Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

351쪽

346 nitet. M Demnatione guis Avi immaculati Christi, ut loquitur B. Petrus Ep. I.

C. I.

6a8. Nec suadet ratio , qua venditi sumus. Gratis enim excidere possumus ct in dialvili potestatem culpa et in hedientia. nostra venire , ast redimere nos non poSSumus . nisi per condignam satisfactionem. Quispiam potest se in puteum dejicere sed sine aliorum subsidio exinde emer' gere nequit.

6s9. Neque pariter illud sequitur i quod adversarii fin

gunt , in catholicorum nempe sentcntia redemptionis no atrae pretium persolutum fuisse diabolo. Illi enim persolvitur pretium qui jure suo captivos detinet . qui croditor est, persona laesa ac supremus judex , cujusmodi in casu nostro est solus Deus qui potestatum habet mittere in gehennam , ut inquit Christus Luo XII. s. non autem ei, qui jure alieno detinet eaptivum tanquam carceris custOS , iudicia ministcr atquc executor prout diabolus est. Soli ergo Deo persolvendum crat nostrae redemptionis pro

63 o. Ad a. . D. Non semper pertieula pro seu ὐHexam importat substitutioncm , C. nunquam , ac praesertim in casu nostro N. Inani prorsus labore corrogant sociniani tum ex scriptoribus sacris , tum ex auctoribus profanis exempla quibus ostondant interdum particulam pro aut non significare substitutionem sed solam utilitatom, eum nemo id inficietur Ast nihil proficiunt nisi simul intendant hanc ejusdem particulae unicam et constantem

a) Atque hie notamia est im

Pragmatica augustinianismi et pelagiatiismi ner. I 82 r. p. 55.έ. seqq. qui non veriti sunt assi are, haud pau- eos patres, quippe qui daemonologiae studiosissimi essent, in eo convenisse ut Iesu λαψΘρύπου sne ho minis) mortem , velut debitum aliquod redemptionis pretium dialislo

persolutum existimaverint, qua homines ab ejus imperio et Potesta te itemque a morte aeterna lita' raret. Lacessimus enim rationalistas omnes, ut vel Nilum patrem P serant , qui asseruerit pretium re

demptionis a Christo fuisse diabolo

352쪽

Par. n. ωρ. m. db chriali satis actione et merito esse significationem et vim , quod numquam essicient , cum innumera prorsus εuppetant exempla , ubi do personis agitur, ex iisdem sontibus , in quibus eidem particulae vis ac significatio subest substitutionis sa). Igitur de hujus paseticulae significatione dijudicandum est cx Subjecta materia scopo , Contextu , ceteris Bdjunctis. Porro in easu nostro non solum dicitur de Christo quod pro nobis mortuus sit, sed praeterea asseritur , quod pro peccatis nostris an mam suam posuerit ; semetipsum dederit in victimam et oblationem et propitiationem ; dederit se ipsum redemptionis pretium , nosque' redemerit non auro et argento , sed sanguino suo pretioso. Quae omnia prosccto , ut cram solutionem pro nobis , ita veram substitutionem aperto signifi-Cant. Cum vero haec eadem non militent pro cxemplis a latis , patet extra rem Da omnino proserri. Denique Compertum' philologis est non aliam essc proprietatem' parti culae g,jD Ubi veniat in Comitositione Vocis λύρρον , quam signifitationis de vicaria substitutione , pretii nempe in I cum rei emptae Seu redemptae , hinc Ariλυαρο, idem Valetae pieissura dialtim re temptionis pretituri b); jam vero Ap Etolus I. Tim. II. 6. scribit de Christo u qui dedit reden ptionem l αντιλυτρον semetipsum pro nobis omnibus ii μ) . Rationalistae talem suisse sacrorum scriptorum sensum dum do Christi morte loquuntur modo nobis concedunt M). Non est igitur quod ulterius , quaeramus.

cles. ad voc. ' ντιλυτρον tibi confir mat autoritate Hesychii nativam liane esse huius vocis significatio Nem. Quare audiendus non est Sca

aliique passim in eo conveniunt ut asserant discipulos Iesu ignominiam supplicii a Christo foeundi del-turos , post sala demum , ut ipsi loquuntur, d loris divini vel nonnulla ipsius allegorice dicta de mor-lo sibi instante convertisse in hane

sententiam de morte expiatoria, vo ex opinionibus de λοτω sacerdotia instar.el intercessoris, homines' cum Deo reconciliante V. T. . loca in dem accommodasse. Assirinant evang. Joannem alio omnino stami

353쪽

348 met. λ Ineamnatione 631. Ad 4. Reconciliationis voce solitarie spectata . 'Tr. prout in sacris litteris de Christo illa usurpatur Ν. Idco enim nos scripturae per Christum Dco rcconciliatos exhil,ent , quia ipse pro nobis dodit pretium sanguinis sui, mum placavit , sustulit in sc peccata nostra u Delens quodndversus nos erat chirographum decreti , ut inquit Apost Ius , quod crat contrarium nobis , et ipsum tulit de inc-dio , affigens illud cruci v ia). Quaro Christus nos reconciliavit cum Deo tanquam. causa princeps et meritoria per veram satisfactioncm Apostoli autem ut causa ministerialis , ut dicitur, atque instrumentalis per vorbi pracdicationcm ct dispensationcm mysteriorum Dci , Scu sacramentorum. Ilongo , propterea dispar istorum ratio reconcilia

632. H. Obj. Satisfactionis doctrina , prout a catholicis admittitur ex triplici capite repugnat , videlicet i tum ea parte Dei ; tum ex parto Christi ; tum denique ex parte hominis. Ao primo quidem ex ptrio Dei : ctenim I. Dciis. an scripturis exhibetur giatis peccata condonans e. g. Matth. XVIII. 27. Rom. III. 24. Ephes. IV. 22. Glass. U. a 3. Ergo nulla ei dobetur satisfactio , invicem enim pugnant gratuita condonatio , quac fit ex misericordia , et proprie dicta . satisfactio , quac exigitur ex justitia. a. Parum autem l diari quod ejusmodi satisfectio non a nobis scd a Christo exhibita fuerit, nam qui a sponsore pretium repertit non potest dici gratis illud condonare. 3. Accedit Deum ipsum dedisse nol,la Filium suum ; qui pro . nobis offerretur , jam voro. ubi creditor . pracbet debitori unde solvat , remissionem daro potius consetur quam satissaetiO-

tum accepisse , quod Jo. I. 29. 4 xlat, ex praeconcepta sententia sua

de morte Christi expiatoria; imo et desum ipsum, quipPe qui sarrificia iIuaevis litacularia in regnoro uesti a se conciendo ab gare vel- et , mortum sibi instant in tan quain s ictolum in locum illorum substituendam ad opiniones ne- qtial n accommodate noum m- qu in proposuisse, quo citius ista sacrificia ad illud usque tempus usi tata antiquaret.

e. q. X. ar. I. Oec. I. -

354쪽

Par. II. Cv. VI. de Christi satisfactibine et merito - 349nem cxigere. 4. Quit,us si addas Deum non potuisse ejusmodi satisfactionem postulare absque suae misericor diae aut potentiae laesione , res plane conficitur ; porro a serere Deum illam postulasse quia aliter noluit peccata dimittere , est ejus laedore miscricordiam ; dicore eam Deum exegisse quia aliter non potuit pcccata condonare , est detrahere ejus potentiae. Ergo. 633. R. N. A. Ad i. D. Respcctu hominis cui Deus gratis peccata condonat , C. respectu Christi , qui ea ut sponsor in se suscepit ac luit Ν. Αmbo haec , gratuitam nonape peccatorum remissionem relate ad nos , ac ro

demptionis pretium relatu ad Christum luculenter corium xit Apostolus dum ait : ii Iustificati gratis pcr gratiam ipsius, per redemptionem , quae eSt in Christo Iesu , quem proposuit Deus propitiationem per fidem 'in sanguine ipsius

ad ostensioncm justitiae suac n ain. Pugnant autum accum inviccm gratuita condonatio et satisfactio proprio dicta cum ad eandem personam reseruntur , non autem ut in casu nostro accidit, cum alia est persona , quae satisfacit, alia vero est, cui gratuita sit romissio.

634. Ad a. D. Ubi intervenit debitum realc , C. ubi intcrvenit debitum personale N. In debito enim reali in . quo non exigitur nisi aequalitas rei ad rom, pcrinde est a quocumque demum solvatur ; at in dubito personaliquod exurgit ox iniuria altori illata , persona laesa quam

Cumque posset respuere satisfactionem ab altero oblatam, ac ipsum laedentem adigero, ad satisfaciendum. Cum vomnos lati debito solvendo impares cssumus , acceptum re

surre debemus divinae honitati , quod ejusmodi debitum

in Christum sponsorem transtulerit , ac ejus meritorum intuitu nos a solutione liberaverit, gratuito nobis condona do noxas omnes quibus oramus adstricti.

355쪽

3So Trael. de Incarnatione. 63 S. Ad 3. D. Rentissionem dare censetur ei cui creditor. personalis in praebet unde Holvat seu satisfaciat, C. ei quom creditor dat ut solvat seu satisfaciat Ν. Responsiopaici ex modo dictis in resp. ad 3. 636. Ad 4. N. Potuit enim Deus absolute alasque ulla salissactione omnia delicta nobis condonare , sed ei Hacuit

misericordiam cum justitia temperare , miser Cordiam respectu uostri , justitiam respectu Christi , . ut sto omnia ejus attributa in redemptionis occonomia maxime elucerent.. 637. I. Inst. Atqui non minus repugnat satisfactio Aracparte Christi. Nam . I. injustum est insontem pro reo Ν eti ; s. innocentcm vero suffici in Iocum rei ad monas dandas pro patratis scoloribus vetat recta ratio , vetat divina lex vetant omnium plano politiorum gentium jura. Nemo enim qui sobrius sit inficiabitur serendum non o se , ut dimisso nocento , qui pestis reipublicae est , Sa viatur in innocentem , qui omnium bono et exemplo vivit.

Quare Deus conceptis verbis ne id unquam sat prohibet Deuti XXIV. I 6. v Non occidontur patres pro filiis , nec silii pro patribus ; sed unusquisque pro peccato Suo 'morietur 1, ; imo et sibimetipsi Deus hanc legem posuit dicens ΕZech. XVIII. Io. u Anima , quac peccaverit , ipsa morietur . . . . iustitia iusti super eum crit , et impietiis impii erit super eum ν, ; factum hinc est , ut tanquam iniustam et noxiam cjusmodi substitutionem athonienses repulerint H; romani vero id capitis poena votuerint ibin ; pro

sertim cum nemo vitae suae dominus sit, et juxta iustitiae leges poena peccatum sequatur. 3. Absurdum est admittere in satisfactionis hypothesi Christum nobis simul et iratum et propitium ; iratum , quia Deus cst peccatis la sus , propitium quia pro iis satisfecit. Alisurdum insuperest plus nos debere Filio , qui pro nohis satisfecit , quain Patri qui satisfactionem exegit. 4 Concludondum propi

rea est Christum mortuum pro nobis eo tantum sensu e.

356쪽

Par. II. αρ. H. de Christi satisfactione et merito 3ga se quo declarat Apostolus Petrus , ut nobis relinquoret exemplum ut Sequamur vestigia ejus μ), non autem quasi

loco ac vice nostra mortem subierit.

638. R. N. Subs. Ad a. D. Qui non fuerit ejus sponsor , C. qui ejusmodi sponsionem ultro ac libens in sosusceperit ut mox dicemus, N. ' . o 39. Ad a. D. Ρcr se, ac nulla interveniente legitima Causa , ac potestate , C. intervenientibus libera electione . legitima potestate, bonis ingentibus , ac damni passi reparatione imo et foenore N. Admissis igitur advorsariorum principiis relate ' nd casus ordinarios ex dilectu aut ' omisnium , aut aliquot saltem adjunctorum , quae enumeravi mus , negamus illa applicari posse ad Casum nostrum . unicum plane atque extraordinarium. Etenim a. Christus Iibere se ad mortem loco nostro subeundam obtulit u O latus est , quia ipse Voluit n . a. Legitima potestato secutum ex parte Patris qui ejusmodi subrogationem non s Ium probavit sed ipseniet nobis cam contulit, nam a P nobis omnibus tradidi trillum n ib) ; tum ex parte sua , eum esset vitae suas, Dominus , utpoto Deus homo a Potest

mera hona indo consecuta sunt, siquidem a Una oblati ne consummavit in sompiternum sanctificatos v d). 4. Damni per mortem perpessi uberem consecutus est reparatio nem per excitationem a mortuis , per exaltationem ae nOminis sui gloriam se). Cum vero haec , saltem simul sum pla , in nulla creatura locum hahcant , patet extra rem Prorsus a Socinianis argumenta umori sive ex ratione , Si

ve ex legibus divinis et humanis , quae non afficiunt nisi Casus ordinarios. Uinc inutile ducimus exempla inquirere et Congerere tum ex sacris litteris , tum ex gentium hi-

357쪽

-352 . Tract. de Incarnationestoriis ait ostendendum ejusmodi substitia tiones ubi quo sero receptas reperiri sa).64o. Culcrum Dcus mut. l. c. votat quominus filii aut parentes innocui involvantur poena a parentibus aut filiis nocentibus promerita. Apud Ezechielem vero sermo est de praemiis ac poenis in altera vita , quac profecto Pro meritis aut demeritis uniuscujusque individui repondentur a Deo. .

64t. Ad 3. D. Sub eodem respectu C. sub divorso N. Scaet illud inficiamur quod ab advorsariis obtruditur de maiori obligatione qua erga Filium ob praestitam ab ipso satisfacti

nem nos obstringi asserunt, quam erga Patrem , qui illam poposcit. Nam quod talem ac tantum Redemptorem nacti simus totum acceptum referre debemus divinae miscrimi diae et charitati, quae cum eadem in tribus divinis personis

Εjusmodi sententiam penes stinnes sere gentes obtiImisse, praesertim vero apud hebraeos sociniani prius inliciati sunt; nunc vero

dere et perspicuitate pressi tu nobis iam ultro concedunt. Hanc autem persuasionem ipsi imputulit ex imbucillitate antiquorum hominum, qui putarunt noti esse divinae justitiae quemquam hominum sine Culpa plectere, ac quodvis malum pro pol ita liabebant aut proprii,

aut alieni peccati, quod iudex in

alium detulerit luendum. Ex irae longe lateque recel,la sentcntia, B

Ctum esse autumant , ut auctor

cap. LIII. Isaiae i qua loquendi ratione innuunt pro sani homines nu-Ctorem cap. LIII. alium ab Isaia esse j uti etiam reli Iui prophetae , artis discolinaeque omnis ignarus retinuerit et sui et aliorum populorum opinionem , qua Di:us, nihil non expiari cupirns, cujus cumque Peccati puellam necessariam et inevitabilem , ab insonti bus udeo, dicitur repetere. Quinetiam eo progrediuntur, ut asserant hanc opinionem ab ipsis N. T. scriptoribus , antiquatis ianitatu sacrificiis, consei vatam ct in mortem

Jusu translatam EAS '. . '

Cuturum quod si eclat ad elli nicos , qui doctrinam adseruiat de substitutione invocentis ad poenam luendam reo dehilam cs. llerod. His l. l. II. c. 3 3. 46. Iul. C: esar

de Bello ga,l. V1. 36. Ovid. Fast.

bis pro meliore ilamus is etc. SiCapitu hebraeos eandem obui itisseersi asionem patet ex Exod. XX. . ubi patrum di licia in liberἰs cnstigari pi rhit,entur; II. Rug. ubi poena ante neglecta a P iuris repetitur; ibid. XXIV. Io-25. Da Vidis noxa peste per tres dies gras Sante et 9. liominuati millibus interscctis expiatur. Ibid. XII. eiusdem Davidis adulterii crurum insantis morte luitur , ut alia loca omittam , quae ma3na sedulitate ipsi ratiotialistae , etsi ad Pi'ssi IIIum sinum, collegerunt. CL Uug. I 57. IIou. o ut C.

358쪽

Par. II. cap. VI. δε chris i satis citona et merito. 353 sit . est miri ao Filio: communis. Patri igitu r obstrieti e se debemus , qui sic dilexit mundum ut Filium suum unigenitum daret ; Filio autem qui dedit 'semetipsum redemia

ptionem pro 'omnibus.- - . l .

, 642' Adi 4. N. ut ex dictis constat Petrus, autem Donadaequatum sed partialem' latitum finem passionis Christicit.' loco' exponit: 'Moltiplex suit morti9 et ' passionis ' Ch sti 'finis . prima iuΑ an em 'suiti ut proi nobis satisfaceret . proutu trus , alibi , at vidimus , d arat . ct eum ip- sa orpi scriptoria reliqui 'secundarius ut nobis exemplo mant, quem ad . scopum su utre hio Apostolus attingit , primarium

, 643. II.; Inst. Saltem satisfactio repugnat exi parte ii minum/ I. Si enim Christus vero pro, nobis satisfeci aut toti debuisset mortes oppedin'o quot homines super ter .ra sunt is erunt ac sucrunt; debuissct 'practerea poenis subji- ei temporali et aqtornaei, ambao cnim ejusmodi poenae nostris peccatis dei caluitii a. Homines praetorea liberi essent' ab omni satisfactiono praestanda quod tamon catholici . negant; 3. liberi essent. ab omnibus huius , vitae Calamitatibus . , morbis, morio elo 4. Omnes, denique homines salvi scronti, quod tamen nemo diuet. Ergo. , - ' I644. R. N. iterum sutis. Ad i. prob.D. Si una Christi mors

acquivalens non suisset morti' tum tomporali tum aest nae quas peccata , omnium hominum promerentur, C. si, spectata , infinita lipsius divinae personae dignitate, , non solum aequivalens illis' fuit sed longe cas superavit N. Jam Vero Apostolus passini docet Christum somel obla tum esse ad multorum exhaurienda poecata ; una oblati no consummasso in sempiternum, sanctificatos ; pro omni bus i mortuum esso . Cum : enim infinitum sit pretium Pro peccatis nostris a , Christo ' oblatum , hoo ipso quam tum in se erat , Christus omne debitum tam temporale quam actornum quo univcrsum humanum gonus orga Deum olistringubatur , picuo imo cumulatissimo solvit, quin alio opus Sit. Am IV. a 3

359쪽

ita satisfecit . pro . nobis i , .ut nos otiosi nibit . agente' i

tissactionibus nostris pretium ci valorcm acquireret. , Mna i idchito. personali non ausiait4 ut sponsob. conveniuntem pro illata. injuria satisfactionem Oxhiboab, ιaed praetercal ruquuritur , , ut ostensori cum sponsore Conveniat , injuriae , mum. poeniteat 9i ao polliceatur .vclle so in gratiam . redira, Deum, PerSOna IaeSa , atque i ab . . injuria in , posterum inserenda abstitiere. Quae .si. praestare detrectet , ossensor ., di t rin, gensi sit solutum protium , i gratiam ct - reconciliationum minimo consequetur. , Conditiones 'porro quas i opons ι ster Christus scrvandas proposuit, ut fructum ii, saltssueti nis ejus. nobis' applicaremus .cjusmodi sunt ut si Compa, limur. et: conglorificomur , ut unu quisque tollat crucem suam eumque Sequatur , i atque Deum, toto cordis l. afluctu.

in posterum diligat: et i mandata cjus observet. Si quis er go post adoptam recoliuiliationem itorum Doum osseudat , poena utiquo acturna, dignus ossicitur, camque, nisi rcstia

piscat, incurrit. '' . l l l

. 646. Ad 3. D. Ini altera vita , C. in . praesenti vitai N. Etsi enim , plenum Christua: nobis promeruerit a. peecatis corumque a poenis omnibus, liberationem , attamen gratiam hanc , PLO Sapicntia sua . disponsat ct ordinat s partum in lino vita largitur , non omncm ; ut quamdiu hic sumus eum patientum imitari possimus ct virtutis exercitio ae meritis,

360쪽

Par. II. ωρ n. do citasti sos actione et merito 355 Iocus , sit μ). In altera autem vita picuam nobis largiolue ab his omnibus liberatiouem. I. 647. Ad i 4. Si eas conditioncs impleant quas apb sor proposuit, juxta dicta , C. si eas, negit m idi. Responsio patet ex , iis quae modo , declaravimus. an L p. . ad i.

Ex quibus etiam colligitur perperam incinian is i inserie iuxtat doctrinam catholicam Deum non amplius mobis rea sci ob peccata hostra. Ηaeo enim aliaque Mummini, quao magno apparatu nobis adversarii opponunt, ex praepoSicindoctrinae ' catholis ae, intelligentia atque expositione . pros-

- - 643. III. Obj. u Doctrina de venia peccatorum, quam minibus paraucrit satisfactio vicaria per mortem Iesu Chi

sti Deo praestita , in 'gravissimas recentiore potissimum ne- tale incurrit reprehensiones , partim ex origino dogmatis, patetim ex idea numinis recte constituta , partim ex .iu stis reatus et poenae notionibus atquc ex ipsa 'experiem tia petitas. Primum enim haud male monitum est . omnem hac de tot sententiam comparatione niti mortis Iesu Chhiasti cum sacrificiis piacularibus tacta , quae 'apud omrim sere ' gentes incultiores inprimis apud hebraeos , usi tu erant et ipsi Iesu Christo jam improbata Matth: IX. Jo. Wi ,3 coli. Ρs. LI. in vulg. L. j x8. I9 Mich VI. 6-8. 3 unde hunc ipsum dogma ' illud , tanquan sumni

fidei, christianae caput nondum tradidisse recte eonctu tur. 'Deinde non intelligitur , quomodo riter . clostis' v

luntath iustissima eademque Benignissima ad poenas insti

sa) CL Catech. Rom. par. II. deposuit quam pastionis torine

eop. II. n. 48. docet duabus la ad mortem pertulit. Allera vem potissimum de cauiris iactum esse eausa illa est, ut scilicet lan lirasit ut in hac mortali vita non carea- seg lem et materiam virtutis trabe mus incommodis atque calamitati- remus, . ex qua deinde uberiorumbus, quartim prima est, quod no- gloriae fructum , atque ampliora bis Oivisti membris plus dignitatis praemia consequereri uee M 3rs ig tribuendum non erat, quam Di. - tur, et huius vitae. calainitulus Iu piti nostro tribulum esset; Clivistus ' Inauunt , non tanquam peccati Pin:- autem Dominus humanae naturae s - nae , sed tan tuam exercitation gilitatem quam suscepit, non ante Vulutum. .

SEARCH

MENU NAVIGATION