장음표시 사용
391쪽
386 Trael. do cultu Sanctorum . illos mortuos in tanto devotius , quanto Securius post Ce lamina superata v , ut idem loquitur Αumstinus sa) . Quod . si diverso ritu et apparatu sanctos viventes honoramus , ideo est quia ita exposcit sanctorum humilitas , et quia Plerumque vera eorum sanctitas nos Iaici b).36. Ad 6. D. Profitentur so Deum in sanctis colere et laudaro utpote auctorem donorum omnium quibus sancti. ditati sunt, C. ad excludendum honorom. sanctis debitum N. Honorem servorum in Dominum domum terminare etinos profitemur ; verum hoo non impossit quominus sanctos.
in se colamus , quos ita Dcus ipso honorificaro dignatus. est. Cum enim honor ei cultus ex dictis sit testificatio illius excellentiae, quam in aliquo deprehendimus , hoc ipso patet sanctos dignos cultu esse , qui propria excellentia do- .nantur.37. Ad 7. D. Ρatres non usurparunt ante s. August, num voces Miriae et duliae ad duplex cultus genus distinguendum , Tr. vcl C. ignorarunt cultus ipsius distinctioncm N. Etenim ex una parto certum est Patres Angclos et sanetos coluisse , ut omnia documenta cuincunt supcrius adducta , ex altera autem pariter est manifestum, Patrus cultum Supremum Angelis aut sanctis minime detulisse , alioquin turpissimo idololatriae crimine se commaculassent , quod vel suspica
man. e. XXI ed. maur. Sed et hic pracslat animadvertere f. Au guatinum, quem contendunt adve sarii detraxisse sanctorum cultui eo quod passim scribat sanctos uos tantum amare ac dilectione prosequi, aut non in alio quam in dilecti ue et amore consistere cultum quem eis deserimus, praestat, inquam,RHimadvertere eadem prorsus ratione cum esse locutum cum ageret de
cultu ipsius Dei. Quid autem, ait, est pietas, nisi Dei cultus p et unde ille colitur nisi caritate ,, Θ cpist. CLXVII. n. Ir.) et alibi. Porro , inquit, pietaa uultus Duiest, nec colitur ille nisi amando is
propterea inde interat cultum pro prie dictum s. Doctorem Deo de negasse pshὶ Iisdem interdum honoribus
sanctos viventus coli quibus veneramur sanctos vita furactos non uno
exemplo ostendi posset. Satis sit illud adducere quod Theodoretus lib. V. H. Ecc c. XXXIV. ed. Vales.
refert de s. Jo. Chrysostomo ab exilio revocalo cui unioersi cereas faces Pru erentes obviam vene
392쪽
ωρ. III. de Sanctorum invocatione 387.ri de tot sanctissimis viris nefas est. Quare SEquitur neceS-sario Patres intrinsecam ejusmodi cultus distinctionem agit Visse , etsi aliis vocibus eam designaverint. Sano Origenes doctarat u repurgatis cum significatione illius. vocis colare , tum ejus , qui colit , officiis u posse Angelis cultum. tribui sa). Demum s. Augustinus , aliique catholicae doctrinae defensores , non solum discrimen attulerunt, ac certa discruminis argumenta inter utrumque cultum , scd voces ipsas latriae ac taliae usurparunt. Hac ratione retuderunt ethni- Corum et manichaeorum accusationes quibus illi catholicos impetebant, quod , rejectis numinibus, suos mari I rus Sub
38. C ontrouersia quae agitatur inter catholicos et Pr
tostantos circa sanctorum invocationem non respicit hujus invocationis necessitatem ; omnes enim catholici latentur ad salutem absolute necessariam non esse sanctorum in- . vocationem δὶ . In eo igitur totus versatur controversiae sal Remi. textus supefius a
bὶ CL s. Hieron. coni. Vigil. n. 5. ubi stultum hunc protestantium prae maiorem interrogat: Quis enim, o insanum caput,
aliquando martyres adoravit Z Quis hominem putavit Deum is p tum s. August. qui lib. VIII. de Civ. e. XXVII. sio loquitur: Nec
tamen uos eisdem marinibus templa , sacerdotia, sacra et sacrificia constituimus t quoniam non ipsi, sed Deus. eorum nobili est Deus.
tanquam sanctorum hominum Dei, qui usque ad mortem corporum sit rum Pro veritate , certarunt. . . Qui,
autem audivit aliquando fidelium.
stantem sacerdotem ad altare etiam super Sanctum corpus marturis adi Dei honorem cultutuque constru rictum , dicere in precibus : Ossuro tibi sacrificiuni PAre, vel Paule . vel in priane,, 8 etc. sedem se
re repetit lib. XX. adv. Faustumo. l. et ep. XLIV. fle In se scilicet spectata. Fieri enim potest ut quis teneatur ex ecclesiae eraecepto sanctos invo care , ut . ii qui sacra sapiunt , et ui ad horas canonicas Peraol en adstricti sunt , etc.
393쪽
388 Tmet. de euhu Sanctorum Cardo , an sanctorum invocatio licita ac utilis sit , uti declarat concilium tridentinum advorsus holerodoxos , qui in ecclosiam insurrexerunt , ac si ipsa rem superstitiosam,
Deo et Christo injuriosam , imo et idololatricam permitteret et approbareti
Licita se utilis est sanctorum invocatis , quod eae meris litteris in primis evincitur 39. Lxd fidem catholicam spectat haco Veritas , quam tridentina synodus scss. XXV. declarat, dum praccipit opiscopis fideles doccre : u Sanctos , una cum Christo regnantes orationes suas pro hominibus Deo osterre ; bo- sum atque utile esse supplicitor eos invocare ; et ob lΜ neficia impetranda a Deo per Filium ejus Iosiam Christum
Dominum nostrum , qui solus nostor Redemptor et Salvator est, ad eorum orationes , opem , auxiliumque consu-gere n . Ex quibus verbis discimus I. invocationem sanctorum bonam ac utilem osse. a. Opem ot heneficia non a sanctis sed a Deo ad eorum intercessionem cxeectanda esse. 3. Orationcs et intercessionem sanctorum inniti meritis Christi Jesu , qui solus noster Hedemptor et Salvator est, ac propterea solus Mediator proprio dictus , qui talis nompo sit tum natura , tum ossicio ac nitatur propriis meritis. Sancti enim improprie tantum , ac secundarii , mediatoros .unt, qui nihil nisi per Christi merita nobis inim-
parare atque obtinere liossunt. 4. Demum discimus invocationem sanctorum habcndam csso ad instar adminiculi cujusdam quo facillus impetremus ipsorum intercessione opem quam a Deo per Christi merita cfilagitamus. Hoc autem sensu licitam , bonam ac utilum esses4nctorum invocationem sacrae litterae . in primis ostendunt , quae duplex nobis supinsitant argumonium inelu-
394쪽
p. m. de Sanetorum mpora line ago Nat,ili, ad causam catholicam tuendam , altorum In invo catione viventium , alterum in intercessione Angelorum et
4t. Ρassim enim legimus viventes se. commendasse orationibus viventium ι ergo possumus nos orationibus sanctorum qui cum Deo et Christo regnant commendare , seu pia ac licita est sanctorum invocatio. Antecedens vix pr hatione indiget; Apostolus enim in omnibus sero episto lis fidelium pretibus se .commendat; Rom. XV. 3o. t ins Cro seribit, vos . fratres per D. N. I. C. et per: caritatem Sancti Spiritus , ut adjuvetis me in orationibus vestris, prome ad i Deum n a). Ephes. VI. r8. u Vigilantes , inquit, in omni instantia ., et obscuratione pro omnibus sanctis . IM; I. Thess. V. a 5. u Fratres, orate pro nobis i, 4, et alibi passim. Consequentia vero. . .ex .se profluit; nulla enim. ratio assignari potest , . quare bonum, licitum , ac utile sit ad orationes Viventium confugero; inutile vero, malum et illicia tum sit. censendum confugere ad orationes eorum qui in eoesis sunt, quare . invocatio viventium non deroget divi- nae benignitati inep; ulla per eam injuria assiciatur Christus Iesus mcdiatori et salvator noster, invocatio autem Ianctorum cum Deo regnantium deroget. divinae bonitati et Christo sit. injuriosa. Quod si excipiant , sanctos igno- raro. preces , ae Vota nostra , quae quidem. unica exceptio eat quae fori posset , reponimus ex eadem divina revelatione nobis constare , i saltem Deo manisestante , Angelis et ' sanctis; ea innotescere ; . alioquin quomodo Angeli super pe . Catoro poenitentiam agente. gaudere possent , ut Christus 4 Iauc. XV. testatur λ . Quomodo proces nostras Deo pos- .ent . Osferre . Τ'b. XII. I a. Apocal. VIII. 3. , nisi vive
395쪽
titim, preces' et cordis vota , ' Ddo 'ipsis manifestante , P gnos crent 'p' Quaquaversum igitur spectetur ejusmodi a gumentum tanta ejus est Vis , ut numquam protestantes se al3 eo' possint 'expedire a). . ' - 42. Alterum argumentum quod sacras litterae' pro sanctorum invocatione praebent, in istorum intercessione ' consistit ; intercessio enim et invocatio sunt relativae quarum priori' posita aIlcra .ponatur necesse' est. l Siquidem in- 'telli gi nequit , quomodo sancti 'pro nobis intercedere possint, dona ne lenescia impetraro, nos autem nequeamus eo Tum intercessionem imploraro ot , exposcere. Iam vcm de .san torum intercessione passim sacrae litterae loquuntur.
Nam Zachar. I. ret ita Angelus pro populo lsraelitico Deum
deprecatur ': u Domino exercituum. usquequo non miser
haris Ierusalom et urbium, Iuda quibus iratus es v p Eundem porro Anginam id impetrassε pro quo i Deum exoraverat patet ex verbis proxime sequentibus Et respon- di Dominus Angclo , qui loquebatur in me verba bona. Verba Consolatoria γγ ac paulo post: u Propterea haec dicit Dominus: Revertae ad Ierusalem in 'misericordiis : d trans mea nodificabitur m ca Angelum quoque pro elusdem populi , reditu Deum orasse ex ' Daniele c. X disci- mus , illius partes adjuvante' lichaele uno ex principibus , ' Princeps persarum utrique obsisteret, et quod optabat obtinuisse': Exinde patet quaenam sollicitudo Angelorum fuerit , uti pro suo quisque populo , deprecaretur. : 43. Non minus clara sunt, quac in scripturis ' habentur
cirea sanetorum vita fundiorum intercessionem ς ex libro nim n. Mach. ' XU. II. seqq. edocemur tum Oniam tum Ieremiam vita jam lanctos curasse Iudaeorum res eos
adjuvisse , et dato Iudae aureo gladio a Ieremia promissam suisse. Victoriam ; edocemur praeterea utrumque ora5 saὶ CL Bellarmin de Beat. et . potuerunt . Vid. . Pliam P. Viti
Canon. sanet. l. I. c. XIX. qui re- . Erliei manui S. . I. in hunc locuti cist admonet: Et hoc arninion- Bollariiiiiii vindicias adversus Arue-
turn adversarii numquam solvere sium.
396쪽
Cv. III. de Sanctorum inpostatione 39r se pro populo Iudaeorum , et liac de causa Ieremiam abonia fratrum amatorem appellatum suisse. Ρraelii autem faustissimus exitus illorum impetrationem comprobavit ae t Dignum sido somnium n . Quare merito Grotius locum
istum commentariis illustrans scripsit : u Erat haec Iudaeorum , si non omnium , certe plerorumque opinio , animos exutos eorporibus non omnem perdere eorum , quos hio reliquero memoriam curamque , quin et preces eos ad
Deum landore pro populo , et iis quos caros habuere v a). In Νovo autem Foedere B. 'Petrus haud obscuro pollicetur Se post mortem intorcessurum pro fidelibus apud Deum scribons : u Dabo autem oporam et frequenter habere tuos post obitum meum , ut horum memoriam iaciatis ii ibin ;quae quidem verba non secus ac illa , quae in Apoc. leguntur de viginti quatuor senioribus , et qui procidebant
'coram Agno habentes singuli . . . phialas aureas plenas Odoramentorum , quac sunt orationes sanctorum v c) , de Vora intercessione votores plerique omnes interpretati sunt.
44. I. Obj. r. Ex Apostolo et Unus est mediator Dei et hominum , homo Christus Iesus ii sil). Ergo Christo sinico mediatori nostro iniuriam irrogat qui praeter ipsum
sal Tom. VI. Criti sacr. in tu-jus rei constrinatione in proselet auctoritatem Iosephi Flavii, a quo inducitur Λbraham alloquens filium sit lim Issacum iam iam immolandum :Ubi autem Deus cum precibus
et sacro dimissam animam tuam Suis sceperit et apud se locaverit, tu mihi id eris cuius praecipuc causa te educavi, adjutor. et Senesitutis. -- latium, Deum mihi pro te exhibens ri . Μετ δε καὶ Προυργίας ἔκεινου s τοὐ Θεου quod prae
397쪽
alium Invocat. s. Nec minor injuria Deci ipsi insertur al, eo qui ad sanctorum patrocinium confugit ; nam sicut in
unum Deum credere , ita unum Deum invocare ciebomus
dicente eodem Apostolo : n Quomodo invocaliunt in quem non crediderunt i, sa) 8 3. Sanc Deum et quidem solum
esse invocandum constanter i scripturae inculeant ; sic I. Parat. XVI. 8. et Ρs. CN. I. legitur : u Confitemini Domino et invocate nomen ejus n . Eadum igitur ratione invocandum est nomen Domini , qua conlitciuia ejus omnipotentia ac bonitas ; quis porro neget has proprietates soli Deo compulere ρ Ergo. R. Ad i. D. Unus est mediator primarius , C. εὐ- eundarius Ν. Responsio palet ex iis quae praemisimus circa naturam et Officium mediationis Christi respectu mς-diationis Angelorum et sanctorum , quae in primaria illa standatur. Alioquin non minor injuria irrogaretur Christo per invocationem viventium , quae tamen totius in soripturis commondatur , et ad quam confugit , ut vidimus , idem Apostolus , etsi unum praedicet Christum Jesum Dei et
46. Ad 2. Ν. ad prob. autem D. sicut in unum Deum credere ita unum Doum invocare debemus invocatione , quae sidei professionem includat et supremum in res om- . nes dominium , C. invocatione, quae in sola intercessione consistat Ν. Ludunt proptorca in ambiguo dum protestantes haec nobis opponunt ad excludendam sanctorum in- vocationem. Duplex enim distinguitur invocationis gcnus , . aliud proprium divinitatis , quo ipsam cognoscimus ut sontem honorum omnium , aliud intercessionis qua auxilium tantum et praesidium quaerimus ad facilius obtinendum . quod a Deo poscimus et ab eo expectamus. Alia sane ratione beneficium et opem a principe efflagitamus , alia autem ab aulico dum ejus patrocinium , et ossicium interpo
398쪽
Cap. In ille Sanetorum introeatione 47. Ad 3. D. Sonsu jam exposito , C. alias Ν, Respon-εio patet ex modo dictis ; in candem enim incidunt asversarii vocis ambiguitatem. 48. II. Obj. Scripturac nos docent omnem fiduciam ii, Deo ejusquc Christo esse collocandam ; ad Deum consu-giendum nobis cssc in ncccssitatibus nostris non autem ad sanctos. Nam x. Christus apostolos Matth. VI. 9. Luc. XI. a. sic orare docet: u Pater noster etc. 1, et Jo. XVI.
13. ita rursum cos alloquitur : u Si quid potioritis Patrem in nomine meo dabit vobis is sa) , et alibi saepc ; hinc Paulus Hebr. IV. 16. u Ad mus , inquit , cum fiducia ad thr
num gratiae , ut misericordium consequamur is ib). a. Nubium propterea cxtat in sacris litteris mandatum aut exem
plum invocationis sanctorum ; a. quin potius Ier. XVII. s. u Maledictus , dicitur , homo , qui confidit in homine M .
Ergo. 49 R. D. Quae tamcn optime consistit cum invocationo. Sanctorum , C. quae cum ea consisturo nequeat N. Etenim nisi haec simul conciliari possunt , . sinueretur neque ad Viventium precca nos confugero posse , quod tamen adversarii non contendunt. Tota igitur fiducia nostra in Deo collocanda est, ad ipsum est recurrendu' in necessitatibus
dupliriter. Uno motio quasi per ipsum implenda. Alio modo sicut linripsum impetranda. Primo quidem
modo soli Deo orationem porrigi- mus: quia omnes orationes nostrae
oldinari debent ad gratiam et gloriam consequendam, quae solus Deus dat, secundum illud N. 85. ωratiam et gloriam dabit Dominus.' Sed secundario modo orationem porrigimus sanctis Angelis, et hominibus . non ut per eos Dcus nostras petitiones cognoscat, sed ut eorum precibus et meritis oratio
nes nostrae sortiantur cfectum . . .
et hoc etiam patet ex ipso modo quo ecclesia utitur in orando. Nam a Sancta Trinitate pelimus ut nostri misereatur: ab aliis autem sanctis stilibuscumque petimus, ut rent pro nobis se. Quam clara haeci sunt et rectae rationi consentaneat Attamen Feli episcopus Oxoniensis, ut mox videbimus absolute pro nunciat : deos, qui rogat , illa Iacit. verum quaeri posset a Fell, ninn in Britannia reus fieret laesae maiestatis, qui intercessionem ali cuius ministri apud regem inter . poneret ad aliquod ostiuium obiiauendum t aὶ 'Oτι οσα - αι-σ' ητε Muπατέρα εν τά ὀνοματι μου , δώσει
399쪽
394 Mel. de eultu Sanctomm quibus urgemur. Nec alius unquam fuit ecclesiae catholicae sensus , quae orationcs suas ad Deum landit, ut quod poscit ab eo obtineat tanquam bonorum omnium sonte ac largitore H. Numquam sanctos agnovit tanquam gratiarum et donorum dominos et arbitros , ut eam calumniantur hac-
retici , nec eos proinde Deos facit ru). Quod si sanctorum patrocinium implorat ac interponit apud Deum ad facilius obtinendum quod postulat, id absque detrimento illius fiduciae quam in Deo collocat sacero consuevit. Ceterum ipsa didicit quandoque Deum ad sanctorum intercossionem concedere , quae ob demerita nostra nullo modo largiretur. Nonnisi ad Iobi inlcrcessioncm placari Deus voluit amicis ejus sc). Ad preces Abraham sanitatem restituit Ahimelcch , uxori ejus et ahcillis d) ; ad orationem Moysis victoriam populo Israelitico contulit pugnanti advorsus Amalech ; ut innumcra alia exempla praeteream , quibus rese ta est scriptura. Adde orationes quibus sanctorum opem imploramus ad Deum demum referri , cum sanctos non
exoremus nisi ut ipsi' nobis per Christi merita a Deo im- .petrent quod ab ipso postulamus. Tali autem invocationo magis nostra in Deo fiducia firmatur se .' So. Ad r. prob. D. Et haec aliaque his similia evincunt
' ex publica liturgia, seniper ad Deum
dirigit orationes suas etiam eum opem seu intercessionem alicuius sancti efflagitat; e. g. Concede quoe- . Sumus OmniPotens Deus ; praesta quaesumus , ut intercedente elc. et quidem per merita Christi, semin
- per concludens, easdem orationes
. usitata formula Per D. M I. C., vel per Christum D. N. Huic Praxi congruit decretum concilii
- trid. seM. XXV. quo constat ipsos . Sanctos supplicare, et omnia itupe- trare Per Christum, qui solus . . nostcr Redemptor et Salvator est .
unitatem catholicam disponendis p. II. c. III. ar. I. et alibi. lbὶ Sie in 'Apolog.consess. Αugust. ar. XXI. ue invocat. SS. P. 224. seqq.: Quidam plane trisbuunt divinitatem sanctis, videlicet quod tacitas cogitationes mentium in nobis cernant ,,; additur ibid. praeterea : Faciunt s catholici ex sanctis mediatores redemptionis superius retulimus verba Felli. At haec omnia totidem calumniae sunt a quibus longe distat eatholicorum
400쪽
Cap. III. de Sanctorum inuociatione Σssnos posse' ad 'Deum immediate recurrere , C. exeludunt sanetorum thvocationem Ν. Nempe tum haec tum alia ejusmodi testimonia quae congerere solent adversarii dum C tholicam doctrinam impugnant ad , rem pracsentcm minime Spectant , cum ' nullo modo quacstionem hanc attinganti Neque enim catholici negant posse quemlibet pro lubito Deum ipsum adire ac rogare , sed quaestio in eo Ver satur num licitum ac utile sit sanctos praetcrea invocare Ut nos. adjuvent orationibus suis apud Delim. Porro in adductis locis de hac quaestione ne vorbum quidem ', nec magis' ea excludunt i invocationem sanctorum cum Christo regnahtham , quam invocationem in terris, degentium , admissam tamen ab adversariis., Ad orationem dominicam sp e alim quod attinet; recte observat Bhllarminus Christum cum docuit 1 Apostolos , brare , non da eo , qui orandus est, sed de iis rebus. quae petendae sunt admonere discipulos, voluisse. Satis enim constabat Deum esse orandum, et solum etiam Dcum ., .cum Auctor donorum quaeritur ; sed de modo or diseu de ρetendis rebus Apostoli ambigebant, cum dicerent apud
st. Ad a. D. Nullum extat mandatum quia de re tiabera agitur , C. . nullum extat. Exemplum N. PIura enim exempla ex scripturis adduximus. ' . ' i Ad 3. D. Et a Domino recedit eon ejus,v u 'thul. subditur, C., ut majori cum fiducia . Deum adeat , ut in Casu .n0stro N. Jeremias enim in adducto testimonio commi-
natur maledictionem in eum, qui Deum prorsus descrens in homine tantummodo fidit, ut ex recitatis ejus verbis liquet.
Eadem peritas ex traditione et eccleHac . ....... Prasi Odicnditur . -
53. I tangelos et sanctos vita iunctos pro . nobis intercedere adeoque piam utilcmque esse illorum invocationem