장음표시 사용
411쪽
os FR. HOTH AN us resve adultis, filias suas nuptum dare probiabeantur, quia nullum potest ex duanodi matrimoniis periculum pupillaribus rati
nibus aecidere. l. libertum, 64. in λιαι curatorem, s. C. de interdis. nuptrime item ne mater pupillae cum filiae suae tutore. ipsiusve nubere filio vetetur. L 2. C. eod. H jus autem S.C. exceptiones tres reperio. Pria.
ma est, si puella a patre suo vel desponsata, vel testamento destinata sit suo tutori, eiusve filici. ι si parris, C. de intria. matri L mn
D. h. t. l. qui. pupillam, γ.D. de adulti Secunda est, si tutor rationes reddiderit, Apuella annum aetatis, atque insuper a num utilem excesserit, intra quem petere in integrum restitutionem poterat. l. quamquaMN,62. f. uls. D. h. tit. d. l. qui pupiliam, da adult. L si patris, C. de nupt. quem annum utilem Justinianus in continuum quadriennium mutavit. l. ult. C. de temp. in int. res tui. Tertia exceptio est, ut qui suae uxori curator absens 3c ignorans constitutus est,r tinere uxorem possit;ita tamen,ut alium substituendum curet. l. 4. C. de excus Nam etsi ejusmodi curatoris datio non vadet, L maria
tuo, C. quidar. tutor. tamen, qui non jure tutores curatoresve dantur, curare debent,
ut alii sussiciantur; aut pupillorum propinquos, ut id faciant, admonere. I. I. g. vl-ram. D. de eo qui ero -.L tmoreri
412쪽
is, qui suae nurui curator datus est, excusare se debet, dareque operam, ut alius curator constituatuta l. licet, I p. C. de excusat. l. 3. C. de interd. matrim. Sequitur ut de cognatione & adfinitate ex partitione nostra disseramus. Verum quia juris hujus utriusque disputationi commodior alibi locus est; st tim postremum caput, quod de adoptione est, adgrediemur. CAPuae IV. De adoptione, qua nuptias vel impedit, vel non impedit.
ADOPτio, adgnationis sive ut juristonsulti loquuntur civilis cognationis
species est. I. 4.3. a. . D. degrad. a jure tamen& ratione sanguinis plane aliena. l. qui in adopt. 2 3. D. de adopt. hoc est, in omni verae cognationis jure. q. s. 3.-t siqua mihi, I 2. f.-D. de rit. nupt. Adfinitatem autem per adoptionem jure contrahi, alio Ioco ex eq probavimus, quod adfinitas juris naturalis est, adoptio vero civilis. qua de causa per minimam capitis minutionem adfinitas non tollitur. l. 4. pen. D. de grad. Abusive tamen adfinitatis nomina etiam in adoptione tribui, eodem loco demonstravimus. Hiaque de nuptiarum jure
413쪽
ra FR. HO TMANus lianc regulam proponemus, ut in linea dire- ω nuptiae in infinitum interdictae sint, non
modo inter eas personas quae adgnatorum jure sunt, sed etiam quae cognatorum &adfinium nomen obtinent. Adgnatorum hoc modo : nam quae per adoptionem filia neptisve esse coepit, duci uxor non potest, etiamsi adoptio dissoluta sit. l. quinetiam.
s . D. de rit. nupt.'6. ergo non omnes, Inst. de nupt. Prioris juris aequitas orta ex nominum & adpellationum sanctitate videtur, ne, qui pater avusve dicitur, filiam, neptemve, in matrimonio habeat. Alterius vero haec;
pudoris & honestatis publicae ratio: ne quί suspicio nascatur, adoptatorem idcirco pue lam emancipasse, ut, quae clam placuerat . ea palam atque aperte reueretur. De adfinitate autem hoc jus est, ut patri adoptivo filii sui adoptivi uxorem habere in matrimonio non liceat, ne post emancipationem quidem : quoniam, ait Paulus, aliquando nurus ei suit, vel potius quasi nurus. in d. Ladoptivus, I . D. h. t. QMd eodem modo contra in reciprocatione servatur, ut filius adoptivus patris adoptivi uxorem, ne post emancipationem quidem , habere possit: quoniam, etsi nec matris loco ei est, nec cognata , d. l. qui in adoptionem, D. se adoption. tamen quasi novercae locum apud
eum obtinet. HL adoptium , in princ. inunc
414쪽
nune videamus, D. de rit. nupt. Cognationis autem nullam haberi rationem, ex eo con
stat quod etiam uterinam patris adoptivi sororem ducere permittitur. t. si qua mihi,
I a. f. ult. D. de rit . nupt. Videamus, an
idem eodemque modo etiam de ipsius matre dici possit: quippe quae omnino extranea est: nam neque illi adgnata est , cum ne patri quidem ipsius adoptivo adgnata sit ; mater, inquam, filio adgnata non est. l. 7. D. de eap. min. qua de causa dilucide Paulus scribit, eam aviae loeo filio adoptivo non esse.
d. l. 23. D. de adopt. neque vero cognata, &multo minus adfinis.Nam,cum per adoptionem cognatio non contrahatur, sequitur, ut
neque patris adoptivi mater, neque ipsius cognati, adoptivo filio cognati sint. d. l. 4. E. D. de grad. Quibus enim adoptatus adgnatus non fit, his nec cognatus fit. l. qui in adoptionem, 23. D. de adopt. Quid verbismpus est Nam etiam patris adoptivi pater adoptato extraneus est; vicissimque nepos asilio adoptatus, patri adoptatori alienus est. I. patris, p. l.sed se hoc , I o. f. parentes, D. de infra voc. l. quem Mim, 26. D. de adopt.
quippe cum adoptare filiusf. non possit, sedis solus qui emancipatus est. nam, qui in sita ipse potestate non est, quomodo alios haberet λ L si adrogatus, D. de adopt. Adversari tamen graviter videtur Caius, in L L
415쪽
4rx FR. HO TMANU squinetiam, s. I. ubi diserte scribit, Patris adoptivi matrem duci uxorem non licere. quinetiam adscribit, Tantisper eas nuptias prohiberi, dum adoptio permanet: nam hac idissoluta illam fieri extraneam. Q d sane
pace Caii jurisconsulti dixerim perabsurdum videtur; cum, ut antea docuimus, ne fconstante quidem adoptione, ullum vel ad gnationis, vel cognationis, vel adfinitatis jus haberet. Ne multis morer ; potius, quam Caium tantae incogitantiae arguamus . .existimarem, dicendum esse, cum ipse amitam scripsisset , primum oscitantem librarium scripsisse matrem , mox alterum semidoctum ad glossam adjecisse aut materteram : errore consimili , quem nunc Omnes agnoscunt apud eundem Caium, &eod. ad edictum lib. I. per adoptionem, 17. in . D. eod. tit . ubrapro amitam absurdissime in vulgatis libris omnibus legebatur materteram. quod mendum primus Haloan- der animadvertit: post Florentini Codicis auctoritate sine controversia sublatum est. Hujus autem emendationis nostrae causa Iaaec est, quoniam utraque illi extranea semper filii: nam neque mater, neque matertera
patris adoptivi ullo vel adgnationis vel cognationis vel adfinitatis jure adoptato tenetur. quippe cum quantum ad materteram attinet in ne uterina quidem ad- ioptavi
416쪽
DE R1τ. NupT. IT MATR. 413 optivi patris soror, quae adoptivo filio matertera esse deberet, si qua mter illos cognatio contracta filisset, ulla necessitudine illi devincta sit. l. s qua mihi, I 2. f. uir. D. eod. Similiterque, in reciprocatione, Ulpianus eodem loco scribit, adoptivae sororis filiam
mihi esse extraneam, uxoremque duci etiam constante adoptione licere: quoniam , inquit, per adoptionem fieri avunculus non iotest: non igitur matertera, nee matertera magna, nec major, nec maxima. vicissimque, pari eademque reciprocatione, sororis filius, nepos . pronepos, filia, neptis, pro extraneis habentur. Longe vero diversa ratio est & filiae & sororis consanguineae, &amitae patris adoptivi, itemque neptis ex ipsius filio; de quo Caius eodem loco scribit: nam inter adoptatum & illas personas adgnatio contraista est. De filia patris adoptivi testimonium est in Lqui in adoptionem, 23. insin. D. de adopt. l. sis'Her, 3 s. D. da
ct s. s. Inst. de nupt. ubi propterea suaderi itur iis, qui generum adoptare volunt, ut prius filiam emancipent; qui nurum, ut filium; ne videlicet soror fratri nupta videatur. alioqui generi nurusve adoptione matrimonium perimitur. l. non solum, 67.
memoriae prodidit, Claudium , cum fi-
417쪽
4i4 FR. HOT MANustiam suam Neroni a se in filii locum adoptato collocare vellet, filiam prius emancipam se, ne fratri , inquit, sororem dare uxorem videretur. De sorore consanguinea patris adoptivi, quae filio adoptivo amita est, testimonium est ind. Lper adoptionem , in . argumentum vero apertissimum in d. l. siqua mihi, I 2. in . D. eod. Duobus autem
modis amita mihi esse adoptiva potest: primum, si meus avus filiam adoptarit; deinde, si, qui me in nepotis locum adoptarit, filiam habeat. Jam, de amita patris adoptivi testimonium exstat in L l. per adopt. f.
ult. ubi adoptatus vetatur amitam magnam uxorem ducere. quod tamen de eo adoptato
intelligendum est, qui patris morte, non autem emancipatione sui juris factus est: quia non modo patris amita, verum etiam Bror consanguinea, per ipsius emancipationem illi fit extranea. quo casu illam sine dubio ducere adoptatus uxorem poterit, ut
modo intellectum est ex L 7. se l.seds bae,
Io. f. parentes, D. de in seu voc. De nepte ex filio, cui cum adoptato connubium non est, testimonium est inae l. quinetiam, g. I. argumentum vero ex reciprocatione is d. l. per adoptionem ult. quoniam par eadem
que ratio est patrui adoptivi, & amitae adoptivae,& filii filiaeque fratris adistivῖ Quod eum ita sit, ingenuinteor, a me non intelli-
418쪽
gi, quo jure Maximianus in Panegyrico, ipsi & Constantino dicto, laudetur, quod filiam suam Constantino, in nepotis locum adoptato, in matrimonium collocavit: nifidicamus, eam prius a Maximiano emancipatam fuisse: O divinum , inquit, tuum, Maximiane, judicium, qui huns tibi jura adoptionis nepotem , majestatu ordine filium; etiam generum esse volasir Atque hoc quidem constantis adoptionis jus, est in transversis gradibus & adgnatis personis idem quod in directis gradibus : at ejus dissolutae jus plane diversum est: nam in directa linea prohibitio nuptiarum etiam post dissolutam
adoptionem durat, in transversa remittitur. Isiquis, s.f. ult. D. de lib. Si post. l. pera optionem, II. D.h. i. g. a Inu.de nupt. Cujus rei ratio prima specie esse haec videtur, quoniam adoptatus per emancipationem essicitur extraneus, d. l. quinetiam , d. l. i-puler, D. de verb. obl. & quia, ut ait Ulp., post emancipationem in totum familiae adoptivae obliviscuntur. l. si quis tutor, 6O. f. 6. D. eod. l. I. g. liberos, D sitab. tes. nussi
Sed videamus, anne hoc idem etiam de patre & adoptata filia, & postea emancipata , dici possit, commodiorque & certior ratio hinc sumenda sit ; quia, cum matrimonium eum filia jure gentium incestum sit, consentaneum videtur , propter illius nomi-
419쪽
i 6 FR. ΗΟT MANusnis sanctitatem etiam ab emancipatae nuptiis abstinere: at cum sororis nuptiae selo ci- ili jure incestae habeantur, ut suo loco demonstravimus, nihil absurdi sit, institutum juris civilis, contrario eiusdem juris initituto, abrogari. cap. minut.
CAPuT V. De jme cognatioras, quoad nuptim, ex jure civili Rom. ΡRoxiΜuM est , ut de cognationis jure videamus.- Qui locus aliquanto mihi, quam vulgo creditur, dissicilior videtur. Nam, utrum lege aliqua populi R. certa jus istud definitum Rerit,an moribus tantum ,&veteri consuetudine, difficile dictu est. De
roris nuptiis leges fuisse dicuntur in I si
stipuler, 3 s.f. I. D. de verb. obLCujus tamen in extremo nominantur, item quernet. 8. ct l. bororis, 3 s. g. i. D. Quinetiam, Si quis, inquit, ex his, qum moribus prohibemus uxores ducere, incestum committit. At Corn. Tacitus, Ia., Claudium Imp. ita loquentem facit : At enim nosa nobis in fratrum filias conjugia. sed aliis gentibus solennia, nec lege uia prohibita. ct sobrinarum, diu ignorata, tempore addito percrebuisse. morem adcommodari prout sonducatiora hoc quoque in his qua mox ustuventur.
420쪽
Credibilius igitur est, jus antiquum de castis incestisve nuptiis, totum pontificium Risse. Itaque Tacitus, lib. I., Consulti pertadibrium pontifices, inoFat an concepto, necdum edito partu, rite nuberet. Quod idem pluribus verbis exponit Dio tib. 48., consultos a Caesare pontifices, an Liviam Neronis uxorem gravidam sibi in matrimonium accipere liceret. Neque obstat, quod mulus, ind. l. 3 s. de veν. obl. leges adpellat. nam probabile est, nonnullas leges, quae ad ius pontificium adcommodatae essent, latas
de nuptiarum iure Risse. quod etiam paulo post ex Plutarchi lib. de Ro. quaestionibus
cognoscetur. Age, cetera videamus. Nam
jus R. tribus regulis comprehendi potest. Quarum prima haec est: Intereas personaS, quae parentum liberorumque locum obtinent,in infinitum nuptiae jure gentium incestae ac nefariae sunt. f. ergo, D. h.t. I ta, jure gentium: quoniam, etsi veteres historiae memorant , ejusinodi nuptias apud Assyrios, Persas, Medos, Parthos, AEthiopas, Indos, aliasque praeterea nonnullas gentes,probatas atque uisFatas suisse; tamen,cum eas gentes Romani pro barbaris & humanitatis expertibus haberent, juris gentium nomen ad eas
non produxerunt. Sequitur secunda regu-Ia : Inter eas personas, quae a latere sunt,