장음표시 사용
211쪽
uo6 Trari. de Incarnatione gurem suisse , alioquin dixisset factum ex virili semine sal 332. Reliquas difficultates , quae peti solent vel ex voco Primogenisi , vel ex Matth. I. IS. utpote ad praesentem th
sim non spectantes , missas saeimus.
. De utriusque Christi naturae hypotiatica conivnetione
333. Christum verum Deum ac vorum hominem eme ,
seu in Christo tum divinam tum humanam naturam int gram atque persectam inesso ostendimus. Qua autem ratione ambae naturae simul consistant atque conjunctae sint inquirendum superest ad catholicae veritatis normam. 334. Qui alterutram in Christo negant naturam hoc ipso omnem prorsus proprio dictam conjunctionem ejusmodi naturarum eliminant ac ianditus mysterium Incarnationis eve tunt. Verum non minus idom mystcrium labefactant qui , utraque in Christo admissa natura , nonnisi accidentalem aut moralem inter utramque naturam unionem intercessisse contendunt. Doctrina igitur Ecclesiae catholicae est , hypostaticam seu personalem et substantialem in Christo interocdere utriusque naturae conjunctionem , in qua sola imtegrum Incarnationis mystcrium consistere potest , et in hoo conjunctionis modo nucleus , ut ita dicam , seu ratiosormalis eiusdem mysterii continetur.
335. Quandoquidem vero ex germana unionis hypost licae notionc maxime pendci diccndorum intelligentia , ju-vcrit ejusdcm praemittere definitionem eamque per partes majori qua fieri poterit perspicuitate , explanare et praeci
336. Est igitur unio sive unitio hypostatica conjunctio illa, qua duae naturae divina et humana integrae, inconfusae , -- η α Bemard. a Piconio Tripi. expos. in h. l.
212쪽
Par. II. cap. III., utriusque nat. DPost. coniun. ao
permixtae ac suis proprictatibus et operationibus praeditas in se permanentes, subsistunt in una divini Verbi persona. 337. Ex hac porro definitione I. patet ejusmodi conju
etionem duarum naturarum iactam esse , saltem immediate , in persona , qua fit ut una eademque sit ambarum natur rum subsistentia et personalitas sive ratio suppositi , ae propterea h ostaticae seu personalis unionis nomen sortita
sit sa). II. Cum hypostasis seu persona divini Verbi jam eraliterit ante unionem seu assumptionem humanae naturae , patet humanam naturam non concurrere tanquam partem ad
constituendam personam , prout personae nomen formaliter ut ajunt, accipitur quae simplicissima est j , sed eatenus peracta incarnatione , co Osita persona dicitur , quatenus totum suppositum quod est Christus ex utraque natura Coalescit bin, atque idcirco prout materialiter persona sumitur. III. Cum nonnisi ratione ejusdem subsistentiae Divina et humana natura unum sint , patet subsistentiam sive pers nam Vcrbi non esse respectu humanitatis instar subjecti quod humanitatem sustentet velut accidens , sed instar termini , quatenus ejusmodi conjunctio in unam subsistentiam ac personam desiit H. IV. Cum subsistentia humanae Christi naturae cadem sit ac subsistentia Verbi , constat ejusmodi humanam naturam factam esse propriam personae Vc
bi , quae , pcracta Incarnatione , coepit Operari per hanc
humanitatem et in assumpta humanitate eadem rationo aeante Incarnationem , vel etiam ea peracta , distincte operata est vel Operatur prout cst principium quod, ut loquuntur scholae, in divina natura ; utraque porro natura in persona Verbi Subsistens operatur seu cxerit proprios actus realiter distinctos ut pr.ncipium quo , ut vocant. Ρcracta enim Incarnatione , realiter semper inter se ab' invicem distinctae sunt ejusm di naturae. V. Cum igitur inter subsistentiam et naturam
in Concrcto tam arcta conjunctio intercedat, ut nonnisi rasa . Cf. Petav de Incarn. Iri. e. Iv. S. II. 1eqq.
213쪽
vo 3 Trael. do Incarnatisretume, Seu cogitatione altera ab altora distinguatur , inde sil ut natura in sua existentia pondeat a subsistentia a qua tormin tur, ac rogitur. Hinc nco anto nec post Incarnationem vel uno
temporis instanti supponi aut concipi potest humanitas Christi existens nisi in persona Verbi. Si enim scorsim haec humanitas ab ejusmodi subsistentia aut persona spectetur , jam non esset amplius humanitas Christi , id est Verbi inca nati , scd mera abstractio , seu ens rationis sax VI. Cum haec conjunctio facta sit immediate in persona , ut diximus , non autem in naturis , sequitur has naturas realiter inter se distingui, quarum unaquaeque naturaim Suas proprietates rotinet ac proprias operationes et actus uniuscuju quo proprios ; cum tamen ex dictis , natura nonnisi ratione ac virtualiter distinguatur a persona , sequitur mediale s Clam esse conjunctionem inter naturas. Hinc haec unio sub hoc respectu ρbrica ct substantialis pariter appcllatur illa 338. Atque haec do unionis hypostaticae notione innuis' su ad rem nostram sufficiat. Reliqua pro opportunitate ad lingemus. Intcrea ex dictis inserimus , unicam in Christo esse personam camquc divinam ; hanc personam subsiste rem in duabus naturis , seu Christum Dcum-hominem ESSO Filium Dei naturalem ; post duarum naturarum unitionem luas integras , prrsectas , atque impermixtas permansiSSU naturas inter se realiter distinctas ; unamquam Iue propte
rea naturam Suas Conservare proprietates naturales sua
Pae operationes. Singulis his veritatibus fidei nosti ac vindia candis opora in hoc capite impendenda nobis erit. Quod ut
lacilius asscquamur , rem totam in suos articulos dispe ticinur , in quibus singulorum haereticorum commenta vinritali hactcnus expositae adversantia rosellemus.
214쪽
estorius Germaniciae Syriae oppidulo, ortiasi prius monachus antiochenus et presbyter , . Theodori autem Mom. iuvestent discipulus an. opiscopus 'constatis politimus i renunciatus , vix in Da. sede Coniarniatus .est ut hauatam a Theodoro haeresin disseminare coeperit.: AuspiCatuas Vero. :eSt a VO S.οαόχος Sive De*-α insectanda tum peri alios . a se submissos sa), tum aportu per sc ipsum , Iscatam Virri .ginem χριωτοτοκου sive C stjuram Vocaudam, Se Ouiundens , quippe quae non Deum scit hominem Poperisset. Ipso . quippe contendebat inter ' divinam humanam tuo . naturam in Christo non intercessisse nisi moralem 'seu .habitudii i3 iratris,hi et externam Conjunctionem. Hinc quad. twrsonas tu. Christo profitebatur. Incarnationem non aliud o CiusisIm .liat nisi Abia seri, enoecesin ) habitalionem Dei; in hominu .ve'. lut in domicilio suo , vel in templo , . quemadmodum itu Moyse ac prophctis reliquis habitassc dicituita Hinc : Lliii. Stuin Θιοφόρο, theophoron ) seu Defortim appellabat et pos- Sessorem divinitatis , non vero Deum; nco sustinebat dici
Deum bimestrem aut trimestrem. Ex ejus enim sententia noti antea Deus conjunctus . est . cum ChriSIO , quum cum . . de .mum is formatus suerit in utero virginis homo integer utquo persectus, atque ex ista coniunctione, quum --ώαν, iΠvhian ), Seu connexionem vocat , Christus homo nominari Deus coepit , quemadmodum et Moyses Dei is appellatus cst. 34o. Hoc latiori sensu non dubitavit sto ius inlfrdum Christum Deum appellare, ac B. Virginem Deiparain'. et hac rationc , ut moris hucreticorum est sub larvμ Calli lica haereticam inapictatem logorc satagcbat. Vcrum ci I saὶ Ibid. lib. I. c. VII. 4. SHq. Tom II 34
215쪽
vam detraxit s. Cyrilliis opiscopus alexandriniis qui erroribus Nestorii duodecim opposuit capitula , quae vocavit anathematismos , quos ei subscribendos dedit si catholicus esse ac dici vcllet. Tantum vero abfuit ut haeresiarclia eis subscriberet , ut totidem anathematismos ad Cyrillum inia serit in quibus impium totius haerescos Suao Systema ma μjori in lumino collocavit sa). Quaro in concilio occumcni co ephesilao an. 43 I. Nestorius depositus est ab opiscopali sede et una cum haeresi sua damnatus ib); a Thoodosio autem imperatore Antiochiam primum , deinde quadriennio
343. Ex hao lintro catholica' ad speciem loquendi ra
ti no , qua Nestorius usus identiclem est sive ad inviiliuin . innovationis dcclinandam , sius ad . propria Sensa mugiS tin igenda factum est, ut audaciores nonnulli critici inter protestantes , totam illam nostoria iram controvcrsium tradux ,
recte atque orthodoxe Nestorius sentiebat, nec nisi In vel 'bis' orat discrepantia inter ipsunt ot Cyrillum et catholicos reliquos , quarc cxoriis tot commotionibus sententiam suam
216쪽
catholicam apertis verbis numquam ipse patefecit λ Si Νcst rius unam personam reipsa latebatur in Christo , cumque Deum simul et hominem admittebat, ac Beatam Virginem Vere Deiparam esse censebat quare ejus discipuli nestoriani utrumque inficiati sunt atque adhuc insiciantur Itaque mala prorsus sule egit Νcstorius, ac merito anathemate percussus et depositus cst. IIae solae observationcs , quae aequo quadrant in cos omnes , quos iidcm imprudentcs critici , ut ' vidcbimus , ab haeresis aut erroneuio doctrinac erimino vindicare satagunt , ut invidiam in Ecclesiam catholicam ejusquc doctorcs constent , abunde sufficiunt ad s. Cyril lii in et Ecclosiam vindicandam , quin opus sit in ecteris persequendis immorari. Interim ex iis quae do haeresis nostorianae indoleae natura exposuimus colligitur , duo n nobis osse prau- flanda, tum unicam scilicet vindicare esso in Christo personam ea inque divinam, tum ostendere Beatam Virginem ex qua haec unica divina persona secundum carnem in tempore edita si, vere vocandam et esse Deiparam ; in his enim ceterae Veritates , quac ad hoc argumentum spectant, includuntur atquc ex iis pendent. Huc pariter rescrimus quae adversiis solicianos disputari solent de Christi siliat,me , ut vocant . naturali , non autem adoptiva quam isti in Christo commenti sunt. Hic enim error tantam habct cum nosioriana
linercst nccessitudinem ut ab ea disposci nequeut , quod ex dicendis coiislabit. Sit igitur
lea in Christo admitterula est eaque disina Persona
343. Et si de fide, quam tradit symbolum athanasianum
diccns : u Non duo tamen , sed unus est Christus u . Qui quidem Christus , ut dc finitur in concilio occumcntCO COn-btantinopolitano II. caii. u. et VIII. , est a 'Ex duabus na-
217쪽
turis in lina subsistentia , et in una Verbi persona ii sa).344. Sic vero ejusdem veritatem adstritimus ; ubi unica eaque divina porsona agnosci dehet ubi uni eidemquo dia vino supposito attribuuntur , quae in duabus naturis gesta sunt , ac do uno codemque individuo coquc divino subsistento in duabus naturis Constanter praedicantur : atqui Ialia tribuuntur Christo , ct ita praedicantur de Christo.
345. Enim vero Apostolus Philipp. II. 6. seqq. ita de Christo scribit : u Qui cum in forma I ci cssct non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo , scd Semctipsum
exinanivit formam servi accipiens in similitudinem homianum factus , et habitu iuventus ut homo i b). Quibus verbis illo idem dicitur acccpisse formam servi , qui erat . in forma Dei , atque idem praedicatur aequalis Ρatri pr pter formam Dui , qui minor est Patro propter sormam servi. , illo idcm , qui cum csset in forma Dei formam se vi accepit , dicitur exinanitus : atqui haec omnia dc Chri
Sto praedicaro ea ratione non potuisset Apostolus , si duplex in Christo esset persona , sive suppositum , ac Verrhum nonnisi moraliter ot exicrno se se humanae Christi personae ac jam in sc subsistenti junxissct , Paulus igitur unam dumtaxat camque divinam porsonam in Christo praedicavit. ι346. Id ipsum praedicavit Ioannes iis verbis r u Verbum caro factum est n; neque enim Vcrbum factum est caro COI vorsione dirinitatis in carnem , quod repugnat , atque e dicendis patebit ; nequc unionc tantum morali ut externa , quum licet in sanctis suis operetur Duus , attamen dici nequit Deum tactum csse aliquem sanctum ; ergo Verbum caro saulum est unione naturali , substantiali , intima , bypos latica ; ideoque una cst in Christo persona eaque divina.
218쪽
347. Praedicant denique divinae litterae, ubicumque Unum eundemque doctarant esse Filium Dei et Filium hominis , vel iit cum Dominum gloriae crucis xum memorant I. Cor. II. 8. ), Auctorem vitac interfectum Αct. III. IS.) , Deum ecclesiam proprio sanguine sibi acquisivissc ita. XX. 28. 3, Filium hominis existentem antequam Abraham esset IO. VIII. 58.) , Filium Dei notum ex muliere Gal. IV. 4.), itque item Filium hominis existentem in coelo dum' loqueretur in terris Io. III. 33. 3. Ihi enim unica adstruitur persona , ubi unum idemque individuum Daus et homo dicitur, es ubi uni eidemque tribuuntur ea , quae sunt Dei et hominis , quemadmodum in allatis aliisque divinarum scripturarum oraculis tributa esse luce clarius apparet. Ergo. 348. Huc accedunt fidei nostrae symhola apostolicum Fempe , nicaenum , et constantinopolitanum, in quibus constanter unus idemquc exhibetur Christus , qui Filius P tris, Deus do Deo, descendisse de cocto , incarnatus et homo factus dicitur in utero B. Virginis , passus et crucissicus.
Unus autem idemque 'non est ratione naturae , ut ostendemus , ergo unus idemque est ratione suppositi , subsisten- sino et personae.
349. Neque alia unquam fuit doctrina Patrum sive grao Dorum sive latinorum , - quorum longam seriem proscri P tavius sa) ; nos unum aut alterum proseremus. S. Ignatius cp. ad Ephes. u Unus , inquit , medicus est , carnalis et spiritualis , genitus et ingenitus , seu factus et non factus) ,
in Carne genitus Deus . . . et cx Maria et ex Deo , Primo passibilis et tunc impassibilis Dominus Christus noster v M ; et postea : In uno Iesu Christo sociandum carnem ex genere David , Filio hominis et Filio Dei u c .
ἡμῶν. Apud Galland. Bibl. PP. T.
219쪽
m4. Tract. de Incarnatione Ergo ex Ignatio unus illemque est desus Christus non siclus secundum naturam divinam , factus secundum Carnem , seu naturam humanam , unus idemque pro diversa natu
ra passibilis atque impassibilis , Filius Dei et Filius liomi
nis , cx Deo et Maria gonitus. Nec minus luculcnta sunt quae pro catholico dogmate scripsit s. Augustinus in Enchiridio ante exortam nestorianam haeresim a) c. XXXV. Christus Jesus Dei Filius , est et Deus et homo. Deus ante omnia secuta , homo in nostro seculo. Deus , quia Dei Verbum, Deus enim erat Ierbum : homo autem , quia in unitatem personae accessit Verbo anima rationalis et caro Et iterum ibid. concludit: Unus Dei Filius, identque hominis Filius ; unus hominis Filius , idemque Dei Filius: non duo Filii Dci Dcus et homo , sed unus Dei Filius: Deus sine initio, homo a certo initio , Dominus noster Jesus Christus 35o. Ratio demum theologica id ipsum evincit. Posita enim
quacumque morali unione cisi in summo gradu , iam non unus sed duplex Christus csset, a Pio abhorrent aures christianae cum totum labefactaretur Incarnationis . mysterium , ae everteretur redomptionis oeconomia , neque amplius de uno eodemque praedicari possent actiones , quae ad duo distincta supposita spcctarent in hypothesi nestoriana, prout iii univcrsa scriptura ct traditione sit; actum praeterea esset de Christi divinitate bH.
, 3SI. I. Obj. I. Quoties scripturae tenerationem Christi ex B. V. vel Christi mortem commemorant, nusquam Deum appellant, sed aut Christum nominant aut Iesum aut Do-,ninum. Ergo eadem non est persona Christi hominis et Ue sal Nam hic liber an. II. aut
' post tonscriptus est, haeresis 'iam ne iuriana exorta est an. 4ba.
bl CL s. Thom. coni. gent. l. IV. o. XXXIV.
220쪽
Par. II. cap. f. de uir que nat. Pyροst. coniun. 23 3-l i Dei. 2. Joannes practerca I. rsi. tradit Claristum habitasse in Carne, et ΙΙ. I9. Christum ipsum 3. corpus suum soli
humanitalcm vocasse te Ium; item Apostolus Hebr. VIII. I. et IX. II. eandem Christi humanitalcm dicit tabernacu- Ium , Philipp. vero II. 7. habitum ; iam vero nulla personalis et intima unio intcivi dii inter templum, tabornaculum et habitantem in eis , inter habitum seu vestimentum ot eunt , pii eo induitur. Moralis igitur et externa est unio , quae intor Deum et hominem in Christo intercessit , quae in m-Iuntatum consensione ct gratia consistit, 4. prout declarat ipsemct Christus Io. VIII. 29. .dicens : u stili me misit mecum est, Pt non reliquit me solum , quia ego, quae placita sunt et , lacio sempor n . 6. Quare Christus in sacris litteris modo ii ominis , modo Dei Filius dicitur. Non orgo unus filius neque una Persona. 3SI. R. Ad r. Ν. Paulus enim Gal. N. 4. de Christi humana generatione loquens ait : u Misit Dcus Filium suum saCtum cx multore u ac rursum Philipp. II. Christum dicit in forma Dei suis: te et aaqualem Deo , et Aet. XX. 28. antinnat, ιm acquisivisse Iiacclesiam sanguine suo sa).353. Ad a. Ν. Sed Vorbum carnem iactum, in nobis, idost, inter homines habitasse affirmat, quo solo nos toriana evo titur impietas. 3354. Ad 3. D. Christi humanitas , seu potius Christi
Corpus vocatum fuit templum , tabernaculum , habitus improprie, seu sensu sigurato , C. proprio N. Alio iii in Cum Pt corpus nostrum ab Apostolo Paulo U. Cor. I. seqq. domus habitatis et tabernaculam Vocetur , prout etiam vocatur ab Apostolo Petro II. I. I 3. , sequeretur in ter animam et corpus nostrum non intercedere nisi moralcm conjuncti incm ; eo magis quod ita lacrit nuncupalum Christi corpus relate ad animam , non autem ad vjus divinitatem uti ex conlexlv apparet. Apostolus autem Philipp. II. tantum significat Christum externa spocio purum