장음표시 사용
71쪽
nab, non mInus propriὸ per diffe- sert unum indiuiduim ab altero, n xentiam. Ut si inquiratur, , quid ι est eommunis, nec propria, cum no homo p proprie respondemus, emis sit accideos p nec propriissima ierg, an misi Si verb quale an-aI p ficia non continetur sub aliquo membroemin, propriὸ dicimus , esse ν diuisionis.sed aliud pre ter illa addeationaia. Ergo genus predicatur in dum est. Probatur noli esse proprii σω d, Ee disterentia in quasa, non sim amo quia differentia proprijssi quidem absolute, quia non est qua ma est specifica , ut docet expres litas aecidentalis, sed pars essentialis Porphyrius in eadem diuisionei sed speei et :& ideo predicatur in quale indiuidualis non est laeeifiea, veaddito quid, ut denotetur Prgdica notum est r ergo nec est proprijssseri in quale dilentiali. , ma differentia'.
s. L , sonem hane suffcientem esse. Ita. docent communiter Dialectiei; &'An Huἰ- ῶFerentia λ communem , probatur hac ratione;quia quidquid propriam, Θ propriismam δει vea differt ab alio, vel dimere tauias lateas e dum essentiam , vel secundum acetiadentia : si primum , erit disserentias r. D ARs negativa suadetur; quia propriissima, seu essentialis: si laek1 duobus modis intelligi po- dum , veI estaeeide proprium, ratest, insuffcientem esse aliquam sie erit differentia propria 3 vel est
diuiuisionemr vel qui, aliquod me- accidens eommune, α fic erit disebrum ei defieit, aut quia aliud coa serentia communis r eigo hec.diuiutinet supel6uumr atqui hee diuisio sio su meiens est. ν Confirmatur quia habet utrumque desereum i ergo est illa diuisio suffieiens est , evi nullum insufficiens. Probatur minor , O membrum deest , nee aliquid habet, primo quod aliqua membra contineat, quod non eontineatur sub diuiso aluoob diuiso n3 contineantur. Quia sed talis est haec diuisios ergo est sus ruisum huius diuisionis est tertiu fictens. Minor probatur soluenda predicabile: sed differentia eommum argumentum eo rarium. rnis , Se propria non pertinent ad tera ,s. Ad quod neganda est minor 3tium predicabile, sed ad quartum, se is primam probarionem Hlao,quod vel quintum: ergo non continen- disserentia communis de propria tui sub diviso. Probatur. minor 3 dupliciter eonsiderari possunt. Pri- quia differentia eommunis, & pro- mo ut sunt accidentia qusdam i Sepria sunt aecidens separabile, &in hoc modo pertinent ad quartum,vel separabile ; sed lige pertinent ad quintum prUicabile. Seeundd ut fa- quartum, Et quintum praedicabile, ciunt differre unum ab altero ace ut notum est et ergo non possunt denti separabili, aut inseparabilii repertinere ad hane diuisionem. hoc modo pertinent ad hane divisi 33. Probatur secundo altera pars nem: cuius diuitum non est tertium minoris , quod sciliteEt huis dis n/ pr dicabile , sed quid uniuersalius , aligkod membrum deficiat. Quia dis nempe differentia seeunddm eonis serentia indiuidualis, per quam dif- munem rationem ad essentialem, ta
72쪽
accidentalem I sed. tertium praedica- 7. q. I. num. Iet. & at ii apud ipsos .hile sola proprijssima constituit.Caea
terae vero explicantur, ut ex earum
rationibus magis manifesta fiat dita fereritia propriissima . s. Ad secundam vero probationem de differentia indiuiduali restpondeo, quod licet sit extra essentia,
G ideo non cst proprijssima , tamen Propter similitudinem , quam habetctim differentia specifica, quia est substantialis, reducitur ad proprijs si mam . II-i
Iogata pyτ. OTO , quod in hae diui sone tam diuisum, quam membra diuidentia sumuntur secu-do intentionaliter. Lum quia nomen d ferentiae, ut in praesenti sumitur , est terminus i cundae intentionis , sicut genus , species, & alia. Tum etiam quia sic diuisio ista pro prie, & per se pertinet ad Logicam,
tam ex parte ditiis , , quam ex parte membrorum diuidentium . Et ita sensus diuisionis est : secunda inten. tio disserentiae alia est, quae facit differre communiter , alia proprie,
di alia propijssime In quo sensu inquirimus solum , an sit generis in species, vel analogi in analogata pquia certum est apud omnes , non esse aequivocam .cum membra huius diuisionis no conueniant in sola voce , sicut conueniunt significata nominis squi uoci, sed etiam in re si. gnificata.
38. Patres Coplutenses hic disp
tenent, diuisionem istam esse ana togam , Quorum fundamentum est rauia sola differentia propriissima estmpliciter differentia, tum quia est ei uidem praedicamenti eum genere, tum etiam quia habet praedicari in quale qxta. differentia vero prCpria& communis neq; sunt eiusdem pie dicamenti cu genere,' sic eu illo roposivi coponere unu per se, scd v nuper accidens; neque habent praedii
cari in quale quid, sed sol sim in
quale, 'uia non pertinent ad essentiam rei, quam constituunt e unde
solum secundum quid sunt differsetiae : ergo diuisio differentiae in pis'
dicta membra, non potest esse viai uoca , sed analoSa. yst. Alii vero dicunt, diuisionem hanc esse uni vocam, & generis in species Quς sententia mini videtur probabilior 3 de ratio cst; quia non obstante , quod ex quinque intentionibus prςdicabilium, tres priores sint rationes praedicadi Gentialiter,& aliae dus praedicandi accide taliter adhuc uniuersalitas est quid uni uocii & verum genus respectit omnium rergo etiam si ex intentionibus haarum dimerentiarum , altera faciat differre communiter, aIta proprie ;& alia propiissim e . adhue secunda intentio differentiae erit uni voca, regentis respectu illarum . Probatur consequentia; quia ideo conuenien . tia illarum quinque intentionum est
univoca, quia omnibus vel Θ, mimispliciter conuenit isse ration/ς pr
dicandide pluribus , neque id habet
una pei habitudinem , aut d cpendeatiam ab alia sed eodem modo conauenit istis intentionibus esse raticines disterendi ,,siquidem etiam si non ii.uetur differentia proprij a ma, I adhuc i
73쪽
adhue aliae essent differentiae et e
. Ad fundamentum autem C&pintensium respondeo, quod diui sum huius diuisionis, vi s praeeedemi diximus, non est disserentia constituens hoe tertium praedicabi- Ie , sed quid uniuersalius, nempὸ disserentia communis ad essentialem ,& aecidentalem . Illa autem duo,setheet esse et iisdem praedicamenticum genere, & prsdicare in quin exta, non sunt . propria disserentis ut sic , quae est diui uim , sed solom differentiae propriissime , quae est unum membrum diuidens. Uno ex desectu eorum non benε arguntur , quod aliae disterentiae vere , &simplieiter non participent divi
ex una parte ipsa verba de finitionis indieant, illam tantilla conuenire differentiis subaIternis,
si ita hs sollim differtant specie 3 Evalia vero id non videtur consonum
intentioni Porphyrii definientis disserentiam , prove est tertium prete dieabile, ad quod non solum pertiisnet subalterna , sed etiam infima. I pleri has rationes super proposita disticultate sunt duae semientiae Prima asserit , Porphyrium tantum definiue disterentias suba ti
ternas I tum quia earum usus indo-
finitionibus , diuisionibus, de disputationibus freq0bntior est . Tum etiam quia definitu ubalternis ,
bur. Ita Complut. disp. eidi quaest. 3. num. 3 3. Ar alii apud ipsos. 63 Secunda verue per oppositum docet, per dictam definitione Po phyrium definisse non solum distorentias subalternas, sed etiam in Lmas. Et Mesententia mihi videtur
probabilior, quam tenent Caiet mis in cap. 3. de disserentia , ubi Sotus q. uni: ad 6. Ioannes a L Th. q. Io. art. 2.& alij, qui non eodem modo eam explicant. Midam Gnim illam sic intelligunt: qudd dria serentia praedicatur de pluribus di Diarentibus specie, non inter se , sed ab alijs f ut νουrἰonisti praedicatur de Petro,& Paulo, qui licet inter se non di Grant in ciet, dia erupi men speeie ab equo , 'labile M. Haee evinen ex Iicati eL falsa est Nn enlii, Iura dinantur abs
hodi resecie, si non differunt specie inter se sess ab aliis, alio latine iam dies 'prest, nubit tenericὸ
disseriint, quia sicut aifferunt specie ab aliis, a quibus specie distinguuntur,' ita differunt generi cε Pereus . N Paulus ab his , a quisus πnere distinguuntur . Vnde inciditur in simile in eonveniens, quaa talium porphyrius in dicta definitione po
63. Secundus modus dieendi est Caietani, qui per non replignanis rdiciam definitionem explieat ue a Miritque eonuenire disserentili ath mis . quia ex ipsa ratione disteremi e non repugnat , p raedicari de pluribus disteientibus specie. 66. Sed nequὸ hic modus dicen-
74쪽
di placet. Primo , quia si non repugnat differentig praedicari de pluribus diiserentibus specie , vel nu mero , cur Porphyrius posuit solum de differentibus specie λ Dei nia, si semel admittimus definitiones perno repugnantiam rationi communi,
in plura deueniemus absurda: iamcnim haec esset bona definitio equi :
I9. Nam licet equo , quatenus e quus est, repugnet esse rationalem; . tamen non repugnat ei quatenus animal est, ut patet , Et generaliter si hie modus definiendi esset bonus , definitio unius speciei conueniret alteri ι siquidem differentia coostitutiva unius speciei non repugnat alteri propter rationem commune , de generica, sed propter ratione pro Priam , & specificam . Ergo neque etiam est asserendum definitionem differentiae subalternae couenire per
non repugnantia differentis infimg. 6 e Quod autem pigdicta absurda sequantur, patet: quia sicut rationale , & hinnibile sunt rationes essentiales oppositae, sic esse.subalternam , & infimam , sunt rationes accidentales oppositς, & repugnan tes:ergo si harum oppositio non obis stat, quo minus definitio disserentiae subalternae coueniat infimis per
non repugnantiam I nec etiam op - .positio rationum essentialium obstabit, quin definitio unius speciei possit alteri per non repugnantiam
68. Tertia igitur, di vera explicatio desumitur ex textu Porphyrii; dixit enim disteνentiam esse. quae praedicatur de pluristis, O difνentistis
sucis in quale quid . Λd quid enim Interposuit particulam illam , se pnisi ut distingueret intei praedicari I C A M. . de pluribus absolutὸ, S praedicaride Θifferentibus specie sie in i IIa
Particula da pluWibus , omnes diri. rentias p dieabiles inclusit , sueat homas , siue subalternas r in illa vel o alia , se disterentibur serie specialiter sub alternas indicauit p quasi diceret, differentia est. quae de pluribus praedicatur in quale quid Α etiamti illa plura sint differentia spe cie ..Unde, ut vides , particula, aequi ualet, particulae etiam .ALigd Ioannem a S. Th. loc. cit . qui lata explicationem hanc prosequitur.
ερ. D Rima sententia viruinque
1 negat, contendens dimetiam non constitui in esse uniuersa. lis, neque per ordinem ad speciem, neque per ordinem ad indiuidua, sed; per ordinem ad propria inferiora, ut rationale n5 constituitur in esse uniuersalis respectu hominis , neque respectu Petri, aut Pauli , sed respe ctu huius , Si illius rationalis. Ha nosententia in absque Auctoribus rea fert Sanchea lib. 3. q. 28. Et fundamentum eius est i quia uniuersa est
correlativum particularis I ergo vanumquodque uniuersale habet pro prium particula reor sed propriui ἡparticulare serionalis non est homε; nec Pctrus ι cum hi sint correlativi
generis, & speciei: ergo proprium
particulare rationalis est , hoc uulillud rationale ue ac proinde resi V ctu horum constituetur in esse v4M I a uci salis,
75쪽
uersalis, non vero trespectu speciei, di indiuiduorum . o Sed haec sententia falsa est; quia disteretia costitutiva huius tertii praedicabilis, praedicatur de pluriabus in quale quid: sed rationale non praedicatur de hoc. S illo rationali in quale quid , sed omnino in quid rergo respectu illorum non habet rationem differentiae; 8e consequen ter neque tales pi sdicationes pertinent ad tertium piaedicabile . Maior:& consequentia constat. Minor vero probatur I quia animal , quod in se genus est, quando praedicatur de indiuidu s genericis, nempὸ de hoc , Rr illo animali, ex modo prae dicandi induit conditionem speciei; non alia ratione, nisi quia tunc praedicatur de inferioribus ut tota eorum essentia, quod proprium est speciei: sed quando rationale praedicatur de hoc,aut illo rationali, prae dicatur ut tota essentia talium in se riorum riergo respcctu eorum induit conditionem speciei, & pra
dicatur in quid, etiam si in se disse.
rentia sit. P. Seeunda sententia a stirmat, disterentiam esse uniuersalem per ordinem ad speciem , quam consti tui t rata ivt haec praedicatio, Homoeri r rion lis. sit propria huius praedicabilis. Ita tenent Caiet. Sol. de alii cap. se differentia. Probatur primo , quia di fierentia uuatensis talis,
est uniuersilis r sed disserentia con stituitur in esIe talis per ordinem ad speciem , siqilidem prove sic dicit esse constitutivam eius' ergo per eundem ordinem ad speciem est v- niuei salis. 72. Probatur seeundo, quia quod . libet uniuei sale constituitur in esse niuersalis per ordinem ad ea, do
uibus immediate praedieatur: sediisti entia immediate praedicatur de specie, Ae media specie de indiuiduis : ergo differentia in esse uniuersalis constituitur per ordinem ad speciem, Se non per ordinem ad i diuidua. y Confirmatur, quia genus non constitii itur in esse uniueris
salis per ordinem ad indiuidua, licue de illis praedicetur, sed per ordinem ad species, non alia ratione, nisi quia de sp celebus immediate prgdia 'catur, non vero de indiuiduis: ergos disserentia immediate prςdicatur de specie, & media specie de indiuiduis, per ordinem ad illam, &non ad hgc constituitur in esse uniuersalis .
q. Probatur tertio , quia hec prς dicatio , homo ect νationalis, est prςdicatio directa , &formalis: ergo est alicuius predicabilis: sed non potest esse alterius, nisi differentiς, vepatet: ergo dimerentia vere constituitur in esse uniuersalis per ordia: ad speciem , quam constituit. 74. Haec etiam secunda sententIaeli salis . Quia uniuersale est natura una dicens ordinem ad plura inferiora a sed species non est quid inferius ad disterentiam : ergo disserentia non est uniuersalis respectu speciei . Probatur minor; Superius cst
id , a quo non valet consequentia, utere animat, non valet, ergo est homoe sed a disterentia ad speciem valet c 'sequentia, ut ea ratisnale, valedergo eri homo, Re e contra: ergo di
serentia non est superior respecta speciei. 73. Confirmatur; quia illud est uniuersale, Se superius respectu alicuius, quod quando illi eommunicatur , contrahitur ab illo: illud aut εcontrahitur ad aliquid , quod pep
76쪽
eontractionem amittit uniuersalitatem. Atqui dissetentia per hoc quod
communicetur speciei , non redditur singularis, neque amittit uniuerasalitatem, sed potius conteruat eam:
ergo respectu illius non est uniueris salis, neque superior. 76. Tertia denique sententia docet , differentiam constitui in esse uniuersalis per ordinem ad indiui. dua speciei Et hae sententia est ve. ra , quam si quuntur. SancheE lib g. quaest. is Complut disp.7 qugst. v. Ioanneva Sesti, q io art. Mail-hat disp. h. scct 2. 9 6.& alii recentiores Ilioniastae Et probatur facile ex dictis : quia quaelibet natura constituitur in esse uniuersat s per ordinem ad sua inferiora r sed indiuidua speciei sunt propria inferiora d .ffrialixentiae 2 ergo di 'rentia constituitur in esse uniuersalis per ordinem addicta indiuidua . Probatur minor quoad omnia; nam in primis diffe-lrentia respectu indiuitiuoru in speciei praedicatur in quale, quia prae dicatur ut ratio quali sicans naturam eorum ctiam in quid, quia pertinet ad ipsorum essentiam. Denique a disterentia ad individuum speciei
non valet consequentia , ut est ratio ruris , non, valet, ergo Ecti Paulur l.
a visus differentia contracta ab uno i indiuiduo, amittit uniuersalitatem PS redditur siygularis: ergo differen tia est quid superius addicta indiuidua ι R dusta indiuidua sunt propria inferiora disserentiae. 77. Unde ad fundamentum primae sententiae respondetur, quod si cuti univcrsale non solum dicit na-itariam, seu rationem, quae Praedica tur , sed etiam relationem praedic
hilitatis ad inferiora ; ita particulare non solum dicit naturam , seu rem ν
de qua uniuersale praedieatur , sed etiam relationem. subi jcibilitatis ad superiora: & mediis his relationibus:
rationis uniuersale, & particulare sunt eorrelativa o In hoetergo sensu verum est,unumquodque uniuersalu habere proprium particulare : quia nimirum v numquodque uniuersale respicit inferiora h ibentia peculiare relationem subi jcibilitatis ad ipsum.
Vnde eadem res v g. Pet ianvi rela
tione sub ljcibilis rospicit totam elasentiam, est proprium particulare speciei pud vero alia relatione subi cibilis respicit constitutivum suae esse sentiae, est proprium particulare differentiae: vi vero alia relatione reia
picit naturam quandam profluctem a sua essentia , est proprium particuis
lare proprii e & se de aliis . Q o fit,
diuersa uniuersalla perant ' uersa Particularia, non materialiter, & inesse rei, sed formaliter, & in esse subiicibilis. 78. Ad argumenta vero secundae sententiae Ad primum,& secundum dico quod differentia in rationec Bitui: ui respicit speciem per modii
differentiae metaphysicae; non in ra tione uniuersalis, S differentiae imgicae: sic enim correlatiuum eius Iuti mora, de quibus quatenus unuuersalis, di non de specie; immedi
tὰ praedicatus . Ad tertium respon deo , non omnes praedicationes directas pertinere ad qui que uniue salia sed tum illas, in quibus mai ra de minoribus praedicantur Unde illa praedicatio , homhere pationalis , est tertii praedicabilis, quasi materia liter, S 'metaphysice , non formaliter, Se logic δὲ praedicatur ii. de hommine ill Fles, quae est tertium praedπcabile . non tamen sub forrnalitate s& relatione tertii pradicabilis , scu
77쪽
Meth uniuersalis, & sic est magis teris stituit hoe praedicabile a quia ratiotiim praedicatum , quam tertium quarti praedicabilis consistit in hoe . praedicabit . , i quod prgdicetur in quale necessari, mi i Q . accidentaliter 3 per hoc eni in distin
. ly νο quale a genere, de specie, perly acetatntoliter , a disserentia , que De Propris. est quale essentialiter, per ly necessa . . rto ab accidente communi, quod e 79. Dorphyrius in eap. de promis quintum predicabile. Iste autem e rL quatuor acceptiones , seu ditiones solum conueniunt pro pricis modos propcij tradidit Primo mor quarto modo accepto, ut confide rdo accipitur proprium pro eo,quod ranti pater. iti Ilieonuenit alicui speciei soli, non ta- 8 I. Dices: canescere tempore sdimen omnibus indiuiduis eius: ut esse nectutis conuenit hominibus neces. Medicum, aut Philosophum , pro- sario, & non alijs: ergo non solum lprium hominis dicitur: quia soli ho. proprium quarto modo acceptum , mini conuenite licet non omni ho- sed etiam tertio modo sumptum , mini conueniat. Seeundo modo ac constituit hoc prs dicabile. Responiscipitur pro fio,quod conuenit omni detur quod licet canities toti homi indiuiduo alicuius species, non ta- ni conueniat tempore senectutis, no. men soli, sed etiam indiuiduis alia- tamen dimanat ab essentia specificarum 2 ut esse bipedem , vel duos ha- cius, sed ex complexione particularibere pedes , omnibus hominibus ex hominum , & ex alijs causis extrin-
propria natura conuenit,non tame a secis illstitempore concurrentibus resolis, sed quibusdam etiam alijs ani- Se ideo non ad quartum predicabit a malibus aliarum specierum . Tertio sed ad quintum pertinet. modo accipitur pro eo, quod con. 82. Proprium igitur constituti uuiuenit alicui speciei soli, & omnibus huius praedicabilis, duabus defini-
indiuiduis eius, non tamen omni tionibus definitur; una, esse id, quod. tempore, sed quodain determinator conuenit omni inoli, O semper , altera,ra camscere conuenit omnibus, & esse id, quod praedis tur M ptasti bapsia is hominibus, veri m non semper, is quati nceusiariis. Utraque definitio sed solum tempore senectutis . explicata manet ex dictis. Prima Quarto modo accipitur proelium conuenit proprio metaphrsice , seu pro eo, quod conuenit alicui spe primo intentionaliter sumpto secuta ciei soli, & omnibus indiuiduis ei. da vero conuenit ei logice , seu se
Us, non pro determinato tempore, cundo intentionaliter accepto.
sed semper et ut Risibile conuenit 83. Contra primam definitionem soli homini, omni homini, & sem- est unica instantia , nam Deus sep per;quia licet non semper liomori. rare potest propriam*pa Ilionem adeat, semi r tamen habet aptitu subiecto , imo plures propriae spata dinem ad ridendum, de ideo semper siones naturaliter impediri possunt, est risibilis. ut motus deorsum in Iapide , frigus 8o. Ex his solum quartum eon- in aqua , & similes: ergo particula
78쪽
illa semper malὰ ponitur in definitio ne proprii. 8 . Respondeturquδd in definitione proprii, quod conuenit sema per , ly contimis non dicit existere , vel adesse subiecto ; sed ly eonia enis est idem , quod debet ν, seu postu. latur a subiecto, licet non semperactu existat in eo. Et ita in teli igitur D. Th. inq. de spiritualibus creaturis art. vlt ad T. ubi dicit , quod subiectum esse sine propria passione, non est intelligibile. F Ad illud autem de impedimento naturali pas.sionum, dico quomicet omnes paselsiones di manent a subiecto, sed non
Omnes eodem modo Quaedam enim di manant absolute, sicut risibilitas&intellectus :b homine.Α liae dimanae supposito aliquo statu c5 naturali, ut lapidi conuenit quiescere non abs halE ,sed in centro , nec moueri ab DIlite, sed extra centrum e Se gratis in statu consummato habere lumen gloriae, in statu viae fidem, id spem: ee aquae habere figus: ac derique graui conuenit moueri per medium
non impeditum , sed liberum. Dico ergo has passiones impediri posse irraturaliter, quia non dimanant astincto absolute, sed supposito aliquo statu rues aliquo extrinset .Pri. mae velo quae absolute dimanant is subiecto, eo posito non possviri impediti naturaliteC. 8s .'Circa in seriora huius quartii praedicabilis breuiter dico,ea esse in diuidua speciei, eum qua conuerti tur , Et ratio est: quia proprium resupectit luorlim singularium ν V. g ri
sibilitas ad hanc, , illam risibi bilita
Lem est quidem superius. & vnitie sale, sed non in quale , sed in quid , sicut species , respectu induriduoru . Accidens enim propriis etiam habet
suam quidditatem , & natis ram,qugpraedicat de suis inferioribus . Resispectu autem speciei, seu naturae aqua di manat proprium , sumptae incommuni , praedicatur quidem iliquale, sed non ut superius , sed ut
aequale , Si conuertibiliter ς unde respectu eius non est uniuersale sor- maliter , cum respectu illius non si superius. Restat igitur ut sit uniueris fale formaliter respeetii indiuiduoruipsus speciei, respectu quorum est superius, S praedicat ut in quale ne-eessario , ut patet in his praedicatio nibus , P/υi,s en ν Egilis , Pati lux ess
praedicamentale, aliud preis dieabile. Aceldens praedicamenta econtraponitui substantiae, & dicitudent in alio . Accidens vero praedicabile contraponitur praedicato issentiali.& est quidquid non conuenit essentialiter, vel necessarid subiecto. Et de hoc Ioquimur in pr senti,primunt enim spiciat ad Metaphvsu
a rei/ens a Porphyrio sic : inciri nee I, quod ariri abe Lysine βιiecti Uriapsione . Super sua definitione in prima dissicultas, an per eam de finiatur accidens primo intentiona litui sumptum , vel secundo in tenati naliter accepti m p AI u; hue seu eundum amrrriant quorum ratio est; quia adese. At abesse a subiecto fine eius corruptione cor uenit accidenti per intellectum , & non in rσ, ut manifellum est in accidente insepa
79쪽
tabilit bergo per hanc definitionem tem, aliquando transeuntem;ex quo non desinitur accidens, nisi secundo prouenit, quod sit ab eis separabile, intentionaliter sumptum . uel inseparabile: unde tv separetur , 88. Nihilominus dicendum est , ad summum sequitur eorruptio in-
intenixionem traditam conuenire diuiduationis eorum , non autena
substrato , seu prime intentioni quidditatis & indemnis manet co- Iiuius quinti predicabilis, no autem rum quidditas, etiam si eis tale acet secundς intentioni. Et probatur I dens non conueniat. Uideatur D. quia id, quod explicat Iigc definitio, Th. q. a. de Anima art. I 2. ad 7. ubi conuenit accidenti prout est in rc r tota hec doctrina habetur per ex- ergo per hancidefinitionem defini- tensum. 'htur substratum huius quinti pr di- so. Ex dictis facile formari potacabilis, & non ipsum quintum pro sunt desnitiones secunde intentionis dicabile secundo intentionaliter su- huius quinti medicibilis, direndoptum . Probatur antecedens; quia sic Accidenr ris . quod praeHeatu verba illa, et DIT, aberi sine subiecti de multis, ut receducatum quod ades, eo potione , nihil aliud significante se abes praeter biecti eorνtiptionem. agam ut ingentiam aceidentis , S: Vel Aecidens ere, quod praedieatων δε idemnitatem subiecti in sua quid di- pluribur in quale continge uter . Qua istate; non νero inherentiam , & non rum sensus satis ex dictis patet .
inhqrentiam in subiecto, Hoc enim 't. Sed est secunda disti cultas , BIi accide ti, pr dicamentali eona respectu quorum in seriorum hoc uenit : Sed in re accidem ita conue- quintum predicabile prsdicetur δnit subiccto x ut abesse possit sine Respondeo in seriora huius quinti corruptione quidditatis subiecti , prsdicabilis esse subiecta, deqnibu
quidquid sit de eius indiuiduationet dicitur accidentaliter ς non autem ergo quod explicat lice definitio,co- constituta ex subiecto,& accidenteuenit accidenti in re , & non prout quibus conuenit essentialiter. Et ra in in intellectu . tio est manifestat quia quintum pre. 8y. Dices . iuxta hanc docti inam dicabile predicatur in quale accidena non distinguitur accidens a proprio taliter ergo oportet qu5d inseriora siquidem etiam accidens proprium eius sint illa, ad 'ue eomereatur in potest separari ab essentia sine eor- quale accidentaliter': sollim autem ruptione ipsius quidditatis. y Resp. respectu subiectorum comparatur quod est magna differentia inter acis hoc modo, quia accidentaliter con cidens proprium, & commune; nam uenit illis, & per modum forme accidens proprium radicatur in cia qualificatis. respectu vero propriorusentia, & cmanat ab essentia: & ita inseriorum, ut album respectu huius
licet propria passio separari possit & illius albi,prgdicatur essentialiter,
ab essentia, non tamen conuenientia quia dicit totam eorum' quiddita ad illam, ut dub. precι num 8q.di Pem Σimus . Clterum accidens commm . 92. Dices; ipsa subiecta sunt in
1 e non sumitur respectu speciei sed feriora albo per accidens, quia per respectu iridiuiduorum , in quibus accidens Petrus, & Paulus sunt a Ibie aliquando habet causam permanen- ergo respectu ipsorum subiectorum album
80쪽
album est uniuersale, & praedicabile
Per accidens; atque adeo non est v-ria ex speciebus praelicabilium,quia praedicabilia sunt uniuersalia per se.' Respondeo , quod intentio quinti praedicabilis per se est intentio vis niuersilis, & per se postulat inferi :ra ; sed non inferiora , quae habeant
Perseitatem in natura, de ibi ina,quePrq dicatur , sed contingentiam . Et ita ei quod praedicatur accidentaliter de multis conuenit per se uniuersalitas, seu respectus ad multa, sicut opinioni per se conuenit ve fari circa propositioncs csi tingentes.
I. v I sputatio haec est quasi prae- ambula , S: prae requisita ad
coordinationem pra dicamentorum constituendam, in qua coor/inati ne duplex respectus inuenitur; unus est ad ea praedicata , quae sunt supra Omnia prςdicamenta, alter est ad ea, quae in eodem praedicamento ordinantur. Respectus praedicamento. rum ad ea, quς sunt supra praedicamenta , est respectus analogorum, vel aequi uocorum , quia non conue.
niunt praedicamenta in aliquo supe Hori uni uoco . Respectus vero ad ea, quae in eodem predicamento ordinantur , est uni uocorum , quia est secundum eandem rationem , & nosoli in secundum idem nomen . Et sic antequam de praedicamentis aga mus , neces Iario cognoscere debemus quid stiat aequivoca, quid uniis uoca, de quid analoga. 2. AEquivoca autem definiuntur ab Aiistotele hic cap. I. de anteprg
dicamentis, esse illa , quor m nomen commune es ratis vero subctantiae nom ni a res didata Hue D. Proculus definitionis intelligentia notandum cst, quod nomen aequi uo- cum de idem est de uni uocis , de
analogis dicitur aequivocum inqui- uocant I res vero per eale nomen significatae , dicuntur a qx usca qui uocata . Hoc posito explicantur
singulae particulae huius definitionis . AEqu usea distiniti ν ς loquitur. Aristoteles de aequi uocis aequivoca tis. x Urai nomemno me hic accipitur ut compraehendit verbum , partici pium , S: alias partes orationis, in quibus inueniri possit aequivocatio .EH commune, ut innuat, nomen debere esse omnino unum , sic enim proprie erit commune : unde quae .
libet diuersitas in nomine , etiam si
fiat sola mutatione alicuius literae , vel solius accentus, tollet squi uoc*tionem . Qua ratione occido non est
equi vocum , licet signi sieet actione auferendi vitam , ct passionem , seu mortem : suia in prima significatio. ne producitur , & in secunda corripitur . Ratio πιενο, id est conceptus obiectivus ; obstantia, idest essen iis ι substantia enim interdum suis mitur Dro essentia , interdum vero
pro substantia, quς distinguitur co
tra accidens. N Ominἐ accommodata
suesu; ut ostendat ad squivocationem solum requiri, ut elui uocata secundum quod significantur per nomen ςquilloc tim , Hon hibeant unam rationem , licet alias secundu
quod aliis nominibus significantur',
vere habeant unam rationem, Se v-ni uoce conueniant. Nomen enim
canis equi vocum est ad latrabilem , de marinum , quia secundum quod significantur per tale nomcn , n Gn