Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

96 Trael. de Incamationei 56. Ad S. D. Quatcnus Impulus , C. qualcnus individua Ν. Nam homines singillatim sumpti rationem reddent dopcccatis propriis , ac propterea Iuxta diversam uniuscujusque mensuram quilibct a Deo poenam quam sucrit pr meritus accipiet , ac pro majori ves minori malitia , qua divinae gratiac rostiterit. i57. Ad 6. D. Cum se convorterint verum Messiam agra scondo, Tr. antequam convertantur Ν. Τransmisimus primum distinctionis membrum , cum nihil adhuc exploratum sit circa sensum quo accipi debeant divinae illao pollicitati nes quae statum Israelitarum Spectant post ipsorum conversioncm aj. Alicrum vero jurc ncgavimus cum divina oracula durationem disporsionis judaicae aporte protrahantusquo ad generalom illorum convcrsionem. Quid postea de

intcgra natione ad fidum convcrsa suturum sit , Iacus novit. Interiin cx ipsius jugi conservatione non pauca emolumcnta in christianam religionum pro vcniunt. . Inde cnim habemus testos de scripturarum V. F. ac praescrtim vaticini

rum , quae Messiam spectant authenticitate ib) ; vivum in-

hVpotitusus ili: regno millenario idias luiiuo practur nonnullos catholicos excitarunt pro te,tuutus non Pauci. Cf. de liue arguiuento Murbaarulli Diss. selevt. Romae i8O7. Dissert. tertia de regno inillcnario Clii isti visibiliter conversantis in terra ,uccnon Ρ. Mamachii De animabus iustorum Romae I 266. T. 1. P. 26.5eilq-

bὶ Quod saepe animadvertita. Augustinus Praesertiui Euarr. in Ps. LV l. n. 9. ilii inter cetera haec scribit: Disper i sunt per omnes gentes , nusquam habentes stabilitatem , nusquam CCrtam Sedem. Propterea autem adhuc Judaei sunt, ut libros nostros portent ad confusionem suam id unu do enim vol uiniis usteniliare Pri-pliutatum Christum , proselimus paganis istas litteras. Et ne sorte dicant duri ad fidem, qilia nos illas christiani composuimus, ut tum Evangelio quod praedicamus suxerimus Propiietas, per quos praedicturi videri: tur quod praedicanuis, hinc

Eos convinCimus, quin omnes ii,sae litterae quibus Christus prophetatus est, apud Judaeos sunt, Omnes ipsas litteras h.d,unt Iudaei Proscinuius codices ab- inimicis ut confundamus alios inimicos . . . COdicem portui Judaeus, unde credat christinuum

Librarii nostri facti sunt quomodo solent scrvi post dominos codices serre, ut illi portando deficiant, illi

luget Dio Proficiant. . . . Sic enim

apparent Judaei de Scriptura Sancta quam portaut, quomodo nPParci facies caeci de speculo; al, aliis videtur, ab inbo non Fidetur, , . Et

alibi passitu eadem repelit.

102쪽

Par. I. CV. II. de γoc. ct Usc. Prom. Mus. 97 te ac iuge documentum habemus divinae in nos misericordiae , ac severitatis et divinae justitiae in Judaeos ia) ; ineluctabile domum indo habemus testimonium divinitatisrcligionis clitis innac , ac divinae revolationis ex jugi vaticiniorum adimplemento : quod nulli cavillationi ac subtilitati subest incredulorum hominum.

, De Iesu Nazareno vero 'Messia.

158. Si Messias jamdiu venit , quod hucusque dispu

lata invictissime ostendunt , reliquum cst ut inquiramus , quinam sit. Ilio autem alius osso nequit nisi ille unus in quem tum epochac promissi Messiae a prophelis desinitae , tum ejusdem charaoteucri et notae apprime convcniunt , tum denique qui osticia ac munia Messiac propria obivit. Huno porro alium non osse nec osso posse nisi Iesum Nagarenum ostendere aggrodimur. Cum voro Orobius et cum ipso Sal- vador contundant jure Christum Josum et ex Iogis praescripto suisse ultimo supplicio assectum, cogimur propterea Christi causae vindicias sumere , ac simul ostendere necem Christo illatam novum csso argumcntum quo Messiae nOmcn ac dignitatum uidem maxime compotem evincitur.

PROPOSITIO L

I Sus Nazarenus verus Messias est in Scr*turis Prominus atque o Iudaeis evectatus In IeΑυ Nagarono triata sunt quac nu Per recenbuimuS , illa plenissimo adimple-

103쪽

98 Tmet. de Incamationenia promissi atquc ex peciati Messia c. Ergo Iesus Νa Zarcnus est verus Messias in scripturis promissus atquc a Judacis

expectatus.

aso. Ac primo quidem ad epochas quod allinct , ex di

ctis istac omnes desinunt in Urbis templiquo vastationem , ac cetera quae cam subsequi debebant, sacrificiorum nempe , ac sacerdotii ccssationcm , antequam plano toltcretur civilis potostas e populo Judaeo. Iam vero Christus Jesus sub ejusmodi tempus in mundum venit , sutiscente atquoad finem propcranio Iudacorum republica sub Herodo patra idumaco ac matro ascalonitido . Venit circa exitum

LXX. hel domadum Danielis , ita ut in sins hchdomadae LXIX. et initio hehd. LXX. pul,licam sui fecerit manis

Stationem , ac in medio hujus postremae lichilomadis occisus sit saὶ ; venit ante Urbis ac tompli direptionem , ne Sacerdotii Aaronici et legalium sacrificiorum cessationem, quae omnia paulo post ipsius mortem subsecuta sunt. Vc-nit nempe ea aelalo qua conflans apud Hebraeos et vicinos suit opinio illis temporit,us expectandum esse Messiam b). Ergo epocliac promissi Mossiac in Jesum aperto conspirant.

a) Hoc tum ex dictis cum age retur ile vaticinio Daniciis palet, tum clarius adhuc patebit ex iniurius dicendis.

bl Cs. Jalin. in cit. Appendice

herinunculicae fasc. l. p. 4. ubi re-Clu Obscrvat spem venturi Messiae

aetate Ciuisti suis se vulgarem, Pro ut ex incunt omnia illa N. F. loca in quibus refertur Jo. Baptistam,

Jcsurn, et ejus discipulos annun ciantes adproi,inquare regniam coeli, seu Do i, mox ab omnibus iiii μSe intri lectos, quin ulla quaesito moveretur, quid ita in istud sibi vellet. Aec solum generali in aliquando, sed etiam illa praecise aetale ventinus expci l. licitur promissus olim Messias prout clare elucet ex evangelistis narrant hiis quod motio Jo-B mcs , modo Iesus a plerisque credit uti luctat Elias Praccursor qui uel iam ip e Messias Matui. XVI. 4. II. X. IS. Marc. VI. I 5. VIII. u8.

vaga plebis dumtaxat opinio, Sed ipsum quoque SuPrvmum natiotiis tribunal, s)ii e trita in dictum, lega tione inissa ad JO. Baptis lani Pan dem sententiam prodit Jo. l. I9-28 cf. Jo. X. 24. ΛInilli. XXVI. t . i. Marc. X iv. 6 i. insuper Sitneon ille Seuex , eruditus et Rabbi celeberrimus fortasse idem, qui in Τlia linu- de νιοιMS, et pater i ainalielis salutatur et a Joseptio Archacol. Xl V. 9. 4. XV. I. Io. sub nom ne Sa meas ab acceptis divinis revelatio nihils laudatur Luc. ll. 25-5u di

huc viventu Messiam nascit urum. Ut reliqua documenta aliua allata Pruc

104쪽

Par. I. Cv. III. de Iesu Naa. vero Mes. 99r6 I. Verum conspirant practerca in ipsum characlorcs ot notae Messianae. Jesus enim ex tribu Iuda ac familia David originem traxit ; a Virgine matre ortus juxta Isa. VII. 4. aὶ atque in civitate Bethlehem prout praedixerat Michaeas V. a. pauperem et humilem vitam vixit juxta Zachar. IX. 9. , magnus extitit thaumaturgus , quod rursum Isaias XXV. 6. seqq. et alibi passim praenunciaverat, quae quidem omnia vaticinia ad Messiam pertincro unanimi consensione Iudaei ipsi latentur b). Neci praeterca ipsc a Judaeis traditus est, et eo quidcm supplicii genore quo ipsum Oincisum iri praenunciaverat David Ps. XXI. pracsertim Vcro Isaias LIII. ut alia praeteream vaticinia dc ipsius resurrcetio ne et gloria , quac post Raymundum Martini susc prosc-quitur Huetius in Demonst. Evangelica prop. IX. c)I62. Post Iesu repudium non solum desolata est civitas , templumque subversum , sed ubique victimae cessarunt , Cessavit et sacerdotium , novumque sacrificii gonus a Christo Iesu institutum oblatum statim est ubique terrarum per sacerdotes o gontibus conversis delectos , quae pariter omnia a Daniele , Malachia aliisquo prophetis pracnunciata dolaturo Messia fuisse ostendimus. Gentes autem omnes Per apostolos ad ipsas a Iosu Nagarcno missos ejuratis Superstitionibus ac idololatrico cultu , non colucrunt deinceps

nisi Deum Abraham , Isaac et Iacob , atque ita Dei p

pulus factae sunt , quae ante non erant , atque ita impletum est quod per Jacob Gen. XLIx pracdictum suc-rat , aliosque prophetas locis commemoratis. 363. Haco autem omnia puluicis factis ae documentis innituntur , quae nulla cavillatione eludi possunt. Cum igitur adamussim omnia quae de promisso Messia praedicta esse vidimus, in Iesu Nazareno completa sint, pracstat hanu propositionem concludore argumentatione ipsa , qua R.

ain De hoc pariter vaticinio ex Messia ad eiusminti loca. Professo agemus in altera tractatus scὶ CL etiam Euseb. in De Parte. monstrat. evaligul. libb.IX. et X.

105쪽

Nachmanides adversus christianos usus cst in distilitatione cum Paulo Burgensi sa). v I go ostendam clarissimo neutiquam Messiam venisse. Non enim luistitam fuit , ujebat Nachmanides, qui aliqua similitudinc ct Sliccio vori in aut so ipsum Messiam profiteretur , aut Mussias ab aliis lacrit adit,ellatus praetcr Jesum Nagarcnum. Atqui Messiac nomen ac dignitas in Iesum Nagarenum consurri nequit: Messias igitur nondum venit v . Sic illo ; nos vero cum Cl. Durossipδucis mutatis sic eandem argumentationem in rcm n Stram convcrtimus et in Iudaeos intorqvcmus : Messias jamdiu certissimo venit : atqui nemo sc ipsum dixit , aut cum aliqua similitudinc ct spcoic vcri Mussias ab aliis alsepcllutus ct creditus Pst praeter Iesum Nagarenum. Unus ostigitur Jesus Nagarenus cui Messiae nomen ac dignitas trie

DIFFICULTATE E

i 64. I. Obj. Porporani Christiani ex recensitis vaticiniis

Jesum Verum Messiam csso concludunt I. Iii primis cnim nec ipsi Christiani doctores inter se consentiunt Circa Jacobi vatiuinium , quod alii contendunt de regia dignitate permansura in tribu Juda usque ad Mosesi ac lum pora ; alii de suprema quadam potestate ; ulli do pol cstatu logislativa. quac in Synestrio resedit esse intulligundum ; alii autumant respicere illud oraculum solam tribum Judu , alii ad universam is ruuliticam gentem extendunt sc). Sed praetcrca auι- madvortore juverit vel longe anιo Jesum , vel longe post ipsum sceptrum a Juda ablatum ossc. Etenilia e Iuda Secptrum I cccsSit sub Nabuchodonosor , nequc unquam illud Ju e tribus recuperavit. a. Nam Judaci soluta capvivita

106쪽

Par. I. Crep. III. de Iesti Nar vero Mes. torto servierunt regibus persarum , quibus tributa solvebant ex torrae frugibus aliisque proventibus , ut ex II. Esd. IX. 37. constat ; sc ierunt deinceps graccis , Excusso domum graecosum jugo, sub potestate sucrunt assamonacorum; qui erant ex tribu Lcui usquc ad Ηcrodcm sub quo Jesus natus est. 3. Quod si contundunt christiani sceptrum etiam post captivitatum in tribu Iuda persevcrasse, tunc nihil pariter ipsi evincent ex Iacobi vaticinio cum exploratum sit longe post Jesum sceptrum Iudaeos retinuisse: Certum enim est Herodem non alienigcnam scd judacum tum religione tum origino fuisse, prout testatur Iosephus Archaeol. l. XX. c. VI. ubi cum aperto dicit it Judaeorum genero prognatum n sa). Quare Scaligor , est obsorvat etiam Valesius ib), abundo docuit in notis ad Eusebii Chronicon Hero lem non fuisse alienigenam. Nihil igitur pro christianorum causa ex. Jacobi vaticinio extundi potest. 365. R. Ν. Λ. Ad i. proI1. D. Christiani doctbres inter

se non Consentiunt Circa modum seu rationem exponendi

jacohaeum vaticinium in nonnullis accidontalibus, C. circa rei ipsius sui stantiam. N. Omnes enim in co conveniunt in torpretes christiani si nonnullos iudaizantos protostantes seu rationalistas excipias , quibus quidlibet ai demit se erfuit acqua Potestas ὶ , ut tum incohacum oraculum ad Me stam reserant tum in Christo Iesu ad ml,lctum esse comtondant. Multiplex igitur Christianorum doctorum hujus vaticinii expositio non aliud ovincit nisi plurcs adesse vias ad Judaeos refellendos ; cum vero aliae aliis probabiliores si in suisquc probentur auctoribus , non est cur de una potiusquam do altera solliciti simus. Nobis tamen vehementor probatur illa quam doctissimus Ρclavius, sequitur. Cens tautem sceptri nomine supremam poldstatem a Jacob significari , quac in triliti Iuda iugitur liormansura orat usqUe ad Christi adventum. Etenim haec tribus ad colorarum dia

107쪽

Ioa naei. de Incarnatione scrimen mimipiam dissoluta fuit , sed unum semper , ut ita dicam , corpus constituit , licet diversas vicω , ne regiminis diversas formas subierit , cliversosque duces ac principes nacta sit sa). Haec porro expositio magis consormis videtur contextui et rerum eventibus , commodior praetcrca cst ad Iudaeorum tricas dissolvendas. 66. Hac enim posita jam ruit sponto sua , quod cxcaptivitate habylonica , atque ex regno persarum atque graecorum , multo Vero magis ex assamonaeorum regimine secundo loco objiciebatur. In unum enim corpus semper

coaluit tribus Iuda ac propriis legibus institutisquc usa est, ut jure inde insuramus supremam potestatem apud tribum Iuda stetisse secus ac reliquis tribubus hac illae dispersis contigerit. Praedictiones autem Iacobi respiciebant sata domestica ac proptorca relativa crant , Seu per COm parationem dicta ad ceterarum tribuum eventa b).16 . Ad 3. D. Idost ad Christi adventum non omnino desiit , Tr. non ita imminutum fuit , ut ad interitum sest, no gradu non properarct, donec paulo post omnino desiωrit Ν. Ut enim animadvertit Potavius , cum agitur de im

periorum regnorumque eversionibus non uno temporis m

' mento eas perfici necesse est, neque ita intelligenda esse Vaticinia , quae cas pracminciant , sed morali quadam i titudine ac per quaedam intervalla , et per gradus prout in casu nostro accidit. Ablatio enim illa aliquanto anto Christi ortum inchoata temporo est , ac deinde progressa ,

tandem in templi et Urbis excidio , Vespasiano Imperat re persectum habuit exitum c).

VIII. Cf. etiam Τοurilentinii egre-gmin dissertationem de lacobaeo vaticinio ex Tre voltiensibus eptiemeridibus mens. Mart. an. I OD. art.

XLV quam latinam reddidit atque vulgavit Lacliarias in append. ad lib. XVI. Petuu i de Incam.

S. 5. seq. ubi inter cetera illud recte animadvertit cl. vir non esse patriarcitiei illius oraculi mentem, iit tempus praecise designet, qui Messias assuturus est, ut eodem In mento, ituo illud evenerit, quidquid lanilem est, quod suturum ante praedicit, Messias accedat. Hoc

enitu in nulla prorsus vaticinii illius

108쪽

Par. I. ωρ. III. de Iesu Nar pero Mes. ro 3t 68. In data expositionc patet parum referre ad lac i,aei vaticinii veritatem criticam disquisitionem utrum II rodes inquilinus fuerit an alienigena. Exploratum tamen est apud eruditos Herodem origine idumaeum fuisse , neque alia iam contentio est. Verba citata non sunt historici I sophi , sed Iudaeorum cum Syris altercantium , utor populus 'rior et potior haberetur in civitato Caesareac. Josephus enim iterum iterumque affirmat Ucrodem idumacum esse , imo consutat Nicolaum Damascenum ex assentatione Iuda orum genere satum Herodem asserentem sa).r6ς. II. Obj. Omnia incerta sunt in vaticinio Daniciis. r. Christiani ipsi mirifice inter se disceptant circa initium perinde ac circa exitum harum hebdomadum. a. Quis prointerea sibi persuadeat Iesum Νagarenum in medio septu gesimae postremae hebdomadis mortem obiisse , prout con-

interpretatione constat. Veriam itabili ilige nil lini hoc est, ut cum illa,

nilocumlpie tanilem interpretere moris , Praecurri:ntis signa extare videris, tum scias, Messiam iam in mundum venisset ut a posteriori sumptum indicium antecedentis rei saciat sidem. Prius enim Messias Venturus dicitur, quam ab Iuda Sceptrum recedat. Simul illud repetendum est, cluod alibi monui: pr Phetiarum eventa non una aliqua temporis particula circumscribi: sed pati latim evoluta compleri. Sic istud apsum, quod Iacob edidit, de ali Iurendo sceptro, pedetentim est impletum. Ac quemadmodum homo, quaindiu spirat, et cum morte luctans sensim deficientem trahit animam, vel mosi vel vivere dicitur: sic ablatio sceptri, et iudaicae communitatis , ac πολιτείας extinctio paulatim est expleta D. ρὶ Sic enim ex propria sententia de Herodis ori ne scribit Iose-plius Archaeol. lib.At V. c. l. ldumaeus Antipater, quamvis Nicolaus Damascenus hujus genus deducat altrimariis Iudaeorum, qui a Baby-

Oilia in Iudaeam reveria sunt. Sed hoc dicit gratilicans Herodi eius filio , quem fortuna ad Judaeorum

Recte propterea Eusebilis l. I. H. eccl. c.V1. affirmat, idque auctore Iosepho, Herodem fuisse gentis judaicae alienigenam τό γένος αλλο υ- λον. Plura vid. in Chronico et De monste. evang. lib. V Ill. c. I. Cf. Christ. Noldiit Historia Idumaea Mude vila et gestis Herodum dia tribo ad calcem II. volum. opp. Josophi ed. Havercamp. Adversus Scaligit ruin et Valesium vid. Pelav. in Rationar. temp. p. I. P. IDO. nec nou

109쪽

Ciantur ; 4. ncque in dimidio hi bdomadis dosiacit

hostia et sacrificium ; neque sub iliso deicium peccatu inest , et sublata iniquitas , vel adducta justitia sempiterna , eum tam lato hodie patuat iniquilas ac ante Jesu adventum. S. Nuspiam laraclerea logitur Iesum aliquando inunctum fuisse. Cum igitur ab exitu laetidomadarum nihil colligi possit, adjuncta vero vaticinii ni inime. adimpleta esse constet , jure insertur Daniciis vaticinium in Iesu Nag

rono haud esse Compictum. 37o. R. N. A. Ad I. proli. D. Ita lamen ut omnes consentiant duos terminos a quo et ad quem iii ira utrius I. lcmpli destructioncm in vaticinio conliucri atque concludi , pcrinde ac Iudaei ipsi saluntur su) , C. in supputationibus citro

iiOloeticis I r. Circa duos reconsitos torminos vix ulla est Controversia. I Ola propterea di Scoplatio vorsatur circa dulci mination m horum torminorum prout subjiciuntur supputationibus chronologicis. Jam vero communi calculo jam lyrobalur , termin tuu a qtio prola hetiae Daniciis initium ca-licro ab edicto quod Artax ita Η dcdit an. XX. regni sui de reaedificanda Urho Ν0hcm. II. 8. 38. collat. Dan. IX. 25.ὶ nam usque ad id tomporis murus Ierusalem dissipatus erat et portae ejus igni combustae dichem. I. 3. 3. Pra

terca Omnes clii Onologi concordes in eo sunt , quod Xci Aes Artaxerxis pater rognare cociterit an. 48S. ante Chri-Stum , Artaxerxes vero mortuus sit a n. ante Christum 423. igitur ab initio rogni Xorxis ad mortcm Artaxorxis flux runt an. 62. si ab his annis demas an . II. quibus. rogna- it Xci xes , patet regnum Artaxorxis durasse an. 5 I. et hunc rognaru Coepisse an. ante Christum 474. Datum ostaritem odiolum ab Artaxerxc an. Io. regni sui. Ergo lictHdomades IJanielis decurrere coeperunt an. 4SS. ante Chri-

colantiit' superius dicta.

110쪽

Par. I. mp. III. le Imπι Ras. Pero Mes. hos stum. Ρorro hic annus incidit in an . I99. IJrius Conditae. Hinc si incamus calculum LXX. la obdom. ni,. an. uo. Α

taxerxis et Uri,is Cond. I99. hahebimus finem hebdomadis I XIX: nempe an. 483. et initium hel, l. septuagesimae an. U. Cond. 78 a. qui cst Tiberii Iinp. an. I S.; sed hic annus ex Luc. m. i. est annus publieae manifestationis Christi , ac Proptuma, quod consequens cst, anno tertio cum dimidio εeu in medio Septuagesimac licialomadis' occisus est Christus , defecit hostia ct sacrificium , deletum est precatum et adducta justitia hempiterna per ejus moricin is .

eius I at rein regnetisse an. II. Pluranti leni sunt argumenta tum directa,rum indireetn ipiae id Miadent, qua sitie nos vix innuimus ne prolixioressimus. Dirceta sunt: I.Ab an. II. re

snt Xerxis nihil habetur in scriptu ris et hystoricis de ipso. Clesias c. refert exigumn alii rod factum , quod accidit paulo post bellum graurum I. Duplox hahumus i 'stim nitim , quo renitus ejus ex Graeciari mors arctissime Cori iungunt it r. Aelianus Var. II st. XIII. 5 et Justinus III. I. Q. Cum II. nnnis regni Xerxis convenit aetas Artaxe xis quam ei assignat Iustinus i. c.

Juxta plura et gravia testimonia pax problematica cimonica post praelium ad Eurimedonem 47 . an. ante hristum inita est. Ast sint c pax ini- η 'st cum Artaxerxe, ergo initium eius regni ante 47 . ponendum est. Argumenta Indi recta: I. Ini lium regni Artaxerxis iuxta Thuc i- fidem incidit in tempus brevi praecedens fugam Tliemistoclis in Asiam, s. Hist. c. 357. et Charon e Lam-Psaco apud Plutarchum in vita Themist. e. 27. Annum vero fugae I hc- msi oelis dat nobis Cicero Lael. c.XII. .scribens: Hiemistocles fecit idem quod IO. annis ante apud nos seceriit Coriolanus se atqui Coriolanus fugit ad Volscos an. ut 5. U. C. nempe an. 41 u. ante Christum, ergo fuga Themistoclis an . 47 2. lixit. Themistocles autem venit ad Artaxerxem. Ereto. u. Diodorus Siculus XI. 55. sugam Thernistoclis ponit in Olymp. 77. I. sed. 47ε. ante Clii istum; Eusebius eam ponit

ad Ol)mp. 7 . I. ergo sere collacidunt. 5. Tota series rerum a I hucydide relata nos cogit ut ejus su gae tempus statuamus non infra an 475, etc. Haec aliaque argu muniri non pduca quU'ue recolere poterit apud lIengstulaburg . op. c. t. II. P. I. et II.' pag. 54 I. sPilq. Petavius lanion lib. X. De do et r. temp. e. XXVI. seq I. aliam inivit via in ad conciliandos historicos contendens annis Io. Artaxe Xem P 'gnae se cum Xerxe ejus patre. In hac vero hypothesi eundem finem oblinemus. Cf. ib. et lib. XII. e. ΛXXII. Seq. Cf. etiam Ili Al. de PAcad. dos Inscriptions t. XXXI. .EClaircisso- mens star les rogues de quelques misdo Bahylone et de Perrae par M. Gibert p. I9. Siliv. tum P. 5 I.

No u velles observations fur Panni edes anciens perses , , eiusdem Buzioris, qui in eo convenit cum Peta vio ut trilinat Xerxi regnum aD. vel 21. anu.

SEARCH

MENU NAVIGATION