장음표시 사용
321쪽
316 naei. de Dearnationegatur moerore ς ac propterea eiusmodi motus cardiacos
sola pathematum animi vi et i efficacia perverti , totumque irrigatorium systema perturbari sa) ; quod si pathema vehemens et constans fuerit, morbosam assectionem et organicum interdum vitium in corde ingenerari , quandoque vero et mortem ipsam, ut suo loco pathologi docent M. Haec autem aliaque non pauca . consulto at nobis praetermissa , ne in alienam provinciam excurrere videamur ad theologum . non . pertinentem , et a qua, ut diximus, cultus iste nullo modo pendet, satis evincunt, cor animi assectionibus. maxime assici eo ipso quod in nerveo systemate sensitivitatis et asseetionum sedes collocatur , ac sub hoc respectu vero eor dici et esse a necivum organiun et instrumentum pra
siologio des passions par I. L. Alitari. Paris. I 825. duobus vol. in B. Ex eiusmodi Perturbatione quam systema irrigatorium ab animi assectionibus patitur, explicatur sudor sanguineus Christi Domini in horto de quo s. Luc. XXII. 44. stole et diastole, quae duos praecipuos constituunt cordis motus qui sanguinis circuitioni inserviunt, perturbatae sunt in iunctionibus suis, et anomales essectae phaenomenon
illud pmduxerunt. Haud me latet Hilarium Dieta v. lib. X. de Trin. n. 43. prodigiis accensere eiusmodi
sudorem sanguineum, dum scribit : Contra naturam est sudare sanguinem M. Verum non modo
Aristoteles in Hist. an . lib. III. e. XIX. et De animal. partibus lib. IV. c. V. Galenus, seu quisquis au-eior est libri de Utilitate revirationis , Theophrastus Εresius intrat. de sudoribus, sed etiam post restauratas litteras in Italia Collitis De sanguine Gristi, Greg. Leti
in vita Sixti V. lib. VI. Saporitius in ephemerid bus germoni s an. II ru. in Gallia Maldonatus in Maith. XXVl. 57. Fagonius iacultatis parisiensis medicus in thesian. I 665. Mamillius Miscellanearum tom. III. Tuanus historiarum lib. II. in Germania Schei chius observat. I 58. lib. VI., in Helvetia Conradus Lycostenes in
Prodigiorum ac ostentorum Chro
nico , aliique viri docti non pauci suis temporibus mares ac seminos vel mori,o sollici latos, vel animi
moerore consectos sanguine sudasse,
sive quod ipsi viderint, sive dii
geriter explorata veritate testantur.
Cf. Calmetum dissert. de Sanguineo Christi sudore. Quae ideo attulimus , Pia mirifice rem nostram
est systematis irrigatorii, sed, ut diximus , ob quantitatem et qualitatem nervorum quibus iustructum est.
322쪽
Par. II. Cap. IV. de c-m. idom. et ador. I. C. 3r 564. Ad S. D. Quoad sesti celebrationem C. quoad rem ipsam N. Alioquin innumerao propo ejusmodi devotioncs hoc practextu excludi ac respui deberent , quae cum primum piculiari sesto et Officio cohonestabantur , novae erant sa). Addo hanc difficultatem aequo premere cultum cordis symbolici , quem tamen adversarius cum Suis
565 Ad 6. D. Ex parte jansenistarum eorumque gre galium C. ex parte piorum catholicorum , saltem postquam ab Apostolica Sede probatus cst, N. Quot oppositiones non sustinuit festum Conceptionis B. Virginis ibin 8 Quot sestum Corporis Christi λ Sane de posteriori hoc sesto apud Bollandianos legitur : u Festivitatem illam ' positam fuisse in rubnam et resurrectionem multorum , et in signum cui Comtradiceretur ; innumerabiles habuisse contradictores et atrocissimos impugnatores c; M. Quid inde λ Festum Corporis Domini a s. Sede probatum perseverat , et nomina impugnatorum , utpote in pulvere exarata , levioris aurae impetu perierunt , idem contigit et continget de stato AS. CODdis Iesu deque ejus impugnatoribus it. 566. Ad 7. D. Et haec agendi ratio ineluctabile est documentum summae prudentiae , cautelae ac maturitatis quibus commendatur s. rituum Congregatio , C. aliquid ossicit ipsius causac merito , quando approbata est N. Et sic cetera concidunt , quae de machinationibus postulatorum adjecta sunt , inter quos Auctor quem impugnamus ipsum involvit piissimum Rom. Pontificem Clemen
bὶ Cs P. Victor a Cabal. O. Min. res in opere De sverstitiosa timiditate Duranda. te In vita B. Julianae Leodiensis ad diem V. april. lib. II. cap. III. edit. Anivere. pag. 46 I. integrum caput illud legi merotur. Egregiam navar t operam in Pr movendo ac tuendo hoc festo PP. inclyti Ord. Praed. qui propterea plu rimorum invidiam subierunt. id) Loquor autem de iis qui S di Apostolιeae decretis restiterunt. se Dans le temps, inquit, qu' on poursuivali celte assaire, onse demandati a Rome, queis sonties solliciteum p et tout bas, on sae
323쪽
318 Traef. de Incarnatione 567. Ad 8. D. Eadem ratione qua calliolicos lacoss hant apollinaristae dum eos vocabant anthropolafras scuhominicolas , C. jure merito N. Μirum est non animadve tisse eiusmodi homines partium studio abreptos se por hanc appellationem causam communem agere cum apollinaristis , qui praetcrea eadem serme argumenta urgobant advorsus
Catholicos Christi humanitatem prout subsistit in divina Verbi persona adorantes, quae factiosi isti impugnatores u gent adversus cultum cordis Iosu sa).
De Christi titulis atque muneribus
668. Ex unione hypostatica fluunt tituli illi quibus Chri
stum in sacris litteris insignitum novimus , et ossicia scumunia ad quae obeunda Dei Filius humanam naturam sibi copulavit. 669. Praecipui tituli ac munia quae Christo tribuuntur sunt Capitis hominum ci Angelorum , Prophetae , Begis , Judicis , Sacerdotis , Dei hominumque Mediatoris. De quatuor primis nulla viget controversia ; ast non levis quaestio agitatur inter catholicos et socinianos circa sensum in quo postremi duo tituli Christo competant. Quare priores illos vix exponemus , posteriores appositis propositionibus juxta catholicam doctrinam vindicabimus. 67o. I. Igitur Christus dicitur et est caput hominum et Angelorum. Hominum quidem ratione animarum in quas influit per gratiam suam sive actualem , sive sanctificantem ;ratione corporum , quac ipso diliquando a mortuis excitam
verecundus iansenista, et episcopus conoentionalis, de cuius nolitiis biograpiticis, obstinata pervicacia in schismate usque ad mortem, ob quam ei denegata sunt sacra
menta , de ejurdum practerea suaere et scandalis , quae inde orta sunt cs. L' Ami de la religion an I 85 r. vol. LXVIII. in respectivis articulis. iaὶ CL Petav. lib. XV. cuP. III. aeqq. et Gerdil. op. Lit.
324쪽
Par. II. Cap. V. de Christi titulis atque mimoribus 3 istbit ; ratione sinis seu beatitudinis ad quem homines, ejus numero ordinati sunt, quae duo postrema suo loco jam vindicavimus , primum autem postea. Ostcntamus. Exponit autem s. Thomas qua ratione omnes homines, ad Christum tanquam caput pertineant, scribens et u Christus est. caput omnium hominum : sed secundum diversos gradus. Primo est caput eorum , qui actu uniuntur sibi per gloriam : se cundo eorum , qui actu uniuntur sit,i per charitatem : te liὐ- eorum , qui actu uniuntur sibi per fidem : quarto corum , qui sibi uniuntur solum in potentia nondum reducta ad actum , quae tamen est ad . actum reducenda. S
cundum divinam pracdcstinationem : quinto corum qui in potentia sunt sibi uniti , quae nunquam roducetur adactum : sicut homines in hoc mundo vivontcs , qui non sunt pracdestinati, qui tamen- ex hoc scoulo recedentcs , totaliter desinunt esse membra Christin sa). Sed et Iorum Christus caput est , ut declarat Apostolus Coloss. U. ao. dicens : u Qui cst caput omnis principatus et polesta . iis v ibin et rursum Ephos. I. i8. seqq. nam et Angelis dignitate praestat et potestate , et sunt practorca Angeli u Α ministratorii spiritus in ministerium missi propter eos , quila acreditatem casnent salutis i, scὶ ut idem Apostolus loqui tur Hobr. I. a 4. Quod si Christus hominum et Angelorum Capat est , hoc ipso patet cum esse caput ecclesiae juxta triplicem suum statum , triumphantum scilicet , purgantem et militantem. 571. II. Est praeterea Christus Iesus propheta ac magister qui e cocto venit ad homines coelesti 'plano ac dia vina doctrina imbuendos , ut ex dictis suo loco constat , et ex Veteri ac Novo Foedere in quibus ejusmodi tituli passim ci tribuuntur.
572. III. Christo utpote Deo- homini regiam dignitatem
sal 5. P. q. 8. a. 5. λειτουργικα πιεύριατα , εις διακονίαν ibὶ εστιν mi Mφαλή πασης ἀποστελλομενα διὰ τους Mλλοντας, και ἐξουσίας. κληρονομειν
325쪽
asto Tmcf. do Incarnaria stribuerulam esse ostendunt inter cetera tum quae Angeliis Iruc. I. 33. B. Virgini testatus est dicens : u Rreniant in domo Iacob in aeternum , et regni ejus non erit finis η aὶς tum quae . Christus ipso aperte Hlato sciscitanti num rex esset , respondit et u Tu dicis ; quia rex sum ego i, b).Hoc' autem . eius regnum in terris inchoatur et in eoesia perficitur sc). Sio judiciariam potestatem sibi vindicat Chri- Mus dum ait: u riter . . . omne judicium dedit Filiou M Ct, apostolus Petrus do eodem Christo testatur dicens tu Ipso. ost constitutus a Deo iudex vivorum et mortu runt ii sex Alia addere , hsset tempus inutiliter terero. S73. Isis propterea sic levitem dclibatis , iam accedimus ad vindicandam adversus socinianos doctrinam catholicam de Christi sacerdotio , ojusque mediatione. . Contendunt itaque sociniani L Christum in terris degentem proprie sacerdotem minimc suisse , nee proindoveirum obtulisse sacrificium , sed nonnisi post suam in eo Ium ascensionem munia sacerdotalia , quac praecipue in sacrificii oblatione et in intercessiono consistunt obire eo pisse. Ex quo inserunt ejus mortem in cruce non fuisse nisi quandam praeparationem illius sacrificii, quod solum in coelis reipsa obtulit ac quotidio ossert 0. 575. Contendunt IIb Christum non eo sensu mediatorem se atque appellari , quod velut . sponsor parti laesaupro altera , quae offendit , plene solvat , ac satisfaciat, quo sensu vere et proprie Christum mediatorem esse Catholici affirmant ; sed improprie , quatenus ipse velut internuncius ac interpres utriusque partis , Dei scilicet et ho-
de vocinianismo Iu. quae extat ad calcem Manualis controvera. Rincani editi colou. IT50.
326쪽
Par. II. G γ. V. de Christi titulis atque ruuncribus 3Irminem fit crat , vel iit ari,iter ciccius ad Componcndam litem , vel deniquo tanqtiam intcrecessor et ud vocutus ; at VCI Sus quos errores sit
tavistus rerum ac prῬrie dictum habuit sexcenLIMιm , eius Illo munia in mortali etiam pila comploςit
S16. Utraque propositionis pars ad fidem pertinet,
doctrinamquc catholicani coatinet, quum Trident. Concilium asseruit Sess. XXII. Cap. . I. et seqq.
577. Christum igitur vero ac proprie sacerdotem fuisse non ex ordine levitico , sed ex illo de quo David occinit Ps. CIX. 4. ru saccrdos in acto mum secundum ordinem Molchisedech v aporto declarat Apostolus in Epist. ad Η braeos C. V. seqq. qui praeterea ibidem duo efficit , ac Primo ostcndit quibus potissimum rebus Melchisedech Chrisini sacerdotium adumbravcrit, nomine scilicet, Pomona , Ut oblatione ; secundo pracemincntiam hujusco Clisisti sacerdotii super sacerdotium uaronicum susu pr equitur ia). Ηοe principio constituto , videndum supcrest , num Chris
sa) Ac r. quidem quia sa CP- do uti in Christo cititi iurejiirando lin-posiluin cfl ; aaronicii in v ro non Iliriri. lleb. V ΙΙ . 2o. II. ex crio colligit Aliostolus sacer lotii Christi praestantiam. Neque enim minoris, sed maioris momenti rebus coii firmandis iuramenta solent nil hiberi. lnsu PUr autem cum res jurejurando si Iuala nec res indi liossit, nec immulari, ideo iure iiii alido cor firma tum est Cliristi sacerit it turri, ut Po-
te futurum aeternum. Sacerdotium arilrIn an roni um , cum Ps ut ali elitat do abrogandum, non debuit ju ram n to eo iiiii mari. a. II auredi alium aut icum sa-
cerdotimn a parentibus in filios sui .
Christus autem nec successit Alle ri , nec Succe oririn hal, et, si irai dem eo quod manet iii aeteritum, sum iternum habet sacerdotia n. l
5. in sacerdotio naronico distinguebatur lio'lia a sacerdote: in sacerdotio Cliristi. idem est hostia ac sacpi dos. Elonim Cluἀsius nou Persanguinem hircorum aut vituloriari , sed per prolirimn sanguinem introi vit semel in sancta, ut ibid. ait APOst. C. IX. II. sint l. et X. 5. 6. 4. Enicacia r num Impossi I,ile est, ut idem loquitur X. 4., ruinguine hircorum et taurorum au- Ω
327쪽
stus rcipsa sacerdotalia munia in mortali etiam vita sua obicrit. 578. Iam vero Apostolus ad duo praecipua capita rcvocat sacerdotis omicta , ad sacrificii numpc oblationcm , atque ad interccssionem scribens c. V. I. u Omnis Pontifex ex hominibus assumptus , pro hominibus constituitur in iis , quac sunt ad Deum , ut osserat dona ct sacrificia propcccatis v a). Utrum quo autem Christum in mortali adhuc vita degentem praestitisse luculentissimo non solum assii
mat , Sed instar certi principii ponit. 579. Atquc ut incipiamus ab co quod praccipuum cst,
oblatione , scilicet seu sacrificio, id inter cetera cuincunt , quac soribit it,id. c. IX. i I. u Christus, inquit, assistens Pontifex futurorum bonorum , pcr amplius et pursectiuS taburnaculum non manufactum . . . neque per sanguinum
hircorum aut vitulorum , scd per proprium sanguinem introivit semel in sancta , auterna redomptionc inventa. Si Cnim sanguis hircorum et taurorum , et cinis Vitulae aSpo Fus , inquinatos sanctificat ad emundationcm Carnis : quanto magis sanguis Christi , qui per Spiritum Sanctum Sc- metipsum obtulit immaculatum Deo , emundabit conscientiam nostram ab operibus mori uis , ad servicndum Duo
vivunti η ibin P Quibus verbis Apostolus Pontificcin vetoris
ferri Ρ :ecata Clivistus autem Seipsuιii Olbtulit hostiatu pro p. ucalis amniinis, atque una onlatione Consu minavit in Acmpiternum San elisi cui os , , ib. Iu-I4. 5. Denique , aliis praetermis
Sis, sacerdotium aaronicum in terris peracium csi: sacerdotium autem Clitisti iii terris quidem in
tum in coriis. Ib. II. u6. t ude ab Apostolo Christus vocatur Pontifex magnus , qui penetravit coelos is lV. I.I. De Meschisedecho et Christi sacer lotio secundum ejus ordini in a Pela v. lib. XII. c. XI. aeqq. Pereri uin in clam s. XIX. n. 8 3. se rI. Lorinum in Ps. CIX. .Iustinianum in Soννι ιιιui QuAt Micti' ενί Hub. ca tit et P. Curti in Diss. 'omni udita au. IIII. luscripta
328쪽
Par. II. ωρ. V. de Christi titulis atque numeribus 323legis cum novac legis Pontifice , Christo , ita comparat , ut quemadmodum ille priusquam ingrederetur in Sancta
Sanctorum sacrificium osserchat per ossusionem. sanguinis hi corum et vitulorum , sic cliam Christus sacrificium' in cruce obtulerit per sui sanguinis es sioncm priusquam in traret in sancta non manufacta , scilicci in coclum. Christus igitur saccrdotium suum adoptus cst , ejusque partes implevit anicquam ingrederetur in coclum , sicut SaCEIdos legalis sacerdotalcm digni latom obtinebat , et munuS Sacerdotis obibat priusquam intrarct in saneta. 58o. Pergit praeterea ibidem Apostolus v. I 4. in hi Hiemodum : u Non enim in manufacta sancta Iesus introivit . . . sed in ipsum coelum . . . neque ut Saepe osserat Semetipsum , quemadmodum Ρontifex intrat in sancta per singulos annos in sanguine alicno : alioquin oportebat cum frequenter pati ab origine mundi : nunc autom scmel in Consummatione scculorum , ad destitutioncm peccati, per hostiam suam apparuit. Et quemadmodum Statutum est hominibus semel mori , post hoc autem judicium , sic et Christus semel oblatus est ad mullorum cxhaurienda pe cata v ain. Iam vero quatuor hic ponit Apostolus , quac necessario postulant Christum in mortali adhuc vila veri nominis habuisse saccrdotium ac verum et proprio dictum obtulisse sacrificium in morte Sua. 68r. Etenim primo pro certo sumit Apostolus oblati nem Christi nonnisi semel factam esse. Ergo loquitur de
329쪽
3α4 Iracf. de Dearmationeo hiatione quac in Cruco lacta est, non . autem in eo lo, ut ii quotidio interpellat pro nolais. 2. Ideo vero consti tuit Apostolus Christum nonnisi sumul obtulisso semet
ipsum , quia alioquin ipso dcbuissct sicquontor pati. Ergo loquitur de oblatione , quae por passionem facta cSt ; porro non in coelo sed in terris ac in cruce praecipue passus est Christus. 3. Τunc Christus ex Apostolo scmctipsum obtulit ad peccatum tollendum , cum apparuit et mani&stus factus cst. At cum in coelum est ingressus non SO-lum nobis non apparuit, sed potius sublatus cst ab oculis nostris , ergo in terra suimctipsius oblationcm iacit, seu tradidit se in sacrificium ; 4. domum tunc Christus oblatus censendus est , cum abstulit pcccata , obtulit cnim semetipsum ad multorum exhaurienda Peccata ; sed ex Apostolo Petro , istud Christus praestitit in cruce moricndo sa). Quaquaversum igitur specintur Apostoli oratio , constat instar corti principii habendum esso lum Christum. vero S cordotem fuisse , dum in torris degeret , tum semctipsum in sacrificium obtulisse in morte sua. Icit hace de priori sacerdotii munere. 582. Altero auicin sacerdotii ossicio , quod diximus in intercessione consistero , in mortali adhuc vita Christum perfunctum esse, argumcntum ineluctabile inter cetera exhibet s. Joannes c. XVII. in admirabili illa oratione quam post cocnam Christus sudit pro omnibus iii in praesentibustum suturis hominibus , ut suo loco ostendimus hin. 583. Utruinque vero sacerdotale munus quod in his luseris Christus inchoavit, in coclis perfecit tum Continua no
jugi sacrificii senici oblati applicatione , tum porpctua illa
inthi cessione qua interpellat pro nobis. 584. Quaeri uulcm solet in quo haec Christi apud PatrPm in coclis intercessio posita sit. Non desunt Patres , liquo non pauci qui exibitinent Christum etiam in cocto
330쪽
Par. II. cap. V. de Christi titulis citque muneribus aque, orare et precando interpellare pro nobis sa). Hine illud Augustini dictum : u Christus orat pro nobis , ut sacerdos no-Stcr , orat in nobis ut Caput nostrum , oratur a nobis ut Deus nostcr i, b). Communior tamen ac recepta sententia est, non aliud pracseserro ejusmodi intercossionem , quam appari'tionem ac praesentiam Iesu Christi coram Patre et continuam applicationem remissionis ad salutem quam ipse oblationc sanguinis sui nobis comparaverat; quae apparitio cum habeat aliquam cum humana intercessione similitudincm , ideo sigurata loquendi ratione , intercessio vocatur l. 585. Cum vero per ipsam Incarnationem iactus sit Christus Ponti sex scu sacerdos , ut Christi nomen ipsum indicat , quod inde Iesus consecutus est d), patet ipsum esse Sacerdotem , neque praecise qua Dcum ut contundebantariani , ncque pracciso qua hominem , uti autumabant ne storiani juxta uniuscujusque sectae principia H sed ut Deum- hominem , qualem et esse mediatorem mox dic mus. Humana enim natura spectari debet , ut principium quo qui scholarum est sermo) , operationibus sacerdotali-
aὶ CL Petav. lib. XII. c. VIII.
scin CL tamen Pelavium l. C. dὶ Est enim Christi appellatio non vox natur. e , seil personae utraque natura constantis; cum liacaulem appellatione connexa est pontificia ilignitas, cujus synaliolum est unctio, quam nomen illud praese- fert. Quare Pontifex ei Sacerdos in ipsa carnis susceptione inclus est Dei Filius , quando divinitale est inuncta hominis assumpta natura. M Unctus est enim illo, ut ait s. Augustinus, ut rex et sacerdos isCf. enair. Π. in Ps. XXVI n. v. el Cf. Pula v. l. XII. e. XI. S. I. seqq' Ariani enim, qui naturam Filii Dei, seu Virbi illuci
Sarn a paterna, et ea longo inferior in existimabant , caudemque cum Carne conjunctum loco uuluaue usae
credebant, quidquid in Christo in
rat, Vel tib eo Ocblum humile, Dcia que minime dignum, ut pote ex in bucillioris naturae condilioue , lotum liou divinitati illius adscribebant, velut dolorem , samem , si tun , aliaque ejusmodi , aduolyte precandi et invocandi creatura consentaneos asseclus. Cliristum tiro- Pterea, qua Deus est, ut Patira mi norem, Sic eius sacerdotem ct me iliatorem inter illum et liti manum genus esse statuebant. Nestorinni autem , qui hominem a Deo esse reipsa divisum autumabatil, Slatu P bant Christum sacerdotem esse pra eise qua homiliem, nec patiebaia tur diei Filium Dei, vel Deli inesso s. iceri Ole n, etsi adderetur 5 ι cundum carnum vel ut δε amo res . I id s. Curiit. lib. III. adu di esto I'imn. Opse. ed. . Paris. I 658. tom. VI. p. 64. .