Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

versari neque Trinitatis ncque Incarnationis dogmata ex iis , quae suo loco disseruimus abunde constat sa). 37S. Ad 4. est sociniani , dcistae ac rationalistae, C. qui adhuc revelationi credunt Ν.376. Ad 5. N. suppositum de hoc simplicioro doctrinae. typo , qui non in scripturis , sed in sola rationalistarum seu incredulorum monte residet ; quo scmel constituto Chri stus non extitisset nisi vaserrimus veterator , qui non 8 tum nulla bona in genus humanum contulissct , sed in- . numera mala , ciccptioncm , idololatriam , superstitionum. abjectissimam invexisset. Nec aliam sane Salvatoris nostri, sub , verborum lenocinio, ejusmodi scriptorcs ideam Seu conce- .ptum ingerunt : en pauca Auctoris quem in pugnamus verba : ii Quum adstantibus vero cxpirasso sin cruce) ViSus, paucis horis post , e cruce sublatus et sedulae amicorum curae traditus in novo sepulcro repositus esset : tamen , Deo providente , tertio dic in vitam rediit , et postquam discipulos, aliquoties convcncrat , eosque de consilio suo , novum religionis institutum condendi atque propagandi denuo cortiores secerat , ab iis secessis , nec unquam pOSica ab illis conspectus cst v bl. Rx ungue leonem.

PROPOSITIO IL

Beata Virgo vere et proprie μψαι α

st do silonopolitano II. coli. VIII.

x concilio Occumenico Constanti-

anathematismo VL definiente quod

laὶ Tracl. de Trinit. n. ISI. seqq- ibi sui. ubi et illiid addit Jestiria nonnullis V. T. estatis potissimum adductum μιν missimes sibi PursiacioASE sibi concessam me ianam digitilatem, ac munus doctoris divini a Deo fuisse demandalum, et

quidem ad sensum aequalium Suorum RCCommodale,, ; suu Paucis: eum traducit uli valerrimum seductorum. Profecto est nova ars, uti scriptu ris ad claristianam religionum de struendam.

232쪽

Par. II. Cap. III. de utriusque nat. Post. Consem. Virgo κ Ρroprio et veraciter Dei genitrix est . iax Sio vero ejus veritatem propugnamus et illa vere et proprie --.ter Dei vocatur et est, quae licet divinitat- minimo γ-.nuerit, illum tamen concepit et peperit qui ex sacris si teris Deus et Filius Dei vocatur et est: atqui talis est quem genuit B. Virgo. Etenim Luc. I. 3S. dicitur: a Quod Nascetur ex te Sanc tum vocabitur Filius mi is ' ; Apost Ius item Rom. IX. S. α Ex quibus est Christus secundum carnem , qui est super omnia Deus benedictus in secu-Ia is hi, tum Gal. IV. 4. u Misit Deus Filium suum factum,ox muliero is d). IIuc Pariter reseruntur omnia illa scripturarum Ioca in quihus Christus Deus et Filius Dei dicitur,. quae innumera prope sunt H. 378. Atque hinc factum est ut a remotissima antiquitate, seu ab apostolica traditiono denominatio ista. B. Vt gini tributa suerit, cujus rei testes Iocupletissimos liati mus duos Νestorii fautores. Joannes enim antiochenus in .epistola ad Nestorium data, qua eum hortatur, ut, Posita contentione , nomen illud impugnam desinat. α Quod a permultis patribus compositum , scriptum et Pronuntiatum, est is is, , subdit: u Hoo enim nomen nemo doctorum e etesiasticorum repudiavit. Nam et plures eo usi sunt, siquo celebres et et qui usi non sunt , utentes non reprehendo. runt is u). Theodoretus item in Haeresi nestoriana test tur : u Ansiquissimos catholicae sidei praecones , ea stolica traditione , docuisse , matrem DomIni memorandam 'in IIbi illud subdit cone. Si

233쪽

II 8 Tradi . de Inoamatione colendamque esse ut Dei genitricem n ain. Sane alii nominatim B. Virginem si bko, appellant ut Origencs , Dionysius alex. , Alexander item alexandrinus , Athanasius , B Silius , Gregorius nagianzenus apud Petavium b) ; alii aequivalentilla is verbis id ipsum tradiderunt docentes Fi-llum Dei semel ex Patro genitum rursus ex Maria Virgino altera generatione prodiisse ; quos iterum longo agmine re- conset laudatus Auctor , aliique post ipsum non solum imter catholicos , verum etiam inter protestantes sc). Sed quod

communem et tralatitiam apud christianos vocem illam e titisse maxime ostendit, est amara irrisio qua impius ap stata Iulianus christianos cxagitabat, quod Christi matrem passim Dei genitricem nominarent: u Atqui vos, inquit, Marbam non e satis vocare Θιοροχο, , id est Dei genitricem n d). Constat igitur tum receptam, tum univcrsalem hanc vocem fuisse , ct cum vocabulo fidem per ipsum significatam do Vera ac proprie dicta divina B. Virginis maternitate, ant quam Nestorius novam doctrinam involiorct. 379. His accedit ratio theologica et quidem multiplex , qua idem dogma adstruitur. Τorminus generationis est pera na , seu totum et integrum suppositum : haec autem , ex demonstratis , in Christo quom genuit B. Virgo unica osteaque divina regens utramque naturam; ergo B. Virgo, quae genuit pcrsonam divinam , seu Deum in aseumpta carne, Dci genitrix Voro et proprie est, ac talis est nuncupanda. Ru

sum : Dei et hominis Filius unus idemque est Christus ; hunc autem, latcnto Nostorio , Bcata Virgo genuit; ergo hoc ipso quod Virgo Christum genuerit, vore Filium Dei genuit, adeoquo 'ei genitrix juro moritoque nuncupatur et est. Alio

a) Lib. IV. de IIaer. e. XII.

et Inter ceteros eminet S vice mis in Thesauro verbo Θaoτοκος , Pearsonins in expositione symboli apostolici, et Jo. Emestus crabius torn. uli. LXX. . interpretum. d) Cyril. opp. t. VI. P. 262. Θεοτοκον δἐ ὐμεῖς ου παυεσθε

234쪽

quin in duos filios secare Christum delicremus, quod alis surdum est, et ex dictis constanti occlesiae catholicae fidoi repugnat, et scripturarum essat si Nco dissimilis est ratio huius appellationis quac petitur ex eo quod in utero Virginis Verbum carnem sibi assumpserit, seceritque sibi propriam ex quo Deus homo casu coepit; quas quidem rationes patres attulerunt et illustrarunt υ).38ο. Dogmate porro vindicato, ad praecavendas difficultatos quibus illud tum nostoriani , tum increduli impetere solent, animadvertendum est quod alicujus pater aut mater naturalis esse quis potest duplici ex capite ; vel generatione

quac definiri solet: origo Mirentis a virente principis conjun cto in similitudinem naturae : vel unione hypostatica duplicis substantiae , uti ossct anima et corpus , cum sermo est. de homine , aut, ctiam naturae divinae et humanae , cum

sermo est de Christo. Iam vero ratione generationis prima divinarum personarum cst Ρator Verbi quod communic tionc propriac substantiae ab aeterno gignit, et B. Virgo est mater Christi , cui propriam substantiam communicavit prout homo est ; ratione vero suppositi seu unionis h Ostaticae eadem prima Trinitatis persona est Pater Christi, etiam prout homo est , et B. Virgo est mater Christi prout ipse Deus est. Quare Christus, qui est Verbum caro factum,

consubstantialis est Ρatri sccundum divinitatem, consul stantialis est m atri secundum humanitatem ratione duplI- eis generationis et originis , aeternae scilicet ac tempora lis ; cum vero utraquc natura propria sit eiusdem personae divinae scu suppositi, ratione ejusdem personae est sm

5. ubi in oposito sisi dubio Noaividitivi vilius 4 sse naturalis Dei Pa tri, homo Christus, quoitiam non de illius substantia , quatenus est ho-

'mo, genitus est is respondet, quid- plani nobis per Incarnationis myste

rium innotescere , quod humananuinquam consequi sapientia, ac ite

suspicari quidem potuisset. Atque illud primo constituit in illi noti

ne duo quaedam contiueri, sine

quibus intelligi non pote,t: alterum,

235쪽

38r. Exinde collimus a. latius patere terminum flimiseria quam generationis , quia filiasio , ut cum schola i quamur, ac porrigit etiaan ad eum , cui quis non dedit ori

ginem ex eadem, substantia , generalio vero non item. CoΙ. ligimus v. quo aensu B. Virgo sit et dicatur Deipara, nom-Pe ratione hypostaticae unionis Verbi cum humanitate, cui humanitati ipsa originem dedit, quemadmodum et Deus Pater, Christi pater est prout nempe humanitas ejus a Vese

ho in unitate personae assumpta est. Quae si probe teneantur nullo negotio retundentur quae adversus propositam th aim tela. Conjiciunt m aras osor . t .

. 382. I. Obi. i. B. Virgo divinitatem non: genuit, aut di-; vinitati originem dedit, quod tamen ad matrem constituem

Ni sit aliqv. communicatio substan- per substantivam unitionem et appli tine, nauiraeve, Era geni ratione cationein sit ad prioris generis terini- Dela; alterum est, proprietas ipsa, num: cum peregrina alioqui natu- sive forma relativa termini priuili- ra, nil vel a generatione tranStasa, eti, quae originis petiit liniim respi- eo ipso filii proprietatem excipit, Cit. Quo posito, Pergit eximius the quod cum vero et naturali filio, logus, ituplicem Ex incarnali mis my- hoc est cum divina natura divinae sterio didicimus esse ' iam, ac rati , itidem modificata proprio neu , qua utriimque, hoc est et com- lale. naturaliter, et SubstantiVe Coumlinicatio naturae, et forma, sive innei: ur in unom person3m, et u-Proprietas relativa. qi iam uelietatem' num nileo eundemque filium. Sic vocant, obtinetur. Primus modus humana natura non illa quidem est cum terminus ipse , qui Filitas generatione procedit, vel commun dicitur, vera ei proprie dicta gene- eatur a Patrer neque Christus qua ratione Communi tam rubi naturam homo est , gignitur R: Deo et neque

illum accipit, a qua denominatur; Dei similitudinem Dalmatern , aut ita ut sice , ut in scholis lo- imaginem habet: quod filii condissoquuntur, ei formositer gigni. vel Postulat. Verum naturali copulatio- ut sit habere dicatur. Sic in Trini- ne cum Verbo coniuncta , eadem tute Verbum vera generatione com- unitione communicatam sibi divini municatam accipit essentiam a Pa- talem obtinet , ac divinitalis mo-tre, qua eat lite Deus; ac fr-- .dum , sive prauprietatem qua Ver iure goneratur; ideo ille pmprie du hum constat : quae Idietas dictus est Filius. quod in onusibus ritur. Ideo proprie dictus et natu elisia creatis siliis universe reperi alis est Dei Filius. non generatione.

ur. Posterior modus, cuius nobis sed. unitione, quatenus ut est homo 'Incarnationis fides nolithim attulit, spectatur.

236쪽

Par. II. cap. III. de Iιtriusque nat. Impost. eoniun. I3l dam roquiritur. Ergo Dei genitrix seu mater B. Virgo nec est, nec dici potest. a. Ejusmodi praeterea denominatio eunomianorum et apollinaristarum errori favet, qui naturas in Chriato miscebant, et libenter divinae Christi naturae adscribellant quac abjecta quodammodo et vilia de eo lom Christo inscripturis recensentur. 3. Ceterum cum homo per Sc propriequc dumtaxat genitus sit , non autem Deus qua Deus est; non proprie Dei genitria est Maria vocanda, quae eatenus solum Deum genuit, quatenus homo ille qui ex ea natus est, Cum Deo conjunctus erat, ac Dcus per uterum Virginis solum transiisse saetie,λΘ7i, dicendus sa); 4. eo vel maximo quod implicet duas substantias ox una substantia ge-- norari. S. Hinc qui Mariam vere ac proprie Dei genitricem Vocandam esse contondunt, divinitatem ei adscribant ac Deam saetant necesse est, cum mater debeat esse consul

, stantialis ei quem gi ii, quo nihil absurdius excogitari po

test, atquc ethnicis passim a Christianis exprobratum i venimus , quod Cybelem aliasque matres deorum sacerenti 6. Quare 'ne scriptura nos in cjusmodi superstitionem con- ' liceret nusquam hanc vocem usurpat ; 7. nee satis unquam commendari nicaenorum patrum 'prudentia potest, qui. Dominum Jesum Christum' quidem ex Maria genitum dixerunt non autem Deum , nec Virginem theoloeon compellare, Sustinuerunt. Ergo.

383. R. Ad x. . D. Et hae do causa B. Virginem Dei

genitricem esse , aut appellandam catholici contendunt, N. et co nomine honorandam csse B. Virginem docent, quod eum genuerit qui per hypostaticam unionem subsistit in Verbo C.. Hinc negamus quod nostoriani assumunt, ad matrem nempe constituendam requiri ut originem det substan

ti .

tiae , quae ex ea nascitur. .Matros enim nostrae latcs reipsa vocantur et sunt, etsi animae originem minime tri-huant, attamen tales censentiar, quia terminus generationis est natura subsistens , Seu totum Suppositum aut per-

. . ia Ita Nestorius apud Cyrillum ι. I. coni. ipsum P. Io.

237쪽

ct 3 a Tract. δε Demnatione sona; eum vero talis persona humana sit, id est, homo, hinc ejus mater vocatur mater hominis ; si autem haec persona divina, scilicet Deus sit, cujusmodi in Christo esse Ostendimus, eius mater vocanda est mater Dei a). Verum recolantur quae in hanc rem adnotavimus. 384. Ad a. Ν. Haec enim putida calumnia est a qua catholicae fidei professio est prorsus aliena, quae semper agnovit utriusque naturae cum suis proprietatibus et op rationihus distinctionem in Christo, et nos paulo post ostendemus. Falsum praeterea est sive arianos , Sive apollinaristas ct haereticos ceteros vocem theolocon vero ac legitimo sensu arripuisse ilη 385. Ad 3. D. Homo subsistens nempe in persona Vc bi , C. homo vel in abstracto , aut sulisistens personalitate propria N. Haec enim huius erroris princeps causa extitit, quod Nestorius homini Christo jam constituto atque pei secto sulisistentia propria Deum accessiSse , eique Re Copulasse conjunctione morali autumavcrit, quare i Deum tran aisse per Mariae ulcrum, non autem genitum , modo Seu ratione exposita , ab ea esso dictitabat ; cum tamen non coeperit existere Christi humanitas nisi in Verbo , quod cam csso mando , ac si de anima Sermo sit , creando assumpsit , suamque essecit.

386. Ad 4. Separatas seu disjunctas , C. hypostaticonexu consociatas rationc subsistentiae divinae N. Responsio patet .ex dictis se).sa Cc Petav. l. e. e. XIX.

M Apollinaristae et Eutychi

ni autumantes naturam Christi humanam, Seu Potius etias carnem a coelo delapsam. non aulem ex B. V. Stil,suuitia assumptam, non alio

sensu eidem B. Virgini titulum Θεο- Toxoυ triliuebant , quam quod ipsa peperimit Christum. IIinc non sensu ealliolico, a quo illi abhorrebant. nempe Signaeniae, sed tantum Pendi eidem Vir ini nomen theolo-

sed etiam nigneres significat, ut notum est. CL svicerum in Thesauro

nus , eum sibi illud opposuisset ex haereticis: Ex una substantia generari nullatenus potuisse Aut Stan tias duas is ita respondit: Vera citer dicit, si separatim generatas

238쪽

Par. II. CV. II. de ut sqtie nat. θρost. coniun. v II 38 . Ad S. N. Ex praemissa enim animadversione , ut quaepiam mater sit satis est ut originem dederit naturae , quae subsistat in tali supposito Seu persc na , quae ex ea nascitur. Hinc B. Virgo consubstantialis est Christo in natura humana , quae subsistit in persona divina. Atque inde

Cetera corruunt, quae superextruuntur de matrihus deorum, quae in systemato ethnicorum censebantur vere dedisse orbginem ipsi naturae divinae , a quo erroris portento longe absunt catholici. 388. Ad 6. D. Quoad sonum materialem , C. quoad rem ipsam per vocem expressam , sive aequivalcnter Ν. ut ex dictis constat sa).389. Ad 7. D. Nulla urgente causa , seu nemine Suspiacionem in eam vocem ingercnto, C. rem ipsam non tradiderunt Ν. Hoc ipso enim quod nicaeni patres unum Christum , son unam Christi personam professi sunt , eumque dixerunt Deum de Deo , Deum verum de Deo Vero , eo optum de Spiritu Sancto et natum ex Maria Virgine , hanc vere Dei genitricem esse declararunt. Quod si vocem ipsam

non protulerunt, Molesiae morem secuti sunt, quae num

audierit. Nunc vero in magno illo et mirabili sacramento, quod manifestatum est in carne, divina an alantia secundum humanam substantiam proprie nata est; quia non se paratim nata est, nee liumanitatem

proprie natam sibi divinitas adunavit: sed adunando eam sibi proprie

nata eSt . . . . Proprie est nata de

Patre divinitas pura, proprie est nata de matre eadem incarnata divi nitas. Et hoc distat inter unius Filii Dei duas generationes, quod in divina generatione nulla fuit humanitas , in humana 3eneralione adunata suit humanitati proprie nascenti divinitas. Si enim dixero , vel dic Te voluero: Maria semper Virgo pinprie genuit humanitatem, non

proprie genis divinitalem: videbitur sub aliquo modo hominem P rum genuisse, quem nullo modo ita genuit , quia Verbum caro sarium proprie genuit ,, Epist. ad Anat. II. Biblioth. PP. ed. Venet.

tom. XI. p. 555. sa Sane s. Elisabeth Luc. I.

45. vix non conceptis verbis B. vi ginem Dei matrem nuncupavit dicens r Et unde hoe mihi, ut v nat mater Domini mei ad me ῖ ,, Quo autem sensu hic Domini nomen acceperit patet ex V. 45. Beata , quae eredidisti, quoniam persicientur ea, quae dicta sunt tibi a Domino o ; ubi Domini nomen pro Dei nomine eam Mundasse nullum dubium esse potest. duare eodem sensu B. Virgo erupit in illa verba: Magnificat anima mea μ---

num M.

239쪽

et. de Incarnatrone quam consuevit ea definire , quae in controversiam non

vocantur.

L 39o. H. Obj. I. Etsi anima intimo quoque nexu corpori uniatur , inepte tamen mulier vocaretur animae mater ,

sed hominis mater dici debet ; ergo etsi natura divina hypostatico nexu cum humana jungatur , attamen Virgo non Dei sod Christi mater est appellanda. a. Rursus si illa Dei mater vocanda est, quia ex illa natus est Dei filius , cur Deipator non vocetur Spiritus Sanctus de quo eundem conceptum fuisse in symbolo profitemur λ 3. V .rum his Omissis, nec vere nec proprie, si strictius loqui velimus , Dei matris nomen B. Virgini competit , neque . expedit tali titulo eam salutare. Nec vere nec Proprie quia , - ut ratiocinatur Bayle , numquam foemina vocaretur mater Angeli quae corpus humanum gigneret , cui ipso conoer' tionis instanti Angeli persona conjuncta esset unione hypostatica. Deiparae igitur appellatio ex hypostatica unione necessario minimo sequitur sa). Quin potius , Deiparao a' pellatione semel admissa , Dei quoque avum et Miam , aliosque vario conjunctionis vinculo cum Deo coniunctos Rgnoscamus necesse est, quod quidcm quam absurdum sit nemo non videt ; sano Romae proscriptus cst liber Ioan- nis Thomae a s. Cyrillo de laudibus B. Annae , in quo' Auctor docuerat Annam Verbi incarnati esse aviam. Sodnequc expedis B. Virginem Deiparam compellare , cum hoc. Nomen erroris Causam asserro possit, maxime vero imp

ritis , qui existimare facile possunt Dei matrem divinitatem ipsam genuisse. Ergo. 39i. n. Ad I. D. Si generatio ad hane vel illam scomsim geniti partem referretur , C. si ad suppositum ipsum, ut saepius diximus, N. Iam vero una est in Christo pers na quam genuit Maria cum humana natura conjunctam , jure igitur Dei matris nomen et rem sibi vindicat , ut

240쪽

Par. II. Cap. Hi de utriusque nut. ' ρωI. coniun. iu 3 g Ceterae matres hominis matres. die in etsi animam non

procreenti . . .

- 392. Ad u. Resp. Spiritui Sanum .donominationem De patris minimo Competern i, quiui nihil . de suo i contulit. MiChristi conception si . inopia si tantum secunditatem , . quam ,virtute et em ama sua ,Marias: tribuit sa). ' , . . 393. Ad 3. Ν. quoad . utrumquo membrum. iΑo prin quidem , si severius doqui velimus Virgini potius eoru-- potiv. titulus Deiparae qu- ceteris mulieribus i litulus tam . tris Cuiusdam, hominis , quia ., inhCetexorum huminum Con-Ceptu ,. ex Communi Sontentia prius , corpus quam: aninma, quae Corpori non accedit nisi immanis , vilao Etructo 3 Contra ' vero tin ullo temporis puncto. Christi fodi pus sine anima in Virginis utero a sitit ac i propterea quis 'Aubsisteret intcgra eius humanitas. hypostatimi nexu comunctaicum Divini Verbi persinia. a secundo .maxime .expediti R. Virginem Dciparae titulo honestarco quia an illac una i vocula: plena catholicae fides professio , continetur advorsus, impietatemnestorianorum, pholinianorum , ari--- , Sabellianorum , ιae novissime socinianorum . rationalistarum , eoriumque om--nium, qui eandum sidem , labefaeta- quoquontodo ausi sunt , quibus propterea odiosus nitiis et ingratus ejusmodi: tu.

394. eque obstat r. quὀd: de Angdii matro a Myleio - Ponitur 3 nihil enim vetat quominus sirit tali hypothhis, vexe

. 395. Non obstat s. . quod addit do Dei avo et avia dummodo addatur secundiu temnem V cujus assertionis RP--gimento sunt Christi Domini fratres 'et sorores , qui : in Scripturis Commemorantur, in quibus pariter Christus di-

sa CL de hoc argumento , - dedisse , quo tantopere abusus rat aV. l. VH. c. v. S. I Q. Dc u . Eraom , cs. P. Couolant tum in nr. scum a. Hilarii loco: ex ith. . .X. de , ta tui h. l. tum in Praefat. . Mnes e Trin. 36. ubi nε gare videtrux B. quam praemisit novae a M ador Virginem 'corpori Quisti ominem . tae euvioni m .

SEARCH

MENU NAVIGATION