Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

r 6 Tract. de Incarnatione

ab impacta criminatione defendendi ; 4. disserri, seu pr

trahi debebat sententiae executio in sequentem diem imo usque in diem tertiam ; S. sussragiorum pluralitas requirebatur ad rei condemnationem ; 6. duorum magistra tuum comitatus ad supplicii locum , ut reo laverent , si quid sorte vel in ipsa via offerretur quo reus absolvi posset , prout contigit in iacto Susannae. Omnibus demum exhaustis , quae reo quoquomodo suppetias ferre possent, praesides reum exhortabantur ad proprii criminis consessionem , post quam aio cum magistratus alloquebatur :

Quid turbasti nos p Turbabit te Dominus in hac die, ha

die turbaberis , non in futuro seculo v . Haeo quidem Salvador ut sumnam extollat iudaicarum poenalium institulianum lenitatem , ac moderationem in sontem a).194. Inquirendum jam superest num eiusmodi lenitas ac moderatio in Christi iudicio locum habucrint , seu numaervatae fuerint judiciariae formae modo recensitae. Ρo m. ex evangelica historia , ex qua profitetur adversarius noster promere probationes suas , nec unam servatam sui Eo constat, sed ad unam omnes prorsus proculcatas , et Omnia contra eiusmodi formas gesta esse. Etenim patet ex ea I. neque religionis causa , nec societatis bona pe motos fuisse pharisaeos ac sacerdotes ad Christum a cu-

Bandum , sed ex solo livore et invidia , adeo ut vel ipsi praesidi hoc innotuerit , Matth. XXVII. 18. et alibi passim. H. Longe anicquam in Christum manus injicerent co dem ipsius mortem ac perditionem machinatos esse blatth. II. 34. Marc. III. 6. Luc. H. xx. Jo. VII. 25. et qui dem dolo Matth. XXVI. 4. m. Plures eidem struxisse insidias ad eum capiendum in sermone et accusandum Matth. H. IS. 23. 34. Marc. XXII. x3. et alibi. IV. In conciliabulis ad hoc institutis communi consilio ipsius mortem

decrevisse blatth. XXVI. 3. 4. Io. XI. 47. seqq. V. Cor rupisse pecunia ipsius discipulum ut eum proderet Matth.

132쪽

Par. I. cap. III. de Iesia Nag. vero Mes. Ia 7 XXVI. x5. et alibi. VI. Via capto Iesu, inter se eo

suluisse seniores circa modum quo possent eum morti avidicero Matth. XXVII. r. VII. Ipsius judices fuisse ejusdem

acerrimos hostes et accusatores Io. XVIII. r3. seqq. VIII. Omnia tumultuarie gesta esse intra paucarum horarum Spatium , id est intra mediam circiter noctem et mane sui, sequens ib.; religionem non fuisse nisi praetextum seu pablium quo se tegerent , ceterum eos Christum apud praesidem accusasse tanquam malefactorem ib. 3 o. postea vero de crimine religionis Io. XIX. 7. ac demum de crimine politico ib. xa. at absque testibus ; in. vim minis et clamoribus praesidi intulisse , ut ab ipso quoquomodo exto querent mortis sententiam ib. Iam vero nunc sciscitamur ab adversario an in his omnibus vestigium reperiat illarum imdicialium formarum , quas ipse tam ambitioso apparatu a verborum Icnocinio recensuit et exposuit , et an non potius contrariam deprehendat plane iniisse viam pharisaeos aliosque Iudaeorum primorea in Christi causa, omnesque juris formas posthabuisse et conculcasse λ Ρatot igitur non solum in

se iniquum , sed illegale praeterea in formis iudiciariis ab adversario ipso expositis , fuisse judicium in causa Clisisti

institutum.

395. Reliquum est , ut crudele demum in executione . eiusmodi judicium fuisse evincamus , quod praestare ope rosum prosecto non est, si attendamus ad singula Christi passionis adjuncta. Ex his enim deprehendimus non solum milites et carnificos ex arbitrio sese gessisse in illusionibus et cruciatibus quos ipsi Christo intulerunt, sed insuper ipsos

pharisaeos et sacerdotes immanem , qua agebantur , rabiem exeruisse. Nam I. ipsis nulla , cura fuit de alapa Christo comtra omne sas ac jus a ministro impacta Io. XVIII. II. seqq. II. Totam noctom Jesum dimisviunt ministrorum insolentiae ac voluntati, qui ut heris suis gratificarentur indigna qua que in Christum excogitarunt ac moliti sunt, secus ac I

ges postularent Luc. XXII. 63. seqq. III. Iidem pontifices supplicium crucis adversus Jesum a Pilato petierunt do.

133쪽

n net. de Incarnatisne

XIX. 6. IS. IV. Ρrincipes saccrdotum cum scrib7s et 8 .nioribus Iesu iam supplicio assccto insultabant ac illud ,hant, cumque amarissime deridebant , Matth. XXVII. Lue. XXIII. 36. quae omnia si saevam crudelitatem non sapiunt , quid tandem immanitatem sapiat mo plano ign raro profiteor. Etenim aemulo morienti , et animam inter acerbissimos cruciatus agonti dicteriis , ironiis , subsann tionibus insultare extromum crudelitatis argumcntum apud

gentos omnes non modo cultiores, verum etiam barbaras Sem- .

per habitum est. Conchadendum propterea , judicium in causa Christi Iesu et iniquum in se, et illegato in suis formis ac cr dole in executione suisso , prout probandum assumpsimus. 396. Novum vero jam inde exurgere argumentum pro divina Christi missione , ac messiana ipsius dignitate comatat ex eo quod adimpleta suerint vaticinia quibus antiqui vates ejusmodi necem Mossiae inserendam pracdixerant Ps. XXI. 37. LXVIII. Dan. IX. 26. Zachar. XIL Io. prout pariter Bdimpletae sunt praedictiones saepius iteratae Christi ipsius , qui distincto adjuncta singula ejusdem passionis iampridem p tofecerat Matth. XVI. 2I. seqq. XVII. II. 22. XX. I 8. Marc. Ix 3o. X. 33. Luc. IX. 44. XVIII. 3x. Ηino, quod con Bequens est, Iudacorum reprobatio ac per orbem dispersio in poenam reprobati Messiae Luc. XXI. 24. speclari unico debent. Cujus quidem miserandac captivitatis per XVIII secula perdurantis tostus nos ipsi sumus , ac ita sanguis intersecti Servatoris in corum , qui illum interfecerunt e

put recidit , quod sibi ipsi Matth. XXVII. as. fuerant im-

97. I. Obj. r. Quamdiu Iesus intra praestitutos sibi simiates se continuit publici dopravatorum morum consoris is nemi ne molestiam sustinuit, Cum vero hos praetergrcssus est tum

quoad religionem tum quoad quietem publicam legum se erit tem experiri debuit. a. Etenim ipso coepit do se tanquam do

134쪽

Par. I. cap. III. de Iesu Naz. vero Mes. 129 Deo loqui ; eius discipuli cadem repetunt , ac rerum exitus evidenter ostendit sic eos sensisse. Jamvero Iudaeorum lex morti addicebat eum , qui novitatom in hoc articulo machinatus esset. Sane cum quadam die dixisset Iesus : Ego

de coelo descendi ; murmurabant Iudaei de illo , et dicebant : u Nonne hic est Iesus filius Ioseph , cujus nos novimus patrem , et matrem Z Quomodo ergo dicit hic : quia de coelo descendi η aὶ λ Cum iterum de se loquens diaxisset it Ego et Pater unum sumus , sustulerunt lapides Judaei , ut lapidarent eum n addentes u do bono opero non lapidamus in , sed do blasphemia , et quia tu homo cum sis iacis to ipsum Deum n bin, atque hoc quidem ex legis praescripto ; 3. si enim se prophetam tantum aut inspiratum exhibuisset omnes eum suspexissoni , prout jus publicum serebat H. Ergo. a 98. R. Ad I. N. Imo haec princeps causa extitit ob quam in ipsum scribae ac pharisaei contanoti sunt ac puSalmo ab ipsis Icsus exceptus est. Invidia enim ac superbia tumidi statim ab ejus praedicationis initio coeperunt in singula ejus dicta et sacta inquirere, ut , si possent, eum perderent , atque in hoc iniquo consilio eo magis confirmabantur , quo Christi fama in dies augebatur , eο-rumque vitia liberius increpabat. CL Matth. IX. II. 34. XII. a. Io. XXI. 46. Marc. III. 6. XII. ra. et alibi passim, quod tamen adversarius dissimulat, atque alto silentio premit. 199. Ad a. D. id est coepit de se tanquam de Dei filio loqui C. de se tanquam de Deo diverso ab eo a quo

missus sucrat Ν Nam Christus, ita exposcente ipsa rei natura et ordine , coepit miraculis divinam suam missionem ostendere , deinde suam a Patre originem declarare , et Communem eum Patre a quo missus erat naturam. Quin vero ejusmodi doctrinam illico ut impiam ac mosaicis insaὶ Io: VI. 4 I. ibin Ib. X. 5o 55.

136쪽

Par. I. CV. III. de Iesu Naz. pero ues. η31 sublimior Ν. Τonchatur enim Iesus ea putefacere ad quao missus crat , ad compicndam nempe Ii gom mosaicam in iis , quae portendebat de suturo Messia , ad ingerendam augustiorem de Deo idcam , ad scrvcntiorem in eum ocitandum amorem , ad pracbenda validissima motiva doto- stationis pcccatorum cujusmodi habcntur in mysteriis Trinitatis , Incarnationis ac redemptionis , ad extondendum et amplificandum Dei cultum pcnos universas gonica aliaque ejusmodi , quac expendero adversarius neglexit. ao 3. II. Obj. Saltum ut in perturbatorem quictis pubibeac in Icsum animadvertero juro Iudaci corumque magi-Etratus potuerunt. I. Ipse cnim dissonsiones in populo sc-rchat Jo. VII. 43. Luc. XXIII. g. a. Pluros homincapcrditae vitae eum sequebantur Matth. IX. Io. Marc. II. 35. Luc. XV. I. quos ipso quidem ad bonam frugem adducero contendebat , attamen tunorcs ingerebant concilio nationali. 3. Concionibus suis eo magis Iosus ejusmodili omines fovebat , quod anathemata in divites injiceret Matth. XXIII. x3. seqq. 4. In riusmodi porro rcrum statu consilium deliberat ; nonnulli censent ipsum ceu insanum spectandum Jo. X. uo. , alii dicunt cum turbas S duccro Io. VII. I a. Caiphas summus saccrdos ad quem ex ossicio spcctabat legis littoram tu cri , animadvertit ejusmodi dissidia motivum romanis praebitura Iudaeam opprimendi , ac totius gentis bonum unius hominis bono cesso Praeserendum , quare se ipsum cius accusatorem constituit Jο. XI. 47. So. Huic tamen judicio comi chensionis aliud praccesserat admonitionis Luo. XX. I. seqq. Jo. VII. 38. Matth. XXI. II. cum sibi arrogasset auctoritatom iuri communi contrariam. Duplicis propterua criminis incusatus est,

religiosi ac politici atque ob utrumque damnatus Q.

137쪽

r3s mei. de Incarnationetur ob tot praesertim prodigia quac patrabat, in ejusmodi casu , ut sit , de eo diversa ratione opinabantur Judaei ac dissercbant , ob contemptum potissime et odium . quod adversus Iesum ostcndebant sacerdotum principes et pharisaei quorum hypocrisis detegebatur. Ejusmodi . autem dissensiones nullo modo afficiebant publicam quietem ut

ex Ioco cit. Ioannis evidens est.

uo S. Ad a. N. eiusmodi homines qui Christum into dum scquebantur timores injecisse concilio nationali ut mentitur adversarius , siquidom hujus concepti timoris nubium extat in historia ovangelica vestigium. Sed cum repellcrcntur a tumidis pharisaeis , qui in so confidebant tanquam justi, ac dospcctui haborentur , bonigne excipi bantur a Christo Icsu , qui in eis totidem infirmos spectabat qui sanatione indigebant , totidcm oves deperditas quas ad ovile reducebat , totidem filios quos ut pator amantissimus Solabatur , prout parabolae ipsae dcclarant ab Iesu Prolatae ex occasione querelarum quas superhi pharisaci movebant benignam ac mitem rius agendi rationem carpentes. Sane non magistratus , sed pharisaci querebantur de Christo quod virtutem amabilcm pracscsurret non autem rudem qualem ipsi ostentabant aὶ . Cctorum Christus constanter obedientiam legitimae auctoritati ipsis inculcabat , Matth. XXIII. a. humilitatem , patientiam , ceterasque Vir tutes quae non minus vorum Dei cultorcm , quam optimum Civem constituunt ib).uo 6. Ad 3. Ν. Sed anathemata ad quae adversarius provocat Matth. XXII. et 3. nan in divites , scd in scribas ct

pharisaeos protulit , qui abutentcs favorc quo apud plebem

Ouebantur lacata extortoris austeritatis spccio camdem ad

Oxtremam perniciem ducebant. Quod si alicubi in divites

138쪽

Par. I. cap. III. de Iesu Naz. pero Mes. I 33 ali piot avaros invehitur , cum aliis comiter agit corum que fidem extollit , atque commendat sa) . Propterea non conditionem , sed mores carpit , uti longe acrius praestiterunt antiqui prophetae φ).2o7. Ad 4. N. Nam non his do causis concilium deliaberat , sed eo quod Christus Lazarum e mortuis excita verit multique propterea in eum crederent. Vix enim ad pharisaeorum ci pontificum notitiam pervenit ejusmodi prodigium, ut confestim concilio coacto dixerint: u quid 1 cimus , quia hic homo multa signa facis η cὶ λ En veram causam propter quam pharisaei decreverunt ejus mortem. Fab. sa igitur est adversarii assertio, sed salsa praeterca sunt, quae huic intexuit ; nempe in concilio , ut ipse insinuat , alia quot Iesum ut insanum traduxisse , aliosque dixisse quod turbas seduceret. Haec enim nonnulli tantum de turba in divorsis plane rerum adjunctis protulerunt Io. x sto. U. xa.dio 8. Sed salsum insuper est Caipham ab eiusmodi di

sidiis adductum fuisse ut se Iesu accusatorem Constitum rei. Etenim loco cit. nco verbum de dissensionibus . est

aut de periculo ab iis instante toti genti Iudaeorum , sed eum pharisaci ac sacerdotes dixissent Si dimittimus eum sic , omnes credent in eum : et venient romani et tollent nostrum locum et gentem n d) ; Caiphas in horum dictorum confirmationem addidit: et Vos nescitis quidquam nec. cogitatis quia expedit vobis ut unus moriatur homo pro populo , et non tota gens pereatu H ; quibus verbis , quin ipse sciret aut suspicaretur , Caiphas prophetiam edidit,

sed contrario omnino sensu ab eo quo ipse Verba protulerat , ut patefecit eventus. Quare non se Christi accusa torum constituit, ut autumat Salvador , sed auctorem pra sat Matth. VIII. 5-II. Luc.

ανθρωπος πολλα σημειοι ποιει. D.

XI. 47.

139쪽

134 Trael. de Instamatione

Cipuum se constἰtuit intersectionis Christi. Elon in st Rhillo dic , ut addit S. Ioannes , cogitaverunt ut inici sic

rent eum v sa). Itaque adversarii nostri asscrtio mundaciorum est ac salsitatum congeries , quae malae CauSae

patrocinatorem possimum patefacit. Io9. Ad 5. N. Noutrum enim iudicium institutum suit , evlurae scilicet et admonitionis. Non primum , quia ut patet ex dictis , non actum est in illo concilio do quopiam iudicio , sed de conspiratione in Christum Jesum ol, tot 3igna quae patraliat , in qua sacerdotes illi malignitali , invidiae , ct odio involorato , quo adversus Iesum exaestuabant , culmen posuerunt b) ; co magis quod ii consilium secerunt ut Iesum dolo teneront et occidorciat n c). Improba plane malitia et ncquitia qua sibi non minus , quam universae genti cxtremam perniciem conscivcrunti Scilnequc judicium admonitionis praccessit , num Luc. XX. perhibentur principes sacerdotum et scribae cum sonioribus a Iesu sciscitantes unde acceperit potestatem doccndi et ea patrandi quae faciebat , seu argumenta suae missionis , quos Christus ad silentium adegit proposita quaestione do Ioannis Baptistac missione ; verum neque ibi , neque ali hi uspiam ullius admonitionis occurrit mentio. In aliis vcro locis ab adversario adductis agitur de potostate mir culorum edondorum quam sibi Christus attribuit ac in socredentibus promittit in aliis prorsus temporis , loci , ac personarum adjunctis ; haco cum judicio , quod vocatur admonitionis , quid tandem commune habeant , plano non

vilico. Iro. Ad 6. D. Accusatus absque tabulis ac testibus C. damnatus N. Utroque hoc crimine tanquam praetextu ac

pallio usi sunt pharisaci ac sacerdotes ad iuridico coli nestandum finem quem sibi proposuerant , ut patet ex toto Processu. Attamen non sibi constiterunt ; nam prius ain

φὶ do. XII. ro. I9. XLV. I.

140쪽

Par. I. Cap. III. de Iem Nar. pero Mes. 23s, ousarunt Iesum do crimine politico ; quam quidem deinia Cops accusationem deserentcs intentarunt accusationem de crimine rcligioso ; verum et hanc pariter dimittentos iterum Sc recoperunt ad crimen politicum Io. XVIII. XIX. Princeps autem sacerdotum in privato conventu non tria

minis politici, sed criminis tantum religiosi rcum esse I sum declaravit Matth. XXVI. 65. Ob ncutrum tamen cri men . damnatus est ; non quidcm ob crimen religionis quod parvipendit Pilatus ; non ob crimon politicum in quo in nocens iteriim iterumque dcclaratus est ab eo ad quem spectabat de tali criminc cognoscere , ncmpo a provinciae praeside , qui nonnisi clamoribus , minis , tumultu Iudae rum perterritus corum cossit voluntati , sic Deo providen to , ut Christi accusatorum et hostium livor , malitia et hypocrisis in propatulo poncrcntur sa).2 II. III. Obj. I. Sacerdotes et seniorcs se ad supplicii locum contulcrunt ; quoniam vero sontentia huic iacto innitebatur , quod nempe Iesus illegaliter sibi titulum filii Dci , imo ct Dci ipsius arrogasset , sic ipsum interpella hant : u Alios salvos fecit se ipsum non potest salvum corc : si Rex Israel ost defccndat nunc do cruce , et credimus ei : confidit in Deo , liberct nunc si vult eum tdixit enim : quia filius Dci sum n Matth. XXVII. 42. Iu ta evangelistam ejusmodi verba praeseserebant illusionem et contemptum I ast personarum , quae illa proferebant natura , dignitas , actas , ordo quom in Christi judicio secuti fuerant evincunt bonam ipsorum sidum. a. Miracu tal CL Jalin Arellaeol. biblica

. 246. ubi et ipse ostendit quae Dialiiiudici in Sanhedrin IV. statu- int circa iudiciorum tempus, mam etc. omnia in tumultuario de Jesu iudicio neglecta suisse. Sed

Praestat percili rerc conilitiones et sucinas iudiciales sρrocedumm nunc ulgo nominanti, quas circa testes

et rationem iudicandi in foro judai- eo exhibet Sanhedrin tam in iudieiis pecuniariis, quam in iudiciis capitalibus c. IV. et V. ea . comparare cum liisloria evangelica , ut evtilenter omnibus constet eas in judicio Iesu non solum neglectas sed plane eoneulcatas fuisse. Extat porro tractatus deSYnedriis in Diesatiro Ugolini iom. xXV. eapp. eiit. pag. 98- seqq-

SEARCH

MENU NAVIGATION