장음표시 사용
301쪽
α96 nael. In /Nallane elum et motivum, satyronti latriae cultus , ae propterea sola adoratur in se et Pro 'ser M.
SIS. IL Cum igitur fundamentum seu motivum istius supremi cultus quo Christi humanitatem prosoquimur, sit unio hypostatim , Plane Consequitur adorationem ejusmodi non terminari aut sistere in ipsa Christi humanitato sed in Ve
lio , quod Cr factum est subsistentia , ut loquitur s. Jo. Damascenus ia)5I6. III. Demum notandum est perinde esse adorare Christi humanitatem Seu carnem ac adorare Christum ipsum , qui Deus homo est, neque unquam adorari posse ejusmodi eultu humanitatem Clia isti in abstracto , sed semper coli debere in Concrcto , seu totum et integrum Christum , qui
Prosecto in partes discerpi nequit b)
Ier i liai ruauen aliutidi ωplitue de Hirtalia ita et calludica situ tm ritus est tot praeclaris operibus ilisthiis eam emgie deseruiit et illustra viij iii noli is quas a in insuit Constitutioni Arictorem Gei inter celera scripsisse: Unde merito, si accuratio theologica speelelur, culpatur illa
separatio in oratioue Sacrosanctae
et imitati ae Trini asi , crucifixi D. N. I. C. humanitali, , etc. IIoeenim ipso quod vocatur Lamarisas Christi, evidens est speetari Christi humanitatem in Wrbo subsistentem et in concreto, nee ullam induci diviqionem ac separationem, alio tu in Puri iure eulpanda easet oratio ,
quam ecclesia ira saerae liturgiae se
rrariis per annum recitare Cunsue
vit: Nauge i tui Dinniue nobis succurrat his nisas ; eulpanda item invocatio cum latriae eulliueonjuncta, quae fit a saeerdote s
eram hosluam sive stimente, sive
tuam , in vitam a ternam. Quis enim unquam dix rii iii ejusmodi incit 'alioniblis injici suspicionem nutpericulum si parationis i Ceterii indistincta mentio quae in objecta oratione sit Trinitatis et humanitatis Christi crucifixi, eo speciat, ut diasliricte recolantur, ac velut in reei latitium usticium inente delixa te neantur duo praecipua fidei nostrae distincta mybiceia , sacrosanciae ni mirum Teiiii talis, et Incarnalionis Christi Doinini, beataeque passi ni3 , quom pro generis numarii sa-hile tu sua humanitate sustinuit.
Ci' Gerdit l. C. Ast longe peius a veritate di- messere iansenistae , qui praesitam
orationem, quam plures s. Bona utum eons tam tradunt, quamque Leo X. et UA,anus VIII. commendarunt et indulgentiis alii que gratiis spiritualibus ditarunt ,
quam denique universa usurpat Ecclesia , vellit ineptam et erroribus scalentem traducere non dubitarunt, it D. Ρanna iiiii episcopus cluso sis et pientinus, qui eam vocavit
Fotisola di pregare indigesta ,, et extensor demum taleiularii ejusdem
302쪽
Par. II. Cv. m. de comm. Ulam. et ador. I. C. 297 Sar. His ita compositis, ut coeptum insistamus iter , Sic veritatem thesis nostrae adstruimus tum ex sacris li toris , tum ex perpetua et constanti patrum traditione et C losiae sensu , tum deniquo ex ratione ipsa theologicao528. Scripturae passim supremo latriae cultu Christum , Nempe Deum hominem adoratum , atque adorandum exhibent. Sane Apostolus Hebr. I. 6. scribit: u Et cum it 4 uni introducit primogenitum in orbem torrae , dicit : ct
adorent eum omnes Angeli Dei n ain et rursum in Epist. ad Pli ilipp. K Io. ii In nomine Iesu omne genu siccicturcoelestium , terrestrium et infernorum η b). Quapropter Magi divino impellente Ss,iritu Christum Jesum a Procudentes adoraverunt v c, et caecus natus interrogatus a Christo : α Τu credis in Filium Dei v 8 Respondit: u Credo Domine , et procidens adoravit eum n d). Hanc , eandem ad rationem exhibent Apostoli eidem Christo a mortuis exciatato κ Videntes eum adoraverunt ii se . In his porro simi ibusque testimoniis agi de adoratione latriae delata toti Christo nempe homini Deo . constat tum ex verbis ipsis ,
Tioecesis scribere non erubuit Pluribus scatet erroribus is; ast
apposite ei. Auctor dictionarii Rie-eiani et anti - Ricciani can. Guasco de ejusmodi kalendariographoseribite Multa ipse scatet ignorantia se G. Diet. arL II5. aesupplementum Al gior . eccles. di Roma II . quint. IV. p. 235.
aereuli in suisse hane Nuorum adorationem, aecus ac cum ruebadido Simonio nonnulli audaciores criatici autumant, omnia hujus facti adiuncta suadent. Quare euria Hi chardus in multorum incidisset re prehensionem ob eiusmodi sente tiam , quam in versione gallica N.
T. emiserat, eam postea emollivit in sua historia critica N. T. N tandum porro est vocem πεσόντες perinde valere ac cadentes , PUG-
303쪽
uq8 'μαι. de Incarnaiknetum ex toto Contextu atque ex scnsu ecclesiae ac totius
antiquitatis sa) 629. Hinc Patres perpetuo insectati sunt cos , qui vel ejusmodi cultum Christo denegabant , ut plures ariani , vel
qui Christi humanitatis adorationem inficiabantur ut apollinaristae , qui catholicos convicii causa Vocabant ἀνΘρωπολατρας , seu hominicolas R , et unanimiter docuerunt Christi camnem Verbo conjunctam supremo Iatriae cultu esse adorandam ; ita Athanasius , Epiphanius , Gregorius Nag. atque Nyssenus , Ambrosius , Augustinus , Ioannes Damascenus aliiquo apud Petavium sc). Ne longiores simus quam par est, nos unius Augustini verba proseremus cx Ρatribus latinis , et Jo. Damasceni ex Patribus graccis. Sic igitur loquitur s. Augustinus enarrans verba Ps. XCVIII. Adorata scabelitam pediam eius: a Fluctuans converto mo ad Christum . quia ipsum quaero hic ; et invenio quomodo sine impicta
te adoretur terra , sine impietate adoretur scabellum p dum ejus. Suscepit enim do terra terram : quia caro doterra est, et de camo Mariae carnem accepit. Et quia in ipsa carne hic ambulavit , et ipsam carnem nobis manducandam ad salutem dedit : nemo autem illam carnem manducat, nisi prius adoraverit ; inventum est quemassa CL Maldonatum in Com
ment . in IV. evang. ad cit. loc.
ea Christum adoratione Venera dum esse docuerunt; sed aliter ac eatliolica fides habet, communem Cum ea sententiam interpretati sunt. Cum enim unionem duarum naturarum inliciarentur haeretici illi ,
doeebant Christum non e- hominem persectum ac nostri similem,aed solam carnem a Verbo esse su- aeeptam eamque e coelo delapsam , , et Patri ὀ κοουσιον , hoc est eiusdem substantiae cum Deo statuerunt,
at latissime tradit s. Athanasios in lib. De Incarnatione, qui illos propterea arguebat, quod Incarnati nem revera e medio tollerent, hoc est humanae camis assumptionem, nec aliud praeter quam solam car nis speciem ac larvam admitterent, quemadmodum marcionitae et manichaei. Hac propterea perversa imbuti sententia unicam Christo domcebant adorationem esse tribue dam. Ceterum haec animadversio conseri tum ad intelligentiam can ius IX. quem. attulimus cone. V. gener , tum ad intelligentiam n-- nullorum patrum testimoniorum , qui praelatos haereticos impugna runt. Catholici autem et ipsi docentunie a adoratione in utraque natura Christum esse prosequendum , Sed ob unitatem personae.
304쪽
Par. II. Cap. IV. de comm. HAm.. et ador. I. C. 299 modum adoretur tale scabellum Domini , et non solium non peccemus adorando , Sed peccemus non adorando u a). S. autem Io. Damascenus rationem praeterca theologicam includit scribons : u Neque enim adorandam esse Carnem
ejus negamus et quippe quae adoratur in una Verbi persona , quae quidem ipsi persona et hypostasis facta osti
Qua in re non creaturae servimus non enim illam , ceu nudam carnem adoramus , sed velut divinitati unitam , et quia duae ipsius naturae ad unam Dei Verbi personam reducuntur , unamque subsistentiam. Carbonem tangere . Ob ignem cum ligno conjunctum v creor. Ambas Christi nasturas oti, unitam carni divinitatem adoro M ib).53o. Ex his patet hujus veritatis rationem incologicam esse hypostaticam unionem Verbi eum humanitato. Cultus enim et adoratio cloti rci subsistenti tribuitur , atquc ad Personam proprie refertur : atqui natura divina ei. humana simul conjunctae in unitate personae divini .Verbi l tum ac unum Christum constituunt. Igitur natura ipsa humana uno eodemque supremo latriae cultu cum Verbo divino est adoranda , non quidem propter se , ut superius adnotavimus , sed propter Verbum.
53 a. Et haec quoad . fidei dogma. Disceptari solet i
s. ed. maur. t. IV. Adnotant vero
Maurini editores opp. s. Ambrosii in nota ad n. 79. litiri III. de Spiritu f., quod a. Augustinus fideli simus s. Ambrosii discipulus exponens supra citatum ab Ambrosio psalmi XCVIII. versum, a nais scabelium Pedum eisS, ut eum
Sacramento altaris accommodaret, non solum Ambmsianas sententias, sed et verba ipsa mutuatus sit. CL s. Ambros. l. c. lom. II. OPP. pag. 681. eum nota apposita. Ueluci bile enim in utriusque s. Patris ve
bis argumentum habetur, quod ob ter dico', de credita reali Christi praesentia in Eucharistia, ac supremo latriae cultu eidem exhibito. bin Lib. III. De fide orthodo
συναμφότερον , διὰ ειν - σαρκὶ ηνωριενην Θεόπιστα. Ed. Le - Quien, cujus eruditi editoris cs. notam ad h. l. OPP. t. I. p. 216.
305쪽
super a scholasticis num praetor illum lair ae cultum quo Christi humanitatem prout Verbo conjuncta egi, ad ramus , possit deserri cultus latriae inserior, quem vocamus Imper Eae huic ipsi humanitati quatenus mentis praecisione distincta apprehenditur a divinitate. Et alii in aliamniquo aliam sententiam abierunt , aut assumando scilicet aut negando a . Nobis vero supervacanea haec quaestio vi detur , imo et periculi plena. Ceteris enim omissis , cum ex superius dictis constet totam rationem existentiae huius humanitatis esse subsistentiam Verbi , sine qua humanitas Christi in concreto nec est , nec concipi, potest , velle eam mentis praecisionc scparare ad ei , cultum tribuo dum distinctum inferioris ordinis , perinde esse videtur Reipsam destrucre ad eam honorandam. Domum, ut verbis utar Thomassini, quid attinci novos excogitare et congerere illi rami honores An ei abundo non sufficiunt divini λ An
ei non sufficiunt, qui Deo sufficiunt An illi parum est , quod Deo satis est bὶ λ ,
, 53 a. Obj. I. Non adoratur supremo latriae cultu nisi Deus. Iamucro caro Christi non est Deus. I. Hinc S. Au
gustinus ii Honoratur , inquit , homo Christus , sed non
sal Diversas ac discrepantes . scholasticorum sententias recenset Vasqnex in IlI. P. s. Thomae disp. XCVI. cap. I. et seq3. Ipse Vero
sententiam negantem fuse lanquam unice veram tuetur utpote consentaneam doctrinae patrum et conciliorum , animantem autem sententiam omni argumentorum genere consutat, ostenditque perperam in subsidium hujus doctrinae adduci auctoritatem s. Thomae praesertim a Caieta no, Suarezio aliisque ejusdem sententiae patronis. Non aliud enim docet s. Τh. 5. p. q. 25. a. I. et 2.
quam adorationem Christo delatam dupliei litnio ipsi deserri, tum ratione gratiae habitualis et donorum, tum ratione deitatis praecipue. Quia
utramque apprehendimus et ratione utriusque adoratione dignus est, non autem quod una adoratio possit ab alia separari, aut uni seorsim
naturae unam adorationom, seorsim
alteri aliam exhiberi. Cf. VasqueE l. e. tap. V. n. I lbὶ De Incam. lib. XI. c. III. i. r5. ubi tredecim argumenta urget ad excludendam duplicem eiu modi adorationem, quae gravissima prosecto videntur.
306쪽
Par. II. Cap. IV de comm. uliom. et ador. I. C. 3ot sicut Patet Deus. Quare λ Quia secundum hoc dixit : Pater maior me est v a). 3. Et s. Cyrillus Anathematismo VIII.
contra Nestorium asserit it nefas esse hominem assumptum coadorare cum Deo Verbo u . 4. Noo prodest unio substantialis humanitatis cum Verbo , siquidom ex ea non exurge rei nisi adoratio relativa , non autem absoluta , qualis adlatriae cultum requiritur ; 5. aut saltem dicendum cum Durando humanitatem Christi adorandam tantum esse per accidens , quod tamcn theologi unanimi consensu improbant. Ergo.
533. R. Ad r. D. Ratione sui et propter se , C. ratio ne hypostaticae unionis ci propter Verbum , prout exp suimus , N. 534. Ad u. D. Spectata humanitato in se ipsa , C. sui sistente in Verbo Ν. Ibi enim s. Doctor loquitur de humanitate Christi abstracte spectata , non autem in Coner lo prout in Verbo subsistit , de qua nos disserimus , cuis. Pater tum in hoc ipso tractatu M , . tum loco in pr bationibus adducto luculenter divinos vindicat honores. 535. Ad 3. D. In sensu Nestorii dividentis personas , C. in sensu calliolico Ν. , Una cnim adoratio Christi ut jam animadvertimus , et ab Apollinari , et a Nostorio , ot ab ecclesia catholica verbis iisdem , sensu longo dissimili pra dicatur. Unitas enim adorationis ab Apollinari propugnat,
tur , ut naturas confunderet, a Nestorio , ut pcrsonas divi-dcrct , ab ecclesia , ut geminas inconfusasque naturas in una persona profiteatur. Quare Nestorius dicere solebat , res rente eodem s. Cyrillo it Propter gestantem gestatum Vene
ror : propter latentem adoro spectabilem v H. Cui quidem impietati opponit Cyrillus Anathematismum VIII. cit. qui ita integer se habet : u Si quis avdct dicero hominem a sumptum coadorari cum Deo Vorbo et connuncupari Deum
307쪽
anquam esterum cum adlem ; adjectio enim um in syulabae hoc cogit intelligi ; ct non magis una reverentia V neratur Emmanuel , unamque ei glorificationem dependit, juxta quod Verbum caro factum est ; anathema sit i, sa) 636. Ad 4. Etenim per unionem hypostaticam sacta est illa caro , caro Dei, Deumque propterea Cum ea
537. Ad S. D. Ρer accidens , id est non propter se et
ex consequenti, C. per accidentalem unionem, quam N storius invexit Ν. Νco alius est sensus Durandi, qui solum eontendit humanitatem illam non esse adorandam propter
ω , sed propter Vorbum cui copulata est lM. PROPOSITIO IL
Itus sacratissimi cordis Iesu pretii ab Apostolica Sede pn batus est, atque in ecclesia catholica frequentari consti vis , Pius est , et omni si*ernitionis labe immunis
538. Est eerta ; ut patet tum ex censura lata a Pi VI. in Constitui. Auctorem fiat ad propos. LXII. synodi pia
atoriensis , his verbis concepta : u Doctrina , quae devotionem erga sacratissimum cor Iesu rejicit inter devotiones , quas notat synodus in Velut . novas , erroneas , aut Saltemporiculosas ; intellecta do hac devotione , qualis est ab Ap stolica Sede probala , fiam , tomeraria , pernicis3α , Piorum at Ex vers. Dionssit Exigui
aia ροαν αυτω την δοξο γίαν --πεμπει , καθὸ γεγονε - ο Λογος ἀγαΘεμα εστω. Hinc cyrillus lib. Cit. contra eundem Nestorium , ipsum arguit idololatriae eo quod non admissa hypostatim ae sub stantiali unione Christi tamen Camnem dixerit eodem cultu esse ad randam ac elux divinitatem.
bὶ Cf. de hoc ipso argument s. Thom. l. c.
308쪽
- ια essenάω , in hostolicam Sedem injurissa ii. Tum ex censura qua perstringitur prop. LXIII. n Item in eo quodeuitores cordis Iesu hoc etiam nomine arguit i synodus) ,
quod non adveriant sanctissimam camem Christi, aut ejus partem aliquam , aut etiam humanitatem totam cum sc- paratione , aut praecisione a divinitate adorari non posse cultu latriae. Quasi fideles cor Iesu adorarent eum separatione vel praecisione a Divinitate , dum illud adorant ,
ut est cor Iesu , cor nempe personae Verbi , cui inscparabiliter unitum est, ad eum modum , quo exangue CO pus Christi in triduo mortis sine scparatione, aut praecisione a divinitate adorabile fuit in sepulcro , cautiosa, in f deles eordis Christi cultores iniuriosa - 639. Ex his vero censuris deprehendimus r. . objectum cultus de quo disserimus esse ψrum cor Iesu, id est cor personae Verbi incarnati; a. cultum qui specialiter codidi Iesu desertur, esse supremum, seu latriae, quo nempe personam Verbi incarnati adoramus a qua nullatenus cor separatur aut separari potest; 3 . cultum istum qu sis ab Apostolica Sede probatus est, omni prorsus e8so
superstitione immunem. . '. 54o. Cum ejusmodi objecto confundi aut permisceri nequit motivum ejusdem cultus. Quod quidem motivum multiplex est, ac x. quidem quia istud sanctissimum cor exhibitum est a Christo ipso tanquam piarum suarum asso ettonum sedes , quas nos ab ipso mutuari vult', dicens et u Ἀ-acito a me quia mitis sum et humilis corde s sa) a. Quia cor
ex communi hominum sensu , et rccepto ac universali I quendi usu a scriptura ipsa consecrato est symbolum amoris , ac propterea cor Iesu est symbolum immensae illius Charitatis et amoris, quo tot ac tanta Christus pro nobis secuae perpessus est ad nos redimendum, ac illud potissimum, quod pro nobis instituit ss. Sacramentum Corporis 'et Sam.
309쪽
sanctissimi cordis symbolum vehementer sidvis incalescunt tum ad recolendam . Christi morientis passionem, tum ad rependendum eidem Christo amorem et grati animi se sum pro tot heneficiis quibus ab eo assecti et cinnulat sunt. Atquo haec sunt, quare Fuhstantiam, ut ita dicam, - , viritum seu animam ejusmodi devotionis seu cultus constituunt, prout toties Romani Pontifices declararunti 54a. Numquam propte ea in hoo cuhu objectum a motivo separari aut dispesci d et ut plenus illo habeatur. Exur git enim hic cultus ex utroque o coto materiati , ut V cant, . et firmiali simul sumptis, seu colitur cor Iesu imae , ac prout est amoris sobolam. Cor cnim verum et re
n. seu physicum eri subiectum ejusdem symboli, quod quidem symbolum sine ipso vero cordo concipi nequit. in jectum autem sermale , seu motivum rationem suppeditat quare coTΡοlius, quam aliud corporis Christi membrum a fidesilina Eolatur et adoretur, seu cur fideles dirigant speciali modo cultum suum ad cor , quatenus in ejusdem Christi corporcimperitur seu in totalitate cum ceteris partibus coexistit, et in persona Verbi subsistit.
54a. Quibus ad tollendam omnem acquivocationem otriacoccupandas . difficultates enucleatis, reliquum est, ut veritatem enunciatae propositionis vindicomus. Ad hoc posero . cocificiendum tria ostendamus oportet, primo cor Iesum, se, seu prout corporea pars est carnis Christi quod vidimus ab Apqstolica Sede probatum ex censura prop. XLIII
syn. Pistoricusis. constituere ol ectum materiale hujus cu tusὶ esse supremo latriae cultu adorandum ; de Me obj ctum formale , seu motivum ejusdem Oultus certum Sur peditare fundamentum , quo speciali ratione dirigatur ad ratio ad cor Iesu prout symbolum est ejus in nos immem -sae charitatis; tertio domum hunc specialem cultum, qui cordi Iesu desertur, tum ratione sui, tum ratione symboli pium esse atque omni prorsus superstitionis labe immunem
Quae quidem singillatim tircviter ac perspicuo ostendimu
310쪽
mri n. CV. IF . M -π- ῶ - et in I S43. Ad Diuum autem quod attinet fatale minoitur et dosido enim est , ut ex demonstratra mustat, rusianem LyP staticam immediate cum tota Christi humanitate , uo Singrata eiusdem humanitatis partibus factam Eme, imo hypostatim unionem Veri,i , cum humanitate esse ' rati-- so Iaalami qua humanitas ipsa ac sim ac Puto. εὐ- aut ac existant in rerum 'natura , sin in eo into . Ium tum hinmanitas , tum singulae eiusdem his mitatis partea . Qiam dae sunt cultu Iatriae ob divini Veria personam Quirin re priae iactae sunt Sane triduo, mortis Christi tam riuu inni ma , quam ejus corpus et sanguis' etsi ab inm m sepentina essent, colenda erant culta latriae ob unionem, qaue --
per extitit cum ipsa divina persona in qua subiascebant. Hoc adeo evidens est cx fidei principiis, ut vel ipsi acer rimi impugnatores devotionis cordim I su id lateri ultro debuerint cli atque ante ipsos hano cathesicam veritat enunciaverat praestantissimus theologiis SyIvius dam assise
mavit ii camem , et animam: Christi, et me ara corporis
ejus adoranda esse adoratione latriae is st) Ergo 544. Ad alimetini vero quod spectat , eadem laedualondstruitur : etenim illud suppiaitaro' certum sundamentum specialis cultua erga aliquam determinatam 'l'artem cuiuωdam objecti censendnm est , vibd ita hanc partem a re liquis distinguit , ut pro eat talia militent , rationum m menta , quae acque pro reliquis non valent , neque iis Communia sunt. Sane hoc principio ducta ecclesia proia
Vit cultum Quinque Plagarum Redemptori& solemni ossicio .
ac Missa peculiari in cujus orat si sio orat Sae cerdos : u Ut qui vulnera D. N. C.' hodie' devoto colismus v . Nil aliud autem est vulnus latcris ut in eo ham reamus , quod propius cor attingit, nisi latus ipsum Tubsal Sie enim Blasius in opus . quod De festo cordis Iesu, dis
serratio commonitoria. 'ITTI . in
scribit. cap. XII. Cor Iesu, inquit , proprie et per se sumptum si