장음표시 사용
411쪽
do si Traef. de cultri Sanctorum
37. ite illa sola invocatione agit , quae Deo vero proprie eonvenit , quamque ethnici diis suis velut bonorum auctoribus etsi supremo inferioribus deserre solebant. Tertullianus i. c. gentilium criminationibus occurrit, qui iniquo animo serebant christianos pro salute imperatorum diis non supplicare. Athanasius demum artanos arguit , quod Christum creaturam esse pulantes , haereticorum more qui numquam sibi constant , Deum tamen ipsum appellarent , Dumque tanquam aliquid creatura pracstantius adorarcnt sc).68. II. Obj. a. Sancti et si pro nobis intercedant, non possunt tamen a nobis invocari ; a. invocatio cnim ad supremum illud cultus latreutici genus pertinet, quod solius Diri est proprium; 3. praeterea sancti vota nostra precesque non audiunt juxta illud Isa. LXIII. 16. u Al raham nescivit nos , et Israel ignoravit nos ii , aut Eccles. IX. S. it Mortui nihil novorunt amplius v . Ergo. 69. R. Ad i. Ν. Nulla enim ratio assignari potcst quare sancti, invocandi non sint , si pro nobis intercedere possunt , ut post Calvinum , Κcinnitium aliosque protestantes concedit Molinaeus. Ridiculum sane esset asserere aulicum quempiam posse nobis opem ferre per εuam apud principem intcrcessionem , nec posse nos tamen ejus pamtrocinium c lagitare. Hinc patres reipsa tum de invocatione , tum de intercessione promiscue loquuntur. o. Ad I. In sensu catholicorum superius exposito κalioquin nec vivontes invocare POSSemus. r. Αd 3. D. Sancti vota nos tra procesque non audiunt virtute propria , Tr. divina virtute aut ex cjus manifestatione N. Quomodo vero sancti preces nostras Cognoscant
an in Verbo , ut aliqui contondunt , an vero ex peculiari Dei manifestatione ut plerique volunt , aut alia qualibet ratione , nostrum inquirere non est. Ad causam nostram sufficit, quod eas certo cognoscant, ut ex dictis Constat.
Merito Grolius , diversis perpensis modis seu rationibus asa) Q. Pet. l. c. cap. XVI.
412쪽
Cv. IIL de Sanctor mi invocatione 4or patribus ac ilicologis indicatis ad explicandam hanc sanctorum notitiam , concludit: u Itaque iniquo faciunt protestantes , qui idololatriae damnant cos , qui multorum
Vcturum sententiam se uti putant , nostrarum neccSSitatum
et precum notitiam aliquam ad martyres pervenire u sa) . A duci sus Burnetum autem et Gibboni iam , qui existimant ilico sanctos ignorare necessitates nostras, quia inertes aesomnolenti iacent nondum Dei aspectu fruentes , recolantur quae suo loco advorsus hune errorem disputavimus ib). 2. Verba autem Isaiae , Clerico ipso interprete , non aliud significant , quam Deum multo potiore jure Patrem Hebraeorum dici quam Abrahamum aut Iacobum n sc), cui adsentiuntur protestantes alii non pauci sil).. 7 3. Textus Ecclesiastis , ut ex serie orationis patet , hunc sensum pracscfert : viventes adhuc possunt resipiscere ac in melius mulari , quod mortui non possunt se). Quid autem haec ad scopum protestantium consurant non video. 74. III. Obj. Sanctorum invocatio inutilis est ac supe
tom. IV. quiluis consonant ea quae scripsti TOl. P
stris intorsini, quam quanilo in ter ris viviqiant, Inulloque Omnia prae sentitis intueantur inam homines pauca tantum , quae in Ponsilectus eruntur aut ab aliis nuntiantur cognoscunt), cum caritas Parum aut voluntas iuvandi longe sit ardontior, ciemque cum preces earum Ionge sint emicaciores, quam quas olim landebant in hac vita, constet autem ipiantum Deus etiam viventium intercessionibus tribuerit, et utili ter nos Dalrtim precus nostris eonilingi expectamus: non Video quomodo criinini dari possit compoliare felicem animam vel sanctum AngPlum , eiusque in torcessioneni volauxilium postulare . . . . Praesertim
si cultus ille consideretur tantum ut erigua accessio summi illius, ipii in unum Deum recta dirigitur etc. Demum Thom. Brown dum disse rii de medici religione concludit in rem nostram e se Ad eum quod spectat, qui reiicit invocationum Ss. atque inficiatur ipsos res quae in
terris geruntur agnoscere, eum
quaeso, ut mihi explicare velit lex tum hunc Evangelii r narιdiu/nerit coram Angelis Desi su er
ibi Tract. de Deo creat. n. 65 I. eqq. le In Comm nt. philolog. et parapti. in Isaiam h. l. dὶ Groi., Vitritiga etc. apud Starchium l. C. eὶ CL Calmet. I min. Sa, Menochium etc. tum Critieos sacros in h. l.
413쪽
468 Tmet. ιυ cultu Sanctorum stitiosa ; r. . inutilis quidem ex parte Dei , qui cum paterno prae sanctis omnibus nos prosequatur amoro . satis Per se prospicit necessitatibus nostris absque aliena inter cessione: a. Superstitiosa est cx parte nostra , cum per illam dissidentiae indicium praebcamus; sed 3. superstitiOsa ex alio capite ejusmodi invocatio censenda est , cum saepe saepius contingat nos opem implorare , aut eorum qui numquam fortasse extiterunt , aut eorum , quorum saltem sanctitas dubia est ; 4. Othnicam insuper SuIRrstitionem sapit sanctos singulos pro singulis morbis aut
beneficiis rogare ; 5. eo vel magis quod sancti nihil jam
possint a Deo impetrare , cum nec mereri quidpiam valeant. Ergo. 7s. R. N. A. ad i. prob. D. Deus per se prospicit ne- Cessitatibus nostris , seu dona largitur absque aliorum interceSsione , ut plurimiam C. se er N. Saepe enim legimus in scripturis Deum ad aliorum intercessionem coneessisse , quod alioquin non fuisset conccssurus. Hoe autem , productis in medium exemplis , superius ostendimus. Addo hoc argumentum pariter impotere intercessionem Vivontium. 6. Ad I. D. Dissidentiae indicium praebemus quae se teneat ex parte nostra Τr. quac se teneat ex parte Dei N. De paterno enim ' Dei in nos amore nulla nobis suboriri potest dubitatio , sed ad nos quod attinet , quos gravat Sarcina peccatorum, quique nos Dei beneficiis saepe indignos Praebemus , utique opportunum ducimus sanctorum suffragiis supplicationes nostras communire. 77. Ad 3. D. Et dubium de existentia talium sanctorum , aut sanctitatis afficit praxim , quae accidentalis est ac res merae disciplinae , C. assicit cultum ipsum Ν. Tot sancti existunt de quorum existentia aut sanctitate nee
sa) Atque hic sedulo animad- riis dilo permisceri quae disiuigni
vertemiuiu est saepe ab adversa- oui uo debent, acta nempe sau
414쪽
cap. III. δε Sanctoriam invocarione 3. Ad 4. Si exclusive singulis sanctis aliquod tribueretur beneficium ipsorum intcrcessione obtinendum , Tr.
si pro divisione gratiarum , quas , ut loquitur Apostolus, Deus dividit prout vult unus prae alio invocetur pro singulari dono , quo unusquisque a Deo praeditus cst N.
Frustra propterea hic stylum oratorium exercent protestantcs , aut etiam increduli in recensendis sanctis , qui
vel ad peculiares morbos depellendos , vel ad peculiare beneficium impetrandum invocari solent sa).79. Ad S. D. Sancti impetraro nihil possunt ox meritis praesentibus , et propriis C. ex meritis Christi, vel meritis propriis antecodentibus ; seu verius ratione amicitiae et charitatis pcrscctae , qua cum Deo copulantur Ν. Νeque enim docent catholici sanctos gratias a Deo obtinere merito stricte sumpto , seu de condi gno , ut vocant, Sed SO-lum docent eos impetraro precibus suis merito de congruo , quod landatur in amicitia ; qua seliciter cum Deo fruuntur, prout et sancti viventes paritur impetrare possunt-8o. Dices : catholici a B. Virginc , quam interdum deam vocant, immediate dona et gratias poscunt ; c. g. cum ei has preces dirigunt : mala nostra pelle ; Iesum Post hoc ex lium ostende , aliasque ejusmodi non paucas , ut Cum eam Vocant spem nostram etc. idipsum dicatur de sanctis r liquis. 8 I. R. Numquam ab ecclesia B. Virginem deam esse nuncupatam , quod si nonnulli cam vocem usurparunt, ab
clorum , et sanctorum quorum acta proseruntur, esistentiam. Fieri enim pol cst ut acta spuria sint, sancti autem reipsa extite rint. e. g. omnes sere critici re- Centiores tanquam supPosititia habent acta s. Dionysii areonag tae , s. Mariae Magdalenae , s. IIa
thae etc. Numquid propterea ex eo quod ejusmodi acta ut spuria reii eiuntur, dubitare poterimus de existentia aut sanctitate Dionysii, Mariae Magdalanae, aut Marthae Z Podiro quod bis contigit, pluribus aliis
sanctis contingere potuit. Practerea distingui debent sancti, qui invo
cantur aut coluntur ab universa ec
clesia ab iis qui cultum non obtunent nisi in ecclesiis particularibus. De nonnullis istorum forsitan aliquando dubium suboriri posset; ast de primis nonnisi summa temeritate dubitaretur.
saὶ Alberi. Fabricius in Bibliographia antiquaria capia VIII. S. 23. et eq. plures insumit paginas
415쪽
έio Tract. de cultu Sanctorum ecclesia improbati sunt sa). Dum vero vel a B. Virgine vela sanctis dona aut gratias calliolici exposccre vidcntur ,
sempor subintelligitur, mediante ipsorum intercessionc l,) ; idipsum dicatur do eo quod opponunt adversarii de Uealiisque riusmodi , quae nullum alium sensum patiun
in catalogo texendo sanctorum lutclarium , et praefecturae, ut ipse vocal , sanctis in ecclesia minana
tributae. Ex eo proinde pronum fuit scriptoribus protestantivus, qui eum subsecuti sunt repertorium quaerere ut illuderent catholicis. Mi ejusmodi ars apud cordatos auci res adeo viluit, ut si excipias gregarios quosdam nullius nominis scriptores , vix jam reperiatur, qui ad
a tenu ce langage, ce soni de sitn-ples particuliers etc. 1, nὶ Itiverit et hanc responsio nem communire verbis alterius protestantis , nempe I eibnitati, qui in
Syst. theol. p. 36o. ita scribit: Cum invocantur sancti, auxi liumque eorum expetitur, semper stibintelligendiim consistere auxilium eorum in precibus quas pro nobis magna enientia suntlunt,quom- admodum et Bella inus nolavit: iuva me. Petre aut Paule, nihil aliud significare debere , quam Orapio me , aut iuva intercedendo pro
el Si quis cuperet monumenta antiquitatis consulere pro cultu, invocatione et intercussione Sanci rum ex re lapidaria , adeat I. B. Gener Theol. scholas dogm. Romae I 775. iom. IV. p. I94. seqq. Plura alia nuper est ossa dabit cl. Nic. Wis 'man. Lectures on the Princi Pal et c. seu: Lectiones circa praecipuas doctrinas et usus ecclesiae catholicae. Lond. I 856. tum eiusdem: Epistolae ad Io. Poγnder circa ejus opus: Pvismus in con cordia cum Paganismo it,id. 3856. p. 58. seqq. Hic adnolo Middielonio, P ndero in parallelismo, sive collatione instituenda inter ritus et usus ecclesiae catholicae cum ritibus et usibus ethnicismi praei visse Marangonum in ' o'. Delictoose gentilesches e Profane tras ortates ad uso sed ornamento delia chisse. In 4. Roma I 44. licet mente longe diversa. Adeo Verum est catholieos nihil timere ex ejusmodi parallelismill
416쪽
De reliquiarum cultu 8 I. Iteliquiarum nomine, severiori sensu Seu primario , Sanctorum exuviaη, Cineres, Ossa etc., sensu autem latiori seu secundario quidquid ex iis , quae ad eos pertinuerunt, ac de se aptum est ad piam eorundem sanctorum excitandam memoriam , significare Consuevimus. Magno istas in honor
ac pretio catholici habent , qui propterea insimulantur a
protestantibus vel ut superstitiosi. Germanum ecclesiae senissum Circa sacrarum reliquiarum cultum adversus eosdem novatores concilium tridentinum adstim it his verbis: u San Ctorum martyrum , et aliorum cum Christo viventium san- Cis corpora , quae viva membra sucrunt Christi , ct templum Spiritus Sancti , ab ipso ad aeternam vitam suscitanda , et glorificanda , a fidolibus veneranda esse s episcopi doceant) ; per quae multa beneficia a Deo hominibus
praestantur ; ita ut assirmantes , sanctorum reliquiis venerationem , atque honorem non deberi ; vel cas , aliaquo sacra monumenta a fidelibus inutiliter honorari ; atque eorum opis impetrandae causa sanctorum memorias frustra frequentari , omnino damnandos esse , prout jam pridem eos damnavit, et nunc etiam damnat ecclesia v sa). Totum porro relativum esse ejusmodi sacrarum reliquiarum cultum jam admonuimus. Ad expositam igitur ecclesiae catholicae docti inam vindicandam sic accedimus.
417쪽
Sanctorum reliquiae et monumenta utiliter ac pie
a Iidelibus honorantiar 83. n d fidem catholicam pertinet, ut ex adducta Concilii tridentini declaratione Constat. 84. Religiosi autem hujus cultus et honoris vestigia inscripturis passim reperiuntur ; missa vero facientes quae in V. T. Occurrunt sa), Matth. IX. sanata describitur mulier illa haemorrhoissa , quae solam Christi vestimenti fimbriam magna fide Ictigit ; Act. V. i5. infirmi in plateas ejiciebantur, u Ut veniente Petro , saltem umbra illius obumbraret quemquam illorum , et liberarentur es, infirmitatibus suis v h), et Cap. XIX. xa. legitur quod u Super languidos deserrentur a corpore ejus i Pauli in sudaria , et semicinctia , et recedebant ab eis languores , et spiritias nequam egrediobantur i, cὶ.85. Atque hinc factum est, ut ab ipsis Ecclesiac primordiis maximo scmper in pretio ac honore sanctorum ou-
vias habuerint Christi fideles. Ne autem confusionem pariat congeries documentorum quae pro sacrarum reliquiarum cultu exhibent tria priora ecclesiae secuta , ea in peculiares classes distribuimus , quae totidem invictissima argumenta suppoditant adversus protestantes. 86. Prima itaque horum documentorum classis complectitur christianorum sollicitudinem in sanctorum reliquiis colligendis, cujus testis est epistola ccclesiae smyrnenSis, quae roseri christianos omnes sollicitos fuisse in colligem
qua deaunt in exemplaribus rascis.
418쪽
Cap. IV. de reliquiarum euhu fila dis s. Polycarpi reliquiis re ut communicarent Sancto Cadu veri u a); hoc est ut cas cultu religioso prosequere lur. Id ipsum legimus in actis s. Ignatii M., in quibus ejusdem reliquiae ingenti cura nec sine vitae discrimine achristianis colloctae, vocantur : u Thesaurus inaestimabilis ecclosiae relictus v bin; ut plurima alia ejus generis omisetam. Testes insuper receptae istius sollicitudinis sunt ipsi
Ec. l. IV. c. XV. Quae quidem irasis desumpta est ex Aliostolotom. xli. IS. iubente sanctorum necessitatibus communicare. IIic autem locus in primis notabilis est, ut ohservat Valesius , quippe qui
vetustissimam christianorum Con Suetudinem , ac praeterea ratio nem ejus ostendit. Ideo enim reliquias mart3rum aliquas habere tanto studio optabant, ut cum iis dem etiam mortuis communicarent. Nec contenti ea communione sanetorum quam catholica ecclesia proiitetur, per fidem scilicet, spem et charitatein; per sacras etiam eorum reliquias et pisnora cum ipsis communicare cupiebant. Itaque eorum reliquias in coemeteriis honorifice condebant; ibique quotannis convenientes , anniversarium martyrii diem celebrabant, hac ratione cum defuncto martyre perlae- tuo communicantes, ut testatur haec nisa epistola. Certe optatus lib. II. chismat donat. p. ed. Albaspin. Paris. i65 . illud Apostoli , prout olim legebatur Rom. XIL
nicantus ,, ita inte pretatur, ut idem significet quod os erre ad sepulcra martyimin. Nec aliter sumit Hila rius in lib. contra Constantium sub sinem. Do hae communione loquitur Marcellinus presbyter in libello precum ad Valentin. Imperati Et haeo qnidem de cultu publico reliquiarum, quae in Coem teriis recondebantur. Fuit et alius
mos subsequenti aetate, ut singuli si delium reliquias martyrum quas ctimque nancisci potuerint , domi honorifice servarent. Cf. Vales. l. s.
Sinc. p. I9. ed. Veron. Θησαυρόνατίμητος τη ἁγία ἐκκλησία καταλειφθεντα. i Ihi animadvertendum exliis ipsis aetis constare tantum est titisse primis fidelibus mariyrum reliquias colligendi studium , ut evi denti qualido lue se mortis Pericu lo exponerent. Legitur enim ib. n. V. Optasse s. Ignatium ut nulli fratrum gravis fieret ob suarum reliquiarum collectionem ,, .Pmidentius describit imaginem a se Romae visam in catacumbis
martyrii s. Hippoluti, in qua plurimi cernebantur cliristiani reliquias
colligentes. In musaeo Christian. antiquit. ad Vatican. omnia asser vantur instrumenta quibus pagane martyres excruciaverunt, atque laniarunt, plura item ex illis collecta invenire est in nostro mu saeo hircheriano Coll. Rom. in omnibus sere antiquis huius Urbis ecclesiis nonnulla suis documentis munita instrumenta occurrunt. Argumento igitur est christianos aut quiores permagni ea fecisse , imo et in veneratione imbuisse, ut aper te liquet ex verbis s. Leonis M. ia Natal. s. Laur. Nam quid non ad victoris gloriam ingenium tuum reperit, quando in honorem tran sierunt triani ahi etiam instru
419쪽
414 Trael. de cultu Sinclonum fidei christianae hostes , qui lassi sunt verori se , ne christiani , relicto Christo , Polycarpum deinceps adorare , inciperent sa); hinc martyrum cadavera ne a christianis mi rentur gladiatorum corporibus commiscebant, in amphissae tris seris , in aquis piscibus ut vorarentur exponebant ;ae ne quidpiam eorum superesset , quod christiani colere
possent eadem comburere et cineres in ventum dispergere Consueverunt bὶ 87. Altera classis eomplectitur monumenta creeta Super reliquiis sanctorum , cujusmodi erant cubicula , martyria , memoriae , altaria de quibus lato scribit Baronius H. Inter haec autem monumenta praecipuam venerationem aecelebritatem semper obtinuerunt , qua ' Romae cr ta Sunt in honorem apostolorum Petri et Pauli super corum Gin ribus. Haco porro a christianis jam tempore s. Z phirini ostendebantur ad confundendos haereticos , ut i
statur Eusebius id). Ossa s. Ρolycarpi a gemmis preti sissimis cariora ut legitur in cit. epist. eculesino Smy nensis in et quovis auro pretiosiora sepulta sunt ubi do bat. i, Quo in loco convenientibus christianis ejus martyrii diem celebrabant se).88. Tertia classis exhibet studium primorum christian
rum atque ecclesiae universae in secernendis martyrum Dianeribus a reliquorum fidelium exuviis. Ut enim distinguerentur martyrum corpora , solebant apponere Super eorum sepulchris palmae effigiem , interdum vero piscis aut columbae una cum vasis vitreis seu ampullis plonis sangui
ta) CL epist. cit. eccles. Smym. apud Euseb. l. c. '
XII. Plura etiam in hanc rem scri-hil auctor minime suspectus cl. D'Agincourt Moria κρU arte colmonumenti Prato I 826. vol. II. circa cubicula , martyria , consessiones , quae in subterraneis Rom. inveniuntur cum omnibus iiuigni hus cultus catholici quem ecclesia hactenus oppressa tyrannorum im potenti dominatu tanqi Iam suavita te verni temporis hilarata e situ ac latebris explicare coepit, ac lacer tos suos exerere ; hos est palam dogmata sua et instituta proferre.
420쪽
ne, ut apud Bosium ain , Aringitium si,) videre est, atque
Boldotium , qui insuper cadem signa velut specificas m tyrii notas adstruit ac tuetur adversus Mabillonium et Ρap brochium sc). His saepe adjiciebant inscriptiones ac mono. grammata, de quibus paritor data opera scripsit cit. Boldotii. 89. Quarta domum classis comprehendit obsequia , quutius primi christiani sanctorum reliquias prosequebanturi. Haec autem orant sacrificia , quae in ipsorum honorem Deo osserebantur super eorum sepulcris , ut ostendit laudatus Auctor d . Hujus consuetudinis monumenta indubia exhibent acta s. Stephani Papae μ) , et Constitutioncs apostolicae s . Inter haco obsequia ut actus summae Venerationis erga martyrum rcliquias recenseri debet osculum , quod imprimebatur martyrum ossibus, quodque celebre eVasit ex historia donatistarum. Nam ob indiscretam Lucillae s ctiosae foeminae devotionem, quae os cujusdam martyris non vindicati ante sacram synaxim deosculabatur originem ha-I,uit dirissimum illud schisma , quod per tria integra Secula ecclesiam africanam aulixit g) ;' idem dicatur de o culo , quod imprimcbatur martyrum vinculis hin. Porro osculum , ipso Beausobrio fatente si) nisi ratio habeatur in-
at Roma fouereanea lib. I. c p. XX. et lib. m.
totiL II. lib. IV. cap. XLVIII. c Osservaetioni sorra i cuni teri de' fatui martiri lib. I. cap. XXXVIII. seqq. praesertim Vero cap. XLV.
gusti ed. Anivei p. tom. I. mens.
Congregamini in cocineturiis, lectionem sacrorum librorum facientes , atque psallentes pro delanetis martyribus . . . . eucharistiam Os 1 erte in ecclesiis vestris et in coc meteriis , , . CL eiusdem Cotelerii notas Tu 75. etenim plura alia aD seri documenta hujus an liquae consuetudinis, et exponit quo sensu diceretur olim psallere et osterre Π mari ribus, ostenditque pluribus documentis id perinde esse ac pSat' lere et onerre Deo in gratiarum actionem ob victoriam ipsis concussam , eis gratulari etc.
li) Cf. Mamachium origi n. et antiquit. Christ. t m. I. lib. I. 27. Ruinari. praes. gener. in Acta Mat. S. 7 . si in Isist. de Manich. et dumanicheisine l. II. p. t36 . ubi de uoculo sci ibit: Le baiser lat