장음표시 사용
71쪽
fictitIus Daniel potius posuerit ut terminum sui vati-ciiiii perpetuam desolationem, quam adeptam libertatem per Machabaeos , cum supponatur hic auctor fieripsisso post ejusmodi opocham. 7. Ut alia praetcrcam evertitur absurda istorum hypothesis ex concordi traditionis hebratiacae testimonio. Cf. l. I. Mach. VIII. et XL, Josephum Flamde Bello l. m. α V. IX. His adde expectationem genera Iem tempore Christi tum ex hoc vaticinio tum ex o. II. do
quarto regno provenientem. Hinc neque posteriores expos,
tores judaei ausi unquam sunt huic testimonio sibi adeo infausto , in disputationibus cum Christianis , renuntiare , vel ejus relationem ad Messiam et judaici populi per romanos eversioncm denegare sa). Concludendum proinde restat , ejusmodi rationalistarum ac biblicorum hypothesin monumentum incluctabile esso incredulitatis et impietatis, inquam ipsi ex 'principio protestantico prolapsi Sunt. ao6. H. Obj. Supposita etiam authentia illorum vaticiniorum , tamen illa loca minime liceret ita sumorc , quasi Certa et accurata in illis temporis determinatio seu definitio circa initium et complemcntum regni Mossiani assignaretur. Nam x. si Redemptor Angelis ipsis in cocto , imo sibi- , mei talem suturi cognitionem quoad tempus ot horam d negat Matth. XXIV. 36. Marc. XIII. II. ct etiam post Suaim resurrectionem Act. I. 6. 7., minimo supponere possumus hanc conccssam suisso alii proldictae , sibique Valde ani in riori , ita ut potuerit innotescero populo suo illud tempus juxta chronologiam exactum , sive in usitata , sive in quavis myεtica tomporis mensura ; quatenus scilicet ista spectatur prout determinata b). Sano I. incrodibile est Deum VO-Iuisse ut a chronologia fides ponderet sc) ; concludendum igitur nullatenus determinatam esse ac desinitam in Duni lis vaticinio epocham adventus suturi Messiac.
72쪽
Par. I. Cv. II. de πο . et sipo. Prom. Mes. 67ro 7. R. N. Α. Αd x. prob. D. Dcnegat Redemptor Amgulis ipsis cognitionem gloriosae suac manifestationis in dio judicii , seu secundi ipsius advcntus , C. cognitionem den gat primi sui in terram adventus Ν. Ρorro in citatis locis unico de secundo adventu Christi in torras glorioso se mo est ac de extremo judicii dic , qui utiquo etiamnum Angclos laici et homines, cum Dcus nomini revolarc voluerit. At cx hoc minime sequitur Deum non revelasse tempus primi Messiae adventus ; contrarium cnim constat ex socio , non solum enim Danici , scd et Iacob , ac prophctac alii promissi Messiae adventus epocham praenuntiarunt. Ita autem prorsus sicri debuisse ratio ipsa suadet ; cum enim humilis et privatus esse dchcrct ejusmodi adventus , de eo pracmoncndi orant hominus , ne duciperentur et quae ratio prosecto non militat pro gloriosa ciusdem manifestatione quac in omnium oculos incurret.
xo8. quod vcro adjiciunt, Redemptorem sibimet denegasso suturi cognitionem alias disjecimus animadvortentes Christum non potuisse hunc dicm ignorare cum omnia signa indicaucrit quac ipsum praecedent ; eo magis quod ipsu , ut ostendemus , Deus sit : hinc necessario inserendum est ipsum locutum esse de illius diei manifestatione , cum dixit nemo scit neque Filius saὶ
xo9. Ad 2. N. Alioquin iam nulla prophetia esset quae
chronologiam seu tempus suturi alicujus eventus determinaret , quod salsum esse patet tum ex omnibus illis vaticiniis in quilaus tempus summa praccisione dolor natur ac
desinitur tam in Veteri quam in Novo Testamento b); tum
ex omnibus prophetiis in quibus accitantales ac contingcntes Circumstantiae adducuntur. In quo cnim disserunt a ceteris accidentalibus ac contingentibus adjunctis chronologi-
I. 3. Elc. Jerem. XXV. tr. XXVIII. 16. etc. ut alia innumera prope loca Omillatii in ii libus teinpila, Pruu' lixum vaticiniorum duieriuruatur.
73쪽
68 Traei. de Incarnatione eae notae Vel igitur omnia ejusmodi vaticinia rejiclonda erunt, vel admittendum nihil obessc , quominus Deus , in
Cujus potestate sunt tempora et momenta, esiicere possit, ut fides nostra a temporis non minus quam a reliquis eventuum notis pendeat
s Io. III. Obi. Dato etiam quod Daniel tum de Messia
Vaticinetur, tum epocham ejusmodi adventus detemun tam assignet, nondum tamen liquido constat an ejusmodi epoelia elapsa sit. Ecquis cnim I. certo constituat Danielem
de annorum hebdomadis potius quam de hebdomadis aut dierum aut septenniorum , aut juhilaeorum, cum nihil ipse posueri; ex quo certo constituere possimus do una potiusquam de alia hebdomadum specie , eum fuisse locutum pNihil praeterea vetat 2. quominus septuaginta illas hebdomadas ita accipiamus , ut tres periodos a se invicona distinctas et diruptas ossiciant quae sibi minime immediate su Cedant; sane septem priores hebdomadas a sexaginta duabus allia dividi ostendit accentus Athnach interpositus sa); postremam pariter a reliquis sexaginta novem divulsam esse tum ex se patet, cum nulla alioquin ratio foret peculiaris ipsius distinctionis, tum ex non paucis illis into pretibus qui harum hebdomadum adimplementum reserunt ad fincm judaicae reipublicae. II is praemissis , cum incertum sit an longius vel brevius sit intervallum, paod intra quamlibet istarum poriodorum intercedit , evidens est
nihil corti statui posse circa olapsam Vel non elapsam epo Cham a Daniele praenuntiatam. Hinc 3. nec desunt occlesiae patres , qui ejusmodi opochae adimplemciuum reserant ad mundi finem. Ergo. r . B. N. Α. Ad I. proh. dicimus naturam harum hol domadarum multiplici ratione certo definiri posse et ac I. non
intelligendas esse do hebdomadis dierum substrata ipsa
materia admonet, Scxdecim cnim mensium spatium rerum se; Ita Boseumulier in cap IX. Dan. p.5 i5. seq. et ante ipsum Μεγ
74쪽
Par. I. CV. II. de νοc. et sic. Prom. Mes. illarum amplitudini, quae tum v. 24. tum Seqq. prBPIiunctantur liatidquaquana sufficerunt , Volcias practerca Danielc. X. u. 3. hebdomadas dicrum cxprimere , vocem dierunt semel iterumque adjecit, quo non dbscure indicat hoc loco alias hebdomadas intelligendas esse. a. Sic neque intel
ligi posse do hebdomadis septenniorum , vel iubilaeorum
hoc vaticinium, ejusdem rerum gerendarum argumcntum au det, protrahorentur enim res praenunciatae ad 343o am norum spatium si de hebdomadibus septenniorum; et ad annos
α4, 5oo. si de hebdomadibus jubilaeorum sermo esset, cum tamen Urbis ac templi excidium subsecuturum I. . hel domadibus praenunciuntur . quod jamdiu adimpictum oculis nostris cernimus. 3. Restat igitur ut de solis hebdomadis annorum Danielem locutum esse necessario statuamus, quarum septuaginta cfficiunt annos quadringentos et nonaginta. Rusmodi hebdomadum usus in scripturis non infrequens est, COmmemorantur enim Levit. XXV. 8. Genes. XXIX. 27. 28.
et alibi passim sa) ; sed neque ignotae antiquis populis heb
43. et II. Paralip. XXXV l. II.
ibi septimus nunus magii uni Sa haltim , vel Sabbatum simpliciter vocalui . Quunt igitur, ut innuimus, Dausa praecipua cur Angelus septuaginta hebdomadas, seu Sablinta incinoi et sit relatio ad an. IO. Jeremiae . praenunciavit scptuagies FePlies ann. reversos Judaeos ab ux lio babylonico amplius commoraturos in terra patrum suorum, quam in exilio defluxerint. Nullum profecto solati uni Angelus Danieli attulisset si pro Io. annis eversionis alios Io. usque ad novum excidium decurrendos praedixisset. Addatur, Io. ductos per P.
constituisse sacrum numerum. Se-Ptem I, racterea tu bdomadas an uorum
durabat cyclus,sub cuius sinens clxilis restitutio in integrum fiebat, postruma propterea V X. hebdomadum annomi inspectari debet ut summum Omnium sabbatorum, et tempus tu tegi augeatitutionis spiritualia ad quam lux
reserebatur et praedicitur a Danie est itura v. 24. Atque hilic ratio redditur quare potius Angelus septuagintd hebdomadas, quam an 4 N. nominaverit. Cf. Hui stelib. l. v. P. 468. Seqq. miadvertendum praeterea eStad versus nonnullos veteres, o ullum Africanum, Theodoretum, et recen tiores Huetium, Pererium etc. hic non agi de annis lunaribus 554. dierum , Sed de solaribus, dierum neῶ-pe 565. Etenim praeterquamquod Propheta quum non monuerit, se de annis lunaribus loqui obscuritatem ingessisset ς ostendit praeterea Pridea uxu st. des Juiti par. I. l. V.tempore Danielis nullibi aisnos lunares in usa fuisse. Sane cum idem Dan. XII. 7. liraedixisset asilictionem populi dii raturam per te tis et temos et dimidium te oris, id est per tres annos et dimidium, deinde v. II. idem spatium alia computatione Perdier I 29o. numerat. In quo umeris
75쪽
7o τι aet. de Incarnatione domades annorum fuerunt, si liuidem Marcus Varro , auctore A. Gellio Noct. Atticar. l. III. c. X. in primo librorum, qui inscribuntur Hebdomades, scribit, sc jam duodecimam
annorum hebdomadam ingrcssum csse, et ad cum diem septuaginta hebdomadas librorum conscripsisse n. Molivum praecipuum cur Daniel usurpaverit LXX. annorum hebdomadas d sumitur ex relatione ad LXX. annos Ieremiac , ita ut singulis eversionis annis respondorent totidem annorum hebdomades usque ad novum ac postremum Urbis excidium quod post expletionem LXX. hcbdomadum reipsa contigit. Ira. Ad s. N. Responsum enim divinum, ut ex dictis constat, spatium integrum LXX. annorum licbdomadum complexum est, seu an. 49o. intra quod omnia compicnda essent quac summatim in v. 24. rccensuit ; distinctio propterea trium periodorum resertur ad eventuum praedictorum diversitatem significandam , non autem ad jam pracfinitum tempus protrahendum. II 3. Neque ohest accentus Athnach interpositus inter septem priores hebdomadas et reliquas LXII. , cui adeo insistit Marshamus et quem reliqui interprotes non-meS-siani , praecipue vero Bortholdi ct Rosenmuller , secuti sunt. Hi enim pro certo sumniat Athnachum ibi tantum usurpari , ubi nos majorem interpunctionem adhibcmus , quod tamen salsum est. Non raro enim quando sedes maxima interp unctionis per se patet, etiam in incisis adhibetur alimnach , ubi nos minoro interpunctione utimur, ut impediatur quominus , quod separandum est, uniatur et Con
iungatur sa) ; jam vero hoc in loco maximi momenti erat
ieet II. dies praedictorum annorum solarium quantitatem superent, tamen exigua haec discrepantia con
serri nequit cum desectu dierum fit. in hypothesi ann. limarium. Cf. Ni-e ilai Dira. XVI. m Daniel.
beret Athnach reperiri sub Ps. XXXVI. 8. sub pro . Ps. LXXXIV. 5. PIOV.
76쪽
Par. I. CV. II. de epou. et octis. Prom. Mes. 't. duo temporum spatia rite separare , ne arbitraria videro tur distinctio. x 4. Eadem responsio aptari debet postremae hebdom di , etsi accentus ille hic non occurrat. Porro interpretes illi, vii contendunt hanc unam hebdomadam connecti ao
conjungi minimc debere cum reliquis LXα , per do ac illi qui vellent di midiam hebdomadum a cyclo L . hebd
madum divellendam, decepti sunt ex opinione quod eversio hierosolymitana por romanos inducenda necessario intra has chronologicas determinationes hujus nostrae prophetiae imcludi delinat: quac opinio iam Scaldemam ad maximas angustias redegit sa) ; hoc tamen in vaticinio non dicitur, imo eversio post completum LXX. hebl cyclum eventura operto praenunciatur ; et articulus perspicue ostendit cujus hebdomadis illa media pars sit. a15. Ad 3. D. Nonnulli Patres reserunt complementum vaticinii Danielis ad finem mundi in sensu , ut
praesertur, inclusivo communis expositionis , C. in sensu exclusivo N. Nempe isti Patres cum spectaverint Solymο- rem eversionem velut figuram extremae mundi cladis, hi novaticinium Danielis ad illam etiam retulerunt, quin excluderent objectum praecipuum et immediatum , Messiam nem
pe, ac punitionem infidelium Iudaeorum ob necem eidem illatam bl.
Vid. de hoc argumento praelorauet. tit. Iaeolms A3rohis S. I. Llber LXX. hebdomad. resignatus seu vaticinium Danielis illustratum. Ilo
77쪽
Expendiantur Palicinia Aggaei et Malachiaetis. Haec duo vaticinia conjungimus tum quia lucent sibi invicem asserunt, tum quia de eodem argumento 8unt. Cum igitur summa assecti essent moestitia Iudaei seniores ex captἰvitate babylonica reduces quibus templi Salomoni ei magnificentia probe erat perspecta , nec possent fletum cohibere gorobabolicum intuentes, Deus per Aggaeum eos solatur pollicendo longe majorem suturam hujus secundi
templi gloriam cx praesentia suturi Meεsiae quam prioris gloria fuisset. ix7. Sic autem Iudaeos ex Dei nomine Aggaeus assatur cap. II. 4. seqq. Quis in vobis est derelictus , qui vidit domum istam in gloria sua prima λ Et quid vos vid iis hanc nunc λ Numquid non ita est , quasi non sit in
ocul a vestris R . . . Adhuc unum modicum est, et ego commovebo coelum et terram, et mare, et aridam: et mo-
eLO omnes gentes: et veniet desideratus cunctis gentibus; et implebo domum istam gloria, dicit Dominus: nicum est argentum, et meum est aurum. Magna erit gloria domus istius novissimae plusquam primae , dicit Dominus exercituum , et in loco isto dabo pacem , , 3 18. Per Malachiam vero c. III. I. seqq. ita Deus que rulos Iudaeos de divina providentia, ut inserius enucleatius exponemus , alloquitur: Ecce ego mitto Angelum meum , et praeparabit viam ante laciem meam. Et statim veniet ad templum suum Dominator quem vos quaeritis, et Angelus testamenti quem vos vultis. Ecce venit , dicit Dominus
ii 9. Ex collectione vero horum vaticiniorum cIdem methodo insistendo , quam in reliquis enucleandis sectati sumus, operosum non erit ostendere tum ad Messiam ea spectarὸ , tum epocham in iisdem determinari adventus ejus-
78쪽
Par. I. Cap. II. δε ποe. et ossae. prom. Mes. 13dem Messiae, tum denique hanc ipsam epocham janides elau
tuo. Primum autem sic conficimus : ex productis vaticinus major futura erat gloria domus , sive templi posterioris quam prioris quia ad ipsum venturus erat Desideratus cunctis gen .tibus, Dominator quem Judaei cxpectabant, quique Ang lus Testamenti seu foederis dicitur, ac venturus erat ad templum suum , et ad cujus adventum commovendi erant coeli ac terra, mare et arida , ac brevi quidem venturus erat. Jam vero hie non est nec esse potest nisi Messias cui soli expositi charactores competere possunt, ut per se patet , atque ex consessione celchriorum ipsorum Rabbin rum ; cx antiquioribus ominet R. Sira, qui floruit anto se cundi templi eversionem , in Thalmude tract. Sanhedris c. XI. ex recentioribus autem non pauci in Deinrim rabbis seci. I. sol. a So. tum Rasci in cit Sanhedr. sol. 95. Αkiba et R. Manasses in Conciliatore p. III. p. 384. μ). III. Alterum constat ex termino , qui saltem negative. praefigitur ejusmodi adventus , nempe , Stante adhuc Secu do templo , ad quod praesentia sua cohonestandum ven-.turus crat promissus MeSsias ex utriusque prophetae v ticinio , ita ut non prius dostruendum esset , quam ad ilis sum venisset desideratus cunctis gentibus. ras. Cum vero ab octodecim seculis flammis consumptum sit Eorobabelicum templum, pronum est colligere jamdiu transactam cpochum esse ab Aggaeo et Malachia pra dictam , ac propterea , quod consequens est , iamdiu asvenisse Mossiam.
ra 3. I. Obj. Vaticinium Aggaei nulla ratione ad Messiam referri potest. Repetit enim . propheta secundi templi glo- . at Ce Derossi op. c. cap III. Raym Martini p. 576. Fqq. et
79쪽
Trmet. de Instat ratione 'riam non ex Messiae praesentia sed ex divitiarum asstucntia. Hac cnim de causa slcbant seniores Iuda , quod ni mis distare cernerent templum a Zorobabole excitatum a
magnificentia et divitiis templi Salomonici ; quod magis
perspicue eruitur ex Verbis sequentibus : α meum est a Tum et meum est argentum n ac si dicerct : mihi est
argentum , et mihi est aurum , inquit Ichova , argento et auro , quo instructissimum fuit prius templum , possum ethoo ornare , Et ornabo suo tempore , nam mci juris sunt haec omnia. Quaro non est , cur de ornando templo nunc extructo silis solliciti v . Nec alium sensum patiuntur r siqua' vaticinii adjuncta , ctenim verba illa u adhuc modis Cum , acu ut hebraice dicitur : adhuc una i scilicci piae Et ego commovebo coelum v etc. sic explanari debent: per ingentem univcrsitatis rerum mutationem ossiciam , ut eommotis illis moveantur omnes gcntes , et Ventcnt desiderium ,
Id est , desideria muri collectivum singulare in , seu res
desideratissimae atque pretiosissimae omnium gentium. Praedicit igitur Aggaeus futurum osse ut donis pretiosissismis ab omnibus gentibus Hicrosolymas comportandis templum Ichovac nudum adhuc atque inornatum plus naneis catur magnificentiae ct ornamenti et spicndoris quam olim habuerit , et templum hoc secundum replebo gloria , O
natissimum et splendidissimum illud reddam sa). Sive igiatur scopum prophetae , sive nativum Verborum sensum , et adjuncta omnia spectemus patet Die. 124. R. N. A. Ad prob. negamus pariter quod adversarii assumunt ex sola divitiarum affluentia, non autem ex Μessiae praesentia repctero prophctam majorem secundi templi gloriam : a. quia haec expositio non - messinna c. ploditur a veteris synagogae sensu , ut ex adductis eo stat ; a. quia salsum seret vaticinium ; tametsi enim valde contulcrint ad ornandum templum reges persae, prae in Ita Rorei ulter Schol. in V. T. in h. l.
80쪽
Par. I. cap. II. de eme. et gis. Prom. Mes. 7Ssert;m vero Herodes sa) , in immensum tamen semper a
cundi templi gloria spectata divitiarum copia a templo Salomonico distitit ib) ; 3. quia fatentibus IIcbraeis qui que illa decora secundo templo abfuerunt quibus primum instructum fuit , urim scilicet et thumim , seu rationale iudicii , arca , ignis et praesentia Dei in propitiatorio , et Spiritus Sanctus scin q, 4. quia absurdum est fingere tam
magnifico apparatu voluisse Deum herodianam molitionem praenunciare nullo habito respectu ad gloriam quam eidem allatura olim erat Messiae praesentia , cum tamen Apostolus ad Heb.XII. 26. ad Christum reserat hoc vaticinium juxta semsum traditionalem synagogae. S. Deniquo ex ipsa adversariorum agendi ratione. Etenim ipso Rosenmulier quem -- pugnamus , non diffitetur Aggaeum , seu ut ipse I quitur si vatem , quae hic praedicit temporibus messi nis aventura sperassen : et in Cap. III. V. I. Malach. -- memor eorum quas Scripserat in scholiis ad Aggaeum imquit : u Veniet ad templum suum , nempe secundum , quod per Messiae adventum gloriosius primo tomplo sui rum esse praedia ait etiam Aggaeus n . Tanta veritatis vis est, ut vel ab invitis testimonium extorqueat lx 25. Ex his facile corruunt cetera quae ad elevandam hujus vaticinii vim congesta sunt , tum scilicet Rose mulieri paraphrasis , tum expositio R. Κλchi dum autumat ita reddendum prophetici hujus . loci sensum :u omnes populi quos commovebo , e terris suis as at CL Jos. Flav. Archaeol. lib.
inter retera refert testimonium ex Dialmud in sita. mn dsist .schibbat:
dixit R. Aelia: quid est quod .cri
pium est Agg. I.V. 8. et complacebo in ea et honorabo eam pQuid sibi vult quod deinde deest
littera ri hey IIae sunt quinque res, quae fuerunt inter primum sanctuarium et ultimum i secundum , sunt autem hae; Arca cum propitiatorio, et Cherub, et ignis et divinitas, et Spiritus Sanctus, et Urim et Thummim se . Reliqua in candem rem testimonia ibi recole.