Archaeologiae philosophicae sive doctrina antiqua de rerum originibus. Thomas Burnet Libri duo

발행: 1692년

분량: 383페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

151쪽

Doctrina Antiqua sinerum origis

antur, tam in religione de philosephia, quam iis, cietate civis constituenda. Quae autem de adolescentuli . mulieribu vulgo, hi dicunt, mulio magis valuissent Orphei temporibus, cum pars m lior gentis humanae supra vulgus hodiernum vix

assurgebat caeteris serarum instar, vitam insectatam agentibus. Longoque post Orpheum aevo, a castis sacriiqi re apologis non abstinuit Legissator Evangeliacus. Sed de his latis. Haec, quae jam diximus, de Orpheo Politico MLe. gislatore intelligenda sunt Quid apud se senserit, ut Philosophus, de rebus divinis, de Deo& natura, alia plane est quaestio. oris erat olim viris sapientibus,

duplicem liabere doctrinam, δηχωδη- α πορρηlo vulgarem de arcanam: Aliud in pectore, aliud ad po-Dulum. Atque hunc duplicem docendi modum a-buisse Orpheum, dubitare non licet, cum, nonis,

stantibus iis quae in propatulo praedicasset aut instituisset, multa recondit soris Theologiae&Philosophiae capita in doctrina orphica reperiantur multaque veterum testimonia Claudes, ipsus in rerum contemplatione, sesculae 8 acuminis, nos certiores iaci unt. Facile credo, nihil ab ipso Orpheo scriptum, jam superesse quod notavit dudum orirenesiacit Sed quae laudantur ab antiquis Carmina, alia is fragmenia, pro subicii sive ab Ononnacrii sive Cercope, aut quocunque alio composta Ea doctrinam Orphicam plurimia amplecti, non immerito censentur. Prout Aurea carmimi, licet nillil reman, serit a Pythagora scriptum, ipsius Theologiam 8 inmstitutionem eatenus exhibere non ambigimus. Ita Thaletis& aliorum Veterum, quorum Scripta peri runt, opiniones V dogmata, ab aliis transmissa, reti

152쪽

i 16 rchaeologiae Thil ibi caeci sive,

Quae a Poetis reseramur de Orpheo. mor ni quod seras domuerit, quod sylvas 3c suta traxerit Aliaque hujusmodi. Haec illum in arte nitosta praecelluisse testantur, sed, quoad caetera, mycli inichintelligenda sint prout Horatius πιε op

siit ma vero ab Historicis Philosephicis de in

. meo tristatur, eandem ac reliqua, quae abiissem in thoribus tradita sunt, merentvrfidem. Reseruntam tem Orpheum, praeter vim admirandam in poesi dicantu, aliaque sceliciter inventa, vitae civilis, 3 Reli-κ,ει gionis initia constituitis. Ita Pausani, in Boeotiris,

,ιι εουομ, φευ ευαε α τελετα Θεων. φ εργων των Θεκων. Deorum initia, nefariorum facinoram expiationes, creditu es adinvenisse Orpheus e Moria rim etiam remessia, se iratorum numin- placationes.

Quapropter ipsius carmina Homericis praetulit, quod religionem magis sapereul. Πιε η ὀκ-8 πλώαν μεινων ἔχουσι Sparsit utique primus religionis semina inter Graecos,populosque contiguos, Orplaeus: cultumque sacrum jussit. Hoc testantur tam Philo. sephi, quam Historici Graeci norantque nonniilli in ipsa voce pη--, huiusce rei haerere memoriani.

eη- Orpheus Thrax pri-- initia Graecorum instruis,

id i maent, 'Denique, vitam suturam justue, Demos' virtutem lentibus,sculicitatem, prini in crascia aperuisse videtur tam praecepta saxobservis λbus, μι- ναοῦ τελευτά -δωμιονίον promistait inod si crosinctum arcanus 6 vir vix inus, Moses, vix ausus est recludere suis Hebraeis ' μ λεα

autem Diuitia i Coo e

153쪽

autem semper, sibi & suis, beatitudinem post obhvm- polliciti sunt. multisce rei index est dicterium M. lippi in pauperem Orphicum, de beata immortali

tale disserentem: quod Plutarchus hoc modo refert. D ,,

centique. BEATOS FORE POST MORPEM: O ME S, qui ipsittas sacris initiati essent: Cur igitur, fatue, inquit PhiDppus, non statim moreris ut avemtatem tuam o miseriam tandem desinas plorare injdni igitur assentiamur Diodoro, Orphea nostrum, inter Graecos Poetarum . Theologorum maxinaum, celebranti his verbis: πε, 5 παιδειαν ii οληρεις, φι/L4. φινεἶ, των ' ληνων, εὐτε , id et εταῖς, ψ r--ο- λογιαι , I ποιημαο 0 ψ μελ mis. Disciplina rosti

2rofectui Muta insuper di is ita ut irier Graecos mis res,t-initiationum o Theologiae ritia, tum 'ium es insidiarum Mutisicio praestantissimus luderetur. Denique, quod antea dictum est de praemiis D ehi, post mortem, ait hunc Philo2phum primum in Grae-L. ciam induxisse: αι e των σεβων - Ἀδου τιμωρμ' .Ejusdem rei testes sunt Patres Christiani, qui Theologiam Orphicam prae caeterri celebrem agnoscunt. Ita Athenagoras, rej εῖαι παρ αυτοῖαληθέ-TEm, σερον Θεολογῶν. In explicandis rebus divinis aeteris

154쪽

aeterire. Et si excerpta Orphei, quae occurrunt apiis Patres, contuleris adjunctis, qua legumur, arsim vel colle lini, apud Autliores uxoticos, tot ciam praeclara Theologia naturalis capita, a Thrace isto; ab antiquitate paene Graia digesi a constituta, merito admiraberis unum summum Numen agnovit idque ut nonnulli volunt, Triunum. Neque tamen ignoro, superstitiosa multa, Mimpura nonnulla, eidem orpheo objectari a Patribus milibus equidem libenter assentior, quoad superstitiones. Neque

enim aliter fieri potuit coquo vixit ae O. eoque cum populo. rudimentis incipiendum est in omni disciplina ac uti a pueritia ad aetatem virilem, ita a si perstitione ad castam sanamque religionem, progrediuntur homines. Sed neque humanis sacrificiis, quin 1α. ι mos urat multarum gentium ζ neque animalium seu , i. guine, Deorum ara conspergebat Orpheus Ut te , --- itis est Pisto. Eodem etiam respicere videtur Aristo , i phanes, his Verbis, ' φεῖς μὲ γ τελετά δ' χραῖν, α ιδ ξε, φονα ντ άπτέχεPαι. In sacris, pecorum caedibus parcere nos docuit Quin etiam qui vitam O phicam ducebant, in communi mens. abstinuerunt ab animalibus. Similemque vivendi modum, DeoLni, his quo colondi, totamque Theologiam, teste amboro... , T ab Orpheo accepit Othagoras. Praeterea, non finge-μι ii 4 meos humana forma Orpheus, αλλα . , α, i s ιαν ονυι, Sed Ummems sim Am, naturam a ue habe,tes. Quod animi magni, supra vulgus elati, indicium erat. Denique, iam

tum est, Tam Orphea, quam ipsius sequacem Pyth goram, duplici uios esse disciplina, vulgati Philoso phica adeoque a sermonibus aut institutis pqpular, .us, sanctiora ipserum dogmata, sensusque interiores, non esse metienda φθι ξομαι intra V ' Θυραι R'

155쪽

Dominis Antigia de rum Origis ci 29

naimmo, i, inquit Orpheus, res diviniores μό- secuturus Atque ex iis quae ibidem sequuntiar o ditu im penituisse Orpheum in Mum aut homines contumeliae sed quoad mores' ' '

impuros,quod ii nonnullis objicitur, culpam non commire arbitror. At queauidmodum Christianis multas res nefanda 8 hcta crimhn intentabant Ethnici, ita vicissim Christiani, ficta non dicam, sed levi fama recepta, in Philosepho retorquebant oppro. brii; neque emisis in adverserios Ethnicos vituperiis se male meritos existimarunt sti religione nostra. Sed de hac re satis. Reliquum est, ut pauca quae supersunt de Physiologia Orphica breviter attingamus. Universu ex AEthere, Tellurem a Chao orta esse voluit. De utroque haec occurrunt apud Suidam, ex sermonibus Aphicis rae, πιογωνιαι, desumpta. E, ε μ' ,--'O ..

im Chaos se nox dira tenuit omnia, o Galli Hώρ-m msul aethere erant. Ita Symian- ait in Aristrum H .c. u. Etherarae Chaos ab Orpheo habita pro prim D mis duobus amittit impiis, secundum Sim Din. 'inisgenerationis mensuram. M.tάς μ' -

156쪽

Chaos fuisse coaeva cui sententiae ego noti asti M. Sed apud antiquos, aut authores iubsequentes qui antiquorum placita nobis retulerunt, Rerum uni versias iape sithditur cinn mundo sublunari.:

quod ad alterum diis inii aratim spectat, de alter iitro,vel ambobus tu mi dieitur.E AEthere se λιest coelestis irinin Hii um librio, ex Chao nium d sublunaris; sive Tellusinistra, aliaque similes; idque post multa sit lorum interi aila. Hae autem quae seorsim tractanda essent, tam piopter mat mquam tempus, in unum iam compulerivit imperiti

authores. Sed ad apparatum cietorumcltiplicem, errantium Minerrantium, progrediamur. Stellas fixas ex aethere aut igne compilitas crediderunt veteres: Telaugis Pythagorici distipulus, Empedocus, principia orphica wPythagorica secutus mcdum explicuit quo Fixae conflatitur ex aethere; His verbis apud Plutarchum. Eμπεδοκλα strue anflens volat Empedoclic eo ex igneo , quem inseeontinens aether, is ram secrerione eliserit. Nempe Fixa conflantur ex illis particulis igneis, quas materia coelestis vel aetherea, motu circulari acta, depinnit' detrudit ad centrum orbis. Et mihi ius atheris aut ignis ingens massa collecta est in Ontro alie*iis orbis, haeret ibi immobilis, radiosiue emi incum dequaque, Stella Fiam rim, rapuin bra pomeretes omnes induit. Praeterea stituit Orpbeus, Raamlibet lani esse

157쪽

κMarebis. Haec vero de Errantibus libentius intelligo quam de Fixis licet has animatas esse, probe norim, ex veterum sententia. Planetas autem aper. tius Mundorum nomine insignire Blant saltem si ab . exempli Lunae de caeteris statuamus. Quid de Luna statuere veteres erudito eleganti tractatu expli De. cuit Iutarum. Hanc Pythagorici dixei e Terram Etheream vel coelestem etiam Ἀντίχθινα, alter

Terram nobis oppositam. Et doctrinam illam Lun res orpheo acceptam tulit Pythagoras Orpheus enim inire Graecos, primus Lunam habitabileni

Haemonees λ- - --δε Haec de coelo, secundum Orphicos. Quoad ethtrem, notum est, eam e Chao excitasse Orpheum, O verive similam formasse. Id quod satis expositum est in fibri secundo Theoria Telluris. Adjiciendum iri hia loco, ejusdem Tellaris Inrendium, post incendium Re vationem, pariter dogmata esse orphica. Deiri cita Cleombrat. Anti-stoicus, apud Plu-Γ δμon

nionem Stoicam Heracliti O Orphei versu invasisse tristerius sve rerum instaurari S a nem

158쪽

nem situram, respexinere Mur Ors, WV iii bus, apud emum, aliosque:

apris occuluit, uises in luminis oras,

Divino, epromptasse, sermone reducet. De Physiologia orphica, quoad corporum Mumum norum materiam Horigines, haec sufficiant. Substitisset hic dissertatio nostra de rebus Orphi- .cis, nisi scrupulum, nimio plus odiosum injecisset, nonnullorum temeritas aut invidia; Eorum nempe, qui pro nullo haberi volunt, aut inani nomine, πανυ 'o sita demue, in ipsius drematis eruendis aut explicandis, hem tum Wquicquid operisti em dimus. Hujus rei meminit pridem citreo inter philosephandum contra Epicureos: eandem renovavit nuper vir optimus' eruditissimi , Ger V -

carmensis canticum, ac praecipue lugubre, ut ex henaeo, Eustachio, Suida , constat. Nomen ut puto, non quia Lixum eo deplorarent, quod Grammaticum est ommentum, sed ab Hebraeo murmurare, unde δ' ri

159쪽

ARS DISCIPLI VA. ivlus itidem ascientia nomen habuerit; sane A RIFA Arabibus es SCIRE, NOVISSE unde ARIF sciem, erudιtus, doctus. De Lino 8 Muta impraesentiarum non agitur. Id

tamen notare licet, tres gestes torsisse virum doctissimum, Phoeniciam Hebraram, Arabicam, ut ex e rum ore, aut visceribus, haec tria nomina liceret.

Quem non ex antiquis, hac arte aut licentia, ad figmentum redigere licet ' modo sussiciat, nominis etymon qualecunque ex aliqua lingua orientali extundere, atque ea ratione proprium in appellativum liquefacere. Quid si Cadmum, quem memorat vir doctissimus, nomen inane esse dixero, atque ficturna voce ' Antiquum ' certe aptius respondet vox

voci, quam Aris, Orpheo neque in Arabiam quaestum proficiscimur vocis originem, ut ille pro nostro Thraxce Dein, quoad historiam, multo plures meminerunt Orphei quam Cadmi Poetae, Graeci R Latini Patres, Graeci, Latini Historici Plii losephi, Graecii Latini. Cui non dictus Orpheus ZImo gentes barbarae hunc virum non tacuerunt:

.Esyptii enim ex fide Diodori, in sacris commen. t. ramis nomen Orphei retinenr, praeficiuntque sapientum Graecorum agmini, qui ad augendam scietitiam, in AEgyptum descendεre Crete una in hac re teli es optimi lunt Patres Christiani, quotquot pntra Gentes scripserunt quandoquidem eorum interfuit a xime hunc hominem e medio tollere, si minimae lu-spicioni locus fuisset Hunc hominem, inquam. Theologiae Graecanicae caput coryphaeum quem ipsi Christo compararunt aut praetulerunt Et linici. Ne ixae tamen ἡ patribus quemquam, Orpheum a

negasta, M celebre illud nomen in dubium ςUcisiq.

- legimus.

160쪽

legimus Denique, res apertior est in Origenerae Celi,quam ut eludi possit ullo inodo. Celsius enim semel atque iterum immodice laudat Orpheum, sa-L 1. - . itque majorem Ole aut Christo, & praestantiorem 27- s' vitae ducem. Unde scallimuitur Christianos. δευ

Min Hercuses aut CFulvius, a, alii inter priscos gladriam adepti, Orpheum ainatis VIRUM SINE

CONTROUERSIA SANCTO AFFLAVTSI SPIRI . Vehemeris ratis Quid his res ndet rigenesi Si Orpheum num ali, Bim credidisset in promptu esset regerere, Quid mihi obiicis, bone vir. --m his nil id mini uni tuo orphm quem Sol nunquam ridiae norinsistium&ω ii re emrs, voeemviri a nihil : me. inique inii reponi iii, ut Missimus' i at o Nilis in Am extare, non hominem ipsui unquam ex titisse. Criesinatur, quod Does fecisset ανθρωπαπα- Sed vixisse .claruisse Orpheum, a filius non neoti di ci Aldohin Aristoteles inquies, Orpheum non sui isse e teste Cisero fle, ut supra sed ubinam id docui Aristoteles quo libro, aut capites nullus iam extat locus quod sciam, apud Aristotelem, qui hoc testa- ,-- tur scriptis quidem Orphicis dubitiss vides . 1. 1 tur, atque id iorsan ad hominem transtulit Cisrei

s Mi qui Lisuque dioendum de Dinritis Orphita' Haeccine

SEARCH

MENU NAVIGATION