장음표시 사용
121쪽
xisi Tract. de Hemmationeria ac triumphis clarum , gentium dominatorem pracdἰeant. Via ad haco concilianda profecto subesse debet. Omnia porro in Christo Iesu sub duplici ejusdem vitae periodo anto et post obitum ac regno ab ipso instituto apprime con-Veniunt. Facta ipsa patefaciunt rationem ejusmodi conciliationis , imo eam necessario exposcunt, alioquin transactao omnes fuissent opochac a prophetis determinatac pro Me Biae adVentu , quas vidimus omnes omnino desinere in V bis ac templi eversionem quin adimpleta essent quae de ipso Messia praenunciata suerant. Hoc ipsum viderunt V teres Hebraei, qui utrumque Vaticiniorum genus , quae S Vc humilitatem sive gloriam futuri Messiae praenunciant , de M sia exposuerunt a), tum Hebracorum quidam P steriores dum duos Messias commenti sunt quorum alierum vocant Iosophi filium , qui mpla multa ac mortem cruentam patoretur , allorum Davidis filium cui cuncta prospere succcderont b) ; cum lamen sacrae litterae aC uniV - . .a judaei populi traditio nonnisi de uno codcmque MDAsia loquantur , qui per advorsa ct mortem ad regnum eS-xit: veniet Messias, sed nolo ipsum videre. Et sic quoque dixit Italibii. Aliai dixit Rabba; quaenam est cau say Ille propter dot aresssessiae se et postea: R. Ioelianan dixit: veniol Messias, scit nolo ipsum videre. Riseli Lahiscli cau-Sam quaesivit , cui ille respondit: Propter 'a quia scriptitan est Ainos v. 30. Qitetna dino duin si fugial lao ino a facie leonis etc. se Simeon JO cliaida in Soliar Exod. sol. 5. DOl.
II. R. Sitncoli sustulit manus, ite-
ilque et ii ixit: Vae illi, qui ad hoc ipsum tei' pus s Messiae in destinatus
Elc. is . minum Messiae crebra in scriptis Judaeorum est mentio In Mechilia in Jal-kut Rubelli II. sol. 9o. I. u. legitur: R. Huline dixit nomine R. Actia: in tres partes divisae sunt omnes Castigationes et mundo , su nam sustinuerunt David et patriam chau ; alteram generalio nostra, tertiam Rex Messias, qui, i dicitur is. LIlI. 5. Et sese Mulucratus et C.
, , Supremus inter illos, qui in hoc
stinuemitii, est Messias , , etc. Qui plura cupit consul ni Schoet et mitim DP. C. lib. VI. c. tri. Ravmi Murtini Pug. fid. P. m. dist. li f. c. XVI. a) Ch ib. Sclioeti g. c. . Ma lini c. XVIII. cum observ. De VOi
Hebraeor. lib. I. c. X n. cum not.
122쪽
Par. I. ωρ. III. de Iesu Naz vero Mes. Irrsci perventurus, ut in Ps. CIX. 7. et Is. LUI: Io. II. expresso dicitur.
184. Ad 4. N. juxta modo dicta. Praeconceptae enim
hiatu opinioni neque scriptura , neque sensus traditionalia ullo modo lavent imo adversantur , nec nisi serioribus judaicae reipublicae lcmporibus superinducta est cx perperam intollectis vatum oraculis. Quare Christus Iesus omni rati ne eam destruere aggressus est, ct ad saniora principia Imdacorum montes imo et ipsorum Apostolarum , qui ea pubter imbuti erant, revocare curavit ain. 185. Ad S. N. Haec enim non sunt nisi hiblicoriim ao iudaigantium protestantium reccntiorum commenta , qui cum omnem impenderint operum ut in alium dstorquerent sensum oracula illa , quae apertis verbis ot crebro suturam Christi passionem praenunciant, et contra ipsius Chri sti Domini enata ac testimonia Matth. XXVI. 24. 64. Marc. XIV. Ir. 49. Lud. XXIV. 25. seqq. 46. et alibi passim ,
non Verentur affirmare altum esse in scripturis silentium de Messia passuro et morituro i Olaortet profecto omnem exuisse pudorem ad talia est utienda pro Iudaeorum causa
adversus Cliristum Iesum. Quod si interdum sive in psalmis sive in prophetarum libris Messias proponitur sub imagine potentissimi rogis aut alia hujusmodi de ipso pracdicantur, non aliud evincitur nisi orientalium more per ciusmodi emblemata ac symbola quae in sensus incurrunt ct indoli illius populi ma
xime crant accommodata spiritualem Messiao gloriam ejus
que regni obumbrasse veteres Vates. Huno Vcro sensum
saeta ipsa postulant , lirout animadvertimus ; et adversarii hil,liei admittere debent nisi si sorte volunt christianismo
nuncium remittere , cum non alia ratione antiqua illa oracula adimpleta sint b)
sal CL Jahn l. c. p. 7. seqq. bem excrevit ae polentissimos prinib) Talis sane est ecclesiae Chri- cipes ac florentissi suos in pillos insti triumphus , dilatatio et gloria ut sinum suum collegit et si iactus Sau- societas nulla ei comparari possit, esitatis uberatinos quovis tempore quae Per unixuraum terrarum or- Protulit ac prosuri. Recolautur quan
123쪽
r18 Trael. da Dea mationet 86. Ad s. Resp. I. contra' facta nullam prorsus vim conjccturas nostras aut ignorantiam habere. R. ΙΙ. ex na
tiva hominum indole lacile intelligi quomodo in praepo
steram ejusmodi sentcntiam Iudaei prolabi potucrint. Oraculorum cortici haerere pronum erat populo carnali, qui nonnisi temporalibus commodis et gloriae inhiabat, et oculos avertere ab iis , quae iisdem adversantur, prout et nos nobismetipsis saepe blandimur cum gravibus praese tim ac praesentibus malis urgemur. Exemplum hujus agen
di rationis in seipsis Apostoli exhibuere , qui quoties Iesum
Christum de regno suo disserentem audiebant, patulas toties aures praebebant, at cum ipsis loqueretur de adve sitatibus a it de sua passione , nihil horum intelligebant, et absconditum erat ab eis hoc verbum sa).- 387. Ad 7. D. Iuxta nativum ipsorum dictorum sensum quem a Christo et Spiritu Sancto edocti acceperant, C. per accommodationem ut contendunt neoterici biblici N. Apostolis enim Christus aporuit sensum ut intelligerent scrupturas , , ut legitur Luc. XXIV. 45. et Spiritum S. contulit , qui doceret cos omnem veritatem. Si vero cum Judaeis res sit , reponimus, et ipsorum maiores de Messia prophetarum oracula intellexisse, quae ipsius passionem et mortem praenunciabant, ut ex dictis palol. 88. Ad 8. Ν. Etenim messianae hujus loci expositioni favet x. traditio vetustiorum Iudaeorum b), cujus quidem traditionis auctoritas co pluris iacienda est, quod messia-
scripsimus tract. de Vera relig. P.
ain Matth. XVI. 22. XVII. 22. Luc. XVIII. 34. et . Ibin Auetores qui vetustiorum
testimonia in hanc rem collegerunt superius iam citavimus, quibus addi possunt I. H. Michaelis, Hulsius Dieol. Jud , Grabe Nolae ad Se
p. II. c. IX. XI. XII. etc. CL etiam uiss. eiusdem cit. Danzii: Judaei
proprio gladio iugulati, in Thesaur.
Disserit. theologic philolog. Amist.
17o I t. I. p. 779. tum Pauli Ste voxti de Morbis et doloribus Messiae ad e. LIII. Is. ib. p. 774-
124쪽
r. I. cap. III. go Iora Nar. remo Mer. hist na explicatio opponeretur populi conceptui ex quo facile
explicatur ortus tardioris non messianae expositionis. I.
Citatio hujus prophetiae in Ν. T. , quae non solum com sirmat messianam hujus loci expositionem tunc temporis vuguisse , sed praeterea certo eam unam ostendit esso rectam ;haec enim sulcitur ex Luc. XXII. 37. ubi Christus dicit vaticinia quae seipsum respicerent complenda , ad finem properare a) adeoque et adimplendum illud: Inter inbquos deputatus est, , b) ; Christus igitur hoc vaticinium iis
adnumerat quae de sua passione agebant ideoque tam certo hoc est messianum , quam certum est quod Domἱnus noster veritatem scire potuit ac dicoro voluit. Nec improbabiliter a seritur Christum dicentem secundum scripturas se pati ac mori debere , praesertim hunc locum innuere. Nam et adversarii concedunt de patiente ac poenas luento Messia d ctrinam , si quo in loco V. T. haberetur, hoc in loco comtineri. 3. Philippus Lot. ym. 33-35. ad interrogatIonem Eunuchi, de quo agat haec prophetia , de Christo explicatae totam instructionem suam super illam extruit. 4. Ap stolus Petrus verbatim loca praecipua huius vaticinii domorte expiatoria Christi assert c), quod et alii scriptores N. T. passim praestant d) ; inserviebat enim hic textus the mati apostolicae relationi de morte Christi μ). 4. Id po
sal Και γαρ τἀπερι ειλου τελος εγει etenim ea quae sunt de me, tinem habent et attulerat illud Is. LlH. II. Et cum iniquis deputatus est
nerint biblici rationalistae circa scri piorum sacrorum inspirationem tu vat animadvertere quod Geseni opponat Marcum haec Verba prorplietae tanquam de Christo dicta, non ponere in ore Christi, sed aia serre quasi ex se in alia occasione XV. 28. Quasi nempe Marcus non potuerit etiam ex se illa afferre, quae prius Christus ipse attulit.
25. I. Cor. XV. S. II. Cor. V. II. I. Io. III. s. in quibus omnibus locis aperta sit allusio ad c. LIII. Is. Adeo enim hoc ipsis et lectori bus suis notum erat, ut vel innuisisse ipsis salis suerit.
non sibi constans alibi latetur seri bens: Plurimi Maraei lactores ideis de sacrificiis et substitutionibus assueti, neeessario ita hune locu in eaq. LIlL Is.ὶ intelligebam, neo dubium est, apostolidum conceptu uide morte expiatoria Christi praeserum huic loco inniti M. . .
125쪽
IIo Incarnationestulant characteros subjecti ejus lem vaticinii , qui nemini nisi Messi ac personae convenire possunt , cujuSmodi c. g. est expiatoria ipsius mors , et redemptio quam propheta ponit in nexu causali cum passione Messiae et quidem phrastibus desumptis ex sacrificiis sa). Subjectum vico nostra pas-hiones suas perhibetur Suscepisse libere iv. Io.ὶ; aliena Peccata innocens pertulisse v. 4-6. 9.ὶ , exhibent passiones eius vel ut eiscientem seu menitoriam causam iustitiae pinpuli iv. II.) tacitum item ac patiantem ejusmodi passiones tolerantem , quin in amaritudinem contra auctores paSsionum suarum exurgat v. 7. . Quae quidem notae tales Sunt ut neque coetui prophetarum multo minus iudaicae inteyae nationi , prout adversarii autumant , ullo modo Convenire possint, ut omittam .violentum omnino esse Continuam allegoriam adeo protrahi, quin lectores admoneantur , et cujus nullum exemplum suppeditat hebraica litterytura ; quaeque potius cxcluditur ex eo , quod huic sulse jecto tribuantur omnia , quae singulari individuo competunt , Vocatur enim , s is eidemque adscribitur anima , et mors ac sepulchrum b) μὶ Sie e. LII. x s. adhibet vo-eem reverget, et LIII. Io. lictum seu victimam expiationis pro delicto. Cf. C. B. W ner Lexicon Hebr. Lips. I 828. ad voces Ira et
tiores. Vid. etiam Jalin Appendix hermeneut. sabe. II. P. 4O. 3sqq.
126쪽
Adisium hi causa Christi δεμ a Iudaeis Ditim fuit iniquum vi se , illegiale in firmis iudiciariis , saepiam in executio-
. ne , novumque fulmeditat divinae Christi missionis ac me simae ejus dignitatis argumentum.
189. Haec propositio est adversus Sesvador , qui ut
praemonuimus ex Orobio praecipua Sua argumenta deprompsit ad Iudaeorum causam propugnandΗm in iudicio advo sus Christum lato , nco de suo adjecit nisi lacata aliquot argumenta ad hujusmodi paradoxum incautis facilius persu dendum. Tria igitur statuit, ac primo iudicium istud aequi simum in se suisse , eo quod judices Iesu applicaverint c dicis articulos Deut. IV. I S. et XVIII. 2 o. quibus morti addicitur quicumque ausus fuerit vel annunciare deos alie-
nos , vel loqui ex nomine deorum alienorum ; rursum latam in Iesum sentcntiam esse contendit juxta formas judiciarias tunc vigentes ; tertio domum Iudaeos ab omni sa vitiae et crudelitatis nota purgare satagit, eam in milites reislandendo , qui ex arbitrio ac praeter iudicum montem in sententiae executione modum excesserunt sa). Tria pariter sunt propterea a nobis constituenda ao I. citatos articulos ex muti Jesum non assicero ; a. non solum neglectas sed proculcatas prorsus suisse formas iudiciarias, quae tuno obtinebant . in Christi causa ; 3. domum Iuticorum proceres ae judices causam praecipuam extitisse crudelitatis quam Christus sustinuit. Sic enim non modo adversarium pessimae causae patrocinatorem fuisse ostendemus , sed novum praeterea argumentum inde cruemus ad vindicandam Jesu Nazareno Messiac dignitatem.
ia) CL Orobium in Amtea col- Institui. de Moise l. II. liv. IV. lat. ad Umb. cit. in tertio Scripto chap. IIl. Jugement et condamn n. VII. seqq. et Salvador Ilist. dea tion de Iesua.
127쪽
rsa Traei. de Incarnationerso. Iudicium itaque istud in primis in se spectatum luisse penitus iniquum eo ipso evincitur , quod legis articuli ex Deuteronomio adducti casum nostrum minime Spectent , nec nisi injuste poenae in eis statutae Christo Iesu
applicatae fuerinti quod ut probe intelligatur juverit eos
prout jacent integros praemittere quales ab ipso adversario proseruntur. Sic igitur legitur Deut. IV . IS. u Custodite sollicite animas vestras. Non vidistis aliquam similitudinem in die qua locutus est vobis Dominus in Horeb de medio. ignis v . Αo rursum ib. XIII. r. seqq. t u Si surrexerit in medio tui prophetes , aut qui somnium vidisse se dicat , et praedixerit signum atque portentum , et evenerit quod
locutus est, et dixerit tibi : eamus et sequamur deos ali nos quos ignoras , et serviamus eis : non audies verba prophetae illius aut somniatoris r quia tentat vos Dominus Deus Vester . . . propheta autem illo aut fictor somniorum interficietur : quia locutus est , ut vos averteret a Domino
Deo vestro η ; tum demum ib. XVIII. Io. u Propheta , qui arrogantia depravatus voluerit loqui in nomine meo , quac ego non praecepi illi ut diceret, aut ex nomine alienorum
deorum , interficietur is . Ex his liquet duo interdici, idololatriam in primo textu , polytheismum in duobus reliquis , mortique addicendum eum , qui iudaeum populum
ad utrumque , vel alterutrum saltem crimen pellicere ausus fuerit , et a monotheismo abducere. 191. Iam vero qua fronte quave conscientia Orobius aut Salvador affirmare audebunt Christum Iesum ad ejusmodi crimina Iudaeos propulisse , ut iure merito ei po nae decretae in citatis articulis infligi potuerint λ Etenim
Christus Iesus monotheismum totius doctrinae suae , sin et fundamentum constituit , nec alium Deum eo stanter praedicavit, quam Deum Abraham , Deum Isaac et Deum Iacob , ab hoc Deo se missum constanter prinsessus est , ad ejus sincerum cultum et amorem homines perpetuo excitavit , quem eis exhibuit ut amantissumum patrem : ii Haec est autem vita aeterna , ut cognω
128쪽
μγ. L Cap. II. de Iesu Nas. vero Mes. II 3seant te solum Deum Voriam et quem misisti Jesum Christum n a). it Nemo bonus nisi unus Deus is st). Unus est Pater vesicr , qui in coelis estn c). u Spiritus est Deus ; et eos , qui adorant eum , in spiritu et veritate oportet ad raro n il aliaque ejusmodi sexcenta Christi oracula quibus reserta est evangelica historia aperte evincunt tam longo eum suisso ab idololatriae aut polytheismi insinuando perverso dogmate , ut nemo' unquam puriorem et augustiorem de summo numine doctrinam exhibuerit. x92. Equidem non inficior Christum Jesum semetipsum verum Dei filium pracdicasse , id est , naturalem ac proprium , ejusdemque cum Patre substantiae , non autem I tiori aliquo sensu ; mysterium praeterea Trinitatis modo Obscurius modo apertius prout serebat auditorum indoles, proposuisse ; attamen non propterea Deum carneum praedicabat , ut perperam supponit Salvador sein multo minus inducebat aut pluralitatem deorum , aut Dcum dive sum ab eo quem Iudaei colebant, cum ex Christi doctrina quam sempor Ecclesia catholica ab eo edocta professa est, pluralitas personarum nulla ratione unitati dia inae naturae ossiciat, aut summac ipsius simplicitati. Quo spectant illa Christi ipsius verba : u Ego et Pater unum
seὶ Mais Jesus, inquit l. c. p.
129쪽
Tenet. de Indumntione quo ejusmodi , quae arcanam quidum doctrinam ipsius suἰ
se ostendunt at institutioni niosaicac ac monothcismo minime adversantem. Imo nec nova Iudaeis ejus doctrina ubdori poterat , cum in mosaicis liliris et scriptis propheticis nec pauca , neque obscura occurrant pluralitatis pc Sonarum in Dco vestigia sa) , praesertim vero do identitate naturae suturi Mossiae cum Duo , prout constat ex omnibus illis V. T. locis , in quibus Messiac nomina divina , pracdicata et ossicia proponuntur hin. Accedit doctrina tr ditionalis antiquissima Hel,racorum de Mota tron et Schcchina , manifestatore Dei , ct mediatore inter ipsum cimundum qui cum Dco a quo emanant ita ' idcntificantur,
ut a se invicem tamen distinguantur scin , de quibus suae in lib. Sohou d) aliisque vetustissimis Hebraeorum
sal Gen. I. 26. III. 22. XI. I. Ps. II. 7. XLIV. S. II. ps. CIX. I. Is. VII. I 4. lX. 6. XI. I. seqq. et C. l,) Cf. ll. cili. tum Micii. V. I. Dan. Vt I. I . II. Malach. IlI. I. scin Nonnulla testimonia hujus ni laicae traditionis iam superius Cap. I. indicavimus , quibus placet ad majorem hujus oppido gra Vir
1imae quaestionis confirmationen, unum vel alterum adiicere documen
tum ; sic in lib. I ikkunes Sohar apud Glaeseiter Thool. Soharica p. 87. legitur Metatron est ipsissima Schecuina, et Schecli a Metatron Ichovae Vocatur quia coietina est decem Se-Phirarum , , . Paria occurrunt apud And. Danzium in Meusesten. N. T. ex Thalmud illustr. p. 7o5. Εdaardi tract. Beracliot p. 252. Ailameli alia Ioca ostendunt, quod Metatron et Schecllina sub alia relatione distinguebantur , et quod Melatron eatenus cum Sciaecllina illeli tilicabatur, quatentis haec in illo se recepit, et strionaliter repraese illabat. Ita ini. Eschel Abraham apud Danaium 'p. s. p. 755. Columna medietalis est Metati ou , in quo apParet Saneius ille in Milocliina sua se et alibi apud Soninier p. 36. Deus Opt. Max. eiusque schei hina sunt in ira Melati nitelii, quippe qui Vocatur Schaddai , , ib. P. O . R. MOses Corduero ait : ri
china est inelusa in Melatron CL Orr a Rosen roth in Rabbata denudata Suix baci i677. P. I. P. 578. ad vocem a 'TU . Cl.
etiam Schoeligen. De Messia l. III. thes. III. seqq. ubi hiculentis sinia ex theologia vel emim Judaeorum testimonia proseruntur quibus constat iuxta receptam traditionem antiquissimam Iudaeos non omnino tum latuisse Mossiae personam Deum esse, a Patre ab aeterno genitam, tum duplici cutistare debuisse natura in una Persona, ceturaque omnia, quae de Christo Iesii docent eliristiani; Verum levissinius auctor quem impu gnamus longe probabilius ejusmodi libros penitus ignorat.
130쪽
Par. I. cap. m. de Iesu Naz. vero Mes. 1 A. lit,ris ; nunc vero apud eruditos hoc exploratum est adeo , ut in duinum revocari nequeat sa). Hinc est quod evam gelium passim exhibeat loqtientes ot audientes Iudaeos modo de una , modo do altera Trinitatis persona tanquam de re cognita , ut Matth. I. I 8. Io. Luc. I. 32. 35. et alb
bi passim. Nihil igitur aliud praestitit Christus quam clarius ovolvere quod in libris legis et prophetarum velut in
semine includebatur , et Iudaeorum traditio antiquissima norcoeptissima tenebat. Hano suam doctrinam ingontibus , se quentissimis , quibusque obviis miraculis confirmavit, quae nec ab insensissimis hostibus suis negabantur b). Cum igitur citati articuli Dcuter. non dochrnant poenam nisi in id lolatriae ac polytheismi satorcs , Christus Vero purum m nothcismum , eumque simplicissimum pracdicaverit, imo tum idesolatriae , tum polythcismo bellum per se suos- quo discipulos indixerit, evidens est eos articulos Christum nulla ratione assicero , ncc propterea eidem applicari p.: tuisse poenas in monotheismi vi datorcs latas. Hinc, quod Consequens est, patet iniquum prorsus suisse judicium huic salsae suppositioni . innixum , juxta adversarios nostros , latum in causa Christi Jesu. . . I93. verum et illegato praetorca fuit ejusmodi judicium in serinis judicialiis. Has recenset ipscnwt Salvador , eas-
qsse ut nos ex ipso exponemus. I. Itaque tria cxigchan- tur tribu nylia , quac in negotium aliquod ac pracsertim in reum pracsumptum inquirerent. I. Accusatus detin batur usquc ad hor in discussionis , nulli intcrca occul-
lac aut subdolao interrogationi subiici poterat , ne innin. CCI S in mentis Oo tornatione arma advorsus so submini-
Firaret ; inquisitiones circa probitatem testium illico institui debebaol. 3. Accusato facultas erat mn denda dissaὶ Praeter auctores eii. Et rel. l. V. Hengsteriburg Christologia V. Τ. iii 'J CL inter ceteros impuris diss. de Divinitate Messiae in V. T. si mi auctorem lib. Tole in de Par. I. c. li I. P. II 5. seqq. Cl. Drach sciu, seu generalionum Jesu apud L ruxit me leti re 'un R:dit,in coii- Wagensellium Que verti Piuis 1 P. Grolium De vexit.