장음표시 사용
191쪽
386 rraei. de Deamatione praestat D. M. t. seqq. a. patet ex consensu veteris synagogae et antiquiorum Rahi inorum l3enes quos viguit an tiqua traditio de supernaturali Messiae conCeptione ae nativitate ex virgine sa), cujus vestigium occurrit Io. VII. 27.; et sano nulla erat ratio Evangelistis reserendi Jesu Christinativitatem cx virgine nisi rcccptum apud omnos tunc temporis suisset talem fore ortum promissi Mossiae. 4.mum constat ex hujus traditionis propagatio no apud omnes gentes penes quas pervulgatum erat practer naturae legem e virgine matre nasciturum qui salutem, justitiam, sapientiam laturus csset in terras, hanc opinionem accommodantes suis heroibus ac magistris ; ut apud graecos qui Minervam do capite Iovis, Platonem o phantasmate Apollinis oppressa matre finxerunt atque e partu virginis oditum, apud romanos, qui auctores uri,is et gentis suae Ilia virgine ct
Marte genitos arbitrati sunt hJ ; apud indos , qui Buddam
principem dogmatis corum o latere suo virginem procreasSe Censuerunt c), quae opinio adhuc apud ismos perseverat M): sal CL De Volsin Ol,ss. in
Jovinian. l. I. n. 42. ed. Vallaim. Pp. t. II.
Budha scribit confirmantur a recentioribus qui renones illas perlustrando nuper inviserunt. Ita Paulinus s. Bartholom. Malabariae mi aionarius in Si stemate brahmari co litur rico, muthologico, Cis L etc. Romae I 79 I. Brahmanor imdoctrinam de Budha ponens p. I 58. haec habet: Natus est cx Mara, quae ima inalionis dea est, ex mento, ex Voluntate Virgrine , et sine Complexu earnali, quemadmodum filii Pandararum apud Brinmanes per auriculam ex sole, ope oralis nis magicae, et sine complexu vir li nati fuisse scribuntur in libro Sambhaxam et yndhishtria . CLetiam Κlaproth. Asia f. Magaz. seu Repertorium Asiaticum VelinarI8oa. p. III. Von der Incar nn ion dos Vischnou se nempe de incareatione Vischnoti ; de Z mastre refert Tavernier GP age en Perse tom. I. p. 48o. Que sa mereeut une vision par un snge, et ques' etarit evelliee elle connui, qu'elle
et oit grosse se. De Simone Mago in hist. apostolica lib. I. de Petro c. IX. apud Fabric. cod. apocryph. N. T. tom. II. p. 436. legitur eum dixi se: Ego i Simon in sum prima vi
tus, qui semper et sine initio sum. Ingressus autem sum in uterum Ra-eliel smatris meae , natus sum ex ea, ut homo, ut ab hominibus videri possim A. Huc spectant quae de Θεων, de filiis deorum νογAMD seu Virgine procreatis r
192쪽
Par. II. cap. II. de natura Christi humana
sinensos, qui id ipsum tradunt de Foclii seu Xaca sa)Verum huc propius attingunt quac poetao dc virginc Iusti
tia, seu Astraea cecinerunt bὶ, quo spectant quae de rin Versura aurca actuto Virgilius ccloga IV. v. 4. Scqq. Scribit ubi plura cum Isaiae vaticinio , quae do nascituro puero in Suo carmino exornat, planc congruunt ie)
298. Cum igitur vaticinii Isaiac natura et adjuneta omnia postulent ibi de Messia e virgine matre nascituro pracdictionem contineri ; cum huic congruant prophetae
seruntur apud graecos antiquiores de quibus Uetstem N. T. t. I. P. et Paulustiis Commentar lib. d. N. T. seu Commentarius in N. T. V. I. P. 136. egerunt. Quae de aegyptiis reseruntur qui, teste Pomponio Me-IR I. . T. autumarunt Apim divinitus et eoelesti igne Con- pium, M. Trachiiche comment. exe ei. Vol. IlI. P. I. p. 5 . ciui ex Herodoto III. 28. et Aeliano Ilist.
anim. l. XI. IO. auert: γενετω εκην Οὐράνιον σελας ἐμπεσοναι τιον ἐστι. Nascitur autem
Mis) ex vacea , in quam incidens
coelestis fulgor conceptionis causa stpraedicto Apidi . Addantur Ovid.
Me t. l. XV, v. 76o. seqq. Varro V. Augustinum de civ. Dei l. III. 4. diacens Utile est civitatibus, ut viri
sortcs se ex diis genitos esse credant, ut animus humanus divinae stirpis fiduciam gerens res ina nas adgrediendas praesumat audacius se. Aegyptii statuebant, ut refert Plutarchus in Numa c. IV. ώς γυναικοῦ μεν ουκ
Nihil prohibere, quin halitus, s seu spiritus in Dei appulsus mulieri principia infundat generationis M. Haec quiuem aliaque eiusmodi ostendunt pervulgatam ex primigenia traditione persuasionem de supernaturali quadam ex Vir in e conceptione et nativitate apud ipsos ethnicos, liti tamen ea abusi sunt, dum eam transtulerunt ad deos atque heroa suos, ut in plerisque aliis. Hoc interim lucri habemus r. has easdem mythologicas ethnicorum narrationestratus Esse antiquioris veritatis originariae: I. neque incredibilem, neque absurdum ejusmodi conceptum paganos ipsos existimasse, ut adve sus eos arguebant iam antiquissimi Patres, es. igen. adv. Celsum l. I. n. 57. Clem. Alex. l. I. Stroiu.
P. II r. 24. ed. Syloburgii: Iustin.
in Dial. cum Tr h. n. 6 . et . S. Perperam rationalistas, ut siegscliekder, Baver, praesertim vero Ammon in Comment. de Primordiorum I. C. fontibus, incrementis Et nexis cum religiones christiana in opp. noviss. Gotting. I 8O5. undique eo radere ex proiana antiquitate eius modi dicta aut sacta, ut inserant Conceptionem ex Virgine reserendam esse ad mythos paganorum. Neque omittendum non pauca ex eiusmodi quae circumseruntur siclis, si ad amus
sim revocarentur longe diversum Sen- Sum praeseserre ab eo, quem eisdem rationalistae astingunt.
sal Cf. Laiigi et not. ad version. gallicam Thunbergiani itinerarii t.
bὶ Vid. Arati Phaenom. VS. m. seqq. Manilius Astronomie. v. 545
e) Analogiam inter Isaiae valia
cinium et Virgilianum carmen ostendit Rosenin ulter in h. I. nil sinem lameu suum , de quo PQotea.
193쪽
a88 Troet. de Incarnatione teri qui id tanquam notum assumunt, sensus ac traditio veteris synagogae, traditio penes omnes sero populos vulgata ac indidem orta; cum Evangelistae juxta receptum hunc Sensum oraculum exponant et adimpletum in Christo Iesu ejusque Virgine matre perhibeant ; cum denique universa Christiana Ecclesia id constanter tenuerit ac professa sit , sequitur tum argumcnta interna , tum argumenta externa adversus Iudaeos ac rationalistas evincore quod proposuimus , nempe Christum Dominum do Spiritu Sancto suisso conceptum , atque o Maria Virgine salva ipsius integrita
I99. I. Obj. T. Etymologia ipsa vocis quac cst as Ham) , latitavit, abseonditum aut oecullum fuit , osten-
dit ejusdem conceptum nequo fixum esse pro virginitate , n que pro matrimonio inito vel non inito , sed conditionem indicare aetatis. a. Quare Iudaei virginem illibatam india
cant per tiat Iah) , inverosimile porro est duo omnino synonyma illos habuisse. Imo bethulith
Joel I. 8. significat virginem iuvenem. 3. Praeterea VSus loquendi excludit sensum virginis illibatae a voce alma. Nam etsi necessario hic sensus non excludatur Ps. LXVII. 26. et Cant. VI. 7. excluditur tamen Prov. XXX. I9. 4. Hinc etiam veteres interpretes vocem pro iuvene seu puella verterunt ut Aquila, Tlieodotion, Symmachus qui habent νεανις neanis) juvenis. Ergo. 3oo. R. ad I. Esto etymologiam per se non postulare Conceptum virginis , cum non denotet nisi puellam retibilem , attamen ut usuvenit conceptus M. Mirgo illibata et του puella nondum nuta apud Hebraeos confundebantur et promiscue usurpabantur; hinc optime s. Hieronymus adnotat cohaerenter ad usum simul et etymologiam, admia non vironem gem
194쪽
Par. II. Cv. II. do natura Christi humana a 8sneratim siγificarc , sed virginem in Prinus jurea tutis an
vectam, C. juvenem tantum seu non nuptam N. Hinc n gamus voces istas synonymas csSe. Incertum porro est utrum Ioel l. c. loquatur de juvene nupta , quae mortem inar, ii , num vero do virgine sponsa , quae amissum Sponsum
deploret bὶ quod vel4similius ex contextu videtur.3oa. Ad 3. N. Etenim in universa sacra scriptura alma non occurrit nisi sexies Gen. XXIV. 43. Exod. II. 3. 'Ps. LXVII. 26. Cant. I. 3. VI. 8. Prov. XXX. I9. et numquam do nupta, sed ubiquo de innupta semina stimistur. In quinque autem primis locis est. cortissimo sumi do irgine tori nescia illa inspicienti patebiti quod vero attinet ad illum Prov. IAN. I9. si quis eum attente po pendat , deprehendet profecto ibi vocem illam usurpari ad denotandam virginem, quae talis saltem est ex communi fama, judicio, et opinione aliorum H; quod satis est ad concludendum usum loquendi apud Iudaeos receptum invicte ostendore iam de puella innupta seu pirone nubili usurpari. Hinc in arabico et syriaco numquam citata Iocade nupta accipiuntur. Dcesque advertit s. Hieronym. Lim
non solum puella vel Mirgo sed Cum ἐπιτα σει Dirgo abscondita dicitur et Secreta , quae num uam virorum patuerit aspectibus; sed magna parentum diligentia custodita
ait is . Melius comparatur arab. lasima adolescere hinc ola-
mon et Aem. - Olamaton ), adolescens, perinde ac Syr.
logia V. T. p. i. seci. II. de vat, ciniis messianis Isaiae P. IO. seqq. e) Locus asit, scribit Rose mulier, de surtivis es clandestinis
amoribus, et congressu, quem Vircum Puella iun ta exercet, nemine praeter amantes conscio, dum inte
rea illa pro ungine habetur, et quid vitii sibi haereat, ita dissimulat, ut ab aliis id frustra pervestigetur M. Hinc patet hanc adolescentem ab auctore Trov. distingui a foemina a Llerα ri DNata de qua VS.
proximo loquitur, secus az conten dunt Hebraei.
195쪽
hoc vaticinium , C. vetustiorcs N. Etenim LXX. interprctos vericrunt sparthenos in virgo. 3o4. II. Ol,j. Natura et adjuncta Isaiac vaticinii excludunt messianam interpretationcm. I. Scopus cnim erat Pra
Iaero incredulo Acha et signum aliquod, quod cito adimpleretur, et quasi ob oculos poneretur. Ast promissio mirabilis 3Iessiae nativitatis multa post secula sui secuturae talis esse non potorat. Nam quomodo potuisset Achaz pr missionem multo serius adimplendam pro vadimonio aut pignore antecedentis eventus accipore Nec resert Messiae promissionem consolatoriam esse potuisse universo populo, Seu
. saltem hominibus piis, qui certi sic reddohantur nco domum Achaz, nec rempublicam destructum iri; a. etenim in or tione prophetae agitur de signo dando non autem de promissiono in memoriam revocanda; 3. hinc si de Messia bi sermo esset, domui David nihil novi dictum suisset, ademque nequo prophetia neque signum. haberetur . sed merum plotivum oratorium; 4. praeterca motivum ejusmodi co . solatorium in omnes aeque circumstantias quadrat ci nimis generale est. Messias nasci poterat cx familia Achaz quin respublica in suo praesenti statu . conservaretur et Achagin throno permaneret. Sane bubylonicum exilium contigit, attamen Messias natus cst. Isaias igitur in tali hypothesi sau sa ac sophistica argumentandi ratione usus esset. Ergo.
3o S. R. N. A. Ad I. prob. D. Confirmando majoris et illustrioris beneficii promissione levioris beneficii promissum , C. exhibendo novum signum quod praccedat promissi beneficii adimplementum Ν. Conjuratis cuim Syriac atquc Israclis regibus, gcnti Davidicae regiae totique regno jhidaleo intcritus tum imminero videbatur, hinc an-'
196쪽
Par. II. CV. II. de natura Christi huma na 191. xios demissosque animos vatos erigit spe nascituri divini
illius magno quo desiderio expectati Principis , quem Virg. modo prodigioso osset paritura sa). Eiusmodi porro nativi
tatem omnium ore pervulgatam, ut ostendimus, exhibet propheta ut argumentum, pignus et arrhabonem certitudinis prinmissae imminentis liberationis, non Vcro tanquam Portentum mox Subsecuturum ac praecedens ipsam liberationem, quod nuspiam ex contextu apparct. Hinc nihil refert sivo citius Sive serius prodigiosa Messiac nativitas eventura esset; satis cnim erat ad Isaiae scopum non interituram nec subverSum penitus iri Iudaicam rempublicam ante ejusmodi eventum,
ain Ilio autem approbare ne queo quod Iloseninulter autumat,lsa iam censuisse triuic partum imminere ; nam nihil est, iluod talem meritem prophetae fuisse innuat, neque id supponi posse evidens est. Fatente enim Rosenmullero hoc u licinium ad Messiam resuri ur; iam ero non poterat Isaiam latere vaticinium Iacobi, quo Messiae ad- 'ventus futurus praedicitur, cum Judaeorum respui lica talitiam ad in
tertium ver eret; ut omittam cum
divitia inspiratione prophetae hanc
hypothesim componi non IUSse. Porro animail vertundum est , hunc Auctorem ubique se ratio
natistam imo et judaizantcm exhibere, etiam in iis in quibus videtur
Veram sententiam tueri, Prout Rcecidit in argumento quod versami Eteniin non solum detrahit prophe tae inspirationi, ut diximus , sed praetcrea suae insistens praecon e piae sententiae de Messia Rege potentissinio , Iudaeorum more pro Messiae adventu nihil aliud intelligit, quam regnum florentissimum aetatem auream praeseserens a J oetis graecis et latinis passim celebra
Neque senior factus sententiam mutavit, sed quasi ipsum poenituerit eorum, quae h. l. scripserat de Isaiae vaticinio, in novissima quam dedit scholiorum suorum editione an. I 855. in medium proseri, Quinea improbet, verba Luzgati pro, ras. in collegio Rabbinico na avino, quae ita se Iiabent: Quant au molle te prend comine damia cantique T. 8. une mattresse, uno favori te du Boi , qui n' etait pas in semine legitime. Je ne sals pas queis caracteres distinguaient uned'une a Pellice ) . Cependant ee tex te de la cantique suppose sans dolite , que ce lassent de ux conditions disserentes ,, R Seninulter schol. in V. T. tom. II. p. VIII. . Debuisset saltem per Pendere ea , quae de hac voce egregie adnotaverat in illustratione nostri vaticinii Isaiae cl. Draeli incit. epist. ad suos contribules data
an . I 855. Haee admonere voluimus, quia
hic Auctor eo periculosior est, quoad incautos sallendos huc illuc b ni aliquid interseruerit, ut sic fac,
lius venenum propinet. Ceterum nec latum unguem a rationalistarum
placitis discessit, ut ex k iis , quae . aulai locis resutavimus, plimum sit.
197쪽
assa Tracι. se Incarnatione Ρropheta Iudaeorum animos asilictos moerenterius r
3o6. Ad a. N. Etenim, ut modo dictum cst, agebatur de fiagno rememorativo , ut vocant, expectationis quae secum s rebat promissam liberationem, quodque tum in memoriam revocabatur , tum nova promissione confirmabatur.3o7. Ad 3. Tr. et N. sequelam; etenim etsi nihil novi intulerit Isaias nihilo secius in ejus oraculo tum prophetia tum signum continebatur. Vaticinium, est quaelibet divinitus communicata notitia de rebus suturis , neo int rest utrum hae jam notae fuerint nec no , alioquin contad rei magna vaticiniorum praesertim messianorum para; signum vcro est quidquid inservit ad hoc ut fides do suturi evontu firmetur. Utroquo hoc modo inserviebat promissio MeSSiae non tantum in memoriam revocata sed denuo divina confirmata auctoritate saltem quoad illam populi partem, quae prophetam ut divinum legatum habebat, ad quam praecipue hic sermo dirigitur 3o8. Ad 4. tamen ut idoneum esset ad popula
animum erigcndum a proxima quam metucbat intern io-nc, C. secus N. Utique hoc motivum generale osse dcbuit; et sicut propheta vv. praccedentibus priusquam annunti ret liborationem a praesenti discrimine, occurrit timori do totali excidio secum ducens filium suum Iasub, quin t men excluderet temporariam incolarum abductionem, ita et animos parat ad nuntium sv. 15. I 6. de proxima cx instanti periculo liberatione, ostendendo inanem esse de pleno intoritu timorem; populus namque, cui quamvis remotelaturus liberator divinus est mittendus, etiam in praesem
tiarum singulari Dei providentia perfruitur sa).3os. III. Obj. Conceptus biblicus signi ri R oth, asias
usitatus in messiana ejusmodi explicatione omnino negligitur; a. nam juxta eam n N signum referretur ad oventum ia) G. Hengitectem. l. c. P. N.
198쪽
Par. IL Cay. II. do natura Christi humana 393 suturum; at ex usu loquondi n N signum eventus Praedictus, qui cum adimpictus jam lacrit, certitudinum praebet do adimplendo futuro cventu laosteriori. I. Insuper splendido adco nuntio minime conveniunt descriptiones infortunii quas subdit ibid. Isaias v. I7. seqq. 3. Praetemn narratio C. VIII. adeo similis cst ei quae exhibetur c. VII. 14. 8Dq. ut vix credas hic messianam explicationem convenire posse ,
si illic locum non habeat non haberi autem c. VIII. omnes fatentur); nomen enim et nativitas pueri in utroque capitc pro signo exhibentur liberationis a dominio syrorum ;porro si c. VIII. sermo est sub illa matre pueri) de uxore prophctac ci do ejus silio, cadum profecto in c. VII. adhibenda est explicatio. 4. sane de filio prophetae VII. 34. seqq. ScrinOncm esse declarat aperte ipse Isaias VIII. I7. dicens: n Ecce ego et pueri mei quos dedit mihi Dominus in signum , ct in portentum Israel , , . 5. Concludendum cst igitur fiagnum do quo Isaias VII. I 4., esse filium nasciturum ex uxore quam ipse propheta virginem post priorOm jam dclanctam duxerat sa); vel si magis placet cum antiquis Hebraeis, esse si .lium Achaz , nempe Egcchiam; vel deniquo dicendum loqui Isaiam de ideali , aut possibili aliqua virgine , quae concepto semine paritura esset filium, qui lacte ct mello esset nutriendus , cum campi inculti jacerent. Non alia propterea ratione ad Christum rusurri potest ejusmodi oraculum, uisi quatenus instans eventus quem proximo prolaticla rospoxit suit signum et figura Christi nascituri, quuproptor , Deo dirigen-lc , iis ulitur phrasibus loquens de pucro mox naScituro , quae multo rectius Christo conveniunt, quam puero illi iuquem non nisi sensu valdo improprio quadrubant b). Ergo
ponit priorem prophetae uxorem mortuam esse , aliauubie virginem ipsi fuisse despolisatuIn. ita Ilaec liosicrior expositio iniudiu excogitata suerat ab altonymo, du quo S. Hieronum us scribit: Quidam de nostris Isaiai. piophetaurrim. IV. duos filios habuisse contendit, da
sub et Einmanuel: et Εinmanuel depmphetissa uxore eius esse generatum, in tu pii in Domitii Salvatoris ,, Commetit. in Is. lib. ll I. Dd. Vall. p. II l. Eandum postea adoptarunt Gr
tins , Richardus Sinion , Cluricas alii Iun.
199쪽
r94 Tract. de Incarnatione 3 Io. R. N. A. Ad I. prolν. Ν. ut palet cx Exod. III. a. et Is. XXXVII. 3 o. ubi missio Mosis divina , et excidium regno judaico frustra ab assyriis intcntatum. ut signa ad
struuntur quae utrumquc eventum subsequeruntur. Hrie a
cedit, quod ovcntus suturus , cui innititur cortitudo eventus imminentis , hoc in loco , apud populum omnino firmissimus essct quod tamcn non accidit Exod. III. a. Is. XXXVII. 3o.ὶ, ita ut acquo valerct pro testimonio appellatio ad illum suturum eventum , ac ad signum coram Patratum sa).3is. Ad a. D. Nisi ita ferret consucta prophetarum agendi ratio , Tr. secus N. Cf. porro capp. Is. IV. IX. XI. , tum Mich. capp. V. V. cte. , ubi invcniuntur hujusmodi abruptae
3 ra. Ad 3. N. Mo contrarium potius evincit haec ipsa pro phetae agendi ratio ; inverisimile cnim osue, prophetam dedisso duobus siliis suis nomina symbolica, quac ad idem prorsus objectum rosurruntur. A si in expositionc de Messia rccte res procedit, si signo invisibili et in promissis tantum posito visibile aliquod ac pracsens adjungeretur. Ilcm narratio ipsa discrimen ostendit quod intcrcedit inter ca, quac in utroque Campile proponuntur ; ciciam c. VII. matur pueri vocatur ri pyiam , quo nomine puclla innupta seu virgo tantum dosignari polcst ex dictis , c. vero VIII. vocatur Πc-viab J Prolyhctissa seu uxor prophetae ; C. VII. nuncium tantum pueri nascituri habetur , ast c. VIII. susior narratio cum BI p.ratu testium , instrumenti cte. ; c. V ΙΙ. mater nomen dat
silio b), c. autem VIII. 3. nomen imponit pater. Constat igitur
at Ui observat ipse Rosen inuller in ii. l. saepe inaioris et illustrioris heneficii promissione consi matur levioris beneficii promissum ,
et tunc Sis: arran ictern valet ac an
gunumtum . ut putet ex citi. exemplis.
ibi Henim in hebr. textu legiturn Nnu' vocabit ivirgo
nomen eius etc.; nomina revera sinliis imponere solebant matres, veluti EVa, Genes. IV. I. 25. filiae Loth Genes. XIX. II. seqq. Lia Gen. XXIX. 52. XXX. I 8. seq. Rachel C. cit. 24.
200쪽
Par. II. p. II. de natura Christi htimana in c. VIII. confirmari promissum factum cap. praeucdonti novo signo a priori omnino divorso a).
313. Ad 4. N. Alioquin filius prophetac , nempe Elisemanuel dominus Iudaeae foret VIII. 8. 3, quod salsum
esse nemo non vidct. Ita quo filii Isaiae dati in signum, sunt Sehear-Iaschub vatis filius natu major VII. 3. ct natu minor Maiarachalal-Chaschbaa VIII. 3. ob ipsorum symbolica nomina ; nomen enim prioris filii convertcndas esse de notat populi reliquias ; posterioris filii vero nomino bi cuiliberandam esse Iudaeam a duobus regibus hostilibus in
314. Ad S. N. Nam ut ex tota orationis serie patet , praesertim Vcro V. II. agitur in nostro vaticinio do signo ex quo manifeste cognosci possit adesse Dci numen Seu priniectionem, ratumque haberi vatis ossatum, ut infra XXXVIII. 7. Exod. III. II. I. Reg. H. 34. IV. Rcg. XIX. 29. ideoque exhiberi rem inauditam, mirandam, insolitam, uti vis latinae vocisaigni postulat, de portento, prodigio ic). Jam vero quodnam fiagnum , Portcntum , prodigium esset in eo quod virgo susce-Pto Oemino aliarum moro conciperet et pareret ψὶ Ad-ta Cf. Rosemulier ad c. VIII. '
ita sensum prophetae enarrat: E pectabo Dorninum meum , et non
solum', sed et pueri , quos in hi dedit Dominus , alii videlicet prophetae , et filii prophetarum , qui
non ex voluntate camis et sangui
nis , sed ex Deo nati sunt. De quibus et Apostolus lGalat. IV. I9. loquebatur: Filioli mei, quos iterum, Parturis , donec Christus formetur in Mobis. Isti autem pueri , id est , prophelae in signa dati sunt et in portenta Israeli , juxta illud, quod in Exechiele IV. a legimus : et erit Ezechiel Mobis in signum. In Zacharia quoque t III. 8. in sancti viri, prophetarumque diacipuli τερατοσ193τοι , id est , portentorum signorumque spectatores appellantur , eo quod semper prophetae in signum prae
cesserint futurorum , , P. 125. ed. c.
e Dixerat enim Isaias regi Achaz v. xx. Pete tibi signum a Domino Deo tuo in profundum infernἰ, sive in excelsum supra seu ut exponit s. Hier. Vis, in
quit spropheta , ut scindatur te ra , et grandi hiatu inseri pateant,
qui in corde terrae esse dicuntur, an ut aperiantur coeli,, pl. c. P. 1 .
Cf. Drach Epist. cit. p. 84. Seqq. dὶ Nisi enim partum mir culosum intelligas, apposite scribit Rosenmuller , quem Deus ipse sinum non interiturae domus Davi-icae constituat, nemo dixerit, quid illud sit in hac prophelia, quod Sustineat locum et vicem ἄψni. Par