Praelectiones theologicae quas in Collegio Romano habebat Joannes Perrone e Societate Jesu ... Vol. 1.8.2

발행: 1836년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

naei. de Dearnations dat , potiora vaticinia cxpendenda scligemus, in quiluis pracsalac epochae apertissimo constituuntur. Talia Sunt ora culum jacobacum , vaticiniui' Danielis , nec non propheritiae Aggaei ac Malachiae , quac si scorsim sumpta rem epnficiunt , simul proposita cam omnino demonstrant. Quin propterea ejusmodi vaticinia ab inviccm separemus, singillatim ad omnem confusioncm vitandam atque ad Consulendum perspicuitati ea distinctis paragraphis perpendemus.

f. I,

Iacobaeum palicinium expenditur 65. Splendidissimum Iacobi vaticinium exhibetur Gon. XLIX. 8. seqq. Cum enim Iacob jam jam moriturus ad sovocasset filios suos benediceretque singulis hcnedictioni lius propriis , atque annuntiaret quae ipsis obventura essent indicibus novi simis , cum pcrvenisset ad Iudam sic ei seu sta ominatus est : u Iuda te laudabunt fratres tui adOrabunt te filii patris tui. Catulus leonis Iuda: ad pracdam, sit mi , ascendisti : requiescens accubuisti ut leo , et quasi Uaena , quis suscitabit eum p Non ausuretur sceptrum do Iuda et dux de semore ejus , donec venint qui mittendus est , et ipso crit expectatio gentium v seu ut lichraico legi tur: u Non recedet sceptrum a Iuda, et legislator do inter pedes ejus , donec veniat Statili et es obedientia populο-rum ).66 Tria hic a nobis prachianda sunt, ut propoSilum ad-Versus Judaeos teneamus. Ostendendum est I. celebre hoc oraculum ad Messiam portincro ; II. epocham eius at ventus deici min rc ; III. jamdiu fuisse completum. 67. Ad primum vero quod attinet facile res conficitur

42쪽

Par. I. Cap. n. de Foc. et o c. prom. Mes. 31 tum ex vi ipsa vocis Miloli tum ex iis , quae huic Milol, tribuuntur. Quaecumque tandem sit hujusce vocis radix, de qua valde inter se philologi disputant, cortum est ea non alium significari praeter Messiam . Etenim si ea est at sciata ) tranquillus aut quietus fuit , ut aliqui contendunt, Messias sic donominatus suit co quod ipso esssit orbitranquillitatem ac pacem conciliaturus , omnemque selicit tem allaturus ; quare inter cetera nomina quibus Is. IX. 5. Messias insignitur ci istud recensetur : princeps pacis. HuihInterpretationi consentit codex samaritanias in quo legitur rti donec veniat meimus , , ta). Si vero ut aliis placet vocem

hanc derivemus a radice vel ,,u sed vel aetatiδὶ, tunc perinde est Miloli ac filius eius id est ille , qui kαρήξοχη, antonomastice filius Iudae diei potest , nempb Messias . Si demum magis cum aliis placet legere Mello', pro tantumdem valeret ejusmodi vox ac quod ei, seu cuius est subintelliεe regnum aut sceptrum illud de quo hic loquitur Iacob , juxta id quod legitur Mech. XXI. 3 α. α donec vcniat is cui iudicium v bὶ seu suisma judia

candi et imperandi potestas. Quo sensu accepisse videntur hanc vocem vulcrcs plerique interpretes.; LXX. enim ii Lent u donec veniat quae ipsi reposita sunt i, H, vel ut alii legunt u cui repositum est η d) , quae tamdn potius Aquilae et Symmachi est interprotatio. Isiorum interpretum sensus hic est : u Donec veniat regnum quod repositum est ei is scilicet Messiae. Hunc sensum clarius expressit Onkeicios scribens : et donoe veniat Messias cujus est regnum 3 ;idem sere habet Τhargum hicrosolymitanum. Interpres Syrus

vertit : u Is cujus illud est , e), et Saadias interpres arabs: is cui est v h. Quidquid porro sit de verisimiliori oty-

Hauc lectiouem mordicus tu

43쪽

38 Traei. de Incarnatione mologIa liuius vocis compertum est omnes. interpretes raro consensu , ut satetur ipsemet Rosenmuller , in eo convenire ut per vocem Scitoli vel ipsemet designetur Messias vel aliqua ipsius proprietas. Haec vero omnia confirmantur ex V iustiorum Hebraeorum consessione . Veteres enim Hebraei hoc nomen Miloli inter nomina Messiae rotulerunt , ut in

Thalmudo in Sanhedain Perek Chelik, in Berescit rubo ct aliabi aὶ . Certe in Thalmude babylonico cit. tract. Sanhedrinsive de iudiciis c. XI. haec Icguntur : u R. Jochanan dicit pro Messia : Quale ost nomen ejus p Discipuli R. Sila dixerunt : Siloh est nomen eius : dictum est enim Gen. XLIX. Io : donec ueniat Silah ii se . 68. Id ipsum praeterea evincitur ex iis , quae huic Scia Oh tribuuntur ; subditur enim ibid. v et ipse erit expecta tio gentium n , seu u et ei obedientia populorum ii , quae verba Onhelos ita reddit : u et ei obtemperabunt populi ii Iarchi autem vertit: u et ei congregatio populorum n ad eum nempe multi populi confluent, ut dicitur Ιs. H. a. Ute quo arabs u et ad eum congregabunt se gentes v H, LXX. habent: u ipse expectatio gentium v d), quos et s. Hier

nymus secutus cst: u et ipse erit expectatio gontium ri; quiabus consonat syrus : u et cum expectabunt populin ex ra

jugat. Fhel expectandi est notio. Ecquis porro praeter Messiam dici potest expectatio gentium , vel ille cui gentes omnes obtemperare, atque obedire dcbebunt , ad quem p puli confluent 8 Eo vel magis quod hic Iacob indicare quodammodo videatur promissionem tum Abrahae tum Isaactum sibi denique a Deo faciam quod in eorum semine aetur Iahn in Append. hermeneur. sese. II. p. I 85. seqq. sed ejus ad stipulator , quod sciam , nemo in

ventus est.

a) Apud Raum. Mart. op. c. p. II. c. IV.

44쪽

Par. I. cap. U. de epoc. et osso. Prom. Mes. 39suo benedicendae essent omnes gentes ' Quod et prophetae postea declararunt, Isaias praesertim l. o. et M. I o. XLIX. 6. Seqq. LI. S. seqq. LXV. I. LXVI. I9. et Hebraei ipsi profitentur , imo contendunt sa). Sive igitur vim ipsius nomianis . Spectemus , Sive ea quae porsonae tali nomine designa tae tribuuntur, patct hoc oraculum non posse nisi de Messia exponi. 69. Alterum vero quod attinet, nempe per ejusmodi or Culum epocliam , seu terminum Messiae adventus significari seu exprimi, constat I. ex ipsis Vocibus quae Semper Vertuntur donec, tisque, usque dum etc. ut lexicographi

omnes tradunt ib) et sensus ipse et contextus exigit; sed praeterea ex omnibus versionibus , antῖquis ipsis Iudaeorum paraphrastis evincitur c); I. cx scopo Iacobi pra nunciantis numquam e Iudae pedibus seu o medio ejus supremam potestatem ablatum iri donec ille veniat ad quem tandem sit devolvenda , Messiam nempe , ut oste dimus : quibus verbis voluit Iudae ceterisquo fratribus si gnum dare ex quo illum, qui mittendus erat, cognoscerent, alioquin si nullum terininu in praestituisset, nullum eiusmodi signum dedisset. 3. Ex communi omnium antiquorum se su et interpretationc Q, qui omnes viderunt hic significari terminum imperii, seu potestatis populi judaici per tram sitionem ad regnum Messianum. 7o. Tertium doniquo quod ostendendum assumpsimus ,

sal Ita tamen ut tanquam rex temporalis ipsis imperet : si quidem nunc Iudaei nihil nisi eamale de Messia sapiunt. CL Orobium in tertio ad Limborchium Scripto n. Tv. V. Haec persuasio Iudaeorum maximum ipsis obstaculum est ne Messiae dignitatem in Christo Iesu

agnoscant.

bὶ CL inter ceteros Miner advocem IV ubi non solum cum ce teris vertit usque iam sed praetem ea consutat Glassium et de Weti

um contendentes et

quod a sortiori vales de a 'P

ubi de sutura re agatur, ita colloeatum esse , ut non certum tem poris terminum , sed tempus etiam, quod excurrat, significari.

toniana.

biblicum. Neapoli I762. t. I. dAS. VIII. Part. I. seci. III.

45쪽

4o I aet. de Incaritalione iamdiu scilIcet hoc vaticinium osse completum ita confici

musta Jacobus praedicit non esse auserendum a Juda sceIHirum , seu non recessuram esse ab ejus tribu supremam

Potestatem , sumnum principatum , ae legislatorem donec veniat Messias : atqui jamdiu e Juda defecit haco sup mapotestas seu dominium ac principatus : ergo jamdiu vatia cinium istud completum est, seu , quod idem est , jam diu venit Messias. 73. In primis vero nomine sceptri semeth ) designari Supremam Potestatem , imperium , irrueratoriarn dignὶlΠ-tem patet I. ex Num. n. 37. Is. XIV. 6. Zachariae X. II. Ubi sedulo notandum candem plane phrasin occurrere et sceptrum Aegypti recedet , , a) ; u. patet idipsum ex antiquis versionibus et a LXX. enim et Theod tione vertitur illa vox sces eth princeps archon), a Symmacho Potesta3 ἐξουσία e usta 3 ; 3. cx paraphrastis chaldaeis e quibus Onhelos liosuit : exercens dominium b), rella qui duo , Jonathan nempc et Ierusalmi reges c) ; 4. ex altero hemistichio , seu membro , ubi sceMeth respondet

piin mechol est j quod proprio cum, qui aliquid sta

tuit , decernit , νομοθέΨη, nomotheten legislatorem donotat, quemadmodum de Moyse Num. XXI. x s. dicitur, et in universum de primoribus , praefectis populi exercitusve usu patur , ut Iudic. V. i4. LIM 9. Judas vocatur Pris Ps , antesignamιs p pri mechola ) . 72. Jam Vero supremam hanc potestatem de Iuda , aude tota Hebraeorum gente jampridem ablatam esse ae Pe nitus defecisse publica facti res est in orbis luce posita , et omnium oculis usurpata. Ex quo enim tempore Hic Solymorum civitas eversa est sub Vespasiano ac Tito , suis pulsi sedibus Judaei extorres a Ρalaestinae solo facta

46쪽

Par. I. Cv. IL Noe. et Myla. prom. Mes. 4 tsunt ac per varias gentos toto orbe disjecti aliorum Impe rio ubique parent ac serviunt omni sceptri iure , ditione , imperio , potestate ubique destibuli. 73. Cum igitur ex dictis jacobaeum vaticinium de Messia sit ; cum praetcrea epocha per ipsum figatur ao dete minetur illius adventus , quando scilicet ablatum suerit sceptrum a Juda ; cum denique sceptrum istud jamdiu a Iuda ablatum fuerit , jure concludimus ex eodem vaticinio iamdiu Messiam advenisSe.

4. I. Obj. r. Incertum in primis est num vaticinium Jacohi ad Messiam reseratur , sive potius ad Moysem , aut Davidem , vel Ieroboamum qui per Ahiam Silonitem ro- nunciatus suit rex Israel ; aut ad Nabuchodonosor a quo. ablatum est sceptrum do Iuda cuique omnes gentes paruerunt, de quo dicitur Egcch. XXI. 27. donec veniat - is cui judicium , , , quare illi a propheta non obscure ja-CObaeum vaticusium applicatur. I. Potest praeterea vox Ees h significare quietem , ita ut oraculi verba sic reddi. debeant: usque dum venerit Siluntem , , juxta expositi nem R. Lipmani sa), quam argumentis grammaticis hiastoricis et dogmaticis confirmare conatus est G. A. Tellor in notis criticis et exegeticis in hoc caput R et sane phr si et uenit scitoli occurrit I. Reg. N. II. Quare iuxta Teller his verbis respexit Iacob tempus illud quo populus peregrinaturus erat per deserta Arabiae, in quo itinere Iudas in castris primum Iocum semper occupaturus esset Num. II. 3. 9. , ct praeiturus antesignanus reliquis

tribubus i Num. X. 34. ὶ , donec Siluntem perventum

Uanio edito p. 27. tren etc. seu Script. sacrae, praeter

47쪽

ία Traei. de Ineamnatione esset, ubi quum ceterae tribus a Iuda discesserint, vel statImao rubenitae et gaditae occuparint terrae portionem Suam, vel paulo post , adeo ut Iudas principatum suum rolicturus esset. Hanc opinionem sequitur Zirhel H ex eadem significatione vocis aciloli , nempe quietis , quam illi Israelitae, d victis hostibus, assecuti sunti Placet haec eadem expositio Justio citata verba declaranti usquo dum veniat quies et populi ei obediant , , . Iudas enim , ut ipse loquitur , ut victor repraesentatur , qui arma ac potestatis insignes baston dei comando) non prius deponet , quam omnes hinstes sibi subjecorit et rebelles ad quietem compulerit b). Hanc denique explicationem probavit Gesenius c) ita ut communis jam dici possit. Iam vero , hac semel expositione constituta , patet ne verbum quidem haberi in vaticianio iacobaeo , quod Messiam respiciat. Ergo. S. R. ad x. Ν. sive verba Iacobi in seipsis spectemus, sive ex traditionis sensu expendamus. Attributa enim , quibus insignitur Mikh , do quo loquitur Iacob talia sunt, ut

nemini aptari possint, praetur summam violentiam et Co tra omnes exegeseos leges nisi soli Messiae , quod ex pr bationibus adductis constat. Traditio porro quamcumque dubitationem tollit circa germanum .sensum hujus oraculi.' Nemo enim ex antiquis dubitavit unquam Iacobum de Messia locutum esse , ut cx versionibus , paraphrasibus, testi moniis singularibus , expectatione universali sub finem j

etione Iudae Gen. XLIX. 8-II. Wirceburg. I 786. Iuxta hunc au-etorem hic erit sensus verborurn Jaeob : dux sit Judas usque ad plenam Palaestinae possessionem , us

que dum devictis hostibus Silantem , id est , ad quietem venire licet. Patet, inquit , duce Iuda Posteros suos reduci ad loea sibi suisque similiaria , Bethel, Sichem,

Cetera , vehementer desiderat, ut, ilibus in loeis Palestinae possidenae posses3ionem acceperant, in iis quoque eius posse onem auspἰc rentur , Silunte quasi termino belli et laborum et symbolo quietis constituta , et gaudium ac tranquilli latem exhibente , quam ipso nomine promittit , est enim a verbo CeSSaMit , quieMit is .

logia V. T. Beroh I829. P. I. Met. . P. 76. H la novissima edit. Parvi v tabul. P. II.

48쪽

Par. I. cap. II. de voe. et Q . Prom. Mes. 43daicae reipublicae abunde evincitur. Nomo praetcrea est ex tota antiquitate , qui vel ad Moysem , vel Saulem , Davidem , Salomonem , Ieroboam , aut Nabuchodonosor vaticinium istud retulerit , imo numquam vividior fuit expectatio Messiae quam post solutam captivitatem. Prophetae vero , qui post memoratos principes floruere , multo cI rius , quam si omnes, qui praecesserunt Messiae proximum adventum vaticinati sunt. Nemo denique est ex illis regiabus , cui adjuncta ejusdem vaticinii conveniant , cum n mo istorum dici possit expectutis gentium , aut quod eis fuerit praestita obediantia popularum in sensu oraculi , seu relate ad promissiones iactas Abraham , Isaac et Iacob de

benedictione, quam omnes gentes consecuturae erant in horum patriarcharum semine : ut praeteream longe post praedictorum regum obitum perseverasse sceptrum in tribu Iuda. Hinc solutio patet ad id quod objiciebatur ex ri chicle , qui l. c. non loquitur nisi do vindicta quam sumpturus erat Nabuchodonosor de impio Sedecia , ac Solymorum civitate , ut ostendit contextus ac . substrata mat

Tia , nec minimam propterea relationem habent Egecbielis verba ad vaticinium Jacobi. 6. Ad 2. N. verba Iacobi admittere posse R. Lipm ni, Telleri, Zirchelii , Iustii. aliorumve interpretationem ,

eum Iacob ut ex serie orationis patet, non de urbe , sed do persona scu individuo loquatur , et ei tribuat quae ad urbem referri nullatenus possunti Obstat praeterea , quod semper prae oculis habendum est , sensus tr

ditionalis antiquae synagogae , quae fimam illam inle

pretationem, ut eam merito vocat Rosenmulier, numquam agnovit. Violentae ejusmodi interpretationes quas argumemtis grammaticis , historicis et dogmaticis perperam obir

dunt ut plurimum exegetae protestantus , ostendunt aleae plenam rem esse discedere velle a scnsu traditionali antiquitatis , qui firmam basin Verae ac germanae exegeseos

constituere debet, alioquin quisque pro lubito ac ingenio

posset nova excogitare, eaque arripere ae probare , non

49쪽

44 Tradi. de In amatlane quae solida ac Vera sint , sed quae nova ac Ingeniosa magis , etsi a Veritate prorsus abhorreant. Adde demum Iongo vero similius urbem Scitoli Jacobi tempore nondum extitisse sa). 7. II. Obj. Dato etiam quod Jacob loquutus sit de Messia, nihil tamen inde extundi potest pro re christiana, quum Jacob nullam epocham spccialem ipsius adventus d terminaverit. I. Etenim, ut animadvertit R. Abenagra b Non est sensus verborum ad - hi j seu donee

usque etc. Sceptrum esse recessurum cum vcncrit Miloh ;

sed haec locutio similis est illi : non deerit huic panis , donec veniat tempus , quo ci erunt agri vineaeque multae, Id est, quando veniet tempus ejusmodi, multo minus ei panis deerit); item Gen. XXVIII. t S. Non des ram te , Usque dum secero , quod locutus suin tibi , , quod nempe Vin Iim te reducere in hanc terram; id est multo minus to re ductum in terram deseram ; s militer igitur dicitur : non recedet sceptrum a Ichudali donec veniat Scitili , id est,

numquam auferetur , acu numquam recedet Sceptrum a

Jehudali , multo minus , quum vcnerit Scilab , , . IIuio Consentit R. Bechai juxta cujus interprolationem hic exu

la) Etenim in Pentalencho niti-libi occurrit; primo legitiir Jos.

XVIII. I. utri Josue populum a castris Galgalae conducit in Scitoliet erigit tauemaculum. Verisimiliter hic locus non erat, perinde ac Gal- rata, nisi locus castrorum , qui pro

. Crasu temporis coulescente multitu

dine hominum iu oppidum sive urbem excrevit. Hoc iam indicat nomen quies 3 postquam relata est populi collectio in Scitoli, expresSe additur et suit eis terra subie Cia is c. XXI. 42. cyll. XXII. 4. dicitur Dominum dedisse pacem et quietem a vicinis; cs. Isachiene Palaestina II. 5. p. Insuper, data etiam ejus existenila, tempore Jacobi, attamen mentio locis huius ignoti adeo actitauta omnino vi

tur aliena.

Accedit etiam illud, mod in in lali expositione tola Jacob bene dictio constitisset in eo quod Judas

suturus esset in eapite turbae. Jam vero ad ducatum proprie dictum Moses ex alia tribu a Deo solemni ter Vocatus est. Nec Josue ex tribu Iudae erat. Profecto promissio facta

tribui Judae per solam praecedentiam in itinere non completur ι nee Dum eo quid commune habet. Ut praeteream in tali expositione in ultimo membro gratuito suppleri ad verbium loci illic , ιbi etc. CL

P. 22.

50쪽

geret sensus : Non ausuretur Sceptrum . . . in aeternum,

postquam vcnerit Miloli , , . Quae quidem expositio arridet christianis ipsis ; siquidem Basnagius ain observat non

solum signiscare donec , usque , sed etiam per Petuo , ut apud Moysem : ' Dominus regnabit in sacculum culin et perpetuo et apud Isaiam IV Perpetuo , ex quibus concludit: Sic igitur vertenda sunt vcrba morientis prophetae : sceptrum legislatorve do Iudae sanguine crotus ab eo non recedet in perpetuum, quia veniet Schitob I. Verum et hoc practermisso, quis ignorat vocem scorelli interdum virgam afflictionis ac tribulationis significare juxta illud Ps. U. 9. Reges eos in virga serrea , , ct Ιs. X. 5. Τalis propterea ost sensus Iacobi non rcccdet virga

amictionis a Iuda donec veniat Scilol, , , l . Constat igitur

nullum determinatum terminum . pro adventu Mussiae a Iaricob pracstitutum eSSe.

78. R. N. Α. Αd I. prob. N. i. Quia et haec cxpositio

nova est et sensui traditionali contraria ac versionibus omnibus antiquis; I. quia adversatur scopo morientis Iacob,

dandi scilicci signum ex quo dignoscere Hebraci possentadupatum Messiae , alioquin nullum omnino dedisset; 3

aὶ Antiat. politico - ecclesia't. Pol erod. toin. I. ad an. XL. ante Dominii in n. XVIII. seqq. Neque ah hac interpretatione valde abludit II eugstenberg. l. c.p. 7 I. iu X taquem hic sensus usset verborum Jacob: Iuda, prout tribus est, non peribit, et ejus phylarchia non cessabit, donec ipsa per magnum re si auratorem, cui non soli Iudaei, sed omnes torrae populi obedient, ad majorem honorem et gloriam evecta fuerit. Incommoda huius expositionis ex mox dicendis patefient. bὶ Hunc eundem sensum te nuit auctor anonymus veteris NMι zachon , quem post aliam ah Hackdpanio Vulgatum, cujus auctor esetitit Lipmanus, edidit ex ins. bibli qmccae argentoratensis , agenseisiva in illa collectione, quam inscripsit: Tela tenea satanaeΑltdorsit Noric. I 68r. Itaque sic iste pag. ese nil sensum vaticinii jacobaei Non cessabunt exilium tribus Jud' et errores Jesu , donec veniat Miloli, hoc est Messias, et ei erit obessien tia populorum Adversus eiusmo di voeis sceoeth interpretationem seripsit integi am dissertationem do

ctus P. Michael Angelus Carmelie Min. Obs. quae Iegitur in calcetonii II. inscripti: Storia di varicostumi sacri e profani dagli antichisino a noi pervenuli is P. 225. seqq-

SEARCH

MENU NAVIGATION