장음표시 사용
851쪽
. im Reuelatione autem utinuus see, aura uuti dognrita ista parum rationalia seu rationi repuet a tiais. Cum postis preseipiis quae reuelatio diuina suggerit, sit rationaLem quasi emis monem' carenam in e rum fidei inuestigato;
ta reuelatione Δῶ ia, demon malum iret. Qu1m ibitineri Lugo Gi illis S int usi e principis iuris humani cinianos refutauerint, di siquirere a Pusendortii
Metiuiuii potest, nisi alti extra ipsum exsistam, scuti inuinat, i 1 Lili Ut virtus ad alicisci igitur non repugnare videtur a voluntate Dei primo esse, ut sitit obiecti, elaea quae iustitia Dei loeum habeat LX l. G ετε ubi postquam Strimes vestigia legere placuit, etiam ea ille ubi dia ad in tu i ii in ii cata reuoluitur, sequendum est, etsi nomine meo, tuoque, Consi brin strauissime, taedia Protestatus fuerat Pusendorsiuς, se innitim inuestigari originen moralitatis in actionibus humanis. Eius oti reo eum qiload exsilientiam a Voluntate in inris it , PII ne 1io abnuit, putatuissendouius etiam qu Me tantiam non aliud eidem principium ci a Loi. hui. Ideo nempe quia essent ae rerum creatarum non sim aliquid alit ipli rivim sit Lentiam, e sunt Oi zeptu rerum adaequati. Quarum Hereti r. tiosi olea si t, nil lita voluntate Dei talibus liquando exii stentiam tribuendi. Huo progressi quiesstere non conceditur' idoctio, sed Qtique ad rimanda diuinae n1turae adria compelli ur, dum importune occini tue in ligno rationi diutrix a b in morat voluntatem praecelli eum iste remmi in iudicet, si mortales ita eonfidenter naturam diuinam ad modulumi est quam Oae
di modus concipiendi natiatam diuinam ad modulum nostrae rationis P uti tamen eam duce timem defugere ipsi per importunitate aduersari tua Dipdira by oos e
852쪽
non licuit, non adeo arduum ips4erit ostendere, voliminem in signo ratio.
maior consensu Deorum 1tque hominum collata est. In summoe quippe Ente ad normam rati nis rostrae eonsiderat tria ni illi it Intulis tu lim tig
cienda, aut anteponetida, sed vel postponetida, vel quasi onco utans condi piereda est, vilicatur bona, ancta, iusta Dei voluntas. Haeu quippe attribu ea in Deci, nisi posita eius voluntate non inllgi ititellig postrat, quati suo gradu inclitamine, si huic volantatem desta aere velis Etli hau inuidquam alli
luntatis demum resultarint. Duorum igitur attributorum, libitum se ita a beat ad alterum, ut illud ah t ustini ii Nes ligi 1 e sum iii 11:larem, quaniadam perietionem eidem 1rgiatur illud risiue priusquam hoc concipi non potes in debet. Iam abitem l tu innu , ,1 Iesus D ultus intes igi non potest, ni voluntate praeditus conet piatur, eo lue ista attributa Dei sunt ut volen iis, diui 11 12 ille M 1hu tati persectiones. Vnde patet, mastra in hac disterita
tione vel laturam Dei, vel eius sane litatem aut honitatem voluntati eius lemmimi ri iure, quam hane prinPatularia lic ratione deluueta nil amplius periculi tententiae Pusendo 1- S adplicatio'se ite patebit, si quis sepefiux alibi disiputata expendere velit. A non nisi abusive obligat ira liti tu let uti eius est his antecedens a Muntate nostra originem traxit. Nec tantus tragoedias exeitari par erat, quod quaedam --ba ex si Nost pro sua sententia allegasset uiando us, etsi eirca aliam patrem iste ibeadem disicut et Deinceps quoque puto, desinet mirari Pusen.
quam hie tanta specimitia tetrici int maledici Sophissae dedit. Ubil enim antea bene de aliquo senserat, is miratur, cum turpiter eum se dam videt i sed ubi pudorem plane eundem decoxisse perspicit, nitis amplius micatur, quiequid idem stolide effutierit. 1 uuoque non repugnat, ut diuersa ratio es adda cantur, quare h&inini bona iacienda mala omittenda sint, puta, quis id diuinae sim titati, Ma tecti rationi, aut latuini diuinae congruit. Ex quo tamen nullo modo consequitur, moralit1tem aesti Ium humanarum diromanare a princi pio quod antecedat voluntatem diuinam radeoque non tequitur hoc velit lud construit imagini diuinae, per siein sua natura honestum est antee denter ad voluntatem diurnam S. 11 D meta eis conceptum rese orii circa auributa diuina Pu .stra eauillati videtur Strimesius trinque in consessis erat, attributorum di uini inini ratio ae ipsius rei non esse unum a dero prius aut posterius. De quo
853쪽
quod disendorius verbo monuerit, nulla Strimesio m Mendi emisi erat. o. ibo autem concipiendi modo attrihuta clivi ira totali tela in oblinit et implici
rationem agere, Plista dorsin 1 tipt lilitii 11 i liiit qui δὲ semper protestatus est, sibi tantum originem moralitatis in aetioribus nimis inuectigari Cirta posteriorem autem considerandi inodum haud adparret tio aut tu cetiit R. lirare Deus priu&omnipotens quam intelligens volens u liber concipiendus sit. Sallein id iram est , distat i in liram velut ab eiusdem omnipotem tia depetisse1 tem non intelligi aut Deum no possie liberum ens Concipi, nisi . 1 rtu et II i: I 1111i13 tens id enim se ibim est, quo Strimesius tradit,
omnipotentiam Des voluntate diuina nectilicio priorem coneipiendam, quia
ei, i a diuitia habet is ad voluntatem diuinain, sicut potentia ad uum aestam. Quin pla volu ruas i oi tacaelum seu volitionem, se potentiam libere te i t i iiii 2 lubi, Unile id Diti tu alio elli lios niti I,ueris illud queat, quod
Nam id pos , se id est, ea saeti ta libere se determitiandi non coi 11 re iei
quae cum si omnipotentia, id el , immensi, infinita, reaisuesti trandis o m
Uno ierho omnὶpotentia Dei non ideo dicitur, quod Deus posit residere aut velle, sed quia potest facere quicqα U. t. gl t iii diu Et nt a JU miratur id, quod quid in areessariorum admisere, si Deus aliter v lvillat, his duo non fuisse satura quatuor, eoque eitentias rerum ab omnipotentia, non a voluntate nrouenire hoc mihi no i videtur. Pusendorii lium cit, naturam rerum d in cileelum hulnanum voluntates re1toris ita sormatum, ν hane propositionem, bis duci non fiant quatuor concipere neqvstat. Quid futurum sitisset, si Deus rerum naturam intelleehimiciminis aliter Creati et ut ea velut vera concipia cistera , quae nunc esse mutuo destruentia concipuam riu , alios anquirere patitur, quinus sis atrat tela aranearum texere atque retexer . Nee ideo omnipotensia Dei voluntaten eiusdem priare loco a G
Deum esse queat, in potentiam Dei sit retoluenda. Nam issυd ahq . . ui 1. quam accedente voluntate Dei, quantum a nihilo disteri : is illiis Ei Enti:ie
potentiam Dei, quae no definita aut limitata, sed oinnipotentia est, ad certiet 1id Ni ut a voiti 11tate futile dete trii natam i unde S ad hane praecipue
esurivs ZENT G Arava in isti uibus lutis Naturalis Eatum prooemio h
iaem irarum flatim, fblisae ratio ius nihil ispiam ista moret a T. et ili lituita virum decet, exhibuit Iou. o Pipiti ros ν oos e
854쪽
stenui quidem satis eiste lini siendo o videri potest, qtio deviarat, non plum,
C ex controiieniam primam de do trina luris a ruralis , disieiplinam Christiatiorum tradenda post sectam ianice a Tenterauio declarationem parum
ti sui peeutiatium dogmatum inter feeti Philo pILsiit turn, vel certaem reli
Eeelesiae Doctori biis plotum ill pectet, ut Laicorum, quos vocant, actiones N In in 1 i Is e liti uitiis diuinarum literarum, aut reetae uti anis dirutis, sed e Sacerdotum libidi esse spe dantur, omnia ad dominatu in sacrum reserentium. Cine secundam quaesticitiem, quae palmaria est, ct Ore, Minoserotis s. ιι .mtu . at tu sis illa gliothit Zentaria uius Deo tibi Live voluntati cum ho nitue, sine it te las tetula Crani V lictae quicquid est in acceptis resecreuia inneste, tum visit id quod est ut tale sit, a Creatos unicesque creaturae assa natum turn eillicitiam, tum parte Se requisita, e quorum combin attolle ea lis d. rvon alia prodiret natura. Sed si quaeratur de raptione ipsius naturae κα
855쪽
bui ; ad que veram Elth liane 1 t i 1 l MD illi I ptae ille rei ponderi, lulatum. Intra enim si coniungantur conceptus, qua in rerum namra sistunt verbi gram, Cli in te a fit la, toti vera res ex larimitur, non litius ac si, quae natura disiunxit, coniungere aggrediar, verbi gratia, si hominem anitnes Eb L alli e Ca I a in I. Iati iis .ile ii . m ui 1 iginti ex listentia reuera prior sit ei diutis, d. liaee non nisi partem exprima eius, quod exstitit in Uerum ex-ptiniat icto su id realera i illi exi illii liel muri lcget id, tun exsisterest , ditur, eum no extis at alit fetos exiis at dicendum ipti videtur sicut a volu 3tate Dei re Ii 1l e 1 e xl l et Ilia 11, ita ' eulentia 11 illi 1 vere sint illud. iiiio sunt, qua si liomo taliter canee perit, uillo siti I es t si , in praue, a sum, sin eo ceperit qirae noli extant, ficta toneopii , lieitur. Si igitur eidem
do excludi queat voluctas diciua, etsi inicaeelus hinnanus, dux re contemplatur,
856쪽
piatur, tantisiper ab plamam prima origine abstrahero queat, adeoque a volun-
exeludi possis, sed utramque a liae lique proma 1re. Qito si au- teli elidi itiae rerum, connexiones attributorum ellentialium cuiusque rei ante carmdem e sistentiam, & prout ante ematici 1em o siclor ira dorsus putat, eam ab intelleetu humano concipi non polle, mi con cepto decreto voluntatis de creanda qualibet. An vero iitra heretum Dei de reanda rem viriuersitat essentiae rerum, quales nunc Onc, pi filii r intellecta diuino obueriatae sint, eademque tunc rerum vetata
luntatem diuinam, e quando Deus decreuit saeere hominem ad mi simili
altae non vellet creare id rationale Unde e binabituat animalis titio iis is
naturae subriae ruis dirutumetis stata est, si Deus voluit hominem ere,
quibus animalis coniuncta non est musitudo, quam Zana inuin adsere, donem quadret, ita est adaptanda. onericus est ast illux, qui primus omnium
timere ibidieat. Atqui' forma Eiusmodi vatis, quod z.li te a 3 Ll 111 lielmul , ct congruentia eius sormae cum fine ac volinitatem a illicis antecedeliter se non hanet. Sed idein , tam talidelabrili voluit formare, amphoram scir. mauerit, stolide operatus censebitur. Ita nec rationes istae formales, nec teri illu1 11l11. ii illi tililii t i iis evi ne Voluntatem Dei anteceduiri. Et plane ei trahite orium Uidetur, immutabile, aeternam ostentiam veritate nque Vesuntate Dei priorem ponere rei, quae, quod sit, e talis sit, a voluntate Dei habere. Qua quam autem instrahendo a volunt2te Dei Creatoris qui rebus omnibus Dam rmam alligi auit, Iube , reqisi litoriun tu iussi te rei l R. bitudo considerari pollit hacte ius, ut illorum inter se eor,gr,retitiain nouo di-
857쪽
syquid velles hedinare Melaramr, intelligitur quii em antecedere vol tionem Dei, seu se ii fimo vel illud volens, in tamen ipsiam voluntatem, ut este1Jhnti ite Iei l DIln tum euius istae Persectiones fiunt. quidem iactatur.
dimus: Et isti hi ait dii, toti in mi illim aliud est vir clamentum, quam quia mortales, Deum ad modulum nostri rationis, indolem qu lanimae ii Limanae meti. t. Et quomodo probari poterit, Deum intelleel filo totam velut abys.
dis decemeret Sallem quoniodo Tentiae immutabilis ie*etuae vocabullam tribui poterit illis, ut i mauo mod loquar, opulationiblis eis ea Lites omnipotentiae, anteouam voluntate Dei detretum uerit, an quid creare
semper praelii ponit eam hypotthesin, si talis res datur. Quo posis ni testigi--ἰam, quid acto in ipsi congruat, quid non A te eam iuppositicinem miton est, homiima est, quam vetum intelligi queut homo est diuinam concipi possit,
dem quin ante voluntatem diu mam concipi nemquippe verum eue de inimal rationale qui
hocic definiti expri iti l e t Illi e il Ihil praeterea secessierit, ilentias remi colloedire voluntati Des necessirio sequendas, mihi quidem oppido quam ieiunum tuetur. Neque aequipollent haec du 1 Deus potest creare animal rationale homo est animal rationale. Porro ad vehitate, cuiusque rei requiritur, ut haec sit, altem ex hypothesi eum veritas nil aliud sit, quam expressio quaepiam, aut is πωμα rei. Unde tune d Emum vera est haec proposito Hamo debet colere Deum si homo datur, aut si Deus eum creare decreuit. Sie posito Deum praeter ex quae iam extant,' aliud orpus naturale producere velle id e materiain sor illi: - bit. Neque tamen vera erit propositioinsee Corpus quoed nunquam extitit aut extiturum est, eo stat ex materia in forma Sic posito luminarium c Ie ilium motu regulari, in multa secula praedici possis t eclipses, non nili tamen sub condit ne munii extituri vera erit propositio hae i Erit eclipsis Solis anno post Christum natum et Oo si tunc Orbis adime supersit. Postin autem me mundi interim in emi viri nitan es eodem anno eclipsin se Denique quod Puse donium 11 minat ille mei imi Gad eri hominem, S quod eidem prae Iam est, hactenus ut illud antecedere, hoe e sequi voluntatem diuinam dicatur, liaee ipsium ratio moι1it: tua qua e de motalitate, id est, bonitu te di malitia non de aptitudine ad pittani timesii ae loenilius humanis sietino est, hominis essentia a Deo iam definita constit ut utique praesiupponitur. Atqui hac posita id, quod eum decere di eitur, hoc ipse qitoque praeceptum intelligitur cum haec duo ex uno eodem
858쪽
que actu diuino prostu aut, gratis fingatur ino actu diuino eflectum fuisse, ut hoc vel illud humanam naturam deerat, alio aeri idem pro imperio eadem iii iuste i m Erum ti uisiit titum circa ea, uste o ipsi, sed aliis a se obiecta institur tantinauius, faciIe adquieturum crediderim ita quo minus hie suam mentem super iis, quae ipsi obiiciuntur, explicet, nemo prohi-VlI ' Potin orae grauius, quo naturam hominis ad volsintatem Deia sues ed iter si habere ostenda, quaestioliem ita armandi iudicat: vin
uti di ea nihil a Putin orati asserti no abire videtur. Nam posita eombi 1 1tii tete ali ii illi tali rarionalitati certa creaturae pecies re stultat, cui homuni I et . t. abilli Lm. Qucia si autem Ueus alias naturas combinare vellet, quo
abhome . . Hoc tamen modo nillil adparet, quod voluntatem diuinam ante.
turam constituendam uerit comuinata, aut ad Ombinationem designata, nota potest diei hominem eis animal rationale sed id tantum Deus duas illas naia
pla Mathematica, qu*e in hac iisputatione palii adducit Zenigrauius, pecu lini in i 4 1sit 1 li reti habere videntur diiquisitionem quam alii, ii quo, . quibus pinguiud otium .ppe ita per inania contumendum. Additaenium-
re, pius is qua ratio, aliqui sera n is ae eat, ναριρε si .m e se 11tani syrae sitis quae crimitio umuros vocatur, Intrat isti lima Φθι xen a ita volunta rem Dei equ/tur. Atqui ad metum audimn uisule non video quomodo nega. ri queat, nat traikte Deum cognoinere quaedam ut creanda quaedam ut nunquatri
velitatis immutabilis tribuere pol it aut vellitaniarauius, ipse viderit. Sane semdortio eadem omnum haud abrumpent. Quod praeterea idem p unciat:
diuitia voluta late decemitur, vera quoque is haec propositio homo est antinal rationse, si homo diceretur, qui vel animal, ve rationalis non esset is flati , Itio si x foret ili qui nis amet omitibus ni fit et , i cis v l 1 ita rem Dei antecedat. Non adl 1 aret etiam, irin cnu a nigra ait 'le em Titilla uerit. Ut ridiculum pronunctet, quot tu elatitaniis i tilii luis uili , et iis sit,
859쪽
Deo, sinam ut raeti λ -- , s nostrum poterat Deusne Creator lique grati erit non illii Ia 42tini 1.1 i creale quid sit i j de uandum, paulo dissit oliu a Zenigrauio fuerit explicanduin vieonstet, an ei assertioni nutus siensus insit. Mi Us diiscestatis circa Originem moralitatis videtur, quam Paland fili voluntatem Dei consequi Zeirtgrauius aliteoedere contendit. Sane cum honestas aut turpitudo aestionum certam laetetini iratam hominis naturam re- qui at non adparer, quomodo is a intelli1li Guelli nil Iliac ,1 iit: . Fides, in quam gratitudo honestae idololatria, adulterium, furiunt turpia melligi non postunt, nisi praesicippotiri nataratiun ana, euhis determinatio voluntatem rem βιιntilia RuIMI p Ο -- tire ι iu
es per potentiam, de clua semio est, pro- ei queat. Unde idem hae propositione exprimi retri potest produci a Deo creatura, cuia ni tae Uni 1ii et i it illes,o pugnet adulterium. Ea tamenppo positio nondum infert hane, fides est seruancla, adulterium est omi end Lim, qui uti ulgo dicunt, a polle ad esse noti alet consequentia: Sed ut e possi-hil iurat ut certi ui 1 si di niti ite celli ii ii iesit ut 4 linitare agentis tiat
determinat . . Et cum possibile ita diraecisi iam pium concipiatur velut aliquid ineenum de vagum, euius determinata non est veritas, a voluntate potius, qium a tinctute in vivi determinratio fieri dicenda est, eum istae perseetio. nec eo inlint, ut est vG untate praeditus, quae ideo ante voluntatem eiu
eci licui iri nequeunt. Si ci de homine di am feeit pro tua clementia, pro sua humanitate, non nectat fit tri l l licti l aetiim scisse via tintra homi nix, tiae clementiae iani natu tatis virtut est imbuta. Igitur cum aliud sit pi 1le Elle, ali ut ei e ili 1 11 li prius tulis illiti stati. It Etti laeterminatitio at . t et icta autem, naturaeque rerum certum quid S determitissum stat, oeeestum est earum primam originem non a nuda omitipotentὶ Dei, ted ab laneti
n elltaria concipere malanda non est, nisi co apto prius principio, estentiae rerum determinantur. M lil lii Un lira piu R. ab eadem comadulterium ut turpe, nisi prius concipiatur natura certa cita determim hi ea actio icti repugnet qualem dete inationem solat Iibilitas non ii Et quo standamen o quis probauerit, peris dura e Dei cognationem
860쪽
ris adprehendi tantum ut possibiles, praecii futura sint an minus,' earum in nim esseritiam lasmarii agnina potius res suturas. Iut certam ex volian late Ues estentiam habitatas concipi postibili Uie tit in II almi Ilura belucindeterminaras in medio relinqui NM speculari postibilitatem absque suppo filiae e illi tritionis non est speculari essentias rerum, ed siuam tanti mi tu 1 Iuliatiam. reete quoque hau loco iactatur tritum illud, non ex quolibet fieri
iam sistentium, quae mutabbitatis suae certas fines habent. Cum autem p tentia Dei haec creata rerum natura exhausta ira censeatur, quia plura r ducere potuerit, nee dubium habendum , qui plures sint rerum Conuenientiae , quam in aestim eduliae liIlit, illi ur 11 1 1 videm Pili mul 1 rei mira Deum immutabilem attributorum essentialiam eonnexione in attri ut nil luti l 1:u ui plutieli, si Deus talem rem plodueere velit. Nam omnipotenti Deo dc
qui e nihilo producem aliquid potest, materia liba velut infinitum obsiequitur, nec ullam Irmam ad pernatu relut ineongruam, quam ple pro sapiei iti optima ua voluntate eidem attribuere placuit siet ut nexus iste essentialium partium , lique a voluntate Dei sit optimi sapientissimi. Sed &ialde adhue
tia, diutura no velut momento inuenda uia expolita, abstractionum fit praecisionum leges, quas Philosi hi commenti sunt, observet, s puras polibuis sterea summis ne princitas prius peculetur, voluntate interim velut otiosi quoad illa speculatio tuerit abibluta. Denique cum veritas sit aliquid rem eo
les se as. aut alle. pro it e fit CC misi latio ratem anitnalis celatio iratis ad ι 11stas Elidam creaturam, quae liomo dicitur, voluntate Dei sectast, non
adparet quomodo nudus conceptus postibilitaris seu combinabilitati, dum istarum laturam essentiae & veritati rationem lubere possit, 2 talis quidem, quae voluntatem Dei antecesserit, quem ome voluntas Dei in designωnda velutereatione uti ciue sequi lece Iilii habu rit. Qim super duabus istis naturis, antequam per voluntatem Dei combinatae intelligantur, nihil aliud vere pronuntiari postae, quam hoc si Deo placuerit naturam animalem de rationalem eoniungere, euadet erratura aliqua egregia brutis nobilior, Angelis inferior. Eoriae veritas hae , homo est animal rationale, ante ei lae voluntatis su positionem irae lis: ne citi quia aliud en esse, aliud posse esse, seu non repugilare ut sit. Si non repugnat Ze iura uiuam uile Doctorem S rhonicum. Interim quousque Deus hoc de reuerit, vera non est haec propositio ran grauius est octo Sorbonicus, ne in intellectu quidem diuino sed tum haec, faenigrauius Deo volente foret Doetor Sochonicus, vetus esset, non fietias Doctor Sic non repugnat Lunam creatam fuisse triquetram autu diui aulam, radu gulam, odia viam, cylindri figura, de . Ne lue enim hic ali cluid stupra patentiam ei positum adparet Antequis igitur per vo