장음표시 사용
221쪽
Hoc ut eo felicius procedat, praecipuastistius propensionis, quae nobis insidet, deformitatem incommoda quoque infinita,in miserias quas seci. trahit, serio tecum expendere iuvabit g. XXII. Nimirum homini voluptatibus dedito subinde cogitandum, voluptatibus nihil esse turpius, destrui&euerti per compotationes, is mores impurbs sanitatem, foedissimos contra morbos, quin mortem ipsam attrahi, dilapidari opes, facile in magnam nos coniici paupertatem.
Expediet etiam rerum, quae nos assiciunt nais tura, accuratius detecta, intelligere, eas reuera tales non esse, quat s nobis videntur. Huc pertinet sapientissimum M. Aurelii Antonini monitum e. quam praeclarum illudes, ciborum medulloruni quorumcunque, tales in animo notiones impressas, o consignatas habere hoe estpiscis cadauer Fudauis, aut porci, item, falernum succus es exiguus vulvae purpura capilli ouiculae modico testudinis fanguine imbuti tumetatus uisiuiparui Uriactio, mutique excretio non e conuulfione. Cogia rationes hae praeclarae sunt: nam rem ipsam atri tingunt, stolam pervadant,viqualis easti, cem
nipossit. Lib. VI des is a se ipsum . I XXIV.
222쪽
Illi autem, qui ambitionis oestro percitus est, subinde expendendum, quam inisera seruitute prematur, quo molestiae, quot incommoo subeunda sint, ut aliquid honoris consequatur, quam inde animus omni quiete ac tranqvillitate priue
Gloriae quoque honoris vanitas illi sedulo est tmeditanda. raeclare iterum Antoninus et exiguum sane tempus, quod vivit quisque pem ex uus etiam terrae in quo visitur, angulus retiam longi ma post obition fama exigua res: quaera ipsa per successonem conseruatur homunis culorum mox moriturorum, ac nese quidem i os cognoscentium nedum eum,qui iam pridem fato Eonce t. lib. IV s. m. . . XXVI. um ac diuitiarum eadem est ratio. Quid liniant superflua matura hominis paucis contenta est. Cetera oneri sunt, Manimum infinitis
curis excruciant. Mox metus, ne aufferantur,
mox dolor, si ablatae sint, mox tristitia, si obtineri nequeant, mox alii affectus, animum hominis opibus inhiantis, agitant. . XXVII. Quam vero non in nostra positae sunt m testate opes Irritae banae sunt omnes ciuis rae, quae te, ' aliquid acquiras, angunt, nisi propitiam habueris sortiuaam iam facile. perdivitur aut si tibi ex vita diicedendum
223쪽
sit, quid iuuat fuisse diuitem' Nonne ergo summa stultitia est, rebus adeo caducis,in vanis, se totiun dedere'
Praeterea praestantiam summi boni, veraeque felici vatis dulcedinem, duauitatem, crebro sibi reuocasse in memoriam iuuabit. Quanti vero illise est, Deum habere Dicum, animumque nostrum summa eius bonitate ita exsatiari, ut nul Alum tamen nos subrepat astidium' quanti est, nullis ris angi, non commoueri, securum semper, quietum, atque tranquillum, quin supra Omnes fortunae casus positum esse' quanti est.
nec pauperiatem, nec morbum nec mortem ex
timescere, in perenni versari gaudio, sibi ipsi do- minitri, vereque liberum esse rast haec, ad genus alia amor Numinis, studium te ad voluntatem Dei se componendi, secum vehit. g. XXIX.
Nec tantum cogitandum, quod hoc expediat, sed quod phine necessarium sit. Intelli-:it nimirum homo, rationis praescripta sequens, a Deo conditum esse, seque unice a Deo penderes facile etiam videt,s non ideo conditum esse, re tam immensis beneficiis ab eodem augeri, ut Deum odio prosequatur, sed potius ut eundem amet. inc porro colligit, Deum hoc velle, serio exigere, nec amplius vi suo positum
224쪽
evMPRIMIS VOLUNTATI s. 8ssitum esse arbitrio, velitnes eum amare neen
sed lege inuiolabili se ad hoc obstringi. g. XXX.
Ita ergo munito, praeparato animo, in aciem procedat, viresque periclitetur tiro, seduloque donmes voluntatis suae potus attendat, quamprimum propensionem suam sentit, eamque in affectum aut actum erupturam animaduertit, omnes animi colligat vires, ut motum hunc supprimat.
Nimirum licet propenso ad mala per naturam nobis inst, eadem tamen per consuetudinem. affectus saepe reiteratos, aucta fuit&corrob rata. Dubium ergo non est, quin per eius contrarios, per suppressionem affectuum, in qnos haec propensio eruptura ceteroquin erat, valde ossit imminui. Vnde quae affectibus coercenia is, regendisque parari remedia seleni,hic quoque
S XXXII. Certandum itaque est cum prauis istis affectibus. Quo saepius enim aliquis ex hoc certamine superior discesserit, eo magis propensio praua
imminuetur, maioresque vires amor Numinis capiet.
g. XXXIII. Sed summa hic opus est constantia, cis fientia. Ii.quis enim vide, i, dissiculter nego. M s ium
225쪽
386c A P. I. DE REMEDIIS NORB MENT.
tium procedere, pugnam saepius ambiguam aut ancipitem esse, non illico animus est abiiciendus: quin nouae colligendae vires, maioriqueri vehementiori impetu hostis est adoriendus, ut tandem prosternatur . .
g. XXXIV. Undeo sua sponte sequitur, temporis hic quo
.dam opus esse interuallo. Quemadmodum enim non uno impetu morbi, praesertim pertinaciores pelluntur, sed saepius iteranda medicamina, quibus vis eorum infringatur, ut ita 'nsini sanitas recuperetur ita etiam non uno actu, Mimpetu quodam voluntas emendηtur, sed diu multuimque in ea corrigenda est elaborandum. I. XXXV. Ut vero omni modo imbecillitati nosrae sec- Curratur, iuvabit, praesertim animo nondum satis firmato, onines Occasiones, quae nostras propensiones irritare possunt, summo euitare studio.
Sic si quis suae ad voluptates clibidines pro
pensioni obuiam iturus frequentaret ludos scenicos, in commercia&colloquia cum foeminis, ad amorem impurum eum pellices aptis, descenderet, is aegroticissis haud absimilis esset, qui stomacho nondum firmato, eos deglutituit cibos, quos morbo, a quibus vix conualuere.. non
226쪽
- non posse non rursus sibi attrahere, certo persuasi
, Contra cum probis & emendatae vitae viris saepius esse, cumque iis colloqui, multum inuat. Nulla res, inquit Seneca, magis animis honesta induit, dubiosque inprau ιm inclinantes reuocat ad rectum, quam bonorum virorum conuersatis
Paulatim enim descendit in 'ctora, s vim praeceptorum obtinet frequenter audiri, aspici se quenter Epis. XCIVg. XXXVIII. Proderit etialia eiusmodi tantinii legisse Iceuoluisse libros, qui nos ad virtutem di honestatem excitant quemadmodum contra scripta libidinem & alia vitia alere apta, angues cane peius fugienda sunt. g. XXXIX. Non minus exempla virorum, veraeis solidae virtutis gloria conspicuorum, cὀntemplanda sunt. Mirifice enim animus inde erigitur. x confirmatur g. XL. Nec contemnenda Pythagoreorum is Stoicorum, quotidie Xymen vitae instituentium consuetudo. Plurimum enim bonae frugis habet, is emendandos mores apprime coninducit. Qui ergo rite proficere cupit, quotidie omnia facta, dicta, ct cogitata sua ad nota
227쪽
mam exigat, iudicemqΗὐ celisorem seuerissimum agat.
Denique, si quis iam progressus aliquos hac ratione secerit, acriter instet, secumque cogitet, tum se iam deficere retrorsum ferri, cum non proficit. g. XLII. Haec praecepta ad voluntatem eiusque propensiones emendandas, philosophia suggerit. Ceterarum facultatum emendatio maximam partem inde pendet. Cum vero de intellectu iam supra dictim sit, de reliquis paucis dispiciamus. g. XLIII. . . . Ad phantasiam quod attinet, certi limites sint. ma industria illi sunt statuendi. Ad omnes igitur cogitationes est attendendum, ne quod intellectus. munus est, phantasia sibi vindicet. λ .
Cumque phantasia pariter ac intellemis semper obiectum aliquod circa quod versentur,reqiii-rant, is demum rite sibi contulet, qui cogitationes suas ad res serias, pias, honestas conuertit imprudentiae autem notam non effugiet, qui res inanes, friuolas, aut plane inhonestas cogitationibus suis subiecerit. S. XLV. Istud vero ut praecipue voluntate depen-
228쪽
cit, ita rursus in voluntatem maximum inde re dundat emolumentum. Si enim phantasia noti temere res vllas Voluat, quae propensiones pravas irritare possunt, hoc ipse materies, quae alere
huncce ignem solebat, illi velat subtrahitur. g. XLVI.
De assectibus nunc peculiares praeceptiones tradere, superuatari eum foret, partim quod hactenus dicta huc maxime spectent, ut asse Misprauos suffocando opprimendo, malae propensionis vis imminuatur, partim quod causa omnis prauitatis, quae in affectibus conspicitur,
sublata aut infracta, ipsos quoque asseimis corrigi ci emendari necesse sita
Denique, cum corpus eiusque constitutio. ut saepe dictum ad propensionem voluntatis. moresque, multum eonferat, eius quoque haben da est ratio,in si quid medicamina possunt, excedens nimium temperamentum corrigendum, di ad mediocritatem reuocandum. Sed hac de re videant medicorum filii.
Ceterum H dicam quod res est, quae hac tenus assata sunt, ut imnia, quae philoso- ut, quae est mali nobis insidentis pertinacia. vim propensionum prauarum vix imminuera
229쪽
199c A P. VI. BE REMEDII MORB. MENT. leuiter immutare possint, tantum abest, Vt vis. luntatem penitus emendare queant.
Quare quod Stoici, nonnulla recentiorum. inter virtutis parandae remedia referunt, cogitandum nimirum subinde esse, quod in nostris viribus positum sit, virtuti operari meumque amare, id mihi neutiquam probatur. Vt enim nullus dubito, maonum ad vitia exuenda momentum in eo potitum esse, si credere nobis hoc liceret, in viribis nostris hoc esse postum: ita experientiae refragatur, hominem sibi relium,in gratia divina destitutum, huncce finem obtinere posse. Videntur quidem nonnulli veterum philosophorum hoc agnouisse, dum virtutem non natura nobis inesse, nec exemitatione comparari, sed unice a Deo prouenire, pro Nuntini munere esse reputandam pies prudenter asserue-Tunt, quo inter Platonem quoque fuisse con
Sed notandi duos errores sinat, qui hanc sententiam ut plurimum comitantur. Primus hic est, quod gratia diuina alia via quam per Verintam diuinum, nobis obueniat.
p. III. Alter hie est, quod cum virtus unice a Gluntate diuina pendeat, boni necessario boni.
230쪽
necessario mali sint. Si enim vel maxime concedam, bonitati&felicitati hominis nihil de cedere, etiamsi necessario bonus aut felix sit, nihilosecius tamen cum res omnis tandem ad fatum Stoicum redeat, hoc vero in Deum palam iniurium fit, admitti profecto haec sententia
. LIII. Rectilis itaque asseritur, omnem virtutem felicitatem a Deo quidem esse : ast quod nonnulli homines a mentis suae morbis, summa miseria non liberentur, id penes eos solos, quod media quae illis offeruntur respuant, non autem penes Deum stare. Sed media, per quae
hoc obtineti possit, philosophia minime se
Quid igitur 3 si virtutis cultor rationi duis cmina secutus, omnia haecce media, quae philosophia subministrat, frustra tentaverit, num deis sperabundus abiiciet animum,in ad pristinos r dibit mores Minime gentium. g. LV. Nimirum hic demum sum situm Ethica erierit, plenius nobis disserendum. Primo ita- ciue virtutis veritatis cultor, rationis ductuin sequens, incredibilem imperscrutabileiax ad quaevis mala propenilonem, pectori suo insidere videt. Sed dumis originem, moduli eius diligei lius explorat, rationis suae