장음표시 사용
271쪽
s66 Trael. de Dearnatione rum solum a veritate sed a se invicem in errore prostem do dissentirent, in monothelitis etiam contigiti Valde t men interest illud in quo praecise illorum haeresis constiterit nomo, quia ex hoc quaestionis status pendet qui nos inter et monothelitas intercedit 4S3. In eq igitur omnes conveniebant ' mbnothelitae ut unam in Christo assererent voluntatem , , atque ex hoc pra Epuo' ipsorum domate nomen sortiti 'sunt. 454. Verum cum voluntasis voco tum possit significari nummias volendiDeustas energiam graeci appellant), tum ipse .Huntatis actus Θέλαμ- fhelema ab iisdem vocatur); et hierursum bifariam dividatur , in actum scilicet physicum et necessarium, et in actum delibemtum ex iudicio , quod .vo- rant practicum, proficiscentem graeci priorem dicunt
φυσικον posteriorem γνωροκον hinc videndum superest in quo error mon6thclitarum versaretur, seu' quamnam volantatem. ex recensitis in Christo monothelitae negarent..
455. Porro ipsi pervicaciter inficiabantur in Christo inesae voluntatem humanam naturalem sive prout factitialem fiagnificat, sive prout significat actionem , ne si naturalis o set ut ipsi autumabant esset item necessaria. Hinc nomnisi voluntatem electivam in Christo admittebant , quam Et porsoruilini esse dicebant. Ex quo in ipsorum hypothesi Consequens erat unam voluntatem naturalem in Christo extulisse , Mia si duae forent, iam essent iuxta ipsos mutuo sibi contrariae , adeoque altera bona altera mala, prout deliberationis inditio exposcit - 456. Hine licet monothesilao voluntatem seu iacultatem volendi humanam, et actionem naturalem sivo humanam operationem reipsa rejicerent in Christo attamen nonnisi timide et quasi' eunctanter id profit abiur , ne invidiam in se perversi segmatis concitarent. Cum enim
facultas et naturalis oporatio propria naturae sive substantiae sit, perinde orat unicam. adstruere in Christo naturalem operationem sive voluntatem naturesem , ae unicam
in ipso praedicare naturam : id vero cum Gaet iaperte ha
272쪽
Par. II. cap. m. de ratriusque Mu. hypos'. coniun. 267 reticum et a concilio chalcedonensi damnatum. ab hac loquendi ratione summopere cavobanti Silentium potius eommendabant circa imam vel duplicem operationem, imo ut silentium circa hunc articulum ab omnibus servaretur per impcratorum edicta , ut vidimus, satagebant. Contenti propterea erant unicam voluntatem palam in Christo pr
steri rati ita plausibilius dogma suum sore. Cum enim haec vox ambigua sit, et tum voluntatem prout naturalis iacultas est , tum actionem deliboratam ac liberam aeque significet, sive ex judicio practico prodeuntem, dum unam adstruebant Voluntatem , putabant non aliter accipi quam
si unam dicerent consentientcm et concordem utriusque naturae voluntatem , nec humanam a divina dissentientem; eatholicos vero duarum voluntatum assertores traducebant
tanquam defensores pumae ac dissidii voluntatum in Christo. Hac ratione sucum imperitis iaciebant. Accedit quod cum deliberata voluntas hypostasis sive personae sit squirpe velle simpliciter naturae proprietas est; hoc a tem vetilio modo velle personae , uti f. Maximus M. docet), cum una sit hypostasis in Christo eo magis concludebant unicam esse in eo voluntatem.
45 7. Ceterum hanc unicam quam monothelitae in Christo admittebant voluntatem cum Dionysio vulgo arcopagita vocabant tineandricam , seu deruirilem ex divina scilicet et humana voluntate coalescentem, ita. iamcn ut divina active, humana vero omnino passive se habereti Hine vocabant humanam naturam proindeque voluntatem , instrumentum divinitatis ; quemadmodum voro instrumentum nia hil per se agit et operatur , sed omnem actionem suam ab externo impulsu et principio mutuatur ; atque uti corpus
. nostrum instrumentum cst animae nostrae, nee ex Se agit ,
sed agitur 'ae movetur ab anima , ita illi humanam Christi naturam omni carcntem actione ac voluntate consti-
tuebant, rationali praesertim et intelligentis propria. Quare in istorum systemate stirps , et vitalis facultas et po
tentia in φxinitate inerat , a qua deinceps in humanita
273쪽
s63 Trael. de Demnationetem manabat et profluebat, citra principalem vim et causae agentis efficientiam H. 468. Ex his intelligitur nostri muneris esse adstruere in Christo voluntatem naturalem duplicem, divinam ct humanam , non solum quatenus voluntas humana pro facultato accipitur, sed etiam quatenus actionem et operationem haec vox denotat; tum ostendere ejusmodi actionem et operationcm humanae naturae actisam esse, Seu ex proprio m
tu pronuere. Quod ut obtineamus sit
Duae naturatis operationes et voluntas
indirisae et incon sae in Christo sunt confitendae 469. Ita e fido est , totidem enim verbis haec veritas definita fuit in cono. Oecumenico R. seu Constantinopo- Iitano m. Etenim v Et duas naturales voluntates in eos Christo), ajunt hujus concilii Patres, et duas naturales operationes , indivise , inconvertibiliter , inseparabiliter . inconfuse, secundum sanctorum patrum doctrinam adaeque praedicamus η b).46o. Iam vero scripturarum auctoritate in primis ejusmodi doctrinam sulciri, duas nempe naturales operationes in Christo inesse , tot testimoniis evincitur , quot divinas et humanas scripturae distincto Christo tribuunt actiones et operationes, quae innumera prorsus sunt; divinas quidem , Cujusmodi sunt vaticinia et miracula, quae nonnisi divina vi tute effici possunt, et tamen a Christo patrata scripturae exhibent , ut iis sibi propriam divinitatem asserenti fidem con-μὶ Cf. Petav. I. c. tum lib. VIII. C. I. Seqq. Exinde patet graviter ii Ios scriptores hallucinari, qiai censent haeresim monouiuliticam eo stitisse in sola negatione actionis in
274쪽
Par. II. Cap. III. de utrimque nat. θροα. eoniun. x6s diaret. Humanas vcro cujusmodi cae sunt, quas idem Chi stus consulto in cum finem cxercuit , ut homo crederetur , ut sunt ambulare , loqui, cibo ac potu refici , esurire , sitire , lassari , exultare gaudio moestitia angi , lacry- mari , pati , vulnerari , ac per , sumios denique . crueiatus animam profundere , quac nec ' divinitas operarine suscipere sola in se potest: has tamen singulis , seropaginis sacrae scripturae praesertim Novi . Testamenti r eonsent. Cum igitur absurdum omnino sit, idiae sunt propria humanae naturae divinae adscrilaero , aut quae 'visnac. naturae et Virtutis sunt, humanae tribucre naturae. ConSequens est pro utraque, qua praeditus suit Christus, distincta natura divina ct humana, distincte diversas actioncs et operationes cum posuisse. 46 i. Quod attinet ad voluntates prout hae facultates naturatos et naturales operationes, Sivo naturae motiones Sunt,
duas pariter in Christo eas extitisse cx modo dictis jam colligitur ; hoc enim ipso quod facultates et operationes sint, eum ostonderimus ex sacris litteris duplicis generis op rationes distincte et inconfuso in Christo inesse divinas et humanas , constat utramque pariter voluntatem et op rationem naturalem distincte et inconfuso in eodem reperiri. - 462. Jam . praestat idipsum ostendere quoad has voluntates prout actus clicitos, sive politianas , ut vocant, signia sicant, divinam ct humanam in Christo fuisse, quod protervo negabant monothelitae. Quod spectat ad divinam , non est cur L hac adstruenda solliciti simus, cum eam illi ha retici ultro in Christo esse conccdorcnt imo solam esse Contundercnt. Reliquum igitur est ut ex sacris litteris evino mus Christum habuisse voluntatem humanam, liberam et juris et potestatis suae. Porro eiusmodi instimonia totidem habentur quot illa sunt in quibus voluntas Christo tribubtur distincta a voluntate Patris. Celebre est illud quod lo-gitur Maith. XXVI. 39. et Marc. XIV. 36. u Pater mi, si possibile est , transeat a me calix iste: .verumtamen non
275쪽
sicut ego volo, sed sicut tu u H; vel ut legitur Luc. XXII. 42. α Non mea voluntas sed tua fiat v b . Ibi Christus picuo ostendit aliam sibi inesse voluntatem distinctam a. voluntate Patris ε, atqui haec divina esse non potuit quae una est, in ambobus , ut nemo prorsus dubitat ; ergo osthumana. Rursum idem Christus Io. VI. 38. inquit: u D scendi de coelo, non ut sacerem voluntatem meam, Sed voluntatem ejus qui misit me v d, ubi idem recurrit a gumentum. Hinc Apostolus Philipp. II. 8. de Christo ait: α Humiliavit semetipsum , factus obediens usque - - tem . M); et ad IIeb. X. s. de Christo exponit verba Psalmi XXXIX. S. v In capite libri scriptum est de me ut s
Cerem voluntatem tuam, Deus meus volui n. Christus igitur Deo ac Patri suo obedivit, et obedientiae suae merito . liberavit, ac redemit genus humanum: atqui neque ob divit ac meruit voluntate divina, ergo obedivit ac meruit voluntate humana. Huc accedunt illa scripturarum essata , quae de Christo reserunt quac hominis sunt et humanae naturae consentanea e. g. ut legitur apud Marcum, quod Christus accedens ad apostolos u polebat praetorim illos H; et u ingressus in domum neminem mitiis scire et non P tuis latere M sh; sic u Cum dederunt ei vinum cum sello mistum , gustans noluit bibere η n, aliaque ejusmodi sese Centa occurrunt, quae aperte ostendunt Christum actus etiacuisse humanae voluntatis proprios. 463. Hisce ex scriptura depromptis ad propositam tb sim ostendendam adjicimus auctoritatem sanctorum patrum tum graecorum tum latinorum. Cum vero longum nimis esset singulorum auctoritates proferre, juverit ad certas
276쪽
Par. II. Cv. III. de utriusque nat. MNOst. niun. 171 Classes corum testimonia redigore. Ac r. vcniunt illi, ex diversis operationibus asserunt Christum Doum et ii
minem esse; ita Ignatius, Iustinus Μ, Irenacus , Hippolytus, Tertullianus sa). a. Id ipsum adstruunt qui adve Sus artanos pugnarunt ostendentes quae infirmitatis acti nes sunt tribui non. possc divinitati, ut Athanasius, Eustathius antiochenus , Cyrillus ieros. , Epiphanius , Basilius , Hilarius , Ambrosius , Augustinus , aliique R. I. Qui ex distinctionc operationum colligunt advorsus apotilinaristas duas esse in Christo distinctas et inconfusas naturas ut Basilius , uterque Gregorius Νyssenus et Nagia aenus, Cyrillus alex. , Theodoretus, Ambrosius, Leo M., G. Iasius, Fulgentius H. 464. Et haec de operationibus naturalibus, in quibus comprehcnditur voluntas prout naturalis facultas est; prout autem haec in actus crumpit sive in volitiones, duplicem eam in Christo patres praedicasse non minus certo constat. Si enim inter ceteros aperte loquitur s. Athanasius, qui r citatis illis Christi verbis Pater si feri potest etc. subdit r.i Duas hic voluntates ostendit, unam vidulicet humanam, quae est carnis propria ; alteram divinam. Nam humana propter carnis imbecillitatem , deprecatur passionem; divina vero ipsius prompta est v d); ex iisdem verbis id ipsum inserunt s. Greg. Nyss. dicens: st Quoniam igitur alia est voluntas humana, alia divina n sc , et s. Chrysostomus scribens : n Propriam quidem habere se voluntatom manifesto demonstrat , sed ubique paternam voluntatem anteponit
Theodor. Diat. I. Tertuli. in Apolos. e. l. Horum omnium testimonia resere Petav. lib. VIII. c. VIII. S.
νειαν της σαρκος παραιτεστω To πο-
Θρωπινον Θελημα , καἰ θεῖον ἀλλο . Apud Agathon. in episti ad I .ua actis sextae synod. actione IV.
277쪽
a 7a naei. de Ino mationes c η a), et alit,i passim. Ex latinis s. Ambrositas u Sud alia , inquit , voluntas hominis alia Dei . . . Suscepit ergo voluntatem meam, suscepit tristitiam meam. Considenter tristitiam nomino , quia crucem praedico. Mea est voluntas quam suam dixit ; quia ut homo suscepit tristitiam meam , ut homo locutus est; et ideo ait: Non sicut ego polo, sed sicut tu ris v R. Et haec ex multis pauca attulisse sufficiat. . 465. Praestat demum rem totam concludere arg'mentis theologicis quibus veteres usi sunt. Ac primo ex ipsa operationis notione. Operiuris seu ut eam graeci vocant iM'. tenergia) nihil aliud est ex communi philosophorum .doctrina, nisi motio substantiva naturae ejusque nota essentialis ;natura enim sine propria vi , energia. et operatione nec est nec intelligi potest; ergo totidem debent esse operationes in Christo quot sunt in ipso naturae : atqui ex demonstratis duae sunt in Christo naturae distinctae et inconfusae; e go, duae. sunt distinctae in eo agnoscendae et inconfusae op rationes sc): practerea si unica in Christo osset operatio, haec vel simplex vel composita esset; atqui neutrum dici potesti Si cnim osset simplex vel divina esset vel humana ; si divina ergo Christus solum Deus esset, si humana, hom tantummodo esset. Non potest esse composita ex operationinibus utriusque naturae , quia in hac hypothesi simul divina et humana Arct, creata et increata, infinita et finita, seu potius nec divina nec humana esset. His aliisque hu-ιusmodi argumcntis monothclitas perstringebant patres prae
operationes indicia et notae naturae sint cuiuslilint, ex his tanquat principiis magis notis 'procedebant ad ostendendum quod minus notum Videbatur, nempe diversitatem in Christo naturarum. Quare mono thullias duplicem distinctam ollerationem in /Christo negantes illi eo patres apollinarismi et eutychiani
Ini acolisarunt , pro Certo sumeu tus perinde esse negare operationem ac ipsam anserre naturam. CL Pet.
ποηι - γον προκρίνει δε παν- του ιδίου τό πατρικον θελημα.
eit. in VI. Syn aet. A. Gl. 792. bὶ Lib. II. de fide e. VI l. n. 52. 55. ed. maur. tom. II. P. 48o. cὶ Hoc adeo exploratum Vel res patres habebant, ut ex disserentibus ci distinctis operationibus colligerent adversus apollinaristas et duinde adisrsus Eutychianos duas esse in Christo distinctas et diver- as uaturas. Cum euim actiones ci
278쪽
Par. II. cap. III. de utriusque nat. θροst. coniun. 273 sertim vero f. Maximus Consessor in disputatione cum 466. Praeter has ambas naturales operationes inesse in Christo humanas ac liberas voluntatis actioncs, seu volitiones liberas, qnae ex deliberatione profluunt ita evincitur: Verbum divinum ex dictis naturam sibi assumpsit omnino persectam : atqui ad persectionem nostrae naturae praecipuo spectat vis electiva , seu libera eligendi iacultas, citra imposectionem quae inter honum et malum versatur, ergo in Christo homine haec reperiatur necesse est. Insuper: Sino humana libera voluntate Christus promerero non potuit, nec propterea nos redimere ac pro nobis satisfacere atqui Christus utrumque praestitit, ut paulo post ostendemus Dorgo tinvoluntate praeditus suit sa).467. Sive igitur scripturas consulamus sive patrum doctrinam ac perpetuum ecclesiae sensum, sive . denique . rationes ex intima rei natura petitas, constat duas naturales Voluntates et operationes in Christo esse agnoscendas et profitendas.
468. I. Obj. r. Nulla est nec esse potest in Christo Voluntatum pugna : iam vero si allata scripturarum tofumo nia litterati sensu admitterentur talis insurgeret pugna , mctaphorice proinde accipienda sunt, nec quidquam pro adsertoribus duarum voluntatum et operationum evincunt. Quare patres a. natum Christum diccbant v absque carnalibus voluntatibus et cogitationibus humanis ii ut Athanasius illa; vel 3. Christi Velle fuisse totum de carum, ut inter ceteros loquitur s. Greg. Nag. scin ; vel 4. Carnis quidem passionem fuisse, Dei autom operationem n ut Greg.
279쪽
ο 4 nael. Inoamatione Nyss a): vel S. Christum et unam cognatam operat Onem Per ambas naturas demonstrasse is ut Cyrillus alex. R ;ves 6. donique Christum v unam quandam theandricam id est deivirilem in operationem nobiscum conversando ex hibuisse v ut prae ceteris Dionysius areopagita H; quadomnia cum duplici Christi voluntate et operatione. Compo
469. R ad i. Ν. min. Etenim illis verbis, quibus postumlat Christus , ut si fieri posset transiret a se passioniso imminentis calix, et in quibus mono inclitae pravi dogma
tis sui vim collocabant ad ostendendum duarum volunt tum conflictum, non exprimit nisi naturalem carnis asse-utionem , seu , ut dicitur , partis inferioris mortem recum santis; quae quidem assectio insita nostrae naturae est ab
que . Deo ipso ejusdem auctore illi ingesta. Quare dum Chri
stus ejus vocem exprcssit, ut nobis consubstantialem natumram se habero ostenderet, maxime obsecutus est auctori ipsi naturae. Haec autem naturalis assectio non est pro
prio dicta voluntas : dici propterea nequit inde patefieri
Voluntatum contrarietatem; co magis quod non absolute , aὶ In VI. Vn. act. XII. ed.
bὶ Mιαν-δι ἀριφοιν ἰπιδεδειγμε,ον , τον χριστον δηλαδή , . Apud Maxim. iu Dispul. Cum Pyrrho p. 7ox. qui Cyrilli l cus lib. IV. comm. in Jo. legitur p. 562. ed. Eit. lo) Iuleger textus huius loci, nempe epist. IV. ad Caium mon chum ita se habet: Και γάρ , να
tim dicamus, ne hoino tyi idem orat, non quod iion esset lioino, sed quod ex hominibus natus, homines lorige .uperaret, et supra huminum veluhomo lactus sit. Celerum divina non qua Deus patrat,al , neque humana quatenus homo gerebat, sud
qualenus erat Deus et homo; διι/WGm quamdam nobiscum Conversal
280쪽
sed sub conditione si fieri potest ejusmodi assectionem sibi
congenitam et secundum hominem patefeceriti Vcra et proprie dicta voluntas humana Christi ex subserientibus verbis ostenditur u Verumtamen non sicut ego volo , sed si-Cut tu n vel Non mea voluntas sed tua fiat η quibus vincens naturalem illam assectionem infirmae naturae separatum exhibet ad Ρatris voluntati obsequendum , ac pi nam ostendit voluntatis suae humanae cum voluntate dia
vina consensionem et conformitatem. In his porro postremis verbia catholicorum argumenti vis sita est ad duas in Christo ostendendas voluntates.
47o. Quod spectat ad alium textum quem pariter objiciebant haeretici ad evincendum voluntatum conflictum ex Io. VI. 38. it Descendi de coelo non ut faciam voluntatem meam , scd voluntatem ejus , qui misit me n ; ostenditur quidem ex eo duplex in Christo voluntas, non autem earumdem pugna , cum voluntatem suam humanam Christus persecte voluntati divinae seu voluntati Patris sui submissam ac plane conformem patefaciat , ita ut numquam ille prout homo est aliud velit, quam quod ipse vult,
ut ex ipso contextu constat sa).47i. Ad a. D. Ad excludendam ab humana Christi natura quidquid ex Adamo corruptelae in humanam naturam et gen ationem transiit , C. ad excludendam voluntatem humanam proprie dictam Ν.4 2. Ad 3. D. Ita tamcn ut integrum pelle persisteret , C. absorptum aut confusum Ν. alioquin non diceretur dei catum ; u Quod natura divinum est, ut loquitur s. Agatho
Romanus Pontifex ib) , non indiget deificari , quod vero
dciscatur non est profecto natura divinum n . Eadem igntur ratione dixerunt nonnulli patres deificatum Christi velle , qua deificatam dixerunt humanam ipsius naturam ,
sa CL Calmet. in. h. l. Leguntur autem recitata verba in ilνὶ lit epist. I. ait Iini,erat ires, coli. Labb. col. 655. Din. VI. quae extat. in Act. IV. s nodi VI. .