장음표시 사용
321쪽
Qux Precatione, cuiuae apte o albi spin
in m in si Pater: Nostiatiueres.
322쪽
323쪽
ullum qui non sit, i reum Dessu ia 1μὶ verum est De . Quia itaque non exclud et Ailium ain pu tum Sanctuus, qui sunt, cum Patre, idem Deus. Atqui hoc responsis nori opus est hic Dei; mira non hic licitur Iessum, aut solum Te. . a. ia eo porto: Si dictum fuisset quod non est, Te quod' intellectum vel in socii iii: in di dem haes esse praedicationem Oent eme, non Pei onalem. Hoc est, quod Praeinc iuni illud, Hreus Deus, de ipsis di teair, ratione E entia , potius quam iktatis. Ut quod ii ii competat ratione, utiae iliae est Communis Trium Persisti in 'nisii sit reis peculiare. Ut si diceretur ZM- Mae I hutis, aut it S A, i l kar ale, aut es bEar iste rata tur: Hoc ipsum, Rarisne'. aetum esse, non ipsi competit ut Regior B, aut ut Patri S s ; sed prout in ututa his Relationibus denominetur & huic aequq ouet, Hic pii Solcmo vi, Pater est, aut Rex Iaraclis in est praetatur. Item, si di retur, Dan Rex Ior eis, at ue us, est Pater non hoc innueret, qii 4 a ior ut o Iruus . ciuedum hae Deu ratione; ὶ sed potius, quod ita sit, quatenus I G qu Hinc Genu s uamvis hic alio charactere designetur. Pariter hic, Deus omnium oram, est Uuisnam riis: Me Dei, vir, similiter. uxilia in Dins, a cis Iu ' DEI: T nus I iam. Maisph a Rex Ioraiau, RE 'D EM TO R Ois, as Exercit ita; Ego Ium. Primras, evo inrismu, es nullasset ltat. 1 . Is in iis . Quae Christo attribuuntur, Apoc. i. νγ dc Ap dii. 13, 16. Num igitur inde amendum crit, Dei estotius iae V crus Detis; ire L um, Nultas in Deus; Ergo non Deus oraur λ: Non, inquam, sciam aen, dum est 'Non enim ves ruasenus Ataenore , vel quatenus Creatra istase crus D us; sed , remisse Est utique Praedicatio illa, καθ' , sed non μ' in ' ν. Erat ei lini Ohmus isse Verus Deus jam ab Mei . . ui Temps e, tum Crea vis mundu tum in , ptis humani generis.' Atque hyc neculle est ut fite tur talin Ariani tum Socm 6 in loco quem iam tractamus. Nam 'cum xi Christus, Utentos carit Z ter unxuma nesse ' an Deum: Non potest hoc percorum placita de .. diei, quatenus es Harer . --. νο Iesu risi, sed quatenus est 2 . . Sive enim Christus si Tituis tantum Deus, sye, oeutus, quod . ipsi volunt; . Tempus hiulci, seu Momentum, quo fui, da adeoque, quo Deus non sierit ejus Pater in aumatiem ab Merna, nisus laevo us Nemri Adeoque non iis direndus, quatenus Pater' misi nostri Iesu Gri , sed quatienus Deus. Non se indum Per ualuarem sua i, sed secundum Eflentiam: quam omni tem esse dicimus ni us P sonis, quamvis Per καί rate sita distinctis Deo tamen Unico Hate aurem Duo Responsa posteriora, squamvis vera sint, &sblida ratione nuta, in non sunt hie loci nc uaria : monum lion hic dictum est IehAm. amen, cata undan suggero; qui sui forsan esse poterunt aliis ibi vendis Objectioitibus, quo diui sorte sit se
Re pondeo : Ime quid ita omnino uerem est,iNempe, non Q hoc loco sisto si non acalia aὸvocentur loc ) probauim iri Dominam Sacrae I miratis. Diri id nurum uis hine probati ii tae ubi non nisi bio memora tur in Nec in eum huc', lippis e citur hie loci s. id ag hs iit Ob δεο-- hmeab alii altitu contra doctVnam ficta Trit e, M seu uris, . Rusidini: Via es inran, ab aliis aliunde locis .cum mi ) petendisi resin imus Dies tun .ando; si ui ibi ligantur hare verba, octoicis avi Te se, nuis
324쪽
; tu ne Sacra Trici fate, tantis S cum .
gus autum istum Deum. seruariar ab aeriis, ut, si non es verus opus D risus, tactum ess Patri, Te mu in vertim Deum ; pro terra non iis Dom- , Pater, e mes de ChriIIo, Vmo v -- . Ubi hune esse sumit hu)iuci: loci s sum, Ut cognoscant Te, ruem - umori cum esse verum Deum; hoc cons in argumento; Quoniam si noc nomine excluderentu, Fili uiue ne sit λῖναι Deus; pariter ex luderemus rivum, ne sit Domin , qui . dictum est, i c. r. s. 6. cimum us, diesus Ch intus. sed & hoc, quamvis id de probare posset, non tanaen de Spis tu sincto hine id ueoncludetur: Sed ex aliis alibi locis advocatis id manifeste probabitur. Qiuod ego de uir que sum ostensi rus. - De Hilis, id diserte affirmatur, ab eodem Phamete cuύus haec sunt verba, qui suorum vectorum sensum optime intellexerit, I . v ao. in eo Iunius qui vorax est, ver m Hilis ejus Iesu Chryla ; hic est infe Virus D o, aeterna visa. Adeoque, non duriter ) Idemque i ejam ante dixerasi ex ipsius Grilli verbis, Joh. io. 3o. Eo er P iis, m jumus. Neque hoc intelli test, de Uuisare Te cuti, mod volunt Sociniani, nam n itextu, f nranti mentio, in sed de mest, in hoc contextu, j de Uno Deo. Quod & manifestum est Iudaeorum hine Namne, versibus 3 i, ejusdem Capitis MD Arunt rursum us it tum Apidan res, . quod ei te putaverint m; quia Tu inquiunt cum homosis, suis teipsiam Deum. Cujus quidem La iovis, nulla species. stu praetextus foret, si, Per Guum, non in laxauum Deum. Parider & Summus Sacerdos, Mali 26. 63, 6 in uros, an it, ter Deum Vivem rem, ut occas m , au tuis Cis Utas i , s ris Mi Ga cum Christus respondii, IAH si seu, dicis quod res est, ὶ tunc 'Mifex maximns Hrvit in menta sua, Acra , sphemavit; γω a bus egemus te Mus ecce n-c a fictis riga phemiam e M. Quippe se dicere essem. M. πν, G ira millum, Eigium Dei ; seo ut Mare. r . 61 Ni -- .f-, Uiltam Anetam; tundem iriis visum est, atque dicere, se D in esse. Quod Ddem ggith num foretati non esset Verum.
Atqui hic oliicitur; hune quem proxime recitavimus versum s i Job. r. .ὶ in quibiis dis versionibus, & antiquis aliquot Codicibus Manuscriptue decue. o, inquam. sed di integrae aliquot Epistes in quibusdam desum versionibus: Cit,
tumque aliquot Peri bae non contemnendae. At non propterea relliciendae sunt ut spuriae , atque ex Bibliis nostris reserandae.
Epistolae S. Johannis Secunda & Tertia; S. Iudae Epistola; deesse dicuntur in Verisionibus .& Arabica . Et Historia de Musere in adulterio deprehensa, deest in Evangeliorum versione Gothica, Joh. Pars item postremi Capitis Evangelii secundum
Miscum deeste dicitur in quibusdam Exemptiribus. Itemque Dua .ra ad calcem orati nis Dominicae. Ne plura nominem. At non propterea censenda sunt haec olimia minime Genuina, atque ex Bibliis nostris reiicienda, eo quod cogitigerit haec in quibusdam Codici
H quidem tantum abest ut miremur hujus di nonnunquam omisIiones contigisse, ut mirum sit potius nisi insigni Dei providentia cautum ii ieris ut sacra Bihlia conserventur is qui evitandun, etiam dilabati scriptori, quin aliquando foret deverse in ve sum transitio. Praesertim, ubi quod hic contigit, unum aliquod plurave verba ni item ui post interjecta pauca a recurrunt. Quippe ni sepe contingit, sive Scribentam sive ex Ilaeso edentibus, quoa ipsi probe norunt, qui in hisce rebus versemur, Voce aliqua, ad eandem mox denuo recurrentem transiliatur. Nec hujus rodi Deile d prehendantur quae contingunt)omissiones, si quod hic fit in sententiae cons yentia nori
Quando autem hujusnodi currit Exemplatium Hrietas, ut in alteris Histriamurmila dam quae in alteris deitat ) contingat hoc opor et, ve casu aliquo semitis Chon de
325쪽
ssis aut staudq; ὶ vel mala Fide illorum, qui Zita opera suis inservire rebus sat sunt: Qii iii Pontili et ruin Larancibus Expargatoris A notare liceti Et quidem, in versis histe de quibus jam agitur: Si Exemplarium varietas mero casu primitus contigerit, quod ego e do 4 imitto facilius videtur, ut Lineam unam aut aliam istar Scriptor haud savi cautus quae in eo fuerit exemplar unde situm deseripsit, prae sertim cunx luce omillio non mani leta liubaverit verborum Sentari vel syntaxin ) quam ut ter is in illo quod non invio altero habeatur Exemplari. Cumque hoe contingit, magis veri limite putandum est, quod Henius Exemplar probum sit, illudque mendosii in quo coiit in luce omillio. Quod quidem cum consterit ut cri endum est lain ante annorum aliquot centurias, in uno aliiquo Lemplari; id facile propagetur inobservatus, in alia plura quae inde exscriberemur, atuue hinc in alia post transcribenda. 1 Sed Litye, ira, eorum quae in priori Exemplari non Raerant,) necesse est ut voluntaria sit, di dam
era, non mero casu. . . Contra 'vero Si fuerit haec varietas Exemplaritam, Dai u
lenta : multo potius putandum csh id Ariar vim fraude fieri, ut hoc in aliquot eorum c dicibus lynsulto suerit Omillii in quod tacite & inobservato posset contingere,) quam ut sierit ab Orthodoxorum meri e traudulenta Nain hujusinodi Iutor Gum, si ne Nova fiteriti & non ante audita ; necesse est ut ab ianis solet statim detecta, cum primum contra illos produceretur: cffi liathn clamitarent, id splurium esse, ct in nullis ante Codicibus reperiri. id quod & hoc, Orth uxis, nulli foret emolumento; cum G si Distus quae res tune agebatur) non minus liquido pollet argui ex illo Eu helii loco, Pater inum nuta , quam ex hoc ejusdem Jesa annis Epistolae loco, cIM . Adeo ille non est ullatenus verisimile, ut hujus nodi iraudulentam Falsificationem inducerent Oit - xi, unde nullum sibi sperare possent emolumentaim. Nee io, quod ulli olim' isis.1 ,hane unquam Orthodoxis: objecerim flaudem: quamuin hine Aha si saliique dicantur contra illos arguisse ; quod certo certius iacturi forent, si itidiale contigillet. Quinct in idibus quibusdam ratis antiquis, ubi hoc omissoni sierat, ad stuppleti ir ad Mai item,
Sed & hine porro Genuina putanda erit haec clatis illa, Pater, Somo, O Σὶν ritus --ctus; quia Sacrae Trinitatis Sota quae diciturin Tre a, hic appellatur simplietiet ἰ sermo seu verbum ;) quae cli S. I uis locutio, tum in hae Mus Epistola, tum in I angelio, Job. i. Estque ipsi ni fallo ) peculiaris; nec ab aliis Novi Tectamenti Scriptoribus
. Non nego, quin ipse ser an vocetur Dei, Hebr. ri. 3. Persia m inteno sebuIrructum, munim Verbo Mei. Et arit 3.1, Asia motam extitisse termis monem, o Terram ex N O in or Mentem, - ωLArneo terram e u dein Ser mone si ara. Et Apoc 19. 3 3. Vocarare nomm ejus, Sermo Der. Sed. ut vocetur absisti ues absque alio additaineum) eii ipsi ni fallor ) S. Ibi peculiare. A leoque multo probabilius est, fit ab eodum Scriptore profestum, quam ut fuerit spost annorum aliut tot centurias) ab alio Interpolatum. Cumque haec Epistolae clausula, .rti ο τεμ ινεισι, inii es Uxi in sint,) cum illa Evangelii es ἰ παχ, ιν ἐσιών, Hos Puter, tam in sumus in te respondeat; id porro confirmat, ejusdem elle scriptoris utrumque .lddo etiam, quod illa versuum Iezου, tam apta videtur, ut merito praestim me Genuina. Pres Iunt an r in Cur , Pater, Sermo, Om itus Suia tu edi Tres, Umim hunt: Et Tres s t qui testifica r is fora, Spiritus 9 Sangi l ;DQT es. is unum consentimur. Quae quid , prout habetur, ma est & naturalis; iseleiaus ita potierior, absque priore posita, nianos oret: vocesque iterra plane redunAnus vi uiuir, si non ut sunt Ahia aderam si, versiis praecedentis. Quodque antiquitus sic ketum tuerit, intra opimino; sus duobus inici isti tritis; t in ibro ejus De Gnirare Et me, duan acti aes Mai citim ) jani ante quam orianierit istana controversia.
326쪽
Sacra Trinita , cincio Secunda.
quo beo Bis citatum est; in jam ante quam orta erat aua Controversia. a
iuitque ab aliis polumodum, contra A anas alliri rum.
tantur etiam, in hanc re' Aulentius, Aacunaeus, Vim Vitensae, Vigiluis Tu et si qui testantur id antiquitus iudae laetum. Nec ullum est quod sciam in praeiudicium, quinita ibille lectum reputemus; nisi quod ut dicitur Patrum aliquibus non fuerit contra
Arianos allegatum, cum ranaen occidio Laerit illud au Undi. - .
Verum hoc praeterquam quod sit Iugumentiun mere Negativum, nec scio P in recte su datum, omnino post contingere,si feste in eo deest et e sari, quo usus est Pater ille nenim putandum est, tot tum temporis extitisse sacrorum Rultarunt Exemplaria, quot nunc
dieruiu solitas vertantur manibus: scd Unum aliquod emplum, Pluribus ii brum P trum ametuerit sullicere. Quin & hoc ideo poliet contingere, quoniam illud in I anni Evangelio, Teo Patre Unum sumus, eorum usibus non minus erat idoneum, nedum magis,ὶ quam hoc,in Epistola, Is Mes, clis sint. Nam quae tunc agebat δε o troy msia, non iam erat, de Sacra Crinitare, quam siriciatim, de Grilli ' vivitare. apo at ipsum Verum Derum I Joh. c. m. ii magis, inquam, quam quod de Y Iecis inprime dictum est, Isai. a. exelusi- .vum esse cenitatur Dei Crea mis, seli Dei Parru. Sin au IMO RE DEMPTO tmo, Domistis mercismum; Mossum Primcis O ego Poni mus, e, praeter ME. um 6 Misi, Detis. Qgod Coriti. speciatam attribuitur, Apoc. M. I Quod non cli exclί- sivum Patris; quoiatiun Detu Gerire si is Deus Paterὶ est lim is mus, cum D , Re impure, ocpae non ahas μω ab ipso. Ade'que urerque seu potius ita . iis sub utraque consideratione ) inesicri natim dicitur praesertim in Veteri, Testamento indesinite Deus, item 'D ruus Exercituum, & Sanctus ille oratas. Neque illud quod de christo dicitur, I Tim. 6. r , is, is Dominπι in erye s CN. Rus, o ui habet i raditatem, d . putandum est exclusivum esse Dei Patris ; quasi non tuerit Pater, pariter Imm aB, aut etiam .s quod ibidem de Cisim dieitur uti in o stas Princeps, Atax Regum, o Dismnus Dominorum: inin hoc solum innuitur;
Princeps, Ax ipse Mium, O 'M-- D mincium; ν - δε- Hriar Imm tacitat m. Atque in prius ex Augustino notatum est non exinaditur Parra, ne sit Dummus, e quod dicatur, a Cor. 8. c. cinus Deus Pater, eae Unus Domj sy us Griistis: Aut Ephes ς, 6. U- - ω, una A es, unum Bapti ' unus Deus o Paeter o tam . . Nam Hier & Abris, sunt Iam Deus, Idem Dominus. Idem nempe de quo incitur Isai. Ees J-y ma O minus Paeterea, praeter Me nci Drus. Et ver. 6. Ego D, P M , O mu praeterea. Ubi notandum item est, quod vox Pater, in ea clausula ruor Pater ο-- Uio sensit intelligenda est. quam ubi dicitur Parer D iniris i i Ne illic resipicit Commamem Naturam; . hic Vero, peculiarem Per in m. . .
M au his in locis, que de so dicuntur, quod δε- his et talitatem,
quod sis I . Hoc , quod sit unus M ius, quod praeter ipsum Redemptorem, uita eum in non sint exclusiva Dei adiuriis; sic quod hic ce Patre diditur quod sit nisus iae vinus Deus j non putandum est exclusi in Abi; qui non est Abas, sed id
Putarim alia qinctam de Sacra Trinitate, hie inseruisse ut huic loco satis apta ;nunc omittenda sun* saltem Dissimi da, ne tempus non suppeteret aliis jam dicendu mQuod sit quidem Deus Gerarer, & Deus Reampi , & ouus Sancti quodque hi Tres, sint G- Idem e Deus; haud iacile oegatum iri existimo e dii inulis id inci
De orea re Deo, dictu 1 est Gen. a. i. Tu me o vir Neui Crisin Coram. Et Pssint alibi ad ciuidem sensum. Nee quen in cubitabarum G o, quam lue Creatre, si
327쪽
De. Sacra Tristate, Concio Secundo.
Haec qui scin omnia, sum Sanctificanae opera; Ilaiisque qui haee .iaci est Deus Sanct cans. Idemque Deus eli hae Sanct si Ire, qui ct orator dia Retae Jam vero, Deus h:c orator, Deus Re π, ct Deus se arre ; sunt qui alias vi cuiatur Deus pater, Dei Ahus, &Deus Spiritus Sanctus. Sic utique se exponit Ecchmnoctio,ia uehismo suo. Qiuppe, cum Quaeritur, tu metopae A scis ex bis ari hi AE Nempe, ex niuolo Apostolico tum recitato ; Respondetur, Pr ius eum. Patrem; fur fecit nin, tuu m Mundum : Seca Deum sinum; qui manus in totumque Hirana m genus: Terris, In Deo S imm Sauctum; sicas me. D-tumque Dei tam Hectum. Neque 'magis Absit risum est, aut Iniantistem, ut dicatur, Deum Patrem, Deum H m, o Deum Spiricum, Eunam eqse Deum quam ut dic
Uir, Deum meaurem, Deum Reae N em,S. Deum Sancti Pat em, Deum esse. Hi quidem, proiit D Nos Relationem habent, vocantur, Deus Crear , Deus Aea j, Deus Sanctoscat . sed, pro diversa inter se in nomia, Unus vocatur Taeter ut vi G ne me dicitur: Alter vocatiar Atalas, ut qui dicitur corius: Tertius vocatur S i s ctus, qui cicitur ab utroque rici ire. Quae quidem inter se Oeconomia, est erna;
neu ab eorum ad Nos Rehitione dependet C eat tauras, Redemptisus, ct Sanct cutis-uis opera, Temporanea sunt, &suo quaeque tempore inest i
verum hie occurrit Objectio quarta ; quam ut magni momenti habent Sociniani. Nempe, Si Deus oram , Deus ae emptor, Deus Sanctis carer; seu Deus Parer, Deus Aa s, &Deus Spiritus ut Liam Deus: Non postini esse Tres Per in s Nero sium Tres Perseuis; sunt is Ires Dei. Quippe si , inter Homines, TresPer repurantur
Tres Io res; sic, inquiunt, Tres 'Pra rarae, in Divinis, serent Tres Dedi: contra ceptuni primum, quo pro ii miir P res nabere Deos quam Gnam.
Respundeo : 1'. Haec tantum est de No ram Cavillatio, cum ad Rem ipsam non sit quod dicant. Quippe si, pro Haetres Por in limi cutis Detis, diceretur, dis Tres, Dur Guus2Du .. aliudve ipsis Ism n, pro Persona tribueremus; aut etiam diceretur. δε ρι amnigio addi orsim nequorappellentur: cadit per se haee Objectio a. Dico porro ; Quamvis verum sit, quod in tingua mitra AQBana, per aliam Misesinam, innuimus aliquandoὶ alium Hismum, quoniam iure a ui 'restiis, esi non ram, alta Homo a Non tamen id sci et innuitur; nec est ea hujus vocis propria significitio, sed potius Abulio Vocis.
Rat. que hujus, situ id atus apud nos, Lu sevissim rivrvmii: Delo Etum vocis Angli , quae sie innilicet ut Iatina vox Haemo, Qua Graeca ; quae
indiffer iter respicia trum - .
Nam nostra vox Gan, proprie Murem signi lieat. 2 moma Remesium. si vox muri quandoque se iuniatur ut etiam Heranna m includat; id iit per S me ocheno non unius Mxus prc utroque adhibendo. Et, pro delectu vocis quae utrumque Sexum i fleremer respiciat in Personam dicimus sensu mutuatitio in potius quam, Circumlocuti eneia , utrumque Sexum nominando, Marem O Lammam. Et quidem si, circumlocutione iam, diceremus M u aud W-- ; neque hoc totam a talem includereti Quippe non His et o morum dicimus, es dum ad aevum lii ' Tt a uitatenus
328쪽
οῦ De Sacra Tri late, cincio Secunda.
Qiat is provecto perveniunt; sta antea Ps eras dicimus aut Poens; totam specibem velle is indicare, dicendum est a. Mam Uri ' and . Dicimus quidem, aliquando, ae, hoc est, genus ommum, quo ampli resigni licatus; Verum hoc non usu tur nisi pro Humauo era, Collective Lumpto; iam de metu Heuu ibus, Distributici sumptis. Non enim dicitur, Unum vel duo mi tui. ii mana genera,) ut dicitur I ' λ I .
Cogimur itaque pro desectu vocti Anglic vim dicere ensu navi titio ) pio .
At vero Patres Auti ut, qui primi Persenae vocem Sacrae I urari adhibuerint; non Aetho Servi me usi sunt. Ademite non miliamus, ex praesenti usu vocis Per me apud nos, satis concludere, quodensu hanc vocem ipsi usurpaverint, cum eam attribueram Peri,
a. Seholastici qui dicuntur in alium adhuc sensum voci Per ae attribuerunt, sibi poculiarem. Eam uim Augem tum serambus accommodantes. Producetu vocis quata sit
Hominibus & Angelis communis. ) Ut idem s ilicet, apud eos, ac Sum mn Raui
ut nos loquimur in Raetim s Cream a. Aliique, hos imitantes, pariter loquvntur Sed lueeli Pinuta sensus, Auriptiae Vocis, poli eorum tempora cui primi vocem hane Sacrae Trinitati attribuerunt. Neque ipsi scholastici, aes me Metaphora, Same r i mrati vocem hanc adaptant.ὶ Non igitur hine atri constat, quo sensu Ilatres illi, vide Putionis illis locuti unt. Oe e Purem O HUtran, in Divinis, non eodem proritis sui iamcliectos vellent, quo de Mominibus usurpantur: nee talem esse Euernam Filii Generi em, qualis est ea quae apud Homines Ut igitur genuinum sensum hi qsce vocis Perserulae, prout ea Sacrae Trinita acco n. modatur, recte intelligamus: non tam considerandum est, quo se su vox lv c apud AN,
nunc usurpetur; scd neque quo sensu S post Pinum tempora in usi sitiit, qui
non omnes eodem plane demissi sunt locuti:) Sed, quis ita erit voeta Persini significatus, ante ea temnora, apud probatos Laume Linguae Scriptores. Qui plane alius est, quam .
Qucia nos fgh nonnunquam dicimus Tres Permus indiseriminatim hoc dioentcs de Viris, Fc inn, Puerisque,) Laturi non dicerent Pro PM A sed Ires Z viues. . an uam, si T es illi conliderentur inter se aiaui; ira Pater, uri o Fibus se quidemaei pollent Ires . e etiam scio, quod, apud probatos Latinae linguae scriptores, usurpetur vox Persi se, quo sensu locuti sunt&holastici; ut via ingelis, vel etiam cunus, aut 'Diis obuio, abiblute conlideratis in attribueretur. s. Sed ira solet occurrere vox Per rar apud Scriptores Latinos, ut significet, Macri uem, aiu mem c uimam, proat nae iam Mut em Iussi N. Atque si v Pei ab in Di Emmum nostris, Anglux reddi solet. in Puta, ut Rex, Sulaetus, 'Paeto, A. Dusericos, Pol a. rixa aut Primara, astis Persua ; ct sint ilia. Atque
prout o Diis variatur, variatur Perfna, quamvis idem Ham mancat. Si , cum shomo, ad ordinem Eque em promovetur, aut II naribus accensetur; Perjω , Statuisti mutatur, sed est idem qui ante fuit. Quique hoc anno P ac r est aut consul, vinos lienti futurus est tantum Clais. Hine Latinae Phrates quae pallim occurrunt, Per a m tui mere, cum quis ad Muniis aut Dignitatem promovetur; 'Permam a uere, cum Munus illud siticipit; 'P. haeam, cum Magdiramurge in D VTe Premi , cum exuit se Munere vel Magistratu; sis inere Per uam, qui Mimice imitatur; Aliaque similia. . . Ad que nihil est aut Inc gr*, nihil Comaa ct imu aut idem Immo sustineat pluries Per uas, dive simul, sive si ic sive in vel xt Plures F Detra 'an rius m Hon re conveniant ; secundunt Genuinam Propriamque PDD. dignitie, tionem. Potest utique ident mmo, um Mos, titui Perion. Mn. una si ibi . 22. a. simul in Parrina Authoritate ii eius; i ipsaeque Authoritates, i altera alteri ii orditiali agereque nune ut Rim, nun ut 'as'. si eque Cic. o qui probe novit Latinii Ser in s
norator, seu Deus Pater ; ad que Deus, prout peculiarem habe: Generis Humi icuram, Atque Redemptum ostrae Autlior, sit Deus AH i , seu idemque Deus, prout in Elcciorum orta Aus est citer operatur ut in us Saxui aus, seu Mna
329쪽
non A imus; ipsumque O rati, iupponis ri ni tuna in s e. Non quod audacter dixerim, has es Trium lis rum ilhmas inter se uict-rentias neque enim id dirui opus est:) Sed, quod nihil. impedi', quin Unus idememus, alii 'atque aliter consideratus, ella dicatur, aut sultime, eses personas; aut, Tres oro varia inter se Oeconomia uiui nobis non peritate cognita distinet unila
HEM Spirium Sanctus, quacimque compullatione sint vocandi, , it ιν inura I
aereio, connotali Subvectum una cinn Retimne . Quod norunt U Q, Cantiosum est haec non distinguere. Sed Paternitas ct Atqui in Abiat icto,
utantium; sed .la illud Plui si , nos nes unus, udiem Ego neri zihi saltem dirui sufficit; quod Unus idemque Deus, in x quM dicimus in Ter distinctus; quatenus rare dicendus est, in 'us fater , tum ine est Deus A. L, Quatenus ab utroque dicitiir seu Milii es , Est 'o uim M. Caetera postii Ignorare. Sed haec si ciunt, ut Tres suu Porsinae AH Drio Ainue haec quidem prout mihi saltem videtur in est Plena Perspicuaque lautio istius OMaectionis, in voce Personae perperam intellem mala fundata. Objectu Ruuta. Obiicietur sorte porro; Quid opus est ut de voce damus, sin an iur Irra Persenae si quo innominati ὶ aut ira quaedam sit dictu sis. ide, i. Nobis non esse nemines riam Persim vocem; quin ea carere possis tibi, Nox Hodi v. Et si putent Graeconim H m. n bene tinoi m utantur per melut graeca voce Hypos Nos utrovisu abuta idem intendimus. 3 Atque ium 19rae se privatos sentient ea invictationis ansa, qta capian . , communi apud nos usu, quo Tres sire in nonnunquam dicamur pro Dra in V se, euii, niensium sit, in Tres quidam, seu Ari P m licrata , possint esci Unus Deus ; non video cur de Nomine P debeant contena ouippe haec est γ μαλια -ra, de A Due contendere, si de seu Aomnae constnsum stic ostii 7 ei, inter te distincti, si ic t IV ri 4 i. si adnuillim foret quod, cur sit, non vide' Dua, aut non alit minus Apte, illam exprimat quam intella a volumus; non gravius sili4 hine inferri stat, quam, Quod Nomen imam haud satis Commodam in Saavimus ; non, ea 2 , non sit Vera. Quo non he si cui cavillari libet, perinde est ac si quis coit nunquam extitiae virum illum qui dicebat ut Pius 2 ins eo quod, qui sia M.
Iaici no luerit vere Pim. Suiscit, ii eo nolim a lesel tur, Quem Limus. I Per Dres Per as ii Divinis in . nos intelli iunis Vs τ es; Patre 'Hi Spiritu Sanctum: Quos dicimuri ita inter se disiui esse, hic tamen iant Virus
330쪽
8 De Sacra Trinitare, crucis &cti
At intctim, noli utileo, quin vox Pers na sit san apri ; neque ipsi, 'liod sciam, Mniorem suggerunt, quam pro Persona substituamus. . Hor in D s daegnat nobis riptura Sacra, Nominibita iris & A L; qui quidem Flo tuis, Patre 6 imis dicitur; heque erit de hisce vocibus cavillandum, cum eas erilibeat plura Sacra; ) sed sensit Metapnorico, saltu ni Fipurativo in intelligendas esse salicon stat. Nemo enim putaverit, hune Patrem sic Gesum e uuam n, ut voces illae prim ria si a si scitione 3 apud nos significant. Atinises autem illae .uras ct His, selisu proprio ; tales sunt quales timuit sensii pro prio) Vox Pre a. Adeoque per ea em A iis in in Patre dc di si sensu Metaphorico seu Figurativo; T dicantur eodem sensu Figurativo. Et quo sensii dicuntur Pater drio Arie dicendi sum ricinae; secundum veram propriani ue Latinae vocis FG iaci signatio. tionem. Nami sic Retiros, Latini vocant Per o. E se riui em&. Edie Hi mn, in is Torsimam ; &, quo sensii sunt Pater de Altus, eodem A sunt 2 bono. si pater & Hibus, apte dicantur Perfrui; non dubitandum erit, quin sic dici possit itus Sosus, ab ipsis Pine res um: .u in Joh. i . 26. Parae u i , yias irais Sinctus, prem mittis Patre in x ine Meo is s Acebit tmnia. Et linis . . cum orem venerit Paracletus ii, quem Te niuam vobis a Patre, Sp. Du ia risuiu qui a Patre emanat, His tedilabi r λ' . Unde inanifestum est, quo sensu Pater & nos reputandi sunt Pre me; eodem & Fara eius ille, seu S uritus Sanctim iis reputandia
Ademi ni filior satis vindicavi, tum Nomnem ipsani, inita Hi Tres quocunqtie nomine censetidi sunt xlim Umo Deus , tum Nomm Miun, ut d apte dicendi sint 2 re
Obsectis Sexta. Uitaui adhue Objectionem nunc lysmorabo, cui ci in satisfectro, desistam; caetera, Aeenta habeo, in tempus aliud relaturus Qin o Sexta Ceaque debilis haec est; quod ipsi Trinita, iis ut lo iuuntur hi objecto
non omnes inter consultiunt, sed inter se disserunt, aliter atque aliter se expediem hanc He Trin trase omni placando. 'Elian . Annis autem de Psiti remitatis, etiam magis adhuc inter se disserunt, dum haneo; pugnant λ Asinon aui& dia viam, tantundem inter se disserunt quantum , no
bis inrivis- atque hoc ipsum p tentur ipsi λ Αononii &is, aut inter di inter se mimii, plus disserunt, quam inter se m imitaris ρ omnino. Non q idem n amus, quin alii a ue alii Viri, aliis atque aliis temporibus, aliter atque aliter sseexpediverint, hanc ipstin Notionem, de Pionarum inter se disiuirentiis, explicando. sed id ipsi tui ob nite s librili explicandis rebus in Mundo versatillimis. Puta, Te tu , Iio, Spatia, A tu, &similibus. Nemo est qui se non putaverit satis uti ligere ludmire inibiti significetur, dum id es meum sit interrogatus. Sinde horum siquo interr getur, Num AEqui siti aut scibit, nisin Res, aut Novi Res, aut θω ra, ct Ru sis hiae Fruiὰρ Omnino non sperandum est, aut exspectandum, ut te expediant omia , eodem plane modo rem ipsam explicando. Et quidem, tam clare i picueque, ut qui velit quod aiunt 3 nodum in scirpo ' rere, non in it ansam captare cavillandi. Idem dixerim de mode edire; de tu, & Ginibus; de OArgus S. ribus, horumque variis
Quantae igitur erit dementiae, in abditis Der rebus id exigere, ut omnes eodein plane inodo conceptus sitos explicent in cum id non exspectandum ut in rebus Nalmae, quaestitim occurrum, Iuntque omitibus, sumper & ubique, obviae' Et liuidem; quo casia, pro explicandis nceptibus u tris non alia suppetunt vocabula quam Figurata ; non nimini est, si alii altis utantur Abiaphsit, pro Conceptibus tuis. quin
Verum hactenus, inaedo, inter Orthodoxos consensum est omnes: Quod inter Trei kr, tui in sacris Literis vocantur, Pater, Hibas, O de us Sanctus leu Parer, rim er mi; si quaedam g ns . seu Diti or , li Ires sint: ct quidem viam quae est inter ea quae diei i Iem 2 Mira A instrua ;) non vero talis qua sint Tres Dei; sed ut sint 2 si Visus Atque hanc mositarem . seu visum est his vocibus otiae Hiluis, & S mo,