines simul deducerentur. Deinde non repugnat, praecepta de socialitate eolenda situ diled ione proximi es partemo figi ni naturalis praecipue quatenus exercentur obsequio in ommunem Creatorem testando; ubcialitatis humanae praeceptis firmitatem a relisione litario tribui possint quae nullum plane respectum ad Deum aut ali chntii in
manae, sique stimuli ob socialitatem fiunt itistituti sit . I lici orio it: triam vi igni homo a Deo esset destinatus, non minis eastitas in ipsum caderet, quam in arborem aut lil pille di I lxnieri lateo a me gra iistime me tum suisse, quod dum osticia hominum inter se trado, eius a principium non adluin Pistim ex illi e isticis tyciust erga bin sesin asinos deduci queunt Quo nomine etiam Ad earum Generatim asinorum, qui Leonis fideburgii se hisum usui possint, antedio cervidi obstim, inter ea, quaci
840쪽
Sapiens Hebraeus asinis praestare lubet, eis quoque sustemin verbera P terat tamen minore in sinos pietate tangi r 1M sius, si voluit et inspicere, abs me tradita LIV. c. . . O . de ure Naturaeis Genuum obiicit praeter ea, deprehensum fiat iste, quaedam manifeste turali legi repugnantia societati patum aut nihil obfutues via furta, Maduheria in Republiea Massagetariamin Lacedaemoniorum Astion esuitur, ob comptos mores oenae Rei Imblieae in vel il ud vitium , lian, et illam foetetatem neculiarem parum tu Ixsse ergo id vitium non repugnat socialitati generis inmani ita viii uersium. Acu L. VIII. c. I. . . de Iuro Naturae mentium portet quoque val-
officia legis naturalis, quae alios inmines ripi sunt ualorem, omnemque
obligationem suam ultimo a mili si 1 litiui qui, i l Nisi me et , in si 1 lauist l. ll. 2.3. . m. de Iute Naturaei Gentium. In hae porro propositiones officia aduersias alio homines exhibenda ii docialitatem re luuntur, non magis aut logum quid est, quam in illo oetae ut ameris, με bilis esto Denique thesie illae innocentem ab aeternis poenis immunem auetere, precarum haud impunitum dimittere, cum in axiomata tu uiae diuinae indagandus est quis piam Tiri κε sto, qui ita ad socialitatem homim reserat Qui autem coa- iiderauerit, quae a me supe di Ihte sui. iiiiij iiii dii iii aes humanae tradita sunt, agnostet, absurde dici, iustitiam diuinam 8 humanam, qua formam fimilem esse, non sua modum gradum. Sane essentialis Dei. imp tata hominum iustitia, quoad formam eadem non sunt eum ad formam iustitiae quam maxime pertineat, ex quo primipio id, quod iuste factum die est, sit
,. XIV. quod post Exterminatam, si diis placet, ocialitatem substituitur mineiplum, δε-- Due ire rere, non est pro tanto hiatu. Re-'uet, id retiam durit at iustitiae speciem absoluit ae non nisi ver violentiam velut ad omnia δε visui ex insulibust, at is Rura illati Minerva. Sie ridicula estillatio furtum non est faciendum, homi idium non patrandum, quia Mun
uitatem aliquid suum esse. Vnde ad illud auionia tat ille dum 1R1 : quam nuda ter niti ruit ex ,li Latim elui 14t 1 r. Nec mihi mea vindicasse si fecerit, quo minus quisque suis deliciis gaudeat, ego nec inuideo, ne cum MERE EAT etiam castigationem UALENT 1st UEL rurnii introduetio
ad libros storti de Iure belliis meis. Sed ut is, post num Asinii Tene. brionis Archivarius saetus est, non mores solum, sed ,: e i ii is ant , turpe Bret, eum barbaro Dipiti ros by om e