장음표시 사용
141쪽
lum ea ipsa hora nonne decisivum suissot saὶ λ 3. Quanquam : non proprie Judaci sed vaticinia Christum intei
secerunt: Iosus saepe pracdixcrat mortem suam ; hinc sive Judaei eum interfecissent, sive non , semper deicidae suissent. Etenim cum occidendo suissent deicidae , ut patet ,
non interficiendo tanto magis decidae fuissent , salsitatis arguendo ipsius vaticinia th). Ergo. III. . R. Ad I. N. Christi damnationem huic saeto inniti , vidimus enim Pilatum nullam rationem huius impacti criminis habuisse , saccrdotes vero ct pharisaci longe ante Christi consessionem do filiationo sua divina decro verant ipsius mortem , ergo Christi dcclaratio quod esset filius Dei non fuit nisi praetextus , ut saepe monuimus , quo ipsi . usi sunt ad Christum sub specie legali condemnandum. Ex his rocte colligitur in verbis relatis veram subsannationem , irrisionem, ironiam denique amarule tam contineri , quam et saetis ostenderunt , moventes e pila ma , ct dicentes ad adterutrum , cum scribis r u alios salvos secit etc. 3, in quo concordes sunt tres evangelistae qui sacerdotum verba reserunt si, quos propterea si adversarius
adducit pro se, debet pariter recipere testantes contra se. Addo et in hac agendi et loquendi ratione , quin advorterent , ad verbum omnino cos adimplevisse prophetiam quam longe ante protulerat David Ps. XXI. 8. 9. Quid propterea contra facta possunt conjccturae ex dignitate , gradu etc. dinductae , cum cupiditato obcaecati hi Christi hostes omnes
fines transilierint, ut patet ex tota serie rerum gestarum Rui3. Ad I. R. I. Tr. quos enim cetera miracula non moverunt , neque aliud mortis tempore patratum pervicaces atque in sententia' sua obfirmatos prosccto movisset.
R. II. nec defuisse ejusmodi miracula , quae Christi mo tem aut comitata sunt aut subsecuta, solis videlicet o
142쪽
Par. I. Cv. m. Iam Nax. pero Meso rartenebrationem , terrae concussionem , veli discissionem sa); denique quod caput est , gloriosam ipsius a mortuis resurrectionem post triduum , de qua suo loco egimus ib).s14. Αd 3. R. dedecere ejusmodi argutiam in re tanti momenti , eamque non prodere nisi stultitiam eorum incredulorum qui se phdosophos jactant. Vaticinia enim I gice , ut ajunt, sive ordino vel ratione subsequuntur liboram hominum deliberationem , ut suo loco monuimus H, quae ordine ac ratione anterior est ipsa praevisione cujus objectum est, ac proinde praedictione. Adeo miseri sunt increduli dum adversus religionem Christianam pugnant lUt enim ex hucusque disputatis compertum sit eo adiguntur ut vel aperte mentiantur , vel veris salsa commisceant ,
vel denique ad scurrilia descendant sit.
2 S. Quae cum ita se habeant juverit paucis perstring Te , quae sustori calamo tum adversus Iudaeos , tum a versus biblicos et incredulos prosccuti sumus , ut argumentorum nexus appareat ex quo exurgit instituta demonstratio de adventu ac persona Messiae. ut 6. Ex dictis igitur cortum est r. Messiam aliquem vel ab ipso mundi exordio humano generi a Deo fuisse promissum ; Dei promissiones successu temporis ita suisso saepius iteratas , ut, quo magis promissionum implendarum tempus instabat , eo illustriores fuerint; fidem inventurum hunc Liberatorem quavis aetato plus minus viguisse penes omnes gentes , praesertim vero penes iSra liticum populum quem Deus constituit harum promissi num depositarium atque custodem. I. Promissi hujus Me lain Matth. XXVII. 45.5 I. seqq.
φὶ Trael. de Vera relig. P. I.
143쪽
138 Trael. de Pharnationesiae determinata in scripturis munia et charactorcsa que adeo opocham ipsam advcntus eius quin retardari posset. 3. Messiam propterca hunc poculiarc esse dolo minatumque individuum. 4. Elapsas esse epochas omnes promissi Messiac , completaque omnia , quac ab eodem gerenda erant , neque haec suo tompore pracstitisse nisi unum Josum Nagarenum in quem omnia quadrant prophetarum vaticinia , epochae , characteres et cetera , quae aut praecedere aut comitari aut subsequi advcntum Messiacdobebant , et in eo complenda erant , ideoque S. Mosaiam advenisso nequc hunc alium esse aut esse posse nisi Iesum , prout nobis demonstrandum proposuimus. ur 7. Ex his autem non modo adversus Hobraeos colligitur inani ipsos ac sallaci prorsus spe duci dum adhuc
praestolantur venturum cum qui jamdiu venit , vcrum etiam eo adductos esse ut absoluta impotentia dctineantur ostendendi alium quempiam praeter Iesum esse Messiam. Ejus cnim naturae sunt pleraquc vaticinia quae Mossiam praenunciant, ut nonnisi semel compleri potuerint. Talem in censum veniunt quae epocham determinant sub finem
iudaicae reipublicae , stantibus adhuc et paulo post euc tondis Urbe ac templo ; quae dispersionem Iudaeorum et vocationem gentium , mosaici pacti abolitionem novique socilcris pangendi ac novi cultus suffectioncm portendunt.
Alia praetcrca vaticinia reporiuntur quae , si Simul sumas , ita tali individuo adnexa sunt, ut alii convenire nequeant, Cuiusmodi sunt charactores quos vocant personales circa origi-
. nem, nativitatem, vitae rationem, passionem, violentam necem sustinendam , gloriam inde subsecuturam unacum conS
ctariis quae ab iis dependent. Alia deniquo habentur vaticinia , quae, spcctatis politicis rerum eventibus, impossibile officitur Judaeis ostendero in alio quopiam ea jam adimpleta
vSSe , Seu uia Plam adimplenda. Nam ex omnium veterum consensu juxta prophetias ex tribu Iuda ac pracciso cx familia David descendere dchol seu nasci promissus Messias ', jam Vero ita omnem censum tribuum et familiarum post univcrsalem
144쪽
piar. I. cap. III. de Iesu Naz vero Mes. 239 dispersionem Iudaei amiserunt, atquc ita trilaus omnes ac sa- miliae permixtae sunt , ut nequeant omnino determinare ad
quamnam tribum , multo minus ad quam samiliam quispiam
pertineat. Posteri autem David a romanis ita omnes sunt deleti, ut nomo supcrstes evaserit sa). Patet proinde non a Ium nullam superesse posse Iudacis spem suturi Messiae , sed omnem iis ademptam, ae praeclusam viam csso ad alium
praetor Iesum Nagarenum agnosCendum.
ux8. Atque hinc novum exurgit pro veritata religionis Christianae ejusque divina origine argumentum. Si quis enim accum animo reputet admirabilcm plano divinae providentiao dispositiovem orga singularem hunc populum , s ctorum seriem ac vicissitudines , quas eadem gens subiit sive ante sivo post Christi adventum , easquc comparet cum v liciniis in quibus haec omnia praenunciata sunt , non Pot rit quin agnoscat ac deprehendat tum vim divinae prae
scientiac tum ceteros characteres divinae ac supereaturalis revelationis.' ta) Ct W. Schihardi Ius regium problema XX. apuit Ugolini in Thea. p. 794-
145쪽
ADVERSUS HAERETICOS diis. hristologia Christianorum , ut vocant, complectitur germanam Dominicae Incarnationis mystcrii doctrinam ,
quam veteris passim siκονοιώαν oeconomiam aut dispensationem
nominant. Definiri autem solet Incarnatio : assumptio natu- rao humanae a Verbo divino facta in unitate porsonae ad humanum genus redimendum. Christus vero est ipsum Dei verbum homo factum. auo. Ex qua definitione deprehendimus ad adstruendam plenam Dominicae Incarnationis doctrinam a nobis exigi ut vindicemus a. in Christo naturam divinam ; 2. naturam humanam ; 3. unitionem , scu unionem ambarum naturarum in una Divini Verbi persona ; 4. integritatem utriusque naturae post unionem; 5. utriusquc pariter naturae operationem et voluntatem ; 6. idiomatum , ut v Cant , communionem , theandricas actioncs ex hypostatica Conjunctione provenientes , et adorationem Christo. debitam; 7. Christi titulos, munia et excellentiam; 8. m ritum Christi actionum ; s. exhibitam ab eo satisfacti nem pro peccatis nostris et redemptionem. Iar. In his igitur singillatim enucleandis catholicae doctrinae capitibus cum consociariis ab iisdem dependentibus
atque adnexis operam nostram impendemus recensentes haereticos tum antiquos tum recentiores , qui catholicam
doctrinam Subruere aut quoquo modo labefactare adnisidunt , aut eos etiam qui a recto tramite deflexerunt.
146쪽
De cliuina Christi natura asta. I irecto impetunt divinam Christi naturam S ciniani haeresim renovantes jamdiu protritam photinianorum , Pauli Samosatcni aliorumque obscuriorum sectari rum sa). Socinianos cum suis surculis plorique protestantes rcccntiores sequuntur ex quilaus orti sunt rationalistae qui impietato omnos praedocessores haereticos facile superant, ita ut cum ipsis vix comparari possint. Ex istorum sensu et sententia Christus conferri debet cum Pythagora , S erato, Platone , Zenone , Seneca , Marco Aurelio , aliisque antiquitatis philosophis graccis atquc latinis , aut etiam eum orientalihus , Zoroastro , Consucio atque Mahomete , quos , ut ipsi autumant, Deus excitavit ut dictis lactisque populares suos edoccrcnt , vel cliam institutis politicis et religiosis ad posteros transmissis a vitiis pravisque moribus arcerent ib). Νcrvos proinde omnes in hoc pra cipuo christianae seu catholicac religionis dogmato adstruendo intendore debemus. a 23. Quum vero satis prolixe egerimus de divinitate
a) CL Pelav. de Incam. c. II. et IlI. Ex censu tamen haeretico
rum, qui inficiati sunt divini Verbi
I2o. a. Nec aliter sentit mur ut patet ex ejus systemate de quo diaxunus in tract. de Deo creat. p. III. n. 49 I. n. la). Sic pariter nichterdas Christemhum D. d. allesten Relisionen des orients seu: Christianismus ex antiquissimis religionibus Orientis. Lips. I 8 I9. Carol. Hase profess. Jenens. qui in op. Das Leben Jesu etc. seu Vita Iesu. Lips. I 829. scribit Iesus homo Dei, non per mirabilem divinae in humanam naturam ingre 3um , sed per persectam humanae naturae eruditionem, quippe quae hominem divinum reddiuit. Jesus itaque Dei Filius per apotheosim, non per incarnationem ,, . Deinde subdit nullam Christum duxisse uxorem, quod nullam invenerit dignam se. Ita progrediuntur protem
147쪽
Verbi In tract. de Trinitate adversus Arianos , hoc Ipso ostendimus , saltem indirecte , divinitatem Christi , quae ab illa pendet. Ut igitur omnes probationes illuc produ-etas cum ex Scriptura , in m ex constanti Ecclesiae sc
su , traditiona et doctrina ad rem praesentem transscramus , satis nobis hic erit ovincere Vorbum illud ipsum quod Deum Deique silium , seu secundam Sanctissimae Trinitatis pcrsonam , consubstantialem Ρatri osse demonstravimus , idem esse ac Christum , seu Verbum humana came indutum , id est , humanae naturae hypostatico Conjunctum. Hoc autem tum ex sacris litteris , tum cxperpetua traditione , et Ecclesiae doctrina adstrucmus , alias praetcrca adjicientos probationes ad divinitatem Cliriasti directe magis magisque confirmandam ; quae omniugenerali sequenti propositiOno oomplectimur.
Vera et proprie dicta dis initas seu natura diPina in Christo Iesu moscenda est et prostenda De fide est, prout constat in perpetua Ecclesiae doctrina ct prosessione in symbolis expressa. Addidimus autem peram et proprie dictam dzvinitatem , seu naturam divinam in Christo essc agnoscondam ad omne enfugium praecludendum advorsariis nostris , qui divinitatem lato sonsu acceptam in Cliristo ultro admittunt otagnoscunt. aa S. Ita vero ex pracmisSis enunciatam veritatem oste
dimus : Verbum de quo loquitur Joannes initio Evangclii
sui verus Dcus est , omniumque rerum conditor ac Putri
coacternus : atqui hoc Evangelii Ioannis initium : In prin- cistis erat Verbum etc. nequit ad alium quam ad Christum reserri; ergo ex Joanne vera et proprio dicta divinitas , seu natura divinu in Christo est agnosccuta. Jam vcro minor Pro
148쪽
Par. II. Cap. I. de diuina Christi natura a 43 positi syllogismi neque ab adversariis ipsis in dubium v eatur , cum de hoc ipso Verbo scribat Ioannes v. ' I4 α Et Verbum caro factum est et habitavit in nobis, et vidimus gloriam ejus , gloriam quasi unigeniti a Patre n saxIdso vero magnificum illud prooemium praemisit Ioannis
ut ex eo lucem suam mutuarentur , quae in toto Eva
gelii decursu de Christo erat relaturus , quod scilicet ococto venerit, Filius Dei sit, antequam mundus soret apud Patrem extiterit , quod e Ρatro et ex Deo processerit , esset in coelo dum loqueretur in terra , aliaque ejusm di , quae facile omnia intelliguntur illo proocmio pra misso , illo sublato , totidem acnigmata inexplicabilia penitus evadunt bὶ.226. Praeterca non aliud de Christo crodero aut sentire possumus quam quod z. Christus de se ipso pracdicavit Iudaeis; I. commisit discipulis suis ; 3. nec alio sensu ab co quo ipsum tum Evangelistae , tum Iudaei sumps runt ; 4. denique ab co quom Scriptores reliqui de eo docuerunt. Porro singula haec capita percurrentes impo sibile est veram ac proprio dictam divinitatem in Christo
227. I. Christus non solum sc Dei filium osso claro et aperto docuit, sed ita docuit, ut posuerit fundamentum pra cipuum religionis suae et spem omnem salutis in hac divinitatis suae fide. Elcnim Io. III. x6. Sic Deus, inquit, dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret, ut omnis qui credit in ipsum , non porcat , sed habcat vitam Betcrnam . . . qui non crudit jam judicatus est, quia non
credit in nomino unigeniti filii Dei , , sc) ; a cum dixisset audaeis Io. VIII. 3 a. u Veritas sit crabit vos v , respon
149쪽
x44- Trin. de Deamatisne derunt superbe Iudaei: v Nos nemini servivimus unquam D; tum Christus rursum: it Amen , amen dico vobis: quia omnis qui facit peccatum servus est peccati. Servus autem non manet in domo in aeternum ; filius autem manet in
aeternum. Si ergo vos filius liberaverit, vere liberi eritis , , sa). Quibus verbis Christus sibi potestatem tribuit P tris , et filii naturalis , qui quos vult adsciscit in domum Patris sui, et eos ex servituto in libortatem vindicat. 3. Christus velut filius in domo sua Io. U. I 6. templi pro- sanatores ejicit dicens ; u Nolite sacere domum Patris mei domum negotiationis v ru), vcl ut Matth. XXI. x3. loquiatur : si Domus mea domus orationis vocabitur i, sl. 4. D Cet tanquam auctoritatem habens , id est potestato Ic stativa suprema ex nomine suo: scriptum est vel dictum est antiquis: ego autem dico pobis Matth. VII. ar. v Non omnis qui dicit mihi Domine Domino . . . Coelum et terra transibunt, verba autem mea non praeteribunt n Min. Et Io. VIII. St. v Amon amen dico vobis , si quis sermonem meum servaverit, mortem non gustabit in aetcrnum n c); doc bat ut sapicntia anto saecula ab aeterno genita , et hane Bapientiam se esse declarat; nam pro eo quod Matth. XXUL 34. dicitur ii Ideo ecce ego mitto ad vos prophetas et sapientes u Luc. inquit : a Propterea et sapientia Dei dixit: mittam ad vos etc. . . . justificata est sapientia ab
Porro hoc ipsum vidit subtilis
judaeus Orobius, qui in tertio Scriapto IlI. quaesito. n. 7. concludit: Igitur qui propheta venerit et ducat in nomine suo haec facienda , vel credenda, homines in nomine Suo salvandos, miracula in nomine suo facienda, la seipsum fidem exegerit ad salutem aeternam, in nomme suo, et a se peccata hominibus condonanda: iste non est Dei m nister, non est propheta, sed Deusi Se D. CL A c. collat. pag. I 8.
150쪽
Par. II. cap. I. des dDina Christi natura 346 omnibus filiis suis u a). 6. Christus insuper omnes alienos sensus a vera ac naturali siliationc divina removet dum JO. XV. 18. Deum vocat patrem proprium ' ον b); imo vel sub ipsa parabolarum caligine idipsum docchat; sic Matth. XXII. 6. u Adhuc unum habens silium carissimum et tu Ium misit ad cos novissimum dicens: quia versiuntur mlium meum. Coloni autem dixerunt ad invicem , hic est haeres , Vcnito cic. v ubi instituit Olarissimam antithesim inter servos quos antea Deus miserat ut filium suum. s. Docet Christus anto Abraham so esso , pluribus in locisso o coelo dcscondisso declarat: Io. VIlI. 58. u Amen, amendico vobis r antequam Abraham fieret ego sum n id quibus Euam patefacit acternitatem dicens: sum; docet so osse in coelodum est in terra : u Nomo ascendit in coclum , nisi qui do scendit de coelo filius hominis qui est in coelo i, d); rursum: v Descendi do coelo ... hic ost panis de coelo descendens ego sum panis vivus qui de coelo descendi .... si orgo Via deritis filium hominis ascendentem ubi erat Prius λ . . . Scriundo veni et quo vado. Vos do deorsum estis , ego de Sin pernis sum v c). Haec omnia, supposita aeterni Verbi incam natione , plana sunt, nullum vero sensum habent si illa to, latur. Sed ncque his contentus Marius adhuc sibi triabuit naturalem Filii Dei notionem. Postulat enim haeo, ut cum mus Filium generando totam ei suhstantiam tradiderit, Filius in Patro sit , et Pator in Filio , et utorque unum sint. IIam autom do so Christus praedicavit dicens : si riter in me est et ego in Patro r Ogo ct Ρator unum sumus u s . Hine eum neuter ab ulla creata re comprohendi Possit ,