장음표시 사용
201쪽
i96 Tmet. de Incarnatione datur hebraicam lectionem ejusmodi expositioncm cxcIud re , cum habcat : u Ecce virgo illa concipiens et patiens sa) nquac indicant virginem illit, at a virginitate conci sentem cipatientem ; gratuitam praeterea csso suppositionem de nova uxore a propheta ducta vel ducenda , nec filium prophetae exhiberi posse ut dominum regionis palaestinae , cuiu modi esse perhibetur Emmanuel ex superius dictis , nco alii cuipiam posse aptari quac de eodem puero pracdicantur c. IX. 6. 6. XI. I. scqq. ipsa rei natura clamat. 335. Ex his praetcrca plane concidunt omnes illac violentae et gratuitae expositiones, quibus interpretos anti messiani miro se torquent ad inveniendum istud signum, seu prodigium sive in uxore prophetae , sive in uxore Achax , sive in vim, ne ideati et possibili; ut omittam uxorem Achag virginem non fuisse, et Egcchiam novem annos natum suis so, cum hoc Vaticinium editum ost b). Alia vero ejusmodi , quae liberiores hi homines commenti sunt, quac nec resorro vacat omnino ab ipsis vaticinii verbis excluduntur. 316. Concidit pariter aliorum expositio de sensu si gur to , seu duplici . Sensu proximo et remoto ; haec enim οὐ positio sui me nata est cx apparentibus dissicultatibus mes-
est erellere, prophetam hac voce e dem sensu uti, quo eam usurpaverat v. II. ubi maiiileste sumitur de
signo aliquo Prωdigiali, non Inemoriali, sive vertiali, vel qualicumque alio. Quis vero sig/ιi Prodigiatis , aut miraculi loco habeat, si ex congressu viri evadit gravida, quas virgo esse desiit Z ,, Hoc ipsum a
gumentum iam urgebant patres ali. tiquissimi adversus Hebraeos ut Temiuilianus adv. Judaeos c. I x. S, gnum autem a Deo, nisi novitas aliqua monstrosa fuisset , signum Dosi videretur ... hil signi videri possit rus quotidiana , juvenculae scilicut praegnalus et partus se . CLIrenaeum c. Haeres. l. III. c.
XXI. n. 6. Justinum in Dial. cum Tryph. n. 8 . Theodoretum Coin-ment. in h. l. II ierononum l. cit. Quare interpretus nou - ille iniri , qui te ni tres enima ex pomisat , hic haerent, nec quomodo su se expciliaul, laesic inveniunt.
ponii R. David Κiinchi: Ipsa svir-gο ὶ est actualiter concipiens et actualiter pariens se Vel utiam ut ad- dii R. Salomon Jarchi: is Participium praesens habet signi 1icationem suturam : Isma erit actu concipiens , , C s. Drach p. 8ι . Seq. ibi Us. Rosunmulier l. U.
202쪽
par. II. αρ. II. de natura Christi humana 197sianae explicationi inhaerentibus et ex impotontia eas solvendi , atque ex desidorio simul Matthaei auctoritatem tuendi. Porro si vero ct proprie adimpletum cst Isaiae oraculum tempotra Achaz, nulla jam ratio habetur supponendi in textu illo sublimiorem relationem ad Messiam , imo omnis similitudo penitus evanescit. Nam verba in utraque explicatione diverso omnino sensu sumuntur. In expositionc enim. meε-
siana est virgo , quae post conceptui. talis perma- net ; in non- messiana vero aliqua cst, quae virgo quondam fuit , sed talis postea esse desiit : in priori, Emmanuel ost Nobiscum Deus ; in postoriori ost diuinum auxilium. Si ergo hanc adversariorum cxpositionis partem tenemus , nullam amplius habemus ad tempus Messiae applicationem , sensus verborum est prorsus exhaustus , nec nota remanet aliqua , tuae ad Messiam quoquomodo alludat sa).3r7. IN. Obj. Non desuerunt , reccntiore potissimum aetate , qui conceptionem illam miraculosam testimoniis satis idoneis constrinari negarent , rationibus usi oriticis , exegeticis et historicis. Monuerunt primum critici homines, atriora duo capita Evangelii secundum MAtthaeum in a
chetypo hujus Evangelii aramaeo , Epiphanio teste hJ , sicut in Tatiani Evangelio nondum adfuisse, itemque Marcionis Eva figelium , quod , si non e Lucae Evangelio decerptum , tamen ejusdem simillimum fuisse videtur , nec initium nec finem hujus habuissc sc). I. Verum gravioribus premuntur difficultatilaus exegeticis , oriundis praecipue Ox dissensu manifesto ipsius argumcnti , maximeque duplicis genealogiac Iosephi , qui tamen pater Iesu fuisse negatur , a Matthaeo'Ι. ' r. seqq. et Luca III. 23. seqq. exhibitae. 3. Accedit, quod neque Iesus unquam , neque Joannes , qui quidem certissimam hujus rei notitiam asserre
sal CL Hens sientierg l. e. p.' phetae , ne propterea in carcerem N. seqq. ubi resellii ctiam Isei conloctus est.
, qui quamvis catholicus Ge- bl Haeres. XXX.
senium secutus , veritus . non est scὶ Iruu. adv. Haeres. L. I. c.
vaticinium exponere de Filio pro ' XXI X. . .
203쪽
poterat s Io: XIX. 27 3, nequc alius Apostoliis ad originem illam miraculosam provocavit. 4. Maria Iosel lium liatrem Iesu appellavit Luc. II. 48.ὶ , quod Iesus quoque data opportunitate minime denegavit i Jo. VII. 27. 3, et Paulus ipsum is σε in αρος Λαυtδ ex semine David 3 geni-- tum esse diserto affirmat Rom. I. 3. , II. Tim. II. 8. collat. Bona. IX. S. Gal. IV. 4. 29. Adde s. quod fratres ejus ipsi fibdem non habuerunt Io. VII. 3. seqq.ὶ , ct comite ipsa matre , Iesum aliquando , tanquam mentis non compotem , prehendundum curarunt Marc. III. II. 3I. J. Deinde 6.essalis Angeli , ad vulgarem Iudaeorum opinionem aeCOmmodalis , dc Jesu throno Davidis occupaturo Luc. I. 32. in , neque Iesu ipsius consilium i Luc. XVIII. so. II. Io. XVII. 36. ὶ , neque eventus unquam respondit. 7. Quod si vero historiae luce narrationes istac collustratac sucrint, dubitare non licet , quin iam prioribus seculis plurcs extit rint , qui liraceuntibus Corintho, Carpocrate , ebionitis. aliisque , Jesum Joseldii illium suisso contenderent , et quin apud omnes sere populos incultiores squippe qui humana miscendo divinis primordia civitatum vel rcligionum augustiora sacero ideoque sala rosque gustas virorum ' insignium ad numinis auxilium roserro conati sint j, similia de incarnationibus deorum et do hominibus a natura , quadam coelesti progcnitis roperiantur commenta. Ita Uegschcider sa) , qui indo concludit tum Christi primordia inter my-
. thos esse rosercnda , tum univcrsalem illam sentcntiam ,
quae apud omnes sero populos viguit , qualis et in Christo Jesu reperitur, em incnliori quodam sensu esse accipiendam de eo quod Deo probatum coquo dignum est ., ab eoque
repetimus auctore ac modoratore sapientissimo.
318. R. I . A. Non desuerunt recentiors actate , qui Pr testantismi progressus sequuti eo impietatis delapsi sunt , ut omnem respuentes divinarum scripturarum inspirationem et Veritatem, quique omnibus reclamantibus hermeneuti a) S. IIS.
204쪽
Par. II. cap. II. de natura Christi humaria . 199 cae , exegeseos et historiae principiis , pro lubito rcligioncm
omnem sus dequo vertant C. qui omnem adhuc pudoromnon amiserint , et in rationalismum nondum dcflexerint di. Haec enim pessima rationalismi labes protestantismi principio accepta referri debet cui roscrvatum crat christianam religionem e tandamentis convellere , si tamen fieri potest ,
3i9. Ad I. D. Monuerunt pseud critici ex systemate a bitrario imo et sulso, C. veri nominis critici et aliquo sundamento alucti N. Νam r. arbitrarium est systema de quodam communi archetypo Evangelio aramaeo , seu Syro chaldaico ex quo suas narrationes hauserint tres Evangelistac Matthaeus, Marcus et Lucas a nonnullis divinando excogitatum sine ullo uci levi landamento atque ab ipsis non
paucis recentioribns biblicis repudiatum a). a. S. Epiphanius loquitur l. c. do Evangelio hebraico S. Matthaci quo utc-bantur oblonitae ab ipsis conciso et depravato b) ; sano n. ii resere ibid. s. Epiphanius a corinthianis integrum hoc ipsum Evangelium cum duohus prioribus capitibus ac Propterea cum genealogia suisse retentum ; in hypothesi pror
a) Ηoc systema de communi . meis. v. ZusElete ele. Notae et . Evangelistarum sente in archetypo appendices Gratκ Neuer Veraticis Bramaeo, sive syrochaldaico primus etc. id est Novum tentamen. etc. insinuavit Clericus IIui. eccl. duor. Beriholdi Th. Einteis. Introductio PCim. Saecul. Amstet. 3736. constr- theologica, postremo vero Κuinoelmavit Semlerus ad TOWson Ab- in proleg. aci Comm. in libros Ilist. ha inungen uber die Dier man- N. T. pag. XVI. seqq. secutus Ma gelion se ur Tractatus in quatuor inium et Elchhomium. Verum no eVangelia P. I. p. 22I-29o. Lessin dum convenit inter ipsos quid sit Eius p. 45. seqq. eiusmodi archetypon, nurn unum Niemeverus Coniecturae ad illu- idemque cum evangelio quod inscri- strandum Diurimorum N T. scri- ptum erat secundum Hebraeos, an piorum silentium des primordiis diversum etc. Hanc opinionem e e vitae I. C. Halae Iruo, Paulusius tit Rosonmulier senior Schol. in N. Introductio in N. T. rvita se- Τ. argumentis internis et externis; et ectiora lenae r 799. Illud demum eiusmodi archetypum morito vocat vario modo exornarunt Lichhorn in fotitium nemo veterum no- in Aligem. Biblioth. der bibl. Lil- vit et vidit. G. tom I. ud. . Sexta P.
terat. seu: Bil,liotheca universalis .5. seqq.
litteraturae biblicae. Marsh A- ibin N. 15. .
205쪽
. Ioo Trael. De In amatione torea adversarii de nrcli tylio arana apo, mendaci I ipso convim citur dum asserit Epiplianio teste his capitibus archetypum destitutum fuisse in); idipsum dicatur de nagareis qui ebionitis aut anteriores sucrunt, aut coaexi, ituique ipso Icilii phniato ic- flante haeresi XXIX. n. 9. codem Evangelio intcgro ululiantur bὶ. Sic montitus paritor est Wogsclieidor dum 'scrit,it a Tatiani Evangelio duo priora Matthaei capita absuisse. Etenim ut ex Theodoreio discimus Haeret. saliui. l. I. o. XX. non aInputa , verat ille nisi gen alogias ct alia omnia u quae IJOminum ex Semino David secundum carnem natum ostendunt i, H. Reliqua relinuit, ita ut non advertcntes fraudem plures callioli ei dece- liti fuerint, rodem auctoro teste d). Si quid igitur ovincit illa omputatio Tatiani , probat praecise quod nollet adversurius , n nilye Jesum non esse ex Joseph progenitum. Et sic rur- sum mentita est iniquitas sibi. 32o. Marcion ulique s. Lucae Evangelium deetirialum exhil ,et, ut veteres loquuntur Irenaeus lib. III. c. XIV. n. 4. , Te .ltillianus tum lib. I. adversus cunilem c. ΙΙ. tum lib. IV. c. VI., Epiphanius IIaer. XIlII. n. i I.; at sero nimis prodiit sacrilegus hic Evangelior tim mutilator ; jam enim apud omnes coelo fias integrum Evangelium extabat, iisdem testibus , Cum Marcion sacrilegum sustinus aggressus est ; hinc Τcrtullia- nus Marcionem provocat ad codices , ' qui apud occlosias Marcione vetustiores asservabantur , imo ad communem con- at Seribit enim : 'O 7αρ
Crates eodem Mettuliani, ut quidam volunt, Evangelio freti, ex ejus initio Christique genealogia probare nituntur, Christum e Joseptii et Mariae semine esse procreatum is .ib) ' ου τι δἐ το κατὰ ΜατΘαῖovΕὐαγγελιον πληρεστατον Παρ' αὐτοῖς γὰρ σα2ως τουτο , καθὼς
σιν επι σωζεται. Est vero penes
illos Nagaraeos Evangi lium Se cundum Matthoeum, hebraice scristum, et quidem absolutissimum. Ioc enim certissime , proni hebraicis litteris ini in scriPtum ost , in
206쪽
Par. II. cap. II. de natura mi lili humana sorsensum , et pulilicum testimonium . a). Quid igitur evincit haec Marcionis Evangeliorum corrasio λ Lex eritices est, cum aliqua clausula vel redundat vol desideratur in eorum codi- Cibus , quorum partibus aut favet aut adversatur, ab iis camadditam vel detractam conscri , qui tempore Sunt post riorO , auctoritato minores , et quorum causa iis additi nilius vel detraetionibus juvatur. Iudicet nunc Wegschobder quid de suis criticis censendum sit, ae de eorum m
3II. Ad u. Ν. Graviores enim dici nequeunt difficultates exegeticae, si criticae, ut vidimus, ntilliae sunt. Nego praetereis ejusmodi exegeticas 'difficultates oriundas esse ex manife4t chnemu serius ariseimenti. Quare saltem ipse non innuit in quo iste manisostus dissensus positus sit λ Uterque Evangelista Christum de Spiritu Sancto ex Maria Virgine conceptum et natum docet , uterque vel expresso vel tacite provocat ad Laiae vaticinium , uterque eum natum in Bethlehem refert. In quo igitur est manifestus dissensus argumeriti λ3aa. Sed ncque obstant hinae genealogiae, quas ambas Josephi esse pro certo sumit adversarius , nec Pavet i men nec infimi subsellii interpretes negant. b). Verum et
lain cf. lib. Iv. doni. Marc. c. v. et in lib. de praescript. c. XXXVI. Cf. I. D. Michaelis in tr
cluetion au normenti Testament trad. pM I. I. Cheneviore Geneve I 82 u. t. I. chap. II. feci. VII. cii eta finem tibi ostendit eiusmodi haereticorum interpolationes novum n gumentum praebere de authentis
librorum Ν. Τ. bl Non pauci ex recent;ori susIiraesertim interpretibus sive cathoicis sive potissimum protestantilius longe probabilius esse censetit Matthaeum texuisse genealogiam Jose Phi, Lucam vero gcnealogiam Η. Virginis. Longum esset nimis velle istorum omnium catalogum exhibere. Satis itaque sit auctorem adve Sariis non suspectum adducerepe Georg. Bosenmulterum. Hic igi
tur schol. in Mallii. c. I. V. II.
scribit Dissicultates non quidem plane tolluntur, minuuntur tamen, si, quod verisimile cesl, Statu mu , eam, quam Matthacus habet gonealogiam , esse Inse hi, quam Lucas. Mariae. Α Mattilaeo recenseri genealogiam Josephi a Salomone ducentis genus, patet ex comm. 16.coll. 6. 7. Mariam vero genus duxisse ab alio filio Davidis, Natha no, disclinus ex Luc. III. 5 r. qui praeterea citat pro hac sententia Vethii senium, et Paulusium, quibus addi potest Ruinoel proleg s. 4. qui pili res alios recenset, siquidem est haec sententia apud ipsos
207쪽
hoc transtasso, prorsus insicior quod ipse deducere indoeontendli ; diissensus enim genealogiarum , in hypothesi
quod daretur , non evincit Christum csse filium naturalem Iosephi. Hoc autem ut pateat, satis est in modium aD sene eius argumentum : genealogiae Iosephi dissentiunt inter se: ergo Iesus est filius naturalis Iosephi. Praeclara dialectica l Praeterea juxta adversarium in archetypo ar maeo , in Evangelio seu Diatesseron Tatiani , et in Evangelio Marcionis utraque haec genealogia desidcrabatur , dein vero addita est; nullam igitur earum dissensus ad probandum vim habet. Nempe , mendacem oportet ess mem rem. Qua vcro ratione bene inlux se componantur hac g. . nealogiae docent interpretes sa).323. Ad 3. D. Quia Ioannis consilium id non serebat'. C. quia aliter ipse sensit N. Ioannis consilium , ut alias animadvortimus , potissimum fuit supplere ceteris Evangelistis, et ea sustus prosequi quac spectant ad Christi divinitatem
adstruendam. Hinc cum Matthacus ac Lucas abunde quae ad prodigiosam Christi humanitatis conccptionem spectant, rotulerint, hac practermissa, Ioannos solam aeternam eju8dem generationem exponiti Adde Joannem, ut communi Consensu veteres tradunt, Clemens alex. b), Eusebius sc),
Hieronymus id), Epiphanius sc) tria priora Evangelia, quae
in omnium iam crant notitia, logisse et probasse , et v
ritatem scriptorum suo testimonio confirmasse, antequam
manum appulissct ad suum Evangelium exarandum. Quid . si Ioannes, imo et Christus ipso aperte idipsum tradidissent,
numquid iis fidem adhiberent rationalistae Nihil minus ,
communis. Plura lamen vetant quominus hanc sententiam admittamus, atque probe nus.
sa) CL Maldonatum Com. in s. Matth. c. I. v. I 6. ubi suse de hoc argumento disserit; vid. cliam dissertationes duas de genealogia δε- su Christi Jo. Jae. IIottingeri in novo thesauro theol-Philogic. sive sylloge disserit. Lugd. Batav. Toa. tom. II. p. 7o. seqq. in Guibus confirmatur sententia de duplici genealogia Ioseptii et Mariae.
XIV. et Lib. III. c. XXIV. dὶ De viris illustrib. c. IX. eὶ Haeres. LI. n. 19.
208쪽
Par. II. ωρ. II. de narum Christi tamaria uos prout vidimus eos se se gessisse cum agcretur de inviuitato verbi a Ioanne praedicata, de Iesu ac sutura Corporum resurrectione, de extremo judicio , toties a Christo inculcatis, ct non solum a reliquis tribus Evangelistis sed et a Ioanne, a Paulo, ac reliquis apostolis omnibus praedicatis ia).3α4. Ad 4. D. Id est, prout vulgo putabatur, C. Teipsa N. Nondum enim divina Christi missione comprobata. --
prudcntor omnino ejusmodi myBterium patefactum fuisset, cui nemo fidem adhibuisset. Adeo stolidi sunt rationalistae , dum haec essutiunt i Sic praepostera suisset, nequo opportuna hujus rei manifestatio Io. VII. I7.; non obscur otamen veritatem hanc innuit, dum v. 2 8. et seqq. divinam suam originem Judaeis Christus inculcavit ostendendo reipsa
eos nescivisse unde esset, ut illi fidenter asserebant. Dum vero Paulus ex semine Darid .secundum carnem , Christum natum a
firmat , perinde est ac si diceret ex stirpe Da id, et hoc necesse erat juxta promissa a Deo patriarchis et Davidi facta , quod ex eorum semine Messias nasceretur. Aliud porro est dicere de semine David , aliud vero de semine Josephi ; Beata enim Virgo ex semine David orta est, cum vero ex ejus sanguine Spiritus Sancti virtute Christi corpus
esArmatum sit, hinc Christus filius David est, non autem Joseph: quod perpetuo innuit Apostolus toties repetens Christum factum ex muliere.
32 s. Ad S. D. Id est, cognati seu propinqui , C. fratres uterini N. Hujus rei vadem habemus totam antiquitatem iv, quod et usus loquendi hiblicus ostendit H. 'Mendacem podiro iam tertio se prodit adversarius noster dum addit comiseipsa matre Christi propinquos eum ut insanum prehendero voluisse. Nam in primo loco, nempe Marci III. II. de matrone verbum quidem , sed erant fratres illi de quibus roseri Ioannes t. c. quod in Iesum non croderent; v. autem 3I. u Et in Cs Trael. de Deo creat. n. scin Ibidem , innumeris prope
349. seqq. allatis exemplis ostendit idem Auctor'ὶ CL Maldon. in c. XII. talem. esse receptum in seripturis evang. Matth. V. 46. . laquendi uoum.
209쪽
i,o4 et. de Dearnalsone veniunt, inquit, mater ejus ct fratres ; et soris stantes miserunt ad eum vocantos eum aὶ . Quod quidem est sactum a primo omnino diversum b).326 Αd 6. D. Sensu materiali, C. spirituali N. Nam Angelus non opinionibus vulgi, sed spiritui acu vcro sensui scripturarum effata sua accommodavit, qui sub verborum cortice latebat, prout Christus patefecit, ct cvontus ostendit , ac nos suo loco probavimus. Quid autem hoc com- mune habeat cum consilio adversarii , ostendendi desum Christum silium Josephi esse , non video ; nisi fortasse ut
proderct se non meliorem exegetam esse quam criticum.
3s . Ad 7. Neg. historiae luce illas narrationes collustraitas quidpiam efficere. Quid enim si Cerinthus , Carpocra i tes , oblonitae aliaeque obscurae , contemptae et profligatae . ejusmodi postes haereticorum quos Ioannes Evangelista per- stringit cὶ, Christum silium Ioseph autumarunt λ Vero te Etes dignos sc adversarius appellat. Non magis illorum por- dilorum hominum impietas ossicit veritati, ac ossiciant ra- . Iionalistae , dum salsitalis arguunt Evangelistas , Apostο- . Ios et Cliristum.
3a8. Tantum denique abest, ut vulgata opinio apud gen- . res do hominibus coclesti natura progenitis causae obsit quam tuemur, ut rem nostram mirifico consimct, quod ex dictis apertissimc constat. Omnium enim. ejusmodi opini num, originaria ' seu primigcnia idea in vera religione ro- poritur , quam postea suis commentis gentes plus minus depravarunt , ut in aliis similibus casibus factum esse ani-
. madvertimus id). Ex his patet quid εentiendum do conclu-
bὶ Imo nec desunt qui contendant illud quod refert s. Marcus III. II. et cum audiment sui gr. o' παρ αυτοὐ, id est, ii qui ab Oso erant seu qtii ad eram Pert nubanιὶ exireunt tuncru eum: dicebant enunt quoniam in furorem Versus est ,, , non de propinquis Christi esse intelligendiani, sed accipiendum impersonaliter: tanta errat, dicebant hominos etc. Alii illud: eh-cebant reserunt ad pharisaeos. CLBOsenniulier ad h. l. ci CL Hieronym. l. C. d) Tract. de Deo creat. n. OI8. 5cqq. et alibi.
210쪽
μπ'. II. Cap. re de natura Christi humana et o ssionc istius rationalistac, qui ncmpe se pessimum criticum, exegctam et historicum pracbet sacramque scripturam ut mythographiam traducit; nec operac pretium cst diutius in hisco commentis refellendis immorari. 329. Inst. I. Repugnat tamcn Mariac virginitati quod Iegitur Luc. H. aa. Et postquam impleti sunt dics pu gationis ejus . . . sicut scriptum cst in lege Domini : quia omne masculinum adapcriens vulvam , Sanctum Domino v
cabitur , , a). Quare a. Apostolus Gal. IV. 4. dicit Christum
33o. R. Ad r. Ν. Sola enim prudenti occonomia B. Vt go se purificationis legi ultro subjecit', quemadmodum et Christus subjecerat se logi circumcisionis, cum neuter ejusmodi legibus teneretur , quod cx admirabili conceptionis modo hucusque vindicato abunde constat. Recitans autem Evangelista vcrba legis , non insinuat Christum nativitato Sua vere matris vulvam adaperuisse , scd solum secundit tem Beatac Virginis ortu suo ostendissc , prout phrasis illa primogeniti ei accommodata ex usu biblico accipitur , ac veteres exposuerunt h). ' . 331. Ad a. D. Dicit Apostolus Christum factum ex milicro denotando sexum , C. conditionem Ν. Nempe docet ibi Filium Dei qui est ab aeterno , factum esse ex SubSta tia mulieris ab eaque natum secundum humanitalcm in tempore ; propterea hoc ipso ostendit mulierem illam , ex cujus suustantia factus est Christus secundum carnem , vi
Haec scilicet fraus est rationa-- l istarum, quod inblicas narrationes ad paganam tu lliologiam reserant, ut ex liac illas exponant, Cum e con Verso paganam mytholosiam ad scripturam quae illis anterior est, exi gere deberent, ut constanter apologetae religionis christianae adversus philosophos dis utantes se se gEsse runt , eos adigentes ut saterentur nullum inrthum esso in pagana religione, qui originem non habuerit
ex sacris litteris atque ex primaeva traditione, ne iue aliud esse eorum mythos nisi corruptionem verilatis. at Καὶ ora επλήσθησαν αἱ πιαε