장음표시 사용
51쪽
46 Tviet. de Incamatisne quia exploditur a sacto ipso, jamdiu enim cessasset regnum Judac , quin venerit Messias , ideoque salsitatis argueretur
vaticinium Iacobi ; 6 quia particula s ad in non solistarie ponitur , sed jungitur cum alia tn Hὶ ; porro nec
unum exemplum suppetit in tota scriptura ejusmodi pra positionem ita conjunctam significare in αeternum, PerP ruo , prout supponi debet in data interpretatione , contra vero plura suppetunt, in quibus ea praepositione terminus
significatur sa).79. Ex his concidunt pariter expositiones R. Bechai , et Basnagii, quae iisdem promuntur difficultatibus , et ex regula ipsa accentuum exploduntur φὶ.8o. Ad a. D. Vox scePessi interdum virgam afflictionis si
Eundo et crescendo, usque dum kι crevit magnopere se et c. XLI. 49. in congrcgavit Ioseph frumentum . . . mul-.lum valde donec 'lany cessavit
idὶ F emo qui plane hospes aeperegrinus in hebraica lingua non sit, ignorat accentum ainach, qui hoc in loco voces 'a praecedit hemisitellium prius a posteriore omnino seiungere quoad sensum. Ita
que contra accentuum canones Ba
am novam obtrudat interpretati nem. Praeterea in locis Genes. d eatis eaedem particulae occurrunt II. Reg. XXIlI. Io. et II. Parat. XXVI. I S. et nullibi praeterea. Idem porro in omnibus locis se
Exposilio autem Hengslesie gii pariter in eo peccat, quod pro certo sumat per simul tu
ela conlinuationem, non autem terminum significari, quod ex dictis sausum est; u. quod omnis epoeliae delerminatio pro Messiae adventa tollatur; omnem enim vim adversus Hebraeor. oraculum amittit ad eos perstringendos, ut patet ex inter prelatione R. Men-Εsra quam ipse laudat et approbat; S. neque Sye nenda est animadversio Deylingit quam sibi Hengstelibem opponit ex Obs. sacri II. p. 85. patriarcha loquitur de sceptro temporali: Messiae autem sceptrum et reFuum, quod in terrarum orbe constitutum habet, spirituale est et mysticum; igitur Messiae reanum spectari ne uit ut continuatio regni et sceel riudae ,,; vel si placet, ut inserius declarabimus, spectari dcbet cessatio sceptri temporalis Iudae respectu sceptri et regni Messiani, ut cessatio in ordine ad alterius regni substitutionem. Illud interea statui necessario debet, si num aliquod exhiberi jaeobaeo vaticinio, ex suo dignosci posset, epocham a morien te Iacobo designatam pro Messiae adventu transactam esse. Η Rutem signum non haberetur si continuationem significaret.
52쪽
Par. I. Cv. II. de voe. et Uic. Prom. Mes. 4 gnificare potest cum epitheto afflictionem significante, C. per
se in usu biblico , aut saltcm in casu nostro N. Hano enim hujus vocis significationcm alterum jacobaei vaticianti hemistichium excludit in quo Moci scereth sive sceptro orponitur vox legislator , sive dux, prout jam animadvertimus ; excludunt praeterea cetera vaticinii adjuncta , quibus deprchenditur omnia fausta Iacob ominari Iudae ; e plodit denique historia , ex qua constat per docem saltem secula florentissimam stetisse iudaicam rempublicam , ncoquempiam suspicatum quidem esse jugo afflictionis Iudaeos premi , prout contingere debuisset juxta novum istud Ra, binorum effugium. 81. BI. Obj. Esto iacobaeum vaticinium tum pertinero
ad Messiam , tum definiri per illud epocham ipsius adventus , at nondum completum esse plura sunt quae Su deant. Ac I. nondum ablatum est sceptrum a Iuda , siquidem florentissiana adhuc vigent iudacorum regna in, America , Asia , Acthiopia , aliisque orientalibus plagis ;sane R. Benjamin ludetonsis in historia seu relatione itin ris siti sec. XII. conscripta plura retulit de quodam Acci, malotarcha, seu captivitatis principe e tribu Iuda orium do in Asia imporante , apud quem infinitas esse Iudae
rum copias affirmat suis legibus utcntes , rerum omnium ubertato affluentes , et beatissima loca longe lateque occupantes sa). a.Verum etsi ablatum rcipsa esset sceptrum a Juda nihil exinde ad rem suam constabiliendam adversarii proficerent, nisi simul ostenderent Iudaeos jus ad amissum sceptrum non amplius retinere , quod romani por summam
injuriam iis abstulerunt, quemadmodum jus istud in ipsis perseveravit quamvis in captivitatem habylonicam abducti suissent. Quare vel ius istud sufficit ad hoc ut dici possit εceptrum conservari ; et in hac hypothesi apud Iudaeos
adhuc sceptrum conservatur ; vel non sufficit, et in hac altera hypothesi sceptrum desecisset a Iuda quinque et amplius
53쪽
48 Traef. de Ine alAno secusis ante eversionem hebraicae reipublicae, quod nemo dμeel. 3. Hinc, ut scito observat Salvador aὶ antiqua Hebraeorum respublica juxta praedictioncs Levit. XXVI. 4 3. 4 t. ac Dout. XXX. tum XXXII. 43. in pristinum statum restitui debet; sub respectu vero politico ac naturali sta tus orientis adhuc provisorius cst ; omnia portondunt proximam Iudaeorum regenerationum , quae fructus erit magnae populorum consocdcrationis, qua pax et solicitas Hebraeorum in dies augebitur , mediante aliorum solicitato et pace, ac filii Israel denuo tunc poterunt secundam terram patrum suorum incolere , quae sterilis elucta est sub passibus istamitarum , poterunt excitare templum Iehovah , legisque palatium restituere. Ergo. 82. R. N. A. ad I. prob. D. Plura adhue vigent flore tissima Iudaeorum regna in secundissima Rabbinorum imaginatione , C. in hujus torrao regionibus Ν. Mirum prosceto cst. eiusmodi fabulas adhuc venditare Rabbinos in tanta geographiae luco , qua fit , ut vix aliquis sit torrao angulus , qui probe non cognoscatur. Mittimus pariter , quae
de flumino sal,balisto mira ipsi sabulantur b), no tempus
in ejusmodi commentis scrio rosellcndis projicere videamur. 83. In eundem censum resurri pariter debent, quae ex eadem officina protulit Boniamin iudet visis ad suos ludificandos. Illud addimus ad tollondas omnes ejusmodi tri eas , Rodus a Deo cum hebraica natione initum , ao promissionea divinas ipsi iactas alligatas esse Palaestinae Solo, quod ex Pentateucho constat , in coquo proinde compleri
84. Ad s. N. Nec enim de iure quaestio est, scd de fuinctu de quo solum loquitur Iacob , alioquin inutilo prorsus
a) On. cit. t. III. liv. IV. p. 562.
numine refert ex auctoribus hela is, praesertim vero ex prolixa epi
stola quam scripsit Eldad Haddani m. Dom. I 285. ad Hebraeos in Hispaniis cl. Bariolocei ord. Cist. in Biblioth. rabbinica t. I. p. IOU- eqq. Josephus lib. VII. cle bello
c. V. ed. IIaverc. portentosa pariter de hoc flumine narrat, quod fue Vi
54쪽
suisset Ipsius vaticinium , cum nullum exinde si um Judaci liabuissent quo epocham promissi et expectati Messiae cognoscere possent. Hinc vetus synagoga non do iuro sed do facto seu possessione sceptri Husmodi oraculum sempor intellexit. 85. Ex his porro responsio patet ad propositum dilemma; nempe non sufficere jus ut nondum adimpletum conscripossit jacobaeum oraculum , scd practorea requiri actualem sceptri possessionem. Nihil vcro ossicit voritati vaticinii intervallum captivitatis babylonicae , tum quia brevo omni no illud fuit, ratione habita tot seculorum , quot siveanto sive post captivitatem illam effluxerunt , triginta scilicet plus minus annorum , ut ostendit Tirinus sa) ; tum quia a prophetis iamdiu cortiores saeti fuerant Iudaei doproxlina ejusdem solutionc ac reditu , ab Isaia praesertimae Jeremia ibin , atquo ex iteratis promissionibus in ipsa captivitate a Danicie et Ezechiele c). Et haec quidem in
typothesi , quod nomine sceptri significetur rogalis succes' sio ; ceterum inserius ostendemus longe vorisimilius peraceptrum non designari nisi supremam potestatem ac totius judaicae gentis collectionem , quo sensu nec captiVbtatis babylonicae periodo omnino cessasse potestatem istam compertum siet.
86. Ad 3. N. Cum enim , iuxta dicta , do facto agatur ;et vere constet Palaestinam iam a XVIU. sermo soculis
XXXV. conclus. III. quae ita Se habet: Verisimilius videtur ab au.
II. Sedeciae, quo excisum est templum et urbs Jerosolymitana , usque ad annum I. monarchiae Cyri, non fluxisse Io. Vel 6o. vel 5 a. a ncis . . . . Sed Solum So. annos is quam deinde conclusionem plurimis argumentis eonfirmat. In hae sentcntia uxor lium To. ann. servitutis a deremia prγε nunciatae sumi di beret ab an. i5. regni dosiae. Num
vitas retrogrediendo ad annum.excia dii templi et urbis non recensentur nusi an.5o.ab excidio urbis ad an. i5.J siae halaentur an. 4O., qui una cum illis efficiunt an. 7o. Scd consulatur
idem auctor l. c. Comment. sui iuvet. et nov. Test. Tom. I.
'ὶ CL Is. XIV. I. XL. I. XLVIII. uo. Jerem. II. 35. XVI. 5. XXIV. 5. XXV. I a. XXIX. Io.
XXX. XXXI. 9. XXXII. 37. XXXVI. 27 et Eruch. XI. II. Dan. IX.
55쪽
a Traei. De Incamatione vacuam Iudaeis ' esse , quidquid sit de praesenti ejusdem statu , atque do spe suturae Iudaeorum regenerationis , do proxima vel remota populorum confoederatione , de ejusdem fructu aliisque ejusmodi, quae sibi adversarius lactano ridenti phantasia cum suis omnibus fingit ; illud semper verum erit , tum ablatum sceptrum a Iuda esse , tum proinde adimpletum Iacobi vaticinium , ct quod consequens est Messiam jamdiu advenisse. Quo vero sensu accipi debeant objecta scripturarum loca ex Levitico et Deutcron
mio idoneo loco dicemus. f. II.
Expenditur inlicinium Danielis 87. Daniel in captivitate positus amigcbat sc coram Domino peccatorum populi sui veniam impetraturus et libo- rationem ab eadem captivitate , Urbis templique restitutionem. Adhuc autem oranti adstitit Gabriel angelus , qui et veniam promittit per adventurum Mossiam, et V bis ac templi reaedificationem , populi roditum ad te
ram patrum suorum ubi pro septuaginta annorum cxilio septuplo diutius usurus esset depta libertato. Sic enim Danielem Angelus assatur c.IX. α4. seqq. u Septuaginta hebdomades abbreviatae sunt supcr populum tuum et super Urbum
sanciam tuam , ut consummetur praevaricatio et sincin accipiat peccatum , et impleatur visio et prophetia , et un'gatur Sanctus sanctorum. Scito ergo et animadverte : ab exitu sermonis ut iterum aedificetur Ierusalem usque ad
Christum ducem hebdomades septem et hebdomades Sex ginta duae erunt , et rursus aedificabitur platea et muri in angustia temporum , et post hebdomades sexaginta duas occidetur Christus et non erit ejus populus , qui eum ne gaturus est , et civitatem et sanctuarium dissipabit populus eum duce venturo , et sinis ejus vastitas et post si
nem belli statuta desolatio. Confirmabit aulcm pactum mul
56쪽
Par. I. cap. II. de epost. Q Q sic. prom. Mes. 5rtis hebdomada una , et in dimidio . hebdomadis deficiet ho-stia et sacrificium , ct crit in templo abominatio desolationis , et usque ad consummationem. et finem perScVera', bit desolatio v. a).88. Animadvertendum porro est hebraicum textum in
nonnullis discrepare a vulgata nostra lectione , istae autem sunt praecipuae Varietates V. 24. pro : a septuaginta hcbdomades albreriatae sunt v, legitur resectae sunt, seu decisae Bunt, vel ut alii vertunt decretae aut statutae sunt bin; sio eod. Vers. quod nos legimus u Saracsus Sanctorumn est in heb. Ea tum Sanctorum sive sanctissimum H. V. Butem . 26. Ve
ba illa : et post hebdomadas sexaginta duas occidetur Christus et non erit ejus populus qui eum negaturus est vita in heb. leguntur : ii et post 6 a. hebd. extiryMitum aud
3 1παν breotatas sunt; alii apud Origen. in Hexaptis veriunt ἐκoiθησαν decretae sunt ; alii, iit Heng- tenberg, contendunt significationem Proprie esse resecare ex chaldaico et rabbinico ' nri .Verum in idem sere eiusmodi signification es recidunt, et utramque exprimit vulgata per abbreolatae Sunt. Scopus enim Angeli est temporis terminum exacte limitare. Cf. Hengste . op. c. tom. II. par. I. et II. Berotini 185a. pag. 415. seq.
eὶ Vel ut aliis placet Sanctitas Sanctuatum Urip
57쪽
ς α Traot. de De mione eicidetur unctus seu Christus 3 et non ei sa) ; subsequemtia vero : et civitatem et sanctuarium dissipabit populus cum duco venturo et sinis ejus vastitas et post finem belli statuta desolatio u ita jacent : u et urbem et sanctu rium destrues populus principis uenturi et inietur in inunditione ct usque em est bellum . decretum manarum M; V. 27. v et erit in templo abominatio desolationis , et usque ad ponsummationem et finem perseverabit desolationhelar. v et super extremitalem culmen in abominationum Vastator , et quidem usque complatum et resectum sti tabit acu fundetur supre instarum v c). In aliis minor adhuc est discrepantia : ex his vero patet quoad sensum utra quo Ioctionem convenim . imo majorom lucem adhuc pra here vaticinio hebraicum textum. 89. His praemissis tria hic pariter ostendere dcbemus , tum vaticinium Danielis ad Messiam pertinoro ; tum op cham ipsius adventus determinatum in eo esse ; tum d nique jamdiu elapsam ejusmodi epocham. 9o. Primum vero ovincimus ex ipsis oraculi veritas otadjunctis ejus omnibus , atquc ex antiquiorum I labbinorumae Veteris Synagogac sensu. Jam voro ad Dalliolis vorba
quod attinet ac vaticinii ejus adjuncta , illo promittitur VeM.turus , qui praevaricationcm consummet , snem peccato imponat, deleat iniquitatom , atquc adducat justitiam gempiternam. Atqui haec munera propria esse Venturi MeS--εiaς , 4eu plenissimo haec per Messiam pr cstauda esse prophetae Omnos unanimiter tradunt, Isaias pracserum LXI. a.
additamento indicat sine ulla excu-ytione mortis violentae genus ut
Lach. XIII. 8. ubi oppiniitur etia; priua per gladium, hoc per Iameiu et pestem inferri pernicient denotat. L . III.Reg.Xl.6. De tapiis Ps. XX L s. Piov. H. ua. bὶ sis. Hengslenbcm l. e. 475
seqq. Sud verius ad litteram usi: .
58쪽
Par. I. GP. II. de voe. et ine. νroni. Mes. si atrus Act. X. 43. de Christo dicere non dubitaverit: a IIuio
Ommus prophetae tostimonium perhibent remissionem pe Catorum accipere per nomen ejus omnes , qui credunt in eum is sa). Rursum illo promittitur venturus , qui vocatur Sanctus Sanctorum , vel si placet Sanctum Sanctorum, Mnct eas nctilium sive Sanctissimum , et in quo visio sive pro phetia implenda pracnunciatur. Porro si per Sanctum Samctorum intelligitur persona, prout non solum latina vulgata Versio , sed versio praeterea alexandr. sive LXX, et Theo
dotionis indicant ib), hoc sensu nullum dubium superesse
bὶ LXX. vertunt : και τοὐχρισαι λιον ἁγίων ex communi in- te Fretatione et ungatur Sanctus Sanctorum; in gr. enim est in a tus. : eadem ratione vertit Theod tion ut natet ex Hexant. Origenis t. II. p. 356. Hinc evidens est hos interpretes Sanctum Sanctorum de persona intellexisse. Sed non soli Interpretes christiani, et antiquiores II es,raei modo recensiti, sed ipsi Hebraei sequiores haec verba non modo ersonant aliquam , sed ipsissimum lessiam signi sicare lassi sunt, prout iise ostendit Ram. Iartini P. II. c. III. S. isi. adductis testimoniis ex Be-
rescit riabba Rab. Mose IIadda Selian ; ex lib. Sanhe in is. di stinet. cheleh , R. Alexandri , R. Nosce Nachmanidis Gerundensis aliorumque. Nos brevitatis gratia unius Mosis filii Naclanan auctorit
tem proseremus,qui haec versa expi nans ait: Sanctuarium sanctuariorum i vel Sanctus Sanctorum
est Messias sanctifichius de filiis David ., . Alia praeterea testimonia ex Iudaeorum libris refert Schoe Ggenius Hori heb. tom. II. p. 265.Mq. Altamen non desunt qui con
tendant non posse verba Ipsumi de persona, hist
in sensu translato. Ac primo qui dem non posse intelligi de perso
na ex eo sese arbitrantur colligere, quod voces illae numquam de per sonis in scripturis usurpentur, et
si 43. vicibus occurrant; debere autem intelligi in sensu figurato
duplici ratione ostendere nituntur. I. Quia omnia lota in quibus se Ino est de uncfione materiali et e terna , evincunt ejusmodi unctio
nem exiernam non esse nisi s)bolum interioris sanctit alis , ut Ε-xod. XXX. vet. aeq. XL. 9. aeq. collat. Zach. Tv. ubi oleum est
symbolum Spiritus Dei. a. Quia
plura inca occummi in quibus unctio mere melabhorice suinitur ut Ps. XLIV. R. s. D. LXI. t. III. Reg. XIX. I S. seq. ih N. T. dona Spiritus S. vocantur υοωματα I.ao. II. Io. 2'. Cf. Act. Tv. 27. X. 58. II. Cor. I. II. Ex quo con
lere ac moum temptum Dei, Eo clesiam N. T. ac propterea eius caput et institutorem, nenlpe Mes . sium. Quapropter Messiae unctio nihil significat aliud quam est usionem donorum Spiritus S. ipsi cultatam
ut suo munere langeretur, prout legitur Is. XI. I. et in baptismo, sestem quoad externam muri em
59쪽
54 Trael. cla Incarectione potest designari Messiam , qui solus per excellentiam Sanctus dici potest et revera dicitur Ps. XV. xo. et Is. XII. 6. Quod si , ut aliis magis arridet, Sanctum Sanctorum in neu tro genere sumitur, ita ut non personam sed rem denotet , sententia in idem recidit ; hoc enim sensu templum
mysticum significatur quod spiritualiter inungi debebit et templo materiali opponitur quod juxta prophetam destruc- 'tur , ac propterea significatur Messias , qui juxta prophetas
sedes Dei esse debebat ut Zach. VI. II. Ρs. XIV. I. Ρs. XXI. 4. imo et Emmanuel, sive nobiscum Is. VII. I 4. In ipso vero completae , seu sigillatae sunt visio et pro- .phetia, utpote qui solus prophetiarum terminus et sinis est.
Ille demum promittitur qui appellatur Messias et princeps sive dux M, qui praeterea pactum Dei cum hominibus com
an Comment. de LXX. hebd. Da nielis Francos. ad Menum I 85 I.
niele cum reliquis non messianis interpretibus conatur evincere perrima a Messias
Prisce s. Principem extraneum designari. Etenim I. Bona v. 24. in praedicta ubique in prophetis de tempore Messiano dicuntur ; si igitur ibi sereno est de rege , qui ci
ca exitum LXIX. hebd. vcnturus erat, patet eum paulo ante effusionem bonorum illorum venire debuiisse ,
nec proinde significari praeter ill
Tum auctorem. 2. Nexus causalis
inter personam et distributionem bonorum indicatur per vocabulum relate ad et Porro per Sanctissimum, Messiam ipsum significari pluribus ostendimus.5.Quemadmodum I ad non excludit relationem ad Messiam , cum de illo pariter dicatur D.LV.έέ sicut L.α. 6. Mich. V. I. EZech. XXXIV. 24. ita nec quod se habet ad ri ad fleui speciale ad
generale, et aperte Messiam respicit. Inservit namque ad hoc ut per' 'ad designetur princeps theocraticus; cs. I. Reg. X. I. Nunquam paganus rex ita vocatus qua talis. De Cyro solum D. XLV. I. legitur tum ob specialiissimas relationes eius ad theocratiam, tum obdona a Deo ipsi collata ad Judaeorum salutem , tum ob initia cognitionis veri Dei ex suo decreto cs. lib.II. Paralip. .ult. Esdr. I.I. , tum ob lypicam relationem ad Christum Messiam. Mo ut rex theocraticus considerari potest, et pro tali Sumitur Is. ALV. I. 4. contexti
Nari extraneus. Atqui a tempore Danielis nemo rex theocratia
60쪽
par. I. P. II. de epoc. et osse. prom. Mes. 5 ς firmare debeat. Jam vero etsi in scripturis interdum aliis etiam Christi ac taeis nomen tribuatur , attamen nemo est praeter Messiam , qui per excellentiam Christus et duae nuncupetur , solus Messias est , qui saepissime ab Isaia licitur datus in foedus populi , praesertim vero XLII. 6. et XLIX. 8., quem propterea Malachias III. I. Angelum testa menti seu foederis appellavit. Tam igitur Daniciis verba ,
quam adiuncta omnia ipsius oraculi talia sunt, ut sive Seorsim spectata sive simul sumpta nonnisi ad Messiam reseret possint. 9x. Id ipsum mirifice constat ex veteris synagogae , et antiquiorum Rabbinorum sensu et sententia. De synagogaesententia praeter Rabbi Manassem , qui lassus est contribules suos Danielis oraculum ad Messiam reserro , et as- firmavit praeterea ejusdem sententiae fuisse Iudaeos omnes , qui sub Tito et Vespasiano arma in romanos sumpserunt, testis est ipse Iosephus qui huc refert Danielis vatic, ni iam ex recepta sua aetate sententia a) i Hinc non aliaeus iuxta Erech. XXI. 3u., ergo
unus Messias designatur. 5. Tandem terminus ad quem hujus vaticinii estne Christi nativitas, an eius publica manifestatio p Hoc posterius communius. CL Petav. Doctr. temp. I. XII. c.55. t. II. p. 264. Iam vero hebdomades LXIX. ut inserius ostendemus , desinunt in Cliristum. Post LXX. hebd. opus salutis debet esse completum ; usque ad Messiam hebd. LAIx. aut media LXX. he domada extirpabitur. Ergo remanent anni tres cum dimidio. Hinc illud tantundem valet ac atisque ad Publicam mansostationem Messiae. Sane vel ipse Beriholdi p. 565. haec verba ad Christum proxime referri latetur
scribens: Si non necessarium ab 3olute , attamen valde natu ale est, ad haec verba
sitare de Messia Iesu et de ipsius
morte in cruce . CL Hengste . l. c. p. 46o. seqq.
et de romanorum imperio scripsit, et magnam ab illis vastitatem illa tum iri ,, nempe rebus nostris. Sed clarius adhuc de Bello l. IV. c. VI. S. a. ubi de zelotis t Την κατἁ της
ην γάρ τις παλαιος λογος ἀνδρων
οι ζηλωταἰ διακόνους ἰαυτους ἐπεδοσαν. Essecerunt, ut prophe tia , quae adversus patriam fuerat concepta ι exitum suum in sortiretur. Vetus enim virorum sermo quidam erat , tum urbem captum iri ι