Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

noratum ; et ideo , hunc cultuin prohavit ccclesia , quia etsi includantur 'hae partes vulneratae in toto objecto , quod est Corpus Iesu , tamen habent specialom mysticam Significationem , et militant pro iis specialia rationum momenta , seu motiva , quae acque in reliquis non iuvcniuntur. Tale porro esse motivum quo speciali ratione cor Iesu prae reliquis corporis ipsius, mombris doterminate sit colendum, patet tum ex , eos quod Christus ipse , ut vidimus ,

cor suum velut piarum , guarum ' assectionum , sedem exhibuerit, tum inroinde ex eo , quod cor aptissimum symbolum sit immensae illius charitatis qua Christus dilexit

nos , et seipsum 'tradidit pro, nobis , quac quidem chari, tas a fidelibus sub hoc symbolo speciali ratione. recolitur. Ad hanc porro memoriam excitandam potissimum inlcnderunt Summi Pontifices in hujus cultus approbatione , prout probarunt sestum quinque plagarum aliaque' sesta, quae ad specialem quandam Christi corporis partem rcferuntur ob mysticam illam significationem quam praesc&runt , quaeque peculiarem. cxhibent in speciali co cultu defixam recordationem, mystcrii cujuspiam , insignis e Duiusdam redemptionis beneficii. ' 54s. Postremum , ex iis quae nobis probanda proposuimus , scilicet ejusmodi eultum pium esse, atque ab omni superstitione immunem , non est nisi . corollarium . quod nocessario consequitur ex praemissis. Nam si cor Iesu nempe cor personae Vorbi incarnati adorari doliet cultu latriae ; si ob mysticam. significationem sedis amoria et cliaritatis cujus cor symbolum est licet in ipsum determi nate specialem cultum dirigere I prout determinato in quam dam corporis partem dirigitur in cultu quinque vulnerum omnino sequitur cultum Facratissimi cordis Iesu qualis ab Apostolica Sede probatus est ut in occlesia receptus , pium

esse atque ab omni superstitionc immuncin.

546. Nolandum denique est cum Cl. Gorditio , quod Cum singularis pars , in quam adoratio dirigitur, non ado-

312쪽

Par. II. cap. IV. de comm. Ulam et ador. I. c. 3o rotur , nisi propter unionem hypostaticam cum persona Ve

hi , profecto intelligitur in adoratione , quae huic parti exhi-

I,ctur , adorari ipsam Vorbi personam , atque adeo Christum totum , cujus persona alia non est nisi persona Verbi. Quo sit , ut cum Christus totus in ea sui corporis pari adoratur , nullo pacto ab ejus partis adoratione amota et exclusa intelligi debeat humanitatis totius adoratio. Et re-Vera , nemo unquam reperietur pius cordis Iesu cultor . , qui dum cor Iesu adorat, utpote est cor Iesu , in eo adora tionis cultu non intendat personam ipsam Christi , atque adeo divinitatem ejus , totamque sacrosanctam humanitatomcomprehendero. Ob speciale tamen motivum , ut saepius

diximus , quod militat pro cordo Iesu , tum ratione sui tum ratione symboli , determinato dirigitur cultus ad ipsum cor , quin reliquae partes , quae toti insunt , excludantur. Hinc patet nullam oriri posse suspicionem aut divisionis , nut exclusionis in cjusmodi cultu , prout sibi adversarii

547. Quibus si accedat non posse quempiam verum CR tholicum superstitionis damnaro cultum in universa ccclosia receptum et innumeris prope spiritualibus privilegiis et indulgentiis auctum et cumulatum a summis pontificibus ab iisquc summopere commendatum , cuiusmodi esse Constat cultum cordis Iesu , aperto colligitur ci plane patet propositum nostrum ac veritas asscrtae propositionis ib).

ulii genuinum sensum aperuit Vcrborum Pii VI. , quibus. nonmilli prave usi sunt, quae continentii r

da Luigi Mogeti se . Bologna II 82. His omnibus praeiverat P. Joseph de Galli set S. I. De cultu sacrosancti cordis Dei ac D. N. d. C. in variis christiani orbis provincii Propagato ,, Romae 3726.

313쪽

nari. de In nratione

548. I. Obj. r. Cultus conlis Iesu prout a s. Sodoprobatus est non habet pro objecto nisi solam Christi charitatem sub sensibili cordis symbolo exhibitam ; perperam igi-

tui et contra ejusdom s. Sedis apertam declarationem cor

ipsum reale , materiale , seu physicum Christi Iesu adstruitur tanquam eiusdem cultus objectum. a. Sane in hujus se-sti decreto sacra rituum Congregatio declarat per ejusmodi cultum v ymbolice renovari memoriam illius divini amoris . . quo Unigenitus Dei Filius humanam suscepit naturam n sa) ; 3. Quod clarius adlinc in lectionibus hujus sesti inculcatur illis verbis : Quam charitatem . . . ut fideles sub sanctissi. mi cordis symbolo devotius ac serventius recolant; ejusdemque fructus uberius percipiant Clemens XIII. Ρ. M. ejusdem sanctissimi cordis sestum quihusdam petentibus ecclesiis celebrare permisit u l,). 4. Quare de solo cultu symbolico exponit card. Gorditius sensum quo sacra rituum congregatio et Rom. Pontifex approbarunt ejusmodi devo-.tionem se . Ergo. 549. R. ad a. N. Illum enim cultum probavit s. S des , quem probandum simpliciter petierunt episcopi regni Poloniae , ct archi confraternitas sub hoc titulo cordis Iesu in Urbe erecta. Jamucro, satentibus ipsis adver sariis , episcopi Poloniae et archicon fraternitas in Urbo non potierunt approbationem cultus symbolici , sed cultus v

ri et physici cordis Iesu seu proprie sun ti d) ; respondit

enim s. rituum Congr egatio : u Annuendum precibus censuit u . Rursum illo cultus a s. Scito probatur , quem alias probarer ecusaverat, dic nilo : u praevio recessu a decisis 33 ; sal Decret. S. Rit. Congieg. dὶ En verba Blasii ex eius

6. Febr. I 765. Diss. coinmonit. Prolus. p. XV. et ibin Leci. III. secundi Noct. XVI. Petitum fuit ollicium et se) Gregoire Ilist. des sectes Missa pro cultu cordis Prννια religieuses loc. cit. Fum ali

314쪽

Par. II. cap. IV. de comm. r. m. re ador. I. c. 3 o' atqui cultus quem probare recusaverat, iisdem adversariis latentibus, non est cultus symbolicus , sed cultus cordis proprie sumpti a). 3. Suo decreto non aliud intendit s.congregatio quam a liare cultum iam longe lateque in ecclesia receptum. En rursum decreti verba : u Simulque in

telligens s. Congrcg. 3 hujus ossicii et Missae celebratione non aliud agi , quam ampliari cultum ψm institutum n; jam

vero, iisdem adversariis satentibus, cultus receptus non erat

symbolicus , sed veri et carnei cordis Iesu ib). 4. Si qua

adhuc superfuisset dubitatio circa sensum s. Sedis , sublata est ex Censura, quam retulimus prop. LXIII. synodi p storiensis. 6. Domum evincitur ex ipsa agendi ratione adve sariorum, qui non alia de causa profitentur so impugnare

ejusmodi cultum , quam quod per ipsum introducatur divisio in Christi humanitate , ut ex dicendis magis patebit. Falsum igitur est quod adversarii assumunt. 55o. Ad I. sive ad I. prob. D. Sobolice nempe per cor Iem quod est amoris symbolum, C. independenter ab ipso corde proprie dicto N. Vidimus enim adorari corsu prout symbolum est charitatis , ideoque tum ratione sui tanquam objectum materiale , tum ratione soboli tanquam objectum formale, seu motivum. Non alium porro esse sensum citati decreti patet per se , et ex toto contextu c .

sal Audiatur iteririn Blasius r S. Congregatio an. 2697., 2727

17u9. abstinendum censuit a con

cessione Ossicii et Missae pro euilueordis proprie sumpti se . ibid. b) Ita Blasius Porro , inquit , cultus Cordis carnalis Iesu

non nudius tertius, sed seculo superiore vertente duxit exordium a revelatione , quae facta perhibetur in Gallii, V. Hargaritae Alacoque. Bevelationem ex ore eiusdem ex Θpit P. La Colombiere Soe. Jesu ...de institutione hujus seni non mul

to post coeptum est se ib. Pr

ieὶ Ejusmodi enim tenoris est

rescrip um S. Conge. datum die 26. Jan. I765. Instantia positionis : lona ,, Concessionis officii et Missae propriae in honorem Ss.cordis Jesu resp. Congregatio gratia , pro ePiscopis remi Pol niae , qui specialiter supplicarunt, nec non pro archiconisatemitate subiit. Ss. cordis Iesu se . Die vero 6. Febr. ei d. anni relatum reseriptum excepit decretum eluia. Sac. Congregat. typis vulgatum his verbis : V Instantibus pro concessione Ossieti et Μissae Ss. cordis Iesu plcrisque reverendissimis episcopis regni Poloniae , nec non confraternitate Urbis hoc sub titulo erecta,

315쪽

3ro nact. δε Deo a Ione 553. Ad a. seu ad a. proh. Ν. Eicti ini ex adductis ve iris , Sanctissimum . cor . Iesu ost symbolum sub quo filicles devotius ac serventius recolunt Christi Jesu charitatem; jani vero symbolum est realiter distinctum a re quae per Symbolum resertur , eum nihil possit esse symbolum sui ipsius ergo dum conceditur sestum cordis Iesu , conpeditur sesium cordis ejus realis et proprie dicti ut symboli amoris et chariatatis. Talem autem et non alium sensum esse ejusmodi ve

horum magis patet ex eo quod ibi dicatur : quibusdam potentibus ecclesiis 3, ; porro nulla ecclesia petierat sestum co dis symbolici , sed omnes , ut ostendimus , petierant f . atum veri ac realis cordis Christi. Denique id ipsum mani festum sit tum ex ipsa lectione s. Bernardi , quae in tali sesto recitatur, in qua sermo est de corde Christi pulae-

-ο , tum ex ejusdem ossicii hymnis a).

Congregatio Se nituum liabita ille u6. Ianuarii huius nitui s i ii5.

Probe noscens cultu in Coritis Iesu iam hodie isse per omitim sere C tholici orbis partes , foventibus Earum episcopis , propagat Uin , Sac pe etiam a Se te Apostolica doeo- ratum millenis indulgentiarum Brevibus datis ad innumeras Propemoduin confraternitates sub titulo cordis Iesu canonice erectas , Simulque intelligens huius Ovidii et

Missae celetaeatione non aliud agi quam ampliari cultum iam institutum , et symbolice renovari memoriam illius divini amoris, quo Unigeniivs Des Filius humanam suse Pit naturam, et facitis obedicam ii que ad mortem, praesiere se dixitaexemplum hominibus quod esset mitis et humilis corde: Dis de causis reserente eminentiss. et revisendius. I . Card. episc. sabinensi, audito R. P. D. Caietano Forti promotores dei, praevio recessu a decisis Mihdie So. Iulii Ipus: annuendum precibus censuit episcoporiam regni Poloniae, et dictae arciliconisate

nitatis Urbis, deliberatura deinde de

Osscio. et Missa rile approbandis. Quod quidem Congregationis volumpi r me Secretarium relatum M. I . N. Clem. Ρ. XIll. Sanctitas AUa, latilias elisin decreti tenore perlecto,iti omnibus approbavit , Ilaic diu 6. Febr. 3765. M. αὶ Sic enim s. Bernardus, Seu potius ignotus auctor mysticare seu T ac traitis ure Passione Domini cuius verba proseruntur in leti. li I. secundi nocturni sysii ss. cordis

Jesu quae ila se habent Ad hoo

enim perforatum est latum tuum . . ., ad hoc vulneratum est cor tuum . . . t pro torua Vulneratum est, ut

per vulnus visibile vulnus amoris invisibile videamus,, . Intur oPP. S. Hemiard. odit. Mabillon. vol. II. col. 44 . In hymn. vcro ad Vop. Vercussum ad hoc est lancea 'Passumque ad hoc est vulnera Ut nos lavaret sordibus Unda fluente et sanguine. Ei in hi mno ad Laud se Te vulneratum caritas

Ictu patenti voluit Amoris invisibilis

Ut veneremur Vulnera.

316쪽

Par. II. cap. IV. de comm. ia m. et ador. I. C. 3i t Ad 4. Ν. Adversarius, qui id asserere nou erube

scit, aut nuinquam legit opusculum Gerdilii in quo cl. Au-Clor propugnat consuram Pii VI. advorsus notas Felleri ,

aut aperto mentitur . . '

fi 53. II. Ohj. Nisi dicatur prohatus a s. Sede cultus cor dis symbolici , plura sequerentur. absurda , ae I. - inir duceretur cultus materialis ac directus ad unam determinatam partem adorabilis Christi corporis ; a inducereturnostorianismus per divisionem adorationis uniuscujusque naturae , ae propterea tribueretur ultera adoratio Deo et altora homini, quum coelesia definierit unicam adorationem Verbi imearnati esse admittendam ; 3. Dei cultus Arct secundarius et concomitans cultum novae hujusce devotionis a). Ergo. 554. Eiusmodi enim absurda commentitia sunt, quaeque ab adversario singuntur. Eicnim S 55. Non sequitur I. at surdum de cultu, ut Vocat, materiadi, alioquin materialis quoquo vocandus esset cultus qui sacrosanctae Christi Domini humanitati desertur, quod a sidoeatholica abhorret. Si igitur materialis dici nequit cultus istius humanitatis , quare materialis censenda erit adora Ilo , qua ejusdem humanitatis partes coluntur , cum sundamentum seu ratio sumalis talis adorationis sit unio hypostatica quac immediata iacta est cum toto corpore et

singulis partibus ejus hὶ λ Adoratur enim eor Dei seu pe

sonac Verbi. Adde hanc propositionem utpote iniuriosam cultoribus cordis Iesu suisso proscriptam in Const. Auct rem fidei ; hinc a nullo sincero catholico teneri potest.

Quaeri hic potest ali osoribus

cordis Iesu , an aqua et sanguis fluxerini ex corde s inbolico, et mimcor syniliolicuin sucrit lancea pe euvum ol viilucratuin p

simpliciter, inquit, .dieendum est

carnem et animam Christi , sicut et membra corporis eius, adoranda esse adoratione latriae , quae quidum eis det,etur ratione hypostasis Verbi Dui, a qua, et in qua Susteu

tantur M.

317쪽

3as eL de Deamatione per Missicem a lorationem Dei et hominis. Haec enim non est nefa inlumnia toties repulsa , ac demum damnata paria ter in synodo i Aruriensi, quaeque a nobis praeoccupata est Cum statiun quaestionis aperiremus. Siquidem una eademque adoratione colitur Cor divini Verbi incarnati, seu potius persona Christi in Corde suo. SS Non denique sequitur 3. Si enim una eademque adoratione Colitur Deus - homo in corde suo , Da ratione qua diximus et os bendimus adorandam Cultu latriae Christi humanitabem in se sicci non Uter se, sed propter Vc

Lum Per quod et in quo eadem humanitas subsistit , et ita subsisti , ut sine tali subsistentia nec concipi possit

in rerum natura eiusmodi humanitas jam patet quam stu, tum sit a mere ex cultu Cordis Jesu Consequi cultum Dei

fore secundarium ia) SS8. III. Obj. Saltem purgari nequit hic cultus a Superstitione. Nam non intelligitur; a. quomodo adoranda sit Para , quae jam adoratur in toto , nempe in Christi Corpore; quomodo dirigatur cultus ad eor quin intro-dv Iur divisio ae quaedam laniatio et discerptio in ejusdem Christi corpus; 3. quare potius cor coli debeat,

quam oculi , pedes, manus, etc. ut arguebat sapientissismus Pontifex Benedictus XIV. 4. Sod salsum praeterea est ,

quod assumitur ab hujus cultus patronis , Cor osse assectio Nnm sedem ς exploratum siquidem apud recentiores physiol gos est in systomate nerveo residere principium sensationum et motuum qui a voluntato pendent. Voluntas enim in nervos agit ac per eos anima sentit; ne i autem ut plerique -ntendunt Originem ducunt a medulla spinali, ut v canI , seu ut aliis placet a cerebro , juxta alios a diaphragmate rveti debent, nullatenus vero a Corde. Etenim Cor non est a) Qtii hoe objieiunt, non ad

veristat se pariter impet me cultum

apii rei nar Ch ti eorpori in sanguini in Eueharistia euin enim Mna eademque adoratione Christi humanitas adoretur eum divinitate

non potest distingui objectum pri

mariam et, secundarium Piusmodi cultus. Sed reeolantur superius di eta in prop. MII ed

318쪽

Par. II. Cap. IV. de comm. Viom. et ador. I. c. a 3 nisi musculus , qui syatemati sanrtaco inservit. Ex eiusmodi vero opinionum diversitato non inepte quispiam

praerit num non expediat sestum instituere sacrae glandu-De , sacri verebri eis.', ex quo eorum Cultores terebin istiae , aut Pinealistrae etc. nuncuparentur. 5. Si his addatur ejusmodi cordis Iesu cultum ioco itum plane sui se isti antiquitati , 6. ejus introductionem turbas ubiaque excitasse , 7. ter a sacra rituum congregatione reiectum demum nonnisi machinationibus factiosorum cc Bisse , ut eum permitteret ν 8. patebit jure merito i

ter superstitiosas devotiones hunc cultum esse recensendum , ejusque patronos co/diciam, seu Carduumnias, aretari

dictos esse sa). EGO.5S9. R. Ν. A. ad a. prob. Dicimus eadem ratione colicor Iesu qua speciali cultu donantur sacra pudiem, nem Ub mysticam significationem immensae charitatis Christi, BD Cetera motiva , quae superius recensuimus 1M. 56o. Ad a. N. Sed , ut pariter exposuimus , una eademque 1ndivisibili ac individua adoratione adoratur Christus , Eeu Verbi persona incarnata in corde suo, quin Vel e tera membra Corporis Christi excludantur. Nam adoratur

cor in humanitate quae subsistit in . divina Verbi persona id S6r. Ad 3. Resp. Quia pro pedibus, manibus etc. illud non militat peculiare motivum mysticae significationis aut charitatis symboli quod militat pro corde. Falsum porro eat quod dicitur de Bened. XIV. , cum debuisset dici Pr

nullum posse ab adversariis dise men assitui inter cultum a s. Sede iam antea probatum quinque ou Herum et cultum eordis Jesu, pr ut spectatur ut pars humanitatis

Christi, seu o num peculiare; summaque seduluate disjicit, quae ab iisdem discrimina excogitata sunt, ut huius argumenti vim eluderent.

Id ipsum dici potest de cultu pretiosissimi Christi sanguinis, aliisque ejusmodi sestis, quae ossicio ac Mi

sa propria celebrantur.

319쪽

314 D t. de Incarentione sper Ilambertinius , qui liaeo objicicbat cum promotoris fi 'dei officio langoretur, ac propterea ex Proprio munere Contrarias partes sustinens , ut in ejusmodi causis sit ta). Ceterum Benedictus XIV. nempe Summus Pontifex pluribus induugentiis ditavit cultores cordis Jcsu , et ejusmodi cultum semper fovit, utque promovit ib). 56I. Ad 4. N. suppositum ; siquidem veram rationcm attulimus ex mystica significatione , seu amoris et charitatis symbolo quod praesesert cor , ct quia Christus ipse pe-

hιt piarum assectionum suarum sedem cor suum proposuit. Itaque non dicitur semilate cor osso assectionum sedem sed quod tanquam assectionum sodes cxhibeatur a Christo. Νon est proptorca cur salebrosam physiologicam quaestionem attingamus utrum cor roipsa' sodes assectionum sit aesensitivita sis , ut vocant, noe ne , cum nihil reserat cjusmodi qti aestio ad institutum nostrum , quod ab illa est omnino independens. Hinc cetera ruunt quae adversmius Coa

gerit ex nuperioribus physiologis circa diversas sontentias in quas ipsi distrahuntur circa originem nervorum et Sensitivitatis sedem; ncc nisi salsa suppositione innixus potuit ore profano asserere quod non inepte quispiam quaerat, an non melius Arct festum instituero merae glandulae etc. sc . 663. Ast neque istud concedendum est quod Auctor is pro certo sumit physiologiam nobis advorsari. Rata enim opud recentiorcs physiologos haec sunt. I. Cor omnium mu

bὶ Cujus rei siilem faciunt tum

nrthiconfraternitas sq. cordis Jesu in I labe instituta a B. Leonardo a Portu Mauritio, atque ab eod m Pontifice appi bala cui praeterea nomen

dedit, tum litterae quas in formaeus dedit Galliarum Reginae an. 37 8. mn plures indulgentiae ab co concc Me cultoribus cordis Iesu. Hinc patet fraus qua primum usus est episc. Hicet dum scripsit: Che it gran Pontesce Benodetto XIV. ci assicura, che la Chiem ficusb per trevolie di prestarsi ai fautori e promotori di questa divotione, Non a Vendo mai permesso , che s' intro dii esse la festa se ; postea vero alii eum imitati sunt. cin Sane numquam Deus pra cepit hominibus ut eum diligerent ex toto cerebro, ex toto dira Phragmate , etc. sed praecepit ut diligant eum ex ιοιο COMU.

320쪽

natorum Corporis nostri nobilissimum esse , cum organum praecipuum sit, imo Centrum systematis Vasculatis, seu sa

guinei , atque ut modo loqui amant , migatorii, qnod una

Cum Systemate nervoo praeest vitae , Corporis 'animalis sa). u. Iuxta Certissimas anatomicus observationes ac repetita Qxperimenta Or magna ncrvorum copia instructum e

Sc hJ. 3. Omnes nerum systematis partes suam habere efficaciam , existere per se: nequc a cerebro, aut spinali inedulla omnimode pendero οὶ ac, propterea , quod cons quens est, Eordis actionem neque a Cerehro , neque R mmdulla spinali dimanare: excitari tamen , si stimuli hisce Partibus at plicentur , cum omnes partes ejusdem systematis amice inter se conspirent, et aliae aliis partem suae efficiem tae communiccnt, Omnesque ad totius systematis actionem

aliquid conserant d). 4. Exploratum praeterea apud costam cst Dor prae ceteris musculis incitabilitato, ut loquuntur , contractilliinto, irritabilitate, atquc exquisitiori quadam seu- sitivitato donari obi nervos , quos vocant sympathicos , quibus abundat. Hinc g. motus cordiacos animi assecti Mibus , ac passionibus , . praesertim si vividiores eae sint , ita subcsse , ut subito cor vel subsiliat laetitia , vel a

tarunt utrum Cor nervis emct instructam , Beherentatus ulterius Pro ressus prorsus vervos cordi negavit, at Cl. Marpa magnam nervorum cardiacorum copiam ita demonstravit, ut jam nemo invenia-aur, qui de hac re Praestionem In v at, aut dubium. CL ib. et lag. II. Sistema nEVMOS .

Muscoli, tum in Op. elemEula ahrsiologicis Taurini 1855. Ibis. I. pn . ubi assert experimenia milionii ex quibus constat Co dis actiovem neque a cerebro, que a medulla spinali dirisanare. Plures enim vervi e gangliis prodetant; sic plerique nervi cardiaci ex ganglio sub corde posito originem habent. Ex his patet quibus melius

Computat cerebellistaE , aut Pinctaias E dcuominatio an nobis scialicet, qui plerosque nervos cardiacos ex gangliis repetimus cardiacis et respectivo plexu, an Vero Gre goire , qui omnes nervos repetit cum suis a crrebro, aut encephalo, et medulla spinali, in quo non meliorem physiologum, quam theologum se praubet.

Bielia ii, Richerandii aliorumque hypotheses salsi tale laborare ostendit , qui nervet systematis sensiferi ceu uum in encephalo collocant.

SEARCH

MENU NAVIGATION