장음표시 사용
61쪽
de causa iuxta Rabi, inos prolii bitus suit Ionathan ben Uxtolvulgaro suam paraphrasim in meduuini sive Hagiographos inter quos accensetur Daniel , quam propter perspicuam dinterminationem epochae Messiae , prout perpondit Rasci sa). Rursum Messias iuxta eosdem in Berescit rabba in c. XIV. in Genes. p. I 64. debct adducere iustitim a culorum , quinimo ipsciuet Messias est justitia sempitcrna , et Sanctus Sanctorum, ut satetur Nachmanides , Moses Geronensis , ac Moses Haddarschan l,), imo R Mordachai in
suo Memen Amischa Astara I. sol. xu. latetur Messiam illum esse , ad cujus adventum perducunt LXX. Danielis hebdomadac sc). Sive igitur veteris synagogae senSum , siVepraecipuorum antiquorum Rabbinorum consessionem Speci mus constat Danielis prophetiam ad Messiam spectare. 9a. Quod autem secundo loco posuimus , in eo scilicci vaticinio doterminatam esse Messiae epocham , eVincitur 1. ex relatione harum LXX. hebdomadarum cum LXX. annis qui bus Jeremias captivitatem babylonicam praenunciavit ut . Constat ex ipso contextu Dan. IX. 2.3. Jam Vcro nemo dicet Ieremiam posuisse an. LXX. pro tempore indeterminato , eadem igitur ratione palet Danielem non potuisse LXX. ann. hebdomadas ponere pro tempore indeterminato. a. Ex characteribus intrinsecis ipsius prophetiae, quae prac se sertchronologicam determinationem. Quorsum enim tompus quod et stoea in saneta tonilagratiara iure
belli, ubi seditio invaserit , et indigenarum manus Dolliterint sacra
tum Deo locum. Quibus licet s-dem non detraherent Zelotae, ipsi
tamen se earum rerum ministras
Iudsonus , consentiente Relando , fatetur παλαὰν illum λόγον esse traditionalem quandam expos sonem vaticinii Danielis IX. u6.
meoni II. sol. ci. 4. R. Jose dixit: Septuaginta hebdomades post d vastationem templi primi lutere dunt usque ad devastalion m tem pli secundi . Meghillati sol. 3. I. ,, Quare prohibitum fuit Ionalliaestio Uriel edere Targum in Hagiographa y se Resp. Quia io eo con
tinetur terminus adventus Messiae,,.
nasci ibi: Torminus Meviae habetur in libro Danielis A. Reliqua
testimonia cf. apud Schoettgenium Op. et t. c. p. uri. Seq.
8. ubi cL textum R. Manasses ex lib. De termino Misae P. I 75.
62쪽
Par. I. Oc . II. do estost. et os . prom. Mes. s LXX. heialom. periodo concluditur , in septem hebdoniadas , sexaginta duas et unam dividitur eamque rursum infidam , nisi de tempore dcterminato vates ageret 8 3. Ex eo quod duo termini aperto significentur, terminus nempa a quo illarum decursus incipere dcbct, exitus sermonis oeuini bi aut decreti reaedificationis urbis , et termanus ad quem sca in quem eacdom hebdomadae desinunt, scilicet ante Urhis ac templi excidium. 4. canalogia cum celaris ejusdem prophetae vaticiniis , etenim cetera tempora pro sui ris eventibus a Danielo determinantur, ut o. IV. et XII 6. Demum ex veterum Iudaeorum consensu, ut ex modo dbetis patet. EUO.
93. Restat igitur ut ostendamus vaticinium istud ian diu esse completum , quod ex praeiactis landamentis facito adstruitur. Ex Danielis prophetia ab exitu sermonis rea dificationis Urbis usque ad ejus destructionem hebdomades LXX. annorum emuere debebant, id est, an. 49o. atque imtra idem spatium tum adventurus erat Messias tum inum
gi ac morti tradi debebat, abolenda item erant V. L. sacrificia , complenda visio , delenda iniquitas , et iustitia
sempiterna adducenda. Atqui ab octodecim seculis tam Urbs quam templum eversa sunt, et abolita sacrificia i daica , seu transactus est terminus ad quem protendebatur epocha a Daniele determinata , ergo et ea completa sunt quae intra illud temporis spatium evcntura erant ; nempetum vcnit, tum inunctus est Messias , morti traditus est, completa est visio et prophetia , deleta est iniquitas , t adducta justitia sempiterna ; seu, quod idem est, ex Danielis vaticinio constat jamdiu elapsam esse epocham suturi Mes
stae ideoque Messiam jamdiu advenisse.
94. I. Obi. Falsum , aut saltem incertum est num in Iloo Danielis vaticinio sermo sit de Messia. Etenim I. in-Cerium est num Daniel de uno eodemque Cia isto, aa de
63쪽
duplici loquatur sa); a. incertum num loquatur de Cyro vel de Antiocho Epiphano, ut contendit Marshamus , vel de Alexandro M. ut cum Berthoidi vult Rosenmulier , aut de Seleuco N. Philipatore fratre et immediato antecessore Antiochi Epiphanis, qui veneno sublatus cst: aut etiam de S , leuco H.; 3. Marshami porro expositionem in quam quoad rei
substantiam ceterorum recentiorum expositiones conveniunt
plura sunt, quae probabilem efficiant imo veriorem. Scopus prophetae , qui solum anxius erat de sutura populi sui , nec non Urbis et templi conditione ac sorte ; calculus chr nologicus qui nos ad ea tempora perducit ; inauguratio Sancti Sanctorum , seu templi, quae sub Iuda Machabaeo contigit; templi desolatio , quae perduravit usque ad sinem belli; confirmatio pacti cum multis hebdomada una , quae iacta est tum per constantiam fidelium Iudaeorum , tum per adhaesionem ad Iudam Machabaeum ; desectio h stiae , sive victimae et sarti in medio postremae hebdomadis , quae per id temporis adamussim locum habuit; domum deletio peccati et iniquitatis , seu cessatio poenae peccatis Iudaeorum debitae, quae quidem poena passim inscripturis precatum dicitur M ; nec non adductio justitiaoaempiternae nempe legalis , quatenus Iudaei numquam posthac idololatriae crimino se commacularunt vel adductio selicitatis qua mitturi deinceps erant Iudaei excusso servitutis iugo. 4. Cum igitur tum chronologia tum adjuncta omnia in ismpora Machabacorum mirifice conspirent, miarum esse non debet si vel ipsi catholici interpretes IIa duinus et Calmet in eandem expositionem ad rei summam quod attinet ultro concesserint sc). s. Quin potius non im-saὶ Ita censent interpretes non- messiani qui huc reseruntur. Winerin Parvo Dict. ex tripode pronunciat: -de Messia nuSquam
Iegitur in V. T. M'ὶ CL Calmet in diss. μεγtuaginta εγtimanis Danielis
quam praemissi suo eouimentario in hund prophetam. Is porro existimat per illa verba: sinem acciniet Peccatum etc. alludi ad Ierem. L. 18 seq. ubi sermo est de solutione epptivitatis.
64쪽
merito Berctoidi ao Rosemniisser aliique cum ipsis ex hac conspiratione intulcrunt Pseudo - Danielem quempiam , cum vidisset clapsum jam tempus a Jeremia praefixum , quin prophetia do promisso feliciori rerum statu adimpleta suerit , sibi proposuisse veteris prophetae honori ita consulere , ut septuaonta illos annos non simpliciter tales , sed totidem annorum hebdomadas intelligendas esse doceret , et omnia vaticinii huius dicta eventis practeritis acco no- daret ain, ut poetae sacere Sollant. Ergo. 9 S. R. N. A. Ad r. prob. N. Etsi enim Christus seu
Messias hic apposite non determinetur, ex contextu tamen et ex oppositione ad extraneum regem de quonam sermo
sit facile patet. Etenim ad finem LXII. hebdomadis ventu rus nempe , ut declaravimus , quoad publicam sui manife-εtationemὶ dicitur Messias dum seu princeps III in .
Quis ergo alius Messias nisi jam commemoratus excidetur post septem et sexaginta duas hebdomadas p Insuper : mors Messiae ponitur in nexu causali cum excidio Urbis et templi , prout ejus adventus V. 25. 3 nectitur cum collatione bonorum V. 24. 3. Quis porro non videat benedictionem et maledictionem , quum in idem spatium temporis incidant ab eodem auctore repetendam esse δ Eo magis quod mora violenta Messiae tum Ps. XXI. x7. tum Ιs. LIII. S. et Zach.
XII. Io. etc. praenuncietur. Falsum igitur est, incertum Mae num de uno an de duplici Christo in Danielis prophetia sit sermo M. 96. Ad I. N. Si enim ex modo dictis de uno eodemque Messia loquitur Angelus in hoc vaticinio qui perhibetur venturus et occidendus , cum nemo ex his morio
violenta occubuerit, et quidem illata a populo suo , hoc ipso constat nec de CyTo , nec de Antiocho Epiphanc , aut Alexandro M. intelligi vaticinium posse. Multo minus in quemlibet istorum quadrant reliqua vaticinii adiuncta superius commemorata , aut chronologia ut ex dicendis p saὶ Ita Bosenmulier in Daniel 'ὶ CL Hengsteuberg OP. O P.
65쪽
fo ridet. tia Demnassone . tebit. Id ipsum dicatur de Seleuco II. ac Seleuco IV. , quae omnia ex arbitrio , seu gratuito et absque landamento non dicam solido , sed levissimo constituunturis . Ad 3. N. Etenim I. ipsi non lavet scopus prophetae , quia etsi Daniel ad orandum se contulcrit ex lectione prophetiarum Ieremiae , nuspiam tamen Icgitur illum orasse ad rostitutionem obtinendam eo praecise anno , quem a remias pracsignaverat. Oratio eius versatur circa populi , Urbis et templi restitutionem quin remporis alicubi membnerit. Igitur salsum est quaestionem vorsari solummodo ci
Ca exteriorem restitutioncm , ne responsionem es8e 8Olu
modo de Messia. Oratio praecipue versatur circa remissionem peccatorum obtinendam i v. 29. seqq- . Quum veris haec plenissime juxta omnes prophetas per Messiam praestanda esset , in illa igitur prece jam includebatur oratio pro adventu Messiae , ejusque regni. Responsio autem insuper agit de populo . Urbe ac templo , quac Connexa erant
cum ipso Messia ejusque satis de quibus Angelus postea disserit. Responsum igitur divinum optime congruit sensui et orationi Danielis sa).98. Non II. calculus chronologicus eidem favet. Nam si terminus , a quo flucro incipiunt LXX. Danielis hebdoma-dus , sumi det,et a decreto reaedificationis Urbis ut patet ex Angeli verbis , hic incidit in an. XX. regni Artaxcr-
ticae lasc. I. Viennae I 8I5. P. I 25. eqq. contendit post Datlie minime legendum esse
σγtuaginta hebdomades sed s tuaginta
S tuanista anni etc. ac εἰ M- gelus veheinentiori asseveratione e haerentpr ad servidas Daniciis preces ei dixerit : septuaginta , ita prorsus, SePttinginta anni decumrunt, seu deIν Perant id est vergunt ad finem etc. ellipsin anniell versu secundo aupplendo. Verum plura sunt, quae ari,itrariam hane Jalinii lectionem evertunt. I, Quia omnes Uudices, nullo excePto ,
legunt hebdon desimo Kennicosus tresdecim recenset, qui plene habent , Derossi quinque alios addidit, qui Integram
lectionem relinent. Cf. De -Bossivariae lectiones V. T. Parmae I 788. Vol. IV. p. T45. 2. Quia Veteres Omnes versiones in eadem lectione coninsentiunt, est Bibl. Waltoniana in h. l. 5. Quia seriores Hebraei aeque aerecuntiores eandem lectionem tenent.
66쪽
Par. I. cap. II. δε γοP. et Ustc. Prom. Mos. xis Longimani Nehem. II. r. seqq. . Porro ab an. XX. Amtocreis numerando an. 483. incidimus in an. 782. Urbis
conditae , sive M. Tiberii Caesaris , id est ad publicam Christi apparitionem Luc. III. r. seqq. 3 , ideoque longe
excedimus regnum x Antiochi Epiphanis et alterius cujuscumque ex iis , qui ab adversariis assignantur , principibus sa , velut terminus in quem desinit vaticinium. 99. Noc savet III. inauguratio Templi; a. quia non agitur
in vaticinio , ut sumunt adversarii de inauguratione sed de unctioine , porro certum est ex constanti Iudaeorum traditione numquam templum secundum inunctum suissc , prout legitur de tabornaculo Ex. XXX. 22. Seq., nequo suti Zor
babel , neque Euh Iuda Machabacta ib); a. quia , ut animadvertimus hic non agitur de templo materiali, sed do
bὶ Qtii ea, quae enumerantur '. 24., reserunt ad tempus, quo limmediate subsecutum est captivitatis babylonicae solutionem, ut Miachaelis et Ialin, haec verba trans serunt ad inaugurationem templi reaedificati a Zorob.s,el et Iosua; qui vero ri: serunt ad tempus Post om Pressionum per Antiochum Epiphanem , haec dicta transferunt na n
vum inaugurationem templi a Syris profanati. Utrique debent sumerevo in sensu improprio
gurari, eum in neutro casu temetum iri tinctu in suerit, et ex concordi Judaeorum traditione secundo templo
desuerit sacrum oleum. Sod obstat eiusmodi expositionibus r. quod numquam de templo materiali dicatur illoc enim sem-
osse etiar II. Paralip. III. 8. ΕΣ. XXVI. 55. III. Reg. VI. I6. in Seddu aliis rubus sacratissimis, uti altari, saerIsetis,supellectifi etc.V.Concordant. Buxtorsi , et cf. M. XLI. . cum XLIII. Ia. XLV. 5. I. Paral; XXIII. II. debet explicari eum Clerico: quidquid saerosanctum erat , , J. 2. Externa inaugur
lio tesneli materialis non quailrat contextui in quo promittuntur do ita Dei spiritualia, quae reserun tur ad exti l ationem peccatorum et thessianum charactorem liabent; hine debet in propheta 1inem inligiosae oppressionis et initium regni Messiani connectente aliquid sublimius her4picere. 5. Si de nova inaugura
tione ferino esset, non intelligitur quae sit causa cur verba quae non t tum templum sed solum Sancta Sanctorum exprimant Propheta v
surdaverit. Hoc persensit Bertholdi p. 69I .atque ut ab ea dissicultato sese expediret in exemplum adduxit quod legitur II. Mach. V. I S. sod per
por se sit relativum , de templo ta
Christol. l. c. p. 459. aesi '
67쪽
εα Tmet. de Incarnasiane Persona , ut evincunt veteres Versiones et Rabbinorum a
liquiorum expositio et contextus; 3. quia in advorsariorum hypothesi ex vaticinio haec unctio contigisset post an. 49 3.
at v. 27. hoc tempore praedicitur destruentam, non a .
tem inaugurandum esse templum; 4. quia non congruit Chronologia , ut ex dictis patelaxo o. Non suffragatur IV. templi desolatio qualem adversarii autumant; etenim I. sub Syris nulla contigit templi Urbisque vastatio , sed templi profanatio tantum facta est, Daniel autem loquitur de pastatione propcle dicta linura', datis in inundatione , imagine deducta ab expcdi-ἰ tione' hellica terram inundante); s. loquitur praeterea de Vastatione do qua sub finem V. I S. dicitur quod sutura sit decreta et irrevocabilis; hinc sicut per Dei' decretum i revocabile Urbs ac templum ruinis sepulta fore praedicum
tur V. Ω6. sie hie V. 27. praenunciatur per decretum a
que irrevocabile perpetuis ruinis ' utraque fore sepelienda; 3. quia ex dictis salso ac gratis assumunt adversarii templi desolationem usque ad finem belli tantum , seu septu gesimae hebdomadis fore duraturam , cum agatur de Vastatione perpetua sa).xor. Neque cohaeret quod V. subditur de pacto cum Deo inito vel per constantiam fidelium Iudaeorum, vel por adlia sionem Judae Machabaeo ; cx articulo enim praefixo voci multis indicatur illos multos de quibus agitur, determinatos esse ex genere aliquo, scilicet illi sunt qui erant obj etum divinarum promissionum, fideles nompe ex Judaeis,
aὶ In illo stillabis seu Hund .
ur, Pluet V. 27. habetur pro t)Pofundamentali destructio Sodomae et Gomorrhao. usurpatur de pluvia naturali II. Reg. XXI. Io. Ex. IX. 35. de supereaturali Gen.XIX. u . , hinc ad impios transfertur im
go haec. Ps. X. 6. Ex. XXXVIII
2I. Π. Parat. XXXIV. II. Jerem.
m. Io. etc. Haec expressio Sem
per totalem ruinam indicat ; hinc Impossibile est eam aptari tempori Machabaeorum. CLIahn in Append. saso. I. p. I . Hengsteis. p. III. seqq-
68쪽
Par. I. cap. II. de epoe. et Upc. prom. Mes. 63 ut patet ex occasione huius visionis H; a3itur propterea de foedore ineundo per Messiam ibi promissum cum P.
ro I. Sed non magis proficiunt adversarii ex eo quod M. addunt de hostiae seu victimae ac sacrificiorum des Clione , siquidem tempore Antiochi non contigit haeo desectio nisi partialis , in vaticinio autem agitur de desin
etione totali ac perpetua, quae connectitur cuni templi oo Urbis vastatione H, et connectitur praeterea Cum morte Messiae , cujus quidem mortis consectarium ponitur sacri ciorum desectio. Ioa. Domum causam adversariorum non sustentat quod postremo loco ponitur de peccatorum poena, iustitia legali , aut felicitate seu libertato obtinenda ; agitur enim de Pe catis ipsis ac de justitia proprie dicta tanquam munere Seu dono asserendo ab ipso Messia, qui est totius vaticinii prumarium obicctum, a quo peccata vere erant delenda, et inducenda justitia, quae sequitur peccatorum remissionem iuxta illud Is. LIII. Io. xx. Peccata praeterea conseruntur eum iniquitate ct cum culpa Inn quae est significatio land mentalis hujus vocis ; contextus praeterca aperte est de pec Catorum seu culparum venia ; idco enim tot hic accumu-tal CL Compeg. Vitrina ONServationum sacrarum lib. IV.Franuquerae I I. T. II. P. 257. Seq.
obiectum divinarum promissionum. cὶ CL sunerius dicta. Hic Iraeterea animadvertendum eiusm i sacrificiorum ablationem sub duplici respectu spectari posse, prout scilicet est beneficium , ac Prout Poena est. Quatenus est beneficium cessavit cultus leviticus utpote figura qliae locum cederet sigurato. Quatenus Poena spectatur, est Punitio partis infidelis populi qui mo
tem intulit Messiae. Messiae porro mortem ablationis sacrificii causam 4e e1 contextu patet, perinde ac destructionis templi. Quod si ablatio sacrificiorum sive cultus levitici est essectus mortis Messiae plane consequitur non agi de ntido facto sed de abrNatione legitia ma. Jam foedus antiquum per mortem filii Dei abrogatum est, ergo et cultus sacrificii ejusdem foederis 3 eho vali quoad suum parum i terest quamdiu adhuc perduraverit uoad actionem externam. Idem dice externa eVersione urbis et temeti; ex repudio enim et morte Messiae neque Urbs amplius Sancta , neque templum amplius domus Dei. sed abominatio evaserat. CL Zach. XI. vid. Hengste . OP. c. P. 49a. Oeqq.
69쪽
64 Trael. de Inoarnatione tantur vocabula , ut tota peccatorum humani generis colluvies comprehenderetur, ut a nonnullis adnotatum cst ain; iustitia pariter adsercnda dicitur aeterna id est perennis, pc petua, itaque exploditur violenta interpretatio sive de pocna peccatorum, sive de justitia Icgali, aut de libertato antiqua recuperanda, cum potius ex vaticinio donuncientur infidolis populi extrema desolatio ac punitio , et abrogatio totius
inbus prioribus membris accurate reseruntur ad peccatorum consessi
nem a Daniele factam v. 5. hujus copitis, in qua non agitur de pe Catorum Poena, aut tantum de peccatis typicis, sed aaitur de peccatis proprie dictis; inquit enim: Pe Cavumis, iniquitatem secimus, impie egimus et declinavimus a mandatis tutis et iudieiis . Ergo nisi dicere. velimus Seium T. 22. Danieli enunciasse aliquid ipsius pei tioni contrarium, latendum est non de mecatorum poena, sed de peccatis ipsis hic agi; ac propterea hoc salutis nuntio mitigatur norror delatum Urbis et templi excidio. in Ideo haec iustitia aeterna vocatur, quia ex aeterno Dei decreto originem habet, et quia durationem aetemam habere debet per oppositionem ad transitoria dona iustitiae et gratiae foederis antiqui et
ad omnes res creatas et mutationi
Obnoxias. Haec expositio standatur in vetustis translatorinus, LXX., Theod. vi ig., syr. et antiquioribus interpretibus , si quosdam excipias, ut R. Barachiam in Berescit rabba ad T. I 4. dicentem: Iste est Rex Messias, de quo scriptum est Dan. IX. et ad adducendam justitiam secu-Iorum vel sempiternam is apud Ray. Martini p. 285. ed. cit. Verum horum expositio satile cum priori com- Ponitur, cum agatur de aeterno ipsb
recentiores aliqui exponunt haec vaticinii verba hac ratione: Ad reddendam innocentiam pristinorum temporum at frustra, I. quia ferino non est de iustitia subiecIL- να , seu subiectiva probitate, sed de justitia obiectiora quatenus do num Dei est perinde ac ablatio et Venia peccatorum, de qua superioriabus verbis a itur, quae pariter ω σ-ctDa est; csi's. CXXXI.9.Q uia u. e
tollitur a Daniele s II. 44.VII. I 8, 27. aeternitas Messiani regni eiusque do n0rum ; 3. quia satium est originarie longiorem dumtaxat indeterminatam durationem, non Vem aeternitatem denotare, ut pluribus ostendit Hengstenberi l. c. p. 4 a P. seqq. Atque ex liis corruunt aliae interpretationes eorum qui per justitiam aeternam contendunt signistari antiquam ; tilian eorum qui sub lectivum atque hrperbolicum se sum liis verbis messe autumant, cum nulla causa ipsius asserri pos
sil ; tum denique eorum qui cum Beriholdi volunt exprimi antiquam libertatem a iugo politico et religioso. Omnes enim ejusmodi recentioriam interpretationes distortae sunt atque ex erronea hypothesi ortae circa relationem totius huius Vereus. Naturalis et obvius sensus neqNe Michaelisio,neque Iahnio arridet, qui versum istum reserunt ad tempus immediate exilium habulonicum subsequens; neque Bertholdto,qui refert ad
π tam post oppressionem Antiochi
70쪽
Par. I. CV. II. de epost. et qsso. Prom. Mes. 6sto 4. Ad 4. N. consequentiam ex salsis praemissis deductam ; quod si Harduinus et Calmet, quin excluderent tamen relationem' vaticinii ad Messiam, ex parte concesserunt in expositionem Marstiami , imprudenter ac levibus momen iis inducti ita se gesserunt, ac iisdem argumentis refelluntur. quibus Marshami aliorumque anti-messianorum expositio e cluditur. io S. Ad 5. R. Imo pessimo I. quia non Verentur, et si christianos se profiteantur , mcndacii arguore Christum
ipsum, qui Matth. XXIV. i5. non solum Danieli adscriabit vaticinium de sutura tompli desolatione , sed praeterea illud adducit tanquam voracitur reale , et quoad illa , quae Urbem ct templum spectant , adhuc impicndum dicens :u Cum videritis abominationcm dcsolationis , quas dicta esto Daniele propheta non a Pseudo - milieti) stantem in. I eo sancto , qui legit , intelligat ii . Eadem leguntur Marc. I. 34. Luc. XXI. uo. I. Quia supposititius hic Auctor , in adversariorum hypothesi, salsitatis pariter arguisset J remiam, eique aperte illusisset. 3. Quia nemini sucum
sacere patuisset, cum universa gens oraculum Ieremiae fcmpor intellexerit do septuaginta captivitatis annis μ).4. Quia est contra factum ; Auctor enim noster tam c. I. 21. quam IX. a. supponit praedictionena 7 o. annorum, Roso praebet ejusdem redemptionis temporia spcclatorem , utpote qui affirmet se primo Cyri anno vixisses. 5. Quia i duxisset Danielem in historia , et chronologia imperitissimum
et sibi repugnantem h). 6. Intelligi nequit quomodo hio
Epiphanis. Aple huic versui respondei Ps. LXVIII. 28. sa) CLII. Paralip. XXXVI. II. bὶ Ei enim lenipus a C ro ad
mortem. Antiochi Epiphanis tunc es
quum tamen fluxerint anni I72.quare hal,eretur ereor calculi circiter 69. ann. Auget ir adhuc hic rror ex assertione illorum interpretum e. g. Ber-
tholdi p. 'I6. , quod scilicet auctor noverit post Cyrum tantum quatuor Tom. IV. reges Persaraim, et Cyrum ali Alex
andro vi tum esse asserat. Persica
igitur periodus I 47. annis hrevior esset,et isti 147. una cum illis 69. antiis adiici det,erent aerae Seleuci clarum.
Ilaec proinde conflaret an. 58o. ter octo reges una eum ipso Antio-
eho Epiphane distribuendis. Hic por
ro error talis est, ut ignorantinm sit pinam prorsus supponat , cum tamen Daniel perilissiimim se oste