Archaeologiae philosophicae sive doctrina antiqua de rerum originibus. Thomas Burnet Libri duo

발행: 1692년

분량: 383페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

udiderangulis numeris varios titulos, cognomina, innificationes, ac rerum ordines, silaismi quemadmodum iaciunt Cabalistae in suis Vbi ou ut materiam studiorum dispescant in locarat asses.

Quod si hoc modo interpretemur numeros Pythagoricos, ex instituto tantum signifieant, non sua vi sua natura. Pyttaagoras vero παγάν ενα φυσεως, rerum ipsarum fontem suam Tetrachyn nuncupat: ex consensu omnium veterum, Numeros rerum principia, alces, origines, statuebat Pythagoras: Prout infra dicetur Quoad numerum se enarrum, celebris et . potissit

mum inter Hebraeos christianos idque primum, si tectE conjicio, ratione Mathi septimo quoquo die is S abb.itimi, in septimo millennio celebrandi. Unde tanquam a fonte, multa alia leptenaria typica, in scriptis utriusque scederis, manasse mihi videntur. oblitus eram Ternarii numeri Platonici, esων ἡνος- ει, commemorativi. Nam quod velint nonnulli Princi - , medium 8,Dem designare, rigi, dum est buum Se cd numerus aliquis 1

causa saera dignitatem adeptus est, alia accumulare silent se Maria, minoris momenti additamenta, Minterpretamen a, qt mmmultitudine primus ch lacter Repe obruitur. Succedit denique Numerus darem rim Pythagoricus ab iisenim potissimum, si non imice, colitur .consecratur hic numerus. Huine illi, sub nomine Tetris Atanti olim finiebant,

u lacramenti loco habuerint. per ipsum, & iptas auctorem, alii alii fidem anctissimam dederint.

X a Per

182쪽

Iurabant Pythagoram, mysterium quod eos do

cuit maximum Ietratu. Nomen tacebant, prae modestia, ut inquit Dinum . doctrina designam,iae iant virum: ἀδω - πο--- ὀνομάζειν mi, Gris λω με--πολλω φειδώ -οιοῦντο Ddore quidem Ithagoram non nominant, ut moram quoq--ο---- ροσα ---π--πια ν Sed er ira os inmeivionem --π---. Hierocles ad temperandum hoc juramentum πιον appellat, quasi aliter per eos immortales jurarent Pythagorici. aliter per Pythagoram Quem Divinum quidem

Peum neutiquam, habebant. Ωςεὐκατα τομοι

quis peculiari quidem modoservarinaceptum de eo Ado jurejurando in iis, qui semper eodem mois exsant ct modo item peculiari his e Magistrum jurari, nobis Tetra n tradidisia inuerar ea eorum---tatium numero, nec ex Heroum genere, sed homo Dei ilitudinepraeditω, divina semetiari authoritatem

183쪽

Doctrina antiqua de Rerum frigis

'thagor-asi vi, sere Gis πιι -ν Hi dignitatis, Hyciplinis, quin tradiderat,peterisset. Hae se Homine lae juramento, sed de Tetractu quid diuendum t Hunc nodum solvere tentarunt,tam veteres quam recentiores sed nondum mihi occurrit quis am cujus e sicationi firmiter assentiri ac quiescere potui. Ex antiquis consilui Phil=-ri P taria, arari seroci m Theonem in nom, Proclum δε---chum Sextum E iricum, Suida Martiani. caperim, Macrobium, aliosque qui, vel data opera explicuerunt, vel obiter perstrinxere, hoc argumem tum Horum autem omnium interpretationes non tantum laxae mihi videntur, sed etiam plerumque leves, wexigui ponderis, si verae essent: Quaeque,

nec Mysterii nomen, nec vim juramenti, nec Inventoris gloriam, sustinere possunt Laborarunt etiam in eodem argumento e recentioribus non pauci: quorum conjecturas si referrem singulatim, nimii 'facerem. Praecellere videtur illa, quae de Tetragraminato Iudaeo Pythagorieam et clyn exponit. Quae et utriusque Pici Mirandulae, Johannis Stirini, Gotostidi Meiaelini, sententiaci andem etiam dudum tetigerat Pi si metuta Quamobrem Veso, Rii, aut quam rationem myllerii habere poterat apud Pythagoricos hoc Tetragrammaton num quod Oceret unum esse summum Deum ' Hoc docuerunt Or- .phici a quibus hausit Pythagoras, ex consensu Omnium, suae Philosophiae Theologiae partem non exiguam Vel quod doceret Deum Isiraelitarum esse iblum summum Deum,&j oonem Mosaicam ab ipsis unice institutam 8 Hoc si cria uel et Pythagoras, ne-sas illi scisset, alium Deum c ere, a 'ium cultum imniture, quam Israeliticum Ceremonias autem, ritusque Mosaicos, in schola Pythagorica obtinuisse nullibi

184쪽

nullibi leginuas, quin potius inimicos Derique, si dixeris non tam in re, quam in nomine, in Aoee, in literis Terra grammati, haesisse mysterium, rationes Cabalisticas secutum esse Pythagoram in hujus m. minis arcanis eruendis, partim consulis dignitati tui Pythagorae: Nequisnonstat, uno indicio, ita sensisse Philolopeum, 'sci Re--- in secundo libro A, is casia rae, Pythagoram traicisse ad partes Cabalistatum: sed argu tis stigidis, aut argutiolis Dexemplis istius hiodi, quae nullam vim habent ad flecten. dos prudentum animos Malo fato interciderunt; κ. A Unclitem facile diremissent. Interea, qui in

hac vexata materia plura desiderant, adeant, praetero et ij. dictos modo aut hores, JOh Marsam, Fab. Paulinum, . t . Petrum Bonssum, qui veterum de numeris subtili a hari. tates vel nugamenta ad fastidium usque congessite. π Denique, ut verbo complectar omnia, cum numeros constituebant Pythagorici rerum causas ti origines, ipsbsque eos, Mentes, ' res Omnes materiales Enumeris excitabant, vel aliam habuerunt Numerorum Ideam quam nos habemus hodi/, vel pro Imnone nubem amplexi sunt Ingeniique sui figmenta& veritatis idola pro veritate ipsa sibi posteris

.male obtrudebant.

Quod vero ni interos pro rerum Principiis habuerit Pythagoras, testamur omnes veteres, Plato, Ars rei is, cum suis commentatoribus Gracis: PIH--, Sextus Emisi-, caeteri neque testantur modo, sed ea de re, ut minis consessa, varie diu unt, discuti. unt, exponunt, esellunt. Caret tamen, tam sundamento quam ordine, hic modus philosephanisi mi meri enim sequuntur Res Rerumque divisonem: Neque, si antecederent, aut Corporibus molem, aut

Animam

185쪽

Animabusa Mentilius cogitationeni, conserre poterant,cum utrisque destituantur innifestum est, Ninmeros, praeter numeros, nihil posse generare Nullam habent ultra vim aut efficaciam. Possunt quidem repraesentare tho modo rerum gradit Lia genera, sed emcere non possunt neque vices materiae uinplere in rerum flectione. Qil in age, mi Pythagorices si negas, experiamur paulisper fac milii e tuis numeris,non Deum, aut mentem, ut tu actare bies: sed corpusculum aliquod Lapidem, exempli gratia vel, si mavis, Lutum. Accinge te ad opus, Quos numeros habes aptissimos ad hoc propositum ' Paros vel impares mares vel sceminas I ' pro tu ingenio,

ruos velis, accipe. Sed steriles sunt omnes, mihi cre e Mad generandum Lapidem aeque inepti inlidii, mutato consilio, numeros planos vel solidos a b beas ves forsan pietuir M. Nil ut huic: efficies sua ter inuras quasdam imaginarias: ex Nihilis, qua-diau, vel cubico, plano vel selido, nihil fit. Denici ei unitatem: unpingys: si bis seium, ternariam, is uernar hinc caeterescive, cum suis mirificis virtuti-

multo minusam mi aut Divi in naee ludendo Minnus, sedornmiserat gignumque semperies liniles,' more,

utatiunt, unis m. Quapropter cum omnia ex iiii meris composuit Pythagoras, subintelligere non potuit causas Eseuntes, Materiales, quod pace aliorum dictum sit sed aliquo modo Exempiares,

imagines quasdam rerum e suis caussis exorientium. Quemadmodum enim numeri progrediuntur ab uni

186쪽

magis magistrue compositos novasque induunt Iro,prietarei in illo progressu Ita a Deo simplicissimo recedunt gradatim rerum productarum classes, ethnentque characteres aliquo modo suis num eris an Imri. Id certὸ constat, Philosophorum ac lolo. gorum μυ--iam mulioni sudaue in hoc argumen

to nempe ut rerum ortum at emanationem a primo

Ente,progressumque per varios ordines, a summis adima, unon ratione e ilicita, saltem ma symbola oesimilitudines, ex icarent. Nee tamen dissimulandum est, ingenium Pythago

ricum, Platonicumque, hoc vitio laborasse, quod res Physicas in rationes Mathematicas, numeros &ir portiones, resolverit uti postea Aristoteles in rationes Logicas uterque peccavit nimia subtilitate,

dum tenuibus aranearum filis Divam Naturam te nere studerent, quae non nisi ferreis aut adamantinis

catenis, ratione rigida disque observationibus, se constringi patitur Palam est, hos philosephos p. tiores fuisse, magisque assuetos, contemplationibus abstractis quam naturalibus: Neque habuit schola Pythagorica, ut mihi videtur, ullam Physiologiam stabilem, tot sectae communem sed pro libituquisque, suo modo, de rebus elementaribus philosephabatur. At si ad hanc classem revocemus morecydem Pythagorae praeceptorem Empedoctem,

semipythagoricym antiquae physiologiae vestigia,

rotunaue origines, apud hos reperiemus Pher cydes μνη-- scripsit, more prisco .mythol im gico ut patet ex Suida, Maximo Hrio Eumque γει μναι quod tamen plures Thaleti tribuunt se

si ille primus Theogoniam scripsit oratione solus; cujus scripti initium hoc nobis dedit Laertius, M.

187쪽

Doctrina antiqua de Rerum origis. 46i

i ετο Γη, πειδή αυτ Τ εο γου γέρα διδοῖ. In verbis penultimis γί- γέροις mendum eise non dubito, quod sententiam corrupit. Suspicor fuisse bo ni ον volo. ο η- ii quod antiquitus Oceanum significabat. Certe ex Pherecyde citat Clemens Maeandrinus iae Uerba, Sirom γ&υ γ cia /ηνον, γη όώμιατα. Pupiter facit pa lium, magnum pulchrumque varaetate quadam in eo

describi Terram ct Oceanum se domos Oceani. 9Odad eandem, cum illa Laertii, Pherecydis Colmo-goniam spectasse, dubitare vix licet. Quoad Empedoclem, hunc emi pythagoricum diximus licet enim Pythagorae fuerit auditor, Ionicorum, qui aptior erant ingenio ad scientiam naturalem, imitatus est physiologiam. Id notavit ex Alcidama Laerti- Του 5, de Empedocle loquitur, 'Aναξαγορ διακουσα ἡ ΠυΘαγορει, .di piaua σεμ νοτητα ζηλωσαι - τε βίου si μιατο. - φυσιολο- γιαν. Hunc Anaxagorai Pythagorae fuisse auditorem quorum unius vita se habitus gravitatem, alte brius physiologiam, adamavit, fecutus est Solem M. πυρο αθροισελα μέγα, magnum ignis acervum vel molem , πυριν υ τα ἔσω, set esse igneaU, Cum Plutdepla. utroque suo praeceptore, statuit. Quoad Terram sublunaria, ex quatuor elementis, quae more antiquorum Deorum timearum nominibus insignivit, omnia composita esse voluit nota sunt ipsius carminas

Haec exposuit Laertius, aliique, per quatuor ele

188쪽

161 a re olutae Philosophicae: liue,

menta. Inquit, Δια μὴ το προ λάγει, Ι iiii 5 γυα, ιδωέαό τ αερο, ητινὰ το δωρ. Atque horum elementorum coalitionem in mundum habitabilem, Amorem amicitiam appellavit. Cum

vero ita e fugerentis ab invicem secederent ut nulla elset mixtio commoda, aut rerum generati , Litem, Minimicitiaellatum dixit. inde ad jicit idem Author, φιλια θῶ συγκρή,εται, ὴ νεικει διακώiεται. Amicitiam appestavit, cum confra Iasent Litem se contentionem, cum separata. Hoc γε-. . autem alibi explicuimus, ubi de Clia antiquo ια. Q 7. dispescendis elementis in rerum ortu, tractatum est.

De Pythagoricis haec dicta sunto, idque paucis, ob inopiam materiae physiologicae in istae sessa, at

que etiam Authorum qui Pythagoric tractarunt; periit pars maxima scriptorum qui in hoc argumento versati sunt, imprimis ipserum Pythagoricorum monumenta des teratntur. Quoad 'th raram γsum, scripserit aliquid hecne, is adhuc pendet: Sed de Philotio, obna Eudoxo, aliisque, nondu- Deri. i bitatur Libros PMotii ab ipsius propinquis in Si-ῖς i. cilia Platonem emisse, memoratum est idque centum minis Charos non habuit auro contra Hos libros Pluti lai appellat Laertius, τα διαζοητά βιeλια, R ex iis primum ait innotuisse doctrinam Pythagori

ηλικίαe, αλλ' ὐπρύτο- ξηνεγκε τα Θρυλλουμ α ταυπα ,α βιβλία, Sec. Per tot annorum aetates se curricula, in quicquam Pythagoruorum commentariorum incidisse

189쪽

Doctrina antiqua de 'rum Origin 63

prim in lucem edi is hosce tres vulgo fatis jactatos IL, N. Denique Proclus eundem Philolaum doctri μοι. Platinam Pythagorae de iis, cierum a Deo progressu, 'mirasiue de iis lam notiones, prodidisse ait. Et ab zi: hi suum in m aliaque me isse, accusat

Hato. Sed de Philolo setis. i. Archytae, Pythagorici, egregii Mecnanicorum si Magiltri, plura numerantur opera. Ejus' μονα-L. r. HNicomachin allegat. librum ora, παν rei impii ἡ ἶ eius. Cujus etiam meminit ipse Archytas in Epi νή.

stola ad Platonem sub titulo τας- πάντων γε iέσιm. Scripsisse etiam περο μοντο ' πε, Uri, item πεω ,--- ὐπε, ιιιιθησεα ς, X Stobaeo, aliisque con . . stat. Quae omnia nobis surripuit invida aetas,d Mora

ιθ resert Laertius, aliique ex aliiS. ἡ περιοδει, Σ, . prae caeteris claruit, pluribus celebratus liber,&am- Let ''pliori titulo a Strabone l. i. dicitur, πε, Κυδοξον Ο ut merito videatur historiae naturalis gentium res quasdam comprehendisse. Tredecim annos vertatus est Eudoxus in AEgypto, cum sacerdotibus o M.t .

istius gentisci optimis si Thaleti credimus, studi vim prauinis: qui Platone judice, prae caeterison is vetustissimarum rerum memoriam conse visahi. His denique deperditis accensendus E e. ἀκω, cujus tres libri e reru- mitura, a veteribus iterum iter aque citantur,' a nobis desiderantur. Haec Pythagorici scripserunt, sed desim praeterea ' authores non pauci, qui hujus seine historiam & dogmata tradiderant, ab ea licet alieni Aristotetis imprimis, qui plures libros composuit circa philosophu

190쪽

a Pytha goricam e Pythagoreos teste aeriis in ipsius vita ubi memorat πεν. Πυθαγορ--

unum,derum ποι ris, ρε- Item tres libros, Denique τα eat σου Τιμαι -' πτει. Erat autem Aristoteles parum aequus in veteres philosephos: quorum opiniones & dogmata plerumque eo animo reserebat, tit invidia oneraret ' refelleret. Multos praeterea allega Laertius in philosophorum historiis, qui Pythagorica tractarunt Aristoxenam, Heraclidem, Neanthem, Herminum. Iamblui collecti, Dogmatum Pythagoricorum citat Syrianus.

et ἰό. Adba Did=mui scripsit de philosophia Pythagorica,

si reserente Clemente Alexandrino is Eudorus, apud My implicium. Item Moderatus Gaditanus Pla- μὴ cri citisque Pythagorae commentatus est, ut testatur 6. c. s. Stephanus in voce LMMese, Porph rius apud Eusis

ex At.bium, .Hieran mus adversus Rosinum Denique . Dii c. αῖ sym,ila Pythagorica exposuerunt se in re es histor, drocidus, aliique mos propterea cim censui authores, quo minus mireris, philosophiam Pythagoricam parum nobis innotes et, cum tot scriptores exciderint e quorum monumentis hauruenda esset. Quin plures adhuc desiderantur minorum subselliorum, quibus immorari non duxi opera pretium. De Pythagorio 'thagoricis impet lauinto , CAP.

SEARCH

MENU NAVIGATION