장음표시 사용
381쪽
actu veluti i mpulsus operatur. Quemadmodum enim rota, licet otietur manUS , quae motum illi impressit, movetur, & currit; ita formalis Caritatis actus adeo mOVet, di iaponit , ac dirigit hominis voluntatem, ut eo elapso, Voluntas etiam tendat in finem ultimum ex relicta primi actus impressione, qui virtute perdurat , & in subsequentes actiones influit. Non exigitur ergo ad virtualem relationem nostrorum operum in Deum , ut homo actu & semper de Deo cogitet , Vel quovis temporis momento suam repetat intentionem omnia in Deum reserendi : sed sufficit , ut intentio iit haec
Q. Puamdiu ille primus actus, quo homo fe Juaque in Deum dirigit, perduret in imprusone relicta in voluntate , ceterisΤue actionibus ZR. Vim , & impressionem illius primi actus durare , donec moraliter non interrumpatur. Haec autem moralis interruptio facile accidere potest ob humanae naturae corruptionem , & passionum tumultum , nisi intentio omnia in Deum dirigendi aliorum directionis actuum formalium repetitione foveatur, & instauretur . Hinc post S. Bonaventuram , & Cardinalem Bellarminum monet veri' nominis Theologus Ellius in I. ad Cor. X. ut, ne deficiat haec debita virtualis intentio in actionibus nostris quotidianis, frequenter actu renovetur.
382쪽
C II De Carἰtatis Praecepto. J39 Ad II. R. I. Ultro fatemur, praecepta affirmativa regulariter loquendo non obligare semper , sed determinato tempore . Aperte Vero negamus, hanc perpetuam obligationem in eis non esse, quando vel eam imponunt , vel aliquod negativum praeceptumialtem implicite continent . Hujusmodi est affirmativum praeceptum diligendi Deum ex toto corde, ex tota anima , ex totis viribus . Ex quo mandato fluit obljgatio , ait fugustinus de Doctr. Chris . lib. I. cap. 22. ut omnes cogitationes tuas , omnem vitam , omnem intellectum in illum conferias , a quo habes ea ipsa quae confers .
Cum autem ait toto corde, tota anima, tota mente , 'ullam vitae nostrae partem reliquit, quae vacare drbet, II. Amrmativum dilectionis praece pium implicite continet hoc aliud negativum , ne in aljquo aestu creaturis amore inhaereamus , hoc est, ne creaturis fruamur. Quare in hoc mandato , diliges Dominum Deum tuum &c. continetur hoc aliud negativum . ne sistas ultimate in aliqua creatura, eamque sit diligas, amorem illius in Dei dilectionem reserto : ac proinde negativum praeceptum non apponendi finem ultimum in creaturis , implicite urget dirigendi semper in Deum nostras deliberatas actiones. Ad III. R. apud D. Thomam, jο habitualiter aliquando sumi pro virtualiter rut
383쪽
ut clare patet ex his, quae S. Doctor dic putat de intentione requisita in mini stro Sacramentorum , ubi accipit habitualiter
Nota , hanc nostram sententiam de necessitate nostras omnes deliberatas actiones in Deum actu vel virtute dirigendi , immane quantum discrepare a doctrina Propolitionum per L Pium V. & Innocentium damnatarum . Afferebatur enim in hisce proscriptis thesibus, omnia nostra opera in Deum esse referenda ex motivo ejus Caritatis , quae vel ipsamet esset , vel secum. haberet gratiam sanctificantem . Nos Vero afferimus necessitatem Caritatis non habitualis , sed actualis ad omne opus moraliter ex omnibus circum tantiis bonum : nec omnia opera aut infidelium aut peccatorum esse peccata . Multa enim sunt infidelium
ex objecto A fine proximo bona , E. G. misericordia in pauperes, reverentia in Parentes &c. licet in hisce operibus in Deum ultimum finem dilectio desit : quod vitio
potius agenti, quam operi vertendum est. Praeterea affirmamus, non omnia peccatorum opera esse peccata , cum impius etiam in statu peccati manens , informes
Fidei, Spei, & Caritatis actus elicere possit. Iustus denique in statu justitiae multa
valet agere venialiter mala , si ex concu-ἐiscentiae motu operetur, si in operationius secundum speciem indifferentibus finem
384쪽
C. II. De Caritatis Praecepto . 36 Idebitum sibi non proponat. Q. IV. Utrum vi praecepti Car tatis Deus diligendus sit super omnia non solun a pretiative, bed etiam inten iυe ZR. Triplex distinguitur amor : approtiativus, qui est amor praelationis , cum scilicet oblectum amatum ceteris praeferimus: intensivus , qui objeeii amati praelationi addit conatus , & servoris gradus etener & sensibilis, qui sensibilem quandam
teneritudinem , servorem - sensus ipsos demulcentem , ac commoventem praeseserζ.
Assero I. . mor Deo debitus sit appretiative summus I ita ut Deum rebus omnibus praeferamus , parati potius mala omnia perferre , bonaque amittere , quam Deum offendere . Prob. Ex Caritatis praecepto Deum diligere tenemur ex toto corde, eX tota anima. Sed sit amor Deo debitus non esset appretiative summus , i. e. si Deus rebus omnibus non praeserretur, non diligeretur . ex toto corde, ex tota anima . ENO &c. Deus enim ex toto corde non diligitur , quando aliqua res aut magiS , aut aeque ,
ac Deus diligitur ; tunc enim divisus est cordis affectus. Hinc Christus Lucae XIV .. alabat: Si quis venit ad Mae, non odit patrem suum, o matrem, uxorem, filios, fratres , O sorores , adhuc aurem se
385쪽
36a De/FUst, Spe, o Car tate. se discipulus , Insuper infinita divinae ho
nitatis excellentia eXigit, ut Deum cre turis omnibus in amore praeferamus : nec sine gravi divinae honitatis injuria ac conis temtu amorem creaturae possumus amori ei debito praeserre, aut aequare. Mintis te amat , ajebat gusinus lib. Io. Confessi. cap. 19, Deum alloquens, qui locum aliquid amat, quod non propter te amat .
fissero II. Amor, quo divinum implemus mandatum , si fervens, in intensus Iita ut Deum iis omnibus anteponamus ,
quae nobis cari ima sunt , summopere inlectilbilia.
Prob. Certum est apud Omnes, amorem quo divinum implemus mandatum , appretiative summum esse debere : Ergo& intensive . Ρrob. Conseq. Amor appretia tivus in praelatione Dei super omnes crea turas consistit, Sed haec praelatio haberi nequit sine . intensione & fervore ipsius amoris: nam magnus requiritur conatus fortisque animi intensio , ut Deum rebus omnibus quae nobjs carissima, & delectabilia sunt, praeferamus. Ergo nequIt amor esse appretiativus, nisi sit simul fervens , oc intensius. Ρraeterea recta ratio postulat, ut oblectum quod omnibus ZnteponimuS, ma. jore cum fervore., & intensione diligamus, Hinc homines nobis propinquioreS, ac meliores intensiore aflectu diligimus . Ergo
Deus, qui est optimus , di nobis propinquior,
386쪽
C. II. De Ca datis Praecepto . 36 quior serventiore affectu erit diligendus . Ita graviores Theologi , praesertim Dominicus Banner, Petrus Soto , qui lib. de iu- sit. Sacerdotum de Sacr. Poenit. lect. II. haec habet o Distinctio illa appretiationis ab inreuisone nova est , nihil aliud habens quam nomina , nisi quod interim illa persuasione ingeneratur hominibus securitas quaedam , tepiditas e quod valde timendum
es. Dices : quinam gradus , & mensura
fervoris & intensionis necessarius est, ut Caritatis praeceptum impleatur R. Ad subitantiam praecepti servandam requiritur , ut servor & intensio tanta sit, ut faciat Deum creaturis Omnibus, anteponere , Omnia Praecepta servare , &i omnem Dei offensam vitare . Ad persei ctionem vero Caritatis sufficit , ut homos totis viribus suam in Deum Caritatem aut gere conetur , ab eoque cum Ecclesia petat , da nobis Fidei, Spei, Caritatis aug-s mentum d ut mereamur astequi quod pro- mittis, fac nos amare quod praecipis. Alsero III. . mor tener m sensibilis sub praecepto Caritatis non cadit. Prob. Teneritudo ac fervor sensibilis, cujusmodi est ille , qui sensus ipsos commovet ac demulcet, est Caritati accidentalis. Ergo sub praecepto Caritatis non cadit . Prob. Antecedens Potest quis sne hac
387쪽
essicacius Deo inhaerere, quam alii creatu. rae. Quod patet in iis, qui tenerius , aeferventius videntur amare amicos ac parirentes , quam Deum ipsum : factae tamen comparatione Deum inter , & amicum , sine ulla haesitatione Deum amico ac Pa,renti anteponerent. Hoc autem proficiscitur ex eo , quod quae sunt propinquiora nostris sensibus, tenerius ac ferventius amare solemus : objectis vero spiritualibus magis appretiative atque emcacius inhaerere . ENgo sne sensii bili amore valet quis firmius atque emcacius Deum amare, quam ullamereaturam : quod sussicit ad servandum praeceptum Caritatis. Praeterea major aut minor teneritudo saepe nascitur ex temperamento hominis amantis , ac proinde accidentalis esse debet praecepto , quod omnes omnino homines respicit. Q. V. Num eae ρraecepto Caritatis ad piseus. Caxitatis augmentum conari tenea mur 'R. Amr. Ρrob. Ex II. Petri III. Omnes omnino fideles ad gratiae profectiam tenentur: ait enim : Crescite in gratia , oe in cogn tione Domini noseri, o Sal. toris Jesu Christ. Atqui non proficitur in gratia, nisi Caritas augeatur. Ergo&c. Quid enim est gratia , nisi Caritas Dei , quae per Spiritum Sanctum in cordibus nostris diffunditur Prob. Insuper ex Augustino. Caritatis aug-
388쪽
. C. II. De Caritatis Praecepto. 363 augmentum diminutio eis cupiditatis :'ait enim S. Doctor lib. R. de Doct. Cbris. cap.
IO. Quanto magis deesseruitur regnum cupidi tatis , to regnum Caritatis augetur. Sed ad mortem usque tenemur fortiter cupiditatis diminutionem procurare . Ergo ad mortem usque fortiter procurandum est nobis Caritatis augmentum .
Nota I. Caritatis profectus per iteratum , I continuum ipsius Caritatis exercitium habetur : media Vero quibus Profectus iste comparatur , exercitia sunt virtutum, quibus julti bonis operibus abundantes in jultitia & Caritate crescunt. V1 de Trideatinum ses. VI. ca'. IO. quod inscribitur De acceptae Iustjiciationis in
Nota II. Caritatis praecepti finis unio totalis est hominis cum Deo , quae perse-tia fiet in patria, quando Deus erit Omnia in omnibus . Hinc Caritatis praeceptum plene & perfecte implebitur in patria, invia Vero Impletur , sed imperfecte : quia nimirum in hac vita ad finem, quem Deus in hoc ferendo mandato sibi proposuit, non
pervenitur . Ita D. Thomas a. a. ff. qq.
Nota III. Caritatis viae triplicem distinguit gradum post fugis sinum . Angelia
cuS 2. a. q. 24. art. '. incipientis scilicet;
389쪽
ω De Fide, Spe, di Carisate . Actatur, concupiscentias coercet, omnia di . vini amoris impedimenta removet, Praec pia implet. Caritas proficiens tota in pietatis studium, ac virtutum exercitia incumbit. Ρerfecta demum Caritas uni Deo principaliter adhaeret, eoaue fruitur : cumque ad eam Venerit perfectionein , cum APO-
Verum ex hoc ne inseras, solam Caritatem persectam nos Deo unire . Unitenim nos Deo non solum Caritas perfecta, erum etiam incipiens , & proficiens , &quidem aureo vinculo, sed inferioris notae. Ceterum quae ex . gelico descripsimus , munia sunt & ossicia principaliora cujusque Caritatis gradus . Unde Vero C TItatem ardere in nobis , arguere debe mus , assignat S. Gregorius hom. m. imE M. dicens : .in vosmetipsos introrsus
redite , si Deum vere ametis, exquirite e neque tamen sibi aliquis credat , quid sibi animus Ene veris misatione respou erit in Dilectione conditoris singua , mens , στita requirastar
390쪽
C. II. De Carisatis Praecepto . 367
De Praecepto Proximum diligendi . - Prop. tactat speciale praeceptum Proximum
duisendi non solum actu externo , verum etiam interno, amore benevolentiae. Prob. Matib. XU. haec habentur cundum autem mandatum simile es huic
alliges proximum tuum sicut teipsum . &Ioan. X. Christus ait: Hoc eis praeceptum meum , ut diligatis invicem o Ex quibus sic
conficitur argumentum: Eodem modo tenemur, Proportione servata, diligere Deum. ac proximum di similitudo enim utriusque . praecepti id perspicue probat. Atqui Deum . tenemur diligere non Ium actu externo, Verum etiam interno: Ergo & proximum. Insuper probatur: Dilectio est voluntatas assemo , qua perstnae amatae bonum volumus. Sed verba, quibus hoc divinum mandatum constat, dilectionem exprimunt, Sc imperant. Ergo ut huic praecepto fiat satis, actu tum externo, tum interno benevolentiae proximum diIigete tenemur, amore nimirum quo ei bonum velimus, quatenus ei bonum est . Opinio negans dari peculiare mandatum actibus internis proximum diligendi, ab Innocentis XI. insequentibus propositionibus proscripta fuit . r. Non tenemur diasigere proximum actu interno σ formati . . Q. Φ 2. Praein